• 4 соат яшаш учун 8 соат ишлайсан;
• бир кун дам олиш учун 6 кун ишлайсан;
• 15 дақиқа овқатланиш учун 8 соат ишлайсан;
• 5 соат ухлаш учун 8 соат ишлайсан;
• бир ой таътилга чиқиш учун йил бўйи ишлайсан;
• қариганда нафақага чиқиш учун бутун умр ишлайсан...
Охирги нафасинг ҳақида ўйла! Алал-оқибат бу дунёнинг қадрсиз эканлигини англаб етасан! Биз моддий ва ижтимоий қулликка ўрганиб қолганмиз. Ҳаёт қисқа саёҳат. Уни яшаб ўт!
• бир кун дам олиш учун 6 кун ишлайсан;
• 15 дақиқа овқатланиш учун 8 соат ишлайсан;
• 5 соат ухлаш учун 8 соат ишлайсан;
• бир ой таътилга чиқиш учун йил бўйи ишлайсан;
• қариганда нафақага чиқиш учун бутун умр ишлайсан...
Охирги нафасинг ҳақида ўйла! Алал-оқибат бу дунёнинг қадрсиз эканлигини англаб етасан! Биз моддий ва ижтимоий қулликка ўрганиб қолганмиз. Ҳаёт қисқа саёҳат. Уни яшаб ўт!
👏22😢10🔥6❤5🤨3
Ойнинг ўн беши. 15-қисм
Нонушта маҳали Самандар ўзини бирмунча ноқулай ҳис қилаётганди. Чунки бундай нонушта қилишга ўрганмаганди. Иштаҳасизлик билан ҳувиллаган уйда нонушта қиларди. Уни ич, буни е, дейдиганлари бўлмасди. Баъзан нонуштага ҳафсала ҳам қилмасди. Ҳозир эса дадаси сариёғдан суртиб ейишга ундаса, Зулайҳо қаймоқни янада яқинроқ суриб қўяди. Одил нон ушатиб қўйса, /айрат чой қуйиб узатади.
Зулайҳонинг гапи уни ноҳуш ҳаёлдан чалғитиб қўйди.
-Самандар, никоҳдан ўтиш учун ариза берганмидиларинг?
-Йўқ ҳали,- деб Самандар бош чайқади.
-Дадаси, сиз тўй кунини белгилашга шошилаяпсиз-у, булар ҳали ариза ҳам беришмабди. Бир ой олдин ариза беришмаса кейин овора қилишади.
-Ие, ҳалигача ариза бермай нима қилиб юрибсизлар?- деди Искандар..- Вақтни ўтказмай тезроқ ариза беринглар. Тўйни августнинг бошларида қиламиз. Ундан кейин яна бир гап. Ишдан чиққанингдан сўнг укаларингни олиб нарса- буюмларингни ҳам олиб кел.
Самандар, хўп, деб ишга боришдан олдин уйига ҳам кириб ўтиши кераклигини айтиб туришга изн сўради. Искандарнинг ўзи ҳам ишга шошилаётгани учун рухсат, бериб ўрнидан турди.
Шошилшининг сабаби эса бутунлай бошқа эди. Бошқа баҳона тополмай шундай деганди. Тезроқ Нилуфарни кўриш, юрагига сиғмаётган қувончу шодлиларини у билан баҳам кўриш иштиёқида эди.
«Ҳали анча эрта. Нилуфар ишга келмаган бўлса керак», деб ўйлаб секинроқ юриша ҳаракат қилди. Ҳаяжонини босиб, ўзини қўлга олишга ҳарчанд уринмасин, уддасидан чиқолмасди. Оёқлари ўзига бўйсинмас, қалби Нилуфар томон бесабр талпинаётганди. Завод кўчасига бурилиши билан юраги қинидан чиқиб кетаёзди. Йўл четида Ниулуфар турарди. Унга яқинлдашган сари биринчи марта маъшуқаси билан учрашувга бораётган ошиқдай ҳаяжони ортиб борарди. Нилуфарнинг ҳам кўзларида ўт чақнаб кетгандай бўлди.
-Нега бу ерда турибсиз? -сўради қизнинг қўлини авайлабгина қисаркан.
-Сизни кутаётгандим, -деди Нилуфар табассум билан.
-Бу ёқдан келишимни қаёқдан билдингиз? Ахир уйим у томонда-ку.
-Мени ҳеч нимадан ҳабари йўқ, деб ўйламанг. Энди уйингиз бу томонда, -деб Нилуфар Самандар келган томонни кўрсатди. Иккаласи бараварига кулиб юбордилар. -Дадангизни топибсиз, табриклайман. Хурсандмисиз?
-Раҳмат. Лекин хурсандлигимнинг сабаби фақат дадамни топганим эмас.
Бу билан у нима демоқчи эканлини Нилуфар тушунди. Лекин ҳаяжондан гапиришга тили ожиз эди. Самандарнинг аҳволи уникидан қолишмасди. Бир- бирларига тикилганларча сўзсиз туриб қолишди. Айтадиган гаплари жуда- жуда кўп эди. Туни билан ухламай айтадиган гапларини қайта-қайта ўйлаб, ҳаёлларида пишитиб олгандилар. Мана энди учрашганларида эса тиллари лол эди. Севишган қалблари бир-бирига талпинаяпти. Кўзлар интиқ. Бунинг ҳеч қандай ғайритабиийлик жойи йўқ. Зероки, севишганлар учун тилсиз сўзлашиш қийин эмас. Улар ўз ҳис-туйғуларини нигоҳлари билан етказа оладилар. Севганининг кўзига қаришиданоқ унинг нима демоқчи эканлигини билиб олади.
-Кўзларингиз қизарибдими? Яхши ухлай олмадингизми ёки йиғладингизми? –деб биринчи бўлиб ўзига келган Самандар сўради.
-Топдингиз. Йиғладим, яхши ухлай олмадим ҳам.
-Нима учун?-деб Самадар ташвишланиб сўради.
Нилуфар бошини кўтариб қаради. Унинг нигоҳида наҳотки шуни ҳам билолмадингиз, деган савол бор эди.
-Аввал сизни йўқотиб қўйишим мумкинлигидан қўрқиб йиғладим,- деди Нилуфар анчадан кейин юзлари лов-лов ёниб.- Кейин эса сизни ҳеч қачон йўқотмаслигимга ишонганим учун севинганимдан йиғладим. Яхши ухлай олмаганимнин сабабини эса ўзинигз тушуниб олинг.
Қизнинг майин, ёқимли овози ва гапларидаги ўзгача мазмун Самандарнинг қалбидаги ишқ ўтининг янгидан авж олишига ва вужудини қамраб олишига сабаб бўлди. Буни сездириб қўймаслик учун ҳазиллашиб деди.
-Аёл зоти шуда. Ҳафа бўлсаям йиғлайди, хурсанд бўлса ҳам.
-Ўзингизнинг ҳам кам ухлаганингиз билиниб турибди-ку. Сабабини билсам бўладими? деди Нилуфар аразлагандай бўлиб.
-Тўғри топдингиз. Сабаби, сизни ўйлаб ухлай олмадим,-деб Самандар ўзи билмаган ҳолда янада яқинроқ келди.- Демак иккаламизнинг ҳам бошимизга бир ҳил савдо тушибди. Лекин бу кўпга бормайди. Дадам, тўй августнинг бошларида бўлади, дедилар .Ундан кейин бунақа «қийналиш»лар бўлмайди.
Нилуфар қизариниб ерга қаради. Шун
Нонушта маҳали Самандар ўзини бирмунча ноқулай ҳис қилаётганди. Чунки бундай нонушта қилишга ўрганмаганди. Иштаҳасизлик билан ҳувиллаган уйда нонушта қиларди. Уни ич, буни е, дейдиганлари бўлмасди. Баъзан нонуштага ҳафсала ҳам қилмасди. Ҳозир эса дадаси сариёғдан суртиб ейишга ундаса, Зулайҳо қаймоқни янада яқинроқ суриб қўяди. Одил нон ушатиб қўйса, /айрат чой қуйиб узатади.
Зулайҳонинг гапи уни ноҳуш ҳаёлдан чалғитиб қўйди.
-Самандар, никоҳдан ўтиш учун ариза берганмидиларинг?
-Йўқ ҳали,- деб Самандар бош чайқади.
-Дадаси, сиз тўй кунини белгилашга шошилаяпсиз-у, булар ҳали ариза ҳам беришмабди. Бир ой олдин ариза беришмаса кейин овора қилишади.
-Ие, ҳалигача ариза бермай нима қилиб юрибсизлар?- деди Искандар..- Вақтни ўтказмай тезроқ ариза беринглар. Тўйни августнинг бошларида қиламиз. Ундан кейин яна бир гап. Ишдан чиққанингдан сўнг укаларингни олиб нарса- буюмларингни ҳам олиб кел.
Самандар, хўп, деб ишга боришдан олдин уйига ҳам кириб ўтиши кераклигини айтиб туришга изн сўради. Искандарнинг ўзи ҳам ишга шошилаётгани учун рухсат, бериб ўрнидан турди.
Шошилшининг сабаби эса бутунлай бошқа эди. Бошқа баҳона тополмай шундай деганди. Тезроқ Нилуфарни кўриш, юрагига сиғмаётган қувончу шодлиларини у билан баҳам кўриш иштиёқида эди.
«Ҳали анча эрта. Нилуфар ишга келмаган бўлса керак», деб ўйлаб секинроқ юриша ҳаракат қилди. Ҳаяжонини босиб, ўзини қўлга олишга ҳарчанд уринмасин, уддасидан чиқолмасди. Оёқлари ўзига бўйсинмас, қалби Нилуфар томон бесабр талпинаётганди. Завод кўчасига бурилиши билан юраги қинидан чиқиб кетаёзди. Йўл четида Ниулуфар турарди. Унга яқинлдашган сари биринчи марта маъшуқаси билан учрашувга бораётган ошиқдай ҳаяжони ортиб борарди. Нилуфарнинг ҳам кўзларида ўт чақнаб кетгандай бўлди.
-Нега бу ерда турибсиз? -сўради қизнинг қўлини авайлабгина қисаркан.
-Сизни кутаётгандим, -деди Нилуфар табассум билан.
-Бу ёқдан келишимни қаёқдан билдингиз? Ахир уйим у томонда-ку.
-Мени ҳеч нимадан ҳабари йўқ, деб ўйламанг. Энди уйингиз бу томонда, -деб Нилуфар Самандар келган томонни кўрсатди. Иккаласи бараварига кулиб юбордилар. -Дадангизни топибсиз, табриклайман. Хурсандмисиз?
-Раҳмат. Лекин хурсандлигимнинг сабаби фақат дадамни топганим эмас.
Бу билан у нима демоқчи эканлини Нилуфар тушунди. Лекин ҳаяжондан гапиришга тили ожиз эди. Самандарнинг аҳволи уникидан қолишмасди. Бир- бирларига тикилганларча сўзсиз туриб қолишди. Айтадиган гаплари жуда- жуда кўп эди. Туни билан ухламай айтадиган гапларини қайта-қайта ўйлаб, ҳаёлларида пишитиб олгандилар. Мана энди учрашганларида эса тиллари лол эди. Севишган қалблари бир-бирига талпинаяпти. Кўзлар интиқ. Бунинг ҳеч қандай ғайритабиийлик жойи йўқ. Зероки, севишганлар учун тилсиз сўзлашиш қийин эмас. Улар ўз ҳис-туйғуларини нигоҳлари билан етказа оладилар. Севганининг кўзига қаришиданоқ унинг нима демоқчи эканлигини билиб олади.
-Кўзларингиз қизарибдими? Яхши ухлай олмадингизми ёки йиғладингизми? –деб биринчи бўлиб ўзига келган Самандар сўради.
-Топдингиз. Йиғладим, яхши ухлай олмадим ҳам.
-Нима учун?-деб Самадар ташвишланиб сўради.
Нилуфар бошини кўтариб қаради. Унинг нигоҳида наҳотки шуни ҳам билолмадингиз, деган савол бор эди.
-Аввал сизни йўқотиб қўйишим мумкинлигидан қўрқиб йиғладим,- деди Нилуфар анчадан кейин юзлари лов-лов ёниб.- Кейин эса сизни ҳеч қачон йўқотмаслигимга ишонганим учун севинганимдан йиғладим. Яхши ухлай олмаганимнин сабабини эса ўзинигз тушуниб олинг.
Қизнинг майин, ёқимли овози ва гапларидаги ўзгача мазмун Самандарнинг қалбидаги ишқ ўтининг янгидан авж олишига ва вужудини қамраб олишига сабаб бўлди. Буни сездириб қўймаслик учун ҳазиллашиб деди.
-Аёл зоти шуда. Ҳафа бўлсаям йиғлайди, хурсанд бўлса ҳам.
-Ўзингизнинг ҳам кам ухлаганингиз билиниб турибди-ку. Сабабини билсам бўладими? деди Нилуфар аразлагандай бўлиб.
-Тўғри топдингиз. Сабаби, сизни ўйлаб ухлай олмадим,-деб Самандар ўзи билмаган ҳолда янада яқинроқ келди.- Демак иккаламизнинг ҳам бошимизга бир ҳил савдо тушибди. Лекин бу кўпга бормайди. Дадам, тўй августнинг бошларида бўлади, дедилар .Ундан кейин бунақа «қийналиш»лар бўлмайди.
Нилуфар қизариниб ерга қаради. Шун
❤204👏36👍19😇13🔥10😍4🙈4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏25❤4✍4🔥4
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
19-қисм
Гулхаё кўзини қандайдир хонада очди. Бутун бадани хатто боши ҳам зирқираб оғриётганди. Дастлаб нима бўлганини ҳам қаерда эканлигини ҳам тушунмади. Боши қаттиқ оғриганидан ўрнидан туролмай ёнбошига ўгрилди ва дахшатдан чинқириб юборди. Ёнгинасида Азизбек битта ички кийим билан ялонғоч холда уҳлаб ётарди. Гулхаё дод деганча оғриқни ҳам унитиб ётоқдан отилиб турди. Аммо янада қаттиқроқ чинқириб юборди. Гулхаё баданида тиш излари бўртиб кўкарганча қип ялонғоч эди.
Унинг бақиришидан Азизбек эриниб кўзини очди
-Нимага бунча дод соласан? - деди кўзларини ишқалаб. Гулхаё шарта ётоқда турган чошабни олиб титраганча устига ёпди. Азизбек эса хунук тиржайди
- Беркитганингдан нима фойда? Барибир кўриб бўлдимку!
- Нима қилдинг?!! - йиғлаб юборди Гулхаё. Азизбек эса хотиржам керишди
- Сени унаштирувни бекор қилолмайдиган қилиб қўйдим.
- Энди нима қиламан.... - ўкраб йиғлаб юборди Гулҳаё-қандай бош кўтариб юраман...
-Ваҳима қилма. Эрта энамга бориб айтаман тўйни тезлатади.
Гулҳаё карахт бўлиб қолди. Нахот Азизбек шу даражагача борди?!
Аммо бу иш қандай бўлди. Қачон бу ерга келди. Нахот ўзини химоя қилолмади...
- Эслашга уриниб овора бўлма-деди Азизбек бошини чангалаб ўтириб қолган Гулҳаёга
- Ичимлигинга дори қўшиб бергандим-деди бамайлихотир ўрнидан туриб. Кейин ювинишхона томон юрди
- Бу *иш*дан кейин ювиниб олиш керак. - деди керишиб.
Гулхаё изиллаб йиғлаганча бошини чангаллаб узоқ ўтирди. Азизбек ювиниб чиққач оёғи билан Гулҳаёни туртди
- Тур ювиниб чиқ.
Гулхаё алламли қаради
- Энди нима қиламан?!
-Бунча ваҳима қиласан! - асабийлашди Азизбек - Айтдимку тўй тезроқ бўлади....
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
19-қисм
Гулхаё кўзини қандайдир хонада очди. Бутун бадани хатто боши ҳам зирқираб оғриётганди. Дастлаб нима бўлганини ҳам қаерда эканлигини ҳам тушунмади. Боши қаттиқ оғриганидан ўрнидан туролмай ёнбошига ўгрилди ва дахшатдан чинқириб юборди. Ёнгинасида Азизбек битта ички кийим билан ялонғоч холда уҳлаб ётарди. Гулхаё дод деганча оғриқни ҳам унитиб ётоқдан отилиб турди. Аммо янада қаттиқроқ чинқириб юборди. Гулхаё баданида тиш излари бўртиб кўкарганча қип ялонғоч эди.
Унинг бақиришидан Азизбек эриниб кўзини очди
-Нимага бунча дод соласан? - деди кўзларини ишқалаб. Гулхаё шарта ётоқда турган чошабни олиб титраганча устига ёпди. Азизбек эса хунук тиржайди
- Беркитганингдан нима фойда? Барибир кўриб бўлдимку!
- Нима қилдинг?!! - йиғлаб юборди Гулхаё. Азизбек эса хотиржам керишди
- Сени унаштирувни бекор қилолмайдиган қилиб қўйдим.
- Энди нима қиламан.... - ўкраб йиғлаб юборди Гулҳаё-қандай бош кўтариб юраман...
-Ваҳима қилма. Эрта энамга бориб айтаман тўйни тезлатади.
Гулҳаё карахт бўлиб қолди. Нахот Азизбек шу даражагача борди?!
Аммо бу иш қандай бўлди. Қачон бу ерга келди. Нахот ўзини химоя қилолмади...
- Эслашга уриниб овора бўлма-деди Азизбек бошини чангалаб ўтириб қолган Гулҳаёга
- Ичимлигинга дори қўшиб бергандим-деди бамайлихотир ўрнидан туриб. Кейин ювинишхона томон юрди
- Бу *иш*дан кейин ювиниб олиш керак. - деди керишиб.
Гулхаё изиллаб йиғлаганча бошини чангаллаб узоқ ўтирди. Азизбек ювиниб чиққач оёғи билан Гулҳаёни туртди
- Тур ювиниб чиқ.
Гулхаё алламли қаради
- Энди нима қиламан?!
-Бунча ваҳима қиласан! - асабийлашди Азизбек - Айтдимку тўй тезроқ бўлади....
❤131😢57🔥35💔35👍8
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
20-қисм
Гулхаёни эрталаб Азизбек уйига ташлаб кетди. Азизбек нималардир деб минғирлади аммо Гулҳаё эшитмади. Бутун гавдаси ўзига бўйсинмай букчайиб кетарди. Ич ичидан Азизбекдан ҳам ўзидан ҳам жирканиб кетди. Гулҳаё қадамларини базўр судраб дарвозани очиб уйга кирди. Гулнора ҳалиям уҳлаб ётибдими ҳовлилар тўзиб ётибди. Онаси эса аллақачон бозорга чиқиб кетган кўринади. Акаси ва дадаси ҳам кўринмади. Гулхаё оғир қадамлар билан хонасига кириб ўзини кравотига ташлади. Елкалари силкиниб йиғлаб юборди.
- Худо жонингни олсин сени шунчаларам ифлос бўласанми?! - зорланиб Азизбекни қарғади Гулҳаё- сенга жинам урмайди. Энди мен қандай бош кўтариб юраман....
Гулҳаё узоқ йиғлади. Тушгача уни эшигини ит ҳам таққилатиб келмади.
Тушдан кейин Гулнора чимрилиб кириб келди. Гулҳаёни шу чоққача уҳлаб ётибди деб ўйлаб хонага кира солиб шанғиллай кетди
- Ҳўкиздек, эрта индин эрга тегадиган қиз пешин бўляптики ҳали ётибди ялпайиб. Билади булар чўриси кимлигини. Шунга ҳаммаёқ ивирсиб ётса ҳам қўлини қимирлатмайди. Э бир уй текин томоқлар. Шу бечора бола туғиб берди, акамни юзини ёруғ қилди демайди булар. Бир ўзим қай бирига бўлай ё болага қарайми ё уй ишларига...
- Ўчиринг овозингизни! - кравотида йиғлаб ётган Гулҳаё ўрнидан сапчиб турди-Мана бу еримга келдингиз-деди ҳиққилдоғини кўрсатиб-Жонимга тегиб кетди ҳали бир ёш ҳам бўлмаган болангизни пеш қилишингиз. Бу уйда сиз келинсиз қиролича эмас. Ҳаддингизни билинг. Туғган бўлсангиз ўзингиз учун анави эрингиз учун боринки қайнонангиз учун туққансиз мен учун эмас! Тушундингизми энди эса хонамдан даф бўлинг!
-Вой ўлмасам ҳали шунақами? - бунақа муносабат кутмаган Гулнора аламли қаради-Ҳали қараб тур сен қан**иқ. Аканг келса ўлигингни чиқартираман шу уйдан!!
Гулнора зарда қилиб чиқиб кетди. Эрига айтиб қайнсинглисини роса урдиришни кўнглига тугиб қўйди аммо бу иш Гулнорагача етиб бормади.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
20-қисм
Гулхаёни эрталаб Азизбек уйига ташлаб кетди. Азизбек нималардир деб минғирлади аммо Гулҳаё эшитмади. Бутун гавдаси ўзига бўйсинмай букчайиб кетарди. Ич ичидан Азизбекдан ҳам ўзидан ҳам жирканиб кетди. Гулҳаё қадамларини базўр судраб дарвозани очиб уйга кирди. Гулнора ҳалиям уҳлаб ётибдими ҳовлилар тўзиб ётибди. Онаси эса аллақачон бозорга чиқиб кетган кўринади. Акаси ва дадаси ҳам кўринмади. Гулхаё оғир қадамлар билан хонасига кириб ўзини кравотига ташлади. Елкалари силкиниб йиғлаб юборди.
- Худо жонингни олсин сени шунчаларам ифлос бўласанми?! - зорланиб Азизбекни қарғади Гулҳаё- сенга жинам урмайди. Энди мен қандай бош кўтариб юраман....
Гулҳаё узоқ йиғлади. Тушгача уни эшигини ит ҳам таққилатиб келмади.
Тушдан кейин Гулнора чимрилиб кириб келди. Гулҳаёни шу чоққача уҳлаб ётибди деб ўйлаб хонага кира солиб шанғиллай кетди
- Ҳўкиздек, эрта индин эрга тегадиган қиз пешин бўляптики ҳали ётибди ялпайиб. Билади булар чўриси кимлигини. Шунга ҳаммаёқ ивирсиб ётса ҳам қўлини қимирлатмайди. Э бир уй текин томоқлар. Шу бечора бола туғиб берди, акамни юзини ёруғ қилди демайди булар. Бир ўзим қай бирига бўлай ё болага қарайми ё уй ишларига...
- Ўчиринг овозингизни! - кравотида йиғлаб ётган Гулҳаё ўрнидан сапчиб турди-Мана бу еримга келдингиз-деди ҳиққилдоғини кўрсатиб-Жонимга тегиб кетди ҳали бир ёш ҳам бўлмаган болангизни пеш қилишингиз. Бу уйда сиз келинсиз қиролича эмас. Ҳаддингизни билинг. Туғган бўлсангиз ўзингиз учун анави эрингиз учун боринки қайнонангиз учун туққансиз мен учун эмас! Тушундингизми энди эса хонамдан даф бўлинг!
-Вой ўлмасам ҳали шунақами? - бунақа муносабат кутмаган Гулнора аламли қаради-Ҳали қараб тур сен қан**иқ. Аканг келса ўлигингни чиқартираман шу уйдан!!
Гулнора зарда қилиб чиқиб кетди. Эрига айтиб қайнсинглисини роса урдиришни кўнглига тугиб қўйди аммо бу иш Гулнорагача етиб бормади.
❤149😨66🔥35🤨16👍10🙈1
#SABIRLIGIM
21-қисм
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
Бу уйда Гулнора ҳеч кимдан қўрқмаслиги ва ҳаммани бемалол бехурмат қилишинг бир икки сабаби бор. Азиз ўқувчим келинг аввал шу сабабларга тўхталиб ўтамиз.
Зулхумор опанинг иккта чақалоқлигида нобуд бўлган ўғлидан сўнг уч қизи туғилган. Аммо ёш ораси жуда катта катта эди. Масалан Бинобар Санобардан йитти ёш кичик. Бинобардан эса Вазира тўрт ёш кичик. Элёр эса Вазирадан кейин туғилган ягона ўғил ва у Вазирадан тўрт ёш кичик. Гулхаё эса акасидан бор йўғи икки ёш кичик. Тушунганингиздек ҳали йигирма учга энди кирган йигит аллақачон хотин қўйиб бошқа уйланишга ҳам улгурганди. Элёрнинг тенгқурлари эса ҳали уйланмаган базилари энди унаштирилганди.
Зулхумор опа жуда орзу хавасга ўч аёл бўлгани учун эндигина ўн саккизга кирган ўғлини яхши кўргани борлигига қарамай "оқ қиламан, кўк қиламан" деб қўрқитиб ўзига ўхшаган бозорчи дугонасини қизига унашиб, ўн тўққизга кириши билан тўй қилди. Аммо икки ёш ҳам бир бирига тўғри келмади. Тўғрироғи кўнгли колеждаги курсдошида бўлган Элёрнинг кўнгли оғир босиқ ва жуда содда бўлган Гулшодага исимади. Нари бери саккиз ой яшаб ажрашишди. Бунга чидолмаган Гулшоданинг ойиси бутун қишлоқ ва таниш билишларига Элёрни *Эркаклиги йўқ* деб гап қилди. Зулхумор опа эса собиқ қудасига аччиқ қилиб ҳали ажрими тўлиқ ҳал бўлмаган ўғлига бошқа тумандан Гулнорани топиб олиб берди. Гулнора қиз бола эди. Аммо берилган катта катта вадалар айниқса "битта туғиб ўғлимни юзини ёруғ қилса бўлди! " деган гаплар тасирида рози бўлганди. Вадага муофиқ Гулнора келиши билан хомладор бўлиб қиз туғиб берди. Элёрни эл олдида боши тик бўлди ва шу жумладан Гулнорани ҳам Гулҳаё айтгандек *Шоҳи* чиқди.
21-қисм
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
Бу уйда Гулнора ҳеч кимдан қўрқмаслиги ва ҳаммани бемалол бехурмат қилишинг бир икки сабаби бор. Азиз ўқувчим келинг аввал шу сабабларга тўхталиб ўтамиз.
Зулхумор опанинг иккта чақалоқлигида нобуд бўлган ўғлидан сўнг уч қизи туғилган. Аммо ёш ораси жуда катта катта эди. Масалан Бинобар Санобардан йитти ёш кичик. Бинобардан эса Вазира тўрт ёш кичик. Элёр эса Вазирадан кейин туғилган ягона ўғил ва у Вазирадан тўрт ёш кичик. Гулхаё эса акасидан бор йўғи икки ёш кичик. Тушунганингиздек ҳали йигирма учга энди кирган йигит аллақачон хотин қўйиб бошқа уйланишга ҳам улгурганди. Элёрнинг тенгқурлари эса ҳали уйланмаган базилари энди унаштирилганди.
Зулхумор опа жуда орзу хавасга ўч аёл бўлгани учун эндигина ўн саккизга кирган ўғлини яхши кўргани борлигига қарамай "оқ қиламан, кўк қиламан" деб қўрқитиб ўзига ўхшаган бозорчи дугонасини қизига унашиб, ўн тўққизга кириши билан тўй қилди. Аммо икки ёш ҳам бир бирига тўғри келмади. Тўғрироғи кўнгли колеждаги курсдошида бўлган Элёрнинг кўнгли оғир босиқ ва жуда содда бўлган Гулшодага исимади. Нари бери саккиз ой яшаб ажрашишди. Бунга чидолмаган Гулшоданинг ойиси бутун қишлоқ ва таниш билишларига Элёрни *Эркаклиги йўқ* деб гап қилди. Зулхумор опа эса собиқ қудасига аччиқ қилиб ҳали ажрими тўлиқ ҳал бўлмаган ўғлига бошқа тумандан Гулнорани топиб олиб берди. Гулнора қиз бола эди. Аммо берилган катта катта вадалар айниқса "битта туғиб ўғлимни юзини ёруғ қилса бўлди! " деган гаплар тасирида рози бўлганди. Вадага муофиқ Гулнора келиши билан хомладор бўлиб қиз туғиб берди. Элёрни эл олдида боши тик бўлди ва шу жумладан Гулнорани ҳам Гулҳаё айтгандек *Шоҳи* чиқди.
❤142😢63🔥35😇26👏13👍5🤨4🐳3
🔥SABRLIGIM🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi endi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi endi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤20
👆👆👆 аёллар учун фойдали псиҳологик маслаҳатлар. Хар қандай муаммони ечимини топишингиз мумкин. Ўчиб кетмасидан уланиб олинг.
❤5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ushbu sherni bir nafas dunyo tashvishlarini unutib otangiz uchun oʻqishingizni soʻragan boʻlar edim
OTALAR UCHUN💔💔💔
OʻZI UCHUN YASHAMAGAN OTAM MENING......
OTALAR UCHUN💔💔💔
OʻZI UCHUN YASHAMAGAN OTAM MENING......
😢22❤12👏2
Bugun, 24 mart
☁️ +22°...+13°, Bulutli
Hozir: 🌡 N/A°, N/A m/s
Tong: ☀️ +16°
Kun: ☀️ +21°
Oqshom: ☀️ +21°
Namlik: 33%
Shamol: Sharqiy, 2.7 m/s
Bosim: N/A mm sim. ust.
Oy: O'sayotgan oy
Quyosh chiqishi: 06:08
Quyosh botishi: 18:25
☁️ +22°...+13°, Bulutli
Hozir: 🌡 N/A°, N/A m/s
Tong: ☀️ +16°
Kun: ☀️ +21°
Oqshom: ☀️ +21°
Namlik: 33%
Shamol: Sharqiy, 2.7 m/s
Bosim: N/A mm sim. ust.
Oy: O'sayotgan oy
Quyosh chiqishi: 06:08
Quyosh botishi: 18:25
❤9
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
✍21👏12🔥7❤4
#ижара_ҳаётлар
152-қисм
Ўттиз сония вақтим бор ёки йўқ эди. Мен эгилиб ерларни қараганимда ташқарида Фарҳоднинг овози эшитила бошлади. Бу кетган эди қаердан пайдо бўлди экан?
Юрагим хонасидан чиқай дерди.
"Фарҳоджон келди шекилли?",-деб ёрдамчи опа хонадан чиқди.
Унинг чиқиши ва менинг кассани кодини қалтираб териб очишим орасида сониялар фарқ қилди. Фелшакани касса ичига ташлаб оғзини ёпдим
"Баҳор!,"-деган овоз эшитилганда эса юлдузчани босиб ёпишга сўнги милли секунда улгургандим.
Кийиниш хонаси эшиги олдида Фарҳод билан бурун-бурунга тўқнаш келдик.
Юрагимнинг уришини у ҳам эшитарди аниқ. Қовоқлари уйилиб кўзлари ғалати аҳволда менга қаради.
"Нима қиляпсан бу ерда?",-деб шубҳа билан сўради.
"К-к-калитимни тушириб қолдирибман тополмаяпман ",-деб йиғламсираб жавоб бердим.
Онасининг кийимлари ораси очиқ қолганди.
"Топдингми?",-деб ола қараш қилди.
"Йўқ тополмаяпман. Кеча ҳам кўчада анча соат қолиб кетдим. Калитимни йўқотдим деб ўйладим.
Сўнг охирги чорам қидириб бу ерга келдим",-дедим.
У ичкарига кирди. Мен эса ётоқхона бўлимга ўтдим. Ҳозир топсам, мендан шубҳаланиши аниқ эди. Яна эгилиб атрофни қидира бошладим. Ёрдамчи аёл ҳам хонага келди. Фарҳод бизни кузатарди биз эса эгилиб калит қидирар эдик.
"Бошқа ерда тушургандирсан?",-деди.
"Йўқ кеча офисдан тўғри бу ерга келдим. Кейин уйга бирга кетдик-ку, ёки сизни машинангизда тушдими?",-деб унга қарадим.
"Бўлиши мумкин. Юр қарайликчи?",-деб асосийси мени хонадан олиб чиққан эди.
У олдинда мен ортидан юрдим.
"Бугун нега офисда сўрамадинг? Ўша ерда қарар эдик?",-деб ўзича ҳақли савол берди.
"Сизнинг ортингиздан чиқдим. Телефонда гапингиз тугашини кутдим фақат сиз кетиб қолдингиз",-деб баҳона қилдим.
Машинасини очиб берди. Орқа ўриндиқнинг ҳамма ерини қидиргандек, уф-пуфлаб қарадим. У эса телефонда кимгадир қўнғироқ қиларди.
"Калитини унутибди",-деганидан онаси билан гаплашганини билдим.
"Йўқ",-деб ҳафсалам пир бўлди.
"Офисни калити ҳам бор эдими?",-деб сўради.
Бош чайқаб ҳа дедим.
"Энди офиснинг қулфини алмаштиришга тўғри келади. Эътиборли бўлсанг бўлмайдими?",-деб уршиб берди.
"Қастдан қилганим йўқ ",-деб овозим пасайди.
Фарҳод телефонини овозини ташқарига берди.
"Уни ақли бошқа жойларда. Топади калитни! Топсин! Бўлмаса ўзини чўнтагидан алмаштиради қулфларни",-деб Феруза опа бақирарди.
Фарҳод эса менга шубҳа билан қараб ёнимга яқин келди.
152-қисм
Ўттиз сония вақтим бор ёки йўқ эди. Мен эгилиб ерларни қараганимда ташқарида Фарҳоднинг овози эшитила бошлади. Бу кетган эди қаердан пайдо бўлди экан?
Юрагим хонасидан чиқай дерди.
"Фарҳоджон келди шекилли?",-деб ёрдамчи опа хонадан чиқди.
Унинг чиқиши ва менинг кассани кодини қалтираб териб очишим орасида сониялар фарқ қилди. Фелшакани касса ичига ташлаб оғзини ёпдим
"Баҳор!,"-деган овоз эшитилганда эса юлдузчани босиб ёпишга сўнги милли секунда улгургандим.
Кийиниш хонаси эшиги олдида Фарҳод билан бурун-бурунга тўқнаш келдик.
Юрагимнинг уришини у ҳам эшитарди аниқ. Қовоқлари уйилиб кўзлари ғалати аҳволда менга қаради.
"Нима қиляпсан бу ерда?",-деб шубҳа билан сўради.
"К-к-калитимни тушириб қолдирибман тополмаяпман ",-деб йиғламсираб жавоб бердим.
Онасининг кийимлари ораси очиқ қолганди.
"Топдингми?",-деб ола қараш қилди.
"Йўқ тополмаяпман. Кеча ҳам кўчада анча соат қолиб кетдим. Калитимни йўқотдим деб ўйладим.
Сўнг охирги чорам қидириб бу ерга келдим",-дедим.
У ичкарига кирди. Мен эса ётоқхона бўлимга ўтдим. Ҳозир топсам, мендан шубҳаланиши аниқ эди. Яна эгилиб атрофни қидира бошладим. Ёрдамчи аёл ҳам хонага келди. Фарҳод бизни кузатарди биз эса эгилиб калит қидирар эдик.
"Бошқа ерда тушургандирсан?",-деди.
"Йўқ кеча офисдан тўғри бу ерга келдим. Кейин уйга бирга кетдик-ку, ёки сизни машинангизда тушдими?",-деб унга қарадим.
"Бўлиши мумкин. Юр қарайликчи?",-деб асосийси мени хонадан олиб чиққан эди.
У олдинда мен ортидан юрдим.
"Бугун нега офисда сўрамадинг? Ўша ерда қарар эдик?",-деб ўзича ҳақли савол берди.
"Сизнинг ортингиздан чиқдим. Телефонда гапингиз тугашини кутдим фақат сиз кетиб қолдингиз",-деб баҳона қилдим.
Машинасини очиб берди. Орқа ўриндиқнинг ҳамма ерини қидиргандек, уф-пуфлаб қарадим. У эса телефонда кимгадир қўнғироқ қиларди.
"Калитини унутибди",-деганидан онаси билан гаплашганини билдим.
"Йўқ",-деб ҳафсалам пир бўлди.
"Офисни калити ҳам бор эдими?",-деб сўради.
Бош чайқаб ҳа дедим.
"Энди офиснинг қулфини алмаштиришга тўғри келади. Эътиборли бўлсанг бўлмайдими?",-деб уршиб берди.
"Қастдан қилганим йўқ ",-деб овозим пасайди.
Фарҳод телефонини овозини ташқарига берди.
"Уни ақли бошқа жойларда. Топади калитни! Топсин! Бўлмаса ўзини чўнтагидан алмаштиради қулфларни",-деб Феруза опа бақирарди.
Фарҳод эса менга шубҳа билан қараб ёнимга яқин келди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.🔥83❤59👍30😍12🌚2
#ижара_ҳаётлар
153-қисм
"Сен ўзи чиндан калит учун келдингми? Балки бошқа ниятда келгандирсан?",-деб онасига эшиттириб сўради.
"Устини текширчи бирор нарса олмаганми?",-деган буйруқни эшитиб оғзим очиқ қолди.
"Уйда тилла -миллангиз бор эдими?",-деб сўради Фарҳод.
"Ҳа бор эди. Отамга пул керак деб юрганди. Кеча пулни ерини кўриб бугун баҳона билан келдими экан?",-деб она-бола бемалол мени ўғрига чиқаришган эди.
"Феруза опа? Мен қачон сизнинг бир нарсангизга тегилдим?",-деб телефонга қараб гапирдим.
"Устини текширмай қўйиб юборма ўғлим!,"-деб яна буйруқ берди.
Фарҳод телефонини ўчириб чўнтагига қўйди. Эгнимдаги куртканинг чўнтагларига қаради. Хўрлигим келсада индамай турдим. Ички киссаларида ҳам ҳеч нарса тополмади. Менга яқин турганидан уни буғиб қўйгим келди. Қўли шимимнинг чўнтагига етганида қўлига урдим.
"Уйдаги опани чақир кўрсин ",-дедим кўзига қараб.
Ўзим эса, ичимда катта туғёнлар бошланган эди. Шунча йил кимларга содиқ итдек хизмат қилгандим? Гапимга жавоб беришга улгурмай эшик очилди ва ёрдамчи опа ташқарига чиқди.
"Шу калитми?",-деганида Фарҳод ортига қаради.
"Ҳа, шу",-деб тасдиқладим.
"Қаерда экан?",-деб Фарҳод биринчи сўради.
"Ётоқхона кириш эшигини олдида пардани тагида экан",-деб жавоб берди.
"Сумкамни кеча шошиб ўша ерга қўйган эдим",-деб уни худди тасдиқлагандек бўлдим.
Фарҳод менга қошларини бирлаштириб қараб қолди.
"Опа, рахмат сизга. Яна бир илтимосим устимни сиз кўриб беринг ",-деганимда аёл бечора тушунмай қараб турди.
Кейин Фарҳод унга ишора қилганди менга яқин келиб ҳамма еримга қаради.
"Бўлдими энди кетсам бўладими?",-деганимда индамай иккаласи ҳам уйга кириб кетди.
Мен эса флешкани ерига қўйганим ва устига ўғрига ўхшаб муомала кўрганим билан ортга қайтдим.
Уйга етиб келгунимча хаёлимдан нималар ўтмади. Ким учун нима ишлар қилиб юрганимни ўйладим. Хўрлигим келди. Ҳаётим расво бўлиб бўлди. Келажагим битди ҳисоб.
Уйга етиб келганимда. Ташқарида мени кутиб турган Жасминани кўриб ярам устига яна туз ҳам сепилди. Индамай аввал уйга сўнг хонамга кирдим. Кейинроқ Тимурнинг овозини эшитдим. Жасмина билан нималарнидир иккаласи тортишди.
Ойим билан гаплашдим. Кайфиятим баттар тушди. Отамнинг соғлиғи ёмон дейишибди. Қон босими жуда баланд деган эмиш врачлар. Ҳамма нарса худди қўрқинчли фильмдек эди.
153-қисм
"Сен ўзи чиндан калит учун келдингми? Балки бошқа ниятда келгандирсан?",-деб онасига эшиттириб сўради.
"Устини текширчи бирор нарса олмаганми?",-деган буйруқни эшитиб оғзим очиқ қолди.
"Уйда тилла -миллангиз бор эдими?",-деб сўради Фарҳод.
"Ҳа бор эди. Отамга пул керак деб юрганди. Кеча пулни ерини кўриб бугун баҳона билан келдими экан?",-деб она-бола бемалол мени ўғрига чиқаришган эди.
"Феруза опа? Мен қачон сизнинг бир нарсангизга тегилдим?",-деб телефонга қараб гапирдим.
"Устини текширмай қўйиб юборма ўғлим!,"-деб яна буйруқ берди.
Фарҳод телефонини ўчириб чўнтагига қўйди. Эгнимдаги куртканинг чўнтагларига қаради. Хўрлигим келсада индамай турдим. Ички киссаларида ҳам ҳеч нарса тополмади. Менга яқин турганидан уни буғиб қўйгим келди. Қўли шимимнинг чўнтагига етганида қўлига урдим.
"Уйдаги опани чақир кўрсин ",-дедим кўзига қараб.
Ўзим эса, ичимда катта туғёнлар бошланган эди. Шунча йил кимларга содиқ итдек хизмат қилгандим? Гапимга жавоб беришга улгурмай эшик очилди ва ёрдамчи опа ташқарига чиқди.
"Шу калитми?",-деганида Фарҳод ортига қаради.
"Ҳа, шу",-деб тасдиқладим.
"Қаерда экан?",-деб Фарҳод биринчи сўради.
"Ётоқхона кириш эшигини олдида пардани тагида экан",-деб жавоб берди.
"Сумкамни кеча шошиб ўша ерга қўйган эдим",-деб уни худди тасдиқлагандек бўлдим.
Фарҳод менга қошларини бирлаштириб қараб қолди.
"Опа, рахмат сизга. Яна бир илтимосим устимни сиз кўриб беринг ",-деганимда аёл бечора тушунмай қараб турди.
Кейин Фарҳод унга ишора қилганди менга яқин келиб ҳамма еримга қаради.
"Бўлдими энди кетсам бўладими?",-деганимда индамай иккаласи ҳам уйга кириб кетди.
Мен эса флешкани ерига қўйганим ва устига ўғрига ўхшаб муомала кўрганим билан ортга қайтдим.
Уйга етиб келгунимча хаёлимдан нималар ўтмади. Ким учун нима ишлар қилиб юрганимни ўйладим. Хўрлигим келди. Ҳаётим расво бўлиб бўлди. Келажагим битди ҳисоб.
Уйга етиб келганимда. Ташқарида мени кутиб турган Жасминани кўриб ярам устига яна туз ҳам сепилди. Индамай аввал уйга сўнг хонамга кирдим. Кейинроқ Тимурнинг овозини эшитдим. Жасмина билан нималарнидир иккаласи тортишди.
Ойим билан гаплашдим. Кайфиятим баттар тушди. Отамнинг соғлиғи ёмон дейишибди. Қон босими жуда баланд деган эмиш врачлар. Ҳамма нарса худди қўрқинчли фильмдек эди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.🔥81❤60👍29🙈14🤨11🕊1
#ижара_ҳаётлар
154-қисм
Маъсумиятим, ихтиёрим орзуларим бир қафас ичига қўйилиб портлатилгандек эди. Эшигим тақиллади. Очмадим, ким деб ҳам сўрамадим. Шунчаки ётоғимда узаниб ётардим. Чироқ ўчиқ эди. Ичкарига ким кирганини оёқ товушларидан сездим.
"Нима қилдинг?",-деб сўради.
Индамадим аввалига, сўнг қайта сўради.
"Қайтиб сейфига қўйдим",-дедим флешкани сўрагандир деб ўйлаб.
Ҳеч нима демади лекин юрагимни оғритадиган бошқа гап айтди.
"Уйни нима қилдинг? Сени бу ерда кўргим келмаяпти. Тезроқ чиқиб кет! Бўлмаса қонунан иш қилишга мажбурман",-деди.
Ўрнимдан туриб унга қарадим. Эшик очиқ эди. Йўлакдан ёруғлик кирарди.
"Сенга ишониб айтганимни ўзимга қарши ишлатасанми?",-деб яна уни сенсираб душмандек муомала қила бошладим.
Ютинганини кўрдим.
"Бу уйга ҳақларинг йўқ ",-деди уялмай.
"Сени ҳаққинг борми?",-дедим кўзларига қараб.
"Мени расмий ишончномам бор... лекин сеники сохта. Агар эртага бориб меъросдан вос кечмасанг қонун олдида жавоб беришинга тўғри келади",-деди жиддий оҳангда.
"Мени қўрқитиб, йўқ ...йўқ ўйин ўйнаб шунчаки йўлингдан оляпсан, билдим. Икки кунда уй топа олмайман. Инсофинг шунчаликми?",-деб кўзимга ёш олдим.
"Мен сенга огоҳлантириб, бўладиганларни айтяпман. Шукур қил. Бошқаси бўлса кўз ёшинга қарамай мендан баттар муомала қилган бўларди",-деди у ҳам кўзларимга қараб.
Мен учун йўлнинг охири шу ер бўлди. Бугунги Феруза ва ўғлининг иши яна устига Тимурнинг гаплари ортиқча бўлди.
“Ҳечми?”,-дедим сўзлар бўғзимга тиқилиб.
“Ҳеч... биз дедомскиларни шиори”,-деб жавоб берди.
Ҳеч сўроғида маъно кўп эди. Мен дунёдаги энг ахмоқ қиз эдим. Ўз бошимчалигимнинг жазосини тортаётган эдим. Ўз қўлим билан гулдек келажагимни расво қилиб бўлгандим.
Кўзимдан томчи ёш оқди. Индамай бир неча сония кўзларимга қараб турди. Сўнг хонадан чиқди. Қовурғаларимнинг орасида оғриқни шунақа қаттиқ ҳис эта бошладимки, нима фойда берарди билмадим? Кафорати нима эди бу хатоларнинг тушунолмай ҳалак бўлдим.
Пушаймонликлар, алам ва қийноқлар ҳаммаси бир бўлиб мени асир олганди. Худди дунёда ҳамма оппоқ бир мен қорадек эдим. Нима қилсам, яна қандай чора топсам ўзимни эплаб чиқиб кетардим?
Йиғимнинг овози энди фақат ичимда эмас, хонамнинг ичида ҳам янграрди. Қўшниларимнинг эса, баланд қўшиқ қўйгани менга битишимнинг ва яна бир бор ҳеч эканимнинг ишораси бўлди.
154-қисм
Маъсумиятим, ихтиёрим орзуларим бир қафас ичига қўйилиб портлатилгандек эди. Эшигим тақиллади. Очмадим, ким деб ҳам сўрамадим. Шунчаки ётоғимда узаниб ётардим. Чироқ ўчиқ эди. Ичкарига ким кирганини оёқ товушларидан сездим.
"Нима қилдинг?",-деб сўради.
Индамадим аввалига, сўнг қайта сўради.
"Қайтиб сейфига қўйдим",-дедим флешкани сўрагандир деб ўйлаб.
Ҳеч нима демади лекин юрагимни оғритадиган бошқа гап айтди.
"Уйни нима қилдинг? Сени бу ерда кўргим келмаяпти. Тезроқ чиқиб кет! Бўлмаса қонунан иш қилишга мажбурман",-деди.
Ўрнимдан туриб унга қарадим. Эшик очиқ эди. Йўлакдан ёруғлик кирарди.
"Сенга ишониб айтганимни ўзимга қарши ишлатасанми?",-деб яна уни сенсираб душмандек муомала қила бошладим.
Ютинганини кўрдим.
"Бу уйга ҳақларинг йўқ ",-деди уялмай.
"Сени ҳаққинг борми?",-дедим кўзларига қараб.
"Мени расмий ишончномам бор... лекин сеники сохта. Агар эртага бориб меъросдан вос кечмасанг қонун олдида жавоб беришинга тўғри келади",-деди жиддий оҳангда.
"Мени қўрқитиб, йўқ ...йўқ ўйин ўйнаб шунчаки йўлингдан оляпсан, билдим. Икки кунда уй топа олмайман. Инсофинг шунчаликми?",-деб кўзимга ёш олдим.
"Мен сенга огоҳлантириб, бўладиганларни айтяпман. Шукур қил. Бошқаси бўлса кўз ёшинга қарамай мендан баттар муомала қилган бўларди",-деди у ҳам кўзларимга қараб.
Мен учун йўлнинг охири шу ер бўлди. Бугунги Феруза ва ўғлининг иши яна устига Тимурнинг гаплари ортиқча бўлди.
“Ҳечми?”,-дедим сўзлар бўғзимга тиқилиб.
“Ҳеч... биз дедомскиларни шиори”,-деб жавоб берди.
Ҳеч сўроғида маъно кўп эди. Мен дунёдаги энг ахмоқ қиз эдим. Ўз бошимчалигимнинг жазосини тортаётган эдим. Ўз қўлим билан гулдек келажагимни расво қилиб бўлгандим.
Кўзимдан томчи ёш оқди. Индамай бир неча сония кўзларимга қараб турди. Сўнг хонадан чиқди. Қовурғаларимнинг орасида оғриқни шунақа қаттиқ ҳис эта бошладимки, нима фойда берарди билмадим? Кафорати нима эди бу хатоларнинг тушунолмай ҳалак бўлдим.
Пушаймонликлар, алам ва қийноқлар ҳаммаси бир бўлиб мени асир олганди. Худди дунёда ҳамма оппоқ бир мен қорадек эдим. Нима қилсам, яна қандай чора топсам ўзимни эплаб чиқиб кетардим?
Йиғимнинг овози энди фақат ичимда эмас, хонамнинг ичида ҳам янграрди. Қўшниларимнинг эса, баланд қўшиқ қўйгани менга битишимнинг ва яна бир бор ҳеч эканимнинг ишораси бўлди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.😢89❤59🔥35👍21😨14✍3👏3❤🔥1🕊1
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Uch kun aksiya!!! Soʻngra sotuv toʻxtaydi!!
Yani hikoya narxi endi 7.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Uch kun aksiya!!! Soʻngra sotuv toʻxtaydi!!
Yani hikoya narxi endi 7.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤10
Онангиз ҳам бир пайтлар сиз каби ёш, гўзал ва ҳаракатчан эди. Сўнг отангиз бошқа қизлар орасидан уни танлади, у билан оила қурди ва уни яхши кўрди. Сўнг у сизни жисмида кўтариб юрди. Ва шу тарзда бугунги кунингизгача кунлар унинг гўзаллигини, жисмидаги кучни, умрини секин-аста еди. Шундай экан сизнинг зиммангиздаги вазифа унга гўзал муомила қилиш, чиройли сўз айтиш, унга яхшилик қилишдир, унутманг.
❤38👏10
Зиқна заққум
(Бўлган воқеа)
Кийимларининг охори тўкилиб, эскириб кетган аёл, эрига ёлворди: "Жон адаси, илтимос... Бозорга олиб тушинг. Устимга у-бу нарса олиб беринг. Кийимларим эскириб, илма-тешик бўлиб кетди. Кийгани уялади одам. Росаям вилюр халат кийгим келяпти. Олиб берақолинг илтимос, жон адаси..."
Неча ойдан бери эрига ялинади. Зиқна, қурумсоқ эри ўзига олса оладию аёлига қарамайди. Унинг аёлига қараб, айтадиган бир шиори бор: "Эркак кўчаники... Доим ўзига қараб юриши керак. Аёл уйники... Аёлга шарт эмас ҳар хил қилиб кийиниб...Борингни кийиб юравер!"
Оғир ишларни ҳаммасини аёлига қилдиради. Аёлнинг вазифаси деб билади. Аёлнинг юки енгиллашса, бошга чиқади деб ўйлайди. Шундан қўрқиб, аёлини тиндирмайди. Эрнинг қўлига қараган инсон, унинг ҳеч меҳнат қилмаслигини яхши англайди. Қўли ҳудди гўзаллик салонидан чиққан ҳурлиқонинг қўлига ўхшайди.
Ойлар ўтиб, эрини бозорга кўндирган аёл, ҳархаша қила-қила музқаймоққа етишган боладек ҳурсанд...
Олдирди...Вилюр кўйлак олдирди. Ҳурсанд бўлиб кетганидан: "Адаси Аллоҳ рози бўлсин. Пулингизни баракасини берсин," деди қувониб. Эр: "Афиристлик қилмасдан тез-тез юр. Яхши гапириб яна у-бу нарса олдирмоқчи бўлсанг хомтама бўлма...", деди қадамини тезлатиб.
Эрининг орқасидан пилдиллаганча юриб кетар экан, кўзи кабобга тушиб, ютиниб қўйди. Уйдан чиқаркан ўзича ҳаёл қилганди..."яхши гапириб, кабобгами, лавашгами кўндираман. Эр-хотин гаплашииб мазза қилиб, ўтириб еймиз", деб. Эрига ҳеч нарса деёлмади.
Уйга келгач бир кун аввалги мошхўрдасини иситаркан, эри ошхонага мўралаб: "Менга овқат тайёрлама. Бугун ўртоқларим билан кабобхўрлик қиламиз. Бироздан сўнг кетаман", деди аёлига кийим олиб бериб, катта ишни қойиллатган эркакдек. Аёл йиғлагудек бўлдию секингина "хоп", деди. Болалари билан ўтириб,
овқатланаркан ўпкаси тўлдию сабр билан кўз ёшини ичига ютди.
@Qisqa_Hikoyalar1
(Бўлган воқеа)
Кийимларининг охори тўкилиб, эскириб кетган аёл, эрига ёлворди: "Жон адаси, илтимос... Бозорга олиб тушинг. Устимга у-бу нарса олиб беринг. Кийимларим эскириб, илма-тешик бўлиб кетди. Кийгани уялади одам. Росаям вилюр халат кийгим келяпти. Олиб берақолинг илтимос, жон адаси..."
Неча ойдан бери эрига ялинади. Зиқна, қурумсоқ эри ўзига олса оладию аёлига қарамайди. Унинг аёлига қараб, айтадиган бир шиори бор: "Эркак кўчаники... Доим ўзига қараб юриши керак. Аёл уйники... Аёлга шарт эмас ҳар хил қилиб кийиниб...Борингни кийиб юравер!"
Оғир ишларни ҳаммасини аёлига қилдиради. Аёлнинг вазифаси деб билади. Аёлнинг юки енгиллашса, бошга чиқади деб ўйлайди. Шундан қўрқиб, аёлини тиндирмайди. Эрнинг қўлига қараган инсон, унинг ҳеч меҳнат қилмаслигини яхши англайди. Қўли ҳудди гўзаллик салонидан чиққан ҳурлиқонинг қўлига ўхшайди.
Ойлар ўтиб, эрини бозорга кўндирган аёл, ҳархаша қила-қила музқаймоққа етишган боладек ҳурсанд...
Олдирди...Вилюр кўйлак олдирди. Ҳурсанд бўлиб кетганидан: "Адаси Аллоҳ рози бўлсин. Пулингизни баракасини берсин," деди қувониб. Эр: "Афиристлик қилмасдан тез-тез юр. Яхши гапириб яна у-бу нарса олдирмоқчи бўлсанг хомтама бўлма...", деди қадамини тезлатиб.
Эрининг орқасидан пилдиллаганча юриб кетар экан, кўзи кабобга тушиб, ютиниб қўйди. Уйдан чиқаркан ўзича ҳаёл қилганди..."яхши гапириб, кабобгами, лавашгами кўндираман. Эр-хотин гаплашииб мазза қилиб, ўтириб еймиз", деб. Эрига ҳеч нарса деёлмади.
Уйга келгач бир кун аввалги мошхўрдасини иситаркан, эри ошхонага мўралаб: "Менга овқат тайёрлама. Бугун ўртоқларим билан кабобхўрлик қиламиз. Бироздан сўнг кетаман", деди аёлига кийим олиб бериб, катта ишни қойиллатган эркакдек. Аёл йиғлагудек бўлдию секингина "хоп", деди. Болалари билан ўтириб,
овқатланаркан ўпкаси тўлдию сабр билан кўз ёшини ичига ютди.
@Qisqa_Hikoyalar1
😢101❤44🔥21🌚2😇1