Otalar ko‘p gapirmaydi, lekin hamma narsani farzandi uchun qiladi….
❤16👏4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤31✍4👏2🤨2
#QIZIM...
1-қисм
МУАЛЛИФ: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
Гулҳаё ишдан дили хуфтон бўлиб қайтди. Камига уни уйда қандай сухбат кутаётганини сезиб баттар юраги безиллади. Азизбекнинг совчиларига бугун аниқ жавобни айтиш керак...
- Ҳаа, келдийизми Гулҳаёхон?! - чимрилиб кутиб олди келинойиси Гулнора. Тушганига бир йил ҳам тўлмай туғиб бергани учун тии тўққиз қарч бўлиб кетган келинойисига қараб Гулҳаёни янада кайфияти тушди. Зўрға "ҳмм.." деб овоз чиқариб ётоғи томон юрди. Гулнора ортидан энса қотирди
- Шу судралишида бутун умр бошимда ўтириб қолмаса гўрга эди. Савил!
Гулнора ўзига ўзи гапириб ошхонага кириши билан қизи Самиранинг йиғлагани эшитилди. Гулнора уф тортиб капгирни тарақлатиб қозонга урди. Жавраб жавраб энди чилласи чиққан қизини қўлига олдию Гулхаёнинг хонасига кирди
- Вой келинойи кейиняпман! - шошиб қолди Гулҳаё.
- Шунча вақт нима қилдингиз? Келганингизга икки соат бўлди, йиғлаганини эшитиб ҳам болани олай демайсиз!-Гулнора зарда билан қизини ётоққа қўйди-Битта ўзим қайси ишга бўлай? Ғирт бекор бўлиб ўтирсангиз ҳам болани олай демайсиз?!
Гулнора чиқиб кетгач кўйлагини кийиб олган Гулҳаё Самирани қўлига олди
- Сендай ширин қизни туғиб берганда ойинг. Ҳаммамизни тилимиз қисиқ... - деди кўзлари ёшланиб.
1-қисм
МУАЛЛИФ: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
Гулҳаё ишдан дили хуфтон бўлиб қайтди. Камига уни уйда қандай сухбат кутаётганини сезиб баттар юраги безиллади. Азизбекнинг совчиларига бугун аниқ жавобни айтиш керак...
- Ҳаа, келдийизми Гулҳаёхон?! - чимрилиб кутиб олди келинойиси Гулнора. Тушганига бир йил ҳам тўлмай туғиб бергани учун тии тўққиз қарч бўлиб кетган келинойисига қараб Гулҳаёни янада кайфияти тушди. Зўрға "ҳмм.." деб овоз чиқариб ётоғи томон юрди. Гулнора ортидан энса қотирди
- Шу судралишида бутун умр бошимда ўтириб қолмаса гўрга эди. Савил!
Гулнора ўзига ўзи гапириб ошхонага кириши билан қизи Самиранинг йиғлагани эшитилди. Гулнора уф тортиб капгирни тарақлатиб қозонга урди. Жавраб жавраб энди чилласи чиққан қизини қўлига олдию Гулхаёнинг хонасига кирди
- Вой келинойи кейиняпман! - шошиб қолди Гулҳаё.
- Шунча вақт нима қилдингиз? Келганингизга икки соат бўлди, йиғлаганини эшитиб ҳам болани олай демайсиз!-Гулнора зарда билан қизини ётоққа қўйди-Битта ўзим қайси ишга бўлай? Ғирт бекор бўлиб ўтирсангиз ҳам болани олай демайсиз?!
Гулнора чиқиб кетгач кўйлагини кийиб олган Гулҳаё Самирани қўлига олди
- Сендай ширин қизни туғиб берганда ойинг. Ҳаммамизни тилимиз қисиқ... - деди кўзлари ёшланиб.
❤286👍60🔥50😢20😇18😨7🕊5🤨1
#QIZIM
2-ҚИСМ
МУАЛЛИФ: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
-Келдингми? - Зулхумор ая бозордан кела солиб қизини хонасига кирди.
- Келдим ойи келдим! - деди Гулҳаё Самирани оҳиста қўлидан қўйиб.
Зулхумор опа уфтортди
- Тоғанг бозоргача борибди-деди гапни узоқдан бошлаб.
- Азизбек ҳам заводга борди-деди Гулҳаё ҳафсаласиз.
- Мен розилик бердим. Эрта оқ ўрар!
Гулҳаё ўрнидан сапчиб турди
- Ойии!!
- Бақирма, болани қўрқитасан!
- Нега мендан сўрамай рози бўласиз ойиии? - овозини пастлатиб йиғи аралаш гапирди Гулҳаё. Зулҳумор аянинг қошлари чимрилди
- Нима сени деб акам билан орани узайми?!
- Нима акангиз билан орангиз бузилмаслиги учун мен ҳаётимни тикайми?!
-Ўчир! - Гулҳаёнинг оғзи аралаш урди Зулхумор опа-Ёшинг йигирмага чиқди. Яна бироз кутсак кейин бошимга ёстиқ бўласан. Мен сени ўйлаб қиляпман бу ишларни...
- Ойии ҳеч қилган хатоларингиздан хулоса чиқармайсизми а? - деди Гулҳаё алам билан-Акамни ёлғизим тезроқ тўйини кўрай деб ёш уйламтирдингиз, севганини бўлмайдиган қиз деб дугонангизни қизини олиб бердингиз. Оҳири нима бўлди? Келишолмай ажрашди. Она шошманг ҳали деса ҳам кўнмадингиз, шартда бунисига уйлантирдингиз. Битта туғдию "шоҳ" чиқарди. Ҳаммамизни ҳатто арзанда ўғлингизни ҳам оёқ учида кўради.
2-ҚИСМ
МУАЛЛИФ: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
-Келдингми? - Зулхумор ая бозордан кела солиб қизини хонасига кирди.
- Келдим ойи келдим! - деди Гулҳаё Самирани оҳиста қўлидан қўйиб.
Зулхумор опа уфтортди
- Тоғанг бозоргача борибди-деди гапни узоқдан бошлаб.
- Азизбек ҳам заводга борди-деди Гулҳаё ҳафсаласиз.
- Мен розилик бердим. Эрта оқ ўрар!
Гулҳаё ўрнидан сапчиб турди
- Ойии!!
- Бақирма, болани қўрқитасан!
- Нега мендан сўрамай рози бўласиз ойиии? - овозини пастлатиб йиғи аралаш гапирди Гулҳаё. Зулҳумор аянинг қошлари чимрилди
- Нима сени деб акам билан орани узайми?!
- Нима акангиз билан орангиз бузилмаслиги учун мен ҳаётимни тикайми?!
-Ўчир! - Гулҳаёнинг оғзи аралаш урди Зулхумор опа-Ёшинг йигирмага чиқди. Яна бироз кутсак кейин бошимга ёстиқ бўласан. Мен сени ўйлаб қиляпман бу ишларни...
- Ойии ҳеч қилган хатоларингиздан хулоса чиқармайсизми а? - деди Гулҳаё алам билан-Акамни ёлғизим тезроқ тўйини кўрай деб ёш уйламтирдингиз, севганини бўлмайдиган қиз деб дугонангизни қизини олиб бердингиз. Оҳири нима бўлди? Келишолмай ажрашди. Она шошманг ҳали деса ҳам кўнмадингиз, шартда бунисига уйлантирдингиз. Битта туғдию "шоҳ" чиқарди. Ҳаммамизни ҳатто арзанда ўғлингизни ҳам оёқ учида кўради.
❤264👍69🔥53🌚11👏10😨5🕊1😇1
#QIZIM
3-ҚИСМ
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
-Ўчир эшитиб қолади! - деди вишиллаб Зулҳумор опа-Акангни ўзи бўш. Бошига чиқариб олган, буниси билан ҳам ажрашиб номи ёмон бўлмасин деб аранг чидаб ўтирибман.
- Хўп бу майли, Катта опамчи? Мактабни тугатар тугатмас ўқиган деб анави алкаш куёвингизга бердингиз, натижа нима бўлди. Учта болали бўлиб ҳам тинчимаяпти. Ёки Бинобар опамчи? Қўшним дедингиз, эри яхши бола деб мажбурладингиз оҳири нима бўлди? Қайнсинглиси яшатмади, боласи бўлмасдан ажрашиб бошингизда ўтирибди. Ёки Вазирачи? Шу болага тегмасанг оқ қиламан деб уриб тепалаб бергандингиз, мана энди қайнонаси қиз туғдинг деб кум бермаяпти. Эрта индин ажрашиб кетсаям ажабмас!
- Ўчир!! - Зулҳумор опа бақирди-нима ҳаммасига мен айбдорманми?! Тўртта қизни едириб ичириб уйли жойли қилганимга раҳматми шу?! Тўртда қа***иқ туғгунча тўртта ит туғсам бўлмасмиди. Уйимни тўрт томондан қўриқларди.
Гулҳаёнинг дили оғриб томоғига нимадир тиқилиб қолди. Балки бу меҳрсизликдан пайдо бўлган тошдир?! Ахир Гулҳаё эсини танибдики шу гапни эшитади онасини оғзидан "Тўртта қан**иқ".
- Арзандангизчи? - деди Гулҳаё лаблари титраб - биз қанжиқ бўлсак, акам хотинини етовидан чиқмайдиган қўйми?!
- Ўчир аканг ҳақида бундай дема! - деди Зулҳумор опа қовоқ уйиб-Сенам мени тушун, қайси биринга куяй. Бу ёқда келинойинг қулоқ миямни еб битирди. Иккта қизинг ҳам бошимда ўтирибди, ҳеч бўлмаса биттаси чиқиб кецин деяпти. Бўлмаса боламни олиб кетиб ажрашаман деб кунда "томоша" қўяди. Энди бунисиниям ажраштириб элга кулгу бўлмай деб аранг чидаяпман.
3-ҚИСМ
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА.
-Ўчир эшитиб қолади! - деди вишиллаб Зулҳумор опа-Акангни ўзи бўш. Бошига чиқариб олган, буниси билан ҳам ажрашиб номи ёмон бўлмасин деб аранг чидаб ўтирибман.
- Хўп бу майли, Катта опамчи? Мактабни тугатар тугатмас ўқиган деб анави алкаш куёвингизга бердингиз, натижа нима бўлди. Учта болали бўлиб ҳам тинчимаяпти. Ёки Бинобар опамчи? Қўшним дедингиз, эри яхши бола деб мажбурладингиз оҳири нима бўлди? Қайнсинглиси яшатмади, боласи бўлмасдан ажрашиб бошингизда ўтирибди. Ёки Вазирачи? Шу болага тегмасанг оқ қиламан деб уриб тепалаб бергандингиз, мана энди қайнонаси қиз туғдинг деб кум бермаяпти. Эрта индин ажрашиб кетсаям ажабмас!
- Ўчир!! - Зулҳумор опа бақирди-нима ҳаммасига мен айбдорманми?! Тўртта қизни едириб ичириб уйли жойли қилганимга раҳматми шу?! Тўртда қа***иқ туғгунча тўртта ит туғсам бўлмасмиди. Уйимни тўрт томондан қўриқларди.
Гулҳаёнинг дили оғриб томоғига нимадир тиқилиб қолди. Балки бу меҳрсизликдан пайдо бўлган тошдир?! Ахир Гулҳаё эсини танибдики шу гапни эшитади онасини оғзидан "Тўртта қан**иқ".
- Арзандангизчи? - деди Гулҳаё лаблари титраб - биз қанжиқ бўлсак, акам хотинини етовидан чиқмайдиган қўйми?!
- Ўчир аканг ҳақида бундай дема! - деди Зулҳумор опа қовоқ уйиб-Сенам мени тушун, қайси биринга куяй. Бу ёқда келинойинг қулоқ миямни еб битирди. Иккта қизинг ҳам бошимда ўтирибди, ҳеч бўлмаса биттаси чиқиб кецин деяпти. Бўлмаса боламни олиб кетиб ажрашаман деб кунда "томоша" қўяди. Энди бунисиниям ажраштириб элга кулгу бўлмай деб аранг чидаяпман.
❤278😢131👍33💔31🔥26😨15🤨10😍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият асло тарк этмасин!
https://t.me/ibratli_nomalar
📱📱📱📱📱📱📱📱
Telegrmadagi yagona kanal
🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵!
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥9❤4👏3
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏35❤7🔥5✍4
#ижара_ҳаётлар
131-қисм
“Кимни айтяпсиз?”
“Ферузани-да, кимни бўларди?”,-деб жаҳли чиқди.
“Феруза опам ҳозир Ўзбекистонда эмас эдилар”,-десам юзини буриштирди.
“Қайси лаҳатда бўлса ҳам уни топишим керак”,-деди йиғламсираб.
“Тинчликми? Сизга қандай ёрдам керак ўзи?”,-дегандим оёқда турган аёл ерга чўкиб олди.
Қўлимдаги нарсани тиззамга қўйиб унинг ёнига эгилдим.
“Сизга нима бўлди, бирор ерингиз оғрияптими?”,-деб қўлим билан орқасини силаб сўрадим.
“Мени ҳаётимни битирди бу хотин”,-деб йиғларди.
Ташқари совуқ, офисга олиб кирай десам камералар бор. Кафе ёки бошқа ерга борамиз десам ёнимда ортиқча пулим йўқ эди.
“Юринг бир иссиқроқ ерда ўтириб гаплашамиз”,-деб у аёлни ноилож уйга бошладим.
Биламан бегона кишини уйга олиб бориш тўғри иш эмас. Лекин шунча вақт икки нотаниш билан яшадим бор пулим ҳам кетди. Бу аёлдан зарар келмайди деган умидим бор эди. Унга рахмим келгани бир томон бўлса, Феруза опа ҳақидаги гапларини негадир билгим келди. Йўл бўйи йиғлаб келган аёлнинг исми Мунаввар, ёши мендан бир йилга катта экан.
“Келинг киринг”,-деб ичкарига таклиф қилдим.
“Бир ўзингиз яшайсизми?”,-деб хижолат бўлиб сўради.
“Йўқ...хўжаиним ишда кечроқ қайтадилар”,-дедим ҳар эҳтимолга қарши аёл уйга кирар экан. Оёқ кийимни шкаф ичига қўйдим ва
“Шу эркаклар оёқ кийими тўғри келган ерга қўймаса экан”,-деб ўзимча гапириб Тимурнинг бир жуфт красовкасини ташқарига чиқариб қўйдим.
Уйда эркак киши борлигини билсин истадим. У билан меҳмонхонага ўтдик.
“Узр биз янги оиламиз. Ижарада яшаймиз шунга ўзимизни нарсаларни олиб келмаганмиз”,-деб хижолат бўлгандек бўлиб ёлғонимни давом этдим.
“Тушунаман синглим”,-деб диван бурчагига ўтирди.
Унга иссиқ чой дамладим. Бироз вафли ва шоколад бор экан шуни тарелкага қўйиб олдига олиб кирдим.
“Феруза опа сизга нима қилди?”,-деб гапни ўзим бошалдим.
“Феруза ва уни шериги бор... Наима дегани. Бу иккиси аёлларни алдаб устларидан пул ишлашади”,-деб қизишиб кетди.
Наҳотки, Феруза опа аёлларни фохишаликка бошласа? Хаёлимдан ўтган нарсадан томоғим қурий бошлади.
“Ишончингиз комилми опа? Мен уч йилдан бери олдида ишлайман ҳеч бунақа ишини эшитмадим, кўрмадим”,-дедим арқонни сал узоқроқ ташлаб.
“Ферузани офисига биз фақат бир марта келгандик. Қолган ҳамма иш Наима деганни уйида ҳал бўларди”
“Сизни бирор ишга мажбурладими?”,-деб қўрқиб сўрадим.
131-қисм
“Кимни айтяпсиз?”
“Ферузани-да, кимни бўларди?”,-деб жаҳли чиқди.
“Феруза опам ҳозир Ўзбекистонда эмас эдилар”,-десам юзини буриштирди.
“Қайси лаҳатда бўлса ҳам уни топишим керак”,-деди йиғламсираб.
“Тинчликми? Сизга қандай ёрдам керак ўзи?”,-дегандим оёқда турган аёл ерга чўкиб олди.
Қўлимдаги нарсани тиззамга қўйиб унинг ёнига эгилдим.
“Сизга нима бўлди, бирор ерингиз оғрияптими?”,-деб қўлим билан орқасини силаб сўрадим.
“Мени ҳаётимни битирди бу хотин”,-деб йиғларди.
Ташқари совуқ, офисга олиб кирай десам камералар бор. Кафе ёки бошқа ерга борамиз десам ёнимда ортиқча пулим йўқ эди.
“Юринг бир иссиқроқ ерда ўтириб гаплашамиз”,-деб у аёлни ноилож уйга бошладим.
Биламан бегона кишини уйга олиб бориш тўғри иш эмас. Лекин шунча вақт икки нотаниш билан яшадим бор пулим ҳам кетди. Бу аёлдан зарар келмайди деган умидим бор эди. Унга рахмим келгани бир томон бўлса, Феруза опа ҳақидаги гапларини негадир билгим келди. Йўл бўйи йиғлаб келган аёлнинг исми Мунаввар, ёши мендан бир йилга катта экан.
“Келинг киринг”,-деб ичкарига таклиф қилдим.
“Бир ўзингиз яшайсизми?”,-деб хижолат бўлиб сўради.
“Йўқ...хўжаиним ишда кечроқ қайтадилар”,-дедим ҳар эҳтимолга қарши аёл уйга кирар экан. Оёқ кийимни шкаф ичига қўйдим ва
“Шу эркаклар оёқ кийими тўғри келган ерга қўймаса экан”,-деб ўзимча гапириб Тимурнинг бир жуфт красовкасини ташқарига чиқариб қўйдим.
Уйда эркак киши борлигини билсин истадим. У билан меҳмонхонага ўтдик.
“Узр биз янги оиламиз. Ижарада яшаймиз шунга ўзимизни нарсаларни олиб келмаганмиз”,-деб хижолат бўлгандек бўлиб ёлғонимни давом этдим.
“Тушунаман синглим”,-деб диван бурчагига ўтирди.
Унга иссиқ чой дамладим. Бироз вафли ва шоколад бор экан шуни тарелкага қўйиб олдига олиб кирдим.
“Феруза опа сизга нима қилди?”,-деб гапни ўзим бошалдим.
“Феруза ва уни шериги бор... Наима дегани. Бу иккиси аёлларни алдаб устларидан пул ишлашади”,-деб қизишиб кетди.
Наҳотки, Феруза опа аёлларни фохишаликка бошласа? Хаёлимдан ўтган нарсадан томоғим қурий бошлади.
“Ишончингиз комилми опа? Мен уч йилдан бери олдида ишлайман ҳеч бунақа ишини эшитмадим, кўрмадим”,-дедим арқонни сал узоқроқ ташлаб.
“Ферузани офисига биз фақат бир марта келгандик. Қолган ҳамма иш Наима деганни уйида ҳал бўларди”
“Сизни бирор ишга мажбурладими?”,-деб қўрқиб сўрадим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤192🔥39👏37👍9😢5❤🔥4😍1
#ижара_ҳаётлар
132-қисм
Жавобини олмасдан эшик тақиллади. Юрагим ғалати бўлиб эшикка қарашга отландим. Ҳозир бу уйга ким келсада, иш расво бўларди. Оёқ- қўлим терлагандек бўлди. Эшик кўзидан қараганимда, бошини пастга эгиб турган бир киши эди. Шапкаси бор эди. Бу ким бўлди экан? Аёлни шериги бўлса, мени ёлғиз кўриб тунагани келишдими? Булар бир шайками?
Эй, Худойим! Ваҳима қилиб, ортимга ўгирилиб бир неча бор қарадим. Ишқилиб, аёл орқамдан келмаяпти эканми? Мен бу уйда энди қандай ёлғиз яшайман?
“Ким?”,-деб титраб сўрадим.
Жавоб бериш ўрнига яна эшикни тақиллатди. Нима бўлса бўлди, деб, қулфини бураб секин эшикни очдим. Бошини эгиб турган, уст-боши бир аҳволда Тимур турарди. Оғзимдан қандай қилиб
“Тимур ака?”,-деган сўз чиққанини билмай қолдим.
“Эшикни қулфлама дегандимку”,-деб овози зўрға чиққанди.
“Нима бўлди сизга? Қаерда эдингиз шунча пайт?”,-деганимда юзимга ёндан бурилиб қаради.
“Он..хотинимдек тергашингни қара. Ичкарига кирсам бўладими?”,-деди.
Аввал онамга ўхшаб, демоқчи бўлди шекилли. Сўнг онанинг тергаши қандай бўлишини билмаганидан, гапни бошқа ёққа бурганди. Юзимда аччиқ табассум пайдо бўлди.
“Уйда биров борми?”,-деди тўхтаб.
Амаким кетганидан хабари бор. Балки ёлғиз эмаслигимни тахмин қилгандир. Ақлим кеч ерига келиб, ичкарига қадам ташлаган Тимурни қўлидан ушладим. Қўллари иссиқ эди. Касалга ўхшарди.
“Тўхтанг! Ичкарида бир аёл бор.”
“Ким? Қариндошми?”,-деб хижолат бўлгандек бўлди.
“Ишхонада эдим... Феруза опани қидириб келибди”,-деб пастроқ гапирдим.
“Нега?”,-деб ҳайрон қолди.
Бир неча сония ўйланиб турдим. Ва сўнг ичимдаги овознинг гапига қулоқ осиб унга вазиятни борича қисқа тушунтирдим.
“Мен хонамга кириб ётсам, сизларга халақит қилмайманми?”,-деб беҳол аҳволда сўради.
“Йў-ўқ”,-дедим.
Тимур меҳмонхонадан хонасига кирар экан, Мунаввар опа билан юзаки сўрашди. У ҳали эшикдан кириб улгурмай,
“Хўжайиним кеч келади дегандингиз. Сизларни безовта қилмадимми?”,-деб гапирса бўладими...вой дод!
Ер ёрилиб ерга кирсайдим. Мен Тимурга бу аёлга гапирган ёлғонимни айтишни унутгандим. Тимур эшитган гапидан ортига ён ўгирилди ва менга бир қараб қўйиб,
“Бемалол, сизлар ўтираверинг, мен чарчаб келдим.... хотин, мен ухлайман”,-деганида, шундоқ ҳам ноқулай вазиятдан тез урган юрагим ерида ёрилай дерди.
132-қисм
Жавобини олмасдан эшик тақиллади. Юрагим ғалати бўлиб эшикка қарашга отландим. Ҳозир бу уйга ким келсада, иш расво бўларди. Оёқ- қўлим терлагандек бўлди. Эшик кўзидан қараганимда, бошини пастга эгиб турган бир киши эди. Шапкаси бор эди. Бу ким бўлди экан? Аёлни шериги бўлса, мени ёлғиз кўриб тунагани келишдими? Булар бир шайками?
Эй, Худойим! Ваҳима қилиб, ортимга ўгирилиб бир неча бор қарадим. Ишқилиб, аёл орқамдан келмаяпти эканми? Мен бу уйда энди қандай ёлғиз яшайман?
“Ким?”,-деб титраб сўрадим.
Жавоб бериш ўрнига яна эшикни тақиллатди. Нима бўлса бўлди, деб, қулфини бураб секин эшикни очдим. Бошини эгиб турган, уст-боши бир аҳволда Тимур турарди. Оғзимдан қандай қилиб
“Тимур ака?”,-деган сўз чиққанини билмай қолдим.
“Эшикни қулфлама дегандимку”,-деб овози зўрға чиққанди.
“Нима бўлди сизга? Қаерда эдингиз шунча пайт?”,-деганимда юзимга ёндан бурилиб қаради.
“Он..хотинимдек тергашингни қара. Ичкарига кирсам бўладими?”,-деди.
Аввал онамга ўхшаб, демоқчи бўлди шекилли. Сўнг онанинг тергаши қандай бўлишини билмаганидан, гапни бошқа ёққа бурганди. Юзимда аччиқ табассум пайдо бўлди.
“Уйда биров борми?”,-деди тўхтаб.
Амаким кетганидан хабари бор. Балки ёлғиз эмаслигимни тахмин қилгандир. Ақлим кеч ерига келиб, ичкарига қадам ташлаган Тимурни қўлидан ушладим. Қўллари иссиқ эди. Касалга ўхшарди.
“Тўхтанг! Ичкарида бир аёл бор.”
“Ким? Қариндошми?”,-деб хижолат бўлгандек бўлди.
“Ишхонада эдим... Феруза опани қидириб келибди”,-деб пастроқ гапирдим.
“Нега?”,-деб ҳайрон қолди.
Бир неча сония ўйланиб турдим. Ва сўнг ичимдаги овознинг гапига қулоқ осиб унга вазиятни борича қисқа тушунтирдим.
“Мен хонамга кириб ётсам, сизларга халақит қилмайманми?”,-деб беҳол аҳволда сўради.
“Йў-ўқ”,-дедим.
Тимур меҳмонхонадан хонасига кирар экан, Мунаввар опа билан юзаки сўрашди. У ҳали эшикдан кириб улгурмай,
“Хўжайиним кеч келади дегандингиз. Сизларни безовта қилмадимми?”,-деб гапирса бўладими...вой дод!
Ер ёрилиб ерга кирсайдим. Мен Тимурга бу аёлга гапирган ёлғонимни айтишни унутгандим. Тимур эшитган гапидан ортига ён ўгирилди ва менга бир қараб қўйиб,
“Бемалол, сизлар ўтираверинг, мен чарчаб келдим.... хотин, мен ухлайман”,-деганида, шундоқ ҳам ноқулай вазиятдан тез урган юрагим ерида ёрилай дерди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤174👏42😁37🔥31👍4😍1
#ижара_ҳаётлар
133-қисм
Тўғри инсон, хато вақт. Хато инсон эса керакли пайтда дуч келиши, бу тақдирнинг энг катта ҳазилларидан бўлса керак.Уят, андиша ва ҳадикдек ҳислар, бир –бирини қувалаб руҳий ҳолатимни бир булутлар орасида, бир тоғ чўққисга кўтариб қўярди.
Аммо энг ёмони ернинг тубидаги зулмат ва ноиложликни ҳам яхшигина ҳис эттирган эди.
Тимурнинг ролимни бузмай мени ёлғончига чиқармаганига қувонсамда, бу аёл кетгач унинг юизга қандай қарай олар эдим.
“М-м-майли....ҳм.. бирор нарса керак эмасми?”,-деб номига бўлсада сўраб қўйдим.
Тимур ўзининг ишини ўзи қиладиган одам эди. Фақат соғлиғи йўқлиги, қаддини зўрға тутиб турганидан билса бўларди.
“Бир пиёла иссиқ чо...”
“Ҳозир! Сиз кираверинг...олиб келаман”,-деб гапини ҳаяжондан бўлганимда, мийиғида жилмайиб, бошини қимирлатиб қўйди.
Тимур ичкарига кирди. Мен эса Мунаввар опага қараб, ”Икки дақиқа келаман”,-дедим у ҳам бош чайқаб қўйди.
Тезда ошхонадан бир каттароқ бакал олдим ва иссиқ чой солиб ичига лимон кесиб солдим. Шамоллаган бўлса, танасига озгина бўлсада витамин c кирсин эди. Мунаввар опа қараб турганда эшикни таққиллатиш ғалати бўларди.
Овозимни чиқариш ҳам кулгили туюлди. Йўталиб қўйиб, эшикни очдим. Тимур ётоғи олдида оёқда туради. Устидаги фудболкасини бошқасига алмаштираётган экан. Кўзим бироз очиқ қолган танасига тушди. Кўкарган танасини кўриб юрагим тўхтаб қолгандек бўлди. Менинг келганимни кўриб ортига ўгирилди. Чойни бир кичик тумба устига қўйдим.
“Нима бўлди сизга?”,-деб хавотир олиб сўрадим.
Кўнглим ичи қорайгандек ва худди унинг танасидаги оғриқлар, менинг танамда сезилгандек бўлди.
“Ҳеч нарса қилгани йўқ. Рахмат.. боравер”,-деди жиддий оҳангда.
“Тимур ака, шунча кун қаерда эдингиз? Бу аҳвол нима? Ким қилди буни?”,-деб кетма –кет савол беришни бошладим.
У эса ётоғига зўрға ўтирди. Оғриқдан қаддини тик тутолмасди.
“Баҳор! Тинчлан бўлди...”,-деганида ёнига яқинроқ бордим.
Бўйим ундан баланд турганида ноқулай бўлдим. Шунга мен ҳам унинг ёнига ўтирдим.Бошини мажбур мен томонга сал ўгирди.
“Ундай қарама..менга бирорта оғриқ қолдирувчи дори бўлса бер”,-деганида ичим эзилди.
“Б-б-бор хонамда”,-деб шошиб хонадан чиқиб, нарсаларим орасидан оғриқ қолдирадиган дори олиб чиқдим.
133-қисм
Тўғри инсон, хато вақт. Хато инсон эса керакли пайтда дуч келиши, бу тақдирнинг энг катта ҳазилларидан бўлса керак.Уят, андиша ва ҳадикдек ҳислар, бир –бирини қувалаб руҳий ҳолатимни бир булутлар орасида, бир тоғ чўққисга кўтариб қўярди.
Аммо энг ёмони ернинг тубидаги зулмат ва ноиложликни ҳам яхшигина ҳис эттирган эди.
Тимурнинг ролимни бузмай мени ёлғончига чиқармаганига қувонсамда, бу аёл кетгач унинг юизга қандай қарай олар эдим.
“М-м-майли....ҳм.. бирор нарса керак эмасми?”,-деб номига бўлсада сўраб қўйдим.
Тимур ўзининг ишини ўзи қиладиган одам эди. Фақат соғлиғи йўқлиги, қаддини зўрға тутиб турганидан билса бўларди.
“Бир пиёла иссиқ чо...”
“Ҳозир! Сиз кираверинг...олиб келаман”,-деб гапини ҳаяжондан бўлганимда, мийиғида жилмайиб, бошини қимирлатиб қўйди.
Тимур ичкарига кирди. Мен эса Мунаввар опага қараб, ”Икки дақиқа келаман”,-дедим у ҳам бош чайқаб қўйди.
Тезда ошхонадан бир каттароқ бакал олдим ва иссиқ чой солиб ичига лимон кесиб солдим. Шамоллаган бўлса, танасига озгина бўлсада витамин c кирсин эди. Мунаввар опа қараб турганда эшикни таққиллатиш ғалати бўларди.
Овозимни чиқариш ҳам кулгили туюлди. Йўталиб қўйиб, эшикни очдим. Тимур ётоғи олдида оёқда туради. Устидаги фудболкасини бошқасига алмаштираётган экан. Кўзим бироз очиқ қолган танасига тушди. Кўкарган танасини кўриб юрагим тўхтаб қолгандек бўлди. Менинг келганимни кўриб ортига ўгирилди. Чойни бир кичик тумба устига қўйдим.
“Нима бўлди сизга?”,-деб хавотир олиб сўрадим.
Кўнглим ичи қорайгандек ва худди унинг танасидаги оғриқлар, менинг танамда сезилгандек бўлди.
“Ҳеч нарса қилгани йўқ. Рахмат.. боравер”,-деди жиддий оҳангда.
“Тимур ака, шунча кун қаерда эдингиз? Бу аҳвол нима? Ким қилди буни?”,-деб кетма –кет савол беришни бошладим.
У эса ётоғига зўрға ўтирди. Оғриқдан қаддини тик тутолмасди.
“Баҳор! Тинчлан бўлди...”,-деганида ёнига яқинроқ бордим.
Бўйим ундан баланд турганида ноқулай бўлдим. Шунга мен ҳам унинг ёнига ўтирдим.Бошини мажбур мен томонга сал ўгирди.
“Ундай қарама..менга бирорта оғриқ қолдирувчи дори бўлса бер”,-деганида ичим эзилди.
“Б-б-бор хонамда”,-деб шошиб хонадан чиқиб, нарсаларим орасидан оғриқ қолдирадиган дори олиб чиқдим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.👍155❤128✍18🔥14👏11🕊5🤨2
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
.то довдираб қолди. Гаплари ҳам ҳаяжонли эди. -А! Самандар дейсизми?! Нега келибди? -Билмадим. Зарур ишлари бор бўлса керакда, -деди котиба бундан ҳайратланиб. Шу дамда Самандарнинг ўз оёғи билан келиб қолиши муаммони ҳал қиладигандай туюлиб севиниб кетди.…
Ойнинг ўн беши.
👍90😍16✍7🙈4❤2🤨1
. Нимадир уни тўхтатиб қолганди.Жойига келиб ўтирганида бир-бирига қарама-қарши бўлганҳислар оғушида қолганди.Ўғли олдида ўзини айбдор хисоблаётганди. Ота бўлиб оталик қилолмади. Мурғаклигидаёқ бешафқат ҳаёт гирдобига ташлаб қўйди. Бу гирдоб унинг бошига не кунларни солди. Сарсон-саргардон қилди. Афсуски бу ҳалигача давом этаяпти. Жавлонбеков ва унинг ҳар нимага тайёр Миркомилдай
Югурдаклари билан юзма-юз қолдираяпти.
Самандарнинг шу кунгача ота меҳридан бебаҳралиги,керак бўлганда қўллаб-қувватлаши, йўл-йўриқ кўрсатишига муҳтожлигиниҳис қилаётганди.Бояги суҳбатдан билдики,унинг қалбиданафрат аломатлари йўқ.Фақат ўксик бор, дард-ситам бор. Ундан қаттиқ ранжиган.Агар бор гапни айтса кечириши эҳтимолдан ҳоли эмас.Лекин бунинг учун қанчалик оғир бўлмасин, сабр қилиши, қулай фурсат келишини кутиши керак.
(Давоми бор)
Югурдаклари билан юзма-юз қолдираяпти.
Самандарнинг шу кунгача ота меҳридан бебаҳралиги,керак бўлганда қўллаб-қувватлаши, йўл-йўриқ кўрсатишига муҳтожлигиниҳис қилаётганди.Бояги суҳбатдан билдики,унинг қалбиданафрат аломатлари йўқ.Фақат ўксик бор, дард-ситам бор. Ундан қаттиқ ранжиган.Агар бор гапни айтса кечириши эҳтимолдан ҳоли эмас.Лекин бунинг учун қанчалик оғир бўлмасин, сабр қилиши, қулай фурсат келишини кутиши керак.
(Давоми бор)
🔥96❤68👍29😍5✍1👏1🤨1
Ойнинг ўн беши (11- кисм)
Самандар директорнинг хонасидан қандай чиқиб кетганини ҳам билмасди. Уйига етиб келгунича ҳам ўзига келолмади. Ўзини қўярга жой тополмасди. Кетма-кет сигарет чекиши ҳам наф бермади. Ҳар хил, баъзида бир-бирига қарама- қарши , баъзида юрагини юракни ўртовчи туйғулар кўнглидан кечаётган эди. Назарида ниманидир Искандар ундан яшираётганди ёки айтгиси келмаётганди. Ёки бунга журъати етмаёгандай эди. «Искандар аканинг ўзи дадам эмасмикан», деб ҳам кўп марта ҳаёлидан ўрказди. Лекин бу асоссиздай, ҳатто бемаънидай туюлди. Директорнинг ўзини негадир бошқача тутгани кўнглида шубҳа уйғотди. Тунни деярли уйқусиз ўтказди. Эрталаб ишга келганида ҳам ноҳуш ўй-ҳаёллар уни тарк этмаганди. Тушгача руҳсиз, дилгир холатда юрди. Ҳудди кўнгилсиз воқеа уни кутаётгандай эди. Тушликдан қайтиб келаётганида башанг кийинган, Мастура тўхтатди.
-Кечирасиз, отингиз Самандар-а? Сизда гапим бор эди.
-Айтаверинг, нима демоқчи эдингиз?-деди Самандар хушламайгина.
-Мен Жавлонбековнинг хотиниман,- деб Мастура унинг бошидан оёғигача кўз югуртириб чиқди.- Сиз Нилуфар деган қизга уйланмоқчи экансиз. Ўғлим ҳам шу қизни ёқтириб қолдибди…
-Мендан нима истайсиз?-деди Самандар унинг гапини бўлиб..
-Сиз бошқа қиз топа қолинг. Чиройли қизлар кўп-ку. Хоҳласангиз ўзим сизга топиб бераман.
Самандар жавоб беришни ҳам лозим кўрмади. Буни ўзича тушунган Мастура аврашда давом этди.
-Биламан, кўп қийинчиликлар кўргансиз. Ҳозирги аҳволингиз ҳам яхши маълум. Агар шу қиздан воз кечсангиз сиз учун жуда яхши бўлади. Айтганингизча пул берамиз. Дадаси ҳам кўп яхшиликлар қилади. Хохласангиз шу заводнинг директорлигини ҳам олиб беришлари мумкин. Бу уларнинг қўлларидан келади.
-Кечирасиз, ҳамма нарсани ўз қаричингиз билан ўлчаманг,- деди Самандар босиқлик билан.- Бунга ҳеч қачон рози бўлади, деб ўйламанг ҳам. Мен ўз қадримни оёқ ости қилдириб қўймайман. Буни эсингиздан чиқарманг.
-Қадрингизни ким оёқ ости қилаяпти?- деди Мастура энсаси қотиб.- Шу қиз бўлмаса бошқасида.
Самандар у билан гаплашиш ортиқча эканлигини англаб турарди. Яна бирпас турса ножўя гапи айтиб юбориши мумкинлигини билиб, тезроқ кетишни маъқул кўрди. Мастура оркасидан келаркан, дўқ қилишга ўтди.
-Ҳой йигит , ўжарлик қилма. Оқибати яхши бўлмайди. Бизниг кимлигимизни биласан-а?
Унга жавоб қайтаришни ҳам лозим кўрмай Самандар заводга кириб кетди. Иш бошлаганида бу ҳақда ўйлаган сари аччиқланиб, асабийлаша бошлади. Сабабини сўраганларга қўл силтаб қўя қоларди. Бу ҳолда ишлаб бўлмасди. Боши оғриётганини баҳона қилиб уйга кетди. Ҳали кийимини алмаштириб бўлмасидан эшик тақиллади. Очганида остонада учта милиционер ва яна икки киши турарди.
-Мен жиноят қидирув бўлими бошлиғи капитан Солиевман, -деди олдинда тургани гувоҳномасини кўрсатиб,- Уйингизни тинтув қилгани келди. Булар ёрдамчиларим ва гувоҳлар.
-Тинтув?! Нима учун?
-Маданият саройи олдида турган машинадан магнитафон ўғирланган. Гумондор шахс сифатида сизнинг уйингизни тинтув қилишимиз керак.
-Мен ҳеч қандай ўғирлик қилганим йўқ. Балки адашаётгандирсизлар?- деди Самандар ишонгиси келмай.
-Адашаётганимиз йўқ. Ҳамидов Самандар сиз бўласиз, тўғрими? Мана тинтув ўтказиш учун рухсатнома,- деб Солиев папкасидан бир варақ қоғоз олиб узатди.-Уйингизни кўрамиз. Магнитафон топилмаса узр сўраймиз.
-Майли кўринглар. Барибир ҳеч нима тополмайсизлар,-деб Самандар келган гувоҳларга ишора қилди.- Буларни уйимга киритмайман. Чунки ҳолис гувоҳ бўлишларига ишонмайман. Гувоҳ керак бўлса қонунга кўра қўшниларимни чақиринглар.
-Талабингиз тўғри, қонунни яхши биларкансиз,-деб Солиев ёнидаги лейтинантга юқоридаги қўшнини чақириб тушишни буюрди. Ўзи Собиржоннинг эшигини тақиллата бошлади.
Гувоҳлар келгач, керакли расмиятчиликлар ўтказилиб тинтув бошларнди. Самандар диванда ўтирганича хотиржам ҳолда кузатарди. Ҳамма жойни кўриб чиққанларидан кейин диваннинг остини кўрмоқчи бўлишди. Самандар диванни суриб кўрсатди. Лейтинант энгашиб қаради-ю, саросимага тушиб Солиевга қаради. Унда ҳам кескин ўзгариш содир бўлди. Лекин сир бой бермади. «Яхшилаб кўрдиларингми ўзи, бошқатдан яна бир текшириб чиқинглар», деб шеракларига буюрди. Барибир улар
излаган магнитафон топилмади.
Самандар директорнинг хонасидан қандай чиқиб кетганини ҳам билмасди. Уйига етиб келгунича ҳам ўзига келолмади. Ўзини қўярга жой тополмасди. Кетма-кет сигарет чекиши ҳам наф бермади. Ҳар хил, баъзида бир-бирига қарама- қарши , баъзида юрагини юракни ўртовчи туйғулар кўнглидан кечаётган эди. Назарида ниманидир Искандар ундан яшираётганди ёки айтгиси келмаётганди. Ёки бунга журъати етмаёгандай эди. «Искандар аканинг ўзи дадам эмасмикан», деб ҳам кўп марта ҳаёлидан ўрказди. Лекин бу асоссиздай, ҳатто бемаънидай туюлди. Директорнинг ўзини негадир бошқача тутгани кўнглида шубҳа уйғотди. Тунни деярли уйқусиз ўтказди. Эрталаб ишга келганида ҳам ноҳуш ўй-ҳаёллар уни тарк этмаганди. Тушгача руҳсиз, дилгир холатда юрди. Ҳудди кўнгилсиз воқеа уни кутаётгандай эди. Тушликдан қайтиб келаётганида башанг кийинган, Мастура тўхтатди.
-Кечирасиз, отингиз Самандар-а? Сизда гапим бор эди.
-Айтаверинг, нима демоқчи эдингиз?-деди Самандар хушламайгина.
-Мен Жавлонбековнинг хотиниман,- деб Мастура унинг бошидан оёғигача кўз югуртириб чиқди.- Сиз Нилуфар деган қизга уйланмоқчи экансиз. Ўғлим ҳам шу қизни ёқтириб қолдибди…
-Мендан нима истайсиз?-деди Самандар унинг гапини бўлиб..
-Сиз бошқа қиз топа қолинг. Чиройли қизлар кўп-ку. Хоҳласангиз ўзим сизга топиб бераман.
Самандар жавоб беришни ҳам лозим кўрмади. Буни ўзича тушунган Мастура аврашда давом этди.
-Биламан, кўп қийинчиликлар кўргансиз. Ҳозирги аҳволингиз ҳам яхши маълум. Агар шу қиздан воз кечсангиз сиз учун жуда яхши бўлади. Айтганингизча пул берамиз. Дадаси ҳам кўп яхшиликлар қилади. Хохласангиз шу заводнинг директорлигини ҳам олиб беришлари мумкин. Бу уларнинг қўлларидан келади.
-Кечирасиз, ҳамма нарсани ўз қаричингиз билан ўлчаманг,- деди Самандар босиқлик билан.- Бунга ҳеч қачон рози бўлади, деб ўйламанг ҳам. Мен ўз қадримни оёқ ости қилдириб қўймайман. Буни эсингиздан чиқарманг.
-Қадрингизни ким оёқ ости қилаяпти?- деди Мастура энсаси қотиб.- Шу қиз бўлмаса бошқасида.
Самандар у билан гаплашиш ортиқча эканлигини англаб турарди. Яна бирпас турса ножўя гапи айтиб юбориши мумкинлигини билиб, тезроқ кетишни маъқул кўрди. Мастура оркасидан келаркан, дўқ қилишга ўтди.
-Ҳой йигит , ўжарлик қилма. Оқибати яхши бўлмайди. Бизниг кимлигимизни биласан-а?
Унга жавоб қайтаришни ҳам лозим кўрмай Самандар заводга кириб кетди. Иш бошлаганида бу ҳақда ўйлаган сари аччиқланиб, асабийлаша бошлади. Сабабини сўраганларга қўл силтаб қўя қоларди. Бу ҳолда ишлаб бўлмасди. Боши оғриётганини баҳона қилиб уйга кетди. Ҳали кийимини алмаштириб бўлмасидан эшик тақиллади. Очганида остонада учта милиционер ва яна икки киши турарди.
-Мен жиноят қидирув бўлими бошлиғи капитан Солиевман, -деди олдинда тургани гувоҳномасини кўрсатиб,- Уйингизни тинтув қилгани келди. Булар ёрдамчиларим ва гувоҳлар.
-Тинтув?! Нима учун?
-Маданият саройи олдида турган машинадан магнитафон ўғирланган. Гумондор шахс сифатида сизнинг уйингизни тинтув қилишимиз керак.
-Мен ҳеч қандай ўғирлик қилганим йўқ. Балки адашаётгандирсизлар?- деди Самандар ишонгиси келмай.
-Адашаётганимиз йўқ. Ҳамидов Самандар сиз бўласиз, тўғрими? Мана тинтув ўтказиш учун рухсатнома,- деб Солиев папкасидан бир варақ қоғоз олиб узатди.-Уйингизни кўрамиз. Магнитафон топилмаса узр сўраймиз.
-Майли кўринглар. Барибир ҳеч нима тополмайсизлар,-деб Самандар келган гувоҳларга ишора қилди.- Буларни уйимга киритмайман. Чунки ҳолис гувоҳ бўлишларига ишонмайман. Гувоҳ керак бўлса қонунга кўра қўшниларимни чақиринглар.
-Талабингиз тўғри, қонунни яхши биларкансиз,-деб Солиев ёнидаги лейтинантга юқоридаги қўшнини чақириб тушишни буюрди. Ўзи Собиржоннинг эшигини тақиллата бошлади.
Гувоҳлар келгач, керакли расмиятчиликлар ўтказилиб тинтув бошларнди. Самандар диванда ўтирганича хотиржам ҳолда кузатарди. Ҳамма жойни кўриб чиққанларидан кейин диваннинг остини кўрмоқчи бўлишди. Самандар диванни суриб кўрсатди. Лейтинант энгашиб қаради-ю, саросимага тушиб Солиевга қаради. Унда ҳам кескин ўзгариш содир бўлди. Лекин сир бой бермади. «Яхшилаб кўрдиларингми ўзи, бошқатдан яна бир текшириб чиқинглар», деб шеракларига буюрди. Барибир улар
излаган магнитафон топилмади.
❤230🔥52👏48👍37🌚7😇2😍1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Ойнинг ўн беши (11- кисм) Самандар директорнинг хонасидан қандай чиқиб кетганини ҳам билмасди. Уйига етиб келгунича ҳам ўзига келолмади. Ўзини қўярга жой тополмасди. Кетма-кет сигарет чекиши ҳам наф бермади. Ҳар хил, баъзида бир-бирига қарама- қарши , баъзида…
Шундан кейин ноилож бу ҳақда «Билдиришнома» ёзишга мажбур бўлди. Ҳаммалари имзо чекишгач, безовта қилганлари учун узр сўраб чиқиб кетишди.
-Товба ҳеч ҳаёлга келмаган ишлар бўлдида,-деди Баҳодир таажжубланганини яширмай.- Самандар акани ўғирликда гумон қилишибди.
-Мен ҳам шунга ҳайронман,- деди Самандар.
Шу пайт Искандарнинг кириб келиши барча учун кутилмаган ҳол бўлди.
-Самандар, сени милиционерлар заводга излаб боришган экан,- деди Искандар ўзининг келишини изоҳлагандай.- Шунга ҳавотирлариб келдим. Тинчликми ўзи?
-Бу ерга ҳам қидириб келишди. Нима учун денг, Самандарни ўғриликда гумон қилишибди. Уйини тинтиб кўришди,- деди Собиржон.
-Бўлиши мумкин эмас!- деди Искандар ҳайратланиб.
«Ҳа шундай», деб Самандар захарханда кулиб қўйди. Собиржон, мен ҳозир келаман, деб чиқиб кетди. Сал ўтмай катта қути кўтариб кириб келди.
-Улар мана бу магнитафонни қидиришганди,-деб қўлидагини стол устига қвйди.
-Нималар деяпсиз?
-Сиз буни қаёёқдан биласиз?
-Буни қаердан олиб келаяпсиз?
-Шошманглар, шошманглар. Ҳозир ҳаммасини айтиб бераман,- деб Собиржон савол берганларга муғомбирона қараб чиқди.- Кўчада қўшнилар билан тургандим. Бояги лейтинант фуқоро кийимида шу қутини кўтарганича кўзлари олазарак бўлиб подъездимизга кириб кетди. Бирпасдан кейин қайтиб чиққанидаа қўлида ҳеч нима йўқ эди. Унинг Самандарникига кириб чиққанини билдим. Бунақа таниши йўқлигини яхши биламан. Битта калити менда турарди. Ўша билан эшикни очиб кирдим. Магнитафон ҳеч қаерди кўринмади. Диққат билан ҳамма ерни қараб чиқарканман, диваннинг салгина сурилиб қолганини сездим. Диванни нарироқ сурганимда магнитафон шу ердалигин кўрдим. У йигитнинг ўзиини тутиши
ва магнитафонни диван остига қўйиб кетганидан шубҳаландим. Ҳар эҳтимолга қарши магнитафонни уйимга олиб чиқиб қўйдим. Яхшиямки шундай қилган эканман. Бўлмаса Самандарни ўғирликда айблаб қаматишлари аниқ эди.
-Жуда тўғри қилгансиз,- деди Баҳодир.- Лекин мен бир нарсага ҳайрон бўлаяпман. Буни ким уюштирган бўлиши мумкин? Самандар акани қаматиш кимга керак бўлди экан?
-Мен ҳам ҳайронман,- деди Самандар ўйчан ҳолда.- Ҳеч кимга ёмонлик қилмагандим.
-Тўғри, ёмонлик қилмагансан. Лекин бу билан душманим йўқ, деёлмайсан,- деди Искандар. Самандарнинг ҳайрон бўлиб қараб турганини кўриб изоҳ берди.- Кимларнингдир райига қарши бораяпсан-ку. Нега ҳайрон бўлаяпсан? Жавлонбеков ҳам Нилуфарни келин қилмоқчи эди ахир. Мен буни фақат ўша уюштирган, деб ўйлайман.
-Балки гапингиз тўғридир. Лекин бу ўтакетган аблаҳлик-ку,-деди Баҳодир қизишиб.
-Искандарнинг гапида жон бор, деб мен ҳам ўйлайман,- деди Собиржон.- Ундайлардан ҳар нимани кутса бўлади. Самандар, шунинг учун бундан бу ёғига жуда эҳтиёт бўлишинг керак. Чунки яна бирорта бемазагарчиликни ўйлаб топишлари мумкин. Уйингнинг қулфини ўзгартир.
Искандар Самандарга қараб, ҳозир кўмагига жуда муҳтожлигини тушунди. Жавлонбековнинг қандай одам эканлигини; ўз мақсади йўлида ҳеч нимадан, ҳатто қабиҳликдан ҳам қайтмаслигини яхши биларди. Самандар унинг олдида ожизлик қилиб қолиши ҳеч гап эмас. Лекин унинг жуда қизиққонлиги маълум. Жавлонбековнинг кирдикорларига қарши ўзини тутолмай, бирор ножўя ишга қўл уриб қўйиши мумкин. Бу эса унга оғир зарба бўлади. Бунисини кўтаролмаслиги мумкин. Ўғлини топганида йўқотиш билан баробар . Шунинг учун энди бор гапни айтиши керак. Сусткашлик қилиши мумкин эмас.
-Самандар, дадангни топишингга ёрдам бермоқчи эдим, эсингдами?- деди бор иродасини ишга солиб.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини кутиб индамай туришарди.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини
-Товба ҳеч ҳаёлга келмаган ишлар бўлдида,-деди Баҳодир таажжубланганини яширмай.- Самандар акани ўғирликда гумон қилишибди.
-Мен ҳам шунга ҳайронман,- деди Самандар.
Шу пайт Искандарнинг кириб келиши барча учун кутилмаган ҳол бўлди.
-Самандар, сени милиционерлар заводга излаб боришган экан,- деди Искандар ўзининг келишини изоҳлагандай.- Шунга ҳавотирлариб келдим. Тинчликми ўзи?
-Бу ерга ҳам қидириб келишди. Нима учун денг, Самандарни ўғриликда гумон қилишибди. Уйини тинтиб кўришди,- деди Собиржон.
-Бўлиши мумкин эмас!- деди Искандар ҳайратланиб.
«Ҳа шундай», деб Самандар захарханда кулиб қўйди. Собиржон, мен ҳозир келаман, деб чиқиб кетди. Сал ўтмай катта қути кўтариб кириб келди.
-Улар мана бу магнитафонни қидиришганди,-деб қўлидагини стол устига қвйди.
-Нималар деяпсиз?
-Сиз буни қаёёқдан биласиз?
-Буни қаердан олиб келаяпсиз?
-Шошманглар, шошманглар. Ҳозир ҳаммасини айтиб бераман,- деб Собиржон савол берганларга муғомбирона қараб чиқди.- Кўчада қўшнилар билан тургандим. Бояги лейтинант фуқоро кийимида шу қутини кўтарганича кўзлари олазарак бўлиб подъездимизга кириб кетди. Бирпасдан кейин қайтиб чиққанидаа қўлида ҳеч нима йўқ эди. Унинг Самандарникига кириб чиққанини билдим. Бунақа таниши йўқлигини яхши биламан. Битта калити менда турарди. Ўша билан эшикни очиб кирдим. Магнитафон ҳеч қаерди кўринмади. Диққат билан ҳамма ерни қараб чиқарканман, диваннинг салгина сурилиб қолганини сездим. Диванни нарироқ сурганимда магнитафон шу ердалигин кўрдим. У йигитнинг ўзиини тутиши
ва магнитафонни диван остига қўйиб кетганидан шубҳаландим. Ҳар эҳтимолга қарши магнитафонни уйимга олиб чиқиб қўйдим. Яхшиямки шундай қилган эканман. Бўлмаса Самандарни ўғирликда айблаб қаматишлари аниқ эди.
-Жуда тўғри қилгансиз,- деди Баҳодир.- Лекин мен бир нарсага ҳайрон бўлаяпман. Буни ким уюштирган бўлиши мумкин? Самандар акани қаматиш кимга керак бўлди экан?
-Мен ҳам ҳайронман,- деди Самандар ўйчан ҳолда.- Ҳеч кимга ёмонлик қилмагандим.
-Тўғри, ёмонлик қилмагансан. Лекин бу билан душманим йўқ, деёлмайсан,- деди Искандар. Самандарнинг ҳайрон бўлиб қараб турганини кўриб изоҳ берди.- Кимларнингдир райига қарши бораяпсан-ку. Нега ҳайрон бўлаяпсан? Жавлонбеков ҳам Нилуфарни келин қилмоқчи эди ахир. Мен буни фақат ўша уюштирган, деб ўйлайман.
-Балки гапингиз тўғридир. Лекин бу ўтакетган аблаҳлик-ку,-деди Баҳодир қизишиб.
-Искандарнинг гапида жон бор, деб мен ҳам ўйлайман,- деди Собиржон.- Ундайлардан ҳар нимани кутса бўлади. Самандар, шунинг учун бундан бу ёғига жуда эҳтиёт бўлишинг керак. Чунки яна бирорта бемазагарчиликни ўйлаб топишлари мумкин. Уйингнинг қулфини ўзгартир.
Искандар Самандарга қараб, ҳозир кўмагига жуда муҳтожлигини тушунди. Жавлонбековнинг қандай одам эканлигини; ўз мақсади йўлида ҳеч нимадан, ҳатто қабиҳликдан ҳам қайтмаслигини яхши биларди. Самандар унинг олдида ожизлик қилиб қолиши ҳеч гап эмас. Лекин унинг жуда қизиққонлиги маълум. Жавлонбековнинг кирдикорларига қарши ўзини тутолмай, бирор ножўя ишга қўл уриб қўйиши мумкин. Бу эса унга оғир зарба бўлади. Бунисини кўтаролмаслиги мумкин. Ўғлини топганида йўқотиш билан баробар . Шунинг учун энди бор гапни айтиши керак. Сусткашлик қилиши мумкин эмас.
-Самандар, дадангни топишингга ёрдам бермоқчи эдим, эсингдами?- деди бор иродасини ишга солиб.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини кутиб индамай туришарди.
-Эсимда, у ҳақда бир нима эшитдингизми?- сўради Самандар совуққонлик билан.
-У… қаршингда турибди. Ҳайрон бўлма. Мен дадангман…
-Сиз… Сиз менинг дадаммисиз?! -деди Самандар қулоқларига ишонгиси келмай.
-Ҳа, сен менинг ўғлимсан. Пушти камаримдан бўлган жигарбандимсан!!!
Собиржон билан Баҳодир ҳам ҳайратда эдилар. Улар Самандарнинг нима дейишини
❤207👍71🔥40🕊9😍5🤨4👏2🌚2😇1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃🌸🍃
Аллох айтаркан сен сұра мен ижобат Қиламан 🤲❤️Дуо вақтида яқинларимизни унитмайлик. ..❤️🤲
Бизни дуоларида эслайдиганларга жаннатингни ҳадя қил, Роббим!❤️🤲🌺
Аллох айтаркан сен сұра мен ижобат Қиламан 🤲❤️Дуо вақтида яқинларимизни унитмайлик. ..❤️🤲
Бизни дуоларида эслайдиганларга жаннатингни ҳадя қил, Роббим!❤️🤲🌺
🔥9❤5🕊3
Dunyoda eng yaxshi tuyĝu bu,
Kimgadir kerakligingni bilib yashash.
Siz ham menga keraksiz qadrdon obunachilarim ☺️
Kimgadir kerakligingni bilib yashash.
Siz ham menga keraksiz qadrdon obunachilarim ☺️
❤48👏14😇8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤24