Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
56- қисим
-Ҳа ишларим кўпайиб кетди. Яна Элифни ҳам тез тез мазаси бўлмай қоляпти. Яқинда яна аперацияси бор. Касали анча кучайиб бормоқда, тезроқ аперация қилиш керак.
-Шунақа де. Тузалиб кецин. Аперациядан кейин унга жуда яхши эътибор керак. Энаганг яхши қарай оладими?
-Ҳа яхши қарайди. Нелдин холани биласизку?
-Ҳа яхши унда. Эртага Элифни ҳам олиб кел. Қизлар билан ҳам танишиб кетади.
-Хўп олиб келаман. Ўзи у ҳам опамлар билан таништиргани олиб боринг деб айтиб юрганди. Бек гапира туриб Малакка қараб қўяр, ҳаёли фақат шунда бўлиб қолганди. Малак ҳам буни сезиб ўзини ноқулай ҳис қилиб ўтирарди.
-Малак сен ҳам дугоналарингни таклиф қил қизим.
-Ҳа албатта ойи. Айтаман. Бўлди бошқа ўтиролмайман деб ўйладию, секин менга энди рухсат деб дарслари кўплигини баҳона қилиб туриб кетди. Ортидан Бек қараб қоларкан, у билан гаплашиб олиши кераклигини ўйлади. У аллақачон севиб қолганини тан олиб бўлганди. Аммо дадам бунга нима деркан деб бир қарорга келолмай юрибди. Малак кетгач у ҳам энди борақолай деб уйига кетди. Уйга келиб ҳам ярим кечагача дадасига қандай айтиш ҳақида ўйлаб чиқди. Эртасига ишларини эртароқ тугатиб, Элиф ва энагасини олиб дадасининг уйига йўл олди. Етиб борганда ҳамма тайёргарлик билан банд эди. Аммо Малак ҳеч қаерда кўринмасди.
Муаллиф :Бинафша
56- қисим
-Ҳа ишларим кўпайиб кетди. Яна Элифни ҳам тез тез мазаси бўлмай қоляпти. Яқинда яна аперацияси бор. Касали анча кучайиб бормоқда, тезроқ аперация қилиш керак.
-Шунақа де. Тузалиб кецин. Аперациядан кейин унга жуда яхши эътибор керак. Энаганг яхши қарай оладими?
-Ҳа яхши қарайди. Нелдин холани биласизку?
-Ҳа яхши унда. Эртага Элифни ҳам олиб кел. Қизлар билан ҳам танишиб кетади.
-Хўп олиб келаман. Ўзи у ҳам опамлар билан таништиргани олиб боринг деб айтиб юрганди. Бек гапира туриб Малакка қараб қўяр, ҳаёли фақат шунда бўлиб қолганди. Малак ҳам буни сезиб ўзини ноқулай ҳис қилиб ўтирарди.
-Малак сен ҳам дугоналарингни таклиф қил қизим.
-Ҳа албатта ойи. Айтаман. Бўлди бошқа ўтиролмайман деб ўйладию, секин менга энди рухсат деб дарслари кўплигини баҳона қилиб туриб кетди. Ортидан Бек қараб қоларкан, у билан гаплашиб олиши кераклигини ўйлади. У аллақачон севиб қолганини тан олиб бўлганди. Аммо дадам бунга нима деркан деб бир қарорга келолмай юрибди. Малак кетгач у ҳам энди борақолай деб уйига кетди. Уйга келиб ҳам ярим кечагача дадасига қандай айтиш ҳақида ўйлаб чиқди. Эртасига ишларини эртароқ тугатиб, Элиф ва энагасини олиб дадасининг уйига йўл олди. Етиб борганда ҳамма тайёргарлик билан банд эди. Аммо Малак ҳеч қаерда кўринмасди.
❤103🔥46👍31😍5🤨4👏1
Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
57-қисим
Бек секин уни ҳеч кимга сездирмай излай бошлади. Аммо излаб тополмагач, хонасига чиқмоқчи эди ёнига Сафия келиб қолди.
-Салом Сафия. Жуда вақтида келдингда ўзиям. Элиф билан танишиб олдингми. Мана буни сенга олгандим.-У доим келганида Сафия учун бирон ширинлик ёки ўйинчоқ олиб келарди. Бугун ҳам йўлда Элиф музқаймоқ олиб беринг деб туриб олгач, магазин ёнида тўхтаб музқаймоқ билан бирга Элиф ва Сафия учун ширинлик олганди. Ҳозир шу ишидан жуда хурсанд бўлиб кетди. - Ҳа Сафия сизларга нима учун Малак ёрдам бермаяпти. Ёки яна дарси бормикан.
-Рахмат Бекзод ака ширинлик учун. Ҳа опамми? Ҳеч кимга айтмасангиз айтаман.
-Бўлди сен айтмадинг , мен эса эшитганим йўқ. Хўш гапирчи кичкинтой шунча сирли қаерда экан опанг.
-Чеҳра холамни танийсизку. Ўша холамни ўғли олиб кетди. Ойимга совға танлашда холамга ёрдам бераркан. Кейин бирга келишса керак. Бира тўла иккимиз учун ҳам совға олади.
-Шунақа дегин. Бошқа одам йўқ эканми?Жин урсин. Майли Сафия сен Элиф билан ўйнай қол. - Бекни рашкдан бутун танаси қизий бошлади. Бу гапдан кейин на бир жойда тура олди ва на ўтира олди. Уёқдан буёққа бориб келар, икки кўзи йўлда бўлиб қолди. Вақт ҳам атай қилгандек, кеч ҳам туша қолмади. Бир кўнгли қизга телефон қилиб, шартда бориб ўзи билн билан бирга олиб қайтсамми ҳам деди. Лекин буни ҳамма ҳар хил тушунишини ўйлаб яна ўзини босди. Ва ниҳоят меҳмонлар ҳам кела бошлади. Аста секин меҳмонлар зали одамга тўлиб кетди. Лекин ҳамон бу Малак хонимдан дарак йўқ. Бундан баттар жиғибийрон бўлиб ҳовлига чиқиб энди машинасига ўтирмоқчи бўлганда, Малак ва ўша холаси Зафарни машинасида етиб келди.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
Муаллиф :Бинафша
57-қисим
Бек секин уни ҳеч кимга сездирмай излай бошлади. Аммо излаб тополмагач, хонасига чиқмоқчи эди ёнига Сафия келиб қолди.
-Салом Сафия. Жуда вақтида келдингда ўзиям. Элиф билан танишиб олдингми. Мана буни сенга олгандим.-У доим келганида Сафия учун бирон ширинлик ёки ўйинчоқ олиб келарди. Бугун ҳам йўлда Элиф музқаймоқ олиб беринг деб туриб олгач, магазин ёнида тўхтаб музқаймоқ билан бирга Элиф ва Сафия учун ширинлик олганди. Ҳозир шу ишидан жуда хурсанд бўлиб кетди. - Ҳа Сафия сизларга нима учун Малак ёрдам бермаяпти. Ёки яна дарси бормикан.
-Рахмат Бекзод ака ширинлик учун. Ҳа опамми? Ҳеч кимга айтмасангиз айтаман.
-Бўлди сен айтмадинг , мен эса эшитганим йўқ. Хўш гапирчи кичкинтой шунча сирли қаерда экан опанг.
-Чеҳра холамни танийсизку. Ўша холамни ўғли олиб кетди. Ойимга совға танлашда холамга ёрдам бераркан. Кейин бирга келишса керак. Бира тўла иккимиз учун ҳам совға олади.
-Шунақа дегин. Бошқа одам йўқ эканми?Жин урсин. Майли Сафия сен Элиф билан ўйнай қол. - Бекни рашкдан бутун танаси қизий бошлади. Бу гапдан кейин на бир жойда тура олди ва на ўтира олди. Уёқдан буёққа бориб келар, икки кўзи йўлда бўлиб қолди. Вақт ҳам атай қилгандек, кеч ҳам туша қолмади. Бир кўнгли қизга телефон қилиб, шартда бориб ўзи билн билан бирга олиб қайтсамми ҳам деди. Лекин буни ҳамма ҳар хил тушунишини ўйлаб яна ўзини босди. Ва ниҳоят меҳмонлар ҳам кела бошлади. Аста секин меҳмонлар зали одамга тўлиб кетди. Лекин ҳамон бу Малак хонимдан дарак йўқ. Бундан баттар жиғибийрон бўлиб ҳовлига чиқиб энди машинасига ўтирмоқчи бўлганда, Малак ва ўша холаси Зафарни машинасида етиб келди.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
🔥99❤66👍38👏9😍3
Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
58-қисим
Улар жуда мамнун машинадан тушаркан, Малакни кўзи Бекка тушиб бирдан тўхтади. У шунчалар ғазаб билан қараб турардики, бир зум энди нима бўлади деган фикир ҳам ўтди ҳаёлидан. Кейин менга хўжайин эмаску деб олға юришда давом эта бошлади. Қараса улар томон келмокда.
-Салом, хуш келибсиз. Ичкарига марҳамат.
-Рахмат Бекзод. Хуш вақт бўл. Ишларинг жойидами. Сени ҳам кўрмаганимга анча бўлибдия. Майли гаплашамиз.
-Ҳа ҳаммаси жойида. - Чеҳра хоним Бекни бундай совуқ туршидан бироз чўчиб, ўғлини ҳам бошлаб ичкарига кириб кета бошлади. Зафар эса бу Малак учун шунақа асабий бўлиб олганини бирдан тушунди. Ичида жуда хурсанд ҳам бўлди. Малакни йўқ демай совға танлашишга боргани у учун зор имконият бўлганди. Қизни энди кетишим керак деганига ҳам қўймай, совға олиб бўлгач ҳатто кафега ҳам олиб борди. Буни онаси билан бир кун олдин режа қилиб олишганди. Онаси эса Райхон хоним билан олдинги ахволида бўлганида сира ҳам қуда бўлмасди. Аммо ҳозир у кимсан Мурат бейни севикли аёли ҳамда ўз безнисига эга безниследй хоним. Бундай имконни ким ҳам қўлдан чиқарарди. Қолаверса дугонаси, бир икки авраса бўлди. Улар шуни ўйлаб, ишни қизни кўнглини олишдан бошлашганди. Яна иккинчи томондан Бек ҳам Малакка бефарқ эмаслиги аниқ. Ахир шундай ёқимтой чиройли қизни севмай бўладими? Демак Бекка ҳам зарба берган. Бир ўқ билан икки қуённи уриб, энди секин иккинчи режага ўтсак ҳам бўлар деб ҳозирча индамай ойиси билан бирга кириб кетди.
Реакция ва изоҳларни унутманг!
Муаллиф :Бинафша
58-қисим
Улар жуда мамнун машинадан тушаркан, Малакни кўзи Бекка тушиб бирдан тўхтади. У шунчалар ғазаб билан қараб турардики, бир зум энди нима бўлади деган фикир ҳам ўтди ҳаёлидан. Кейин менга хўжайин эмаску деб олға юришда давом эта бошлади. Қараса улар томон келмокда.
-Салом, хуш келибсиз. Ичкарига марҳамат.
-Рахмат Бекзод. Хуш вақт бўл. Ишларинг жойидами. Сени ҳам кўрмаганимга анча бўлибдия. Майли гаплашамиз.
-Ҳа ҳаммаси жойида. - Чеҳра хоним Бекни бундай совуқ туршидан бироз чўчиб, ўғлини ҳам бошлаб ичкарига кириб кета бошлади. Зафар эса бу Малак учун шунақа асабий бўлиб олганини бирдан тушунди. Ичида жуда хурсанд ҳам бўлди. Малакни йўқ демай совға танлашишга боргани у учун зор имконият бўлганди. Қизни энди кетишим керак деганига ҳам қўймай, совға олиб бўлгач ҳатто кафега ҳам олиб борди. Буни онаси билан бир кун олдин режа қилиб олишганди. Онаси эса Райхон хоним билан олдинги ахволида бўлганида сира ҳам қуда бўлмасди. Аммо ҳозир у кимсан Мурат бейни севикли аёли ҳамда ўз безнисига эга безниследй хоним. Бундай имконни ким ҳам қўлдан чиқарарди. Қолаверса дугонаси, бир икки авраса бўлди. Улар шуни ўйлаб, ишни қизни кўнглини олишдан бошлашганди. Яна иккинчи томондан Бек ҳам Малакка бефарқ эмаслиги аниқ. Ахир шундай ёқимтой чиройли қизни севмай бўладими? Демак Бекка ҳам зарба берган. Бир ўқ билан икки қуённи уриб, энди секин иккинчи режага ўтсак ҳам бўлар деб ҳозирча индамай ойиси билан бирга кириб кетди.
Реакция ва изоҳларни унутманг!
❤96👍42🔥24👏13😍8🙈6😇6🕊3
Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
59-қисим
Малак эса Бекни ёнида қолиб, унга бироз қараб турдида кетишга чоғланди.
-Хўш мазза қилиб айландингларми? Битта совға учун шунча вақт кетдингми у билан. Яна кийган кийимингни қара. Бу кийимда кимнидир эътиборини жалб қилмоқчи бўлдингми? Менимча уддалагансан.
-Бас қил Бек. Менга хўжайин эмассан. Мен Зафар учун эмас, Чеҳра холам учун бордим. Мен унга, холам эса менга совға танлашда ёрдам бердик. Бўлмаган гапларни қилма майлими? Бугун ойимни туғилган куни, булар эса азиз меҳмонлар. Илтимос шу бугун томоша кўрсатма. Эртага гаплашамиз бўптими? Ҳозир эса юр ичкарига кирайлик ҳамма келиб бўлган, ойим кутиб қоасин.
-Кўйлак ҳақида нима дейсан. Бунақа ёрқин кўйлакларни одатда эътибордан четда қолган қизлар кийишади. Жуда очиқ эмасми? Бошқа кийим қуриб қолибдими?
-Ўзим хоҳлаганимни кияман. Ҳеч қанақа очиқ эмас. Сен юрадиган қизлар кийими олдида бу қанчалик ёпиқ эканлигини яхши биласан. Тўғри бироз ёрқин. Ахир кийсам ойимни туғилган кунига кийдим. Шунга нима қилибди. Ўзи сен нима учун бунча мени тергаяпсан. Севган йигитиммисан ёки унаштирилдикми?
-Билмайман Малак. Сени атрофингда бошқани кўрсам, ақлдан озяпман. Сенга суқланиб қараганларни эса кўзларини ўйиб олгим келади. Менга нима бўлаётганини ўзим ҳам тушуниб етганим йўқ.
-Нималар деяпсан Бек. Бу айтган гапларинг хато. Илтимос бунақа гапларни гапирма. Ахир....ахир.. биз.. ўртамиз.. бундай бўлиши мумкин эмас.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
Муаллиф :Бинафша
59-қисим
Малак эса Бекни ёнида қолиб, унга бироз қараб турдида кетишга чоғланди.
-Хўш мазза қилиб айландингларми? Битта совға учун шунча вақт кетдингми у билан. Яна кийган кийимингни қара. Бу кийимда кимнидир эътиборини жалб қилмоқчи бўлдингми? Менимча уддалагансан.
-Бас қил Бек. Менга хўжайин эмассан. Мен Зафар учун эмас, Чеҳра холам учун бордим. Мен унга, холам эса менга совға танлашда ёрдам бердик. Бўлмаган гапларни қилма майлими? Бугун ойимни туғилган куни, булар эса азиз меҳмонлар. Илтимос шу бугун томоша кўрсатма. Эртага гаплашамиз бўптими? Ҳозир эса юр ичкарига кирайлик ҳамма келиб бўлган, ойим кутиб қоасин.
-Кўйлак ҳақида нима дейсан. Бунақа ёрқин кўйлакларни одатда эътибордан четда қолган қизлар кийишади. Жуда очиқ эмасми? Бошқа кийим қуриб қолибдими?
-Ўзим хоҳлаганимни кияман. Ҳеч қанақа очиқ эмас. Сен юрадиган қизлар кийими олдида бу қанчалик ёпиқ эканлигини яхши биласан. Тўғри бироз ёрқин. Ахир кийсам ойимни туғилган кунига кийдим. Шунга нима қилибди. Ўзи сен нима учун бунча мени тергаяпсан. Севган йигитиммисан ёки унаштирилдикми?
-Билмайман Малак. Сени атрофингда бошқани кўрсам, ақлдан озяпман. Сенга суқланиб қараганларни эса кўзларини ўйиб олгим келади. Менга нима бўлаётганини ўзим ҳам тушуниб етганим йўқ.
-Нималар деяпсан Бек. Бу айтган гапларинг хато. Илтимос бунақа гапларни гапирма. Ахир....ахир.. биз.. ўртамиз.. бундай бўлиши мумкин эмас.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
❤128🔥71👏31🙈14🤨4👍2😍1
🔥IZHORSIZ ISHQ 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 10.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 150 qismdan iborat!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 10.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 150 qismdan iborat!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤13👍7
#саҳарлик_дуоси
Роббим!
Билиб-билмай айблаш, инсонларнинг нуқсони ҳақида катта гапириш журъатига кирган бўлсам Ўзинг кечир. Синовидан бехабар ҳолатда маломат қилган кишиларимнинг имтиҳонига мени дучор қилма!..
✍️umidaaziz
https://t.me/ibratli_nomalar
📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱
Telegrmadagi yagona kanal
🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵
Роббим!
Билиб-билмай айблаш, инсонларнинг нуқсони ҳақида катта гапириш журъатига кирган бўлсам Ўзинг кечир. Синовидан бехабар ҳолатда маломат қилган кишиларимнинг имтиҳонига мени дучор қилма!..
✍️umidaaziz
https://t.me/ibratli_nomalar
Telegrmadagi yagona kanal
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤22👏8
#эслатма
Аллоҳ —ўзгармайдиган нарсаларни ўзгартиришга Қодир зот.
✍️ umidaaziz
https://t.me/ibratli_nomalar
📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱
Telegrmadagi yagona kanal
⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️
Аллоҳ —ўзгармайдиган нарсаларни ўзгартиришга Қодир зот.
https://t.me/ibratli_nomalar
Telegrmadagi yagona kanal
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤32👍7🔥3❤🔥2
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥29👏12❤2
#ижара_ҳаётлар
116-қисм
Оила мажлисидан олган баъзи хулосаларим бўлди. Ҳамма ўзи учун ўл етим эканини тушуниб етдим. Амма-ю, амакиларимдан хафа бўлишга ҳаққимиз йўқ эди. Чунки бундай кун уларнинг бошига тушганда, биздан ҳам худди шундай жавоб олишарди. Даврни айблаган кишилар, аслида инсонларнинг ўзида айб борлигини унутиб қўйишарди. Ўзимдан қиёс оладиган бўлсам, ўйламай қилган ишимни деб, йиққанларим оқибати ҳали номаълум. Хонамга ойим кириб келди. Йиғидан кўзлари шишганди.
"Баҳор, ростдан пулинг борми? Сен бизни алдамаяпсанми, қизим?"- деб ойим хавотир олиб сўради.
"Ойи, мен ёмон иш қилганим йўқ. Фикр-у хаёлим пул ишлаб, бир хонали бўлсада, ўзимизга уй олиш эди. Укамлар ўқишга кетса, ижарада яшаб, қийналишини истамадим ",-деб изоҳ келтира бошладим.
"Уй, яхши ҳаёт яхши-ю, лекин қиз болага оила қуриш биринчи ўринда, қизим."
"Қурилар ўша оила ҳам ойи! Ҳозир мени қай аҳволда эканимни тасаввур қила олмайсиз."
"Баҳор, икки -уч йилдан кейин сен тенгилар уйланиб бўлади. Худди эшигим тагини ҳар кун биров супириб, сени сўрагандек, борини ҳам қўлдан чиқармоқчимисан?",- деб ойим кўзига ёш олди.
"Ойи, унинг на муомаласи бор ва на ҳурмати!",-дедим ичим куйиб.
"Ҳамма эркак шу. Сен нима деб ўйлайсан? Дунёдаги ҳамма эркак севгисидан кўзи кўр. Оёғингга дунёларни ёяди, дейсанми? Сенлар отангни ота сифатида танийсанлар. Лекин эр сифатида мен биламан. Кунда кўнглимни хира қилганларини сен қаердан билардинг ?",-деб хўрлиги келиб йиғлай бошлади.
"Йиғламанг, ойи."
"Мана энди тўрт сўм ишлаб келади, десам, бунақа иш чиқартириб турибди. Аёл бўлиш мана шу қизим. Эрингни гапи етмайди, оиласини гап-сўзини ҳам кўтаришга тўғри келади."
Ойимнинг кўнгли тўлиб гапирган гапларига ичим ачиб қараб қолдим. Замон ва шароитлар фарқ қилмас эди, инсонлар ўзгариши лозим эди.
Ойим хонамдан чиққач, телефонимни қўлимга олдим ва Тимурнинг рақамига смс ёздим.
"Салом! Мен эртага зудлик билан Тошкентга кетадиган бўлдим. Отам Россияда бетоб бўлибди. Амаким уни олиб келгани боради. Бир-икки кун уйда сизларни кўрмаса бўладими? Бошқа борадиган еримиз йўқ",-деб хабар ёзиб юбордим.
Юрагим хавотир ва қўрқувга тўла бўлиб турганда, телефоним жиринглади.
116-қисм
Оила мажлисидан олган баъзи хулосаларим бўлди. Ҳамма ўзи учун ўл етим эканини тушуниб етдим. Амма-ю, амакиларимдан хафа бўлишга ҳаққимиз йўқ эди. Чунки бундай кун уларнинг бошига тушганда, биздан ҳам худди шундай жавоб олишарди. Даврни айблаган кишилар, аслида инсонларнинг ўзида айб борлигини унутиб қўйишарди. Ўзимдан қиёс оладиган бўлсам, ўйламай қилган ишимни деб, йиққанларим оқибати ҳали номаълум. Хонамга ойим кириб келди. Йиғидан кўзлари шишганди.
"Баҳор, ростдан пулинг борми? Сен бизни алдамаяпсанми, қизим?"- деб ойим хавотир олиб сўради.
"Ойи, мен ёмон иш қилганим йўқ. Фикр-у хаёлим пул ишлаб, бир хонали бўлсада, ўзимизга уй олиш эди. Укамлар ўқишга кетса, ижарада яшаб, қийналишини истамадим ",-деб изоҳ келтира бошладим.
"Уй, яхши ҳаёт яхши-ю, лекин қиз болага оила қуриш биринчи ўринда, қизим."
"Қурилар ўша оила ҳам ойи! Ҳозир мени қай аҳволда эканимни тасаввур қила олмайсиз."
"Баҳор, икки -уч йилдан кейин сен тенгилар уйланиб бўлади. Худди эшигим тагини ҳар кун биров супириб, сени сўрагандек, борини ҳам қўлдан чиқармоқчимисан?",- деб ойим кўзига ёш олди.
"Ойи, унинг на муомаласи бор ва на ҳурмати!",-дедим ичим куйиб.
"Ҳамма эркак шу. Сен нима деб ўйлайсан? Дунёдаги ҳамма эркак севгисидан кўзи кўр. Оёғингга дунёларни ёяди, дейсанми? Сенлар отангни ота сифатида танийсанлар. Лекин эр сифатида мен биламан. Кунда кўнглимни хира қилганларини сен қаердан билардинг ?",-деб хўрлиги келиб йиғлай бошлади.
"Йиғламанг, ойи."
"Мана энди тўрт сўм ишлаб келади, десам, бунақа иш чиқартириб турибди. Аёл бўлиш мана шу қизим. Эрингни гапи етмайди, оиласини гап-сўзини ҳам кўтаришга тўғри келади."
Ойимнинг кўнгли тўлиб гапирган гапларига ичим ачиб қараб қолдим. Замон ва шароитлар фарқ қилмас эди, инсонлар ўзгариши лозим эди.
Ойим хонамдан чиққач, телефонимни қўлимга олдим ва Тимурнинг рақамига смс ёздим.
"Салом! Мен эртага зудлик билан Тошкентга кетадиган бўлдим. Отам Россияда бетоб бўлибди. Амаким уни олиб келгани боради. Бир-икки кун уйда сизларни кўрмаса бўладими? Бошқа борадиган еримиз йўқ",-деб хабар ёзиб юбордим.
Юрагим хавотир ва қўрқувга тўла бўлиб турганда, телефоним жиринглади.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤133👍42🔥30😍5👏3😇1
#ижара_ҳаётлар
117-қисм
Тимурнинг менга смс ёзиш ўрнига қўнғироқ қилишини кутмаган эдим. Гўшакни кўтариб, хонанинг четроғига ўтдим. Ўзимча ташқаридан овози эшитилмасин, деб ўйлагандим.
"Алло" ,-деганидан қалбимда бошқача ҳислар пайдо бўлди.
Мен Элбекка қарши ҳис этган нафратимни мисқолини Тимурда ҳис этмасдим. Буни англаганимдан бери ичимдаги у исён ўз байроғини олға кўтариб, Тимур томон шошарди. Баъзилар севги нима эканлигини ҳис этмай ўтса яхши бўлар эди. Айниқса мендек одам.
"Алло! Ассалому алаикум!",-деб унга биринчи марта тўлиқ салом бердим.
"Ваалайкум салом! Тинчликми Баҳор? Отангга нима қилди?",-деб сўради.
Икки одам орасида қандай қиёс қилмас эдим. Бири отамга яқин туриб ҳол аҳвол сўрамас бошқаси мендан ўзини олиб қочсада отамни сўрагани, қалбимга эгалик қилишга лойиқ эканини кўрсатмас эдими? Аллоҳим кўп нарса истадим сендан шу ҳаётда. Булар орасида моддий бўлмаган бир истагим йўқ. Аммо айни шу онда отамнинг соғлиғи ва Тимурнинг қалбини сендан сўрайман. Бер Аллоҳим,деб кўзимдан бир томчи ёш оқди.
"Инсульт дейишди",-дея олдим холос овозим жуда хириллаб ва паст чиқди.
"Ёмон бўлибди. Амакинг бир ўзи олиб келадими?",-деганида яна юрагимни фатҳ этишда давом этарди.
"Шунақа!",-деб қисқа жавоб беришга ҳаракат қилардим.
Эшик очилиб ойим кириб келишидан қўрқардим.
"Сен яхшимисан? Ўйлама тузалиб кетади. Уйдан хавотир олма. Боравер, биз ўн кунча уйда йўқмиз ",-деганида севиниш ўрнига кўксимга пичоқ урилгандек бўлди.
"Қаерда бўласизлар?",-деган савол ақлимнинг фильтрига учрамай тўғридан чиқди.
"Жасмина билан биргамиз....дам олишда",-деганида ичимдаги овоз нима қилиб чарчадиларинг деб сўради.
"Тушунарли",-дедим секингина
Бироз у жим турди, мен ҳам чуқур нафас олишдан бошқа иш қилмадим. Худди сўзсиз бир -биримизни тушунгандек эдик. Ичимда яна таърифлаб бўлмас бир ёнғин бошланди. Жасминанинг ўрнида бўлгим келди. Ўзимни тарозида тортдим рашким жуда баланд эканини сезиб ўзимдан қўрқдим. Мен севмаслигим керак бўлган тоифадаги кишилардан бўлишим кераклигига яна бир бор амин бўлдим.
"Баҳор....янги йилимиз билан!",-деганида илк маротаба у билан бир жумлада кичкина миз қўшимчада ёнма-ён келганимдан ҳаяжон босди.
117-қисм
Тимурнинг менга смс ёзиш ўрнига қўнғироқ қилишини кутмаган эдим. Гўшакни кўтариб, хонанинг четроғига ўтдим. Ўзимча ташқаридан овози эшитилмасин, деб ўйлагандим.
"Алло" ,-деганидан қалбимда бошқача ҳислар пайдо бўлди.
Мен Элбекка қарши ҳис этган нафратимни мисқолини Тимурда ҳис этмасдим. Буни англаганимдан бери ичимдаги у исён ўз байроғини олға кўтариб, Тимур томон шошарди. Баъзилар севги нима эканлигини ҳис этмай ўтса яхши бўлар эди. Айниқса мендек одам.
"Алло! Ассалому алаикум!",-деб унга биринчи марта тўлиқ салом бердим.
"Ваалайкум салом! Тинчликми Баҳор? Отангга нима қилди?",-деб сўради.
Икки одам орасида қандай қиёс қилмас эдим. Бири отамга яқин туриб ҳол аҳвол сўрамас бошқаси мендан ўзини олиб қочсада отамни сўрагани, қалбимга эгалик қилишга лойиқ эканини кўрсатмас эдими? Аллоҳим кўп нарса истадим сендан шу ҳаётда. Булар орасида моддий бўлмаган бир истагим йўқ. Аммо айни шу онда отамнинг соғлиғи ва Тимурнинг қалбини сендан сўрайман. Бер Аллоҳим,деб кўзимдан бир томчи ёш оқди.
"Инсульт дейишди",-дея олдим холос овозим жуда хириллаб ва паст чиқди.
"Ёмон бўлибди. Амакинг бир ўзи олиб келадими?",-деганида яна юрагимни фатҳ этишда давом этарди.
"Шунақа!",-деб қисқа жавоб беришга ҳаракат қилардим.
Эшик очилиб ойим кириб келишидан қўрқардим.
"Сен яхшимисан? Ўйлама тузалиб кетади. Уйдан хавотир олма. Боравер, биз ўн кунча уйда йўқмиз ",-деганида севиниш ўрнига кўксимга пичоқ урилгандек бўлди.
"Қаерда бўласизлар?",-деган савол ақлимнинг фильтрига учрамай тўғридан чиқди.
"Жасмина билан биргамиз....дам олишда",-деганида ичимдаги овоз нима қилиб чарчадиларинг деб сўради.
"Тушунарли",-дедим секингина
Бироз у жим турди, мен ҳам чуқур нафас олишдан бошқа иш қилмадим. Худди сўзсиз бир -биримизни тушунгандек эдик. Ичимда яна таърифлаб бўлмас бир ёнғин бошланди. Жасминанинг ўрнида бўлгим келди. Ўзимни тарозида тортдим рашким жуда баланд эканини сезиб ўзимдан қўрқдим. Мен севмаслигим керак бўлган тоифадаги кишилардан бўлишим кераклигига яна бир бор амин бўлдим.
"Баҳор....янги йилимиз билан!",-деганида илк маротаба у билан бир жумлада кичкина миз қўшимчада ёнма-ён келганимдан ҳаяжон босди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤149🔥39👏25😇9👍5😍1
#ижара_ҳаётлар
118-қисм
Телефонни қулоғимдан олиб соатига қараганимда 00:01 кўрсатар эди. Янги йилни ким билан қарши олсанг бутун йил шу билан ўтказасан дейишарди. Мен Тимур билан кутиб олдим.
"Жо-он!",-деб Жасминанинг овози эшитилди.
"Бўпти хабарлашамиз ",-деб Тимур гўшакни қўйди.
Менга тонг қандай отар эди энди? Узоқ муддат кўзимга уйқу келмай турдим. Сўнг инстаграмга кириб Жасминанинг қўйган видеоларини кўрдим. Янги йил дастурхони ёзилганди. Бир уйга ўхшарди ёки дачага боришган шекилли. Бир расмда Нона билан юзларини бир бирига ёпиштириб тушган экан. Бек, Рустик ва Тимурнинг ёнма-ён қаҳқаҳа отган расмлари ҳам бор эди.
Тимурнинг саҳифасига кириб 15 та расми кўпайиб кўпаймаганига қарамоқчи бўлдим. Профили ёпиқ бўлсада ўша соннинг камайиб кўпайганидан билиб олардим. Саҳифасига кирганимда экранда бўй кўрсатган расмларни кўриб кўзларимга ишонмадим. Тимур менинг обуна истагимни қабул қилганди. 15 расм 16 та бўлганди. Ҳар бир расмини очиб кўрдим. Асосан ошпазлик билан боғлиқ расмлар бор эди.
Ўсмир Тимурни кўрдим эгнида оқ халат бир ресторан ошхонасида кулиб тушганди. Спорт залда шуғулланиб турган сурати бор эди. Машина ҳайдаган қисқа видеоси. Видеони ким олган билмадим лекин Тимурнинг камерага қараб жилмайгани бор эди. Денгизга ўхшаган ерда сув ичида расмга тушган экан. Фақат елкаси ва боши ташқарида бўлиб яна камерага хандон отган кулгиси бор эди. Сўнги ташлаган расми эса кичкина болакай Тимур, бир янги йил байрамида арча олдида тушганди. Бошида қизил қалпоқча худди бир саҳна кўриниши учун кийинганга ўхшарди. Орқасида бир опа ва қўлида нарсалар солинган халтаси бор эди. Халта устида эса ёзув
"Сирдарё вилояти Гулистон шаҳридаги болалар уйи"
Тимур болалар уйида тарбия топган эдими?
Расм остидаги ёзувга кўзим тушди.
"Янги йилдан мўъжиза кутган сўнгги йилим! Happy new year!",-деб ёзилганди.
Бу ёзув негадир қалбимни жуда тирнаб ўтди. 4 ёки 5 ёшли Тимурнинг ичдан табассум билан тушган бу расмида кўп маъно борга ўхшайди. Балки ўша ёшда янги йилда ота-онасини кутди. Ёки қорбобони ростдан бошқа диёрлардан келганига ишонганди. Ким билсин қайси бири кўпроқ юрагини оғритганди? Оиласининг келиб уни олмаслигими ёки қорбобони тарбиячи устозларидан бири бўлганими?
118-қисм
Телефонни қулоғимдан олиб соатига қараганимда 00:01 кўрсатар эди. Янги йилни ким билан қарши олсанг бутун йил шу билан ўтказасан дейишарди. Мен Тимур билан кутиб олдим.
"Жо-он!",-деб Жасминанинг овози эшитилди.
"Бўпти хабарлашамиз ",-деб Тимур гўшакни қўйди.
Менга тонг қандай отар эди энди? Узоқ муддат кўзимга уйқу келмай турдим. Сўнг инстаграмга кириб Жасминанинг қўйган видеоларини кўрдим. Янги йил дастурхони ёзилганди. Бир уйга ўхшарди ёки дачага боришган шекилли. Бир расмда Нона билан юзларини бир бирига ёпиштириб тушган экан. Бек, Рустик ва Тимурнинг ёнма-ён қаҳқаҳа отган расмлари ҳам бор эди.
Тимурнинг саҳифасига кириб 15 та расми кўпайиб кўпаймаганига қарамоқчи бўлдим. Профили ёпиқ бўлсада ўша соннинг камайиб кўпайганидан билиб олардим. Саҳифасига кирганимда экранда бўй кўрсатган расмларни кўриб кўзларимга ишонмадим. Тимур менинг обуна истагимни қабул қилганди. 15 расм 16 та бўлганди. Ҳар бир расмини очиб кўрдим. Асосан ошпазлик билан боғлиқ расмлар бор эди.
Ўсмир Тимурни кўрдим эгнида оқ халат бир ресторан ошхонасида кулиб тушганди. Спорт залда шуғулланиб турган сурати бор эди. Машина ҳайдаган қисқа видеоси. Видеони ким олган билмадим лекин Тимурнинг камерага қараб жилмайгани бор эди. Денгизга ўхшаган ерда сув ичида расмга тушган экан. Фақат елкаси ва боши ташқарида бўлиб яна камерага хандон отган кулгиси бор эди. Сўнги ташлаган расми эса кичкина болакай Тимур, бир янги йил байрамида арча олдида тушганди. Бошида қизил қалпоқча худди бир саҳна кўриниши учун кийинганга ўхшарди. Орқасида бир опа ва қўлида нарсалар солинган халтаси бор эди. Халта устида эса ёзув
"Сирдарё вилояти Гулистон шаҳридаги болалар уйи"
Тимур болалар уйида тарбия топган эдими?
Расм остидаги ёзувга кўзим тушди.
"Янги йилдан мўъжиза кутган сўнгги йилим! Happy new year!",-деб ёзилганди.
Бу ёзув негадир қалбимни жуда тирнаб ўтди. 4 ёки 5 ёшли Тимурнинг ичдан табассум билан тушган бу расмида кўп маъно борга ўхшайди. Балки ўша ёшда янги йилда ота-онасини кутди. Ёки қорбобони ростдан бошқа диёрлардан келганига ишонганди. Ким билсин қайси бири кўпроқ юрагини оғритганди? Оиласининг келиб уни олмаслигими ёки қорбобони тарбиячи устозларидан бири бўлганими?
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤131👏38😢30👍21🔥18
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤14
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
тиб уй олдим. Бу ёғи энди ўзингизга маълум. Самандар тўхтаб чуқур тин олди. Озроқ ўйланиб туриб гапида давом этди. -Нилуфар, ҳеч нимани яширмай, ҳаммасини айтдим. Кўриб турганингиздай ҳаётим биров ҳавас қиладиган эмас. Шунинг учун ҳам сизга муносиб эмасман…
ОЙНИНГ ЎН БЕШИ
қалбини ажиб бир туйғулар эгаллади. Уни беҳад севишини, усиз ҳаётнинг мазмуни йўқлигини ҳис қилди. Лекин унинг севгилаари учун курашаётганини кўриб турган ҳолда томошабиндай четда туриб қолганини англаб ўзидан ўзи нафратланиб кетди.
«Қиз бола бўла туриб дадил йўл тутаяпти. Ҳатто совчиларга ҳам жавоб беришга журъат қилибди. Лекин мен нима қила олдим, ҳеч нима . Бу йигитлик ғуруримни топташ , бахтимдан юз ўгириш, севгимни бировга бериб қўйишдан бошқа нарса эмас-ку. Йўқ, мен ҳам курашаман, ҳаётимни гаровга қўйиб бўлса ҳам курашаман. Бошқача бўлиши мумкин ҳам эмас. Ахир у ёқда Жавлонбеков турибди»...
-Самандар ака, ҳозир синглингиз қаерда?-деб сўраган Нилуфар унинг ҳаёлини бузиб борди. Ҳалиям ўшандай юрибдими, деб сўрамоқчи бўлганди, лекин бунга тили бормади. Шу саволининг ўзиёқ Самандарни ранжитиб қўйиши мумкинлигини ўйлаб хавотирланди. Лекин унинг юзидаги хотрижамликни кўриб кўнгли жойига тушди.
-Шаҳодат суддан кейиноқ уйдан кетиб холамникида яшай бошлаган эди. Ўша ерлик бир йигитга турмушга чиққан. Ҳозир учта боласи бор.
-Демак синглингииз сиз туфайли ҳаётда ўз ўрнини топибди-да,-деди Нилуфар.
Самандар, балким, дегандай елкасини учириб кўйди. Соатга қараб деди:
-Соат ҳам 11 дан ўтибди. Уйингиздагилар ҳавотирланишаётгандирлар?
-Ҳавотирлишлари ҳам гапми, ойим бутун шаҳарни остин-устун қилаётгандирлар. Уйдан қандай чиқиб келганимни айтдим-ку,-деб Нилуфар ўрнидан турди.-Кузатиб қўясизми?
-Албатта,- деб Самандар ҳам ўрнидан турди.
Кўча чироқлари хирагина ёритиб турган кенгина кўчадан шошилмай боришарди. Анча кеч бўлгани учун кўчада одам кам эди. Кундузги иссиқдаан асар ҳам қолмаган, эсаётган майингина шабада кишига ҳузур бағишлаётган эди. Анча жойгача индамай боришди. Олдинроқда қўлтиқлашиб кетаётган йигит-қизни кўриб Нилуйфар ҳам Самандарни қўлтиқлаб олди. Унинг нима учуни шундай қилганини билиб Самандар кулиб қўйди.
-Нега куласиз?-деди Нилуфар бу кулгининг сабабини тушуниб қошларини чиройли чимирди.-Улардан бизнинг қаеримиз кам?
-Жуда тўғри қилдингиз. Ахир биз ҳам бундай юришга ҳақлимиз-ку, -деди Самангдарга қизнинг қўлтиқлаб олгани ҳуш ёқиб.
Буни сезган Нилуфар, ёқмай қолсинда, деб қўлини тортиб олмоқчи бўлди. Лекин Самандар бунга йўл қўймай деди:
- Шунга ҳам дарров аразлайсиз-а.
-Йўғе, шунчаки жиғингизга тегмоқчи эдим,- деб Нилуфар кутилмаганджа сўраб қолди.- Ҳозир дадангизни кўрсангиз таний оласизми?
-Йўқ, охирги марта кўрганимда беш-олти ёшларди эди.
-Излаб топишга ҳаракат қилмадингизми?
-Йўқ.
-Нега?
-Чунки менинг бошимга шундай кунлар тушишига унинг ҳам айби бор деб ўйлайман. Ойим шундай қилган экан, бизда нима гуноҳ? Мен унга керак эмас эканман. Бўлмаса бир марта излаб келган бўларди.
-Балки ундай эмасдир, дадангиз ҳам сизни кўргиси келаётгандиру, лекин қандайдир сабабларга кўра иложини қилолмаётгандир,- деб Нилуфар сўради.- Агар дадангизни учратиб қолганингизда нима қилар эдингиз?
Билмадим, деб Самандар елка қисиб ўйга толди. У буни ҳақиқатдан ҳам билмасди. Бу ҳақда ўйлаб ҳам кўрмаганди. Бундай қисматга дуч келишида балки унинг айби ҳақиқиатдан ҳам йўқдир. Ҳозир ўзи қаерда экан? Ёки аллақачонлар... Нималар деяпман, ҳали анча ёш-ку. Тасоддиф рўй бериб учратиб қолар? Балки учратгандир ҳам? Ахир ҳаётда нималар бўлмайди? Кўрса танимайди-ку. Юз тузилиши ҳам эсида қолмаган. /ира-шира эсида қолгани, баланд бўйли, буғдойранг юзли. Бир жиҳатдан директор Искандар акага ўхшаб кетарди. Ҳатто бир неча марта шу менинг дадам эмасмикан, деган ҳаёлга ҳам борганди. Бунга дадасининг ҳам исми Искандарлиги сабаб бўлганди.
Нилуфар унинг ўйланиб қолганини кўриб ҳалақит бермаслик учун индамай борарди. Уйга яқин қолганида тўхтаб ҳайрлашиш учун қўл узатди.
-Рахмат кузатиб қўйганингиз учун. Демак юборасиз-а?
-Ҳа,албатта,-деди Самандар қизнинг нима ҳақда айтаётганини тушуниб,
-Уйда ойимлар «гўримга ғишт қалаб» ўтиргандирлар,-деди Нилуфар.
-Ҳа энди ойингизнинг ҳар қандай гапини кўтарисизда,-деди Самандар кулимсираб. -Фақат босиқлик билан тушунтиринг. Ҳафа қилиб қўйманг. Кўнглингиизга олманг-у, феълингизни яхши билганим учун шундай деяпман.
қалбини ажиб бир туйғулар эгаллади. Уни беҳад севишини, усиз ҳаётнинг мазмуни йўқлигини ҳис қилди. Лекин унинг севгилаари учун курашаётганини кўриб турган ҳолда томошабиндай четда туриб қолганини англаб ўзидан ўзи нафратланиб кетди.
«Қиз бола бўла туриб дадил йўл тутаяпти. Ҳатто совчиларга ҳам жавоб беришга журъат қилибди. Лекин мен нима қила олдим, ҳеч нима . Бу йигитлик ғуруримни топташ , бахтимдан юз ўгириш, севгимни бировга бериб қўйишдан бошқа нарса эмас-ку. Йўқ, мен ҳам курашаман, ҳаётимни гаровга қўйиб бўлса ҳам курашаман. Бошқача бўлиши мумкин ҳам эмас. Ахир у ёқда Жавлонбеков турибди»...
-Самандар ака, ҳозир синглингиз қаерда?-деб сўраган Нилуфар унинг ҳаёлини бузиб борди. Ҳалиям ўшандай юрибдими, деб сўрамоқчи бўлганди, лекин бунга тили бормади. Шу саволининг ўзиёқ Самандарни ранжитиб қўйиши мумкинлигини ўйлаб хавотирланди. Лекин унинг юзидаги хотрижамликни кўриб кўнгли жойига тушди.
-Шаҳодат суддан кейиноқ уйдан кетиб холамникида яшай бошлаган эди. Ўша ерлик бир йигитга турмушга чиққан. Ҳозир учта боласи бор.
-Демак синглингииз сиз туфайли ҳаётда ўз ўрнини топибди-да,-деди Нилуфар.
Самандар, балким, дегандай елкасини учириб кўйди. Соатга қараб деди:
-Соат ҳам 11 дан ўтибди. Уйингиздагилар ҳавотирланишаётгандирлар?
-Ҳавотирлишлари ҳам гапми, ойим бутун шаҳарни остин-устун қилаётгандирлар. Уйдан қандай чиқиб келганимни айтдим-ку,-деб Нилуфар ўрнидан турди.-Кузатиб қўясизми?
-Албатта,- деб Самандар ҳам ўрнидан турди.
Кўча чироқлари хирагина ёритиб турган кенгина кўчадан шошилмай боришарди. Анча кеч бўлгани учун кўчада одам кам эди. Кундузги иссиқдаан асар ҳам қолмаган, эсаётган майингина шабада кишига ҳузур бағишлаётган эди. Анча жойгача индамай боришди. Олдинроқда қўлтиқлашиб кетаётган йигит-қизни кўриб Нилуйфар ҳам Самандарни қўлтиқлаб олди. Унинг нима учуни шундай қилганини билиб Самандар кулиб қўйди.
-Нега куласиз?-деди Нилуфар бу кулгининг сабабини тушуниб қошларини чиройли чимирди.-Улардан бизнинг қаеримиз кам?
-Жуда тўғри қилдингиз. Ахир биз ҳам бундай юришга ҳақлимиз-ку, -деди Самангдарга қизнинг қўлтиқлаб олгани ҳуш ёқиб.
Буни сезган Нилуфар, ёқмай қолсинда, деб қўлини тортиб олмоқчи бўлди. Лекин Самандар бунга йўл қўймай деди:
- Шунга ҳам дарров аразлайсиз-а.
-Йўғе, шунчаки жиғингизга тегмоқчи эдим,- деб Нилуфар кутилмаганджа сўраб қолди.- Ҳозир дадангизни кўрсангиз таний оласизми?
-Йўқ, охирги марта кўрганимда беш-олти ёшларди эди.
-Излаб топишга ҳаракат қилмадингизми?
-Йўқ.
-Нега?
-Чунки менинг бошимга шундай кунлар тушишига унинг ҳам айби бор деб ўйлайман. Ойим шундай қилган экан, бизда нима гуноҳ? Мен унга керак эмас эканман. Бўлмаса бир марта излаб келган бўларди.
-Балки ундай эмасдир, дадангиз ҳам сизни кўргиси келаётгандиру, лекин қандайдир сабабларга кўра иложини қилолмаётгандир,- деб Нилуфар сўради.- Агар дадангизни учратиб қолганингизда нима қилар эдингиз?
Билмадим, деб Самандар елка қисиб ўйга толди. У буни ҳақиқатдан ҳам билмасди. Бу ҳақда ўйлаб ҳам кўрмаганди. Бундай қисматга дуч келишида балки унинг айби ҳақиқиатдан ҳам йўқдир. Ҳозир ўзи қаерда экан? Ёки аллақачонлар... Нималар деяпман, ҳали анча ёш-ку. Тасоддиф рўй бериб учратиб қолар? Балки учратгандир ҳам? Ахир ҳаётда нималар бўлмайди? Кўрса танимайди-ку. Юз тузилиши ҳам эсида қолмаган. /ира-шира эсида қолгани, баланд бўйли, буғдойранг юзли. Бир жиҳатдан директор Искандар акага ўхшаб кетарди. Ҳатто бир неча марта шу менинг дадам эмасмикан, деган ҳаёлга ҳам борганди. Бунга дадасининг ҳам исми Искандарлиги сабаб бўлганди.
Нилуфар унинг ўйланиб қолганини кўриб ҳалақит бермаслик учун индамай борарди. Уйга яқин қолганида тўхтаб ҳайрлашиш учун қўл узатди.
-Рахмат кузатиб қўйганингиз учун. Демак юборасиз-а?
-Ҳа,албатта,-деди Самандар қизнинг нима ҳақда айтаётганини тушуниб,
-Уйда ойимлар «гўримга ғишт қалаб» ўтиргандирлар,-деди Нилуфар.
-Ҳа энди ойингизнинг ҳар қандай гапини кўтарисизда,-деди Самандар кулимсираб. -Фақат босиқлик билан тушунтиринг. Ҳафа қилиб қўйманг. Кўнглингиизга олманг-у, феълингизни яхши билганим учун шундай деяпман.
❤186🔥46👍26😇11😍6🕊4❤🔥2
Бу билан Нилуфарнинг назарида, нима бўлганда ҳам ойингиз менинг ойимга ўхшамайди-ку, деётгандай бўлиб кўнгли алланечук бўлиб кетди. Буни сездирмаслик учун ҳа? 6...?
Давоми бор.
Давоми бор.
❤106🔥30👏24👍3✍1
Ойнинг ўн беши (7- қисм)
Нилуфар уйга яқинлашганида дарвоза олдида келишини кутиб ўтирган Эргаш домла ўрнидан турди.
-Ҳа қизим, бемаҳалди қаердан келаяпсан?
Нилуфар индамай бошини эгди.
-Ҳа майли , кир, уйда гаплашамиз,-деб домла дарвозани очиб ҳовлига кирди. Нилуфар индамайгина эргашиб кираркан, ўзини жуда ноқулай ҳис қилаётганди. Чунки дадасининг индамаётганидан қаттиқ ранжиганини сезиб турарди. Уларнинг шарпасини сезиб уйдан чиқиб келган Сохиба зинадан тушмасданоқ бор овозда бақирди.
- Ярим кечаси қаерларда санғиб юрибсан?
- Санғиганим йўқ, дугонамникида эдим, ойи,- деди Нилуфар ерга қараб.
- Шу пайтда қайси дугонангнинг кўзи учиб турган экан? Мўйловли дугонангнинида эмасмидинг, мабодо,-деди Сохиба кесатиб.
-Фақат мўйлови эмас, соқоли ҳам бор,-деди Нилуфар бунга жавобан аччиқланиб. Самандарнинг айтганлари эсига тушиб тилини тийишга мажбур бўлди.- Секинроқ , ойи, ахир одамлар ухлашаяпти. Қанча гапингиз бўлса уйда айтарсиз.
Нилуфар зинадан чопқилаганича уйга кирди. Эргаш домла билан Сохиба орқасидан кириб боришди.
-Ойиси, ярим кечаси одам деган ҳадеб бақиравермайди. Қўшнилар эшитсалар нима дейишади?- деди Эргаш домла хотининг яна қизига заҳрини сочмоқчи бўлаётганини кўриб. Лекин бу унга кор қилмади.
-Эшитса эшитишар,- деди Сохиба баттар тутоқиб. -Соатни қаранг ахир. Бўй етган қиз шу пайтгача юрадими? Ҳадеб тарафини олавериб эркалатиб юбордингиз. Мана оқибати. Эркалатиб нима қилибман, дерсиз? Айтим-ку кўрсатган томошасини. Бизни шарманда қилди. Ахир қайси қиз совчиларнинг олдига чиқиб шундай дейди?
-Ойи, у йигитга тегмайман, деб сизга неча марта айтдим,- деди Нилуфар куюниб.- Эшитишни ҳам истамадингиз. Мендан сўрамасдан розилик бериб юборибсиз. Шунинг учун шундай қилишга мажбур бўлдимда.
-Тегмасмиш,-деди Сохиба пичинг билан. -Шундай бой-бадавлат, обрўли, кимсан, шаҳар ҳокимининг муовининиг ўғлидан совчи келса-ю, бу киши ноз қилсалар. Еганинг олдингда, емаганинг ортингда, бойвучча бўлиб юрасан-ку. Сенга яна нима керак?
-Дадасининг бойлиги-ю, обрўсини бошимга ураманми? Ўзини айтинг, на ўқиган, на бир жойда тайинли ишлайди. Суриштириб кўрдим ҳаммасини,-деди Нилуфар ҳам бўш келмай.
-Бас қил бетгачопарликни,- деб Сохиба қизининг бу гапига муносиб жавоб тополмай.-
Ҳа энди ота-онасига эркалик қиладида. Рўзғор бошига тушса қуйилиб қолади.
-Буниси ҳам майли, билишимча ғирт суюқоёқ эмиш. Бу ҳам эркаликми?
-Бас қил,- деб Сохиба нима деб жавоб қайтаришни билмай бақириб берди.- Кўчада бирорта бетайинни илаштиргандирсанда. Лекин сен хомтама бўлма, барибир айтганинг бўламайди.
-Ҳа, илаштирганман, лекин бетайинни эмас,- деб Нилуфар сўнгги чора - ўйлаб қўйган ҳийласини ишлатишга мажбур бўлди. Ерга қараганича деди.- Энди унга турмушга чиқишга мажбурман. Бошқасига эса…
-Вой ўлмасам, шўрим қуриб қолибди-ку- деб Сохиба дод солди.- Нима деяпди бу беномус? Шарманда бўлдик-ку, шарманда! Бизни тириклай кўмадиган бўлди! Дадаси, эркангизнинг нима деяпди? Тушундингизми гапига?!
-Бас қил, бас қил,- деб домла уни тинчлантирмоқчи бўлганида баттар авжига чиқди.
- Бас қилмайман, нима деганига тушундингизми ўзи?
-Ҳа тушундим. Лекин сен ўйлаганчалик бўлишига ишонгим келмаяпти. Чиқиб тур, бу билан ўзим гаплашиб кўраман,-деб Эргаш домла Сохибани қўярда -қўймас хонадан чиқариб
эшикни ёпди. Унинг йиғласираб нималарнидир деётганига эътибор бермай дераза олдидаги курсига ўтирди. Қизига бир зум қараб туриб вазминлик билан деди.-Менга тўғрисини айт, гапинг ростми?
Нилуфар бошини кўтариб дадасига кулимсираб қаради. Унинг нигоҳида шунингдек қувлик, қандайдир бошқача маъно бор эди.
-Вой дадажоним-ей, сиз ҳам ишондингизми? Шунчалик ҳам содда бўласизми?-деб у бирдан жиддий тортди.- Хотиржам бўлинг. Мен ҳеч қачон юзингизни ерга қаратадиган иш қилмайман
-Унда халиги гапингни қандай тушунса бўлади?- деди домла бир оз енгил тортиб.-Мени ҳам анчагина ҳавотирга қўйдинг. Ойингни эса гапирмаса ҳам бўлади. Нақ ўтакасини ёрдинг.
-Шундан бошқа иложими ҳам қолмаганди-да, -деб Нилуфар қўшни хонага ишора қилди.- Кўриб турибсизку ойимни, Жавлолнбеков билан қуда бўлиш фикри асло тинчлик бермаяпди.
-Ҳа, гапинг тўғри, лекин сен ойингдан ҳафа бўлма.
Феълини яхши биласанку,-деб домла бо
Нилуфар уйга яқинлашганида дарвоза олдида келишини кутиб ўтирган Эргаш домла ўрнидан турди.
-Ҳа қизим, бемаҳалди қаердан келаяпсан?
Нилуфар индамай бошини эгди.
-Ҳа майли , кир, уйда гаплашамиз,-деб домла дарвозани очиб ҳовлига кирди. Нилуфар индамайгина эргашиб кираркан, ўзини жуда ноқулай ҳис қилаётганди. Чунки дадасининг индамаётганидан қаттиқ ранжиганини сезиб турарди. Уларнинг шарпасини сезиб уйдан чиқиб келган Сохиба зинадан тушмасданоқ бор овозда бақирди.
- Ярим кечаси қаерларда санғиб юрибсан?
- Санғиганим йўқ, дугонамникида эдим, ойи,- деди Нилуфар ерга қараб.
- Шу пайтда қайси дугонангнинг кўзи учиб турган экан? Мўйловли дугонангнинида эмасмидинг, мабодо,-деди Сохиба кесатиб.
-Фақат мўйлови эмас, соқоли ҳам бор,-деди Нилуфар бунга жавобан аччиқланиб. Самандарнинг айтганлари эсига тушиб тилини тийишга мажбур бўлди.- Секинроқ , ойи, ахир одамлар ухлашаяпти. Қанча гапингиз бўлса уйда айтарсиз.
Нилуфар зинадан чопқилаганича уйга кирди. Эргаш домла билан Сохиба орқасидан кириб боришди.
-Ойиси, ярим кечаси одам деган ҳадеб бақиравермайди. Қўшнилар эшитсалар нима дейишади?- деди Эргаш домла хотининг яна қизига заҳрини сочмоқчи бўлаётганини кўриб. Лекин бу унга кор қилмади.
-Эшитса эшитишар,- деди Сохиба баттар тутоқиб. -Соатни қаранг ахир. Бўй етган қиз шу пайтгача юрадими? Ҳадеб тарафини олавериб эркалатиб юбордингиз. Мана оқибати. Эркалатиб нима қилибман, дерсиз? Айтим-ку кўрсатган томошасини. Бизни шарманда қилди. Ахир қайси қиз совчиларнинг олдига чиқиб шундай дейди?
-Ойи, у йигитга тегмайман, деб сизга неча марта айтдим,- деди Нилуфар куюниб.- Эшитишни ҳам истамадингиз. Мендан сўрамасдан розилик бериб юборибсиз. Шунинг учун шундай қилишга мажбур бўлдимда.
-Тегмасмиш,-деди Сохиба пичинг билан. -Шундай бой-бадавлат, обрўли, кимсан, шаҳар ҳокимининг муовининиг ўғлидан совчи келса-ю, бу киши ноз қилсалар. Еганинг олдингда, емаганинг ортингда, бойвучча бўлиб юрасан-ку. Сенга яна нима керак?
-Дадасининг бойлиги-ю, обрўсини бошимга ураманми? Ўзини айтинг, на ўқиган, на бир жойда тайинли ишлайди. Суриштириб кўрдим ҳаммасини,-деди Нилуфар ҳам бўш келмай.
-Бас қил бетгачопарликни,- деб Сохиба қизининг бу гапига муносиб жавоб тополмай.-
Ҳа энди ота-онасига эркалик қиладида. Рўзғор бошига тушса қуйилиб қолади.
-Буниси ҳам майли, билишимча ғирт суюқоёқ эмиш. Бу ҳам эркаликми?
-Бас қил,- деб Сохиба нима деб жавоб қайтаришни билмай бақириб берди.- Кўчада бирорта бетайинни илаштиргандирсанда. Лекин сен хомтама бўлма, барибир айтганинг бўламайди.
-Ҳа, илаштирганман, лекин бетайинни эмас,- деб Нилуфар сўнгги чора - ўйлаб қўйган ҳийласини ишлатишга мажбур бўлди. Ерга қараганича деди.- Энди унга турмушга чиқишга мажбурман. Бошқасига эса…
-Вой ўлмасам, шўрим қуриб қолибди-ку- деб Сохиба дод солди.- Нима деяпди бу беномус? Шарманда бўлдик-ку, шарманда! Бизни тириклай кўмадиган бўлди! Дадаси, эркангизнинг нима деяпди? Тушундингизми гапига?!
-Бас қил, бас қил,- деб домла уни тинчлантирмоқчи бўлганида баттар авжига чиқди.
- Бас қилмайман, нима деганига тушундингизми ўзи?
-Ҳа тушундим. Лекин сен ўйлаганчалик бўлишига ишонгим келмаяпти. Чиқиб тур, бу билан ўзим гаплашиб кўраман,-деб Эргаш домла Сохибани қўярда -қўймас хонадан чиқариб
эшикни ёпди. Унинг йиғласираб нималарнидир деётганига эътибор бермай дераза олдидаги курсига ўтирди. Қизига бир зум қараб туриб вазминлик билан деди.-Менга тўғрисини айт, гапинг ростми?
Нилуфар бошини кўтариб дадасига кулимсираб қаради. Унинг нигоҳида шунингдек қувлик, қандайдир бошқача маъно бор эди.
-Вой дадажоним-ей, сиз ҳам ишондингизми? Шунчалик ҳам содда бўласизми?-деб у бирдан жиддий тортди.- Хотиржам бўлинг. Мен ҳеч қачон юзингизни ерга қаратадиган иш қилмайман
-Унда халиги гапингни қандай тушунса бўлади?- деди домла бир оз енгил тортиб.-Мени ҳам анчагина ҳавотирга қўйдинг. Ойингни эса гапирмаса ҳам бўлади. Нақ ўтакасини ёрдинг.
-Шундан бошқа иложими ҳам қолмаганди-да, -деб Нилуфар қўшни хонага ишора қилди.- Кўриб турибсизку ойимни, Жавлолнбеков билан қуда бўлиш фикри асло тинчлик бермаяпди.
-Ҳа, гапинг тўғри, лекин сен ойингдан ҳафа бўлма.
Феълини яхши биласанку,-деб домла бо
❤231🔥45🙈31❤🔥10😇3👍2✍1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Ойнинг ўн беши (7- қисм) Нилуфар уйга яқинлашганида дарвоза олдида келишини кутиб ўтирган Эргаш домла ўрнидан турди. -Ҳа қизим, бемаҳалди қаердан келаяпсан? Нилуфар индамай бошини эгди. -Ҳа майли , кир, уйда гаплашамиз,-деб домла дарвозани очиб ҳовлига кирди.…
.ш чайқаб қўйди.- Қизим, агар хоҳламас экансан, мажбур қилмайман. Бу ёғидан кўнглинг хотиржам бўлсин. Майли, сен дамингни ол. Чиқиб ойингни тинчлартирай. Асабийлашавериб қон босими кўтарилиб кетмасин.
-Дада, ҳозирча бу ҳақда ойимга айтмай туринг, хўпми?- деб Нилуфар илтимос қилди.
Домла қизининг бу илтимосининг сабабини тушуниб хўп, деб чиқиб кетди.
Ёлғиз қолган Нилуфар ширин ҳаёллар оғушида қолди.
Эрталаб Нилуфар ишга келган заҳоти директорнинг хонасига кирди. Искандар Раҳматуллаевич нимадир ёзиб ўтирарди. Бошини кўтариб саламига алик оларкан, ўтиришга таклиф қилди. Ундаги безовталикни сезиб сўради.
-Нима гап, тинчликми? Эрталабдан мени эслаб қолибсан?
-Э почча, нимасини айтасиз?- деб Нилуфар гапни чўзиб ўтирмай кечаги совчилар воқеасини гапириб берди.
-Оббо сен-ей, -деб Искандар кулиб юборди. Нилуфар уялиб ерга қарагач, бош чайқаб деди.- Бунақасини энди эшитишим. Ота-онанг вазмингина кишилар, сен кимга ўхшагансан?
-Ўзимга ўхшаганман,-деди Нилуфар унинг гапларидан ҳайриҳохликни пайқаб.-Нима қилай? Хадеб хиралик қилаверишганидан кейин бошқа иложим ҳам қолмади-да.
-Ҳақиқатдан ҳам хиралик қилишаяпди. Менга ҳам бир неча марта қўнғироқ қилиб сени кўндиришга ёрдам беришимни айтганди,- деб Искандар унинг келшининг сабабини тушунгандай бўлиб сўради,- Ўзинг нега бунчалик оёқ тираб олдинг, сабаби борми? Кўнгил қўйганинг борми?
Нилуфарнинг юзи дув қизарди. Уялиб бошини ердан кўтаролмади. Поччасининг, мабодо
Самандар эмасми, деб сўраганида «ялт» этиб қаради-ю, шу захоти кўзини олиб қочди. Юзидаги қизиллик янада қуюқлашгандай бўлди.
-Унда нега пайсалга солаяпсизлар? Самандар совчисини юбормайдими ?-деб сўради Искандар гап нимада эканлигини тушуниб.
-Самандар ака, ҳеч кими йўқлиги, Болалар уйида катта бўлгани учун бунга журъат қилолмаётганди. Энди жўнатадиган бўлди.
- Гапингнинг мазмунига қараганда бу ишда ёрдамим керакка ўхшайди, шундайми?- деб сўради Искандар. Нилуфарнинг уялибгина бош қимирлатганини кўриб гапида давом этди.- Мен ҳам дунёга келиб бир савобли иш қилай. Вақт топиб эрта ёки индинга уйларингга бораман. Даданг ва ойинг билан гаплашиб, уларни рози бўлишларига ҳаракат қиламан.
Нилуфар рахмат, деб хонадан чиқаркан, қалби севинчга тўла эди.
Самандар эрталаб қўшниси Собиржондан, ишга келиб цех бошлиғи Нуриддиндан совчиликка боришни илтимос қилганди. Иккаласи ҳам кутганидай бунга бажонидил рози бўлишди. Ҳозир уларнинг келишини интизорлик билан кутаётгавнди. Ҳеч қачон вақт ўтиши бунчалик қийин бўлмаганди. Телевизор кўрмоқчи бўлди, ёқмади. Китоб ўқишга уринди, кўнглига ҳам сиғмади. Кетма-кет сигарет чекиб у хонадан бу хонага юрди. Бир неча марта кўчага ҳам чиқиб келди. Фикри-ҳаёли кетган совчиларда, уларнинг келтирадиган жавобларида эди.
«Нима дейишаркан? Унақа ота-онасининг тайини йўқ йигитга берадиган қизимиз йўқ, дейишмасмикан ишқилиб? Ёки…»
Эшикнинг кетма-кет тақиллаши ҳаёлини бузиб, ўрнидан сакраб туриб кетди. Гўёки озроқ кечикса келган одим кетиб қоладигандай шошиб бориб эшикни очди. Бўсағада кулимсираганича Собиржон турарди. Довдираганидан салом беришни ҳам унутди.
-Э, сизмидингиз?! Киринг уйга.
-Уйга киришга вақт йўқ,- деди Собиржон маъноли тарзда бош чайқаб қўяркан.- Нуриддин уйига кетди. Мен қизнинг уйидагилар берган жавобги айтиш учун келган эдим. Онаси келшимизнинг сабабини билиши билан, «рози бўлолмаймиз, бошқа жойга мўлжаллаб қўйганмиз. Бекор келибсизларда. Энди овора бўлиб юрманглар», деса бўладими? Ўзиям ҳафсаламиз пир бўлиб кетди. Дадаси вазмингина, бамаъни киши экан. «Унга парво қилманглар. Кейинроқ яна келинглар, унгача ўйлашиб кўрамиз,» деди.
-Ундай бўлса умид қилса бўлар эканда?- деб Самандар ички ҳаяжон билан сўради.
-Ҳа албатта, - деб Собиржон бошини қимирлатди.- Агар у ҳам қарши бўлганида бундай демаган бўларди.
-Собиржон ака, бўлмаса яна боришларинг керак эканда,- деди Самандар кўнглида умид пайдо бўлиб.
-Неча марта бориш керак бўлса шунча марта бораверамиз. Ўтган йили бир жиянимни уйлантирганимизда қизнинг уйига ўн саккиз марта қатнаганман,-деди Собиржон. Самандарнинг, ўх-хў, деб юборганига кулиб қўйди. - Ҳа, сенга уйланиш осон эканми? Биз Нуриддин билан келаси шанба куни боришга келишиб олдик.
-Уйга
-Дада, ҳозирча бу ҳақда ойимга айтмай туринг, хўпми?- деб Нилуфар илтимос қилди.
Домла қизининг бу илтимосининг сабабини тушуниб хўп, деб чиқиб кетди.
Ёлғиз қолган Нилуфар ширин ҳаёллар оғушида қолди.
Эрталаб Нилуфар ишга келган заҳоти директорнинг хонасига кирди. Искандар Раҳматуллаевич нимадир ёзиб ўтирарди. Бошини кўтариб саламига алик оларкан, ўтиришга таклиф қилди. Ундаги безовталикни сезиб сўради.
-Нима гап, тинчликми? Эрталабдан мени эслаб қолибсан?
-Э почча, нимасини айтасиз?- деб Нилуфар гапни чўзиб ўтирмай кечаги совчилар воқеасини гапириб берди.
-Оббо сен-ей, -деб Искандар кулиб юборди. Нилуфар уялиб ерга қарагач, бош чайқаб деди.- Бунақасини энди эшитишим. Ота-онанг вазмингина кишилар, сен кимга ўхшагансан?
-Ўзимга ўхшаганман,-деди Нилуфар унинг гапларидан ҳайриҳохликни пайқаб.-Нима қилай? Хадеб хиралик қилаверишганидан кейин бошқа иложим ҳам қолмади-да.
-Ҳақиқатдан ҳам хиралик қилишаяпди. Менга ҳам бир неча марта қўнғироқ қилиб сени кўндиришга ёрдам беришимни айтганди,- деб Искандар унинг келшининг сабабини тушунгандай бўлиб сўради,- Ўзинг нега бунчалик оёқ тираб олдинг, сабаби борми? Кўнгил қўйганинг борми?
Нилуфарнинг юзи дув қизарди. Уялиб бошини ердан кўтаролмади. Поччасининг, мабодо
Самандар эмасми, деб сўраганида «ялт» этиб қаради-ю, шу захоти кўзини олиб қочди. Юзидаги қизиллик янада қуюқлашгандай бўлди.
-Унда нега пайсалга солаяпсизлар? Самандар совчисини юбормайдими ?-деб сўради Искандар гап нимада эканлигини тушуниб.
-Самандар ака, ҳеч кими йўқлиги, Болалар уйида катта бўлгани учун бунга журъат қилолмаётганди. Энди жўнатадиган бўлди.
- Гапингнинг мазмунига қараганда бу ишда ёрдамим керакка ўхшайди, шундайми?- деб сўради Искандар. Нилуфарнинг уялибгина бош қимирлатганини кўриб гапида давом этди.- Мен ҳам дунёга келиб бир савобли иш қилай. Вақт топиб эрта ёки индинга уйларингга бораман. Даданг ва ойинг билан гаплашиб, уларни рози бўлишларига ҳаракат қиламан.
Нилуфар рахмат, деб хонадан чиқаркан, қалби севинчга тўла эди.
Самандар эрталаб қўшниси Собиржондан, ишга келиб цех бошлиғи Нуриддиндан совчиликка боришни илтимос қилганди. Иккаласи ҳам кутганидай бунга бажонидил рози бўлишди. Ҳозир уларнинг келишини интизорлик билан кутаётгавнди. Ҳеч қачон вақт ўтиши бунчалик қийин бўлмаганди. Телевизор кўрмоқчи бўлди, ёқмади. Китоб ўқишга уринди, кўнглига ҳам сиғмади. Кетма-кет сигарет чекиб у хонадан бу хонага юрди. Бир неча марта кўчага ҳам чиқиб келди. Фикри-ҳаёли кетган совчиларда, уларнинг келтирадиган жавобларида эди.
«Нима дейишаркан? Унақа ота-онасининг тайини йўқ йигитга берадиган қизимиз йўқ, дейишмасмикан ишқилиб? Ёки…»
Эшикнинг кетма-кет тақиллаши ҳаёлини бузиб, ўрнидан сакраб туриб кетди. Гўёки озроқ кечикса келган одим кетиб қоладигандай шошиб бориб эшикни очди. Бўсағада кулимсираганича Собиржон турарди. Довдираганидан салом беришни ҳам унутди.
-Э, сизмидингиз?! Киринг уйга.
-Уйга киришга вақт йўқ,- деди Собиржон маъноли тарзда бош чайқаб қўяркан.- Нуриддин уйига кетди. Мен қизнинг уйидагилар берган жавобги айтиш учун келган эдим. Онаси келшимизнинг сабабини билиши билан, «рози бўлолмаймиз, бошқа жойга мўлжаллаб қўйганмиз. Бекор келибсизларда. Энди овора бўлиб юрманглар», деса бўладими? Ўзиям ҳафсаламиз пир бўлиб кетди. Дадаси вазмингина, бамаъни киши экан. «Унга парво қилманглар. Кейинроқ яна келинглар, унгача ўйлашиб кўрамиз,» деди.
-Ундай бўлса умид қилса бўлар эканда?- деб Самандар ички ҳаяжон билан сўради.
-Ҳа албатта, - деб Собиржон бошини қимирлатди.- Агар у ҳам қарши бўлганида бундай демаган бўларди.
-Собиржон ака, бўлмаса яна боришларинг керак эканда,- деди Самандар кўнглида умид пайдо бўлиб.
-Неча марта бориш керак бўлса шунча марта бораверамиз. Ўтган йили бир жиянимни уйлантирганимизда қизнинг уйига ўн саккиз марта қатнаганман,-деди Собиржон. Самандарнинг, ўх-хў, деб юборганига кулиб қўйди. - Ҳа, сенга уйланиш осон эканми? Биз Нуриддин билан келаси шанба куни боришга келишиб олдик.
-Уйга
❤198😍53🔥34👍12👏12🌚1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
.ш чайқаб қўйди.- Қизим, агар хоҳламас экансан, мажбур қилмайман. Бу ёғидан кўнглинг хотиржам бўлсин. Майли, сен дамингни ол. Чиқиб ойингни тинчлартирай. Асабийлашавериб қон босими кўтарилиб кетмасин. -Дада, ҳозирча бу ҳақда ойимга айтмай туринг, хўпми?- деб…
ирмайсизми?- деб сўради Самандар унинг кетишга чоғланаётганини кўриб.
-Йўқ чарчадим, дам олай,- деб Собиржон ҳазиллашди.- Шу иши битирсам тўн-пўн кийдирасанми?
-Бўлмасамчи, зўридан,-деди Самандар мутлақо жиддийлик билан.
-Ҳазиллашдим. Тун учун эмас, савоб учун қилаяпман бу ишни,- деб Собиржон қўл силтаб ҳайрашиб зинадан, туша бошлади.
Эргаш домланинг ҳовлиси катта бўлганига қарамай ерга тангадай соя тушмасди. Бутун ҳовлига тартиб билан мевали дарахтлар экилган. Университетда ишлагани билан асли қишлоқдан эмасми, бўш вақтида бекор ўтиролмасди . Ишдан келиши билан дам қўлига кетмон олиб томорқага кирар, дам ток ва дарахтларга ишлов беришга уннаб кетар. Хотини Сохибанинг, ишдан чарчаб келгансиз, дам олсангиз-чи, деганига, кун бўйи миямни ишлатдим, энди қўлимни ишлатайинда, деб жавоб қайтарарди. Куз келиб, ҳазонрезгилик бошланганидан Сохиба жавраб қоларди.
-Жонимга ҳам тегиб кетди бу дарахтларингиз. Қаранг, ҳаммаёқ барг. Бир-иккитасини қолдириб, қолганини кесиб ташланг.
-Меваси яхши-ю, барги ёмонми?- деб домла унга танбеҳ берарди.
Бундай пайтларда Сохиба бўш келишни ҳаёлига ҳам келтирмасди:
- Кўчадагилар-чи, улардан нима фойда? Ҳузурини ўтган-кетган-у, болалар кўришаяпти.
-Майли қўявер, савоб ҳам керакда,- деб қўя қоларди домла.
Бутун оила жам бўлиб кечки овқатга ўтирганларида дарвоза олдига енгил машина келиб тўхтади. Ким келди экан, деб ўйлаб турганларида дарвозанинг кичик табақаси очилиб, Зулайҳо билан Искандар кетма-кет кириб келишди. Уларни қарши олгани ўринларидан қўзғалишди.
-Келинглар, келинглар. Қайси шамол учирди?- деб Эргаш домла Искандар билан қучоқлашиб кўришар экан.
-Бекободнинг шамали,- деб Искандар ҳам ҳазил билан жавоб қаййтарди.
Опа-сингиллар ҳам қучоқлашиб кўришгач, Зулайҳо Каҳрамоннинг елкасига қоқиб кўришди. Нилуфарнинг юзларидан ўпиб кўришаркан, маъноли кулимсираб ҳол сўради. Нилуфар бундан холасининг ҳамма гапдан ҳабари борлигини пайқаб уялганидан қизариб кетди. Домланинг таклифи билан сўрига чиқиб ўтиришди. Одатдагидай яна бир бор ҳол-аҳвол сўрашгач, домла овқатга таклиф қилди. Авваллари Нилуфар холаси ва поччаси олдида ўзини эркин тутар, тортинишни ҳаёлига ҳам келтирмасди. Ленкин ҳозир ўзини жуда ноқулай ҳис қилаётганди . Овқатдан ҳам тузукроқ еёлмади. Буни сезиб ўтирган Зулайҳо : «нега овқатдан емадинг, биздан ҳам уялаяпсанми», деди. Бу билан, ташвишланма, биз сенинг тарафингдамиз», деётгандай эди. Бу яширин маънони тушунган Нилуфар ёноқлари дув қизариб, нега уяларканман, деди. Барибир кўп ўтиролмади. Келинойисига ёрдамлашиш баҳонасида туриб кетди.
Чой ичиб у ёқ, бу ёқдан бир оз гаплашиб ўтирганларидан кейин Искандар мақсадга ўтди.
-Эргаш ака, Жавлонбековнинг ўғлидан совчи келаётганди. Қандай қарорга келдиларинг?
-Бизнинг ўрнимизга ҳам Нилуфарнинг ўзи қарор қилиб қўйган,-деб Сохиба эридан олдин жавоб қайтарди.
-Нилуфарнинг ўзи? Қанақасига?!- Зулайҳо таажжубланиб сўради.
Домла кулимсираганича совчилар воқеасини гапириб берди.
-Оббо Нилуфар тушмагур-ей, қойилман,-деди Зулайҳо завқланиб.- Жияним ҳам ўзимга ўхшаганда. Айтадиган гапини шартта айтади, қўяди. Ҳаққини бировга бериб қўймайди.
-Ўхшамай ўлсин, ҳаддан ташқари кўнглига қарашнинг, эрклатаверишнинг оқибати шуда,- деб Сохиба норози тўнгиллади. Бунга Зулайҳо қаҳ-қаҳ уриб кулиб юборди.
-Бу гапни менга теккизиб айтаяпсанми? –деди домла хотининг бу гапидан ранжиб. -Қизнинг кўнглига ҳам қараш керакда.
-Кўнглига қараш эмас, жойи чиққанда бериб юборавериш керак,-деди Сохиба унинг ҳолатига эътибор ҳам бермай.
-Бўлди, бас қил, -деб домла унга танбеҳ берди.- Сўнгра Искандарга юзланиб сўради.- Сизларда Самандар деган йигит ишлар экан. Уни яхши биласизми? Қандай йигит ўзи?
-Ҳа, жуда яхши биламан,- деб Искандар сўради.- Уни нега сўраяпсиз?
-Ўша йигитдан кеча Нилуфарга совчи келди. Уларнинг айтишича иккаласи бир-бирига кўнгил қўйган эканлар. Лекин йигитнинг ота- онаси
йўқ бўлиб, Болалар уйида ўсган экан.
-Нилуфарнинг ўзи нима деяпди?- деб сўради Зулайҳо.
-Нима дерди, бермасаларинг қочиб кетаман, деяпди,- деди Сохиба асабий тарзда.
-Қойил-е, дангалини айтибдида!- деб Зулайҳо хитоб қилди. Сохиба, дангали қурсин, деб луқма ташлаганида бунга жавобан кулимсираб деди.
-Йўқ чарчадим, дам олай,- деб Собиржон ҳазиллашди.- Шу иши битирсам тўн-пўн кийдирасанми?
-Бўлмасамчи, зўридан,-деди Самандар мутлақо жиддийлик билан.
-Ҳазиллашдим. Тун учун эмас, савоб учун қилаяпман бу ишни,- деб Собиржон қўл силтаб ҳайрашиб зинадан, туша бошлади.
Эргаш домланинг ҳовлиси катта бўлганига қарамай ерга тангадай соя тушмасди. Бутун ҳовлига тартиб билан мевали дарахтлар экилган. Университетда ишлагани билан асли қишлоқдан эмасми, бўш вақтида бекор ўтиролмасди . Ишдан келиши билан дам қўлига кетмон олиб томорқага кирар, дам ток ва дарахтларга ишлов беришга уннаб кетар. Хотини Сохибанинг, ишдан чарчаб келгансиз, дам олсангиз-чи, деганига, кун бўйи миямни ишлатдим, энди қўлимни ишлатайинда, деб жавоб қайтарарди. Куз келиб, ҳазонрезгилик бошланганидан Сохиба жавраб қоларди.
-Жонимга ҳам тегиб кетди бу дарахтларингиз. Қаранг, ҳаммаёқ барг. Бир-иккитасини қолдириб, қолганини кесиб ташланг.
-Меваси яхши-ю, барги ёмонми?- деб домла унга танбеҳ берарди.
Бундай пайтларда Сохиба бўш келишни ҳаёлига ҳам келтирмасди:
- Кўчадагилар-чи, улардан нима фойда? Ҳузурини ўтган-кетган-у, болалар кўришаяпти.
-Майли қўявер, савоб ҳам керакда,- деб қўя қоларди домла.
Бутун оила жам бўлиб кечки овқатга ўтирганларида дарвоза олдига енгил машина келиб тўхтади. Ким келди экан, деб ўйлаб турганларида дарвозанинг кичик табақаси очилиб, Зулайҳо билан Искандар кетма-кет кириб келишди. Уларни қарши олгани ўринларидан қўзғалишди.
-Келинглар, келинглар. Қайси шамол учирди?- деб Эргаш домла Искандар билан қучоқлашиб кўришар экан.
-Бекободнинг шамали,- деб Искандар ҳам ҳазил билан жавоб қаййтарди.
Опа-сингиллар ҳам қучоқлашиб кўришгач, Зулайҳо Каҳрамоннинг елкасига қоқиб кўришди. Нилуфарнинг юзларидан ўпиб кўришаркан, маъноли кулимсираб ҳол сўради. Нилуфар бундан холасининг ҳамма гапдан ҳабари борлигини пайқаб уялганидан қизариб кетди. Домланинг таклифи билан сўрига чиқиб ўтиришди. Одатдагидай яна бир бор ҳол-аҳвол сўрашгач, домла овқатга таклиф қилди. Авваллари Нилуфар холаси ва поччаси олдида ўзини эркин тутар, тортинишни ҳаёлига ҳам келтирмасди. Ленкин ҳозир ўзини жуда ноқулай ҳис қилаётганди . Овқатдан ҳам тузукроқ еёлмади. Буни сезиб ўтирган Зулайҳо : «нега овқатдан емадинг, биздан ҳам уялаяпсанми», деди. Бу билан, ташвишланма, биз сенинг тарафингдамиз», деётгандай эди. Бу яширин маънони тушунган Нилуфар ёноқлари дув қизариб, нега уяларканман, деди. Барибир кўп ўтиролмади. Келинойисига ёрдамлашиш баҳонасида туриб кетди.
Чой ичиб у ёқ, бу ёқдан бир оз гаплашиб ўтирганларидан кейин Искандар мақсадга ўтди.
-Эргаш ака, Жавлонбековнинг ўғлидан совчи келаётганди. Қандай қарорга келдиларинг?
-Бизнинг ўрнимизга ҳам Нилуфарнинг ўзи қарор қилиб қўйган,-деб Сохиба эридан олдин жавоб қайтарди.
-Нилуфарнинг ўзи? Қанақасига?!- Зулайҳо таажжубланиб сўради.
Домла кулимсираганича совчилар воқеасини гапириб берди.
-Оббо Нилуфар тушмагур-ей, қойилман,-деди Зулайҳо завқланиб.- Жияним ҳам ўзимга ўхшаганда. Айтадиган гапини шартта айтади, қўяди. Ҳаққини бировга бериб қўймайди.
-Ўхшамай ўлсин, ҳаддан ташқари кўнглига қарашнинг, эрклатаверишнинг оқибати шуда,- деб Сохиба норози тўнгиллади. Бунга Зулайҳо қаҳ-қаҳ уриб кулиб юборди.
-Бу гапни менга теккизиб айтаяпсанми? –деди домла хотининг бу гапидан ранжиб. -Қизнинг кўнглига ҳам қараш керакда.
-Кўнглига қараш эмас, жойи чиққанда бериб юборавериш керак,-деди Сохиба унинг ҳолатига эътибор ҳам бермай.
-Бўлди, бас қил, -деб домла унга танбеҳ берди.- Сўнгра Искандарга юзланиб сўради.- Сизларда Самандар деган йигит ишлар экан. Уни яхши биласизми? Қандай йигит ўзи?
-Ҳа, жуда яхши биламан,- деб Искандар сўради.- Уни нега сўраяпсиз?
-Ўша йигитдан кеча Нилуфарга совчи келди. Уларнинг айтишича иккаласи бир-бирига кўнгил қўйган эканлар. Лекин йигитнинг ота- онаси
йўқ бўлиб, Болалар уйида ўсган экан.
-Нилуфарнинг ўзи нима деяпди?- деб сўради Зулайҳо.
-Нима дерди, бермасаларинг қочиб кетаман, деяпди,- деди Сохиба асабий тарзда.
-Қойил-е, дангалини айтибдида!- деб Зулайҳо хитоб қилди. Сохиба, дангали қурсин, деб луқма ташлаганида бунга жавобан кулимсираб деди.
❤200👏61👍48🔥21😍10🕊2
Muallif: BINAFSHA
MUALLIF RUHSATSIZ KOʻCHIRIB OLISH VA IJRO QILISH TAQIQLANADI!!!
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏15🔥7❤5