Ramazon Keldi (+) @Minusovkalar
Iqbol Muhammad
🎧 RAMAZON KELDI RAMAZON
MUBORAK BOʻLSIN RAMAZON SIZGA
MUBORAK BOʻLSIN RAMAZON BIZGA❤️❤️❤️
https://t.me/ibratli_nomalar
📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱
Telegrmadagi yagona kanal
🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵
MUBORAK BOʻLSIN RAMAZON SIZGA
MUBORAK BOʻLSIN RAMAZON BIZGA❤️❤️❤️
https://t.me/ibratli_nomalar
Telegrmadagi yagona kanal
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤7
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😍20✍5🔥5
#ижара_ҳаётлар
53-қисм
Бекнинг ҳар қадамда олдимда юриши аслида мени қандай кунлар кутиши мумкинлигидан дарак бўляпти.
"Бу бинодаги уй. Иккинчи қаватда ва уч хонали! Нархини 150 қилиб бераман. Агар оламан десангиз олдиндан пулини тўлайсиз... мен сизга калитни ўша куни бераман",-деди осонгина
“Вой, ҳали олдиндан тўлайманми?”,-деб ажабланганимда, у одам мендан баттар ҳайратга тушди.
“Ака, сиз буяққа келингда “,-деб Бек уни четга тортди.
Энди шуниси етмай турганди. Одам нималардир деб Бекка тушунтирарди. Хуллас бугун эмас чоршанба куни эрталаб калитни олиб, кейин пул берадиган бўлдим. Одам кетди. Мен ва Бек эса уйга қараб юрдик.
“Рахмат! Сизни ҳам овора қилиб қўйдим”,-дедим хижолат бўлгандек гапириб.
Аслида эса яхшиям келди деб, ичимдан ўтказдим.
“Арзимайди! Эркакни тилини эркак тушунади. Сизга бу уй нега керак бўляпти? Агар сир бўлмаса, албатта? Нотўғри тушунманг. Тимурлар билан туряпсиз... бу уй... яна устига- устак суткалик?”,-деб ҳайрон қолиб сўради.
“Отам келяпти вилоятдан. Мени Ёлғиз яшайди деб билади”,-дедим охири мажбур.
Чунки Тимур Светанинг уйи ҳақида қанча нарса айтган билмадим. Лекин гап яшириб, ёлғон гапирсам бошқа ёлғонлар тўқишга мажбур бўлиб қолардим.
“Тушунарли! “,-деди ўйланиб.
“Сиз ўзингиз яхшимисиз? Кечаги қалампирдан тобингиз қочди шекилли?”,-деб одамгарчилик юзасидан сўрадим.
Подезд ёнига яқин келганимизда Тимурни яна балконда кўрдим. Мен билан Бекнинг бирга гаплашиб келганимизни кўриб, худди Эсмералдани пойлаган Малавердек, қоронғида турарди-я номард. Уйга кирсам яна бошларди. Меникиларга яқин келма, деб. Бироқ ўзи эргаштириб келганини ўйламайдиям.
“Тимурни шунақа ҳазиллари борда. Ўзи аччиқни бостириб ейди унга бало ҳам урмайди. Мени ея олмаслигимни билиб қасдан шунақа қилди”,-деб бечора Хосе Армандо очиқлик келтирарди.
Мендек ақл кўзи кўр бўлган қизни хаёлидан нималар ўтаётганидан бехабар эди.
“Баҳор! Кеча ўйинда ҳақиқатни айтдингиз деб умид қиламан”,-деб кўзларимга қараб сўради.
Бир кунда ошиқ бўладиганларни энди учратишим.
“Бек! Мени кўнгил ишларига вақтим йўқ. Ҳозир ҳам бошимда мингта дард ва совуқ қотдим. Уйга кирсам майлими?”,-деб хижолат бўлган оҳангда сўрадим.
“Майли унда ичкарида гапалшамиз”,-деб ўзини тушунаганга олди.
Ундан олдидна юриб уйга киришга ҳаракат қилдим. Ҳеч қаерга қарамай тўғри хонамга бордим. Чунки ичимдаги у тушунарсиз , хайрсиз бир ҳис яна қоплаганди. Бу Света деганларида инсоф йўқ экан. Шунча меҳр билан қарадим. Уйингни ўзинг билан гўринга олиб кетолмадинг.Ҳеч бўлмаса мени тинч қўй. Шу уйга келганимдан бери кўнглим хира бўлаверади.
53-қисм
Бекнинг ҳар қадамда олдимда юриши аслида мени қандай кунлар кутиши мумкинлигидан дарак бўляпти.
"Бу бинодаги уй. Иккинчи қаватда ва уч хонали! Нархини 150 қилиб бераман. Агар оламан десангиз олдиндан пулини тўлайсиз... мен сизга калитни ўша куни бераман",-деди осонгина
“Вой, ҳали олдиндан тўлайманми?”,-деб ажабланганимда, у одам мендан баттар ҳайратга тушди.
“Ака, сиз буяққа келингда “,-деб Бек уни четга тортди.
Энди шуниси етмай турганди. Одам нималардир деб Бекка тушунтирарди. Хуллас бугун эмас чоршанба куни эрталаб калитни олиб, кейин пул берадиган бўлдим. Одам кетди. Мен ва Бек эса уйга қараб юрдик.
“Рахмат! Сизни ҳам овора қилиб қўйдим”,-дедим хижолат бўлгандек гапириб.
Аслида эса яхшиям келди деб, ичимдан ўтказдим.
“Арзимайди! Эркакни тилини эркак тушунади. Сизга бу уй нега керак бўляпти? Агар сир бўлмаса, албатта? Нотўғри тушунманг. Тимурлар билан туряпсиз... бу уй... яна устига- устак суткалик?”,-деб ҳайрон қолиб сўради.
“Отам келяпти вилоятдан. Мени Ёлғиз яшайди деб билади”,-дедим охири мажбур.
Чунки Тимур Светанинг уйи ҳақида қанча нарса айтган билмадим. Лекин гап яшириб, ёлғон гапирсам бошқа ёлғонлар тўқишга мажбур бўлиб қолардим.
“Тушунарли! “,-деди ўйланиб.
“Сиз ўзингиз яхшимисиз? Кечаги қалампирдан тобингиз қочди шекилли?”,-деб одамгарчилик юзасидан сўрадим.
Подезд ёнига яқин келганимизда Тимурни яна балконда кўрдим. Мен билан Бекнинг бирга гаплашиб келганимизни кўриб, худди Эсмералдани пойлаган Малавердек, қоронғида турарди-я номард. Уйга кирсам яна бошларди. Меникиларга яқин келма, деб. Бироқ ўзи эргаштириб келганини ўйламайдиям.
“Тимурни шунақа ҳазиллари борда. Ўзи аччиқни бостириб ейди унга бало ҳам урмайди. Мени ея олмаслигимни билиб қасдан шунақа қилди”,-деб бечора Хосе Армандо очиқлик келтирарди.
Мендек ақл кўзи кўр бўлган қизни хаёлидан нималар ўтаётганидан бехабар эди.
“Баҳор! Кеча ўйинда ҳақиқатни айтдингиз деб умид қиламан”,-деб кўзларимга қараб сўради.
Бир кунда ошиқ бўладиганларни энди учратишим.
“Бек! Мени кўнгил ишларига вақтим йўқ. Ҳозир ҳам бошимда мингта дард ва совуқ қотдим. Уйга кирсам майлими?”,-деб хижолат бўлган оҳангда сўрадим.
“Майли унда ичкарида гапалшамиз”,-деб ўзини тушунаганга олди.
Ундан олдидна юриб уйга киришга ҳаракат қилдим. Ҳеч қаерга қарамай тўғри хонамга бордим. Чунки ичимдаги у тушунарсиз , хайрсиз бир ҳис яна қоплаганди. Бу Света деганларида инсоф йўқ экан. Шунча меҳр билан қарадим. Уйингни ўзинг билан гўринга олиб кетолмадинг.Ҳеч бўлмаса мени тинч қўй. Шу уйга келганимдан бери кўнглим хира бўлаверади.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤130😨35🔥27👏19👍11😍3🙈1
#ижара_ҳаётлар
54-қисм
Ўрнимга чўзилиб ётишга ҳаракат қилдим. Хонамга кирганим ва бошқа ҳеч чиқмадим. На Бекнинг ва на у иккисини кўришга истагим йўқ эди. Кимдир келиб эшигимни тақиллатди. Очмадим. Чироғим ўчиқлигини кўриб, ухлаганимни тушунишгандир.
Бир ухлаб турганимда эса ҳали ҳам тун эди. Соатга қарадим 2:45. Эҳтиёжим бўлмасайди тонгача чиқмай ухлардим. Хона эшигини очганимда , ҳамма ёқ қоронғи эди. Булар ё ухлаб ётибди ёки бирор ерга кетган деб ўйладим. Кун бўйи тузук нарса емаганимдан бошим айланарди.
Секин ҳеч кимга халақит қилмай ошхонага кирдим. Уйда ёлғизга ўхшардим. Ошхона чироғини ёққанимда стол устида усти ёпилган бир нарса турарди. Бошқа вақт бировни нарсаси деб балки очмас эдим. Аммо ёзув ёзилган қоғозчаси эътиборимни тортди.
“Баҳорга” деб ёзилиб устига табассум смайлиги чизилганди. У табассумни кўриб менинг ҳам юзимда кулги пайдо бўлди. Бек эшикни тақиллатганда балки овқатга чақирмоқчи бўлгандир. Мендан жавоб бўлмагач, шундай қўйиб кетган деб ўйладим.
Усти ёпиқ нарсани очганимда димланган товуқ гўшти ва гуруч бор экан. Бир қошиқ олиб энди оғзимга солгандим, эшик очилди. Менга тикилган гўзлардан томоғимдан ўтмади. Қошиқни ерига қўйдим. Оғзимдагини зўрға чайнаб ютишга ҳаракат қилдим.
“Устида Баҳорга деб ёзилганига...”,-деганимда ичкарига тўлиқ кириб бўлганди.
“Ош бўлсин!”,-деди фақат нега бу гапдан мени юрагим оғриди.
У билан бу уйда тўқнаш келиш мени чалғита бошлаганини сездим.
Эшикдан чиқмочи бўлганимда қўлимдан ушлади ва ўзига ўгирди. Кўзим аввал қўлига кейин юзига тушди. Иродамни тўплаб қўлимни тордим. Қайтиб ушлади.
“Қилма...”,-дея олдим фақат бўғзим ёниб.
Нега ожиз бўлиб қолганимни сабабини била олмадим.
“Сен қилма”,-деди текис оҳангда
Кеча гапирган гапи, бугунги бошим қотиб ўйлаган дардларим . Қўлимда сақлаб юрган пулдан отамга етса икки –ёки юз долларни ўйлаб ҳам, сиқилгандим. Шартнома пулимни тўласам, суткалик уйга берсам маошгача яшашимга қоларди холос. Буларни барини ўйлаб зериккан эдим.
“Мен чиқаман.Овқатингни е!”-,-деди кўзларимга қараб.
“Чиқишинг керак экан... нега кирдинг?”,-деб кўнглим тўлиб сўрадим.
“Кўришим керак эди”,-деди
Нимани десам берадиган жавобига тайёр эмас эдим.
“Баҳор! Қилма! Воз кеч бу ишдан”,-деганида қўлимни бир деганда тортиб олдим.
“Менга ақл берма!”,-деб жеркиб бердим .
Қанақа танг аҳволга тушганимни билмас эдида. Гапириши осон бўляпти.
“Бекка нима дединг?”,-деб сўради жиддий бўлиб.
“Сенга нима? Нима деган бўлсам... Бек билан менинг орамда”,-дедим киноя билан.
“Бек билан алоҳида уйга чиқяпсанми?”,-деганида ҳайратдан кўзларим катта очилганди.
54-қисм
Ўрнимга чўзилиб ётишга ҳаракат қилдим. Хонамга кирганим ва бошқа ҳеч чиқмадим. На Бекнинг ва на у иккисини кўришга истагим йўқ эди. Кимдир келиб эшигимни тақиллатди. Очмадим. Чироғим ўчиқлигини кўриб, ухлаганимни тушунишгандир.
Бир ухлаб турганимда эса ҳали ҳам тун эди. Соатга қарадим 2:45. Эҳтиёжим бўлмасайди тонгача чиқмай ухлардим. Хона эшигини очганимда , ҳамма ёқ қоронғи эди. Булар ё ухлаб ётибди ёки бирор ерга кетган деб ўйладим. Кун бўйи тузук нарса емаганимдан бошим айланарди.
Секин ҳеч кимга халақит қилмай ошхонага кирдим. Уйда ёлғизга ўхшардим. Ошхона чироғини ёққанимда стол устида усти ёпилган бир нарса турарди. Бошқа вақт бировни нарсаси деб балки очмас эдим. Аммо ёзув ёзилган қоғозчаси эътиборимни тортди.
“Баҳорга” деб ёзилиб устига табассум смайлиги чизилганди. У табассумни кўриб менинг ҳам юзимда кулги пайдо бўлди. Бек эшикни тақиллатганда балки овқатга чақирмоқчи бўлгандир. Мендан жавоб бўлмагач, шундай қўйиб кетган деб ўйладим.
Усти ёпиқ нарсани очганимда димланган товуқ гўшти ва гуруч бор экан. Бир қошиқ олиб энди оғзимга солгандим, эшик очилди. Менга тикилган гўзлардан томоғимдан ўтмади. Қошиқни ерига қўйдим. Оғзимдагини зўрға чайнаб ютишга ҳаракат қилдим.
“Устида Баҳорга деб ёзилганига...”,-деганимда ичкарига тўлиқ кириб бўлганди.
“Ош бўлсин!”,-деди фақат нега бу гапдан мени юрагим оғриди.
У билан бу уйда тўқнаш келиш мени чалғита бошлаганини сездим.
Эшикдан чиқмочи бўлганимда қўлимдан ушлади ва ўзига ўгирди. Кўзим аввал қўлига кейин юзига тушди. Иродамни тўплаб қўлимни тордим. Қайтиб ушлади.
“Қилма...”,-дея олдим фақат бўғзим ёниб.
Нега ожиз бўлиб қолганимни сабабини била олмадим.
“Сен қилма”,-деди текис оҳангда
Кеча гапирган гапи, бугунги бошим қотиб ўйлаган дардларим . Қўлимда сақлаб юрган пулдан отамга етса икки –ёки юз долларни ўйлаб ҳам, сиқилгандим. Шартнома пулимни тўласам, суткалик уйга берсам маошгача яшашимга қоларди холос. Буларни барини ўйлаб зериккан эдим.
“Мен чиқаман.Овқатингни е!”-,-деди кўзларимга қараб.
“Чиқишинг керак экан... нега кирдинг?”,-деб кўнглим тўлиб сўрадим.
“Кўришим керак эди”,-деди
Нимани десам берадиган жавобига тайёр эмас эдим.
“Баҳор! Қилма! Воз кеч бу ишдан”,-деганида қўлимни бир деганда тортиб олдим.
“Менга ақл берма!”,-деб жеркиб бердим .
Қанақа танг аҳволга тушганимни билмас эдида. Гапириши осон бўляпти.
“Бекка нима дединг?”,-деб сўради жиддий бўлиб.
“Сенга нима? Нима деган бўлсам... Бек билан менинг орамда”,-дедим киноя билан.
“Бек билан алоҳида уйга чиқяпсанми?”,-деганида ҳайратдан кўзларим катта очилганди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤114🤨48🔥32🕊7🌚4👍3👏2😨1
#ижара_ҳаётлар
55-қисм
Жумлалар инсонларнинг тилидан тўкилганда, ниятларини билиш жуда қийин. Юракларига ойна тутиб ичларидаги аслиятларни кўра олмаганингиздан сўнг, самимиятларига ишониб кетаверасиз экан. Қаршимда туриб мендан ҳисобот сўрагандек боққан нигоҳларнинг нияти нима? Бироз аввал айтаётган сўзлари ўзининг ўйлаб топганими, ёки менга ёрдам қилди деб ўйлаган одамимнинг қабихлигими?
Ўйла, изла, топ!
“Буни Бек айтдими?”,-деб сўрадим унга қараб.
“Сен аввал менинг саволимга жавоб бер”,-деди худди ҳақиқатларни мендан эшитгиси келгандек турарди.
“Нега? Сенга нима?”,-деб овозимни кўтардим.
Бу менинг ҳимоя механизмим эди. Аслида ҳозир хонамга бориб дод деб йиғлагим келяпти. Ўзимни ақлли деб ўйлаб, ким-кимларга масқара бўлгандим.
“Сени огоҳлантирдим! Сенга...”
“Уф, емадим дўстингни?”,-деб қўлимни силтаб гапини бўлдим.
Юрагим шунақа оғриётган эдики, тезроқ бу ердан кетгим келганди.
“Сенинг бу феълинг бўладиган бўлса, ҳали бу бошланиши”,-деди яна ўзича ақлли гаплар билан мени жаҳлимни баттар чиқазмоқчи бўляпти.
“Сени мен билан ишинг бўлмасин! У дўстинга ҳам айт уйимдан узоқ турсин!”,-деб унга дўқ қилдим.
Бу ерга қайтиб келмайди деган умиддаман. Орқамни ўгириб кетаётганимда яна қўлимдан тутиб бунга рухсат бермади.
“Бир кунда самимий бўлсанг аҳвол мана шундай бўлади”,-деди худди ўзинг айбдорсан дегандек бўлиб.
“Сизлар қанақа одамсизлар? Сенга кеча айтдим... отам келади бу уйни билмайди дедим. Бугун биттаси муаммойимга бир ечим айтди. Мен ўз дардимда юргандим. Сенлар келиб, бурнигни суқдинг. Энди мен бир кунда кўз ўянатиб... қош қоққан бўлдимми?”,-дедим хўрлигим келганини яшириб.
“Ёнингга яқин келганда, уришиб.. сўкиб бер унда! Жим туриб, яхши гапирганингда...”
“Туш кўрибманми? Одамдек ёрдам берди деб ўйлабман!”,-деганимда бир томчи ёшим аллақачон яноғимдан оқиб тушганди.
“Бекни унақа ўйлаши, биздек одамлар учун оддий ҳол. Чунки биз танишган, гаплашган қизларимиз...”
“Сенлар билан мен танишдимми?”,-деб чидолмай сўрадим.
“Баҳор! Нега ўзингни гўллика соласан! Ҳаммасини яхшигина тушуниб турибсанку?”,-деди худди мени айблаб урушган ўзи эмасдек.
“Мен сенларга нима қилдим?Тинчгина яшаб шу олти ойни ўтказаман дедим.Бу уйга кейин келган сенлар!Ҳар хил хаёлга борадиган сенлар. Аммо нега айбдор бўлиб қоладиган менман? Мен буни тушунмаяпман?”,-деб овозимни бақиришдан зўрға тийиб гапиргандим.
“Чунки бизнинг атрофимизда соғ қиз йўқ. Бизнинг саломимизга алик олган қиз.... эртаси куни ётоғимизда!”,-деб қўли билан Жасмина ётган хонани кўрсатди.
“Одам эмассизлар!”,-деб бўғзимга нарса тиқилиб ошхонадан чиқиб хонамга бордим.
Эшикни ёпиб ўзим пиширган ошни ўзим ўргилиб ердим.
https://t.me/ibratli_nomalar
📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱 📱
Telegrmadagi yagona kanal
🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵 🔵
55-қисм
Жумлалар инсонларнинг тилидан тўкилганда, ниятларини билиш жуда қийин. Юракларига ойна тутиб ичларидаги аслиятларни кўра олмаганингиздан сўнг, самимиятларига ишониб кетаверасиз экан. Қаршимда туриб мендан ҳисобот сўрагандек боққан нигоҳларнинг нияти нима? Бироз аввал айтаётган сўзлари ўзининг ўйлаб топганими, ёки менга ёрдам қилди деб ўйлаган одамимнинг қабихлигими?
Ўйла, изла, топ!
“Буни Бек айтдими?”,-деб сўрадим унга қараб.
“Сен аввал менинг саволимга жавоб бер”,-деди худди ҳақиқатларни мендан эшитгиси келгандек турарди.
“Нега? Сенга нима?”,-деб овозимни кўтардим.
Бу менинг ҳимоя механизмим эди. Аслида ҳозир хонамга бориб дод деб йиғлагим келяпти. Ўзимни ақлли деб ўйлаб, ким-кимларга масқара бўлгандим.
“Сени огоҳлантирдим! Сенга...”
“Уф, емадим дўстингни?”,-деб қўлимни силтаб гапини бўлдим.
Юрагим шунақа оғриётган эдики, тезроқ бу ердан кетгим келганди.
“Сенинг бу феълинг бўладиган бўлса, ҳали бу бошланиши”,-деди яна ўзича ақлли гаплар билан мени жаҳлимни баттар чиқазмоқчи бўляпти.
“Сени мен билан ишинг бўлмасин! У дўстинга ҳам айт уйимдан узоқ турсин!”,-деб унга дўқ қилдим.
Бу ерга қайтиб келмайди деган умиддаман. Орқамни ўгириб кетаётганимда яна қўлимдан тутиб бунга рухсат бермади.
“Бир кунда самимий бўлсанг аҳвол мана шундай бўлади”,-деди худди ўзинг айбдорсан дегандек бўлиб.
“Сизлар қанақа одамсизлар? Сенга кеча айтдим... отам келади бу уйни билмайди дедим. Бугун биттаси муаммойимга бир ечим айтди. Мен ўз дардимда юргандим. Сенлар келиб, бурнигни суқдинг. Энди мен бир кунда кўз ўянатиб... қош қоққан бўлдимми?”,-дедим хўрлигим келганини яшириб.
“Ёнингга яқин келганда, уришиб.. сўкиб бер унда! Жим туриб, яхши гапирганингда...”
“Туш кўрибманми? Одамдек ёрдам берди деб ўйлабман!”,-деганимда бир томчи ёшим аллақачон яноғимдан оқиб тушганди.
“Бекни унақа ўйлаши, биздек одамлар учун оддий ҳол. Чунки биз танишган, гаплашган қизларимиз...”
“Сенлар билан мен танишдимми?”,-деб чидолмай сўрадим.
“Баҳор! Нега ўзингни гўллика соласан! Ҳаммасини яхшигина тушуниб турибсанку?”,-деди худди мени айблаб урушган ўзи эмасдек.
“Мен сенларга нима қилдим?Тинчгина яшаб шу олти ойни ўтказаман дедим.Бу уйга кейин келган сенлар!Ҳар хил хаёлга борадиган сенлар. Аммо нега айбдор бўлиб қоладиган менман? Мен буни тушунмаяпман?”,-деб овозимни бақиришдан зўрға тийиб гапиргандим.
“Чунки бизнинг атрофимизда соғ қиз йўқ. Бизнинг саломимизга алик олган қиз.... эртаси куни ётоғимизда!”,-деб қўли билан Жасмина ётган хонани кўрсатди.
“Одам эмассизлар!”,-деб бўғзимга нарса тиқилиб ошхонадан чиқиб хонамга бордим.
Эшикни ёпиб ўзим пиширган ошни ўзим ўргилиб ердим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.https://t.me/ibratli_nomalar
Telegrmadagi yagona kanal
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤140😢61👍23🔥18😍6🕊4👏3🙈1
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 200 qismdan ortiq!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 200 qismdan ortiq!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
😍12❤2
«ҒАР» 1-қисм.
РЕАЛ ВОҚЕАЛАР АСОСИДА.
Ўн саккизга кирган қизнинг хунуги бўлмайди.Юзларига ҳуснбузарлар тошиб,қошу киприклари қорайиб,юзларида биринчи ҳаяжонлар акс этиб ловуллаган қизлар мана шу ўн саккиз ёшли қизларда!Кўчада ногаҳон «кимнидир»кўриб қолиб юраги қалқиб кетсада қарамаган ҳам шу «мағрур»ўн саккиз яшар қизлар!Тўй ҳашам бўлса борми,эрталабдан юзига қаттиқ чаплаб олган ҳам,қошига ўсма қуйган ҳам,акасидан яширинча сочини жингалак қилиш учун қоғозни ўраб ип билан боғлагани қайси,келинойисининг соч жингалак қилгичини сўрагани қайси,дугонасидан кўйлагини бериб туришни сўраган ҳам шулар!
У ҳам ўн саккиз ёшда эди.У ҳам худди шунақа эди.
Унинг ҳам юрагида «кимдир»солган чўғ бор эди.
Мана шу ўн саккиз ёшида оловдай кўзга ташландида бу қиз тушмагур.Болалигида оддийгина,буғдойранг,жигарранг кўзлари тийраккина боқиб тургувчи қизалоқ шунчалик дилбар,гўзал бўлиб етилишини ўн саккиз ёшида ким ҳам билибти?
Болалигидан кўнгли ўксик эди фақат шу моҳипайкарнинг.
Етти фарзандни дунёга келтирган Саодатхон саккизинчи фарзанди Олимжон икки ёшга етай деганда тўсатдан иситмалаб ётиб қолдию,эртаси куни омонатини ҳаққа топширди.Ҳамма ғафлатда қолди.Саодатхон ҳам эри Тожи аканинг аёлманд рўзғорнинг ташвиши ортилган елкасига яна ташвиш ортмай дедими,ўт ўраётиб қўлидан бир нима чақиб олганини индамай қўя қолувди.Жон таслим қилаётибгина айтди;
«Бунчалик бўлишини билмапманда дадасиии».
Сўнгги сўзи шу бўлди.
Ўша кундан бошлаб олти ёшли қизалоқ елкасига Олимжонни кўтарганча янгаларнинг гоҳ меҳри,гоҳ қаҳри ,гоҳ турткиси остида бошига турмушу рўзғорнинг залвори тушди бор оғири билан.
«Амина,сув келтир.
Амина,укангга қара!
Амина,ҳовлини супур!
Амина дедим!!!Ҳув қулоғингга куйдирги!Идишларни ювмайсанми?!
Амина,овқатинг пишдими?
Хамиринг етилди Амина...
Кўйлагимни тикиб бўлдингми Амина?!»
Саволлар ҳам ўзгариб бораверди у ўсиб боргани сари.
Худди шу ўн саккиз ёшида у гўзаллиги билан бирга ўн бармоғида ўн ҳунарли,саришта,озода ,пазанда ,вазмин ва хуш хулқ қиз сифатида ҳам танилди.
Уни кўрганда хўрсиниб қўйгувчи йигитлар кўп эди.Унга мактуб битгувчилар ҳам кўп эди.Собиқ иттифоқнинг саксонинчи йилларида урф бўлган «Монтана»фирмаси кийимлари эмас,ўзи тиккан оддийгина нейлон кўйлакда ҳам тенгқурлари орасидан оқ қоғоздаги холдай ажралиб тургувчи бу қизни келин қилишни хоҳлаганлар ҳам кўп эди.Аммо қиз тушмагурнинг юрагига чўғ солган «кимдир»-Сардорнинг онаси эса ўғлининг Аминани кўрганда кўзлари яшнаб,беихтиёр илжайиб ундан кўз узолмай қолишини сезиб,чимирилиб қўйди.Жамоа хўжалиги бош бухгалтерининг хотини Розияхон аллақачон раиснинг қизини кўз остига олиб қўйгандида ахир.Келиб келиб Тожи сувчининг қизини келин қилармиди?Бунинг устига онасиз ўсган қиз бўлса...«Қудам»деб керилиб бўлмаса...
Ҳамма Аминани кўрганда хўрсингувчию,кўз узолмай қолгувчилардан совчи келдию,Сардордан келмади.У эса кутди.Кутаверди....Икки йил кутди.Келишмади.
Бу орада шивир -шивир гап сўз оралади.
«Розияхон келиннинг жавобини олибти!Раиснинг қизини бўлишибти!Тўйни ҳам қилармиш.....»
Аминадан кўз узолмайдиган Сардор ўзини кўрмаганга олиб ўтди.
Уйга отилиб кирган Амина ёстиққа юзини босиб йиғлади.Узоқ йиғлади.Ўксиб ўксиб йиғлади.Дереза ортида турган янгаси эса ич ичидан эзилиб йиғлади.
Кўп ўтмай Аминани ҳам унаштиришди.Куёв бўлмиш Енгил саноат техникумини тугатиб,шаҳардаги энг нуфузли ресторан «Интурист»да ишлайдиган Акбар ингичка мўйлови ўзига ярашган,пўрим,замонавий ва сал енгилтабиатроқ йигит эди.
Учрашувга чиққан куни Аминанинг таърифини холасидан эшитган бўлсада,бу даражада кўркамлигини кутмаган эди.Оғзи қулоғида илжайиб Аминага гулдастани узатаркан,суқланиб қараганча,«қулт»этиб ютиниб қўйди.Хиёбондаги скамейкада ўтиришганда атайлаб Аминага ёпишиброқ ўтирди.
Қаҳвахонага овқатлангани киришганда стулни тортиб қизни ўтқазиш баҳонасида ҳам эгилиб бўйнига лабини теккизиб қўйди.Уялибгина ўтирган қиздан кўз узмай алмойи алжойи гаплардан тинмай гапириб ўзини билимдон кўрсатар,жинси шимини инглиз сайёҳидан бир ойлигига сотиб олганидан тортиб ,чўнтагидаги сақич Фаранг хонимидан совғалиги билан мақтаниб оғзи тинмади.
Учрашувдан қайтган Амина катта акасининг хотини,дереза ортида ўзи билан бир
РЕАЛ ВОҚЕАЛАР АСОСИДА.
Ўн саккизга кирган қизнинг хунуги бўлмайди.Юзларига ҳуснбузарлар тошиб,қошу киприклари қорайиб,юзларида биринчи ҳаяжонлар акс этиб ловуллаган қизлар мана шу ўн саккиз ёшли қизларда!Кўчада ногаҳон «кимнидир»кўриб қолиб юраги қалқиб кетсада қарамаган ҳам шу «мағрур»ўн саккиз яшар қизлар!Тўй ҳашам бўлса борми,эрталабдан юзига қаттиқ чаплаб олган ҳам,қошига ўсма қуйган ҳам,акасидан яширинча сочини жингалак қилиш учун қоғозни ўраб ип билан боғлагани қайси,келинойисининг соч жингалак қилгичини сўрагани қайси,дугонасидан кўйлагини бериб туришни сўраган ҳам шулар!
У ҳам ўн саккиз ёшда эди.У ҳам худди шунақа эди.
Унинг ҳам юрагида «кимдир»солган чўғ бор эди.
Мана шу ўн саккиз ёшида оловдай кўзга ташландида бу қиз тушмагур.Болалигида оддийгина,буғдойранг,жигарранг кўзлари тийраккина боқиб тургувчи қизалоқ шунчалик дилбар,гўзал бўлиб етилишини ўн саккиз ёшида ким ҳам билибти?
Болалигидан кўнгли ўксик эди фақат шу моҳипайкарнинг.
Етти фарзандни дунёга келтирган Саодатхон саккизинчи фарзанди Олимжон икки ёшга етай деганда тўсатдан иситмалаб ётиб қолдию,эртаси куни омонатини ҳаққа топширди.Ҳамма ғафлатда қолди.Саодатхон ҳам эри Тожи аканинг аёлманд рўзғорнинг ташвиши ортилган елкасига яна ташвиш ортмай дедими,ўт ўраётиб қўлидан бир нима чақиб олганини индамай қўя қолувди.Жон таслим қилаётибгина айтди;
«Бунчалик бўлишини билмапманда дадасиии».
Сўнгги сўзи шу бўлди.
Ўша кундан бошлаб олти ёшли қизалоқ елкасига Олимжонни кўтарганча янгаларнинг гоҳ меҳри,гоҳ қаҳри ,гоҳ турткиси остида бошига турмушу рўзғорнинг залвори тушди бор оғири билан.
«Амина,сув келтир.
Амина,укангга қара!
Амина,ҳовлини супур!
Амина дедим!!!Ҳув қулоғингга куйдирги!Идишларни ювмайсанми?!
Амина,овқатинг пишдими?
Хамиринг етилди Амина...
Кўйлагимни тикиб бўлдингми Амина?!»
Саволлар ҳам ўзгариб бораверди у ўсиб боргани сари.
Худди шу ўн саккиз ёшида у гўзаллиги билан бирга ўн бармоғида ўн ҳунарли,саришта,озода ,пазанда ,вазмин ва хуш хулқ қиз сифатида ҳам танилди.
Уни кўрганда хўрсиниб қўйгувчи йигитлар кўп эди.Унга мактуб битгувчилар ҳам кўп эди.Собиқ иттифоқнинг саксонинчи йилларида урф бўлган «Монтана»фирмаси кийимлари эмас,ўзи тиккан оддийгина нейлон кўйлакда ҳам тенгқурлари орасидан оқ қоғоздаги холдай ажралиб тургувчи бу қизни келин қилишни хоҳлаганлар ҳам кўп эди.Аммо қиз тушмагурнинг юрагига чўғ солган «кимдир»-Сардорнинг онаси эса ўғлининг Аминани кўрганда кўзлари яшнаб,беихтиёр илжайиб ундан кўз узолмай қолишини сезиб,чимирилиб қўйди.Жамоа хўжалиги бош бухгалтерининг хотини Розияхон аллақачон раиснинг қизини кўз остига олиб қўйгандида ахир.Келиб келиб Тожи сувчининг қизини келин қилармиди?Бунинг устига онасиз ўсган қиз бўлса...«Қудам»деб керилиб бўлмаса...
Ҳамма Аминани кўрганда хўрсингувчию,кўз узолмай қолгувчилардан совчи келдию,Сардордан келмади.У эса кутди.Кутаверди....Икки йил кутди.Келишмади.
Бу орада шивир -шивир гап сўз оралади.
«Розияхон келиннинг жавобини олибти!Раиснинг қизини бўлишибти!Тўйни ҳам қилармиш.....»
Аминадан кўз узолмайдиган Сардор ўзини кўрмаганга олиб ўтди.
Уйга отилиб кирган Амина ёстиққа юзини босиб йиғлади.Узоқ йиғлади.Ўксиб ўксиб йиғлади.Дереза ортида турган янгаси эса ич ичидан эзилиб йиғлади.
Кўп ўтмай Аминани ҳам унаштиришди.Куёв бўлмиш Енгил саноат техникумини тугатиб,шаҳардаги энг нуфузли ресторан «Интурист»да ишлайдиган Акбар ингичка мўйлови ўзига ярашган,пўрим,замонавий ва сал енгилтабиатроқ йигит эди.
Учрашувга чиққан куни Аминанинг таърифини холасидан эшитган бўлсада,бу даражада кўркамлигини кутмаган эди.Оғзи қулоғида илжайиб Аминага гулдастани узатаркан,суқланиб қараганча,«қулт»этиб ютиниб қўйди.Хиёбондаги скамейкада ўтиришганда атайлаб Аминага ёпишиброқ ўтирди.
Қаҳвахонага овқатлангани киришганда стулни тортиб қизни ўтқазиш баҳонасида ҳам эгилиб бўйнига лабини теккизиб қўйди.Уялибгина ўтирган қиздан кўз узмай алмойи алжойи гаплардан тинмай гапириб ўзини билимдон кўрсатар,жинси шимини инглиз сайёҳидан бир ойлигига сотиб олганидан тортиб ,чўнтагидаги сақич Фаранг хонимидан совғалиги билан мақтаниб оғзи тинмади.
Учрашувдан қайтган Амина катта акасининг хотини,дереза ортида ўзи билан бир
❤230🔥64🤨46😨22👍10😍5
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
«ҒАР» 1-қисм. РЕАЛ ВОҚЕАЛАР АСОСИДА. Ўн саккизга кирган қизнинг хунуги бўлмайди.Юзларига ҳуснбузарлар тошиб,қошу киприклари қорайиб,юзларида биринчи ҳаяжонлар акс этиб ловуллаган қизлар мана шу ўн саккиз ёшли қизларда!Кўчада ногаҳон «кимнидир»кўриб қолиб…
га кўз ёш тўккан Салимахонга «Янгамулло,қандайдир...енгил табиат экан»дедию,шу билан тўйгача Акбар билан қайта учрашувга чиқмади.
Тўйдан сўнг болалигидан рўзғор ишини қилиб ўрганган Амина қайнонасининг қўлидан барча юмушни олди.Унинг одоби,ҳусни,уй тутишию пазандалигига қадар Акбарнинг ота-онаси,опалари мамнун бўлса,гўзал хотини борлигмдан Акбар еттинчи осмонда эди.Еттинчи осмонда эдию...лекин ресторанга келадиган очиқ кийингувчи,қўлида вино бокали тутганча лабига сигарет қистириб кўзларидаги беҳаё ишва билан сирли жилмайиб турадиган санамлар билан авалдагидек кўнгилхушлик қилишни канда қилмасди.Тез орада билиндики,рўзғорнинг харажати қарилик нафақасидаги қайнона қайнотанинг бўйнида.Акбарнинг на ойлигининг тайини бор,на юриш туришида маъно бор.Ярим кечаси маст аласт келгани ҳам майли,бўйни,кўкракларида тиш излари қолгани ҳам майли,бир марта бўлсин бозорлик қилиб келмагани ҳам майли,Амина ой куни яқинлашиб қолган кунлар «Ёш болалик бўлсам боролмайман анча пайт»дея икки кун ота уйига кетиб қайтганда эшикдан кирган заҳоти кўрган расвогарчилиги энди ҳеч қолипга сиғмасди.
Эрталаб йўлда оғир оёқ қийналмасин деб тунги сменага ишга кетаётган акаси уйига ташлаб қўймоқчи бўлганди ўшанда.Ярим йўлга етганда тўхтатган ДАН ходимлари автомобили юкхонасидан бир қоп балиқ топилган броконьернинг устидан акт тузиб,гувоҳ сифатида акасини қўл қўйдиргунча вақт алламаҳал бўлиб кетди.
Амина акаси билан хайрлашиб,орқа дарчадан ҳовлига кирди.Қайнона қайнотаси ҳам бошқа туманда яшайдиган қизлариникига кетишган.Ўзи яшайдиган уйдан тунчироқнинг хирагина нури таралиб турибти.
Эшикни очиб кирган Аминанинг димоғига гуп этиб ароқ ва колбаса ҳиди урилди.Хонанинг ўртасидаги тўшакда эса Акбар икки ёнида иккита ярим яланғоч аёл билан кўнгилхушлик қиларди.А
Қаршилик кўрсатиш тугул ўзини бошқаролмайдиган аҳволдаги икки аёлни сочидан бураб хумордан чиққунча калтаклаб,сўнг ҳайдаб солди.Акбар бир нималар дея ғўлдирардию,афтидан нималар бўлаётганини идрок қилмас ҳам эди.
Амина ўша куни тушунди.Рўзғор унинг зиммасида.Акбардан рўзғордорлик,оилани бошқариш кутиб бўлмайди.
Бирин кетин туғилган икки қиз ва бир ўғилнинг тарбияси ҳам бир ўзининг зиммасида бўлди.Чол кампирлар ҳам унга суяниб қолишди.Мол ҳол,томорқа,лой-гил,тикиш-бичиш....
Хуллас ўзини ўтга чўққа урар,рўзғорини бекам бўлмасада,мақтагулик тутарди.
Мустаққиликнинг дастлабки моддий тақчиллик йилларида бирин кетин дунёдан кўз юмган қайнона қайнонатасининг маърака мавридларини ҳам ўзи ўтказди.Бу пайтда Акбар уйга ҳам келмасди деярли.Ёшлигида официантка бўлиб ишлашидан ташқари,«мижоз»ларига «бошқа турдаги »хизматлар кўрсатиб юрган,ёши ўтиб бозори касод бўлгач нафсини қондириш эвазига Акбарни уст боши,қорнини тўқлаб юргувчи Соня исмли эллик олти ёшлик аёлнинг уйида яшарди у.
Чол кампирнинг ўлими анча орқага кеткизиб қўйдида рўзғорини Амина шўрликнинг...
Сут қаттиқ,томорқадан чиққан экин тикин билан болаларининг еганини эпласада,пул тақчил замонларда кундан кун ўсаётган жигарпораларининг кийимию бошқа харажатларига қийналиб қоларди.Қўшниларининг дарз-чокларини тикиб уч тўрт сўм пул топиб юрган маҳаллари ер чопаман деб оёғини кетмон тегиб,томиригача кесиб юбордию,бир ойча касалхонада ётиб қўли буткул камхарж бўлиб қолди.Икки янгаси кўргани келганда олиб келган ун,гуруч,ёғ ва шакарнинг ҳам таги кўриниб қолдиЯнгалари ҳам суҳбат орасида атайми,билмайми айтиб ўтишдида...
«Рўзғор ҳам бор бўлсин ғор бўлмай!Нимага етказишни билмайсан.Ортириб бўлмаса...»
Касалхонада ётганида ягона ва икки ўтоқдан чиқарган бир гектар пудратга олган ерини бригадир бошқага бериб юборибти...Ҳар на жамоа хўжалиги ойма ой пул бермаса ҳам ун ,ёғ бериб турарди пудратчиларга.Яқинда болаларига мактаб бошланади,мактаб кийим дегандай...
-Биргад...Биргад ҳууууу....
Дала шийпондан чиқиб келган Карим бригадир Аминани кўриб чеҳраси ёришиб кетди.
-Келинг келин.Эсон омонмисиз?Оёғингиз тузалдими?Болаларингиз тинчми?-қуюқ сўрашди у.
Бригадир Аминани бошқача ҳурмат қиларди.
«У келин фаришталик»дерди хотини Амина ҳаққида.
«Кун кўрмаган етимгина эрдан ҳам бахт кўрмади.Ёрдамингни аяма» дерди онаси бу жувон ҳаққида.
-Бир хизмат билан келдим биргад...-сўрашиб бўлг
Тўйдан сўнг болалигидан рўзғор ишини қилиб ўрганган Амина қайнонасининг қўлидан барча юмушни олди.Унинг одоби,ҳусни,уй тутишию пазандалигига қадар Акбарнинг ота-онаси,опалари мамнун бўлса,гўзал хотини борлигмдан Акбар еттинчи осмонда эди.Еттинчи осмонда эдию...лекин ресторанга келадиган очиқ кийингувчи,қўлида вино бокали тутганча лабига сигарет қистириб кўзларидаги беҳаё ишва билан сирли жилмайиб турадиган санамлар билан авалдагидек кўнгилхушлик қилишни канда қилмасди.Тез орада билиндики,рўзғорнинг харажати қарилик нафақасидаги қайнона қайнотанинг бўйнида.Акбарнинг на ойлигининг тайини бор,на юриш туришида маъно бор.Ярим кечаси маст аласт келгани ҳам майли,бўйни,кўкракларида тиш излари қолгани ҳам майли,бир марта бўлсин бозорлик қилиб келмагани ҳам майли,Амина ой куни яқинлашиб қолган кунлар «Ёш болалик бўлсам боролмайман анча пайт»дея икки кун ота уйига кетиб қайтганда эшикдан кирган заҳоти кўрган расвогарчилиги энди ҳеч қолипга сиғмасди.
Эрталаб йўлда оғир оёқ қийналмасин деб тунги сменага ишга кетаётган акаси уйига ташлаб қўймоқчи бўлганди ўшанда.Ярим йўлга етганда тўхтатган ДАН ходимлари автомобили юкхонасидан бир қоп балиқ топилган броконьернинг устидан акт тузиб,гувоҳ сифатида акасини қўл қўйдиргунча вақт алламаҳал бўлиб кетди.
Амина акаси билан хайрлашиб,орқа дарчадан ҳовлига кирди.Қайнона қайнотаси ҳам бошқа туманда яшайдиган қизлариникига кетишган.Ўзи яшайдиган уйдан тунчироқнинг хирагина нури таралиб турибти.
Эшикни очиб кирган Аминанинг димоғига гуп этиб ароқ ва колбаса ҳиди урилди.Хонанинг ўртасидаги тўшакда эса Акбар икки ёнида иккита ярим яланғоч аёл билан кўнгилхушлик қиларди.А
Қаршилик кўрсатиш тугул ўзини бошқаролмайдиган аҳволдаги икки аёлни сочидан бураб хумордан чиққунча калтаклаб,сўнг ҳайдаб солди.Акбар бир нималар дея ғўлдирардию,афтидан нималар бўлаётганини идрок қилмас ҳам эди.
Амина ўша куни тушунди.Рўзғор унинг зиммасида.Акбардан рўзғордорлик,оилани бошқариш кутиб бўлмайди.
Бирин кетин туғилган икки қиз ва бир ўғилнинг тарбияси ҳам бир ўзининг зиммасида бўлди.Чол кампирлар ҳам унга суяниб қолишди.Мол ҳол,томорқа,лой-гил,тикиш-бичиш....
Хуллас ўзини ўтга чўққа урар,рўзғорини бекам бўлмасада,мақтагулик тутарди.
Мустаққиликнинг дастлабки моддий тақчиллик йилларида бирин кетин дунёдан кўз юмган қайнона қайнонатасининг маърака мавридларини ҳам ўзи ўтказди.Бу пайтда Акбар уйга ҳам келмасди деярли.Ёшлигида официантка бўлиб ишлашидан ташқари,«мижоз»ларига «бошқа турдаги »хизматлар кўрсатиб юрган,ёши ўтиб бозори касод бўлгач нафсини қондириш эвазига Акбарни уст боши,қорнини тўқлаб юргувчи Соня исмли эллик олти ёшлик аёлнинг уйида яшарди у.
Чол кампирнинг ўлими анча орқага кеткизиб қўйдида рўзғорини Амина шўрликнинг...
Сут қаттиқ,томорқадан чиққан экин тикин билан болаларининг еганини эпласада,пул тақчил замонларда кундан кун ўсаётган жигарпораларининг кийимию бошқа харажатларига қийналиб қоларди.Қўшниларининг дарз-чокларини тикиб уч тўрт сўм пул топиб юрган маҳаллари ер чопаман деб оёғини кетмон тегиб,томиригача кесиб юбордию,бир ойча касалхонада ётиб қўли буткул камхарж бўлиб қолди.Икки янгаси кўргани келганда олиб келган ун,гуруч,ёғ ва шакарнинг ҳам таги кўриниб қолдиЯнгалари ҳам суҳбат орасида атайми,билмайми айтиб ўтишдида...
«Рўзғор ҳам бор бўлсин ғор бўлмай!Нимага етказишни билмайсан.Ортириб бўлмаса...»
Касалхонада ётганида ягона ва икки ўтоқдан чиқарган бир гектар пудратга олган ерини бригадир бошқага бериб юборибти...Ҳар на жамоа хўжалиги ойма ой пул бермаса ҳам ун ,ёғ бериб турарди пудратчиларга.Яқинда болаларига мактаб бошланади,мактаб кийим дегандай...
-Биргад...Биргад ҳууууу....
Дала шийпондан чиқиб келган Карим бригадир Аминани кўриб чеҳраси ёришиб кетди.
-Келинг келин.Эсон омонмисиз?Оёғингиз тузалдими?Болаларингиз тинчми?-қуюқ сўрашди у.
Бригадир Аминани бошқача ҳурмат қиларди.
«У келин фаришталик»дерди хотини Амина ҳаққида.
«Кун кўрмаган етимгина эрдан ҳам бахт кўрмади.Ёрдамингни аяма» дерди онаси бу жувон ҳаққида.
-Бир хизмат билан келдим биргад...-сўрашиб бўлг
❤251🔥57👍21💔5
ач тортиниброқ сўз бошлади Амина.-Мактаб кийим олай десам болаларимга биласиз шароитимни ўзингиз.Пудратим ҳам кетибти.Биргад нақд пулга бирор иш топиб беролмайсизми?Қийналиб кетдимда...Сигиримни сотай десам,болаларимнинг оғзини оқартириб турган шу сигир.
Карим бригадир иягини қашлаганча ўйланиб қолди.
Сўнг кўрсаткич бармоғини юқорига қилиб ўзича бир нималарни тахмин қилаётгандай кўзини юмиб турдида,сўнг қатъий оҳангда деди:
-Ўғит!Маданий ўғит олиб келувдик.Ярми қопи йиртилиб тўкилиб кетди десанг келин.Ўшани киргизиб берасанми пақирга солиб?
Пулини бераман тугатганинг замон.
Амина севинчини яширолмай деди:
-Э раҳмат биргад.Ҳозир бошлайман унда.
-Э йўқ,тўхта.Кўп у ерда келин.Намозшом бўлиб қолдику,эртадан бошлайқол келин.
Шийпон олдида трактирини қўйиб,тушиб келаётган Рустам тракторчига салом бериб,бригадир билан хайрлашиб кетаётган Аминанинг орқасидан қараб турдида сўнг бригадирга маъноли кўз қисиб сўз қотди:
-Зўр нарса аааа биргад бобо?
Сўнг яна сўради:
-Нимага келибти?Банисада эди шекилли?
Бригадирнинг жавобини кутмай хиргойи қилганча шийпонга кириб кетди.
«Ғалати одам...Сўрайдию,жавобни эшитмайди».Карим бригадир унинг ортидан қараб шуларни ўйлади.
Рустам трактирчи ёмон одам эмасди.Яхшиям эмасдида лекин...Аччиқ сассиқ гап қиладиган одати бор эди охирини ўйламай.Рўзғор қурганига ўн йилдан ошган бўлсада фарзанд кўрмагани учунми аламзадалиги ҳам бор эди.Ора сирада «отиб»қолса кўнгилхушлик қилган аёлларини мақтаниб айтиш одати ҳам бор эди.Баъзан кайфи ошиб кетганда кўзига ёш олиб ҳасрат қиларди...
«Бир тирноқ берсайди менга ҳам,даргоҳида кам қолмасди.»дея..Унинг фарзанди йўқлигини ҳар ким ўзича талқин қиларди.Биров хотинини
айбласа,биров Рустам тракторчига айбни юкларди.
Аминанинг бошига ҳам балони шу Рустам тракторчининг сассиқ сўзлиги ёғдирди.Шу Рустам тракторчининг бепаровез оғзидан чиққан сўз ўзи билан минг балони олиб чиқиб,шўрликнинг бошига дўлдай ёғилди.
Давоми бор.
Карим бригадир иягини қашлаганча ўйланиб қолди.
Сўнг кўрсаткич бармоғини юқорига қилиб ўзича бир нималарни тахмин қилаётгандай кўзини юмиб турдида,сўнг қатъий оҳангда деди:
-Ўғит!Маданий ўғит олиб келувдик.Ярми қопи йиртилиб тўкилиб кетди десанг келин.Ўшани киргизиб берасанми пақирга солиб?
Пулини бераман тугатганинг замон.
Амина севинчини яширолмай деди:
-Э раҳмат биргад.Ҳозир бошлайман унда.
-Э йўқ,тўхта.Кўп у ерда келин.Намозшом бўлиб қолдику,эртадан бошлайқол келин.
Шийпон олдида трактирини қўйиб,тушиб келаётган Рустам тракторчига салом бериб,бригадир билан хайрлашиб кетаётган Аминанинг орқасидан қараб турдида сўнг бригадирга маъноли кўз қисиб сўз қотди:
-Зўр нарса аааа биргад бобо?
Сўнг яна сўради:
-Нимага келибти?Банисада эди шекилли?
Бригадирнинг жавобини кутмай хиргойи қилганча шийпонга кириб кетди.
«Ғалати одам...Сўрайдию,жавобни эшитмайди».Карим бригадир унинг ортидан қараб шуларни ўйлади.
Рустам трактирчи ёмон одам эмасди.Яхшиям эмасдида лекин...Аччиқ сассиқ гап қиладиган одати бор эди охирини ўйламай.Рўзғор қурганига ўн йилдан ошган бўлсада фарзанд кўрмагани учунми аламзадалиги ҳам бор эди.Ора сирада «отиб»қолса кўнгилхушлик қилган аёлларини мақтаниб айтиш одати ҳам бор эди.Баъзан кайфи ошиб кетганда кўзига ёш олиб ҳасрат қиларди...
«Бир тирноқ берсайди менга ҳам,даргоҳида кам қолмасди.»дея..Унинг фарзанди йўқлигини ҳар ким ўзича талқин қиларди.Биров хотинини
айбласа,биров Рустам тракторчига айбни юкларди.
Аминанинг бошига ҳам балони шу Рустам тракторчининг сассиқ сўзлиги ёғдирди.Шу Рустам тракторчининг бепаровез оғзидан чиққан сўз ўзи билан минг балони олиб чиқиб,шўрликнинг бошига дўлдай ёғилди.
Давоми бор.
❤152😨93🔥35👍26😢15👏2🤨2😇1
"ҒАР"
2 қисм.
РЕАЛ ВОҚЕАЛАР АСОСИДА.
Эрта саҳардан қўлида иккита пақир билан шийпонга келган Амина кун салқинида бригадир кўрсатган ўғитни ташиб улгуриш учун ишга киришиб кетди.Йирикроқ уюмдек кўринган уюлиб ётган маданий ўғит анчагина экан.Августнинг офтоби ейилиб,қиздира бошлаган чошгоҳ маҳалигача ярмидан кўпроғини ташиб қўйди Амина.У белкуракда ўғитни пақирга солиб,бригадир кўрсатган шийпоннинг орқа томонидаги пахса айвонга таширди.Ишданмасу,ўғитнинг чангидан азият чекарди у.Нафас йўллари ачиша бошлаганда оғзини дока рўмол билан танғиб олди.Терлаган бўйни ва кўкси қичишиб ачиша бошлаган эди.Кўзи ҳам ёшланиб,қизариб кетди.Лекин тишини тишига қўйиб ўғитни таширди Амина.Болалигидан меҳнатда пишганмасми,чаққон ҳаракат қиларди.Пешинга етганда охирги икки пақирни бўшатиб,ўғит уюлган ерни белкуракда тозалаётганда иссиқдан бўғриқиб яшил АЗЛК Москвич машинасидан Карим бригадир тушиб келди.Ишни саранжомлаганини кўриб Аминага миннатдор боқди у.
-Ээээ келин,маладес эээ маладес..-мақтади у.-Шу десанг раисдан нақд пулга зўрға қоғоз олдим.Замона бундоқ,ёшлар далада ишламайди деб зору тавалло қилиб олдим охири.Омбордан икки кило пахта ёғига ҳам қоғоз олдим келин.Энди мудир билан кассир ўзинг биласан кечда бўлади иш жойида.Ишчилар кундузи ишласин дейдида булар ҳам.Кечда олиб келиб уйингга етқизаман.
Амина биргадга бош ирғаб маъқул маъносини қилдию,аммо гапирмади.Тўғрироғи гапиролмади.Бўйни,кўкси,қўлининг билагидан пасти,хуллас танасининг очиқ жойи борки аёвсиз ачишиб кўзини очолмасди.Бригадир унинг парча парча қизариб қонталаш бўлиб кетган бўйни ва қон тўлгандай қизарган бўйнига қараб кўнгли алланечук бўлиб кетди.Раҳми келди қаршисидаги жувонга.
Ҳозир уйига боргунича бадтар бўлиб тер ва иссиқ таъсирида бир дард ортирмасайди кўзига дея ўйлади у.Шу сабаб чин кўнгилдан куюниб деди:
-Келин,шийпон олдидаги ҳовуздан юз қўлингни ювиб ол.Мен картани айланиб келгунимча ювиниб олсанг ҳам бўлади.Уйингга етиб олгунингча теринг шитта гўшти чиқиб қолмасин ахир...Бор келин,бор...
Шундай дея ўзи ястаниб ётган кўм кўк пахта картаси томон кетди.
Ҳовуз бўйига келиб Амина ўзини сувга отиб,қўр босилгандек ловуллаётган баданини муздек сув билан ювиб жонига ором бергиси келсада,очиқ ҳовузда чўмилгани истиҳола қилди.Шийпон ёнидаги қудуқ ёнида турган пақирлардан иккитасини олиб ҳовуз сувидан тўлдирдида,тез тез ўғит сақланадиган айвон томонга ўтиб,айвоннинг бир бурчида турганча кийимини ечиб пақирлардаги сувдан ярми кесиб кружкага ўхшаб мослаштирилган ичимлик суви пластик идишидан сув қуйиб ювина бошлади.Муздек сувдан жони бироз ором олди.Кўзларини чайқади,бўйинлари ,билакларини,кўксини ишқалаб юваркан ачишиб ётган эти тинчланаётгани билан қичишаётгани қолмасди сира.Бундан «Яна касал бўлиб,фойда қиламан деб зарарга қолмасайдим»дея ичида ўйлаганча обдон ювди.Бу орада қайтган бригадир «Ҳовузда ювинаётган бўлса уялмасин келин шўрлик»деган хаёлда шийпоннинг орқа томонида ўтириб туришни ўйлаб айвон томондан айланиб келиб қолди.Айвоннинг бурчагида юзини деворга қилганча кийинаётган Аминани кўриб «И!»дедида,тез тез юриб шийпоннинг олдига ўтиб кетаркан олдинда ўзига қараб турган Рустам тракторчини кўриб тўхтаб қолди.Тракторчи кўзини қисганча кўрсаткич бармоғини қимирлатиб «Ҳап саними,шошмай тур!»дегандай ишора қилиб ўшшайди.Карим биргад унинг қўлтиғидан тутганча шийпоннинг олдига судрагудай қилиб бордида,таҳдид билан деди:
-Нотўғри хаёлга борма Рустам!Шўрлик болаларини кийинтираман деб шу ишни қилиб,бадани ўтда ёнгандай ёндику?!
Бу гапни Рустам ўзича тушунди.
-Оҳ оҳ оҳ..Ўтдай ёнарканми аааа?-тиржайди у.
Карим биргад тутақиб кетди.
-Ўввв,нокас!Манави ўғитни саҳардан пақирлаб ташиб ,чанги баданию кўзини ёндирди!!!Тушуняпсанми?!
-Бақирманг ееее...Тушундим!Қайдан биламан мен!-жириллаб ўзини оқлаганча сўкина сўкина узоқлашди тракторчи.Амина эса бу гаплардан бехабар,ёшланаётган кўзларини зўрға очиб ,бўйнини рўмоли билан елпиганча уйига кетиб борарди.
Намозшом чоқи бригадир Рустамга бир даста пул ва уч литрлик шиша банкада пахта ёғи тутқазиб тайинлади:
-Шуни Акбарнинг хотинига ташлаб ўт Рустамжон.Йўлинг устику.
Бечорага зарил экан.Рустам индамай олиб,тракторининг ўриндиғи
2 қисм.
РЕАЛ ВОҚЕАЛАР АСОСИДА.
Эрта саҳардан қўлида иккита пақир билан шийпонга келган Амина кун салқинида бригадир кўрсатган ўғитни ташиб улгуриш учун ишга киришиб кетди.Йирикроқ уюмдек кўринган уюлиб ётган маданий ўғит анчагина экан.Августнинг офтоби ейилиб,қиздира бошлаган чошгоҳ маҳалигача ярмидан кўпроғини ташиб қўйди Амина.У белкуракда ўғитни пақирга солиб,бригадир кўрсатган шийпоннинг орқа томонидаги пахса айвонга таширди.Ишданмасу,ўғитнинг чангидан азият чекарди у.Нафас йўллари ачиша бошлаганда оғзини дока рўмол билан танғиб олди.Терлаган бўйни ва кўкси қичишиб ачиша бошлаган эди.Кўзи ҳам ёшланиб,қизариб кетди.Лекин тишини тишига қўйиб ўғитни таширди Амина.Болалигидан меҳнатда пишганмасми,чаққон ҳаракат қиларди.Пешинга етганда охирги икки пақирни бўшатиб,ўғит уюлган ерни белкуракда тозалаётганда иссиқдан бўғриқиб яшил АЗЛК Москвич машинасидан Карим бригадир тушиб келди.Ишни саранжомлаганини кўриб Аминага миннатдор боқди у.
-Ээээ келин,маладес эээ маладес..-мақтади у.-Шу десанг раисдан нақд пулга зўрға қоғоз олдим.Замона бундоқ,ёшлар далада ишламайди деб зору тавалло қилиб олдим охири.Омбордан икки кило пахта ёғига ҳам қоғоз олдим келин.Энди мудир билан кассир ўзинг биласан кечда бўлади иш жойида.Ишчилар кундузи ишласин дейдида булар ҳам.Кечда олиб келиб уйингга етқизаман.
Амина биргадга бош ирғаб маъқул маъносини қилдию,аммо гапирмади.Тўғрироғи гапиролмади.Бўйни,кўкси,қўлининг билагидан пасти,хуллас танасининг очиқ жойи борки аёвсиз ачишиб кўзини очолмасди.Бригадир унинг парча парча қизариб қонталаш бўлиб кетган бўйни ва қон тўлгандай қизарган бўйнига қараб кўнгли алланечук бўлиб кетди.Раҳми келди қаршисидаги жувонга.
Ҳозир уйига боргунича бадтар бўлиб тер ва иссиқ таъсирида бир дард ортирмасайди кўзига дея ўйлади у.Шу сабаб чин кўнгилдан куюниб деди:
-Келин,шийпон олдидаги ҳовуздан юз қўлингни ювиб ол.Мен картани айланиб келгунимча ювиниб олсанг ҳам бўлади.Уйингга етиб олгунингча теринг шитта гўшти чиқиб қолмасин ахир...Бор келин,бор...
Шундай дея ўзи ястаниб ётган кўм кўк пахта картаси томон кетди.
Ҳовуз бўйига келиб Амина ўзини сувга отиб,қўр босилгандек ловуллаётган баданини муздек сув билан ювиб жонига ором бергиси келсада,очиқ ҳовузда чўмилгани истиҳола қилди.Шийпон ёнидаги қудуқ ёнида турган пақирлардан иккитасини олиб ҳовуз сувидан тўлдирдида,тез тез ўғит сақланадиган айвон томонга ўтиб,айвоннинг бир бурчида турганча кийимини ечиб пақирлардаги сувдан ярми кесиб кружкага ўхшаб мослаштирилган ичимлик суви пластик идишидан сув қуйиб ювина бошлади.Муздек сувдан жони бироз ором олди.Кўзларини чайқади,бўйинлари ,билакларини,кўксини ишқалаб юваркан ачишиб ётган эти тинчланаётгани билан қичишаётгани қолмасди сира.Бундан «Яна касал бўлиб,фойда қиламан деб зарарга қолмасайдим»дея ичида ўйлаганча обдон ювди.Бу орада қайтган бригадир «Ҳовузда ювинаётган бўлса уялмасин келин шўрлик»деган хаёлда шийпоннинг орқа томонида ўтириб туришни ўйлаб айвон томондан айланиб келиб қолди.Айвоннинг бурчагида юзини деворга қилганча кийинаётган Аминани кўриб «И!»дедида,тез тез юриб шийпоннинг олдига ўтиб кетаркан олдинда ўзига қараб турган Рустам тракторчини кўриб тўхтаб қолди.Тракторчи кўзини қисганча кўрсаткич бармоғини қимирлатиб «Ҳап саними,шошмай тур!»дегандай ишора қилиб ўшшайди.Карим биргад унинг қўлтиғидан тутганча шийпоннинг олдига судрагудай қилиб бордида,таҳдид билан деди:
-Нотўғри хаёлга борма Рустам!Шўрлик болаларини кийинтираман деб шу ишни қилиб,бадани ўтда ёнгандай ёндику?!
Бу гапни Рустам ўзича тушунди.
-Оҳ оҳ оҳ..Ўтдай ёнарканми аааа?-тиржайди у.
Карим биргад тутақиб кетди.
-Ўввв,нокас!Манави ўғитни саҳардан пақирлаб ташиб ,чанги баданию кўзини ёндирди!!!Тушуняпсанми?!
-Бақирманг ееее...Тушундим!Қайдан биламан мен!-жириллаб ўзини оқлаганча сўкина сўкина узоқлашди тракторчи.Амина эса бу гаплардан бехабар,ёшланаётган кўзларини зўрға очиб ,бўйнини рўмоли билан елпиганча уйига кетиб борарди.
Намозшом чоқи бригадир Рустамга бир даста пул ва уч литрлик шиша банкада пахта ёғи тутқазиб тайинлади:
-Шуни Акбарнинг хотинига ташлаб ўт Рустамжон.Йўлинг устику.
Бечорага зарил экан.Рустам индамай олиб,тракторининг ўриндиғи
❤205😢71🔥42👍20😇7⚡1🕊1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Assalomu alaykum!!! Saharlik qilayotganlarga yana bir bor ASSALOMU ALAYKUM!!!
Allohimdan sabr va matonat tilayman.
Oqshomgacha oʻzi kuch quvvat bersin. Savoblari bardavom boʻlsin!!
Allohimdan sabr va matonat tilayman.
Oqshomgacha oʻzi kuch quvvat bersin. Savoblari bardavom boʻlsin!!
❤14😍1
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😇18✍8❤6
#ижара_ҳаётлар
56-қисм
Тонг отиб аллақачон ,кун бошланганди. Ўрнимдан турмай ётавердим. Туни билан ўйлаб чиқдим. Отам келиб кетсин, Ферузадан пулларимни олиб ишини ҳам, уйини ҳам ташлаб кетардим. Курсдош қизга, смс ёзиб касал эканимни ва дарсга бормаслигимни айтдим.
Йўлакдан овозлар келарди. Кўрпамни устимга тортиб ҳаётимни сўроқлашни бошлагндим. Устма-уст келган қўнғироқ овозидан, мажбур ўрнимдан туриб телефонимга қарардим. Соат 11: 30 бўлганди. Ойим қўнғироқ қилаётганди.
“Баҳор! Ҳа қизим... мазанг йўқми?”,-деб ойим юзимга қаради.
“Яхшиман ойи, озгина бошим оғриганди”,-дедим шишган кўзларимни уқалаб.
Йиғидан қизариб, бор ташвишимни юзага чиқарганга ўхшарди.
“Отанг пойтахтга кетганди. Ярим соатларда сени ёнинга борса керак”,-деганида капалагим учганди.
“Чоршанба деган эдингиз-ку, ойи?”,-деб ҳовлиқиб сўрадим.
“Жўраси кетаётган экан... тайёр мошина деб кета қолди. Сени ўқишда деб ўйлаб, ҳали қўнғироқ қилмаган бўлса керак”,-деганида аллақачон еримдан тургандим.
Ойим билан гаплашиб турганимда, эшик тақиллаб мен ҳали рухсат бермасдан, Жасмина ичкарига кирди. Ойим унинг овозини эшитди.
“Ким у қиз, қизим? Дугонангми?”,-деб сўради бечора ойим.
“Ҳа , шунақа “,-дея олдим зўрға
“Яхши бўлиптида, қизим. Бир ўзим тураман деганинга хавотир олгандим”,-деди боласининг ғамини еб.
“Мен сизга қайтиб қўнғироқ қилсам бўладими?”,-деб сўраб ойимнинг тасдиғи билан гўшакни қўйдим.
Ярим соатда бир нарсалар қилишим керак эди. Энди нима қилардим? Жасмина эса менга қараб тиржайиб турарди. Бир муддат унинг қилиқларини таҳлил қилдим. Бу қизнинг ҳам ота-оанси бордир деб ўйладим.
“Нима керак эди?”,-деб сўрадим
“Соч дазмолинг бўлса бериб тур демоқчи эдим”,-деди нозланиб.
Хонадаги нарсаларим ичидан дазмолни олиб унга узатдим. Рахмат ўрнига жилмайиб кетди. Нима қилсам кимдан ёрдам сўрасам билмай қолдим. Хона ичида бош қотириб ўтиришдан бошқа чора топа олмаётган эдим.
Отамнинг бу уйга келиши бир дард бўлса, кечаги расво гаплардан эшитиб қолишини ўйласам, бошқа бир дард бўлди.
Тўғри мен яхши ҳаёт орзу қилиб, бу ишларга киришгандим. Аммо Тимур ва дўстлари ўйлаганчалик бузуқ қилз эмас эдим. У Бек деганларини бир қошиқ сувда бўғиб ўлдиргим келяётганди. Телефоним яна бир жиринглаганда, қўрқдим. Отам келганга ўхшайди.
“Алло! Ассаламу алайкум ота!”,-деб овозимни тетик тутишга ҳаракат қилардим.
“Ваалейкум салом,қизим! Ойинг айтди, ўқишга кетмабсан? Уйдамисан?”,-деганида юрагим хонасидан чиқай деганди.
56-қисм
Тонг отиб аллақачон ,кун бошланганди. Ўрнимдан турмай ётавердим. Туни билан ўйлаб чиқдим. Отам келиб кетсин, Ферузадан пулларимни олиб ишини ҳам, уйини ҳам ташлаб кетардим. Курсдош қизга, смс ёзиб касал эканимни ва дарсга бормаслигимни айтдим.
Йўлакдан овозлар келарди. Кўрпамни устимга тортиб ҳаётимни сўроқлашни бошлагндим. Устма-уст келган қўнғироқ овозидан, мажбур ўрнимдан туриб телефонимга қарардим. Соат 11: 30 бўлганди. Ойим қўнғироқ қилаётганди.
“Баҳор! Ҳа қизим... мазанг йўқми?”,-деб ойим юзимга қаради.
“Яхшиман ойи, озгина бошим оғриганди”,-дедим шишган кўзларимни уқалаб.
Йиғидан қизариб, бор ташвишимни юзага чиқарганга ўхшарди.
“Отанг пойтахтга кетганди. Ярим соатларда сени ёнинга борса керак”,-деганида капалагим учганди.
“Чоршанба деган эдингиз-ку, ойи?”,-деб ҳовлиқиб сўрадим.
“Жўраси кетаётган экан... тайёр мошина деб кета қолди. Сени ўқишда деб ўйлаб, ҳали қўнғироқ қилмаган бўлса керак”,-деганида аллақачон еримдан тургандим.
Ойим билан гаплашиб турганимда, эшик тақиллаб мен ҳали рухсат бермасдан, Жасмина ичкарига кирди. Ойим унинг овозини эшитди.
“Ким у қиз, қизим? Дугонангми?”,-деб сўради бечора ойим.
“Ҳа , шунақа “,-дея олдим зўрға
“Яхши бўлиптида, қизим. Бир ўзим тураман деганинга хавотир олгандим”,-деди боласининг ғамини еб.
“Мен сизга қайтиб қўнғироқ қилсам бўладими?”,-деб сўраб ойимнинг тасдиғи билан гўшакни қўйдим.
Ярим соатда бир нарсалар қилишим керак эди. Энди нима қилардим? Жасмина эса менга қараб тиржайиб турарди. Бир муддат унинг қилиқларини таҳлил қилдим. Бу қизнинг ҳам ота-оанси бордир деб ўйладим.
“Нима керак эди?”,-деб сўрадим
“Соч дазмолинг бўлса бериб тур демоқчи эдим”,-деди нозланиб.
Хонадаги нарсаларим ичидан дазмолни олиб унга узатдим. Рахмат ўрнига жилмайиб кетди. Нима қилсам кимдан ёрдам сўрасам билмай қолдим. Хона ичида бош қотириб ўтиришдан бошқа чора топа олмаётган эдим.
Отамнинг бу уйга келиши бир дард бўлса, кечаги расво гаплардан эшитиб қолишини ўйласам, бошқа бир дард бўлди.
Тўғри мен яхши ҳаёт орзу қилиб, бу ишларга киришгандим. Аммо Тимур ва дўстлари ўйлаганчалик бузуқ қилз эмас эдим. У Бек деганларини бир қошиқ сувда бўғиб ўлдиргим келяётганди. Телефоним яна бир жиринглаганда, қўрқдим. Отам келганга ўхшайди.
“Алло! Ассаламу алайкум ота!”,-деб овозимни тетик тутишга ҳаракат қилардим.
“Ваалейкум салом,қизим! Ойинг айтди, ўқишга кетмабсан? Уйдамисан?”,-деганида юрагим хонасидан чиқай деганди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.🔥86❤71😍14🕊11😢6🙈4👍3👏1
#ижара_ҳаётлар
57-қисм
“Бугун ўқишим йўқ эди. Ишга кетаман деб тургандим”,-дедим мажбуран.
“Ҳа яхши қизим. Мен бироздан уйингга бориб қоламан. Сумкамни ташлаб, ўзим бозорга ўтаман. Носвой, майда чуда олишим керак”,-деди режаларини тушунтириб.
“Хўп ота”,-деб гўшакни қўйдимда ўзим чопиб ювиниш хонасига чиқдим.
Фақат Тимур энди кирмоқчи бўлиб турган экан, унда олдин эшикка шошдим.
“Тўхта! Кирмай тур!”,-деб олдинга отилдим.
Нима бўлганини тушунмай менга қаради.
“Кўзларинг нега бунақа шиш? Йиғладингми?”,-деб сўради уялмай.
“Ҳа, йиғладим. Йиғлатганлар бор бўлсин!”,-деб кесатиб ювиниш хонасига кирдимда, эшикни ичкаридан қулфлаб олдим.
Тезда қўл бетимни ювиб қайтиб чиқдим. Чиқсам, Тимур деворга суяниб, менинг чиқишимни кутаётган экан. Шошиб олдидан ўтганимда.
“Тўхта!”,-деб мени йўлимдан қолдирди. Орамизда бир неча қадамлик масофа бор эдим.
Менга қараб юриб келди. Қўлини чўзиб, сочларимга тегилмоқчи бўлганида, ўзимни ортга тордим. Кеча кечқурунги айтган гапи, қулоғимда жарангларди.
“Тиш пастасини ...сочинга сурибсан”,-деди қўлининг чўзган сабабини очиқламоқчи бўлиб.
Ҳеч нарса демадим ва ортимга ўгирилиб, тезда хонамга кирдим. Ювиниш хонасининг эшиги ёпилди. Мен эса ичимдаги ғалати туйғу билан устимни кийингандим. Ҳали тўлиқ тайёр бўлмаган эдиммки, отам қўнғироқ қила бошалди.
“Қизим бизлар келдик ”,-деганида юрагим еридан чиқиб кетади деб қўрқдим.
Қалтираб ҳозир, дедимда ташқарига шошдим. Ювиниш хонасидан сувнинг овози келарди. Жасмина ошхонада эди шекилли телефонда гаплашган овози эшитиларди. Кириш эшиги олдида Тимурнинг оёқ кийимларини кўриб уларни тезда ён хонанинг ичига отдим.
Ичимдан билган барча дуоларимни ўқиб ташқарига чиққандим.
“Эй, худойим Тимур душдан чиқиб қолмасин. Отам кўрмасин деб Худодан сўрадим. Отам уй манзилини аниқ билмагани учун Икки бино орасида бир ерда тўхтаган экан. Уни топишимга вақт кетди. Хаёлимдан эса, Тимур чиқиб балконда тамакисини чекса нима қиламан дердим. У билан қучоқлашиб кўришдим келган машинаси кутиб турганди.
“Уйинг қайси томонда қизим?”,-деб боши билан биноларги кўрсатди.
“Бу томонда”,- деб мажбур уйни кўрсатдим.
“Рашидбой, машинани ўша ерга ҳайданг”,-деганида ўлдим дедим ичимдан.
Биз отам билан олдиндан юриб борардик.
“Яхшимисан қизим? Қийналмаяпсанми? Пул-мулинг борми?”,-деб бечора отам сўрарди менинг эса виждонимдан бир қўл чиқиб қалбимни парчаларга бўларди.
“Яхшиман,ота!. Пулим ҳам бор ишлаяпманку?”,-дедим бўғзимга бир нималар тиқилгандек бўлиб.
“Синглим! Ҳой, синглим!”,-деган овозни эшитиб оёқ қўлим бўшашган эди. Чунки тўғрайимда мени кечаги маклер чақираётган эди.
57-қисм
“Бугун ўқишим йўқ эди. Ишга кетаман деб тургандим”,-дедим мажбуран.
“Ҳа яхши қизим. Мен бироздан уйингга бориб қоламан. Сумкамни ташлаб, ўзим бозорга ўтаман. Носвой, майда чуда олишим керак”,-деди режаларини тушунтириб.
“Хўп ота”,-деб гўшакни қўйдимда ўзим чопиб ювиниш хонасига чиқдим.
Фақат Тимур энди кирмоқчи бўлиб турган экан, унда олдин эшикка шошдим.
“Тўхта! Кирмай тур!”,-деб олдинга отилдим.
Нима бўлганини тушунмай менга қаради.
“Кўзларинг нега бунақа шиш? Йиғладингми?”,-деб сўради уялмай.
“Ҳа, йиғладим. Йиғлатганлар бор бўлсин!”,-деб кесатиб ювиниш хонасига кирдимда, эшикни ичкаридан қулфлаб олдим.
Тезда қўл бетимни ювиб қайтиб чиқдим. Чиқсам, Тимур деворга суяниб, менинг чиқишимни кутаётган экан. Шошиб олдидан ўтганимда.
“Тўхта!”,-деб мени йўлимдан қолдирди. Орамизда бир неча қадамлик масофа бор эдим.
Менга қараб юриб келди. Қўлини чўзиб, сочларимга тегилмоқчи бўлганида, ўзимни ортга тордим. Кеча кечқурунги айтган гапи, қулоғимда жарангларди.
“Тиш пастасини ...сочинга сурибсан”,-деди қўлининг чўзган сабабини очиқламоқчи бўлиб.
Ҳеч нарса демадим ва ортимга ўгирилиб, тезда хонамга кирдим. Ювиниш хонасининг эшиги ёпилди. Мен эса ичимдаги ғалати туйғу билан устимни кийингандим. Ҳали тўлиқ тайёр бўлмаган эдиммки, отам қўнғироқ қила бошалди.
“Қизим бизлар келдик ”,-деганида юрагим еридан чиқиб кетади деб қўрқдим.
Қалтираб ҳозир, дедимда ташқарига шошдим. Ювиниш хонасидан сувнинг овози келарди. Жасмина ошхонада эди шекилли телефонда гаплашган овози эшитиларди. Кириш эшиги олдида Тимурнинг оёқ кийимларини кўриб уларни тезда ён хонанинг ичига отдим.
Ичимдан билган барча дуоларимни ўқиб ташқарига чиққандим.
“Эй, худойим Тимур душдан чиқиб қолмасин. Отам кўрмасин деб Худодан сўрадим. Отам уй манзилини аниқ билмагани учун Икки бино орасида бир ерда тўхтаган экан. Уни топишимга вақт кетди. Хаёлимдан эса, Тимур чиқиб балконда тамакисини чекса нима қиламан дердим. У билан қучоқлашиб кўришдим келган машинаси кутиб турганди.
“Уйинг қайси томонда қизим?”,-деб боши билан биноларги кўрсатди.
“Бу томонда”,- деб мажбур уйни кўрсатдим.
“Рашидбой, машинани ўша ерга ҳайданг”,-деганида ўлдим дедим ичимдан.
Биз отам билан олдиндан юриб борардик.
“Яхшимисан қизим? Қийналмаяпсанми? Пул-мулинг борми?”,-деб бечора отам сўрарди менинг эса виждонимдан бир қўл чиқиб қалбимни парчаларга бўларди.
“Яхшиман,ота!. Пулим ҳам бор ишлаяпманку?”,-дедим бўғзимга бир нималар тиқилгандек бўлиб.
“Синглим! Ҳой, синглим!”,-деган овозни эшитиб оёқ қўлим бўшашган эди. Чунки тўғрайимда мени кечаги маклер чақираётган эди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤107😇26🔥25👍12😍5👏3🌚2🕊1
#ижара_ҳаётлар
58-қисм
Ҳақиқатларнинг эрта ёки кеч юзага чиқадиган ажиб ёни бор деб эшитган эдим. Ва айни дамда бунинг шоҳиди бўлаётган эдим. Фалокатимни ўзим ўз қўлларим билан яратгандим. Гапирган ёлғонларим бўйнимга бўғма илондек ёпишиб нафасимни кесганди.
"Ким у, қизим?"",- деб отам берган саволга нима деб жавоб берар эканман деб ўйлаганимда
"Шу ерми дўстим?",-деган бошқа кишининг овози отамнинг диққатини бўлди.
"Ҳа, Шу ер!",-деб зўрға гапирдим.
Маклер одам бизга қараб келарди.
"Келдими меҳмонингиз?",- деб сўради.
Отам машина орқасига ўтиб багаждан сумкасини олаётган эди. Тез қадам ташлаб маклерга яқинлашдим.
"Ҳа келди, уй топдик. Рахмат сизга!",- деб унинг бошқа гапиришига йўл қўймай отам олдига қайтдим.
"Ким у қизим?",- деб отам яна сўради.
"Туристларга уй топиб берамиз. Бу маклер шу ерда икки-уч уйи бор. Биз билан ҳамкорлик қилади " ,-деб оёқ усти яна бир ёлғон гапирдим.
Отам бечора менинг тур агентликда ишлашимни биларди.Гапирган ёлғонимга осон ишонди. Сумкаси оғир экан. Унга қараб баттар рахмим келди. Юртидан оиласида, бир нарсларни олиб, шу сумкасига сиғдириб, ўзга юртларга кетаётган эди.
“Нечанчи қават қизим?”,-деди бинога қараб.
“Биринчи қават деб уйни кўрсатдим. Ошхона ойнаси очиқ Жасминанинг юргани кўринди.
“Дугонанг борми?”,-деб хижолат бўлиб сўради.
“Ҳа..”,-деб титраб жавоб бердим.
Бирга подездга кирдик. Маклердан қутилдинг энди бу иккаласини нима дердинг Баҳор? Отамдан олдинда юриб эшикни очдим йўлакда биров кўринмасди. Отам бир амаллаб сумкасини киргизди ва йўлак четига қўйди.
“Бўпти қизим. Мен бориб ишларимни ҳал қилиб олай кейин хабарлашамиз”,-деб отам уйдан қайтиб чиқди.
Отамнинг кетаётганига ич- ичимдан севдим деб, яна ўзимдан уялдим.
“Қолмайсизми,ота?”,-деб номига бўлсада сўрадим.
Чунки ишгал қилмаган Баҳор, отасини сўрарди. Бир пиёла чой ичирарди.
“Йўқ қизим! Тайёр машина билан бозорга етиб оламан. Ўзи нарсам бўлмаса йўлда тушардим. Бу такси ҳам ишига кетади. Нарсам машинада қолмасин дедим”,-деди.
“Ота!”,-деб уни ҳали подездан чиқмасдан чақирдим.
Ортига ўгирилди, мен эса бўйнига осилдим.Меҳр билан қучди. Кўз ёшларимни тута олмадим. Қилган хатоларимнинг юкини кўтариш оғир бўлди. Балкида кечаги тухматлар юрагимга қаттиқ ботганди.
“Она қизим ўзимни. Сен ҳам ишинга кеч қолма кейин гаплашамиз”,-деди бор шафқати билан.
Отам машинага ўтириб кетди. Мен эса унинг ортидан қараб қолдим.
58-қисм
Ҳақиқатларнинг эрта ёки кеч юзага чиқадиган ажиб ёни бор деб эшитган эдим. Ва айни дамда бунинг шоҳиди бўлаётган эдим. Фалокатимни ўзим ўз қўлларим билан яратгандим. Гапирган ёлғонларим бўйнимга бўғма илондек ёпишиб нафасимни кесганди.
"Ким у, қизим?"",- деб отам берган саволга нима деб жавоб берар эканман деб ўйлаганимда
"Шу ерми дўстим?",-деган бошқа кишининг овози отамнинг диққатини бўлди.
"Ҳа, Шу ер!",-деб зўрға гапирдим.
Маклер одам бизга қараб келарди.
"Келдими меҳмонингиз?",- деб сўради.
Отам машина орқасига ўтиб багаждан сумкасини олаётган эди. Тез қадам ташлаб маклерга яқинлашдим.
"Ҳа келди, уй топдик. Рахмат сизга!",- деб унинг бошқа гапиришига йўл қўймай отам олдига қайтдим.
"Ким у қизим?",- деб отам яна сўради.
"Туристларга уй топиб берамиз. Бу маклер шу ерда икки-уч уйи бор. Биз билан ҳамкорлик қилади " ,-деб оёқ усти яна бир ёлғон гапирдим.
Отам бечора менинг тур агентликда ишлашимни биларди.Гапирган ёлғонимга осон ишонди. Сумкаси оғир экан. Унга қараб баттар рахмим келди. Юртидан оиласида, бир нарсларни олиб, шу сумкасига сиғдириб, ўзга юртларга кетаётган эди.
“Нечанчи қават қизим?”,-деди бинога қараб.
“Биринчи қават деб уйни кўрсатдим. Ошхона ойнаси очиқ Жасминанинг юргани кўринди.
“Дугонанг борми?”,-деб хижолат бўлиб сўради.
“Ҳа..”,-деб титраб жавоб бердим.
Бирга подездга кирдик. Маклердан қутилдинг энди бу иккаласини нима дердинг Баҳор? Отамдан олдинда юриб эшикни очдим йўлакда биров кўринмасди. Отам бир амаллаб сумкасини киргизди ва йўлак четига қўйди.
“Бўпти қизим. Мен бориб ишларимни ҳал қилиб олай кейин хабарлашамиз”,-деб отам уйдан қайтиб чиқди.
Отамнинг кетаётганига ич- ичимдан севдим деб, яна ўзимдан уялдим.
“Қолмайсизми,ота?”,-деб номига бўлсада сўрадим.
Чунки ишгал қилмаган Баҳор, отасини сўрарди. Бир пиёла чой ичирарди.
“Йўқ қизим! Тайёр машина билан бозорга етиб оламан. Ўзи нарсам бўлмаса йўлда тушардим. Бу такси ҳам ишига кетади. Нарсам машинада қолмасин дедим”,-деди.
“Ота!”,-деб уни ҳали подездан чиқмасдан чақирдим.
Ортига ўгирилди, мен эса бўйнига осилдим.Меҳр билан қучди. Кўз ёшларимни тута олмадим. Қилган хатоларимнинг юкини кўтариш оғир бўлди. Балкида кечаги тухматлар юрагимга қаттиқ ботганди.
“Она қизим ўзимни. Сен ҳам ишинга кеч қолма кейин гаплашамиз”,-деди бор шафқати билан.
Отам машинага ўтириб кетди. Мен эса унинг ортидан қараб қолдим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤139👍49😢41🔥16😇10👏2🕊1😍1
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 200 qismdan ortiq!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻlov qilishdan avval qaysi karta deb soʻrang iltimos!!
Hikoya 200 qismdan ortiq!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
👏8❤7
- "Bepul" Arab tili va tajvid darslarini o'rganishni xohlaysizmi?
- 2 oyda Qur'onni yod olishni istaysizmi?
•|Haa 👳🏻♂
•|Haa 🧕🏻
Qur'on oshiqlari Uchun Sevimli sahifa
Ulanib olamiz🌻✨
Admindan holis tavsiya:)🌝
- 2 oyda Qur'onni yod olishni istaysizmi?
•|Haa 👳🏻♂
•|Haa 🧕🏻
Qur'on oshiqlari Uchun Sevimli sahifa
Ulanib olamiz🌻✨
Admindan holis tavsiya:)🌝
❤2