. Нимадир уни тўхтатиб қолганди.Жойига келиб ўтирганида бир-бирига қарама-қарши бўлганҳислар оғушида қолганди.Ўғли олдида ўзини айбдор хисоблаётганди. Ота бўлиб оталик қилолмади. Мурғаклигидаёқ бешафқат ҳаёт гирдобига ташлаб қўйди. Бу гирдоб унинг бошига не кунларни солди. Сарсон-саргардон қилди. Афсуски бу ҳалигача давом этаяпти. Жавлонбеков ва унинг ҳар нимага тайёр Миркомилдай
Югурдаклари билан юзма-юз қолдираяпти.
Самандарнинг шу кунгача ота меҳридан бебаҳралиги,керак бўлганда қўллаб-қувватлаши, йўл-йўриқ кўрсатишига муҳтожлигиниҳис қилаётганди.Бояги суҳбатдан билдики,унинг қалбиданафрат аломатлари йўқ.Фақат ўксик бор, дард-ситам бор. Ундан қаттиқ ранжиган.Агар бор гапни айтса кечириши эҳтимолдан ҳоли эмас.Лекин бунинг учун қанчалик оғир бўлмасин, сабр қилиши, қулай фурсат келишини кутиши керак.
(Давоми бор)
Югурдаклари билан юзма-юз қолдираяпти.
Самандарнинг шу кунгача ота меҳридан бебаҳралиги,керак бўлганда қўллаб-қувватлаши, йўл-йўриқ кўрсатишига муҳтожлигиниҳис қилаётганди.Бояги суҳбатдан билдики,унинг қалбиданафрат аломатлари йўқ.Фақат ўксик бор, дард-ситам бор. Ундан қаттиқ ранжиган.Агар бор гапни айтса кечириши эҳтимолдан ҳоли эмас.Лекин бунинг учун қанчалик оғир бўлмасин, сабр қилиши, қулай фурсат келишини кутиши керак.
(Давоми бор)
🔥96❤68👍29😍5✍1👏1🤨1
Ойнинг ўн беши (11- кисм)
Самандар директорнинг хонасидан қандай чиқиб кетганини ҳам билмасди. Уйига етиб келгунича ҳам ўзига келолмади. Ўзини қўярга жой тополмасди. Кетма-кет сигарет чекиши ҳам наф бермади. Ҳар хил, баъзида бир-бирига қарама- қарши , баъзида юрагини юракни ўртовчи туйғулар кўнглидан кечаётган эди. Назарида ниманидир Искандар ундан яшираётганди ёки айтгиси келмаётганди. Ёки бунга журъати етмаёгандай эди. «Искандар аканинг ўзи дадам эмасмикан», деб ҳам кўп марта ҳаёлидан ўрказди. Лекин бу асоссиздай, ҳатто бемаънидай туюлди. Директорнинг ўзини негадир бошқача тутгани кўнглида шубҳа уйғотди. Тунни деярли уйқусиз ўтказди. Эрталаб ишга келганида ҳам ноҳуш ўй-ҳаёллар уни тарк этмаганди. Тушгача руҳсиз, дилгир холатда юрди. Ҳудди кўнгилсиз воқеа уни кутаётгандай эди. Тушликдан қайтиб келаётганида башанг кийинган, Мастура тўхтатди.
-Кечирасиз, отингиз Самандар-а? Сизда гапим бор эди.
-Айтаверинг, нима демоқчи эдингиз?-деди Самандар хушламайгина.
-Мен Жавлонбековнинг хотиниман,- деб Мастура унинг бошидан оёғигача кўз югуртириб чиқди.- Сиз Нилуфар деган қизга уйланмоқчи экансиз. Ўғлим ҳам шу қизни ёқтириб қолдибди…
-Мендан нима истайсиз?-деди Самандар унинг гапини бўлиб..
-Сиз бошқа қиз топа қолинг. Чиройли қизлар кўп-ку. Хоҳласангиз ўзим сизга топиб бераман.
Самандар жавоб беришни ҳам лозим кўрмади. Буни ўзича тушунган Мастура аврашда давом этди.
-Биламан, кўп қийинчиликлар кўргансиз. Ҳозирги аҳволингиз ҳам яхши маълум. Агар шу қиздан воз кечсангиз сиз учун жуда яхши бўлади. Айтганингизча пул берамиз. Дадаси ҳам кўп яхшиликлар қилади. Хохласангиз шу заводнинг директорлигини ҳам олиб беришлари мумкин. Бу уларнинг қўлларидан келади.
-Кечирасиз, ҳамма нарсани ўз қаричингиз билан ўлчаманг,- деди Самандар босиқлик билан.- Бунга ҳеч қачон рози бўлади, деб ўйламанг ҳам. Мен ўз қадримни оёқ ости қилдириб қўймайман. Буни эсингиздан чиқарманг.
-Қадрингизни ким оёқ ости қилаяпти?- деди Мастура энсаси қотиб.- Шу қиз бўлмаса бошқасида.
Самандар у билан гаплашиш ортиқча эканлигини англаб турарди. Яна бирпас турса ножўя гапи айтиб юбориши мумкинлигини билиб, тезроқ кетишни маъқул кўрди. Мастура оркасидан келаркан, дўқ қилишга ўтди.
-Ҳой йигит , ўжарлик қилма. Оқибати яхши бўлмайди. Бизниг кимлигимизни биласан-а?
Унга жавоб қайтаришни ҳам лозим кўрмай Самандар заводга кириб кетди. Иш бошлаганида бу ҳақда ўйлаган сари аччиқланиб, асабийлаша бошлади. Сабабини сўраганларга қўл силтаб қўя қоларди. Бу ҳолда ишлаб бўлмасди. Боши оғриётганини баҳона қилиб уйга кетди. Ҳали кийимини алмаштириб бўлмасидан эшик тақиллади. Очганида остонада учта милиционер ва яна икки киши турарди.
-Мен жиноят қидирув бўлими бошлиғи капитан Солиевман, -деди олдинда тургани гувоҳномасини кўрсатиб,- Уйингизни тинтув қилгани келди. Булар ёрдамчиларим ва гувоҳлар.
-Тинтув?! Нима учун?
-Маданият саройи олдида турган машинадан магнитафон ўғирланган. Гумондор шахс сифатида сизнинг уйингизни тинтув қилишимиз керак.
-Мен ҳеч қандай ўғирлик қилганим йўқ. Балки адашаётгандирсизлар?- деди Самандар ишонгиси келмай.
-Адашаётганимиз йўқ. Ҳамидов Самандар сиз бўласиз, тўғрими? Мана тинтув ўтказиш учун рухсатнома,- деб Солиев папкасидан бир варақ қоғоз олиб узатди.-Уйингизни кўрамиз. Магнитафон топилмаса узр сўраймиз.
-Майли кўринглар. Барибир ҳеч нима тополмайсизлар,-деб Самандар келган гувоҳларга ишора қилди.- Буларни уйимга киритмайман. Чунки ҳолис гувоҳ бўлишларига ишонмайман. Гувоҳ керак бўлса қонунга кўра қўшниларимни чақиринглар.
-Талабингиз тўғри, қонунни яхши биларкансиз,-деб Солиев ёнидаги лейтинантга юқоридаги қўшнини чақириб тушишни буюрди. Ўзи Собиржоннинг эшигини тақиллата бошлади.
Гувоҳлар келгач, керакли расмиятчиликлар ўтказилиб тинтув бошларнди. Самандар диванда ўтирганича хотиржам ҳолда кузатарди. Ҳамма жойни кўриб чиққанларидан кейин диваннинг остини кўрмоқчи бўлишди. Самандар диванни суриб кўрсатди. Лейтинант энгашиб қаради-ю, саросимага тушиб Солиевга қаради. Унда ҳам кескин ўзгариш содир бўлди. Лекин сир бой бермади. «Яхшилаб кўрдиларингми ўзи, бошқатдан яна бир текшириб чиқинглар», деб шеракларига буюрди. Барибир улар
излаган магнитафон топилмади.
Самандар директорнинг хонасидан қандай чиқиб кетганини ҳам билмасди. Уйига етиб келгунича ҳам ўзига келолмади. Ўзини қўярга жой тополмасди. Кетма-кет сигарет чекиши ҳам наф бермади. Ҳар хил, баъзида бир-бирига қарама- қарши , баъзида юрагини юракни ўртовчи туйғулар кўнглидан кечаётган эди. Назарида ниманидир Искандар ундан яшираётганди ёки айтгиси келмаётганди. Ёки бунга журъати етмаёгандай эди. «Искандар аканинг ўзи дадам эмасмикан», деб ҳам кўп марта ҳаёлидан ўрказди. Лекин бу асоссиздай, ҳатто бемаънидай туюлди. Директорнинг ўзини негадир бошқача тутгани кўнглида шубҳа уйғотди. Тунни деярли уйқусиз ўтказди. Эрталаб ишга келганида ҳам ноҳуш ўй-ҳаёллар уни тарк этмаганди. Тушгача руҳсиз, дилгир холатда юрди. Ҳудди кўнгилсиз воқеа уни кутаётгандай эди. Тушликдан қайтиб келаётганида башанг кийинган, Мастура тўхтатди.
-Кечирасиз, отингиз Самандар-а? Сизда гапим бор эди.
-Айтаверинг, нима демоқчи эдингиз?-деди Самандар хушламайгина.
-Мен Жавлонбековнинг хотиниман,- деб Мастура унинг бошидан оёғигача кўз югуртириб чиқди.- Сиз Нилуфар деган қизга уйланмоқчи экансиз. Ўғлим ҳам шу қизни ёқтириб қолдибди…
-Мендан нима истайсиз?-деди Самандар унинг гапини бўлиб..
-Сиз бошқа қиз топа қолинг. Чиройли қизлар кўп-ку. Хоҳласангиз ўзим сизга топиб бераман.
Самандар жавоб беришни ҳам лозим кўрмади. Буни ўзича тушунган Мастура аврашда давом этди.
-Биламан, кўп қийинчиликлар кўргансиз. Ҳозирги аҳволингиз ҳам яхши маълум. Агар шу қиздан воз кечсангиз сиз учун жуда яхши бўлади. Айтганингизча пул берамиз. Дадаси ҳам кўп яхшиликлар қилади. Хохласангиз шу заводнинг директорлигини ҳам олиб беришлари мумкин. Бу уларнинг қўлларидан келади.
-Кечирасиз, ҳамма нарсани ўз қаричингиз билан ўлчаманг,- деди Самандар босиқлик билан.- Бунга ҳеч қачон рози бўлади, деб ўйламанг ҳам. Мен ўз қадримни оёқ ости қилдириб қўймайман. Буни эсингиздан чиқарманг.
-Қадрингизни ким оёқ ости қилаяпти?- деди Мастура энсаси қотиб.- Шу қиз бўлмаса бошқасида.
Самандар у билан гаплашиш ортиқча эканлигини англаб турарди. Яна бирпас турса ножўя гапи айтиб юбориши мумкинлигини билиб, тезроқ кетишни маъқул кўрди. Мастура оркасидан келаркан, дўқ қилишга ўтди.
-Ҳой йигит , ўжарлик қилма. Оқибати яхши бўлмайди. Бизниг кимлигимизни биласан-а?
Унга жавоб қайтаришни ҳам лозим кўрмай Самандар заводга кириб кетди. Иш бошлаганида бу ҳақда ўйлаган сари аччиқланиб, асабийлаша бошлади. Сабабини сўраганларга қўл силтаб қўя қоларди. Бу ҳолда ишлаб бўлмасди. Боши оғриётганини баҳона қилиб уйга кетди. Ҳали кийимини алмаштириб бўлмасидан эшик тақиллади. Очганида остонада учта милиционер ва яна икки киши турарди.
-Мен жиноят қидирув бўлими бошлиғи капитан Солиевман, -деди олдинда тургани гувоҳномасини кўрсатиб,- Уйингизни тинтув қилгани келди. Булар ёрдамчиларим ва гувоҳлар.
-Тинтув?! Нима учун?
-Маданият саройи олдида турган машинадан магнитафон ўғирланган. Гумондор шахс сифатида сизнинг уйингизни тинтув қилишимиз керак.
-Мен ҳеч қандай ўғирлик қилганим йўқ. Балки адашаётгандирсизлар?- деди Самандар ишонгиси келмай.
-Адашаётганимиз йўқ. Ҳамидов Самандар сиз бўласиз, тўғрими? Мана тинтув ўтказиш учун рухсатнома,- деб Солиев папкасидан бир варақ қоғоз олиб узатди.-Уйингизни кўрамиз. Магнитафон топилмаса узр сўраймиз.
-Майли кўринглар. Барибир ҳеч нима тополмайсизлар,-деб Самандар келган гувоҳларга ишора қилди.- Буларни уйимга киритмайман. Чунки ҳолис гувоҳ бўлишларига ишонмайман. Гувоҳ керак бўлса қонунга кўра қўшниларимни чақиринглар.
-Талабингиз тўғри, қонунни яхши биларкансиз,-деб Солиев ёнидаги лейтинантга юқоридаги қўшнини чақириб тушишни буюрди. Ўзи Собиржоннинг эшигини тақиллата бошлади.
Гувоҳлар келгач, керакли расмиятчиликлар ўтказилиб тинтув бошларнди. Самандар диванда ўтирганича хотиржам ҳолда кузатарди. Ҳамма жойни кўриб чиққанларидан кейин диваннинг остини кўрмоқчи бўлишди. Самандар диванни суриб кўрсатди. Лейтинант энгашиб қаради-ю, саросимага тушиб Солиевга қаради. Унда ҳам кескин ўзгариш содир бўлди. Лекин сир бой бермади. «Яхшилаб кўрдиларингми ўзи, бошқатдан яна бир текшириб чиқинглар», деб шеракларига буюрди. Барибир улар
излаган магнитафон топилмади.
❤230🔥52👏48👍37🌚7😇2😍1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Ойнинг ўн беши (11- кисм) Самандар директорнинг хонасидан қандай чиқиб кетганини ҳам билмасди. Уйига етиб келгунича ҳам ўзига келолмади. Ўзини қўярга жой тополмасди. Кетма-кет сигарет чекиши ҳам наф бермади. Ҳар хил, баъзида бир-бирига қарама- қарши , баъзида…
Шундан кейин ноилож бу ҳақда «Билдиришнома» ёзишга мажбур бўлди. Ҳаммалари имзо чекишгач, безовта қилганлари учун узр сўраб чиқиб кетишди.
-Товба ҳеч ҳаёлга келмаган ишлар бўлдида,-деди Баҳодир таажжубланганини яширмай.- Самандар акани ўғирликда гумон қилишибди.
-Мен ҳам шунга ҳайронман,- деди Самандар.
Шу пайт Искандарнинг кириб келиши барча учун кутилмаган ҳол бўлди.
-Самандар, сени милиционерлар заводга излаб боришган экан,- деди Искандар ўзининг келишини изоҳлагандай.- Шунга ҳавотирлариб келдим. Тинчликми ўзи?
-Бу ерга ҳам қидириб келишди. Нима учун денг, Самандарни ўғриликда гумон қилишибди. Уйини тинтиб кўришди,- деди Собиржон.
-Бўлиши мумкин эмас!- деди Искандар ҳайратланиб.
«Ҳа шундай», деб Самандар захарханда кулиб қўйди. Собиржон, мен ҳозир келаман, деб чиқиб кетди. Сал ўтмай катта қути кўтариб кириб келди.
-Улар мана бу магнитафонни қидиришганди,-деб қўлидагини стол устига қвйди.
-Нималар деяпсиз?
-Сиз буни қаёёқдан биласиз?
-Буни қаердан олиб келаяпсиз?
-Шошманглар, шошманглар. Ҳозир ҳаммасини айтиб бераман,- деб Собиржон савол берганларга муғомбирона қараб чиқди.- Кўчада қўшнилар билан тургандим. Бояги лейтинант фуқоро кийимида шу қутини кўтарганича кўзлари олазарак бўлиб подъездимизга кириб кетди. Бирпасдан кейин қайтиб чиққанидаа қўлида ҳеч нима йўқ эди. Унинг Самандарникига кириб чиққанини билдим. Бунақа таниши йўқлигини яхши биламан. Битта калити менда турарди. Ўша билан эшикни очиб кирдим. Магнитафон ҳеч қаерди кўринмади. Диққат билан ҳамма ерни қараб чиқарканман, диваннинг салгина сурилиб қолганини сездим. Диванни нарироқ сурганимда магнитафон шу ердалигин кўрдим. У йигитнинг ўзиини тутиши
ва магнитафонни диван остига қўйиб кетганидан шубҳаландим. Ҳар эҳтимолга қарши магнитафонни уйимга олиб чиқиб қўйдим. Яхшиямки шундай қилган эканман. Бўлмаса Самандарни ўғирликда айблаб қаматишлари аниқ эди.
-Жуда тўғри қилгансиз,- деди Баҳодир.- Лекин мен бир нарсага ҳайрон бўлаяпман. Буни ким уюштирган бўлиши мумкин? Самандар акани қаматиш кимга керак бўлди экан?
-Мен ҳам ҳайронман,- деди Самандар ўйчан ҳолда.- Ҳеч кимга ёмонлик қилмагандим.
-Тўғри, ёмонлик қилмагансан. Лекин бу билан душманим йўқ, деёлмайсан,- деди Искандар. Самандарнинг ҳайрон бўлиб қараб турганини кўриб изоҳ берди.- Кимларнингдир райига қарши бораяпсан-ку. Нега ҳайрон бўлаяпсан? Жавлонбеков ҳам Нилуфарни келин қилмоқчи эди ахир. Мен буни фақат ўша уюштирган, деб ўйлайман.
-Балки гапингиз тўғридир. Лекин бу ўтакетган аблаҳлик-ку,-деди Баҳодир қизишиб.
-Искандарнинг гапида жон бор, деб мен ҳам ўйлайман,- деди Собиржон.- Ундайлардан ҳар нимани кутса бўлади. Самандар, шунинг учун бундан бу ёғига жуда эҳтиёт бўлишинг керак. Чунки яна бирорта бемазагарчиликни ўйлаб топишлари мумкин. Уйингнинг қулфини ўзгартир.
Искандар Самандарга қараб, ҳозир кўмагига жуда муҳтожлигини тушунди. Жавлонбековнинг қандай одам эканлигини; ўз мақсади йўлида ҳеч нимадан, ҳатто қабиҳликдан ҳам қайтмаслигини яхши биларди. Самандар унинг олдида ожизлик қилиб қолиши ҳеч гап эмас. Лекин унинг жуда қизиққонлиги маълум. Жавлонбековнинг кирдикорларига қарши ўзини тутолмай, бирор ножўя ишга қўл уриб қўйиши мумкин. Бу эса унга оғир зарба бўлади. Бунисини кўтаролмаслиги мумкин. Ўғлини топганида йўқотиш билан баробар . Шунинг учун энди бор гапни айтиши керак. Сусткашлик қилиши мумкин эмас.
-Самандар, дадангни топишингга ёрдам бермоқчи эдим, эсингдами?- деди бор иродасини ишга солиб.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини кутиб индамай туришарди.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини
-Товба ҳеч ҳаёлга келмаган ишлар бўлдида,-деди Баҳодир таажжубланганини яширмай.- Самандар акани ўғирликда гумон қилишибди.
-Мен ҳам шунга ҳайронман,- деди Самандар.
Шу пайт Искандарнинг кириб келиши барча учун кутилмаган ҳол бўлди.
-Самандар, сени милиционерлар заводга излаб боришган экан,- деди Искандар ўзининг келишини изоҳлагандай.- Шунга ҳавотирлариб келдим. Тинчликми ўзи?
-Бу ерга ҳам қидириб келишди. Нима учун денг, Самандарни ўғриликда гумон қилишибди. Уйини тинтиб кўришди,- деди Собиржон.
-Бўлиши мумкин эмас!- деди Искандар ҳайратланиб.
«Ҳа шундай», деб Самандар захарханда кулиб қўйди. Собиржон, мен ҳозир келаман, деб чиқиб кетди. Сал ўтмай катта қути кўтариб кириб келди.
-Улар мана бу магнитафонни қидиришганди,-деб қўлидагини стол устига қвйди.
-Нималар деяпсиз?
-Сиз буни қаёёқдан биласиз?
-Буни қаердан олиб келаяпсиз?
-Шошманглар, шошманглар. Ҳозир ҳаммасини айтиб бераман,- деб Собиржон савол берганларга муғомбирона қараб чиқди.- Кўчада қўшнилар билан тургандим. Бояги лейтинант фуқоро кийимида шу қутини кўтарганича кўзлари олазарак бўлиб подъездимизга кириб кетди. Бирпасдан кейин қайтиб чиққанидаа қўлида ҳеч нима йўқ эди. Унинг Самандарникига кириб чиққанини билдим. Бунақа таниши йўқлигини яхши биламан. Битта калити менда турарди. Ўша билан эшикни очиб кирдим. Магнитафон ҳеч қаерди кўринмади. Диққат билан ҳамма ерни қараб чиқарканман, диваннинг салгина сурилиб қолганини сездим. Диванни нарироқ сурганимда магнитафон шу ердалигин кўрдим. У йигитнинг ўзиини тутиши
ва магнитафонни диван остига қўйиб кетганидан шубҳаландим. Ҳар эҳтимолга қарши магнитафонни уйимга олиб чиқиб қўйдим. Яхшиямки шундай қилган эканман. Бўлмаса Самандарни ўғирликда айблаб қаматишлари аниқ эди.
-Жуда тўғри қилгансиз,- деди Баҳодир.- Лекин мен бир нарсага ҳайрон бўлаяпман. Буни ким уюштирган бўлиши мумкин? Самандар акани қаматиш кимга керак бўлди экан?
-Мен ҳам ҳайронман,- деди Самандар ўйчан ҳолда.- Ҳеч кимга ёмонлик қилмагандим.
-Тўғри, ёмонлик қилмагансан. Лекин бу билан душманим йўқ, деёлмайсан,- деди Искандар. Самандарнинг ҳайрон бўлиб қараб турганини кўриб изоҳ берди.- Кимларнингдир райига қарши бораяпсан-ку. Нега ҳайрон бўлаяпсан? Жавлонбеков ҳам Нилуфарни келин қилмоқчи эди ахир. Мен буни фақат ўша уюштирган, деб ўйлайман.
-Балки гапингиз тўғридир. Лекин бу ўтакетган аблаҳлик-ку,-деди Баҳодир қизишиб.
-Искандарнинг гапида жон бор, деб мен ҳам ўйлайман,- деди Собиржон.- Ундайлардан ҳар нимани кутса бўлади. Самандар, шунинг учун бундан бу ёғига жуда эҳтиёт бўлишинг керак. Чунки яна бирорта бемазагарчиликни ўйлаб топишлари мумкин. Уйингнинг қулфини ўзгартир.
Искандар Самандарга қараб, ҳозир кўмагига жуда муҳтожлигини тушунди. Жавлонбековнинг қандай одам эканлигини; ўз мақсади йўлида ҳеч нимадан, ҳатто қабиҳликдан ҳам қайтмаслигини яхши биларди. Самандар унинг олдида ожизлик қилиб қолиши ҳеч гап эмас. Лекин унинг жуда қизиққонлиги маълум. Жавлонбековнинг кирдикорларига қарши ўзини тутолмай, бирор ножўя ишга қўл уриб қўйиши мумкин. Бу эса унга оғир зарба бўлади. Бунисини кўтаролмаслиги мумкин. Ўғлини топганида йўқотиш билан баробар . Шунинг учун энди бор гапни айтиши керак. Сусткашлик қилиши мумкин эмас.
-Самандар, дадангни топишингга ёрдам бермоқчи эдим, эсингдами?- деди бор иродасини ишга солиб.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини кутиб индамай туришарди.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини
❤207👍71🔥40🕊9😍5🤨4👏2🌚2😇1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃🌸🍃
Аллох айтаркан сен сұра мен ижобат Қиламан 🤲❤️Дуо вақтида яқинларимизни унитмайлик. ..❤️🤲
Бизни дуоларида эслайдиганларга жаннатингни ҳадя қил, Роббим!❤️🤲🌺
Аллох айтаркан сен сұра мен ижобат Қиламан 🤲❤️Дуо вақтида яқинларимизни унитмайлик. ..❤️🤲
Бизни дуоларида эслайдиганларга жаннатингни ҳадя қил, Роббим!❤️🤲🌺
🔥9❤5🕊3
Dunyoda eng yaxshi tuyĝu bu,
Kimgadir kerakligingni bilib yashash.
Siz ham menga keraksiz qadrdon obunachilarim ☺️
Kimgadir kerakligingni bilib yashash.
Siz ham menga keraksiz qadrdon obunachilarim ☺️
❤48👏14😇8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤24
#SABIRLIGIM
4-қисм
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
Зулхумор опанинг гапи тугамай ташқаридан овозларини эшитган Зулҳумор оп анинг биттаю битта ўғли кириб келди
- Нима бўляпти ойи-деди Элёр-Овозларингиз кўчагача чиқяпти?!
- Кўрмайсанми буни-Зулҳумор опа дардкашини топгандай ёзғириб йиғлади-Азизбекни совчиларига рози бўлдим десам тегмайман деб аюханнос соляпти!
- Хотинчангизга оғирлик қиляпман экан! -деди Гулҳаё зарда билан.
Элёрнинг юзи бужмайди. Хотинидан ҳар куни эшитавериб қулоғига қуйилиб кетган гаплар миясида айланди "Тезроқ эрга тегса тегсин, бўлмаса мен кетаман! Боламниям бутун умрга кўрсатмайман. Ўлар бўлсам ўлиб бўлдим, иккта синглингизни дастидан". Элёр Гулҳаёнинг киравотида ширингина бўлиб ётган қизига қараб юраги увишди. Бу митти жонни кўрмай қандай чидайди?!
- Менга қара Гули, қачонгача шундай юрмоқчисан? Бу ерда ҳаммадан гап эшитиб миннатли ош егандан эрга тегиб ўз оиланг, беминат ошинг бўлгани яхшимасми-деди Элёр муросасоз оҳангда-Азизбек ҳам ёмон йигит эмаску, ўқиган бўлса тайёр иши бор. Камига тоғамни ўғли...
- Акаа-ер тепинди Гулҳаё-Уни бугун ёнимга келишини кўрсангиз эди, димоғидан қурт ёғилади. Нима эмиш мени хотинликка олса жон дермишман! Камига келинойимам мени ёқтирмайди яшолмаслигим аниқ!
- Тоғам борку, сенга ҳеч ким ҳеч нарса деёлмайди. Бизниям тушун, ортиқча гап сўзни кераги йўқ. Ҳали Вазира ҳам ажрашиб келмасин деб ўтирибман...
- Хотинчамдан қўрқаяпман денгда-деди Гулҳаё алам билан. Элёр бош чайқади
- Ҳали жондан азиз боланг йўқ, оиланг йўқ. Шунинг учун мени тушунмайсан.
4-қисм
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
Зулхумор опанинг гапи тугамай ташқаридан овозларини эшитган Зулҳумор оп анинг биттаю битта ўғли кириб келди
- Нима бўляпти ойи-деди Элёр-Овозларингиз кўчагача чиқяпти?!
- Кўрмайсанми буни-Зулҳумор опа дардкашини топгандай ёзғириб йиғлади-Азизбекни совчиларига рози бўлдим десам тегмайман деб аюханнос соляпти!
- Хотинчангизга оғирлик қиляпман экан! -деди Гулҳаё зарда билан.
Элёрнинг юзи бужмайди. Хотинидан ҳар куни эшитавериб қулоғига қуйилиб кетган гаплар миясида айланди "Тезроқ эрга тегса тегсин, бўлмаса мен кетаман! Боламниям бутун умрга кўрсатмайман. Ўлар бўлсам ўлиб бўлдим, иккта синглингизни дастидан". Элёр Гулҳаёнинг киравотида ширингина бўлиб ётган қизига қараб юраги увишди. Бу митти жонни кўрмай қандай чидайди?!
- Менга қара Гули, қачонгача шундай юрмоқчисан? Бу ерда ҳаммадан гап эшитиб миннатли ош егандан эрга тегиб ўз оиланг, беминат ошинг бўлгани яхшимасми-деди Элёр муросасоз оҳангда-Азизбек ҳам ёмон йигит эмаску, ўқиган бўлса тайёр иши бор. Камига тоғамни ўғли...
- Акаа-ер тепинди Гулҳаё-Уни бугун ёнимга келишини кўрсангиз эди, димоғидан қурт ёғилади. Нима эмиш мени хотинликка олса жон дермишман! Камига келинойимам мени ёқтирмайди яшолмаслигим аниқ!
- Тоғам борку, сенга ҳеч ким ҳеч нарса деёлмайди. Бизниям тушун, ортиқча гап сўзни кераги йўқ. Ҳали Вазира ҳам ажрашиб келмасин деб ўтирибман...
- Хотинчамдан қўрқаяпман денгда-деди Гулҳаё алам билан. Элёр бош чайқади
- Ҳали жондан азиз боланг йўқ, оиланг йўқ. Шунинг учун мени тушунмайсан.
❤180🔥74👍28🤨6👏4🙈4😍2
#SABIRLIGIM
5 - қисм
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
У бўлди бу бўлди оҳири унаштирув бўлди. Оқ ўрарга келган Санобарнинг Гулҳаёга ичи ачишиб ойисини бир четга тортиб
- Ойи ҳалиям кечмас, яҳшилаб ўйлаб кўрсак бўларди. Кейин пушаймон бўлмайлик! - деганди Зулҳумор опа гап билан қайириб ташлади
- Бй гапни бир айтдинг иккинчи эшитмай. Сен ўзингни болаларингга эгалик қиласан, меники билан ишинг бўлмасин.
Санобар елкаси қисилиб жим бўлиб қолди. Оилада катта фарзанд бўлса ҳам зиғирча ўрни, ҳурмати йўқ эди унинг. Шунинг учун индамай қўяқолди.
Тўйни ноябр ойига белгилашди. Унгача ҳали уч ой бор. Гулҳаё эса бу кунни сира келишини ҳоҳламайди. Азизбек телифон қилсаку юраги безиллайди. Гаплашишни истамаса ҳам ноилож жавоб беради. Чунки бир дугонасининг айтишича тўйдан кейин эри "телифонимга ўшанда жавоб бермагандинг" деб роса урганмиш. Гаплари ҳам бир бирига сира уланмайди. Азизбекни осмондан келуб гапиришларига Гулҳаё зўрға тўрт беш дақиқа чидайдию кейин бирор нарсани баҳона қилиб дарров ўчиради. Унашувдан бир ой ўтиши билан жуда катта жанжал бўлди. Жанжал сабаби эса Азизбекни онаси оқ ўрар куни Гулҳаёнинг бўйнига таққан тилла занжир йўқолиши эди. Учрашувга келган Азизбек доимгидек мижғовланиб
- Занжир нега бўйнингда эмас- деди. Гулгаё эса бироз каловланиб
- Йўқолиб қолди...-деди. Дедию юзига қарсиллаб шапалоқ тушди. Азизбек жахл билан унинг сочларидан чангаллади
- Овв қанжиқ, қаёққа йўқотдинг, ж***аб! Қанча туришини биласанми ўзи у занжирни?!!
Гулҳаё умри давомида дадасидан ёки акасидан бу гапларни эшитмагани учун довдираб қолди. Кўзлари жиққа ёшга тўлиб жим тураверди. Азизбек эса оғзига келганини қайтармай роса сўкиниб хумордан чиқди. Кейин эса Гулҳаёнинг иягидан сиқди
- Эрта келгунимча ерни тагидан бўлса ҳам топ! Тушиндингми мени?
Гулҳаё базўр бош силкиди. Азизбек эса сўкинганча қоронғу кўчада бир ўзини ташлаб кетди.
5 - қисм
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
У бўлди бу бўлди оҳири унаштирув бўлди. Оқ ўрарга келган Санобарнинг Гулҳаёга ичи ачишиб ойисини бир четга тортиб
- Ойи ҳалиям кечмас, яҳшилаб ўйлаб кўрсак бўларди. Кейин пушаймон бўлмайлик! - деганди Зулҳумор опа гап билан қайириб ташлади
- Бй гапни бир айтдинг иккинчи эшитмай. Сен ўзингни болаларингга эгалик қиласан, меники билан ишинг бўлмасин.
Санобар елкаси қисилиб жим бўлиб қолди. Оилада катта фарзанд бўлса ҳам зиғирча ўрни, ҳурмати йўқ эди унинг. Шунинг учун индамай қўяқолди.
Тўйни ноябр ойига белгилашди. Унгача ҳали уч ой бор. Гулҳаё эса бу кунни сира келишини ҳоҳламайди. Азизбек телифон қилсаку юраги безиллайди. Гаплашишни истамаса ҳам ноилож жавоб беради. Чунки бир дугонасининг айтишича тўйдан кейин эри "телифонимга ўшанда жавоб бермагандинг" деб роса урганмиш. Гаплари ҳам бир бирига сира уланмайди. Азизбекни осмондан келуб гапиришларига Гулҳаё зўрға тўрт беш дақиқа чидайдию кейин бирор нарсани баҳона қилиб дарров ўчиради. Унашувдан бир ой ўтиши билан жуда катта жанжал бўлди. Жанжал сабаби эса Азизбекни онаси оқ ўрар куни Гулҳаёнинг бўйнига таққан тилла занжир йўқолиши эди. Учрашувга келган Азизбек доимгидек мижғовланиб
- Занжир нега бўйнингда эмас- деди. Гулгаё эса бироз каловланиб
- Йўқолиб қолди...-деди. Дедию юзига қарсиллаб шапалоқ тушди. Азизбек жахл билан унинг сочларидан чангаллади
- Овв қанжиқ, қаёққа йўқотдинг, ж***аб! Қанча туришини биласанми ўзи у занжирни?!!
Гулҳаё умри давомида дадасидан ёки акасидан бу гапларни эшитмагани учун довдираб қолди. Кўзлари жиққа ёшга тўлиб жим тураверди. Азизбек эса оғзига келганини қайтармай роса сўкиниб хумордан чиқди. Кейин эса Гулҳаёнинг иягидан сиқди
- Эрта келгунимча ерни тагидан бўлса ҳам топ! Тушиндингми мени?
Гулҳаё базўр бош силкиди. Азизбек эса сўкинганча қоронғу кўчада бир ўзини ташлаб кетди.
❤105🤨98😢46🔥38✍15😨10👍5🌚3🙈3💔2😇1
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
6-қисм.
Гулҳаё уйига етиб келдию ўпкасини босолмай бор овозда йиғлаб юборди. Овозидан уйғониб Зулҳумор опа ва дадаси Турсунбой ака чиқиб келишди
- Нима бўлди, нима қилди? - ваҳима аралаш сўради Зулҳумор опа
- Зан...занжир...йўқолгани учун... Урди мени!!
-Нима?! Сени урдими у ҳайвон! Ҳозир мен уни...
- Эее, ўзингизни босинг! - эрини олдини тўсди Зулхумор опа - айб ўзида ўн милёнлик занжирни ҳам йўқотадими. Бола бечора меҳнатига куйганда.
Кейин чимрилиб қизига қаради
- Қай гўрга йўқотдинг ўзи?! Уфф... Ҳа майли эрта бўлсин фолга бориб "очирув" қилиб келаман.
Шу билан Зулхумор опа ҳаммани жим қилиб уй уйига киргазиб юборди. Ўзи эса тонг азондан фолчини эшиги томон югурди. Бу орада эса ҳар кун телифон қилавериб, занжирни сўрайвериб Азизбек ва онас Ҳалима ая Гулҳаёни жондан тўйдиришди. Нақд ўн беш кун деганда занжир ўлгур топилди. Зулҳумор опанинг фикрича занжир "фолчининг сайи ҳаракатлари" билан топилган. Аслида эса уйдаги сигирларга ем бераётганда "оғзи" яхши ёпилмаган занжир Гулҳаёни бўйнидан тушиб қолган. Орадан ўн беш кун ўтиб йиғилган тапиларни қилаётганда олдидан чиқиб қолганди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
6-қисм.
Гулҳаё уйига етиб келдию ўпкасини босолмай бор овозда йиғлаб юборди. Овозидан уйғониб Зулҳумор опа ва дадаси Турсунбой ака чиқиб келишди
- Нима бўлди, нима қилди? - ваҳима аралаш сўради Зулҳумор опа
- Зан...занжир...йўқолгани учун... Урди мени!!
-Нима?! Сени урдими у ҳайвон! Ҳозир мен уни...
- Эее, ўзингизни босинг! - эрини олдини тўсди Зулхумор опа - айб ўзида ўн милёнлик занжирни ҳам йўқотадими. Бола бечора меҳнатига куйганда.
Кейин чимрилиб қизига қаради
- Қай гўрга йўқотдинг ўзи?! Уфф... Ҳа майли эрта бўлсин фолга бориб "очирув" қилиб келаман.
Шу билан Зулхумор опа ҳаммани жим қилиб уй уйига киргазиб юборди. Ўзи эса тонг азондан фолчини эшиги томон югурди. Бу орада эса ҳар кун телифон қилавериб, занжирни сўрайвериб Азизбек ва онас Ҳалима ая Гулҳаёни жондан тўйдиришди. Нақд ўн беш кун деганда занжир ўлгур топилди. Зулҳумор опанинг фикрича занжир "фолчининг сайи ҳаракатлари" билан топилган. Аслида эса уйдаги сигирларга ем бераётганда "оғзи" яхши ёпилмаган занжир Гулҳаёни бўйнидан тушиб қолган. Орадан ўн беш кун ўтиб йиғилган тапиларни қилаётганда олдидан чиқиб қолганди.
👍184❤87🔥84😨14😁8😍8✍6😢4👏1
Bugun, 18 mart
☁️ +19°...+9°, Bulutli
Hozir: ☁️ +11°, ⬅️ 2.3 m/s
Tong: ☁️ +14°
Kun: ☁️ +17°
Oqshom: ☁️ +18°
Namlik: 22%
Shamol: Sharqiy-shimoli-sharq, 3.1 m/s
Bosim: 759 mm sim. ust.
Oy: Eski oy
Quyosh chiqishi: 06:18
Quyosh botishi: 18:19
☁️ +19°...+9°, Bulutli
Hozir: ☁️ +11°, ⬅️ 2.3 m/s
Tong: ☁️ +14°
Kun: ☁️ +17°
Oqshom: ☁️ +18°
Namlik: 22%
Shamol: Sharqiy-shimoli-sharq, 3.1 m/s
Bosim: 759 mm sim. ust.
Oy: Eski oy
Quyosh chiqishi: 06:18
Quyosh botishi: 18:19
❤11
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤24🔥10✍5😇4👏1
#ижара_ҳаётлар
134-қисм
Мунаввар опа ёнида турган пиёлалрдан бирини олганимда,
“Дори берсангиз қорин очга берманг ошқозонни оғритади”,-деди.
Ростдан ақлимга келмабди. Тимур ётган хонага кирдим. Бу сафар ётоққа чўзилган эди. Мен кирганимда ўрнидан турмоқчи бўлди.
“Турманг! Дори олиб келдим...фақат оч қоринга ичиб бўлмайди”,-деб тумбанинг устига қўйдим.
“Беравер, бирор нарса егим йўқ”,-деб ҳолсиз гапирди.
Қўлимни пешонасига тутганимда қўлим куядиган даражада эди.
“Истмангиз жуда баланд!”
“Дори бер, ухлаб турсам ўтади”
“Охирги марта қачон нарса еган эдингиз?”,-деб бошини устида сўроқ қилгандек турардим ўтирардим.
“Баҳор, гапни кўпайтирма бер, ичаман дорини. Бўлмаса шундай ухлайман. Сен меҳмонингга қара”
Ёш болага ўхшаб инжиқлик қилаётганди. Эркакларнинг касал бўлиши ҳам бир ажойиб-э?
“Меҳмоним керак бўлса кутади. Сиздан муҳим ишим йўқ ҳозир”,-деб қатъий нигоҳлар билан унга тикгандим.
“Мен касал бўлсам...ўзимни ўзим эплашга ўрганганман”,-деди маюс ва иситмадан кичрайиб қолган кўзлари билан.
“Энди мен борман”,-дегандим шошилиб.
Гапнинг қаерга бориши ва қандай маъноларга етишини ўйламай иш қилгандим. Ҳеч нарса дейолмай кўзларимга қараб қолди.
“Мен..ана у маънода айтдигандим. Беътоб бўлганимда сиз қарадингиз. Энди мени навбатим”,-деганимда кўзларини юмди.
Одамнинг ҳоли йўқ эди. Бошини устида вайсашингни қара Баҳор.
Тезда хонадан чиқиб кеча ўзимга деб қилган суюқ овқатимдан иситиб келдим. Мунаввар опа мени тушуниб сабр билан кутди.
“Ўзинг пиширдингми?”,-деб сўради
“Ҳм, фақат кечаги овқат бугун овқат қилишга улгурмадим ҳали”,-деб Тимурнинг иштаҳасини бузганга ўхшадим шекилли, қўшиқ қўлида тўхтаб қолди.
“Мен айтдим... бу бунча беътам”,-деганида эса менинг юзимда ғалати ифода пайдо бўлди.
“Жон денг!”
“Жон... деяпман ҳали ҳам”
Охирги гапини нима маънода айтди тушунмадим. Лекин бошини устида туриш ноқулайлик туғдира бошлади. Дорини ва сувини унга яқинроқ қўйиб ўзим секин эшикка яқинлашдим.
“Мен яна хабар оламан”,-деганимда боши билан бўпти дегандек бўлди.
Меҳмонхонада кутган Мунаввар опа, телефонидан биров билан гаплашарди. Мени кўриб гўшакни қўйди.
“Яхшими хўжаинингиз?”
“Ҳа , дори бердим яхши бўладилар”,-деб қўйдим, нима дердим бошқа?
Мунаввар опа, телефонидан менга бир расм кўрсатди. Расмда бир уйнинг хонаси ва унда 6-7 гача аёллар. Уларнинг туришидан ёмон аёлга ўхшамас эди. Аммо ҳаммасининг бир ўхшашлик жиҳати хомиладорлиги эди.
134-қисм
Мунаввар опа ёнида турган пиёлалрдан бирини олганимда,
“Дори берсангиз қорин очга берманг ошқозонни оғритади”,-деди.
Ростдан ақлимга келмабди. Тимур ётган хонага кирдим. Бу сафар ётоққа чўзилган эди. Мен кирганимда ўрнидан турмоқчи бўлди.
“Турманг! Дори олиб келдим...фақат оч қоринга ичиб бўлмайди”,-деб тумбанинг устига қўйдим.
“Беравер, бирор нарса егим йўқ”,-деб ҳолсиз гапирди.
Қўлимни пешонасига тутганимда қўлим куядиган даражада эди.
“Истмангиз жуда баланд!”
“Дори бер, ухлаб турсам ўтади”
“Охирги марта қачон нарса еган эдингиз?”,-деб бошини устида сўроқ қилгандек турардим ўтирардим.
“Баҳор, гапни кўпайтирма бер, ичаман дорини. Бўлмаса шундай ухлайман. Сен меҳмонингга қара”
Ёш болага ўхшаб инжиқлик қилаётганди. Эркакларнинг касал бўлиши ҳам бир ажойиб-э?
“Меҳмоним керак бўлса кутади. Сиздан муҳим ишим йўқ ҳозир”,-деб қатъий нигоҳлар билан унга тикгандим.
“Мен касал бўлсам...ўзимни ўзим эплашга ўрганганман”,-деди маюс ва иситмадан кичрайиб қолган кўзлари билан.
“Энди мен борман”,-дегандим шошилиб.
Гапнинг қаерга бориши ва қандай маъноларга етишини ўйламай иш қилгандим. Ҳеч нарса дейолмай кўзларимга қараб қолди.
“Мен..ана у маънода айтдигандим. Беътоб бўлганимда сиз қарадингиз. Энди мени навбатим”,-деганимда кўзларини юмди.
Одамнинг ҳоли йўқ эди. Бошини устида вайсашингни қара Баҳор.
Тезда хонадан чиқиб кеча ўзимга деб қилган суюқ овқатимдан иситиб келдим. Мунаввар опа мени тушуниб сабр билан кутди.
“Ўзинг пиширдингми?”,-деб сўради
“Ҳм, фақат кечаги овқат бугун овқат қилишга улгурмадим ҳали”,-деб Тимурнинг иштаҳасини бузганга ўхшадим шекилли, қўшиқ қўлида тўхтаб қолди.
“Мен айтдим... бу бунча беътам”,-деганида эса менинг юзимда ғалати ифода пайдо бўлди.
“Жон денг!”
“Жон... деяпман ҳали ҳам”
Охирги гапини нима маънода айтди тушунмадим. Лекин бошини устида туриш ноқулайлик туғдира бошлади. Дорини ва сувини унга яқинроқ қўйиб ўзим секин эшикка яқинлашдим.
“Мен яна хабар оламан”,-деганимда боши билан бўпти дегандек бўлди.
Меҳмонхонада кутган Мунаввар опа, телефонидан биров билан гаплашарди. Мени кўриб гўшакни қўйди.
“Яхшими хўжаинингиз?”
“Ҳа , дори бердим яхши бўладилар”,-деб қўйдим, нима дердим бошқа?
Мунаввар опа, телефонидан менга бир расм кўрсатди. Расмда бир уйнинг хонаси ва унда 6-7 гача аёллар. Уларнинг туришидан ёмон аёлга ўхшамас эди. Аммо ҳаммасининг бир ўхшашлик жиҳати хомиладорлиги эди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤136🔥53😇17😍6👏4🕊1
#ижара_ҳаётлар
135-қисм
“Булар ким?”,-деб ҳайрон қолиб сўрадим.
Мунаввар опа телефонини мендан олишга шошилмай диванга ўтирди.
“Булар Ферузанинг жабрдийдалари”,-деди бурнидан нафас олиб.
“Булар ёмон иш қилиб хомиладор қолишганми ? Ҳеч нимани тушунмаяпман?”,-деб исён қилувчи оҳанг билан сўрадим.
Кинояли кулди.
“Ёмон иш қилсайди ҳеч бўлмаса пулларини оларди. Бу аёллар ҳаммаси бачадонини ижарага беради”,-деганида ҳайратдан қўлим билан оғзимни ёпдим.
Уйини ижарага берганни эшитгандим. Ҳатто ижарага бир кунлик куйов , келин олинганини ҳам эслагандекман. Аммо ўз рахимини ижарага берганни биринчи марта эшитишим. Мен ҳам Мунаввар опанинг олдига бориб ўтирдим.
“Менга бошидан айтиб берасизми? Тушунмай қолдим”,-деб зўрға гапирдим.
“Бу Феруза билан Наима, аёлларга яхши иш топиб бераман деб ишончларига киришади. Албатта энг бошидан ҳаммамизни хабаримиз бор ва ўз розилигимиз билан бу ишга киришдик. Грузияда бир клиника бор, ўша ерда Европалик оилалар учун бола туғиб беришга келишгандик”
“Қандай қилиб?”
“У ёғини Наима билади.Феруза пулга муҳтож, иш деб чет элга чиқишни истаганларни топса, Наима уларни Грузияга олиб боради, туғдиради ва болаларини эгаларига топширади”
Эшитган гапларимдан ҳайратдан ёқа ушлагандим. Демак баъзи аёл мижозлардан тиббий таҳлиллар шу учун керак бўлган эканда? Ҳатто йўлда бирга келган аёл ҳам бачадон уздсини олиб келганди.
“У оилалар боласи бўлмайдиганларми?”
“Аввалари биз ҳам шундай деб ўйлаган эдик. Ўзимизча савоб бўлади дердик. Чунки эку (эко) йўли билан тайёр эмбрион қўйиб беришади Бизни вазифамиз шу 9 ойда болани соғлом ташиб туғиб бериш. Фақат охирги пайтлар жуда кўп кўнгилсизликлар рўй берди”,-деди юзида оғриқнинг излари пайдо бўлиб.
Нима бўлди деб сўрашга қўрқдим.Мунаввар опа ўзи гапида давом этди.
“Бир нечта аёл туғриқ пайти вафот этди. Ўликларини уйдагиларга беришмади ҳам. Орқамиз очилиб қолади деб боласи билан Грузияда кўмиб юборишди”
“ Аммо бу жиноят! У аёлларни оиласи қидирмаяптими?”,-деб бўғзимга бир нарса тиқиқлиб сўрадим.
“Сўрамайдими? Ҳаммасига ҳар хил гап айтишган. Бизнинг қўлимиздан телефонлар олиб қўйиларди. Уйдагиларга эса, Дубайда шайхга турмушга чиқди. Улар рухсат беришмайди деб баҳона қилишарди. Жуда бўлмай кетса, бир- икки сўм пул билан оғизлари ёпилади”
135-қисм
“Булар ким?”,-деб ҳайрон қолиб сўрадим.
Мунаввар опа телефонини мендан олишга шошилмай диванга ўтирди.
“Булар Ферузанинг жабрдийдалари”,-деди бурнидан нафас олиб.
“Булар ёмон иш қилиб хомиладор қолишганми ? Ҳеч нимани тушунмаяпман?”,-деб исён қилувчи оҳанг билан сўрадим.
Кинояли кулди.
“Ёмон иш қилсайди ҳеч бўлмаса пулларини оларди. Бу аёллар ҳаммаси бачадонини ижарага беради”,-деганида ҳайратдан қўлим билан оғзимни ёпдим.
Уйини ижарага берганни эшитгандим. Ҳатто ижарага бир кунлик куйов , келин олинганини ҳам эслагандекман. Аммо ўз рахимини ижарага берганни биринчи марта эшитишим. Мен ҳам Мунаввар опанинг олдига бориб ўтирдим.
“Менга бошидан айтиб берасизми? Тушунмай қолдим”,-деб зўрға гапирдим.
“Бу Феруза билан Наима, аёлларга яхши иш топиб бераман деб ишончларига киришади. Албатта энг бошидан ҳаммамизни хабаримиз бор ва ўз розилигимиз билан бу ишга киришдик. Грузияда бир клиника бор, ўша ерда Европалик оилалар учун бола туғиб беришга келишгандик”
“Қандай қилиб?”
“У ёғини Наима билади.Феруза пулга муҳтож, иш деб чет элга чиқишни истаганларни топса, Наима уларни Грузияга олиб боради, туғдиради ва болаларини эгаларига топширади”
Эшитган гапларимдан ҳайратдан ёқа ушлагандим. Демак баъзи аёл мижозлардан тиббий таҳлиллар шу учун керак бўлган эканда? Ҳатто йўлда бирга келган аёл ҳам бачадон уздсини олиб келганди.
“У оилалар боласи бўлмайдиганларми?”
“Аввалари биз ҳам шундай деб ўйлаган эдик. Ўзимизча савоб бўлади дердик. Чунки эку (эко) йўли билан тайёр эмбрион қўйиб беришади Бизни вазифамиз шу 9 ойда болани соғлом ташиб туғиб бериш. Фақат охирги пайтлар жуда кўп кўнгилсизликлар рўй берди”,-деди юзида оғриқнинг излари пайдо бўлиб.
Нима бўлди деб сўрашга қўрқдим.Мунаввар опа ўзи гапида давом этди.
“Бир нечта аёл туғриқ пайти вафот этди. Ўликларини уйдагиларга беришмади ҳам. Орқамиз очилиб қолади деб боласи билан Грузияда кўмиб юборишди”
“ Аммо бу жиноят! У аёлларни оиласи қидирмаяптими?”,-деб бўғзимга бир нарса тиқиқлиб сўрадим.
“Сўрамайдими? Ҳаммасига ҳар хил гап айтишган. Бизнинг қўлимиздан телефонлар олиб қўйиларди. Уйдагиларга эса, Дубайда шайхга турмушга чиқди. Улар рухсат беришмайди деб баҳона қилишарди. Жуда бўлмай кетса, бир- икки сўм пул билан оғизлари ёпилади”
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤120🔥45🤨33😇17👍4😢1
#ижара_ҳаётлар
136-қисм
“Сиз...сиз ҳам туғиб бердизми?”,-деб гапини бўлиб сўрадим.
“Уч қорин. Икки қиз бир ўғил”,-деб оғзидан осонгина чиқди.
Бу аёлнинг дарди Ферузанинг буларни бу аҳволга солгани эмас. Бу аёлнинг дарди аниқ пул. Мен ҳали она бўлиб кўрмадим. Лекин тўққиз ой юрагинг остига олиб юрган болани қандай қилиб бошқа бировга бериш мумкин.
“Улар менинг болаларим эмас эди”,-деб худди хаёлимни ўқигандек гапирди.
“Ҳеч меҳр қўймадингизми? Сутингиз келмадими?”,-деб энг соф ҳислар билан сўрадим.
“Бу худди дўкондаги харид аравачасига ўхшайди. Биров сизга харид қилиб берди сиз фақат кассагача... баъзида эса машинасигача юкини обориб берасиз холос”
Ёнимда ўтирган аёлнинг гаплари энсамни қотирди.
“Одатда 3-4 ойгача эмизиб берамиз. Она сути бола учун муҳим деб ҳисоблашади. Туғишга тайёргарлик, хомиладорлик даври ва эмизикли давр билан бирга аёлнинг 2,5 йил умри кетади ҳисоб”,-деб яна қўшиб ҳам қўйди.
“Феруза опани нега қидиряпсиз? Ўша ўлган аёллар учунми?”,-деб бир қошимни кўтариб гапирганимни ўзим сезиб қолдим.
“Охирги туғриқ жуда қийин ўтди. Менинг бачадонимни ҳам олиб ташлашди. Ўзимни бир фарзандим бор. Ўн етти ёшимда турмушга чиқиб, ўн ойда ажрашдим. Ота –онамникида яшаб туртила вергач, чет элга ишга кетаман деб Ферузани олдига келгандим. Янги ўн тўққизни босган ёш жувон эдим. Берган таклифи жозиб келди. Ёлғон эмас 3 та туғиб битта икки хонали уй олдим воҳадан. Энди ишга яроқсиз бўлиб қолдим. Охирги туққан боламни пулини тўлиқ олганим йўқ. Яна туғаман десам маткам йўқ энди. Шунга Наима ҳали ҳам Грузияда. Ундан ўша ерда сўраган эдим. Мени икки Грузинга қўшиб берди”,-деганида қўлим билан бошимни ушлаб қолдим.
Бу аёллар нима иш қилишяпти.
“Нега ички ишларга бормадингиз?”,-деб юрагим оғриб сўрадим.
“Нега бўларди. Буларни шикоят қилсам бир- икки йил қамалади ёки жарима тўлаб қутилади. Лекин мен нима қиламан ? Пулимни берсин!”,-деб жўшиб гапирарди.
Қанчалик содда эканимни шунда англадим. Бу аёлга бошида рахмим келганди. Лекин пулни деб қилмаган иши қолмабди. Уни ички дунёйимда муҳокама қилар эканман, ўзимнинг ҳам булардан қолар ёним йўқлигини билардим. Мен ҳам бировни алдаб уйига пул учун келиб олмадимми?
136-қисм
“Сиз...сиз ҳам туғиб бердизми?”,-деб гапини бўлиб сўрадим.
“Уч қорин. Икки қиз бир ўғил”,-деб оғзидан осонгина чиқди.
Бу аёлнинг дарди Ферузанинг буларни бу аҳволга солгани эмас. Бу аёлнинг дарди аниқ пул. Мен ҳали она бўлиб кўрмадим. Лекин тўққиз ой юрагинг остига олиб юрган болани қандай қилиб бошқа бировга бериш мумкин.
“Улар менинг болаларим эмас эди”,-деб худди хаёлимни ўқигандек гапирди.
“Ҳеч меҳр қўймадингизми? Сутингиз келмадими?”,-деб энг соф ҳислар билан сўрадим.
“Бу худди дўкондаги харид аравачасига ўхшайди. Биров сизга харид қилиб берди сиз фақат кассагача... баъзида эса машинасигача юкини обориб берасиз холос”
Ёнимда ўтирган аёлнинг гаплари энсамни қотирди.
“Одатда 3-4 ойгача эмизиб берамиз. Она сути бола учун муҳим деб ҳисоблашади. Туғишга тайёргарлик, хомиладорлик даври ва эмизикли давр билан бирга аёлнинг 2,5 йил умри кетади ҳисоб”,-деб яна қўшиб ҳам қўйди.
“Феруза опани нега қидиряпсиз? Ўша ўлган аёллар учунми?”,-деб бир қошимни кўтариб гапирганимни ўзим сезиб қолдим.
“Охирги туғриқ жуда қийин ўтди. Менинг бачадонимни ҳам олиб ташлашди. Ўзимни бир фарзандим бор. Ўн етти ёшимда турмушга чиқиб, ўн ойда ажрашдим. Ота –онамникида яшаб туртила вергач, чет элга ишга кетаман деб Ферузани олдига келгандим. Янги ўн тўққизни босган ёш жувон эдим. Берган таклифи жозиб келди. Ёлғон эмас 3 та туғиб битта икки хонали уй олдим воҳадан. Энди ишга яроқсиз бўлиб қолдим. Охирги туққан боламни пулини тўлиқ олганим йўқ. Яна туғаман десам маткам йўқ энди. Шунга Наима ҳали ҳам Грузияда. Ундан ўша ерда сўраган эдим. Мени икки Грузинга қўшиб берди”,-деганида қўлим билан бошимни ушлаб қолдим.
Бу аёллар нима иш қилишяпти.
“Нега ички ишларга бормадингиз?”,-деб юрагим оғриб сўрадим.
“Нега бўларди. Буларни шикоят қилсам бир- икки йил қамалади ёки жарима тўлаб қутилади. Лекин мен нима қиламан ? Пулимни берсин!”,-деб жўшиб гапирарди.
Қанчалик содда эканимни шунда англадим. Бу аёлга бошида рахмим келганди. Лекин пулни деб қилмаган иши қолмабди. Уни ички дунёйимда муҳокама қилар эканман, ўзимнинг ҳам булардан қолар ёним йўқлигини билардим. Мен ҳам бировни алдаб уйига пул учун келиб олмадимми?
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤121👏47🔥33🙈28🤨8🌚6👍2🕊2
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤14
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Шундан кейин ноилож бу ҳақда «Билдиришнома» ёзишга мажбур бўлди. Ҳаммалари имзо чекишгач, безовта қилганлари учун узр сўраб чиқиб кетишди. -Товба ҳеч ҳаёлга келмаган ишлар бўлдида,-деди Баҳодир таажжубланганини яширмай.- Самандар акани ўғирликда гумон қилишибди.…
кутиб индамай туришарди.
Самандарнинг юзида улар кутган ўзгариш содир бўлмади. Шундай бўлишини олдиндан билгани учун совуққонлик билан кутиб олгандай эди. Лекин бу фақат ташқаридан қараганда шундай эди. Қалбида зўр туғён бош кўтараётганди. Шу туфали ҳам сўзлашга тили ожиз, нималар содир бўлаётганини билолмагандай эди. «Дадамни учратиб қолсам нима қиламан», деб ўзига кўп марталаб савол берган, лекин жавобини топишга қийналганди. Мана, эсини танибдики, «дада» деган сўзни тилига олмаган. Тенгдошларидан бу сўзни эшитганида юраги эзилиб кетарди. «Менинг дадам ундай, менинг дадам бундай» деб фахрланганларида ўзини қўйгани жой тополмай қоларди. Олиб берган нарсаларини кўрсатиб мақтанганларида ҳам шу аҳволга тушарди. Ҳаддан ташқари алам ўтганида кўз ёшларини оқизганича дардини ичига ютиб кетаверарди. Буларнинг ҳаммаси ортда қолди. Энди дадасининг ҳимоясига муҳтож эмас. Лекин меҳрига зор-ку. Аммо шу кунгача бўлган ҳаётини кўз олдидан ўтказар экан, барча хўрликлар, тахқирланишларига ва бошқа чеккан азоблари учуун дадасини айбдор, деб ҳисоблаётган эди. Ҳудди шу ҳозирнинг ўзидаёқ дадасининг бағрига отишига тўсқинлик қилаётганди.
-Бошингга тушган кўргуликларди менинг ҳам айбим бор,- деди Искандар унинг кўнглида кечаётганларни илғагандай. -Биламан, мендан ҳафасан. Балки нафратланаётгандирсан. Бунга тўла ҳаққинг бор, деб ҳисоблайман. Агар кечиролсанг кечир . Кечиромасанг… Фақат сендан илтимос, таъна қилма. Қилган ҳатоларимни юзимга солма. Менга ҳам осон бўлгани йўқ. Ўзимга қолса асло бундай қилмаган бўлардим…
-Самандар, аралашганим учун аччиғинг чиқмасин-у, ҳар ҳолда ёшим каттароқ,-деди Собиржон.- Бўлиб ўтган ишларда дадангнинг айби бўлса ҳам уни айблашинг яхши эмас. Бундай бўлишини сираям хохламаган бўлса керак. Тўғри, энди сен ёш эмассан. Ўз ҳаётингни ўзинг йўлга қўя олишинг мумкин. Лекин барибир ота керак. Унинг меҳрига муҳтож бўласан. Бу гапимни ҳамма вақт ёдингда тут.
Искандарнинг кўзларида билинар- билинмас ёш пайдо бўлганини Самандар илғаб қолди. Бундан унинг кўнгли алланенчук бўлиб кетди. Ҳозирги ҳатти-ҳаракати, кўнглидан кечган нохуш фикрлар учун ўзидан ўзи нафратланиб кетди. Бир сўз айтмай дадасининг бағрига ўзини ташлади. Искандар ҳам индамайгина маҳкам қучоқлади. Қалблари беҳад тўлқинланиб кетган ота-бола худди борлиқни унутгандай анча вақт сўзсиз туриб қолишди. Биринчи бўлиб Самандар ўзига келди.
-Дада, ундай деманг. Сизни ҳечам айблаётганим йўқ. Тақдирим шу бўлса нимаям қилардим.
-Дада деяпсанми? Мен бунга арзийманми? ,-деди Искандар энтикиб.
-Арзийсиз, дада, арзийсиз, - деди Самандар ҳам ҳаяжонланиб.
Ота-болаларнинг бу ҳаяжонли учрашувидан таъсирланган Баҳодир завқланиб қараб турар. Собиржоннинг қараши ўзгача эди. Искандар икки қўли билан ўғлининг чаккасидан тутиб кўзларига меҳр билан термилди.
-Гапнинг тўғри, ўғлим, тақдирдан қочиб қутула олмайсан. Аммо ўзгалар сабаб бўлиб
бошингга шундай кунлар тушса, тақдирирнгда шундай ўзгаришлар содир бўлса кишига алам қилар эканда,-деди Искандар ўғлини бағридан бўшатиб, елкасидан қучди.- Қара-я, ота-бола бир йилдан бери бирга ишлаб, бир-биримизни танимабмиз. Агар Нилуфар сабаб бўлмаганда кейин ҳам шундай юраверардик. Ойинг сени бобонгнинг фамилиясига ўтказган эканда.
-Лекин паспортимда Искандар ўғли, деган ёзув турибди. Уни ўзгартиролгани йўқ,- деди Самандар маъюс жилмайиб.
Искандар завқланиб кетиб ўғлининг елкасидан қаттиқроқ қучди. Шу пайт пилдираб кириб келган Дилноза, дада, сизни ойим чақираяпди, деди. Баходир узр сўраб чиқиб кетди. Бу ерда энди ўзини ортиқча деб билган Собиржон ҳам иши борлигини айтиб унинг орқасидан чиқиб кетди.
-Қамалганимни қаёқдан билдингиз?- деб сўради Самандар диванга ўтиришгач.- Буни Нилуфардан бошқа ҳеч ким билмасди-ку.
-Адашаяпсан, Самандар, ундан бошқа биладиган ҳам бор экан, -деди Искандар.- Жавлонбековнинг Миркомил, деган қайниси билар эканда. Ўша келиб менга айтди. Кейин фотиҳани бузишга ҳам ундаган эди.
-Ким?! Миркомил, дедингизми?- деди Самандар тўсатдан афти-ангори ўзгариб.
-Ҳа, сен уни танийсанми?
-Таниганда-чи,- деди Самандар нафратдан кўзлари қисилиб.- У аблаҳ Шаходатни йўлдан урганди. Менинг ҳам қамалишимга асосан ўша сабабчи бўлганди.
-Би
Самандарнинг юзида улар кутган ўзгариш содир бўлмади. Шундай бўлишини олдиндан билгани учун совуққонлик билан кутиб олгандай эди. Лекин бу фақат ташқаридан қараганда шундай эди. Қалбида зўр туғён бош кўтараётганди. Шу туфали ҳам сўзлашга тили ожиз, нималар содир бўлаётганини билолмагандай эди. «Дадамни учратиб қолсам нима қиламан», деб ўзига кўп марталаб савол берган, лекин жавобини топишга қийналганди. Мана, эсини танибдики, «дада» деган сўзни тилига олмаган. Тенгдошларидан бу сўзни эшитганида юраги эзилиб кетарди. «Менинг дадам ундай, менинг дадам бундай» деб фахрланганларида ўзини қўйгани жой тополмай қоларди. Олиб берган нарсаларини кўрсатиб мақтанганларида ҳам шу аҳволга тушарди. Ҳаддан ташқари алам ўтганида кўз ёшларини оқизганича дардини ичига ютиб кетаверарди. Буларнинг ҳаммаси ортда қолди. Энди дадасининг ҳимоясига муҳтож эмас. Лекин меҳрига зор-ку. Аммо шу кунгача бўлган ҳаётини кўз олдидан ўтказар экан, барча хўрликлар, тахқирланишларига ва бошқа чеккан азоблари учуун дадасини айбдор, деб ҳисоблаётган эди. Ҳудди шу ҳозирнинг ўзидаёқ дадасининг бағрига отишига тўсқинлик қилаётганди.
-Бошингга тушган кўргуликларди менинг ҳам айбим бор,- деди Искандар унинг кўнглида кечаётганларни илғагандай. -Биламан, мендан ҳафасан. Балки нафратланаётгандирсан. Бунга тўла ҳаққинг бор, деб ҳисоблайман. Агар кечиролсанг кечир . Кечиромасанг… Фақат сендан илтимос, таъна қилма. Қилган ҳатоларимни юзимга солма. Менга ҳам осон бўлгани йўқ. Ўзимга қолса асло бундай қилмаган бўлардим…
-Самандар, аралашганим учун аччиғинг чиқмасин-у, ҳар ҳолда ёшим каттароқ,-деди Собиржон.- Бўлиб ўтган ишларда дадангнинг айби бўлса ҳам уни айблашинг яхши эмас. Бундай бўлишини сираям хохламаган бўлса керак. Тўғри, энди сен ёш эмассан. Ўз ҳаётингни ўзинг йўлга қўя олишинг мумкин. Лекин барибир ота керак. Унинг меҳрига муҳтож бўласан. Бу гапимни ҳамма вақт ёдингда тут.
Искандарнинг кўзларида билинар- билинмас ёш пайдо бўлганини Самандар илғаб қолди. Бундан унинг кўнгли алланенчук бўлиб кетди. Ҳозирги ҳатти-ҳаракати, кўнглидан кечган нохуш фикрлар учун ўзидан ўзи нафратланиб кетди. Бир сўз айтмай дадасининг бағрига ўзини ташлади. Искандар ҳам индамайгина маҳкам қучоқлади. Қалблари беҳад тўлқинланиб кетган ота-бола худди борлиқни унутгандай анча вақт сўзсиз туриб қолишди. Биринчи бўлиб Самандар ўзига келди.
-Дада, ундай деманг. Сизни ҳечам айблаётганим йўқ. Тақдирим шу бўлса нимаям қилардим.
-Дада деяпсанми? Мен бунга арзийманми? ,-деди Искандар энтикиб.
-Арзийсиз, дада, арзийсиз, - деди Самандар ҳам ҳаяжонланиб.
Ота-болаларнинг бу ҳаяжонли учрашувидан таъсирланган Баҳодир завқланиб қараб турар. Собиржоннинг қараши ўзгача эди. Искандар икки қўли билан ўғлининг чаккасидан тутиб кўзларига меҳр билан термилди.
-Гапнинг тўғри, ўғлим, тақдирдан қочиб қутула олмайсан. Аммо ўзгалар сабаб бўлиб
бошингга шундай кунлар тушса, тақдирирнгда шундай ўзгаришлар содир бўлса кишига алам қилар эканда,-деди Искандар ўғлини бағридан бўшатиб, елкасидан қучди.- Қара-я, ота-бола бир йилдан бери бирга ишлаб, бир-биримизни танимабмиз. Агар Нилуфар сабаб бўлмаганда кейин ҳам шундай юраверардик. Ойинг сени бобонгнинг фамилиясига ўтказган эканда.
-Лекин паспортимда Искандар ўғли, деган ёзув турибди. Уни ўзгартиролгани йўқ,- деди Самандар маъюс жилмайиб.
Искандар завқланиб кетиб ўғлининг елкасидан қаттиқроқ қучди. Шу пайт пилдираб кириб келган Дилноза, дада, сизни ойим чақираяпди, деди. Баходир узр сўраб чиқиб кетди. Бу ерда энди ўзини ортиқча деб билган Собиржон ҳам иши борлигини айтиб унинг орқасидан чиқиб кетди.
-Қамалганимни қаёқдан билдингиз?- деб сўради Самандар диванга ўтиришгач.- Буни Нилуфардан бошқа ҳеч ким билмасди-ку.
-Адашаяпсан, Самандар, ундан бошқа биладиган ҳам бор экан, -деди Искандар.- Жавлонбековнинг Миркомил, деган қайниси билар эканда. Ўша келиб менга айтди. Кейин фотиҳани бузишга ҳам ундаган эди.
-Ким?! Миркомил, дедингизми?- деди Самандар тўсатдан афти-ангори ўзгариб.
-Ҳа, сен уни танийсанми?
-Таниганда-чи,- деди Самандар нафратдан кўзлари қисилиб.- У аблаҳ Шаходатни йўлдан урганди. Менинг ҳам қамалишимга асосан ўша сабабчи бўлганди.
-Би
❤177👏65🔥49😢30😨3👍2🌚2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Хой сиз
Ха ха айнан сиз. 🫵
❤️Шундай кун келсин-ки ўзингиздан ортириб йилига беминнат минглаб ▶️мухтож оилаларга ёрдам берадиган сахий бойлардан бўлинг.. 💚🤲😘
Яхшиям борсиз...
Юбориб қўйинг..! 🌹
Ха ха айнан сиз. 🫵
❤️Шундай кун келсин-ки ўзингиздан ортириб йилига беминнат минглаб ▶️мухтож оилаларга ёрдам берадиган сахий бойлардан бўлинг.. 💚🤲😘
Яхшиям борсиз...
Юбориб қўйинг..! 🌹
😍17❤9👏7🕊1