MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏36🔥3❤1✍1
#ижара_ҳаётлар
113-қисм
Болалигимдаги энг севиб кўрган мультфильмим, бу Том ва Жерри эди. Сичқонга жуда раҳмим келарди. Мушукнинг дастидан унга кун йўқ эди. Қанийди ҳаётларимиз ҳам бир мультфильм каби бўлса.
Гарчи ўхшаш томони бор эмасми? Аввал суратларимиз чизилиб, (яратилиб) кейин ҳаракатлар киритилди. Кимлардир мушук бўлишни танлади, яна кимдир сичқон ролига ўзини мос кўрди. Тимурнинг биргина “Кел!” сўзига қанот қоқиб бориш учун нималар бермас эдим. Фақат бу унчалик осон иш эмас эди.
Олдин ота-онам менга қаттиқ ишонарди, энди эса, афсуски йўқ.
Тимурнинг гапларидан анча вақт ўзимга келолмай юрдим. Ҳисларим яна ва яна иккига бўлиниб, бири Тимурнинг сенда оз бўлсада кўнгли бор деса, бошқа ёни сени ўйин қиляпти, дерди.
Нима бўлган тақдирда ҳам Тошкентга кетишим осон бўлмайдиганга ўхшарди. Эртага янги йил. Ҳамма кириб келаётган йилни орзулар билан қарши олса, кимлардир эски йил яна бироз шошмаса, бироз узайса деб кутар экан.
Мен шу турдан эдим. Чунки қўрқувим бор эди. Баҳорда тўй дейишди. Элбек деганлари яхши ҳам Ўзбекистонда эмас эди. Уни айни шу тобда, бу иккиланиш ва қийноқлар ичида кўргим келмасди.
“Ойи, биз тоғамни уйига борамиз”,-деб укам рухсат сўраб кетди.
Ҳар йили қариндош-уруғ байрам баҳона бир –бириникига борарди.
“Биз ҳам ўтамиз ҳалироқ”,-деб ойимнинг бақирганини эшитдим.
Бугун байрам ўтса, бир амаллаб ойимни кўндиришим керак бўларди. Телефонимнинг тинмай жиринглагани жонга тегиб, Элбекнинг қўнғироғига жавоб беришга мажбур бўлдим.
“Алло!”
“Баҳор!”
“Эшитаман.”
“Нега қўнғироқларимга кеч жавоб берасан?”,-деб дўқ қилди.
“Ишим кўп эди?”,-дедим мен ҳам кесатгандек бўлиб.
“Сени мендан ортиқ ишинг йўқ”,-деганида, дод деб бақиргим келди.
“Нега экан?”
“Ҳурмат қилишни ўрган! Нега телеграминг online эди кеча тунда?”,-деб ҳаддидан ошадиган даражада сўради.
“Ишим бор эди телеграмда.”
“Нима иш экан? Мен ишламайсан, демадимми?”
“Сен кимсан?”,-деб охири бақириб юбордим.
“Мен сени эрингман!”,-деб у ҳам овозини кўтарди.
Ойим бақирганимни кўриб ёнимга яқинлашди.
“Сен менга ҳали эр бўлиб улгурганинг йўқ! Чегарангни билиб гапир!”,-деб гўшакни қўйдим.
“Нималар бўляпти?”,-деб ойим ҳайратланиб сўради.
113-қисм
Болалигимдаги энг севиб кўрган мультфильмим, бу Том ва Жерри эди. Сичқонга жуда раҳмим келарди. Мушукнинг дастидан унга кун йўқ эди. Қанийди ҳаётларимиз ҳам бир мультфильм каби бўлса.
Гарчи ўхшаш томони бор эмасми? Аввал суратларимиз чизилиб, (яратилиб) кейин ҳаракатлар киритилди. Кимлардир мушук бўлишни танлади, яна кимдир сичқон ролига ўзини мос кўрди. Тимурнинг биргина “Кел!” сўзига қанот қоқиб бориш учун нималар бермас эдим. Фақат бу унчалик осон иш эмас эди.
Олдин ота-онам менга қаттиқ ишонарди, энди эса, афсуски йўқ.
Тимурнинг гапларидан анча вақт ўзимга келолмай юрдим. Ҳисларим яна ва яна иккига бўлиниб, бири Тимурнинг сенда оз бўлсада кўнгли бор деса, бошқа ёни сени ўйин қиляпти, дерди.
Нима бўлган тақдирда ҳам Тошкентга кетишим осон бўлмайдиганга ўхшарди. Эртага янги йил. Ҳамма кириб келаётган йилни орзулар билан қарши олса, кимлардир эски йил яна бироз шошмаса, бироз узайса деб кутар экан.
Мен шу турдан эдим. Чунки қўрқувим бор эди. Баҳорда тўй дейишди. Элбек деганлари яхши ҳам Ўзбекистонда эмас эди. Уни айни шу тобда, бу иккиланиш ва қийноқлар ичида кўргим келмасди.
“Ойи, биз тоғамни уйига борамиз”,-деб укам рухсат сўраб кетди.
Ҳар йили қариндош-уруғ байрам баҳона бир –бириникига борарди.
“Биз ҳам ўтамиз ҳалироқ”,-деб ойимнинг бақирганини эшитдим.
Бугун байрам ўтса, бир амаллаб ойимни кўндиришим керак бўларди. Телефонимнинг тинмай жиринглагани жонга тегиб, Элбекнинг қўнғироғига жавоб беришга мажбур бўлдим.
“Алло!”
“Баҳор!”
“Эшитаман.”
“Нега қўнғироқларимга кеч жавоб берасан?”,-деб дўқ қилди.
“Ишим кўп эди?”,-дедим мен ҳам кесатгандек бўлиб.
“Сени мендан ортиқ ишинг йўқ”,-деганида, дод деб бақиргим келди.
“Нега экан?”
“Ҳурмат қилишни ўрган! Нега телеграминг online эди кеча тунда?”,-деб ҳаддидан ошадиган даражада сўради.
“Ишим бор эди телеграмда.”
“Нима иш экан? Мен ишламайсан, демадимми?”
“Сен кимсан?”,-деб охири бақириб юбордим.
“Мен сени эрингман!”,-деб у ҳам овозини кўтарди.
Ойим бақирганимни кўриб ёнимга яқинлашди.
“Сен менга ҳали эр бўлиб улгурганинг йўқ! Чегарангни билиб гапир!”,-деб гўшакни қўйдим.
“Нималар бўляпти?”,-деб ойим ҳайратланиб сўради.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤125👏49🔥25👍9🙈4🤨1😇1
#ижара_ҳаётлар
114-қисм
“Нима бўларди, ойи? Бир ҳожатга чиққанимни айтишим қолди. Қолган ҳамма нарсага хўжайиндек ўзини тута бошлади бунингиз”,-деб йиғлаб юбордим.
“Телефонларини вақтида кўтармаганингдан кейин ҳар хил хаёлга борадида?”,-деди, ҳали ҳам ойим учун бу ҳолат оддийдек туюларди.
“Ойи, сиз одамларни гапи деб, мени кимларга дучор қилаётганингизни биласизми?”,-деб ичим ёниб сўрадим.
“Бошидан шубҳалантирма эди! Тунда ташқарида юрганингни кўрганидан бери шунақа қилмадими?”,-деб кинояли жавоб берди.
“Ойи, калитим йўқ эди, дедим. Нега ишонмайсизлар?”,-деб оёғимни ерга урдим.
“Бўлди, юр! Аввал аммангникига ўтиб, кейин тоғангникига кирамиз”,-деганида телефони жиринглай бошлади.
“Отанг қиляпти”,-деб мени қўлимдан уйиб олди.
Мана шунақа мижғов ва ифлос бир одамга раво кўрилаётган эдим. Бир нарса бўлса, ёки мен билан тортишиб қолса, дарров отамга қўнғироқ қиларди.
“Алло! Дадаси яхшимисиз?”,-деб ойим гўшакни кўтарди.
Бу сафар яна нима деб шикоят қилди экан, деб қўлимни уқалаб, юзимда норози ифода билан ойимга қараб турардим.
“Нима?”,-деб ойим овози қалтираганда,
Эй, Худойим, энди нима деб туҳмат қилган бўлса, деб қўрқдим. Тимур билан бир уйда яшаганимни билдими? Шуни топиб отамга айтдими? Миямда минг хил хаёл ўта бошлади.
“Ҳ-ҳ-ҳозир аҳволи яхшими?”,-деганида юрагим ерга тушгандек бўлди.
Отамга нимадир бўлганди.
“Ойи, тинчлик эканми?”,-деб пичирлаб сўрадим.
“Бўлди, келтирамиз...қанча керак экан?...хўп мен қайинларимга ҳозир айтаман”,-деб шошиб гўшакни қўйди.
“Ойи, нима бўлибди? Отамга бир нарса қилдими?”,-деганимда ойим қўли қалтираб телефонда рақам терарди.
“Алло! Раҳимжон, ука, яхшимисиз? Акангиз Россияда юрак хуружига учрабди, ҳозир қўнғироқ қилишди”,-деганида, оёқ- қўлим бўшаб қолди.
Меҳмонга кетамиз, деган еримизда, ҳамма бизникида йиғилди. Амакиларим отамнинг телефонига қўнғироқ қилишди. Унинг олдида бир одам бор экан, шу гўшакни кўтариб батафсил маълумот берди.
“Инфаркт эмас, инсульт. Юқори қон босими бор экан акани... бир томонини уриб ташлади. Агар шароитингиз бўлса... шу ерда даволатинглар, бўлмаса, бу акани бир амаллаб уйга жўнатиш керак. Ҳужжатлари йўқ экан. Бу касалхонадаги койкалар жуда қиммат. Ишлаб, ҳали тузук пули ҳам йўқ дейишди”,-деганида, эшик олдига чўкдим.
Отам қийналиб кетганди. Балки соғлиғи ростдан у оғир ишларни кўтармади. Аллоҳим, ўзинг ёрдам бер, деб дуо қила бошладим. Ойим йиғлаган , аммаларим эса ойимни айблашга киришганди.
114-қисм
“Нима бўларди, ойи? Бир ҳожатга чиққанимни айтишим қолди. Қолган ҳамма нарсага хўжайиндек ўзини тута бошлади бунингиз”,-деб йиғлаб юбордим.
“Телефонларини вақтида кўтармаганингдан кейин ҳар хил хаёлга борадида?”,-деди, ҳали ҳам ойим учун бу ҳолат оддийдек туюларди.
“Ойи, сиз одамларни гапи деб, мени кимларга дучор қилаётганингизни биласизми?”,-деб ичим ёниб сўрадим.
“Бошидан шубҳалантирма эди! Тунда ташқарида юрганингни кўрганидан бери шунақа қилмадими?”,-деб кинояли жавоб берди.
“Ойи, калитим йўқ эди, дедим. Нега ишонмайсизлар?”,-деб оёғимни ерга урдим.
“Бўлди, юр! Аввал аммангникига ўтиб, кейин тоғангникига кирамиз”,-деганида телефони жиринглай бошлади.
“Отанг қиляпти”,-деб мени қўлимдан уйиб олди.
Мана шунақа мижғов ва ифлос бир одамга раво кўрилаётган эдим. Бир нарса бўлса, ёки мен билан тортишиб қолса, дарров отамга қўнғироқ қиларди.
“Алло! Дадаси яхшимисиз?”,-деб ойим гўшакни кўтарди.
Бу сафар яна нима деб шикоят қилди экан, деб қўлимни уқалаб, юзимда норози ифода билан ойимга қараб турардим.
“Нима?”,-деб ойим овози қалтираганда,
Эй, Худойим, энди нима деб туҳмат қилган бўлса, деб қўрқдим. Тимур билан бир уйда яшаганимни билдими? Шуни топиб отамга айтдими? Миямда минг хил хаёл ўта бошлади.
“Ҳ-ҳ-ҳозир аҳволи яхшими?”,-деганида юрагим ерга тушгандек бўлди.
Отамга нимадир бўлганди.
“Ойи, тинчлик эканми?”,-деб пичирлаб сўрадим.
“Бўлди, келтирамиз...қанча керак экан?...хўп мен қайинларимга ҳозир айтаман”,-деб шошиб гўшакни қўйди.
“Ойи, нима бўлибди? Отамга бир нарса қилдими?”,-деганимда ойим қўли қалтираб телефонда рақам терарди.
“Алло! Раҳимжон, ука, яхшимисиз? Акангиз Россияда юрак хуружига учрабди, ҳозир қўнғироқ қилишди”,-деганида, оёқ- қўлим бўшаб қолди.
Меҳмонга кетамиз, деган еримизда, ҳамма бизникида йиғилди. Амакиларим отамнинг телефонига қўнғироқ қилишди. Унинг олдида бир одам бор экан, шу гўшакни кўтариб батафсил маълумот берди.
“Инфаркт эмас, инсульт. Юқори қон босими бор экан акани... бир томонини уриб ташлади. Агар шароитингиз бўлса... шу ерда даволатинглар, бўлмаса, бу акани бир амаллаб уйга жўнатиш керак. Ҳужжатлари йўқ экан. Бу касалхонадаги койкалар жуда қиммат. Ишлаб, ҳали тузук пули ҳам йўқ дейишди”,-деганида, эшик олдига чўкдим.
Отам қийналиб кетганди. Балки соғлиғи ростдан у оғир ишларни кўтармади. Аллоҳим, ўзинг ёрдам бер, деб дуо қила бошладим. Ойим йиғлаган , аммаларим эса ойимни айблашга киришганди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤108👏44🔥20👍11🌚8💔5😍1
#ижара_ҳаётлар
115-қисм
“Нима қиларди бечора акам шу ерда ишлаб юрса. Бир –икки кўйлакни камроқ кийинглар”,-деб жуда қаттиқ гапирганди.
Бошқа пайт бўлса аммаларимга ойим ўрнидан қаттиқ гапирган бўлардим. Лекин ҳозир кўнглимга ҳеч нима сиғмас эди.
“Нималар деяпсиз, аммаси? Акангиз ўзи кетди”,-деб ойим тушунтириш киритарди.
“Икки ўғлингизни калласида ўзи бирор нарса борми? Қачон қарама курсга қатнайди?Одамларни боласи уч ой ўқиб, ўқишга киради, сизникилар йиллаб ўқийди, мен тушунмай кетдим”,-деб кичик аммам аламини олишда давом этарди.
Улар аслида жуда иноқ эди. Демак ҳамманинг мулойимлиги ўз чегарасига қадар эканда?
“У нима деганингиз? Баҳор ўзи ишлаб, ўзи харажатларини кўтаради. Бизга зарари теккани йўқ. Ўғиллар бўлса...”
“Бўлди қилинглар! Ҳозир масала акамни тезроқ олиб келиш. Баҳор, ишлаган бўлсанг, ортиқча пулинг борми?”,-деб амаким сўраганида,
“Бор, лекин ...”,-дедим, ҳамманинг нигоҳи менга қадалди.
“Бўлди, мана, пуллари бор экан. Бошқача тушунманглар, ҳозир қишни куни, ҳаммани ҳам уйида ортиқча пул топилмайди”,-деб катта амаким орага кирди.
“Қанча бор?”,-деб ойим мендан ўгирилиб сўради.
“Феруза опада ойлигим қолган озроқ”,-деб ўзимни суғурталаб қўйдим.
Чунки Феруза опадан пул олиш катта муаммо эканлигини билардим. Яна шарманда бўлиб қолмаслигим керак. Камига отамни тезроқ олиб келиш лозим бўларди.
“Унда қўнғироқ қил опангга, тез...жўнатсин борини!”,-деб аммам гапирди.
Телефонни қўлимга олиб, қўнғироқ қила бошладим.
Телефонни ҳамма баланд овозга қўйишимни кутсада, мен ундай қилмадим. Ким билади оғзидан нима гаплар чиқарди. Унга вазиятни тушунтирдим.
“Бўлди, чиптасини олиб бераман. Ҳатто бошқа биров бориб, олиб келса, унга ҳам чипта қилиб берамиз. Сени пулингдан кесиб қоламан холос. Вазиятни биласанку ҳозир”,-деб аслида пул йўқлигига келтирди гапни.
Мендан жавоб кутганларга етказганимда,
“Бўлди, мана, чиптаси олиб берилса, Карим бориб келтиради”,-деб катта амаким вазиятга ечим топганди.
“Ишга келиб, чиптани ўзинг тайёрлаб берасан, Баҳор. Мен Дубайга учиб кетяпман. Кейинги ой қайтаман”,-деганини эса ҳамма эшитди.
Ойим бир муддат бу ҳолатга кўнмасада, бошқа чора йўқлигидан, мажбур индамади. Карим амаким мен билан бирга кетадиган бўлди. Фирманинг ҳисоб рақамидан чипталар олинади, пули эса менинг ойлигимдан сақлаб қолинарди. Фақат яна Феруза опа фойдада эди. Кўп ўйлаб, эртага эрталаб Тошкентга кетадиган бўлдик.
115-қисм
“Нима қиларди бечора акам шу ерда ишлаб юрса. Бир –икки кўйлакни камроқ кийинглар”,-деб жуда қаттиқ гапирганди.
Бошқа пайт бўлса аммаларимга ойим ўрнидан қаттиқ гапирган бўлардим. Лекин ҳозир кўнглимга ҳеч нима сиғмас эди.
“Нималар деяпсиз, аммаси? Акангиз ўзи кетди”,-деб ойим тушунтириш киритарди.
“Икки ўғлингизни калласида ўзи бирор нарса борми? Қачон қарама курсга қатнайди?Одамларни боласи уч ой ўқиб, ўқишга киради, сизникилар йиллаб ўқийди, мен тушунмай кетдим”,-деб кичик аммам аламини олишда давом этарди.
Улар аслида жуда иноқ эди. Демак ҳамманинг мулойимлиги ўз чегарасига қадар эканда?
“У нима деганингиз? Баҳор ўзи ишлаб, ўзи харажатларини кўтаради. Бизга зарари теккани йўқ. Ўғиллар бўлса...”
“Бўлди қилинглар! Ҳозир масала акамни тезроқ олиб келиш. Баҳор, ишлаган бўлсанг, ортиқча пулинг борми?”,-деб амаким сўраганида,
“Бор, лекин ...”,-дедим, ҳамманинг нигоҳи менга қадалди.
“Бўлди, мана, пуллари бор экан. Бошқача тушунманглар, ҳозир қишни куни, ҳаммани ҳам уйида ортиқча пул топилмайди”,-деб катта амаким орага кирди.
“Қанча бор?”,-деб ойим мендан ўгирилиб сўради.
“Феруза опада ойлигим қолган озроқ”,-деб ўзимни суғурталаб қўйдим.
Чунки Феруза опадан пул олиш катта муаммо эканлигини билардим. Яна шарманда бўлиб қолмаслигим керак. Камига отамни тезроқ олиб келиш лозим бўларди.
“Унда қўнғироқ қил опангга, тез...жўнатсин борини!”,-деб аммам гапирди.
Телефонни қўлимга олиб, қўнғироқ қила бошладим.
Телефонни ҳамма баланд овозга қўйишимни кутсада, мен ундай қилмадим. Ким билади оғзидан нима гаплар чиқарди. Унга вазиятни тушунтирдим.
“Бўлди, чиптасини олиб бераман. Ҳатто бошқа биров бориб, олиб келса, унга ҳам чипта қилиб берамиз. Сени пулингдан кесиб қоламан холос. Вазиятни биласанку ҳозир”,-деб аслида пул йўқлигига келтирди гапни.
Мендан жавоб кутганларга етказганимда,
“Бўлди, мана, чиптаси олиб берилса, Карим бориб келтиради”,-деб катта амаким вазиятга ечим топганди.
“Ишга келиб, чиптани ўзинг тайёрлаб берасан, Баҳор. Мен Дубайга учиб кетяпман. Кейинги ой қайтаман”,-деганини эса ҳамма эшитди.
Ойим бир муддат бу ҳолатга кўнмасада, бошқа чора йўқлигидан, мажбур индамади. Карим амаким мен билан бирга кетадиган бўлди. Фирманинг ҳисоб рақамидан чипталар олинади, пули эса менинг ойлигимдан сақлаб қолинарди. Фақат яна Феруза опа фойдада эди. Кўп ўйлаб, эртага эрталаб Тошкентга кетадиган бўлдик.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤144👏40👍26✍21🔥20🤨2
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤13
берди ака бош чайқаб.- Мен фақат бир разилни деб
ҳаётимнинг 15 йили қамоқда ўтаётганига, хотинимнинг шунча йил ғам-ҳасратда яшаётганига
ачинаман.
-Демак хотинингиз сизни кутаётган эканда?-деб сўрадим ундан.
-Ҳа, кутаяпди. Шундай вафодор хотин учрагани учун тақдиримга шукур қиламан, -деди биричи марта юзида табассум пайдо бўлиб.-Дилобар мени кўргани келганида , жавобимни беринг, деди . Буни кутмаганим учун ҳайрон бўлдим.. Сабабини сўраганимда, менги ит теккан, шунинг учун сизга муносиб эмасман, деди..Қўйсанг-чи бунақа гапни, дедим унга. -Биласанми, тилло буюм балчиққа тушгани билан ўз қимматини йўқотмайди. Яхшилаб тозаланса яна аввалгидаай ярқираб тураверади. Сен ҳам ўз вафодорлигинг билан танангга теккан харом қўлнинг изини ювиб ташладинг. Бўлган воқеада эса сенинг айбинг йўқ, дедим унга,- деб Райимберди ака негадир жимиб қолди. Ўйланиб қолганини кўриб, оиласи эсига тушиб кетдимикан, деб ўйлаб халақит бермадим.
-Биз шундан кейин ҳақиқий ота-болалардай бўлиб қолдик, -деб Самандар ҳикоясини давом эттирди.- Лекин бир йилгина бирга бўлдик. Чунки у кишининг муддати тугаганди. Бир йилдан кейин Ўзбекистон мустақиллигининг бир йиллиги муносабат билан эълон қилинган амнистияга кўра муддатимни қисқартиришди. Кейинги амнистияда эса бутунлай озод қилишди. Кетма-кет амнистияга кўра қамоқдан. Шунча тез чиқишимнинг ҳам сабабчиси Райимберди ака экан. Буни ўзи айтмаган бўлса ҳам кейинроқ ўзим билиб олдим. Буни қандай уддалади, ҳалиям билмайман. 3-4 кун Шаҳодатникида меҳмон бўлдим. Кейин берган ваъдамга кўра Бухорога, Райимберди аканикига бордим. У ерда ҳам бир неча кун бўлмоқчи эдим. Лекин икки ҳафта қолиб кетдим. Шу ерда қолавер, деб ҳеч ҳол- жонимга қўймаса
бўладими? Иложини қилиб тез-тез кўргани бориб тураман. У киши ҳам келиб туради.
Ҳужжатларим ва қолган ннарсаларимни олгани Абдували акагикига бордим. У кишиниг хурсанд бўлганини кўрсангиз эди. Ҳудди ўз боласи қамоқдан келгандай. Эртаси куни мени
гаражга бошлаб кириб, у ердаги «Жигули»ни кўрсатиб, омонатингни қабул қилиб ол, деди.
-Нега бу меники бўлар экан?- деб ҳайрон бўлиб сўрадим.
-Қамалганингда тўрт минг сўм пулинг менда қолганди, эсингдами?-деб Абдували ака сўради.
-Ҳа эсимда, лекин у пулга бунақа машина беришмайди-ку,-дедим ҳайрон бўлиб.
- Тўғри, хозир беришмайди. Лекин ўша пайтда бунақасини бўлмаса ҳам эскироғини беришарди. Шунақасидан сотиб олиб таъмирладим. Кўриб турганингдай « тулпор» га айланди. Фақат сен у ёқда бўлганинг учун ўзимнинг номимга расмийлаштирган эдим. Энди ўзингга ўтказиб олаверасан. Яхшиямки шундай қилган эканман. Пулнинг қадрсизланиб кетганини қара. Ҳозир ўша пулингга болалар аравачасини ҳам беришмайди,-деди Абдували ака кулимсираб.
-Ундай бўлса бу машинада сизнинг ҳам ҳаққингиз бор экан. Менга машинанинг кераги йўқ. Уни сотсакда, сиз ўз улушингизни олсангиз,- дедим. Мен у пулни стипендиядан, пахта терган пуллардан, Абдували акага қарашганим учун берган пулларидан тўплаган эдим. Ўқишга кирсам керак бўлади, деб сақлаб кўйгандим.
-Бу нима деганинг?-деди кулиб турган Абдували ака бирдан аччиқлангандай бўлиб.- Мен таъмагирлик қилиб имонимни сотадиганлардан эмасман. Бу машина пешона терингга келган. Озгина меҳнат қилиб таъмирлаган бўлсам нима қилибди? Шунга ҳам сендан ҳақ олишим керакми? Ўғлимдай кўриб қамоқдан келганингга ўзимда йўқ севиниб ўтирсаму, сен бўлсанг…
Унинг бунчалик аччиқланади, деб ўйламаган эдим. Ҳақиқатдан жуда ўринсиз гап айтганимни тушуниб ўзимни жуда ноқулай ҳис қилдим . Нима дейишимни ҳам билмасдим.
-Майли, энди бунақа гапни айтма. Сендан ҳафа эмасман,- деб Абдували ака менинг ҳолатимни тушуниб кўнглимни кўтариш учунми оталарча меҳрибонлик билан елкамга қоқиб қўйди
Афсуски шундай ажойиб, бағри кенг кишининг менга қилган яхшиликларини оз бўлсада қайтаришга улгуролмадим. Ўша йили иккинчи ўғлини уйлантирди. «Энди сенга навбат», деганди ўшанда ҳазиллашиб. Шундай бўлсада бу гапни шунчаки айтмаганини англаб тургандим. Кутилмаганда бир неча ой ўтгач қон босими кўтарилиб кетиб оламдан ўтди. Қамоқдан келганимдан кейин таъмирлаш корхонасида ишлаётгандим. Абдували аканинг ўлимидан кейин уникида туролмадим. Шаҳарга келиб заводга ишга кирдим. Машинани со
ҳаётимнинг 15 йили қамоқда ўтаётганига, хотинимнинг шунча йил ғам-ҳасратда яшаётганига
ачинаман.
-Демак хотинингиз сизни кутаётган эканда?-деб сўрадим ундан.
-Ҳа, кутаяпди. Шундай вафодор хотин учрагани учун тақдиримга шукур қиламан, -деди биричи марта юзида табассум пайдо бўлиб.-Дилобар мени кўргани келганида , жавобимни беринг, деди . Буни кутмаганим учун ҳайрон бўлдим.. Сабабини сўраганимда, менги ит теккан, шунинг учун сизга муносиб эмасман, деди..Қўйсанг-чи бунақа гапни, дедим унга. -Биласанми, тилло буюм балчиққа тушгани билан ўз қимматини йўқотмайди. Яхшилаб тозаланса яна аввалгидаай ярқираб тураверади. Сен ҳам ўз вафодорлигинг билан танангга теккан харом қўлнинг изини ювиб ташладинг. Бўлган воқеада эса сенинг айбинг йўқ, дедим унга,- деб Райимберди ака негадир жимиб қолди. Ўйланиб қолганини кўриб, оиласи эсига тушиб кетдимикан, деб ўйлаб халақит бермадим.
-Биз шундан кейин ҳақиқий ота-болалардай бўлиб қолдик, -деб Самандар ҳикоясини давом эттирди.- Лекин бир йилгина бирга бўлдик. Чунки у кишининг муддати тугаганди. Бир йилдан кейин Ўзбекистон мустақиллигининг бир йиллиги муносабат билан эълон қилинган амнистияга кўра муддатимни қисқартиришди. Кейинги амнистияда эса бутунлай озод қилишди. Кетма-кет амнистияга кўра қамоқдан. Шунча тез чиқишимнинг ҳам сабабчиси Райимберди ака экан. Буни ўзи айтмаган бўлса ҳам кейинроқ ўзим билиб олдим. Буни қандай уддалади, ҳалиям билмайман. 3-4 кун Шаҳодатникида меҳмон бўлдим. Кейин берган ваъдамга кўра Бухорога, Райимберди аканикига бордим. У ерда ҳам бир неча кун бўлмоқчи эдим. Лекин икки ҳафта қолиб кетдим. Шу ерда қолавер, деб ҳеч ҳол- жонимга қўймаса
бўладими? Иложини қилиб тез-тез кўргани бориб тураман. У киши ҳам келиб туради.
Ҳужжатларим ва қолган ннарсаларимни олгани Абдували акагикига бордим. У кишиниг хурсанд бўлганини кўрсангиз эди. Ҳудди ўз боласи қамоқдан келгандай. Эртаси куни мени
гаражга бошлаб кириб, у ердаги «Жигули»ни кўрсатиб, омонатингни қабул қилиб ол, деди.
-Нега бу меники бўлар экан?- деб ҳайрон бўлиб сўрадим.
-Қамалганингда тўрт минг сўм пулинг менда қолганди, эсингдами?-деб Абдували ака сўради.
-Ҳа эсимда, лекин у пулга бунақа машина беришмайди-ку,-дедим ҳайрон бўлиб.
- Тўғри, хозир беришмайди. Лекин ўша пайтда бунақасини бўлмаса ҳам эскироғини беришарди. Шунақасидан сотиб олиб таъмирладим. Кўриб турганингдай « тулпор» га айланди. Фақат сен у ёқда бўлганинг учун ўзимнинг номимга расмийлаштирган эдим. Энди ўзингга ўтказиб олаверасан. Яхшиямки шундай қилган эканман. Пулнинг қадрсизланиб кетганини қара. Ҳозир ўша пулингга болалар аравачасини ҳам беришмайди,-деди Абдували ака кулимсираб.
-Ундай бўлса бу машинада сизнинг ҳам ҳаққингиз бор экан. Менга машинанинг кераги йўқ. Уни сотсакда, сиз ўз улушингизни олсангиз,- дедим. Мен у пулни стипендиядан, пахта терган пуллардан, Абдували акага қарашганим учун берган пулларидан тўплаган эдим. Ўқишга кирсам керак бўлади, деб сақлаб кўйгандим.
-Бу нима деганинг?-деди кулиб турган Абдували ака бирдан аччиқлангандай бўлиб.- Мен таъмагирлик қилиб имонимни сотадиганлардан эмасман. Бу машина пешона терингга келган. Озгина меҳнат қилиб таъмирлаган бўлсам нима қилибди? Шунга ҳам сендан ҳақ олишим керакми? Ўғлимдай кўриб қамоқдан келганингга ўзимда йўқ севиниб ўтирсаму, сен бўлсанг…
Унинг бунчалик аччиқланади, деб ўйламаган эдим. Ҳақиқатдан жуда ўринсиз гап айтганимни тушуниб ўзимни жуда ноқулай ҳис қилдим . Нима дейишимни ҳам билмасдим.
-Майли, энди бунақа гапни айтма. Сендан ҳафа эмасман,- деб Абдували ака менинг ҳолатимни тушуниб кўнглимни кўтариш учунми оталарча меҳрибонлик билан елкамга қоқиб қўйди
Афсуски шундай ажойиб, бағри кенг кишининг менга қилган яхшиликларини оз бўлсада қайтаришга улгуролмадим. Ўша йили иккинчи ўғлини уйлантирди. «Энди сенга навбат», деганди ўшанда ҳазиллашиб. Шундай бўлсада бу гапни шунчаки айтмаганини англаб тургандим. Кутилмаганда бир неча ой ўтгач қон босими кўтарилиб кетиб оламдан ўтди. Қамоқдан келганимдан кейин таъмирлаш корхонасида ишлаётгандим. Абдували аканинг ўлимидан кейин уникида туролмадим. Шаҳарга келиб заводга ишга кирдим. Машинани со
❤244👍63⚡10🔥7🤨3✍1
тиб уй олдим. Бу ёғи энди ўзингизга маълум.
Самандар тўхтаб чуқур тин олди. Озроқ ўйланиб туриб гапида давом этди.
-Нилуфар, ҳеч нимани яширмай, ҳаммасини айтдим. Кўриб турганингиздай ҳаётим биров ҳавас қиладиган эмас. Шунинг учун ҳам сизга муносиб эмасман, дегандим. Яхшилаб ўйлаб кўринг. Токи, кейин афсус қилиб юрманг. Ташлаб кетди, деб сиздан асло ҳафа бўлмайман. Ҳафа бўлишга арзимайман ҳам. Худо менинг тақдиримни шундай белгилаб қўйган булса нимаям қила олардим.
Самандарнинг ғам-қайғуга тўла ҳикояси, айниқса чуқур изтироб билан айтган сўнгги
гаплари Нилуфарнинг қалбини эзиб юборди. Узоқ вақт таъсирланиб нима дейишини ҳам билмай қолди. Таскин беришга, кўнглини кўтара оладиган сўз топишга ҳам қийналаётган эди. Ҳаётда бир рўшнолик кўрсмаган, одамлаардан, айниқса ўз яқинларидан жабр кўрган йигитни ўтмишингиз шундай экан, деб ташлаб кетиш ўта шафқатсизлик бўлмайдими? Унинг ярим кўнглига озор бериб баттар қийнамайдими? Яна жонидан ортиқ кўрган севгилисини-я? Бундай қилишни истамайди. Бу виждонсизликдан бошқа нарса эмас. Севгиси ҳақ-ҳурмати ҳам бундай қилолмайди. Ахир севгисиги асраб қолиш ва шу йўл билан бахтга эришишга интилаяпти-ку.
-Самандар ака, сизнинг бегуноҳлигингизга асло шубҳа қилмайман,- деди у кўзларига термилиб.- Шу сабабли сизга бўлган муҳаббатим ҳаққи, нима бўлганда ҳам ташлаб кетмайман. Ҳеч ким бундай қилишга мажбур этолмайди.
-Нилуфар, сиз қарор қилишга шошилманг. Тағин афсус қилиб юрманг. Мени ўйламанг. Раҳмингиз ҳам келмасин.
-Бунинг учун иккиланишга ҳам ҳожат йўқ. Айтдимку, сизга бўлган муносабатимни ўзгартирмайман, -деди Нилуфар бош чайқаб.- Илтимос,бу ҳақда бошқа гапирмайлик. Сиз асло руҳингизни туширманг. Ҳали ҳаммаси яяхши бўлиб кетади. Ахир ойнинг ўн беши қоронғи бўлса, ўн беши ёруғ бўлади. Сизнинг ёруғ кунларингиз эса ҳали олдинда. Қолаверса,энди сиз ёлғиз эмассиз. Ёнингизда мен борман, ёлғизлатиб қўймайман.
Самандарнинг кўнгли алланечук бўлиб кетди. Нилуфарнинг унга бўлган севгиси қанчалик самимий эканлигини яна бир бор ҳис қилиб меҳри товланиб кетди. Секингина елкасидан қучиб деди:
-Нилуфар, бу билан мени қанчалик севинтиргнингизни, кўнглимни кўтарганингизни тасаввур ҳам қилолмайсиз. Ота тарбиясини кўрмадим. Она меҳридан маҳрум эдим. Гапларимга ҳайрон бўлманг, мен ҳозир буни изоҳлаб бера оладиган аҳволда эмасман. Фақат айтинг, ота-онангиз рози бўлишармикан?
-Дадам рози бўлишларига ишонаман. Ойимни эса бир амаллаб кўндирармиз. Жуда оёқ тираб туриб олсалар, мен бир ҳийла ўйлаб қўйдим. Лекин бу ҳозирча сир,- деб Нилуфар маъноли тарзда қўшиб қўйди.- Бизга ёрдам бериши мумкин бўлгар бир «иттифоқчимиз» бор.
-Ким?
-Директоримиз, яъни Искандар поччам.
-У киши бизга қандай ёрдам беришлари мумкин?- деб Самандар ҳайрон бўлиб сўради.
-Ҳозир тушунтираман,- деб Нилуфар унинг қўлини елкасидан олиб диван суянчиғига суянди.- У кишининг қизи бўлмагани учун мени ўз қизидай яхши кўрадилар. Биз ҳатто сирдошмиз ҳам. Агар сиздан совчи борса дадам албатта поччамдан сиз ҳақингизда сўрайдилар. Поччамнинг сиз ҳақингизда фикрлари яхши.
-Э, қойил,-деди Самандар завқ билан.- Бу томонини ҳам ўйлаб қўйган экансизда.
-Ҳа энди ўйламасам ҳам бўлмайди-да, -деб Нилуфар девордаги соатга кўзи тушиб беихтиёр хитоб қилди.- Вой ўлмасам, гап билан бўлиб телевизорни қўймабмиз-ку! «Бойлар ҳам йиғлади» бўлиши керак эди.
-Шунга ҳам афсусланаяпсизми?- деди Самандар кулимсираб.- Эртага қайтарганларида кўрарсиз. Бу ёқда ўзимизнинг бойлар «йиғлайдиган» бўлиб турибдику.
-Ўзимизнинг бойлар нега йиғлашар экан?-деб Нилуфар ҳайрон бўлиб суради.- Сиз бойлар деб кимларни айтаяпсиз?
-Жавлонбеков ва унинг арзандасини айтаяпманда. Сизнинг менга турмушга чиқмоқчилигингизни билишса «йиғлаб» қолишмайдими?
-Эҳ-ҳе, уларни айтаяпсизми? –деб Нилуфар кулиб юборди.- Йиғдашса йиғлашар, бизга нима? Менга деса баттар бўлишсин.
Самандар бу борадаги рақибларини ўйлаганида ноҳушликни ҳис қила бошлади. Уларнинг ён бермасликларини, йўлини топиб тўсқинлик қилишларига, муҳаббатларини топтаб, бир-бирларидан айиришга ҳаракат қилишлари аниқлигини ва бу йўлда ҳеч нимадан қайтмасликларини ҳис қилаётган эди. Нилуфарнинг кулиб турган чеҳрасига қараб бу ноҳушликлар қаёққадир чекиниб,
Самандар тўхтаб чуқур тин олди. Озроқ ўйланиб туриб гапида давом этди.
-Нилуфар, ҳеч нимани яширмай, ҳаммасини айтдим. Кўриб турганингиздай ҳаётим биров ҳавас қиладиган эмас. Шунинг учун ҳам сизга муносиб эмасман, дегандим. Яхшилаб ўйлаб кўринг. Токи, кейин афсус қилиб юрманг. Ташлаб кетди, деб сиздан асло ҳафа бўлмайман. Ҳафа бўлишга арзимайман ҳам. Худо менинг тақдиримни шундай белгилаб қўйган булса нимаям қила олардим.
Самандарнинг ғам-қайғуга тўла ҳикояси, айниқса чуқур изтироб билан айтган сўнгги
гаплари Нилуфарнинг қалбини эзиб юборди. Узоқ вақт таъсирланиб нима дейишини ҳам билмай қолди. Таскин беришга, кўнглини кўтара оладиган сўз топишга ҳам қийналаётган эди. Ҳаётда бир рўшнолик кўрсмаган, одамлаардан, айниқса ўз яқинларидан жабр кўрган йигитни ўтмишингиз шундай экан, деб ташлаб кетиш ўта шафқатсизлик бўлмайдими? Унинг ярим кўнглига озор бериб баттар қийнамайдими? Яна жонидан ортиқ кўрган севгилисини-я? Бундай қилишни истамайди. Бу виждонсизликдан бошқа нарса эмас. Севгиси ҳақ-ҳурмати ҳам бундай қилолмайди. Ахир севгисиги асраб қолиш ва шу йўл билан бахтга эришишга интилаяпти-ку.
-Самандар ака, сизнинг бегуноҳлигингизга асло шубҳа қилмайман,- деди у кўзларига термилиб.- Шу сабабли сизга бўлган муҳаббатим ҳаққи, нима бўлганда ҳам ташлаб кетмайман. Ҳеч ким бундай қилишга мажбур этолмайди.
-Нилуфар, сиз қарор қилишга шошилманг. Тағин афсус қилиб юрманг. Мени ўйламанг. Раҳмингиз ҳам келмасин.
-Бунинг учун иккиланишга ҳам ҳожат йўқ. Айтдимку, сизга бўлган муносабатимни ўзгартирмайман, -деди Нилуфар бош чайқаб.- Илтимос,бу ҳақда бошқа гапирмайлик. Сиз асло руҳингизни туширманг. Ҳали ҳаммаси яяхши бўлиб кетади. Ахир ойнинг ўн беши қоронғи бўлса, ўн беши ёруғ бўлади. Сизнинг ёруғ кунларингиз эса ҳали олдинда. Қолаверса,энди сиз ёлғиз эмассиз. Ёнингизда мен борман, ёлғизлатиб қўймайман.
Самандарнинг кўнгли алланечук бўлиб кетди. Нилуфарнинг унга бўлган севгиси қанчалик самимий эканлигини яна бир бор ҳис қилиб меҳри товланиб кетди. Секингина елкасидан қучиб деди:
-Нилуфар, бу билан мени қанчалик севинтиргнингизни, кўнглимни кўтарганингизни тасаввур ҳам қилолмайсиз. Ота тарбиясини кўрмадим. Она меҳридан маҳрум эдим. Гапларимга ҳайрон бўлманг, мен ҳозир буни изоҳлаб бера оладиган аҳволда эмасман. Фақат айтинг, ота-онангиз рози бўлишармикан?
-Дадам рози бўлишларига ишонаман. Ойимни эса бир амаллаб кўндирармиз. Жуда оёқ тираб туриб олсалар, мен бир ҳийла ўйлаб қўйдим. Лекин бу ҳозирча сир,- деб Нилуфар маъноли тарзда қўшиб қўйди.- Бизга ёрдам бериши мумкин бўлгар бир «иттифоқчимиз» бор.
-Ким?
-Директоримиз, яъни Искандар поччам.
-У киши бизга қандай ёрдам беришлари мумкин?- деб Самандар ҳайрон бўлиб сўради.
-Ҳозир тушунтираман,- деб Нилуфар унинг қўлини елкасидан олиб диван суянчиғига суянди.- У кишининг қизи бўлмагани учун мени ўз қизидай яхши кўрадилар. Биз ҳатто сирдошмиз ҳам. Агар сиздан совчи борса дадам албатта поччамдан сиз ҳақингизда сўрайдилар. Поччамнинг сиз ҳақингизда фикрлари яхши.
-Э, қойил,-деди Самандар завқ билан.- Бу томонини ҳам ўйлаб қўйган экансизда.
-Ҳа энди ўйламасам ҳам бўлмайди-да, -деб Нилуфар девордаги соатга кўзи тушиб беихтиёр хитоб қилди.- Вой ўлмасам, гап билан бўлиб телевизорни қўймабмиз-ку! «Бойлар ҳам йиғлади» бўлиши керак эди.
-Шунга ҳам афсусланаяпсизми?- деди Самандар кулимсираб.- Эртага қайтарганларида кўрарсиз. Бу ёқда ўзимизнинг бойлар «йиғлайдиган» бўлиб турибдику.
-Ўзимизнинг бойлар нега йиғлашар экан?-деб Нилуфар ҳайрон бўлиб суради.- Сиз бойлар деб кимларни айтаяпсиз?
-Жавлонбеков ва унинг арзандасини айтаяпманда. Сизнинг менга турмушга чиқмоқчилигингизни билишса «йиғлаб» қолишмайдими?
-Эҳ-ҳе, уларни айтаяпсизми? –деб Нилуфар кулиб юборди.- Йиғдашса йиғлашар, бизга нима? Менга деса баттар бўлишсин.
Самандар бу борадаги рақибларини ўйлаганида ноҳушликни ҳис қила бошлади. Уларнинг ён бермасликларини, йўлини топиб тўсқинлик қилишларига, муҳаббатларини топтаб, бир-бирларидан айиришга ҳаракат қилишлари аниқлигини ва бу йўлда ҳеч нимадан қайтмасликларини ҳис қилаётган эди. Нилуфарнинг кулиб турган чеҳрасига қараб бу ноҳушликлар қаёққадир чекиниб,
❤239🔥53😍25🌚10🕊4👍2👏1
Insonni qoʻlidan emas, qalbidan qattiq ushlang Hech qayerga ketaolmaydi…🦋
😍30❤15
Muallif: BINAFSHA
MUALLIF RUHSATSIZ KOʻCHIRIB OLISH VA IJRO QILISH TAQIQLANADI!!!
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤37😍9🔥2
Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
56- қисим
-Ҳа ишларим кўпайиб кетди. Яна Элифни ҳам тез тез мазаси бўлмай қоляпти. Яқинда яна аперацияси бор. Касали анча кучайиб бормоқда, тезроқ аперация қилиш керак.
-Шунақа де. Тузалиб кецин. Аперациядан кейин унга жуда яхши эътибор керак. Энаганг яхши қарай оладими?
-Ҳа яхши қарайди. Нелдин холани биласизку?
-Ҳа яхши унда. Эртага Элифни ҳам олиб кел. Қизлар билан ҳам танишиб кетади.
-Хўп олиб келаман. Ўзи у ҳам опамлар билан таништиргани олиб боринг деб айтиб юрганди. Бек гапира туриб Малакка қараб қўяр, ҳаёли фақат шунда бўлиб қолганди. Малак ҳам буни сезиб ўзини ноқулай ҳис қилиб ўтирарди.
-Малак сен ҳам дугоналарингни таклиф қил қизим.
-Ҳа албатта ойи. Айтаман. Бўлди бошқа ўтиролмайман деб ўйладию, секин менга энди рухсат деб дарслари кўплигини баҳона қилиб туриб кетди. Ортидан Бек қараб қоларкан, у билан гаплашиб олиши кераклигини ўйлади. У аллақачон севиб қолганини тан олиб бўлганди. Аммо дадам бунга нима деркан деб бир қарорга келолмай юрибди. Малак кетгач у ҳам энди борақолай деб уйига кетди. Уйга келиб ҳам ярим кечагача дадасига қандай айтиш ҳақида ўйлаб чиқди. Эртасига ишларини эртароқ тугатиб, Элиф ва энагасини олиб дадасининг уйига йўл олди. Етиб борганда ҳамма тайёргарлик билан банд эди. Аммо Малак ҳеч қаерда кўринмасди.
Муаллиф :Бинафша
56- қисим
-Ҳа ишларим кўпайиб кетди. Яна Элифни ҳам тез тез мазаси бўлмай қоляпти. Яқинда яна аперацияси бор. Касали анча кучайиб бормоқда, тезроқ аперация қилиш керак.
-Шунақа де. Тузалиб кецин. Аперациядан кейин унга жуда яхши эътибор керак. Энаганг яхши қарай оладими?
-Ҳа яхши қарайди. Нелдин холани биласизку?
-Ҳа яхши унда. Эртага Элифни ҳам олиб кел. Қизлар билан ҳам танишиб кетади.
-Хўп олиб келаман. Ўзи у ҳам опамлар билан таништиргани олиб боринг деб айтиб юрганди. Бек гапира туриб Малакка қараб қўяр, ҳаёли фақат шунда бўлиб қолганди. Малак ҳам буни сезиб ўзини ноқулай ҳис қилиб ўтирарди.
-Малак сен ҳам дугоналарингни таклиф қил қизим.
-Ҳа албатта ойи. Айтаман. Бўлди бошқа ўтиролмайман деб ўйладию, секин менга энди рухсат деб дарслари кўплигини баҳона қилиб туриб кетди. Ортидан Бек қараб қоларкан, у билан гаплашиб олиши кераклигини ўйлади. У аллақачон севиб қолганини тан олиб бўлганди. Аммо дадам бунга нима деркан деб бир қарорга келолмай юрибди. Малак кетгач у ҳам энди борақолай деб уйига кетди. Уйга келиб ҳам ярим кечагача дадасига қандай айтиш ҳақида ўйлаб чиқди. Эртасига ишларини эртароқ тугатиб, Элиф ва энагасини олиб дадасининг уйига йўл олди. Етиб борганда ҳамма тайёргарлик билан банд эди. Аммо Малак ҳеч қаерда кўринмасди.
❤103🔥46👍31😍5🤨4👏1
Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
57-қисим
Бек секин уни ҳеч кимга сездирмай излай бошлади. Аммо излаб тополмагач, хонасига чиқмоқчи эди ёнига Сафия келиб қолди.
-Салом Сафия. Жуда вақтида келдингда ўзиям. Элиф билан танишиб олдингми. Мана буни сенга олгандим.-У доим келганида Сафия учун бирон ширинлик ёки ўйинчоқ олиб келарди. Бугун ҳам йўлда Элиф музқаймоқ олиб беринг деб туриб олгач, магазин ёнида тўхтаб музқаймоқ билан бирга Элиф ва Сафия учун ширинлик олганди. Ҳозир шу ишидан жуда хурсанд бўлиб кетди. - Ҳа Сафия сизларга нима учун Малак ёрдам бермаяпти. Ёки яна дарси бормикан.
-Рахмат Бекзод ака ширинлик учун. Ҳа опамми? Ҳеч кимга айтмасангиз айтаман.
-Бўлди сен айтмадинг , мен эса эшитганим йўқ. Хўш гапирчи кичкинтой шунча сирли қаерда экан опанг.
-Чеҳра холамни танийсизку. Ўша холамни ўғли олиб кетди. Ойимга совға танлашда холамга ёрдам бераркан. Кейин бирга келишса керак. Бира тўла иккимиз учун ҳам совға олади.
-Шунақа дегин. Бошқа одам йўқ эканми?Жин урсин. Майли Сафия сен Элиф билан ўйнай қол. - Бекни рашкдан бутун танаси қизий бошлади. Бу гапдан кейин на бир жойда тура олди ва на ўтира олди. Уёқдан буёққа бориб келар, икки кўзи йўлда бўлиб қолди. Вақт ҳам атай қилгандек, кеч ҳам туша қолмади. Бир кўнгли қизга телефон қилиб, шартда бориб ўзи билн билан бирга олиб қайтсамми ҳам деди. Лекин буни ҳамма ҳар хил тушунишини ўйлаб яна ўзини босди. Ва ниҳоят меҳмонлар ҳам кела бошлади. Аста секин меҳмонлар зали одамга тўлиб кетди. Лекин ҳамон бу Малак хонимдан дарак йўқ. Бундан баттар жиғибийрон бўлиб ҳовлига чиқиб энди машинасига ўтирмоқчи бўлганда, Малак ва ўша холаси Зафарни машинасида етиб келди.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
Муаллиф :Бинафша
57-қисим
Бек секин уни ҳеч кимга сездирмай излай бошлади. Аммо излаб тополмагач, хонасига чиқмоқчи эди ёнига Сафия келиб қолди.
-Салом Сафия. Жуда вақтида келдингда ўзиям. Элиф билан танишиб олдингми. Мана буни сенга олгандим.-У доим келганида Сафия учун бирон ширинлик ёки ўйинчоқ олиб келарди. Бугун ҳам йўлда Элиф музқаймоқ олиб беринг деб туриб олгач, магазин ёнида тўхтаб музқаймоқ билан бирга Элиф ва Сафия учун ширинлик олганди. Ҳозир шу ишидан жуда хурсанд бўлиб кетди. - Ҳа Сафия сизларга нима учун Малак ёрдам бермаяпти. Ёки яна дарси бормикан.
-Рахмат Бекзод ака ширинлик учун. Ҳа опамми? Ҳеч кимга айтмасангиз айтаман.
-Бўлди сен айтмадинг , мен эса эшитганим йўқ. Хўш гапирчи кичкинтой шунча сирли қаерда экан опанг.
-Чеҳра холамни танийсизку. Ўша холамни ўғли олиб кетди. Ойимга совға танлашда холамга ёрдам бераркан. Кейин бирга келишса керак. Бира тўла иккимиз учун ҳам совға олади.
-Шунақа дегин. Бошқа одам йўқ эканми?Жин урсин. Майли Сафия сен Элиф билан ўйнай қол. - Бекни рашкдан бутун танаси қизий бошлади. Бу гапдан кейин на бир жойда тура олди ва на ўтира олди. Уёқдан буёққа бориб келар, икки кўзи йўлда бўлиб қолди. Вақт ҳам атай қилгандек, кеч ҳам туша қолмади. Бир кўнгли қизга телефон қилиб, шартда бориб ўзи билн билан бирга олиб қайтсамми ҳам деди. Лекин буни ҳамма ҳар хил тушунишини ўйлаб яна ўзини босди. Ва ниҳоят меҳмонлар ҳам кела бошлади. Аста секин меҳмонлар зали одамга тўлиб кетди. Лекин ҳамон бу Малак хонимдан дарак йўқ. Бундан баттар жиғибийрон бўлиб ҳовлига чиқиб энди машинасига ўтирмоқчи бўлганда, Малак ва ўша холаси Зафарни машинасида етиб келди.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
🔥99❤66👍38👏9😍3
Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
58-қисим
Улар жуда мамнун машинадан тушаркан, Малакни кўзи Бекка тушиб бирдан тўхтади. У шунчалар ғазаб билан қараб турардики, бир зум энди нима бўлади деган фикир ҳам ўтди ҳаёлидан. Кейин менга хўжайин эмаску деб олға юришда давом эта бошлади. Қараса улар томон келмокда.
-Салом, хуш келибсиз. Ичкарига марҳамат.
-Рахмат Бекзод. Хуш вақт бўл. Ишларинг жойидами. Сени ҳам кўрмаганимга анча бўлибдия. Майли гаплашамиз.
-Ҳа ҳаммаси жойида. - Чеҳра хоним Бекни бундай совуқ туршидан бироз чўчиб, ўғлини ҳам бошлаб ичкарига кириб кета бошлади. Зафар эса бу Малак учун шунақа асабий бўлиб олганини бирдан тушунди. Ичида жуда хурсанд ҳам бўлди. Малакни йўқ демай совға танлашишга боргани у учун зор имконият бўлганди. Қизни энди кетишим керак деганига ҳам қўймай, совға олиб бўлгач ҳатто кафега ҳам олиб борди. Буни онаси билан бир кун олдин режа қилиб олишганди. Онаси эса Райхон хоним билан олдинги ахволида бўлганида сира ҳам қуда бўлмасди. Аммо ҳозир у кимсан Мурат бейни севикли аёли ҳамда ўз безнисига эга безниследй хоним. Бундай имконни ким ҳам қўлдан чиқарарди. Қолаверса дугонаси, бир икки авраса бўлди. Улар шуни ўйлаб, ишни қизни кўнглини олишдан бошлашганди. Яна иккинчи томондан Бек ҳам Малакка бефарқ эмаслиги аниқ. Ахир шундай ёқимтой чиройли қизни севмай бўладими? Демак Бекка ҳам зарба берган. Бир ўқ билан икки қуённи уриб, энди секин иккинчи режага ўтсак ҳам бўлар деб ҳозирча индамай ойиси билан бирга кириб кетди.
Реакция ва изоҳларни унутманг!
Муаллиф :Бинафша
58-қисим
Улар жуда мамнун машинадан тушаркан, Малакни кўзи Бекка тушиб бирдан тўхтади. У шунчалар ғазаб билан қараб турардики, бир зум энди нима бўлади деган фикир ҳам ўтди ҳаёлидан. Кейин менга хўжайин эмаску деб олға юришда давом эта бошлади. Қараса улар томон келмокда.
-Салом, хуш келибсиз. Ичкарига марҳамат.
-Рахмат Бекзод. Хуш вақт бўл. Ишларинг жойидами. Сени ҳам кўрмаганимга анча бўлибдия. Майли гаплашамиз.
-Ҳа ҳаммаси жойида. - Чеҳра хоним Бекни бундай совуқ туршидан бироз чўчиб, ўғлини ҳам бошлаб ичкарига кириб кета бошлади. Зафар эса бу Малак учун шунақа асабий бўлиб олганини бирдан тушунди. Ичида жуда хурсанд ҳам бўлди. Малакни йўқ демай совға танлашишга боргани у учун зор имконият бўлганди. Қизни энди кетишим керак деганига ҳам қўймай, совға олиб бўлгач ҳатто кафега ҳам олиб борди. Буни онаси билан бир кун олдин режа қилиб олишганди. Онаси эса Райхон хоним билан олдинги ахволида бўлганида сира ҳам қуда бўлмасди. Аммо ҳозир у кимсан Мурат бейни севикли аёли ҳамда ўз безнисига эга безниследй хоним. Бундай имконни ким ҳам қўлдан чиқарарди. Қолаверса дугонаси, бир икки авраса бўлди. Улар шуни ўйлаб, ишни қизни кўнглини олишдан бошлашганди. Яна иккинчи томондан Бек ҳам Малакка бефарқ эмаслиги аниқ. Ахир шундай ёқимтой чиройли қизни севмай бўладими? Демак Бекка ҳам зарба берган. Бир ўқ билан икки қуённи уриб, энди секин иккинчи режага ўтсак ҳам бўлар деб ҳозирча индамай ойиси билан бирга кириб кетди.
Реакция ва изоҳларни унутманг!
❤96👍42🔥24👏13😍8🙈6😇6🕊3
Изҳорсиз ишқ
Муаллиф :Бинафша
59-қисим
Малак эса Бекни ёнида қолиб, унга бироз қараб турдида кетишга чоғланди.
-Хўш мазза қилиб айландингларми? Битта совға учун шунча вақт кетдингми у билан. Яна кийган кийимингни қара. Бу кийимда кимнидир эътиборини жалб қилмоқчи бўлдингми? Менимча уддалагансан.
-Бас қил Бек. Менга хўжайин эмассан. Мен Зафар учун эмас, Чеҳра холам учун бордим. Мен унга, холам эса менга совға танлашда ёрдам бердик. Бўлмаган гапларни қилма майлими? Бугун ойимни туғилган куни, булар эса азиз меҳмонлар. Илтимос шу бугун томоша кўрсатма. Эртага гаплашамиз бўптими? Ҳозир эса юр ичкарига кирайлик ҳамма келиб бўлган, ойим кутиб қоасин.
-Кўйлак ҳақида нима дейсан. Бунақа ёрқин кўйлакларни одатда эътибордан четда қолган қизлар кийишади. Жуда очиқ эмасми? Бошқа кийим қуриб қолибдими?
-Ўзим хоҳлаганимни кияман. Ҳеч қанақа очиқ эмас. Сен юрадиган қизлар кийими олдида бу қанчалик ёпиқ эканлигини яхши биласан. Тўғри бироз ёрқин. Ахир кийсам ойимни туғилган кунига кийдим. Шунга нима қилибди. Ўзи сен нима учун бунча мени тергаяпсан. Севган йигитиммисан ёки унаштирилдикми?
-Билмайман Малак. Сени атрофингда бошқани кўрсам, ақлдан озяпман. Сенга суқланиб қараганларни эса кўзларини ўйиб олгим келади. Менга нима бўлаётганини ўзим ҳам тушуниб етганим йўқ.
-Нималар деяпсан Бек. Бу айтган гапларинг хато. Илтимос бунақа гапларни гапирма. Ахир....ахир.. биз.. ўртамиз.. бундай бўлиши мумкин эмас.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
Муаллиф :Бинафша
59-қисим
Малак эса Бекни ёнида қолиб, унга бироз қараб турдида кетишга чоғланди.
-Хўш мазза қилиб айландингларми? Битта совға учун шунча вақт кетдингми у билан. Яна кийган кийимингни қара. Бу кийимда кимнидир эътиборини жалб қилмоқчи бўлдингми? Менимча уддалагансан.
-Бас қил Бек. Менга хўжайин эмассан. Мен Зафар учун эмас, Чеҳра холам учун бордим. Мен унга, холам эса менга совға танлашда ёрдам бердик. Бўлмаган гапларни қилма майлими? Бугун ойимни туғилган куни, булар эса азиз меҳмонлар. Илтимос шу бугун томоша кўрсатма. Эртага гаплашамиз бўптими? Ҳозир эса юр ичкарига кирайлик ҳамма келиб бўлган, ойим кутиб қоасин.
-Кўйлак ҳақида нима дейсан. Бунақа ёрқин кўйлакларни одатда эътибордан четда қолган қизлар кийишади. Жуда очиқ эмасми? Бошқа кийим қуриб қолибдими?
-Ўзим хоҳлаганимни кияман. Ҳеч қанақа очиқ эмас. Сен юрадиган қизлар кийими олдида бу қанчалик ёпиқ эканлигини яхши биласан. Тўғри бироз ёрқин. Ахир кийсам ойимни туғилган кунига кийдим. Шунга нима қилибди. Ўзи сен нима учун бунча мени тергаяпсан. Севган йигитиммисан ёки унаштирилдикми?
-Билмайман Малак. Сени атрофингда бошқани кўрсам, ақлдан озяпман. Сенга суқланиб қараганларни эса кўзларини ўйиб олгим келади. Менга нима бўлаётганини ўзим ҳам тушуниб етганим йўқ.
-Нималар деяпсан Бек. Бу айтган гапларинг хато. Илтимос бунақа гапларни гапирма. Ахир....ахир.. биз.. ўртамиз.. бундай бўлиши мумкин эмас.
Реакция ва изоҳларни кутиб қоламан!
❤128🔥71👏31🙈14🤨4👍2😍1
🔥IZHORSIZ ISHQ 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 10.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 150 qismdan iborat!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 10.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 150 qismdan iborat!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤13👍7
#саҳарлик_дуоси
Роббим!
Билиб-билмай айблаш, инсонларнинг нуқсони ҳақида катта гапириш журъатига кирган бўлсам Ўзинг кечир. Синовидан бехабар ҳолатда маломат қилган кишиларимнинг имтиҳонига мени дучор қилма!..
✍️umidaaziz
https://t.me/ibratli_nomalar
📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱
Telegrmadagi yagona kanal
🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵
Роббим!
Билиб-билмай айблаш, инсонларнинг нуқсони ҳақида катта гапириш журъатига кирган бўлсам Ўзинг кечир. Синовидан бехабар ҳолатда маломат қилган кишиларимнинг имтиҳонига мени дучор қилма!..
✍️umidaaziz
https://t.me/ibratli_nomalar
Telegrmadagi yagona kanal
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤22👏8
#эслатма
Аллоҳ —ўзгармайдиган нарсаларни ўзгартиришга Қодир зот.
✍️ umidaaziz
https://t.me/ibratli_nomalar
📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱
Telegrmadagi yagona kanal
⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️ ⚪️
Аллоҳ —ўзгармайдиган нарсаларни ўзгартиришга Қодир зот.
https://t.me/ibratli_nomalar
Telegrmadagi yagona kanal
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤32👍7🔥3❤🔥2
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥29👏12❤2