🔥IZHORSIZ ISHQ 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 200 qismdan ortiq!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 200 qismdan ortiq!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤14👏7🙈3
Men senga osmonni keltirdim sevgim
Yulduz Usmonova
Мен сенга баҳорни келтирдим севгим
Энди иккимизда ҳамма нарса бор !!!
Ассалому алейкум омонмисиз азизим?!
Янги кунни келтирган тонгга шукурлар бўлсин!
Қалбингиз, қўлингиз, уйингиз гулга тўлсин!
Ичингиздаги ёруғлик, бутун ҳаётингизни ёритиб турсин!
Доим бахтли яшанг!
Яхшиям борсиз азизим!😘🤗
Энди иккимизда ҳамма нарса бор !!!
Ассалому алейкум омонмисиз азизим?!
Янги кунни келтирган тонгга шукурлар бўлсин!
Қалбингиз, қўлингиз, уйингиз гулга тўлсин!
Ичингиздаги ёруғлик, бутун ҳаётингизни ёритиб турсин!
Доим бахтли яшанг!
Яхшиям борсиз азизим!😘🤗
❤11
Bugun, 7 mart
☁️ +14°...+7°, Bulutli
Hozir: 🌡 N/A°, N/A m/s
Tong: ☁️ +9°
Kun: ☁️ +13°
Oqshom: ☁️ +13°
Namlik: 58%
Shamol: G'arbiy-janubi-g'arbiy, 1.6 m/s
Bosim: N/A mm sim. ust.
Oy: Qisqarayotgan oy
Quyosh chiqishi: 06:36
Quyosh botishi: 18:07
☁️ +14°...+7°, Bulutli
Hozir: 🌡 N/A°, N/A m/s
Tong: ☁️ +9°
Kun: ☁️ +13°
Oqshom: ☁️ +13°
Namlik: 58%
Shamol: G'arbiy-janubi-g'arbiy, 1.6 m/s
Bosim: N/A mm sim. ust.
Oy: Qisqarayotgan oy
Quyosh chiqishi: 06:36
Quyosh botishi: 18:07
❤6
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏16❤7✍7🔥3
#ижара_ҳаётлар
99-қисм
Феруза опа бу дугонасига бирор илмоқли гап гапирганга ўхшайди. Қонуний томонни ҳал қилаётган “қадрдон”, Феруза опага кинояли гапириши бежизга эмас деб ўйладим. Ишнинг қолган вақти хаёлимдан фақат шу уй масаласи айланди. Тимур ишончнома билан келган бўлса, ўзи ким унда? Мен унинг Светанинг эрига бирор қариндош бўлади, деб ўйлаган эдим.
Кимсан Тимур Охунов?
Ким?
Уйга чарчаб етиб бордим. Лекин ичимдаги қизиқиш қийнашда давом этарди. Уйда Жасминанинг ўзи бор экан. Ундан Тимур қани, деб сўрасам менга бошқача муомала қилиши мумкин.
Меҳмонхонада телевизорни баланд қўйиб томоша қилиб ўтирарди. Уст- бошимни алмашиб ёнига бордим. Уйга келганимда диванда шунчаки ўтиргандек туюлганди. Аммо телевизорнинг овозини баҳона қилиб ёнига борганимда, чап томонида бир водка шишаси думалаб ётарди. Маст эди, ўзида эмас, шунчаки кўзи экранда, лекин хаёли аллақачон бошқа диёрларда учарди. Мастлик ростлик дейишади. Балки алдаб, бир- икки савол сўрасам менга жавоб берарди.
“Жасмина, бирор еринг оғрияптими?”,-деб унга ғамхўрлик қилгандек сўрадим.
Тили қовушмайдиган даражада эди.
“Тимур қаерда? Нега сени ёлғиз қолдирди?”,-деганимда юзимга қаради.
Кўзларида ғам учқунларини кўрдим.
“Мен доим ёлғизман.Онам ташлаб кетганидан бери... ёлғизман “,-деб йиғлай бошлади.
Уни бу ҳолини кўриб раҳмим келди.
“Унақа эмас...шунча танишинг бор атрофингда... Тимур бор“,-деб унга далда бериш мақсадидек савол берган бўлсамда, асл ниятимни ўзим яхши билардим.
“Тимур мени севмайди. Уни менга фақат раҳми келади, холос”,-деди ўзича ғудирланиб.
Мени бу гапдан негадир ичимдан бир чумоли юрган изидек бир ҳис ўтди.
“Тегма менга...мен кетишим керак”,-деб ўрнидан турмоқчи бўлди.
Фақат мувозанатини тута олмади. Ундан кучим кўплиги учун бир амаллаб диванга ётқиздим. Чўнтагимдан телефонни олиб, Тимурга қўнғироқ қилдим.
“Алло!”,-деб гўшакни кўтарди.
“Жасмина уйда ёлғиз...ва яна ичиб ўтирган экан”,-дедим унга шунчаки хабар бергандек бўлиб.
“Мени бироз ишим қолди. Илтимос сендан, унинг қўлидан ароқни ол ва ўзини хонага қамаб қўй”,-деди.
Спиртли ичимликни яширар эдимда, бу бадбахт қизни қандай хонага қамардим?
“Сен қачон келасан?”,-деб сўраганимда,
“Буни ким сўраяпти? Сенми ёки ёнингдаги ?”,-деб яна ўйин қила бошлади.
“Мен шунчаки бир сингил сифатида сўрагандим “,-деб гўшакни қўйдим.
Жасминани хонасига олиб кириш ўрнига, устига кўрпасини олиб чиқиб ёпдим. Телефоним қайта –қайта жиринглай бошлади. Тимур эканлигини билиб жавоб бермадим. Смс хабар келди.
“Мен сенга акалик қилишим мумкин, лекин сен менга сингиллик қилолмайсан, яхши қиз”, -деб ёзилганди.
99-қисм
Феруза опа бу дугонасига бирор илмоқли гап гапирганга ўхшайди. Қонуний томонни ҳал қилаётган “қадрдон”, Феруза опага кинояли гапириши бежизга эмас деб ўйладим. Ишнинг қолган вақти хаёлимдан фақат шу уй масаласи айланди. Тимур ишончнома билан келган бўлса, ўзи ким унда? Мен унинг Светанинг эрига бирор қариндош бўлади, деб ўйлаган эдим.
Кимсан Тимур Охунов?
Ким?
Уйга чарчаб етиб бордим. Лекин ичимдаги қизиқиш қийнашда давом этарди. Уйда Жасминанинг ўзи бор экан. Ундан Тимур қани, деб сўрасам менга бошқача муомала қилиши мумкин.
Меҳмонхонада телевизорни баланд қўйиб томоша қилиб ўтирарди. Уст- бошимни алмашиб ёнига бордим. Уйга келганимда диванда шунчаки ўтиргандек туюлганди. Аммо телевизорнинг овозини баҳона қилиб ёнига борганимда, чап томонида бир водка шишаси думалаб ётарди. Маст эди, ўзида эмас, шунчаки кўзи экранда, лекин хаёли аллақачон бошқа диёрларда учарди. Мастлик ростлик дейишади. Балки алдаб, бир- икки савол сўрасам менга жавоб берарди.
“Жасмина, бирор еринг оғрияптими?”,-деб унга ғамхўрлик қилгандек сўрадим.
Тили қовушмайдиган даражада эди.
“Тимур қаерда? Нега сени ёлғиз қолдирди?”,-деганимда юзимга қаради.
Кўзларида ғам учқунларини кўрдим.
“Мен доим ёлғизман.Онам ташлаб кетганидан бери... ёлғизман “,-деб йиғлай бошлади.
Уни бу ҳолини кўриб раҳмим келди.
“Унақа эмас...шунча танишинг бор атрофингда... Тимур бор“,-деб унга далда бериш мақсадидек савол берган бўлсамда, асл ниятимни ўзим яхши билардим.
“Тимур мени севмайди. Уни менга фақат раҳми келади, холос”,-деди ўзича ғудирланиб.
Мени бу гапдан негадир ичимдан бир чумоли юрган изидек бир ҳис ўтди.
“Тегма менга...мен кетишим керак”,-деб ўрнидан турмоқчи бўлди.
Фақат мувозанатини тута олмади. Ундан кучим кўплиги учун бир амаллаб диванга ётқиздим. Чўнтагимдан телефонни олиб, Тимурга қўнғироқ қилдим.
“Алло!”,-деб гўшакни кўтарди.
“Жасмина уйда ёлғиз...ва яна ичиб ўтирган экан”,-дедим унга шунчаки хабар бергандек бўлиб.
“Мени бироз ишим қолди. Илтимос сендан, унинг қўлидан ароқни ол ва ўзини хонага қамаб қўй”,-деди.
Спиртли ичимликни яширар эдимда, бу бадбахт қизни қандай хонага қамардим?
“Сен қачон келасан?”,-деб сўраганимда,
“Буни ким сўраяпти? Сенми ёки ёнингдаги ?”,-деб яна ўйин қила бошлади.
“Мен шунчаки бир сингил сифатида сўрагандим “,-деб гўшакни қўйдим.
Жасминани хонасига олиб кириш ўрнига, устига кўрпасини олиб чиқиб ёпдим. Телефоним қайта –қайта жиринглай бошлади. Тимур эканлигини билиб жавоб бермадим. Смс хабар келди.
“Мен сенга акалик қилишим мумкин, лекин сен менга сингиллик қилолмайсан, яхши қиз”, -деб ёзилганди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤118🔥68👍12👏9🙈5😇2😍1
#ижара_ҳаётлар
100-қисм
Хавфли ўйинлар тўлқинли денгизга ўхшайди. Сувнинг рангига, сокин оқиши ва жилосига мафтун бўлиб яқинлашган пайтингда бирдан кўтарилган тўлқин ҳайбати, инсонни қўрқитиши ҳеч гап эмас. Тимурнинг ҳар хил сўз ўйинлари мени ундан узоқлаштириш ўрнига, аксинча, унга баттар боғлаб боргандек эди.
Ичимдаги истакка бир ном қўя олсам, қани эди. Тимурнинг мени севишини истаяпманми, ёки тескариси? Бор диққати менда бўлгач, истаганим шу эди, дея ортимга қарамай қочишни хоҳлаяпманми? У билан орамизда бир тортишув кучи борлигини иккимиз ҳам жуда яхши биламиз, менимча.
Фақат бундан иккимиз ҳам қочишни танлаган эдик. Ака бўлар эмишда, сингил бўлмас эканман. Бу гаплар билан ичимни баттар қиздирганини билса эди.
Тимурнинг смсини юзимда табассум билан ўқидим. Кўзим бир нарсалар деб тушида гапираётган Жасминага тушди. Сониясида ақлим яна ўз эътирозини билдирганди. Ичган ароғи ичини ёндираётганга ўхшарди. Эгнидаги тўқилган свитерининг ёқасини тортиб, ўзига ҳаво топмоқчи бўлди.
"Шунчалик ҳам ичадими?",- деб гапириб, унга устидаги кийимини ечишига ёрдам бердим.
Ингичка иплик майкаси ҳам танасидан юқори кўтарилганда, кўзим кўрган манзарадан қотиб қолди.
Баданининг ҳар ерида турли излар бор эди. Пичоқ десанг, пичоққа ўхшамайди. Ёниқ изидек, аммо думалоқ ва кичкина излар. Бу нимани изи деб диққат билан қарамоқчи бўлганимда, Жасмина норози бўлгандек овозлар чиқарди ва устига кўрпасини тортди.
Бу қизнинг ҳаётида нима бўлган? Дарди қанчалик оғир экан-ки, маст ҳолатида ҳам яраларини бировга кўрсатгиси келмас эди. Бироз унинг боши устида ўтирдим. Мен ўзимнинг муаммоларимни ичида худди дунём торайгандек бўлардим. Бироқ бошимда ота-онам, яқинларим бор эди. Аламдан ичар эканда Жасмина, деб ўйланиб қолдим. Эшик тақиллади, ичкаридан қулфлаб қўйганим ёдимда йўқ. Бориб очдим, Тимур келганди. Устидан гупиллаб овқат ҳиди келарди. Иш дегани бирор жойда ошпазлик қилиб келяпти, демак.
"Ухладими?",-деб сўради Жасминани назарда тутиб.
"Ухлаб қолди",-дедим унга йўл очиб.
Тимур ичкарига кирди ва қўлидаги сумкасини уйнинг бир бурчагига ташлади. Сўнг ўзи ювиниш хонасига кириб кетди. Ичим қизиб, ерда ётган сумканинг оғзини очиб кўрдим.
100-қисм
Хавфли ўйинлар тўлқинли денгизга ўхшайди. Сувнинг рангига, сокин оқиши ва жилосига мафтун бўлиб яқинлашган пайтингда бирдан кўтарилган тўлқин ҳайбати, инсонни қўрқитиши ҳеч гап эмас. Тимурнинг ҳар хил сўз ўйинлари мени ундан узоқлаштириш ўрнига, аксинча, унга баттар боғлаб боргандек эди.
Ичимдаги истакка бир ном қўя олсам, қани эди. Тимурнинг мени севишини истаяпманми, ёки тескариси? Бор диққати менда бўлгач, истаганим шу эди, дея ортимга қарамай қочишни хоҳлаяпманми? У билан орамизда бир тортишув кучи борлигини иккимиз ҳам жуда яхши биламиз, менимча.
Фақат бундан иккимиз ҳам қочишни танлаган эдик. Ака бўлар эмишда, сингил бўлмас эканман. Бу гаплар билан ичимни баттар қиздирганини билса эди.
Тимурнинг смсини юзимда табассум билан ўқидим. Кўзим бир нарсалар деб тушида гапираётган Жасминага тушди. Сониясида ақлим яна ўз эътирозини билдирганди. Ичган ароғи ичини ёндираётганга ўхшарди. Эгнидаги тўқилган свитерининг ёқасини тортиб, ўзига ҳаво топмоқчи бўлди.
"Шунчалик ҳам ичадими?",- деб гапириб, унга устидаги кийимини ечишига ёрдам бердим.
Ингичка иплик майкаси ҳам танасидан юқори кўтарилганда, кўзим кўрган манзарадан қотиб қолди.
Баданининг ҳар ерида турли излар бор эди. Пичоқ десанг, пичоққа ўхшамайди. Ёниқ изидек, аммо думалоқ ва кичкина излар. Бу нимани изи деб диққат билан қарамоқчи бўлганимда, Жасмина норози бўлгандек овозлар чиқарди ва устига кўрпасини тортди.
Бу қизнинг ҳаётида нима бўлган? Дарди қанчалик оғир экан-ки, маст ҳолатида ҳам яраларини бировга кўрсатгиси келмас эди. Бироз унинг боши устида ўтирдим. Мен ўзимнинг муаммоларимни ичида худди дунём торайгандек бўлардим. Бироқ бошимда ота-онам, яқинларим бор эди. Аламдан ичар эканда Жасмина, деб ўйланиб қолдим. Эшик тақиллади, ичкаридан қулфлаб қўйганим ёдимда йўқ. Бориб очдим, Тимур келганди. Устидан гупиллаб овқат ҳиди келарди. Иш дегани бирор жойда ошпазлик қилиб келяпти, демак.
"Ухладими?",-деб сўради Жасминани назарда тутиб.
"Ухлаб қолди",-дедим унга йўл очиб.
Тимур ичкарига кирди ва қўлидаги сумкасини уйнинг бир бурчагига ташлади. Сўнг ўзи ювиниш хонасига кириб кетди. Ичим қизиб, ерда ётган сумканинг оғзини очиб кўрдим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤110🔥55👍22👏4😍1
#ижара_ҳаётлар
101-қисм
Турли пичоқлар ва чўмич билан капгири бор эди. Яна бир кичик селофан пакетда эса оқ кукунга ўхшаган нарсани кўриб, қўлим ток ургандек бўлди. Ишқилиб бу мен ўйлаган нарса эмасми, деб қўрқиб қолдим.
Сумканинг оғзини ёпиб, бироз кутиб турдим. Нима деб ўйлашни билолмай бошим қотганди. Тимурни ёмон одамлар қаторига қўшгим келмасди. Унга зарар тегишини ўйласам, юрагимга оғриқ кирганди. Бу уйнинг меросхўри бўлган киши қамоқда бўлса, Тимурнинг ҳам қоронғу ўтмиши бор бўлса-чи? Балки шунга биздан узоқ тур, деганмикан? Кошки айтмасайди, ёмонлигича қолсайди ичимда. Бетоб бўлганимда қарамай кетганида, ҳозир осонгина уни айблай олардим. Кўнгил қурғур гапга қулоқ осмасди. Жасминанинг ёнига, диваннинг учида ўтирдим. Тимур қўлидаги сочиғи билан бошини артиб, хонага кирди. Мени кўриб ҳайрон қолганидан, қошлари бири кўтарилиб, бири тушди.
"Нима бўлди?",- деб сўради.
"Мен ҳам шуни сўрамоқчиман. Нима бўлганди, нима бўляпти ва энди нима бўлади?",-деб унга саволларни қаторлаб бердим.
"Қайсиси қизиқ?",- деб ҳеч эътироз билдирмай жавоб берди.
Гапни нимадан бошлашни билмай, таваккал энг енгил саволдан бошладим.
"Жасминага нима қилган?",- дедим кўзларига қараб.
"Ўлгудек ичган...ўзинг кўрибсан ",-деди совуққонлик билан.
"Уни биламан....танасидаги излар нимаси?",- деб сўраганимда, билдирмай чуқур нафас олди.
Сўнг сумкасини олиб, хонасини эшигини очди ва уни эшикдан ичкарига қўйди.
"Жавоб кутяпман",-дедим.
Стокголм синдромини бир менга тегишли эмасми, деб қўрқиб қолдим. Тимур ёки бошқаси. Кимдир бу қизнинг жонини қаттиқ оғритган кўринади.
"Нима дейишимни истаяпсан?",- деб гапни узатишга ҳаракат қиларди.
"Бу қизга кимдир ёмон ишлар қилганми?" -деб сўрадим очиқлик бўлсин дея.
"Ўзидан сўрайсан, истаса айтади",-деб қўрс жавоб берди.
"Маст ҳолатида ҳам мендан уялиб ярасини беркитди. Айтишига ишонсам, сендан сўрамас эдим",- деб бироз асабийлашдим.
"Ишдан чарчаб келдим, Баҳор! Ҳатто ювинишга ҳам эриниб тургандим. Гапни кўпайтирма, илтимос ",-деди уф тортиб.
Ўрнимдан турдим. Қўлимни бир - бирига ўтказиб олгандим.
"Ким қилди? Сенми?",-деганимда, кўзларини қисиб, менга тик қараб турарди.
"Нега сўраяпсан?",- деди, худди сенга нима, дегандек оҳангда.
101-қисм
Турли пичоқлар ва чўмич билан капгири бор эди. Яна бир кичик селофан пакетда эса оқ кукунга ўхшаган нарсани кўриб, қўлим ток ургандек бўлди. Ишқилиб бу мен ўйлаган нарса эмасми, деб қўрқиб қолдим.
Сумканинг оғзини ёпиб, бироз кутиб турдим. Нима деб ўйлашни билолмай бошим қотганди. Тимурни ёмон одамлар қаторига қўшгим келмасди. Унга зарар тегишини ўйласам, юрагимга оғриқ кирганди. Бу уйнинг меросхўри бўлган киши қамоқда бўлса, Тимурнинг ҳам қоронғу ўтмиши бор бўлса-чи? Балки шунга биздан узоқ тур, деганмикан? Кошки айтмасайди, ёмонлигича қолсайди ичимда. Бетоб бўлганимда қарамай кетганида, ҳозир осонгина уни айблай олардим. Кўнгил қурғур гапга қулоқ осмасди. Жасминанинг ёнига, диваннинг учида ўтирдим. Тимур қўлидаги сочиғи билан бошини артиб, хонага кирди. Мени кўриб ҳайрон қолганидан, қошлари бири кўтарилиб, бири тушди.
"Нима бўлди?",- деб сўради.
"Мен ҳам шуни сўрамоқчиман. Нима бўлганди, нима бўляпти ва энди нима бўлади?",-деб унга саволларни қаторлаб бердим.
"Қайсиси қизиқ?",- деб ҳеч эътироз билдирмай жавоб берди.
Гапни нимадан бошлашни билмай, таваккал энг енгил саволдан бошладим.
"Жасминага нима қилган?",- дедим кўзларига қараб.
"Ўлгудек ичган...ўзинг кўрибсан ",-деди совуққонлик билан.
"Уни биламан....танасидаги излар нимаси?",- деб сўраганимда, билдирмай чуқур нафас олди.
Сўнг сумкасини олиб, хонасини эшигини очди ва уни эшикдан ичкарига қўйди.
"Жавоб кутяпман",-дедим.
Стокголм синдромини бир менга тегишли эмасми, деб қўрқиб қолдим. Тимур ёки бошқаси. Кимдир бу қизнинг жонини қаттиқ оғритган кўринади.
"Нима дейишимни истаяпсан?",- деб гапни узатишга ҳаракат қиларди.
"Бу қизга кимдир ёмон ишлар қилганми?" -деб сўрадим очиқлик бўлсин дея.
"Ўзидан сўрайсан, истаса айтади",-деб қўрс жавоб берди.
"Маст ҳолатида ҳам мендан уялиб ярасини беркитди. Айтишига ишонсам, сендан сўрамас эдим",- деб бироз асабийлашдим.
"Ишдан чарчаб келдим, Баҳор! Ҳатто ювинишга ҳам эриниб тургандим. Гапни кўпайтирма, илтимос ",-деди уф тортиб.
Ўрнимдан турдим. Қўлимни бир - бирига ўтказиб олгандим.
"Ким қилди? Сенми?",-деганимда, кўзларини қисиб, менга тик қараб турарди.
"Нега сўраяпсан?",- деди, худди сенга нима, дегандек оҳангда.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤124🔥75😇16👍12😍3🤨1
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Bugundan Ramazon aksiyasi.
Yani hikoya narxi endi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤13
Байрамда нима совға қилишни ўйлаб кўп бош қотирманг, ўргилай, одами хижолат қилиб 🙃 Бир йилликкинами, олти ойликкинами телеграм премиум совға қилсангиз бўлаверади, биласизу, камтарииингинаман, шугинага ҳам бошим осмонга етади 🤭🙈
🤣🤣🤣🤣🤣🤣
🤣🤣🤣🤣🤣🤣
😍41😁25👏23❤7🐳4
НАФС ҚУЛИГА АЙЛАНГАН ГЎРКОВ ҚЎЛИДА ХЎРЛАНГАН ҚИЗ НОЛАСИ...
Болалигимда бувим дуо қилганида доим битта гап кўп қайтарарди: «Илоҳим, ортимда қолинглар!» Ўшанда бу сўзларнинг мағзини чақолмасдим. Аммо катта бўлганим сари битта даҳшатли ҳақиқатни англаб етдим. Фарзандлар биттагина бўлган отаси, биттагина бўлган онаси омонатини топширса кўника олар экан-у, аммо ота ёки она битта боласи вафот этса-ю яна тўққизта боласи бўлса-да кўника олмас экан. Шунинг учун ҳам ўнта бўлса ўрни бошқа деб бежиз айтишмаган. Улар ота омонат, она омонат деган ибораларни кўп такрорлашади-ю, аммо фарзанд омонат деган гапни ҳеч қачон тан олишмайди. Чунки ҳеч қайси ота-она фарзанд доғини кўришни истамайди.
Швециянинг Стокгольм шаҳрида истиқомат қилувчи Дидиер Буркхолтер ҳам айнан шундай оталардан эди. Унинг ҳам фарзандидан орзулари, умидлари катта эди. Келажагининг ғамини ер, бахти саодатини кўришдан умидвор эди. Аммо… Ўпкасини қўлтиқлаб келаётган шашқалоқ битта ҳайдовчи унинг нафақат қизини, қизига қўшиб ўзининг ҳам дунёсини остин-устун қилди. Фарзандидан айрилган битта у эканми деяпсизми? Йўқ, бу шўрлик, бу бояқиш, бу бахти қаро ота якка-ю ёлғиз қизини икки марта тупроққа қўйди. Тез орада диплом оламан деб турган, илмий иш устида ишлаб юрган ёшгина билимдон қизни автофалокатдан сўнг касалхонадан мозорга олиб кетилди. Қизини тупроққа қўйган отага қизидан хотиралари, буюмлари ёдгор бўлиб қолди. Бу ҳали ҳаммаси эмас экан. Шўрлик отанинг бошига кетма-кет кўргуликлар ёғила бошлади. Руҳий тушкунликка тушиб қолди. Томоғидан овқат ўтмас, қўли ишга бормас, кечалари ухлай олмас, ухлай олса, йиғлаб уйғонар ва қизининг хонасига кириб суратига тикилиб тонг оттирарди. Бир ой деганда хотинига ёрилди. Унинг кечалари йиғлаб уйғонишининг сабаби — қизи экан. Марҳума отасининг тушларига кириб, қўлларини чўзганча чинқираб йиғлар, мени қутқаринг ота, дея уввос солиб, нола қиларкан. Шундоғам бир сиқим бўлиб қолган она эридан ҳавотир олиб, дарҳол руҳшуносга олиб борди. Бироқ бир ойдан бери ҳар куни бир хил туш кўришининг сабабини руҳшунослар ҳам тополмади. Асабларини даволай олишмади. Фақат биттасигина ақлли фикр айтди: «Қизингизни зиёрат қилинг. Илтимос қилинг, руҳи сизни тинч қўйсин!». Ҳар тунги тушлардан, йиғилардан, азоблардан эзилиб кетган ота шундай қилди. Қизининг қабрини зиёрат этди. Шифокор айтганидек, қабр олдида тинч қўйишини сўраб илтимос қилди. Туриб кетаётганида эса… У зудлик билан қабристон қоровулини чақирди. Янги қабр бироз чўккандек эди.
Шундай бўлиши мумкинми? — деб сўради у қоровулдан. Гўрковни топиб келишди. Қабрни қазишса… қиз йўқ эди. Жиноят қидирув бўлими ходимлари етиб келганидан сўнг эса ҳаммаси ойдинлашди. Марҳуманинг танаси гўрковнинг омборхонасидан, эски ваннанинг ичидан топилди. На одам ва на ҳайвон бўлмиш гўрков марҳума тупроққа қўйилган куниёқ қазиб олиб, иссиқ сувга солиб қўйган ва ҳар тун… у ёғини ёзишга қалам ожизлик қилади. Ҳатто ҳайвонлар ҳам ҳеч қачон бу қадар тубан шаҳвоний нафсга қул бўлмаса керак… Марҳумани қайта ювиб тупроққа қўйишди. Бахти қаро отани қизининг руҳи тинч қўйди. Дарвоқе, гўрковни эса қамоқхонада бир нечта маҳбуслар дўппослаб ўлдиришди.
Болалигимда бувим дуо қилганида доим битта гап кўп қайтарарди: «Илоҳим, ортимда қолинглар!» Ўшанда бу сўзларнинг мағзини чақолмасдим. Аммо катта бўлганим сари битта даҳшатли ҳақиқатни англаб етдим. Фарзандлар биттагина бўлган отаси, биттагина бўлган онаси омонатини топширса кўника олар экан-у, аммо ота ёки она битта боласи вафот этса-ю яна тўққизта боласи бўлса-да кўника олмас экан. Шунинг учун ҳам ўнта бўлса ўрни бошқа деб бежиз айтишмаган. Улар ота омонат, она омонат деган ибораларни кўп такрорлашади-ю, аммо фарзанд омонат деган гапни ҳеч қачон тан олишмайди. Чунки ҳеч қайси ота-она фарзанд доғини кўришни истамайди.
Швециянинг Стокгольм шаҳрида истиқомат қилувчи Дидиер Буркхолтер ҳам айнан шундай оталардан эди. Унинг ҳам фарзандидан орзулари, умидлари катта эди. Келажагининг ғамини ер, бахти саодатини кўришдан умидвор эди. Аммо… Ўпкасини қўлтиқлаб келаётган шашқалоқ битта ҳайдовчи унинг нафақат қизини, қизига қўшиб ўзининг ҳам дунёсини остин-устун қилди. Фарзандидан айрилган битта у эканми деяпсизми? Йўқ, бу шўрлик, бу бояқиш, бу бахти қаро ота якка-ю ёлғиз қизини икки марта тупроққа қўйди. Тез орада диплом оламан деб турган, илмий иш устида ишлаб юрган ёшгина билимдон қизни автофалокатдан сўнг касалхонадан мозорга олиб кетилди. Қизини тупроққа қўйган отага қизидан хотиралари, буюмлари ёдгор бўлиб қолди. Бу ҳали ҳаммаси эмас экан. Шўрлик отанинг бошига кетма-кет кўргуликлар ёғила бошлади. Руҳий тушкунликка тушиб қолди. Томоғидан овқат ўтмас, қўли ишга бормас, кечалари ухлай олмас, ухлай олса, йиғлаб уйғонар ва қизининг хонасига кириб суратига тикилиб тонг оттирарди. Бир ой деганда хотинига ёрилди. Унинг кечалари йиғлаб уйғонишининг сабаби — қизи экан. Марҳума отасининг тушларига кириб, қўлларини чўзганча чинқираб йиғлар, мени қутқаринг ота, дея уввос солиб, нола қиларкан. Шундоғам бир сиқим бўлиб қолган она эридан ҳавотир олиб, дарҳол руҳшуносга олиб борди. Бироқ бир ойдан бери ҳар куни бир хил туш кўришининг сабабини руҳшунослар ҳам тополмади. Асабларини даволай олишмади. Фақат биттасигина ақлли фикр айтди: «Қизингизни зиёрат қилинг. Илтимос қилинг, руҳи сизни тинч қўйсин!». Ҳар тунги тушлардан, йиғилардан, азоблардан эзилиб кетган ота шундай қилди. Қизининг қабрини зиёрат этди. Шифокор айтганидек, қабр олдида тинч қўйишини сўраб илтимос қилди. Туриб кетаётганида эса… У зудлик билан қабристон қоровулини чақирди. Янги қабр бироз чўккандек эди.
Шундай бўлиши мумкинми? — деб сўради у қоровулдан. Гўрковни топиб келишди. Қабрни қазишса… қиз йўқ эди. Жиноят қидирув бўлими ходимлари етиб келганидан сўнг эса ҳаммаси ойдинлашди. Марҳуманинг танаси гўрковнинг омборхонасидан, эски ваннанинг ичидан топилди. На одам ва на ҳайвон бўлмиш гўрков марҳума тупроққа қўйилган куниёқ қазиб олиб, иссиқ сувга солиб қўйган ва ҳар тун… у ёғини ёзишга қалам ожизлик қилади. Ҳатто ҳайвонлар ҳам ҳеч қачон бу қадар тубан шаҳвоний нафсга қул бўлмаса керак… Марҳумани қайта ювиб тупроққа қўйишди. Бахти қаро отани қизининг руҳи тинч қўйди. Дарвоқе, гўрковни эса қамоқхонада бир нечта маҳбуслар дўппослаб ўлдиришди.
❤115😢56❤🔥21🔥16🙈12👍3😇3
✍ҲАҚОРАТНИНГ АЧЧИҚ ҲОЛВАСИ… (Воқеа реал ҳаётдан олинган)
* * *
Бугун Ғози гуручфурушнинг бозори чаққон бўлди. Икки тонна «мол»ни кўтарасига ўтқазди-қўйди. Худо бераман деса ўзига осон экан.
«Навар»ни қўйинга урди-ю, «Дамас»нинг рулини ресторан тарафга бурди.
«Шундай кунда ресторанга кирса ярашади, — кўнглидан ўтказди Ғози. — Бунақанги мижоз ҳар куниям келавермайди. Қуртдай қип санаб берди-я пулни, хумпар! Жа мард йигит экан ўзиям! Ҳойнаҳой улар томонда гуруч камчилроқ, ё қимматроқ бўлса керак. Мен айтган нархни эшитиб пул санашга шошиб қолди-я! Ишқилиб бераридан қисмасин!..
Ғози ресторанга кирди-ю, икки юз эллик грамм ароқ, ярим порций товуқ гўштига буюртма берди.
Ароқни ичиб, орқасидан помидор чайнаганди, танаси яйради. Қайноққина товуқ гўшти кайфини янада чоғ қилиб, олти ой олдинги ҳаёти кўз ўнгида гавдаланди.
Тиканли симлар, қурол тутган қўриқчи, сочи қириб ташланган маҳбуслар…
«Ўша ёқлардаям бировга сўзимни бермадим, Худога шукр! — ўйлади у тақа мўйловини ҳафсала билан силаб. — Манаман деганиминан ош қатиқ бўлдим. Насиб бўлса, бундан кейин ҳам ҳеч кимга сир бой бермайман. Қўрқадиган ерим ҳам йўқ. Биронтаси ғинг десин, энасини учқўрғондан кўрсатмасам Ғози отимни бошқа қўяман!..»
Буларнинг ҳаммаси ичкилик таъсирида миясига келаётган ўйлар эди. Одати шунақа. Ичкиликни оғзига олдими, тамом, турмадаги уч йиллик ҳаёти ёдига тушаверади. Беихтиёр муштлари тугилади. Қошлари чимирилиб, асаб томирлари таранглашади. Ўзини бу дунёда энг зўравон, кучли ва шафқатсиз ҳисоблай бошлайди.
Шу тобда ҳамма нарсага қодирдек, овозини бир-икки парда кўтариб ҳам гапира олади.
Ҳозир эса, ёнида ҳеч ким йўқ. Улфатларни чақириб ўтиргиси келмади. Ёлғиз қолгиси, бароридан келган ишни бир ўзи ўтириб нишонлагиси келди.
— Ҳой қизалоқ! — бақирди кайфи ошиб қолган Ғози мўйловини силаб. — Тез икки юзта опкел! Бунинг камлик қилди!..
* * *
Ҳали олиб келинган ароқни алоҳида стаканчага қуйиб улгурмай, қўл телефони жиринглай бошлади.
Ғози оғир уф тортганча гўшакни олиб қичқирди:
— Алло! Қизим! Сенмисан? Нима бўлди?
Гўшакдан қиз боланинг йиғиси эшитилгач, Ғози беихтиёр ўрнидан туриб кетди.
— Ким? Самин? Нимага ҳақорат қилади? Ие, шунақа дедими? Вой аблаҳ, ҳароми-ей! Ҳали Ғозининг қизини ҳақорат қилдими? Қандай ҳадди сиғди? Хўп, Дилноз қизим, сен йиғлама! Уйга бор! У ярамаснинг адабини ўзим бераман. Кечагина тухумдан чиқиб шунақа ҳақорат қилибдими сени, ўзидан кўрсин! Бас, йиғлайверма! Мен ҳозироқ ҳал қиламан!..
Ғози зарда билан телефонни ўчирди-да, стаканчадаги ароқни бир кўтаришда сипқориб, стол устига қоғозчада ёзилган пулни ташлади ва ўрнидан турди.
«Битта-ю битта қизимни ҳақорат қилибди-я, итдан тарқаган Самин! Ҳали қараб тургин, ифлос, онадан туғилганингга пушаймон ейсан!..»
* * *
Ям-яшил «Дамас» қишлоқ кўчаси бўйлаб ўқдек учиб борарди. Ғози гуручфуруш қўлидаги сигаретни чўзиб-чўзиб тортар, ора-сирада бор овозда сўкиниб қўярди.
— Итфеълнинг боласи! Отаси раҳматлиям ғирт ярамас одам эди. Болалигимда боплаб дўппослагани ҳалигача эсимдан чиқмайди… Йўқ, қизимни ҳақоратлатиб қўймайман! Жавоб беради ўша гапи учун, ҳа!..
Машина қишлоқ четидаги темир дарвоза рўпарасига келиб тўхтади.
Ғози қўни-қўшниларнинг эътиборини тортмаслик, гап-сўз кўпаймаслиги учун ҳийла ўзини босган бўлди-да, дарвозани қия очиб овоз берди.
— Саминбой-й! Ҳов Саминбой!..
Кўз очиб юмгунча ёши йигирма бешга етиб етмаган, баланд бўйли, мўйлаби сабза урган қорача йигит чиқди. У қандайдир кўнгилсизликни олдиндан сезган каби Ғози гуручфурушга қовоғини уйган кўйи боқиб истамайгина сўрашиш учун қўл узатди.
— Келинг, амаки, хуш кепсиз! — деди Самин совуққонлик билан. — Бирор хизмат бормиди? Ичкарига киринг!..
Ғози унга нафрат аралаш тикилиб турди-да, ер чизиб масхараомуз тиржайди ва кескин бошини кўтарди.
— Бир иш бориди-да, Саминбой!
— деди машинага ишора қилиб.
— Агар вақтинг бўлса, бир ерга бориб келсак! Нима дейсан?..
Самин ҳам қишлоқ муштумзўрларининг бири. Гарчи айбини англаб турса-да, бўш келишни ор билди.
— Гап йўқ! Ҳозир борамизми?
— Ҳа, ҳозир… Хўш, кетдикми?
— Бўпти, дарвозани қулфлаб қўяй! Уйда ҳеч ким йўғиди.
У апил-тапил дарвозага қулф урди-да, Ғозининг олдига тушиб бориб
* * *
Бугун Ғози гуручфурушнинг бозори чаққон бўлди. Икки тонна «мол»ни кўтарасига ўтқазди-қўйди. Худо бераман деса ўзига осон экан.
«Навар»ни қўйинга урди-ю, «Дамас»нинг рулини ресторан тарафга бурди.
«Шундай кунда ресторанга кирса ярашади, — кўнглидан ўтказди Ғози. — Бунақанги мижоз ҳар куниям келавермайди. Қуртдай қип санаб берди-я пулни, хумпар! Жа мард йигит экан ўзиям! Ҳойнаҳой улар томонда гуруч камчилроқ, ё қимматроқ бўлса керак. Мен айтган нархни эшитиб пул санашга шошиб қолди-я! Ишқилиб бераридан қисмасин!..
Ғози ресторанга кирди-ю, икки юз эллик грамм ароқ, ярим порций товуқ гўштига буюртма берди.
Ароқни ичиб, орқасидан помидор чайнаганди, танаси яйради. Қайноққина товуқ гўшти кайфини янада чоғ қилиб, олти ой олдинги ҳаёти кўз ўнгида гавдаланди.
Тиканли симлар, қурол тутган қўриқчи, сочи қириб ташланган маҳбуслар…
«Ўша ёқлардаям бировга сўзимни бермадим, Худога шукр! — ўйлади у тақа мўйловини ҳафсала билан силаб. — Манаман деганиминан ош қатиқ бўлдим. Насиб бўлса, бундан кейин ҳам ҳеч кимга сир бой бермайман. Қўрқадиган ерим ҳам йўқ. Биронтаси ғинг десин, энасини учқўрғондан кўрсатмасам Ғози отимни бошқа қўяман!..»
Буларнинг ҳаммаси ичкилик таъсирида миясига келаётган ўйлар эди. Одати шунақа. Ичкиликни оғзига олдими, тамом, турмадаги уч йиллик ҳаёти ёдига тушаверади. Беихтиёр муштлари тугилади. Қошлари чимирилиб, асаб томирлари таранглашади. Ўзини бу дунёда энг зўравон, кучли ва шафқатсиз ҳисоблай бошлайди.
Шу тобда ҳамма нарсага қодирдек, овозини бир-икки парда кўтариб ҳам гапира олади.
Ҳозир эса, ёнида ҳеч ким йўқ. Улфатларни чақириб ўтиргиси келмади. Ёлғиз қолгиси, бароридан келган ишни бир ўзи ўтириб нишонлагиси келди.
— Ҳой қизалоқ! — бақирди кайфи ошиб қолган Ғози мўйловини силаб. — Тез икки юзта опкел! Бунинг камлик қилди!..
* * *
Ҳали олиб келинган ароқни алоҳида стаканчага қуйиб улгурмай, қўл телефони жиринглай бошлади.
Ғози оғир уф тортганча гўшакни олиб қичқирди:
— Алло! Қизим! Сенмисан? Нима бўлди?
Гўшакдан қиз боланинг йиғиси эшитилгач, Ғози беихтиёр ўрнидан туриб кетди.
— Ким? Самин? Нимага ҳақорат қилади? Ие, шунақа дедими? Вой аблаҳ, ҳароми-ей! Ҳали Ғозининг қизини ҳақорат қилдими? Қандай ҳадди сиғди? Хўп, Дилноз қизим, сен йиғлама! Уйга бор! У ярамаснинг адабини ўзим бераман. Кечагина тухумдан чиқиб шунақа ҳақорат қилибдими сени, ўзидан кўрсин! Бас, йиғлайверма! Мен ҳозироқ ҳал қиламан!..
Ғози зарда билан телефонни ўчирди-да, стаканчадаги ароқни бир кўтаришда сипқориб, стол устига қоғозчада ёзилган пулни ташлади ва ўрнидан турди.
«Битта-ю битта қизимни ҳақорат қилибди-я, итдан тарқаган Самин! Ҳали қараб тургин, ифлос, онадан туғилганингга пушаймон ейсан!..»
* * *
Ям-яшил «Дамас» қишлоқ кўчаси бўйлаб ўқдек учиб борарди. Ғози гуручфуруш қўлидаги сигаретни чўзиб-чўзиб тортар, ора-сирада бор овозда сўкиниб қўярди.
— Итфеълнинг боласи! Отаси раҳматлиям ғирт ярамас одам эди. Болалигимда боплаб дўппослагани ҳалигача эсимдан чиқмайди… Йўқ, қизимни ҳақоратлатиб қўймайман! Жавоб беради ўша гапи учун, ҳа!..
Машина қишлоқ четидаги темир дарвоза рўпарасига келиб тўхтади.
Ғози қўни-қўшниларнинг эътиборини тортмаслик, гап-сўз кўпаймаслиги учун ҳийла ўзини босган бўлди-да, дарвозани қия очиб овоз берди.
— Саминбой-й! Ҳов Саминбой!..
Кўз очиб юмгунча ёши йигирма бешга етиб етмаган, баланд бўйли, мўйлаби сабза урган қорача йигит чиқди. У қандайдир кўнгилсизликни олдиндан сезган каби Ғози гуручфурушга қовоғини уйган кўйи боқиб истамайгина сўрашиш учун қўл узатди.
— Келинг, амаки, хуш кепсиз! — деди Самин совуққонлик билан. — Бирор хизмат бормиди? Ичкарига киринг!..
Ғози унга нафрат аралаш тикилиб турди-да, ер чизиб масхараомуз тиржайди ва кескин бошини кўтарди.
— Бир иш бориди-да, Саминбой!
— деди машинага ишора қилиб.
— Агар вақтинг бўлса, бир ерга бориб келсак! Нима дейсан?..
Самин ҳам қишлоқ муштумзўрларининг бири. Гарчи айбини англаб турса-да, бўш келишни ор билди.
— Гап йўқ! Ҳозир борамизми?
— Ҳа, ҳозир… Хўш, кетдикми?
— Бўпти, дарвозани қулфлаб қўяй! Уйда ҳеч ким йўғиди.
У апил-тапил дарвозага қулф урди-да, Ғозининг олдига тушиб бориб
❤139🔥33🤨28👍9
«Дамас»га ўтирди.
* * *
Машинани учирганча кетиб борарди-ю, Ғози нуқул ер остидан Саминга аламли назар ташларди. Қизининг ўксиниб йиғлагани қулоқлари остида жаранглаб, қур-қур рулга муштлаб қўярди.
Шу кўйи чўлга олиб борадиган кимсасиз йўлга чиқишди. Икки ён бағри пахта даласидан иборат бу йўл ёт кўзлардан холи. Ҳар замонда бир машина ё мотоциклда шоликорлик қиладиганлар ўтиб қолмаса, бу ерларда фақат сукунат шарпаси изғийди холос.
Ғози машинани тўхтатди-да, ёнида бошини мағрур кўтарганча ўтирган Саминга юзланди.
— Қани, зўравон, пастга туш!
— Тушсам тушавераман!
— деди Самин машина эшигини очиб.
— Қўрқмайман!..
Ғози индамади. Атрофни обдон кузатиб олган бўлиб, тўсатдан Саминнинг ёқасига ёпишди.
— Сен итнинг боласи, нега бу ерга опкелганимни биласанми ўзи? — сўради хириллаб. — Гапир, жўжахўроз!
Самин бир силтаниб унинг қўлини ёқасидан олиб ташлади-да, бир қадам ортга тисланди.
— Хўш, билсам нима бўлади?
— Ҳали сен менинг қизимни «қанжиқ» деб ҳақоратлайдиган бўлдингми? Сен-а? Вей, кимлигимни биласанми?
Саминнинг баттар қайсарлиги тутди. Қўрслиги устун келиб гезарди.
— Қизингиз бетгачопар!
— деди Ғозининг кўзига тик боқиб.
— Ўзи мажбур қилди мени!
— Йў-ўқ, сен бола гапни айлантирма! Келиб-келиб менинг қизимни ҳақоратлагансан. Ҳар бир айбнинг ўз бадали бор. Шуни биласанми?
— Нима қиласиз? Урасизми?
— Вой итфеъл-эй!.. — Ғози жаҳдини жиловлай олмади. Саминни қулочкашлашга тутинди. Лекин бўй йигит ҳам қараб тургиси йўқ эди. Чап бериб қолди. Шунда Ғози аламли хириллаб турди-да, чўнтагидан пичоқ чиқарди.
— Мен-чи, — деди Саминнинг устига бостириб бораркан.
— Турмадаям унча-мунчасининг бурнини қоната олган йигитман! Сен тирранча асабимга тегдинг! Энди ўзингдан кўр!..
Самин аввалига довдираган каби қочишга уринди. Аммо Ғози қўлида пичоқ билан бостириб келавергач, қайсарларча тўхтади ва унинг пичоқ тутган қўлига тепмоқчи бўлди. Улгурмади. Ғози гуручфурушнинг бақувват қўллари юқори кўтарилган оёқларига ёпишди. Самин чалқанча йиқилди…
Хотима ўрнида.
— Сен менинг қизимни оёқости қилдинг! — қонга беланган Саминни четга судраб бориб ётқизаркан, Ғози нуқул сўзланарди.
— Мана оқибати. Менга нима? Нари борса қамаламан. Лекин якка-ю ягона қизимни сендақанги ҳезалакларга «қанжиқ» дегизиб қўймайман.
Самин жон аччиғида нимадир демоққа шайланди. Қуввати етмай бошини сарак-сарак қила-қила ҳушидан кетди…
Хайрият, бир оғиз ҳақорат туфайли тиғ остида қолган Саминнинг ажали етмаган экан. Қотилнинг ўзи уни кутилмаганда инсофга келиб касалхонага олиб борди.
Врачлар йигитнинг ҳаётини сақлаб қолишди.
Ғози гуручфуруш эса ўша куниёқ ўз оёғи билан милиция бўлимига бориб жиноятини бўйнига олди.
Уни суд ҳукмига кўра беш йил муддатга озодликдан маҳрум этишди.
Олимжон ҲАЙИТ.
* * *
Машинани учирганча кетиб борарди-ю, Ғози нуқул ер остидан Саминга аламли назар ташларди. Қизининг ўксиниб йиғлагани қулоқлари остида жаранглаб, қур-қур рулга муштлаб қўярди.
Шу кўйи чўлга олиб борадиган кимсасиз йўлга чиқишди. Икки ён бағри пахта даласидан иборат бу йўл ёт кўзлардан холи. Ҳар замонда бир машина ё мотоциклда шоликорлик қиладиганлар ўтиб қолмаса, бу ерларда фақат сукунат шарпаси изғийди холос.
Ғози машинани тўхтатди-да, ёнида бошини мағрур кўтарганча ўтирган Саминга юзланди.
— Қани, зўравон, пастга туш!
— Тушсам тушавераман!
— деди Самин машина эшигини очиб.
— Қўрқмайман!..
Ғози индамади. Атрофни обдон кузатиб олган бўлиб, тўсатдан Саминнинг ёқасига ёпишди.
— Сен итнинг боласи, нега бу ерга опкелганимни биласанми ўзи? — сўради хириллаб. — Гапир, жўжахўроз!
Самин бир силтаниб унинг қўлини ёқасидан олиб ташлади-да, бир қадам ортга тисланди.
— Хўш, билсам нима бўлади?
— Ҳали сен менинг қизимни «қанжиқ» деб ҳақоратлайдиган бўлдингми? Сен-а? Вей, кимлигимни биласанми?
Саминнинг баттар қайсарлиги тутди. Қўрслиги устун келиб гезарди.
— Қизингиз бетгачопар!
— деди Ғозининг кўзига тик боқиб.
— Ўзи мажбур қилди мени!
— Йў-ўқ, сен бола гапни айлантирма! Келиб-келиб менинг қизимни ҳақоратлагансан. Ҳар бир айбнинг ўз бадали бор. Шуни биласанми?
— Нима қиласиз? Урасизми?
— Вой итфеъл-эй!.. — Ғози жаҳдини жиловлай олмади. Саминни қулочкашлашга тутинди. Лекин бўй йигит ҳам қараб тургиси йўқ эди. Чап бериб қолди. Шунда Ғози аламли хириллаб турди-да, чўнтагидан пичоқ чиқарди.
— Мен-чи, — деди Саминнинг устига бостириб бораркан.
— Турмадаям унча-мунчасининг бурнини қоната олган йигитман! Сен тирранча асабимга тегдинг! Энди ўзингдан кўр!..
Самин аввалига довдираган каби қочишга уринди. Аммо Ғози қўлида пичоқ билан бостириб келавергач, қайсарларча тўхтади ва унинг пичоқ тутган қўлига тепмоқчи бўлди. Улгурмади. Ғози гуручфурушнинг бақувват қўллари юқори кўтарилган оёқларига ёпишди. Самин чалқанча йиқилди…
Хотима ўрнида.
— Сен менинг қизимни оёқости қилдинг! — қонга беланган Саминни четга судраб бориб ётқизаркан, Ғози нуқул сўзланарди.
— Мана оқибати. Менга нима? Нари борса қамаламан. Лекин якка-ю ягона қизимни сендақанги ҳезалакларга «қанжиқ» дегизиб қўймайман.
Самин жон аччиғида нимадир демоққа шайланди. Қуввати етмай бошини сарак-сарак қила-қила ҳушидан кетди…
Хайрият, бир оғиз ҳақорат туфайли тиғ остида қолган Саминнинг ажали етмаган экан. Қотилнинг ўзи уни кутилмаганда инсофга келиб касалхонага олиб борди.
Врачлар йигитнинг ҳаётини сақлаб қолишди.
Ғози гуручфуруш эса ўша куниёқ ўз оёғи билан милиция бўлимига бориб жиноятини бўйнига олди.
Уни суд ҳукмига кўра беш йил муддатга озодликдан маҳрум этишди.
Олимжон ҲАЙИТ.
❤107😨49🙈17👍11🔥7🕊5👏2😇2
ИНТЕРНЕТ ДЕБ ОИЛАМ БУЗУЛМОКДА.
Тўйим бўлганига икки йил бўлди. Мен келин бўлиб тушган хонадонда тўртта фарзанд эди, мен энг кичик келинман. Бу уйга келганимда мендан 5 – 6 ёш катта қайнсинглим бор эди, хали узатилмагандилар. Келин бўлиб келганимда ховлига чиққанимнинг эртаси куниданоқ овсиним мени чиқиштирмасликни бошладилар. Мени қайнонамга, уларни эса менга ёмонлаб, бесабаб уйда жанжал чиқарадиган бўлдилар. Бир куни уйда катта жанжал чиқди, Қайнсинглим ва овсиним урушишаётганди, мен янги келин бўлганим учун индамай бир четда турдим. Бундан қайнсинглимни жахли чиқиб, "Сен келгандан бери уйимизда жанжал чиқадиган бўлди, ўшандан бери уйимиздан барака қочди ” деб, мени туртиб юбордилар. Шундан кейин билдимки, бу уйда қайнсинглимнинг айтгани айтган, дегани деган экан. Хатто қайнонам хам қайнсинглимнинг чизиб берган чизиқларидан чиқа олмасдилар. Билардилар, мен улар айтгандек ёмонлик қилмаслигимни, овсиним ва қайнсинглим айтаётган гапларни мен гапирмаслигимни, лекин барибир уларнинг олдидан ўтиб мени ёнимни ололмасдилар. Кейин овсиним уйдагилардан келин бўлганимга бир ой бўлмасдан ишлаш учун рухсат сўрадилар. Уйдагилар эса рухсат беришмади, чунки уларда ёш болалари бор эди. Шундан кейин мен билан бўлар бўлмасга тортишавериб, умуман гаплашмайдиган бўлдилар. Бундай хол қайтарилавергач, уйдагилар вазият жиддийлигини билиб, овсинимнинг тушлик пайтигача ишлашларига рухсат беришди. Эмизикли чақалоғи эса менга қолди. Эрталабдан кечгача ош овқат, қайнота ва қайнонанинг хизматидан ташқари, уларнинг боласига қарашим керак эди. Бошида тушликкача ишлаб юрдилар ва бир қанча вақт ўтиб тўлиқ иш тартибига ўтдилар. Эрталаб 9 дан кечки соат 18:00гача ишлар эдилар. Бола баъзида сут эмгиси келиб йиғлаб, онасини соғинганида , мен телефон қилиб, шуни айтсам, "Мен сизга ўхшаб бекорчи эмасман, ишдаман, вақтим йўқ” деб телефонни жахл билан қўйиб қўярдилар. Орадан 4 ёки 5 ой ўтди. Бу орада ўзим хам хомиладор бўлдим. Хомиладор бўлганимни уйдагиларга айтганимда, улар ишонмай, "19 ёшида қандай қилиб бундай тез хомиладор бўлиши мумкин” деб яна жанжал чиқаришди. Қайнсинглимга бу хабар ёқмади. Уларни хам тушунаман, улардан ёш бўлиб, улардан олдин келин бўлганим, хам улардан олдин хомиладор бўлганим балки уларга ёқмагандир. Шундан кейин мени турткилай бошладилар, бир куни зинадан тушиб кетаётганимда орқамдан келиб итариб юбордилар. Мен эса ерга зарб билан қаттиқ тушганимдан, қорнимдаги 5 ойлик хомилам нобуд бўлди. Касалхонадан уйга келганимда билдимки, мени ёнимни хеч ким олмас экан. Барибир янги келиннинг гапларига ким хам ишонарди.. Индамасдан яна ўзимнинг вазифаларимни қилиб юравердим. Бу орада овсинимнинг оиласига уй олиб бердик, алохида бўлиб кўчиб чиқиб кетишди. Қайнсинглимни хам узатдик. Орадан бир ой ўтиб, яна хомиладорлигимни билдим. Бу сафар ўзимни эхтиёт қилишга харакат қилар эдим. Лекин шунда хам олдингидек турткилашлар, қайнонам ва қайнсинглим томонидан давом эттириларди, қайнсинглим хар 15 кунда уйига келганида, қилган ишларимдан айб топиб, "мени қайнонам ундай ёки бундай ишларни қилишга мажбур қиладилар, сиз хам шундай қилинг, келинингизга қаттиқроқ туринг, ойи!” деб, ишларни қалаштириб ташлашар эди, кўпинча битта ўзим улгуролмай хам қолардим. Лекин ўша пайт энди улар билан бирга яшамаслигимдан хурсанд бўлардим. Бу орада эримнинг қизлар билан гаплашаётганини билиб қолдим. Одноклассники сайтидан гаплашар эканлар. Бир куни телефонларига одноклассникидан смс хабари келди. Телефонларидан кирганимда қизлар билан гаплашганларини хаммасини ўқиб қолдим. Биламан, киришим керак эмасди, лекин кейин индамадим, арқонни узун ташлаб қўйдим, давоми нима бўлар экан деб кутдим. Эримда ўзгариш бўлмасди, инсофга келай хам демади. Ўша вақтда хомилам 4 ойлик хам бўлмаган эди. Кейин очиғини эримга айтдим, телефонидан кирганимни, у ерда қизлар билан гаплашишини айтганимда тан омадилар, охири кириб ўзларига кўрсатдим, "Мана шу гапларни сиз ёзгансизку, гаплашгансиз қизлар билан” деб айтганимда, тан олиб, "Бошқа қайтарилмайди, бу шунчаки ёзилган гаплар, зерикканимдан кирганман” дедилар. Бундай ишларни бошқа қилмасликка сўз бердилар. Яна орадан анча вақт ўтиб кетди. Эр
Тўйим бўлганига икки йил бўлди. Мен келин бўлиб тушган хонадонда тўртта фарзанд эди, мен энг кичик келинман. Бу уйга келганимда мендан 5 – 6 ёш катта қайнсинглим бор эди, хали узатилмагандилар. Келин бўлиб келганимда ховлига чиққанимнинг эртаси куниданоқ овсиним мени чиқиштирмасликни бошладилар. Мени қайнонамга, уларни эса менга ёмонлаб, бесабаб уйда жанжал чиқарадиган бўлдилар. Бир куни уйда катта жанжал чиқди, Қайнсинглим ва овсиним урушишаётганди, мен янги келин бўлганим учун индамай бир четда турдим. Бундан қайнсинглимни жахли чиқиб, "Сен келгандан бери уйимизда жанжал чиқадиган бўлди, ўшандан бери уйимиздан барака қочди ” деб, мени туртиб юбордилар. Шундан кейин билдимки, бу уйда қайнсинглимнинг айтгани айтган, дегани деган экан. Хатто қайнонам хам қайнсинглимнинг чизиб берган чизиқларидан чиқа олмасдилар. Билардилар, мен улар айтгандек ёмонлик қилмаслигимни, овсиним ва қайнсинглим айтаётган гапларни мен гапирмаслигимни, лекин барибир уларнинг олдидан ўтиб мени ёнимни ололмасдилар. Кейин овсиним уйдагилардан келин бўлганимга бир ой бўлмасдан ишлаш учун рухсат сўрадилар. Уйдагилар эса рухсат беришмади, чунки уларда ёш болалари бор эди. Шундан кейин мен билан бўлар бўлмасга тортишавериб, умуман гаплашмайдиган бўлдилар. Бундай хол қайтарилавергач, уйдагилар вазият жиддийлигини билиб, овсинимнинг тушлик пайтигача ишлашларига рухсат беришди. Эмизикли чақалоғи эса менга қолди. Эрталабдан кечгача ош овқат, қайнота ва қайнонанинг хизматидан ташқари, уларнинг боласига қарашим керак эди. Бошида тушликкача ишлаб юрдилар ва бир қанча вақт ўтиб тўлиқ иш тартибига ўтдилар. Эрталаб 9 дан кечки соат 18:00гача ишлар эдилар. Бола баъзида сут эмгиси келиб йиғлаб, онасини соғинганида , мен телефон қилиб, шуни айтсам, "Мен сизга ўхшаб бекорчи эмасман, ишдаман, вақтим йўқ” деб телефонни жахл билан қўйиб қўярдилар. Орадан 4 ёки 5 ой ўтди. Бу орада ўзим хам хомиладор бўлдим. Хомиладор бўлганимни уйдагиларга айтганимда, улар ишонмай, "19 ёшида қандай қилиб бундай тез хомиладор бўлиши мумкин” деб яна жанжал чиқаришди. Қайнсинглимга бу хабар ёқмади. Уларни хам тушунаман, улардан ёш бўлиб, улардан олдин келин бўлганим, хам улардан олдин хомиладор бўлганим балки уларга ёқмагандир. Шундан кейин мени турткилай бошладилар, бир куни зинадан тушиб кетаётганимда орқамдан келиб итариб юбордилар. Мен эса ерга зарб билан қаттиқ тушганимдан, қорнимдаги 5 ойлик хомилам нобуд бўлди. Касалхонадан уйга келганимда билдимки, мени ёнимни хеч ким олмас экан. Барибир янги келиннинг гапларига ким хам ишонарди.. Индамасдан яна ўзимнинг вазифаларимни қилиб юравердим. Бу орада овсинимнинг оиласига уй олиб бердик, алохида бўлиб кўчиб чиқиб кетишди. Қайнсинглимни хам узатдик. Орадан бир ой ўтиб, яна хомиладорлигимни билдим. Бу сафар ўзимни эхтиёт қилишга харакат қилар эдим. Лекин шунда хам олдингидек турткилашлар, қайнонам ва қайнсинглим томонидан давом эттириларди, қайнсинглим хар 15 кунда уйига келганида, қилган ишларимдан айб топиб, "мени қайнонам ундай ёки бундай ишларни қилишга мажбур қиладилар, сиз хам шундай қилинг, келинингизга қаттиқроқ туринг, ойи!” деб, ишларни қалаштириб ташлашар эди, кўпинча битта ўзим улгуролмай хам қолардим. Лекин ўша пайт энди улар билан бирга яшамаслигимдан хурсанд бўлардим. Бу орада эримнинг қизлар билан гаплашаётганини билиб қолдим. Одноклассники сайтидан гаплашар эканлар. Бир куни телефонларига одноклассникидан смс хабари келди. Телефонларидан кирганимда қизлар билан гаплашганларини хаммасини ўқиб қолдим. Биламан, киришим керак эмасди, лекин кейин индамадим, арқонни узун ташлаб қўйдим, давоми нима бўлар экан деб кутдим. Эримда ўзгариш бўлмасди, инсофга келай хам демади. Ўша вақтда хомилам 4 ойлик хам бўлмаган эди. Кейин очиғини эримга айтдим, телефонидан кирганимни, у ерда қизлар билан гаплашишини айтганимда тан омадилар, охири кириб ўзларига кўрсатдим, "Мана шу гапларни сиз ёзгансизку, гаплашгансиз қизлар билан” деб айтганимда, тан олиб, "Бошқа қайтарилмайди, бу шунчаки ёзилган гаплар, зерикканимдан кирганман” дедилар. Бундай ишларни бошқа қилмасликка сўз бердилар. Яна орадан анча вақт ўтиб кетди. Эр
❤118🤨30🔥26👏12👍7
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
ИНТЕРНЕТ ДЕБ ОИЛАМ БУЗУЛМОКДА. Тўйим бўлганига икки йил бўлди. Мен келин бўлиб тушган хонадонда тўртта фарзанд эди, мен энг кичик келинман. Бу уйга келганимда мендан 5 – 6 ёш катта қайнсинглим бор эди, хали узатилмагандилар. Келин бўлиб келганимда ховлига…
им тўйимиздан олдин бир қиз билан учрашиб юрган эканлар. Ота оналарини совчиликка юборганларида у қизнинг оиласи қайнонамга маъқул келмаган экан. Ўша қиз билан тўйдан кейин хам анча пайтгача гаплашиб юришган экан. Кейин у қиз билан орани очиқ қилдилар. Энди эримга ишониб, яхши яшай бошлаганимизда, эрим яна шу қилиқларини давом эттираётганликларини билиб қолдим. Бу орада анчасини билдим, уйда жандал хам бўлди, хатто аразлаб уйимга хам кетиб қолдим. Эрим бориб қайтариб олиб келди. Мана яқин 1 – 2 ой ичида бўлаётган воқеа.. Эрим бир қиз билан ўтган йилдан буён гаплашарканлар, унинг исми Лола экан ( исм ўзгартирилган) У қизнинг телефон рақамини билардим, чунки эримга ишончим қолмаган эди умуман, телефонларини текшириб юрардим. У қизнинг рақамини эримни телефонига ватсапдан хабар келганида кўрган эдим, ўшанда "қачон қўнғироқ қиласиз, жоним?” деган хабар келганди. Ўшанда шу рақам ёдимда қолганди. Эрим бир куни хонада телефонини қолдириб чиқиб кетганида, қўнғироқ бўлди, қарасам айнан ўша рақам, телефонни кўтарсам овозимни эшитиб қўйиб қўйди. Кейин қайта - қайта қўнғироқ қилдим ўша рақамга, олмади. Бир оз вақтдан кейин ўша рақамдан бир йигит қўнғироқ қилиб, "Нега бу номерга телефон қиляпсиз, бу менинг номерим” деди, унга бу номер уники эмаслигини, у бир қизнинг рақами, уни исми Лола, танийман уни деб айтдим. Эримни 1 – 2 маротаба тушида алахсираб, у қизнинг исмини айтиб чақирганини билардим. Хаттоки, мен билан гаплашиб туриб хам Лола деб юборган пайтлари бўлган. Ўзимни билмаганликка олардим, лекин жуда хам оғир ботарди. Бир куни уйда яна жанжал бўлди, эримга шу қиз билан юрар экансиз, қўнғироқ қилди десам, иш юзасидан эди у дедилар. Иш юзасидан бўлса, нега унда телефонни мен кўтарганимда, тўғриликча ишим бор хўжайинингизда, чақириб беринг демасдан, қўйиб қўяди десам, барибир тан олмадилар. Кейин орадан яна вақт ўтди. Шу мавзу очиқлигича қолиб кетди. Озгина вақтдан сўнг, яна улар гаплашишаётганини билиб қолдим. Энди бу сафар улар одноклассники сайти орқали топишишибти. Бир куни мени яқин орадалигимни билмасдан, ўша қизга телефонда «Энди одноклассники орқали гаплашамиз, бир қанча муддат телефон ва ватсап орқали гаплашмай турамиз, фақат ўша сайт орқали гаплашамиз» деб бемалол гапирдилар. Сўнг пойлай бошладим, бир куни эрим одноклассники сайтига кириб, ўша сайтни ўчирмай чиқиб кетибтилар, қизиқиб кирдим, чунки жуда қийин ахволда эдим. Нима қилишни билмай юргандим, орада боламиз бор, мана бир ёшга кирди, халигача шу қилиқларини давом эттиряптилар. Мендан нима айб ўтаётганини билолмасдим. Кириб гапларини ўқидим, ишонсангиз, мени кўчага таклиф этмайдиган одам, у қизни кино, концертларга ва бошқа хар хил жойларга олиб борар эканлар. Ўртоғим билан тушаман дегандилар менга, шу қиз билан бирга тушишган экан. Ўша ерга ёзилган гапларни хаммасини ўқиб чиқиб, бу хақида эримга айтишнинг фойдаси йўқлигини тушундим, чунки барибир тан олмайдилар. Кейин бир куни ўзлари айтдилар: "Мен у қиз билан шунчаки иш юзасидан гаплашганман, ўқишини хал қилиб берганимда танишиб қолганмиз, орамизда хеч қандан гап сўз бўлмаган” деб мени алдадилар. Майли шунда хам ярашишга харакат қилиб ёлғон ишлатяпти деб кечиришга харакат қилдим. Энди бўлса иккиланяпман, чунки кўнглим хамма нарсадан совиб бўлган. Хатто эримнинг оиласидан хам, менга муносабатлиги жуда ёмон, мен эса айбимни халигача билмайман. Орада бола бор, шу хам эримни тўғри йўлга қайтаролмади. Хозир юрмайман, гаплашмайман деб айтади, лекин тўғрисини айтсам, эрим билан бирга бўлишга хам хатто кўнглим бормайдиган бўлиб қолган. Кўнглим совиб кетган хаммасидан. Эримга ишонмаяпман, нима қилишга хайронман. Бир куни ўша қизга смс ёзгандим, "Оиламни тинч қўй, орада боламиз бор, уволига қолиб кетасан барибир, нима қиласан эримга осилиб” деб ёзгандим, жавобига "Қўлингдан келса, эрингни ушлаб қол, хозир замон шунақа” деб ёзди. Бу дардимни кимга айтишни билмаяпман, ойимга хам айтолмайман. Хозир хаёлимда фақат шу нарсалар, нима қилаётган бўлсам хам эрим барибир юради, хозир қаердадир ким биландур деб ўйлаб юраман. Эрталаб ишига кузатаман, кечқурун келгунигача шу қизлар билан гаплашиши хақида ўйлайман. Мен уйда ўтираман бо
❤119😢42🔥17🕊6👍3😇2
лага қараб, уй юмушлари билан, эрим қўчага умуман чиқармайди, ишлашимга хам, ўқишимга хам рухсат бермайди. Шундай бўлса хам, ўзимга қарашни эсдан чиқармаганман, доим ясаниб бўяниб, озода бўлиб, ўзимга яхши қарашга харакат қиламан. Шундай бўлса хам эрим қизлар билан гаплашишдан ўзини тия олмайди. Хозир уятли гап бўлса хам айтаман, бир икки шундай вазият хам бўлдики, эрим сал тегинишни бошлаганида хам хеч яқинлаштиролмадим ўзимга. Қўнглим шу даражада совиб кетган хозир, куним ўтса бўлди шу уйда, фақатгина болам учун юрибман. Шу сизларнинг сайтингларга эрим кириб туради , зора шу гапларни ўқиб ўзи учун яхши хулоса чиқарса... ўзига ўзи шу саволларни бериб озгина ўйлаб кўрса.. тўғри йўлга қайтса, «мен хам шунақа юраманку, нега хотинимни қийнаяпман» деб ўйлар, балки берилган фикрлардан ўзим учун хам, у хам ўзи учун бир хулоса олса.. чунки мен шу пайтгача гапираётган гапларим унга таъсир қилмаган. Мен биламан, эрим ўша қиз билан халигача гаплашадилар, буни билиб яшаш жуда хам қийин. Тўғри, айбим телефонларини ковлаганим.. Бундан олдин Сайёд айтгандилар "Аёл киши эркак кишининг телефонига тегиши керакмас” деб, лекин мажбур бўлгандим, билишим керак эди. Мана хозиргача алдайдилар мени, гаплашмайман, юрмайман дейдилару, лекин эрталабдан кечгача Айфонларига тикилиб ўтирадилар. Ватсап чиқди, бало чиқди ўзи. Шу ватсап орқали қизлар билан гаплашиб ўтирадилар. Лекин менга хам муомаласи ёмонмас, барибир алам қилади. Хозир худога шукр қайнонамнинг муносабати яхшиланган, нисбатанку, лекин қайнсинглим уйимизга келганида, яна аввалгидай силталаш бошланади. Ўзим тўғрисини айтсам, ўзига тўқ, обрўли оиладан ўрта хол оилага келин бўлиб тушганман. Шахарда оиламизни кўплар танишади. Буни айтаётганим, мени тили қисиқ жойим ёки бошқа муаммо йўқ, шундай бўлса хам, бойлигимни гапирган ёки манманлик қилган қиз эмасман. Балки эрим ўзи яхши кўрганини олиб беришмагани учун шундай қиладими, билолмаяпман. Бир куни қайнонам, "Сиз , чиқиб кетамиз бу уйдан, қайнота ва қайнона билан яшамаймиз, уларнинг хизматларини қилмайман деб кўп айтган экансиз, овсинингиз айтиб берганди” деб айтиб қолдилар. Мен эса ундай эмаслигин, бу овсинимнинг гаплари эканлигини тушунтирдим. Ростдан хам овсиним шунақа дерди доим, менга эса фарқи йўк эди, қаерда бўлсам хам, эрим ёнимда бўса бўлди менга дердим, чунки уни севардим жуда хам. Овсиним бир куни бир нарса учун узр хам сўрадилар. Менга хасад қилганликларини ва кўп ишларни атайин қилганликларини тан олиб гапириб бердилар, чунки оилада менинг эрим яхшироқ пул топарди, хатто қайнсинглимнинг сепларини хам эрим қилган ва шундан келиб чиқардики, қайнота ва қайнона биз билан қолгиси келарди. Бошқаларда билмадим қандайку, лекин бизнинг уйда шундай эди. Хозир овсиним мени анча тинч қўйганлар. Ота онамга бу муаммоимни айтолмаслигимнинг хам жиддий сабаби бор... эримнинг яқин қариндоши укамнинг энг яқин дўсти бўлади, орага совуқчилик тушади дейман.. ва яна битта сирни айтаман, мен ўзим хам отасиз ўсганман. Адамлар хам худди шунақа бўлганлар. Қизлар билан юриб, гаплашиб кетганликлари учун ойим ажрашиб кетганлар. Мен оилада тўнғич фарзандман, ота онам ажрашиб кетишганидан кейин ойим ишга тушиб кетганлар, мен эса ўша пайт 5-6 синфда ўқишимга қарамай, икки болага қараб ва уй ишларини эплаб ўтирардим. Ёшлигимдан шу эркакларнинг қизлар билан гаплашганию, шу сабаб оиламиз бузилиб кетганини билиб шу мавзуни ёмон кўрар эдим, энди худди шундай холат ўзимнинг бошимга тушиб турибди. Жуда хам чарчаганман. Отам ўша ўзи топган қизга уйланиб кетган. Шунинг учун хам бу нарсаларни ойимга айтолмайман, чунки улар шу нарсадан куйганлар. Энди мени деб хам куйишларини хохламайман.
Нима килишни билмай азобдаман. Хурмат ва эхтиром билан аросатда колган нотаниш синглингиз.
Нима килишни билмай азобдаман. Хурмат ва эхтиром билан аросатда колган нотаниш синглингиз.
❤118😢70🔥16👍13🤨11👏1😇1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸 8 март – Халқаро хотин-қизлар куни!
💐 Барча мўътабар онажонларимизни, меҳрибон опа-сингилларимизни, гўзалликда тенгсиз қизларимизни байрамлари билан табриклаймиз!
💐 Бахтимизга ҳар доим соғ-омон бўлишларингизни тилаймиз!
https://t.me/ibratli_nomalar
📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱
Telegrmadagi yagona kanal
🎤 🎤 🎤 🎤 🎤 🎤 🎤
💐 Барча мўътабар онажонларимизни, меҳрибон опа-сингилларимизни, гўзалликда тенгсиз қизларимизни байрамлари билан табриклаймиз!
💐 Бахтимизга ҳар доим соғ-омон бўлишларингизни тилаймиз!
https://t.me/ibratli_nomalar
Telegrmadagi yagona kanal
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍5❤1
Bugun, 8 mart
☁️ +16°...+9°, Bulutli
Hozir: ☁️ +11°, ↙️ 1.6 m/s
Tong: ☁️ +11°
Kun: ☁️ +14°
Oqshom: ☁️ +15°
Namlik: 32%
Shamol: Sharqiy, 1.9 m/s
Bosim: 767 mm sim. ust.
Oy: Qisqarayotgan oy
Quyosh chiqishi: 06:34
Quyosh botishi: 18:08
☁️ +16°...+9°, Bulutli
Hozir: ☁️ +11°, ↙️ 1.6 m/s
Tong: ☁️ +11°
Kun: ☁️ +14°
Oqshom: ☁️ +15°
Namlik: 32%
Shamol: Sharqiy, 1.9 m/s
Bosim: 767 mm sim. ust.
Oy: Qisqarayotgan oy
Quyosh chiqishi: 06:34
Quyosh botishi: 18:08
❤9
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤24🔥11