ТЎЙ. 19-кисм.
Куёвжўралар тайёр бўлгунча бир соатча вақт ўтди. Кейин Сайдулла ака билан Халил
оқсоқол келинни олиб келишга машина излаб кетишди.
Ниҳоят яна бир соатлардан сўнг иккита “Нексия”, иккита “Жигули”, битта “РАФ”
микроавтобуси ва “Дамас”дан иборат машиналар карвони сигналларини чалганча
йўлга чиқишди.
Машиналар келиннинг уйига етиб келганида соат ўн иккидан ошиб қолганди.
Куёв ва куёвжўралар, “Дамас”даги Маҳфират чеча ва битта жувон ҳовлига кириб
кетишди. Файзулла машинасини чеккароққа олиб ўтгач, Азимни олиб, ҳовлига кирди.
Шу заҳоти уларни тўрт-беш эркак қуршаб олди.
– Бош қуда сиз экансиз, – деди эркаклардан бири иддао билан. – Қани, аввал ароқ
пулини чўзиб қўйинг-чи!
Файзулла ҳайрон бўлди:
– Қанақа ароқ пули?
– Биз сизларни кутиб ўтириб тўртта ароқ ичдик, – тушунтирди лабини ялаб турган
бошқа эркак. – Демак, ўн минг беришларинг керак.
– Урф-одатларимиз шуни талаб қилади, ука, – орага қўшилди яна бири.
Файзулла ноилож ўн минг сўм чиқариб берди. Эркаклар уларни ўтқазиб юборишди.
Энди ота-бола ёнига соқолига оқ оралаган бир мўйсафид яқинлашди.
– Қуда, келиннинг тоғаси учун зудликда ўн беш минг сўм бераркансиз, – деди
мўйсафид эҳтиром билан.
Файзулла индамай ўн беш минг сўм санаб берди.
– Ўтин ёрувчилар учун бор-йўғи олти минг, қуда, – ёддан биладиган рўйхатини ўқишда
давом этди мўйсафид. – Ошпазга тўққиз минг. Жами яна ўн беш минг.
– Яна кимга қанча беришим керак, ҳаммасини бирдан айта қолинг.
– Никоҳ қиядиган муллага ўттиз, муллани олиб келиб-олиб бориб қўядиган машинага
ўн… хуллас, жами яна эллик мингча берсангиз етиб қолар.
Аччиқ нарса егандай афти буришиб кетган Файзулла мўйсафидга чўтагидан бир даста
беш юз сўмлик чиқариб берди.
Қарзини ундиргандай хотиржам мўйсафид нари кетган маҳал Азим шивирлади:
– Ўҳ-ҳў, ман тўйга келдик десам, “бер-бер”га келибмиз-ку.
– Урф-одатлармиз шу, ўғлим, – қўлларини икки ёнга ёйди Файзулла.
– Нима, бу билан қадимда ҳам ароқ пули бўлган демоқчимисиз, адажон? – ажабланиб
сўради Азим.
Бу орада қайтиб келган меҳмон уларни ичкарига бошлади:
– Марҳамат қилсинлар, азизлар.
Ота-бола яна ичкарига юришди. Аммо кечаги тун тажрибасидан ўзича хулоса чиқарган
Файзулланинг ичкарига кириб олиб, бемалол ўтиргиси келмади.
– Сиз бемалол, отахон, биз бир куёвжўралардан хабар олайлик-чи.
Файзулла ўғли билан айвондан ўтиб, ичкари хонага мўралади. Куёвжўраликка
боравериб тажрибаси ошиб қолган йигитлар оёқ кийимларини ечмасдан хонага
бостириб кириб олишганди.
– Уйга, янги кўрпалар устига туфлида киришнинг нима сири бор, адажон? – яна ҳайрон
бўлиб сўради Азим.
Файзулла бу урфни биларди. Шу сабабли дарҳол жавоб берди:
– Шундай қилмаса, янгалар туфлиларни ўғирлаб қўйишади. Кейин ўз туфлингни ўзинг
сотиб олишинг керак.
– Ҳа-а…
Иккита янга куёвжўралар дастурхонига иккита улкан товоқ олиб киришди.
– Бу товоқлар фақат беш юзталик, минг сўмлик билан тўлиши шарт! – эълон қилди
янгалардан бири. – Юз сўмлик, икки юз сўмликлар қабул қилинмайди!
Куёвжўралар ҳуштак чалиб юборишди.
– Менда ҳаммаси юз сўмлик, эллик сўмлик! – бақирди Наби. – Олсангиз шу, олмасангиз
катта кўча!
– Агар битта икки юзлик қўшилиб қолса ҳам келинни сизларга бермаймиз! – пўписа
қилди яна ўша янга.
– Унда келин қариқиз бўлиб ўтираверади!
Тортишиш, даҳанаки жанг авжга чиқди. Хуллас, бир амаллаб товоқлар тўлдирилди.
Товоқдан кейин янгалар ликопчалар, чойнаклар олиб киришди.
– Буларнинг ҳаммаси пул билан тўлиши керак, – яна эълон қилди гапдон янга. – Шарт
ўша-ўша: фақат мингталик, ҳеч бўлмаса беш юзталик ташлаш шарт!
Шу пайт кимдир Файзулланинг енгидан тортди. Файзулла ўгирилди. Унинг қаршисида
бояги мўйсафид мулойимгина бўлиб турарди.
– Узр, қуда, боя шошилинчда эсимдан чиқиб қолибди. Кўрпа кўтариб чиққанга,
келиннинг укасига, момосига атаб озгинагина чиқим қилишингизга тўғри келади…
Файзулла чўнтагини кавлади:
– Қанча?..
Файзулла пул чиқариб улгурмасидан бурун орқадан етиб келган Аширмат тоға
Файзуллани маҳкам қучоқлаб олди.
– Э, қуда, бормисиз! – У ичкарига ишора қилди. – Кечагидан кейин бошим ёрилиб кетай
деяпти. Юринг, юзта-юзта қилиб олайлик.
– Сиз бемалол, қуда. Мен рулдам
Куёвжўралар тайёр бўлгунча бир соатча вақт ўтди. Кейин Сайдулла ака билан Халил
оқсоқол келинни олиб келишга машина излаб кетишди.
Ниҳоят яна бир соатлардан сўнг иккита “Нексия”, иккита “Жигули”, битта “РАФ”
микроавтобуси ва “Дамас”дан иборат машиналар карвони сигналларини чалганча
йўлга чиқишди.
Машиналар келиннинг уйига етиб келганида соат ўн иккидан ошиб қолганди.
Куёв ва куёвжўралар, “Дамас”даги Маҳфират чеча ва битта жувон ҳовлига кириб
кетишди. Файзулла машинасини чеккароққа олиб ўтгач, Азимни олиб, ҳовлига кирди.
Шу заҳоти уларни тўрт-беш эркак қуршаб олди.
– Бош қуда сиз экансиз, – деди эркаклардан бири иддао билан. – Қани, аввал ароқ
пулини чўзиб қўйинг-чи!
Файзулла ҳайрон бўлди:
– Қанақа ароқ пули?
– Биз сизларни кутиб ўтириб тўртта ароқ ичдик, – тушунтирди лабини ялаб турган
бошқа эркак. – Демак, ўн минг беришларинг керак.
– Урф-одатларимиз шуни талаб қилади, ука, – орага қўшилди яна бири.
Файзулла ноилож ўн минг сўм чиқариб берди. Эркаклар уларни ўтқазиб юборишди.
Энди ота-бола ёнига соқолига оқ оралаган бир мўйсафид яқинлашди.
– Қуда, келиннинг тоғаси учун зудликда ўн беш минг сўм бераркансиз, – деди
мўйсафид эҳтиром билан.
Файзулла индамай ўн беш минг сўм санаб берди.
– Ўтин ёрувчилар учун бор-йўғи олти минг, қуда, – ёддан биладиган рўйхатини ўқишда
давом этди мўйсафид. – Ошпазга тўққиз минг. Жами яна ўн беш минг.
– Яна кимга қанча беришим керак, ҳаммасини бирдан айта қолинг.
– Никоҳ қиядиган муллага ўттиз, муллани олиб келиб-олиб бориб қўядиган машинага
ўн… хуллас, жами яна эллик мингча берсангиз етиб қолар.
Аччиқ нарса егандай афти буришиб кетган Файзулла мўйсафидга чўтагидан бир даста
беш юз сўмлик чиқариб берди.
Қарзини ундиргандай хотиржам мўйсафид нари кетган маҳал Азим шивирлади:
– Ўҳ-ҳў, ман тўйга келдик десам, “бер-бер”га келибмиз-ку.
– Урф-одатлармиз шу, ўғлим, – қўлларини икки ёнга ёйди Файзулла.
– Нима, бу билан қадимда ҳам ароқ пули бўлган демоқчимисиз, адажон? – ажабланиб
сўради Азим.
Бу орада қайтиб келган меҳмон уларни ичкарига бошлади:
– Марҳамат қилсинлар, азизлар.
Ота-бола яна ичкарига юришди. Аммо кечаги тун тажрибасидан ўзича хулоса чиқарган
Файзулланинг ичкарига кириб олиб, бемалол ўтиргиси келмади.
– Сиз бемалол, отахон, биз бир куёвжўралардан хабар олайлик-чи.
Файзулла ўғли билан айвондан ўтиб, ичкари хонага мўралади. Куёвжўраликка
боравериб тажрибаси ошиб қолган йигитлар оёқ кийимларини ечмасдан хонага
бостириб кириб олишганди.
– Уйга, янги кўрпалар устига туфлида киришнинг нима сири бор, адажон? – яна ҳайрон
бўлиб сўради Азим.
Файзулла бу урфни биларди. Шу сабабли дарҳол жавоб берди:
– Шундай қилмаса, янгалар туфлиларни ўғирлаб қўйишади. Кейин ўз туфлингни ўзинг
сотиб олишинг керак.
– Ҳа-а…
Иккита янга куёвжўралар дастурхонига иккита улкан товоқ олиб киришди.
– Бу товоқлар фақат беш юзталик, минг сўмлик билан тўлиши шарт! – эълон қилди
янгалардан бири. – Юз сўмлик, икки юз сўмликлар қабул қилинмайди!
Куёвжўралар ҳуштак чалиб юборишди.
– Менда ҳаммаси юз сўмлик, эллик сўмлик! – бақирди Наби. – Олсангиз шу, олмасангиз
катта кўча!
– Агар битта икки юзлик қўшилиб қолса ҳам келинни сизларга бермаймиз! – пўписа
қилди яна ўша янга.
– Унда келин қариқиз бўлиб ўтираверади!
Тортишиш, даҳанаки жанг авжга чиқди. Хуллас, бир амаллаб товоқлар тўлдирилди.
Товоқдан кейин янгалар ликопчалар, чойнаклар олиб киришди.
– Буларнинг ҳаммаси пул билан тўлиши керак, – яна эълон қилди гапдон янга. – Шарт
ўша-ўша: фақат мингталик, ҳеч бўлмаса беш юзталик ташлаш шарт!
Шу пайт кимдир Файзулланинг енгидан тортди. Файзулла ўгирилди. Унинг қаршисида
бояги мўйсафид мулойимгина бўлиб турарди.
– Узр, қуда, боя шошилинчда эсимдан чиқиб қолибди. Кўрпа кўтариб чиққанга,
келиннинг укасига, момосига атаб озгинагина чиқим қилишингизга тўғри келади…
Файзулла чўнтагини кавлади:
– Қанча?..
Файзулла пул чиқариб улгурмасидан бурун орқадан етиб келган Аширмат тоға
Файзуллани маҳкам қучоқлаб олди.
– Э, қуда, бормисиз! – У ичкарига ишора қилди. – Кечагидан кейин бошим ёрилиб кетай
деяпти. Юринг, юзта-юзта қилиб олайлик.
– Сиз бемалол, қуда. Мен рулдам
❤80😇6🙈2👍1
ан, – деди Файзулла шошиб.
– Э, айтдим-ку, бу территорияда “Аширмат тоғага тегишли одамман” десангиз бўлди,
любой ГАИ честь бериб қолади! Гапимга жавоб бераман, қуда!
Файзулла яна бир бор қўлини кўксига қўйди:
– Сиз баҳузур. Биз бориб машинадан хабар олайлик.
– Ўзингиз биласиз. Зоримиз бор, зўримиз йўқ. – Қудасининг ортидан норози тарзда
қараб қўйган Аширмат тоға ичкарига кириб кетди.
* * *
Орадан бир соатча вақт ўтди. Файзулла иссиқда терлаб-пишиб кетсаям, ўғли билан
“Дамас” ёнида тураверди.
– Бир соатдан ошди, – деди соатига қараб қўйган Файзулла. – Тўшни еб бўлишгандир.
Бир хабар олай-чи.
Шу пайт ичкаридан шовқин-сурон билан куёвжўралар чиқиб келишди. Келин-куёв
“Нексия”га ўтиришди. Келиндугоналар қолган машиналарга ва “РАФ”га. Уч-тўртта
кексароқ аёл ва Маҳфират янга, унинг ҳамроҳи “Дамас”га чиқишди.
Амир ака Файзулланинг ёнига гандираклаб келди:
Кечқурун кўришамиз, худо хоҳласа, қуда.
– Албатта, қуда, албатта.
– Соат ровно еттига бир катта заказной автобусда қавм-қариндошлар бир бўлиб етиб
борамиз.
– Кутамиз.
– Оқ йўл сизларга. Омин, оллоҳу акбар.
Уй эгасига қўшилишиб чиққанлар юзларига фотиҳа тортишди. Машиналар карвони
энди йўлга тушган маҳали бирдан таққа тўхтади: кейинги кўчада беш-олти йигитча
арқон тортиб турарди.
Файзулла машина ойнасидан бошини чиқариб олдиндагиларга бақирди:
– Рўмолча-пўмолча бўлса бериб юборинглар.
“Дамас”да ўтирган кексароқ аёл бош чайқади:
– Э, ука, булар рўмолчага кўнмайди. У замонлар ўтиб кетган. Берсангиз иккита ароққа
етарли пул беринг ё ароқнинг ўзини.
Файзулла ҳайратдан ҳуштак чалиб юборди:
– Ё қудратингдан! – Сўнг дарров чўнтагини кавлади. – Эй бола! Бу ёққа кел. Мана икки
ароқнинг пули!
Бир йигитча чопиб келиб пулни олгач, унинг шериклари арқонни туширишди.
Машиналар карвони сигналларни ду-дутлатганча яна йўлга тушди. Аммо катта йўлга бурилаётган маҳал карвон яна тўхташга мажбур бўлди. Бу сафар эллик ёшлардаги бир
тепакал, баланд бўйли одам йўлга чиқиб, – арқон тополмаган шекилли – қулочини кенг
ёйиб олганди.
“Дамас”даги аёл кулди:
– Ўлсин, бу ўзимизнинг Турсунбой алкаш. Бунга битта винонинг пулиям етади. Шу
билан кечгача хурсанд бўлиб юради.
– Турсунбой акажон, – деб чақирди эркакни Файзулла ойнадан бошини чиқариб, –
барака топкур, келинг, олинг, мана солиғингиз.
Турсунбой ака деганлари хурсанд бўлганча лапанглаб чопиб келиб пулни олди.
Машиналар карвони яна йўлга тушди.
Давоми бор.
– Э, айтдим-ку, бу территорияда “Аширмат тоғага тегишли одамман” десангиз бўлди,
любой ГАИ честь бериб қолади! Гапимга жавоб бераман, қуда!
Файзулла яна бир бор қўлини кўксига қўйди:
– Сиз баҳузур. Биз бориб машинадан хабар олайлик.
– Ўзингиз биласиз. Зоримиз бор, зўримиз йўқ. – Қудасининг ортидан норози тарзда
қараб қўйган Аширмат тоға ичкарига кириб кетди.
* * *
Орадан бир соатча вақт ўтди. Файзулла иссиқда терлаб-пишиб кетсаям, ўғли билан
“Дамас” ёнида тураверди.
– Бир соатдан ошди, – деди соатига қараб қўйган Файзулла. – Тўшни еб бўлишгандир.
Бир хабар олай-чи.
Шу пайт ичкаридан шовқин-сурон билан куёвжўралар чиқиб келишди. Келин-куёв
“Нексия”га ўтиришди. Келиндугоналар қолган машиналарга ва “РАФ”га. Уч-тўртта
кексароқ аёл ва Маҳфират янга, унинг ҳамроҳи “Дамас”га чиқишди.
Амир ака Файзулланинг ёнига гандираклаб келди:
Кечқурун кўришамиз, худо хоҳласа, қуда.
– Албатта, қуда, албатта.
– Соат ровно еттига бир катта заказной автобусда қавм-қариндошлар бир бўлиб етиб
борамиз.
– Кутамиз.
– Оқ йўл сизларга. Омин, оллоҳу акбар.
Уй эгасига қўшилишиб чиққанлар юзларига фотиҳа тортишди. Машиналар карвони
энди йўлга тушган маҳали бирдан таққа тўхтади: кейинги кўчада беш-олти йигитча
арқон тортиб турарди.
Файзулла машина ойнасидан бошини чиқариб олдиндагиларга бақирди:
– Рўмолча-пўмолча бўлса бериб юборинглар.
“Дамас”да ўтирган кексароқ аёл бош чайқади:
– Э, ука, булар рўмолчага кўнмайди. У замонлар ўтиб кетган. Берсангиз иккита ароққа
етарли пул беринг ё ароқнинг ўзини.
Файзулла ҳайратдан ҳуштак чалиб юборди:
– Ё қудратингдан! – Сўнг дарров чўнтагини кавлади. – Эй бола! Бу ёққа кел. Мана икки
ароқнинг пули!
Бир йигитча чопиб келиб пулни олгач, унинг шериклари арқонни туширишди.
Машиналар карвони сигналларни ду-дутлатганча яна йўлга тушди. Аммо катта йўлга бурилаётган маҳал карвон яна тўхташга мажбур бўлди. Бу сафар эллик ёшлардаги бир
тепакал, баланд бўйли одам йўлга чиқиб, – арқон тополмаган шекилли – қулочини кенг
ёйиб олганди.
“Дамас”даги аёл кулди:
– Ўлсин, бу ўзимизнинг Турсунбой алкаш. Бунга битта винонинг пулиям етади. Шу
билан кечгача хурсанд бўлиб юради.
– Турсунбой акажон, – деб чақирди эркакни Файзулла ойнадан бошини чиқариб, –
барака топкур, келинг, олинг, мана солиғингиз.
Турсунбой ака деганлари хурсанд бўлганча лапанглаб чопиб келиб пулни олди.
Машиналар карвони яна йўлга тушди.
Давоми бор.
❤61🤨16💘6🙈3😢2👍1👏1
ТЎЙ. 20-кисм.
Барча ташвишлар, елиб-югуришлар, асаббузарликлар ортда қолгандай. Сайдулла
аканинг ҳовлисида ўтаётган қасира-қусур тўй ҳам якунланай деб қолди. Қўшиқ
авжида. Ўртада иккита катта-катта гуруҳ рақсга тушаяпти. Ҳар гуруҳда биттадан
раққоса аёл. Улар меҳмонларга қистирилган пулларни чаққонлик билан териб
олишмоқда. Даврада қизил бўйинбоғ тақиб олган Сафар ака ҳам қўллари кенг ёйганча
ўйнаяпти. Маст Амир ака ўзидан ҳам маст Сайдулла акани қучоқлаб олган.
– Энди сийиғимиз битди, қуда. Қайтмасак бўлмайди. – Амир аканинг тили аранг
айланарди.
– Тўй энди қизияпти, қуда, – рози бўлмади Сайдулла ака. – Эрталабагача ўтирмасак
ҳисобмас. Бир маза қилайлик.
– Эртага қизимизнинг орқасидан келамиз, қуда. Ўшанда ҳар қанча ўтирсак ўтирамиз.
Аммо-лекин ҳозир қайтишимиз керак.
Бу маросимни ўтказиш ҳам зиммасида турган қарз эканлигини эслаб қолган Сайдулла
ака атрофга безовталаниб аланглади. Унинг ёнига рўй раиси Халил оқсоқол чопқиллаб
кетиб келди.
– Халил ака, булар кетамиз дейишаяпти, – деди Сайдулла ака.
– Аёллариям шу гапни айттириб юборишган экан. Энди буларга жавоб берайлик.
Эртага барибир келишади-ку.
– Ундай бўлса майли, оқсоқол.
Халил оқсоқол Файзуллани чақирди:
– Ука. Буларни кузатиб қўй.
– Хўп, Халил ака.
Файзулла аранг қадам ташлаётган Амир акани қўлтиғидан ушлаб даврадан олиб
чиқди. Амир акага у билан бирга келган қариндош-уруғлар, эркак ва аёллар
эргашишди.
Ҳовлидан юз қадамча берироқда баҳайбат “Лаз” автобуси турарди. Автобус ёнидаги
устунга ўрнатилган чироқ “Лаз” ичини сутдай ёритиб турибди. Унга ичида келин
тарафдан келганлар меҳмонларнинг бир қисми, жумладан болали аёллар чиқиб
олишганди. Файзулла маст-аласт эркак меҳмонларнинг автобусга чиқишини сабр
билан, қўлини кўксига қўйган ҳолда кутиб тураркан, ора-сира:
– Хуш кўрдик… хуш кўрдик… – деб қўярди.
Меҳмонларнинг деярли ҳаммаси автобусга чиқди. Ҳайдовчи моторни ўт олдирди. Енгил
тортган Файзулла уй қадам бир неча қадам юрган чоғида тўсатдан таққа тўхтади. Уни
эллик қадамча наридаги электр трансформатори ёнида тўпланиб турган йигитларнинг
ўзларини тутишлари шубҳалантирганди. Файзулла диққат билан разм солди ва ён-
атрофда ароқ, вино шишалари сочилиб ётганини, йигитларга куёвжўра Наби
нималарнидир ўргатаётганини кўрди. Файзулла олдинги юришини ҳам, юрмаслигини
ҳам билмай иккиланиб қолди. Бу орада автобус йўлга тушди. Шу пайт дарвозадан Азим чиқиб келди.
– Ада, меҳмонлар кетишдими? – деб сўради у.
– Ҳа, ўғлим, кетишяпти.
– Адажон, – дея Азим тўйхона ишора қилди, – жой тўрт юз кишилик экан. Нима, амаким
шунақа боймилар? Бундай тўй ўказишга шунча пулни қаердан оладилар?
Фатҳулла кулимсираб қўйди:
– Қарз, ўғлим, қарз… Бунақа тўйдан кейин қозон тўрт-беш йил сувга ташлаб қўйилади
– Роса чарчадингиз-а, ада.
– Энг муҳими тўй тинч ўтяпти…
Худди шу маҳал, Файзулла шу сўзларини айтаётган чоғда баҳайбат “Лаз” автобуси
чайқалиб трансформатор ёнига етди. Бирдан чироқ ўчди. Зулмат сукунатини
нималарнингдир тунука, ойнага қарсиллаб урилиши бузди. Кимдир, афтидан аёл киши
жон аччиғида чинқириб юборди. Файзулла жон ҳалпида автобус томонга отилди.
Чироқ ёнди ва йигирма яқин йигитча меҳмонлар ўтирган автобусни тош, темир
парчалари билан тошбўрон қилаётгани кўринди! Аёлларнинг, болаларнинг чинқириғи
оламни тутди.
Файзулла шу томонга чопиб бораётиб аниқ кўрди: ойнага қапишиб қолган қирқ
ёшлардаги, рўмол ўраган жувон жон-жаҳди билан уч-тўрт ёшлар чамасидаги боласини
бағрига босиб, эгилиб олганча уни нимадандир ҳимоя қилишга уринаяпти. Айнан шу
аёл қаршисидаги ойнани синдириб ичкарига ўтган тош тўғри аёлнинг бошига тегди.
Синган ойна бўлаклари эса аёлнинг елкасига, қўлларига санчилди.
Файзулла қичқириб юборди:
– Бас қилинглар! Тўхтанглар!
Аммо ичкилик таъсирида қутуриб кетган йигитлар автобусни тошбўрон қилишда давом
этаверишди. Ёрилган бошидан қон оқаётган ҳайдовчи гурсиллаб рулга йиқилди.
Автобус ортга қараб юрди ва йўл четида турган Файзулланинг “Дамас”ини ғижирлатиб
босибгина тўхтади. Файзулла автобусга етиб келди, гавдаси билан ойналарни тўсди.
Шу маҳал улкан темир бўлаги Файзулланинг ортидаги ойнага келиб тегди. Синган
Барча ташвишлар, елиб-югуришлар, асаббузарликлар ортда қолгандай. Сайдулла
аканинг ҳовлисида ўтаётган қасира-қусур тўй ҳам якунланай деб қолди. Қўшиқ
авжида. Ўртада иккита катта-катта гуруҳ рақсга тушаяпти. Ҳар гуруҳда биттадан
раққоса аёл. Улар меҳмонларга қистирилган пулларни чаққонлик билан териб
олишмоқда. Даврада қизил бўйинбоғ тақиб олган Сафар ака ҳам қўллари кенг ёйганча
ўйнаяпти. Маст Амир ака ўзидан ҳам маст Сайдулла акани қучоқлаб олган.
– Энди сийиғимиз битди, қуда. Қайтмасак бўлмайди. – Амир аканинг тили аранг
айланарди.
– Тўй энди қизияпти, қуда, – рози бўлмади Сайдулла ака. – Эрталабагача ўтирмасак
ҳисобмас. Бир маза қилайлик.
– Эртага қизимизнинг орқасидан келамиз, қуда. Ўшанда ҳар қанча ўтирсак ўтирамиз.
Аммо-лекин ҳозир қайтишимиз керак.
Бу маросимни ўтказиш ҳам зиммасида турган қарз эканлигини эслаб қолган Сайдулла
ака атрофга безовталаниб аланглади. Унинг ёнига рўй раиси Халил оқсоқол чопқиллаб
кетиб келди.
– Халил ака, булар кетамиз дейишаяпти, – деди Сайдулла ака.
– Аёллариям шу гапни айттириб юборишган экан. Энди буларга жавоб берайлик.
Эртага барибир келишади-ку.
– Ундай бўлса майли, оқсоқол.
Халил оқсоқол Файзуллани чақирди:
– Ука. Буларни кузатиб қўй.
– Хўп, Халил ака.
Файзулла аранг қадам ташлаётган Амир акани қўлтиғидан ушлаб даврадан олиб
чиқди. Амир акага у билан бирга келган қариндош-уруғлар, эркак ва аёллар
эргашишди.
Ҳовлидан юз қадамча берироқда баҳайбат “Лаз” автобуси турарди. Автобус ёнидаги
устунга ўрнатилган чироқ “Лаз” ичини сутдай ёритиб турибди. Унга ичида келин
тарафдан келганлар меҳмонларнинг бир қисми, жумладан болали аёллар чиқиб
олишганди. Файзулла маст-аласт эркак меҳмонларнинг автобусга чиқишини сабр
билан, қўлини кўксига қўйган ҳолда кутиб тураркан, ора-сира:
– Хуш кўрдик… хуш кўрдик… – деб қўярди.
Меҳмонларнинг деярли ҳаммаси автобусга чиқди. Ҳайдовчи моторни ўт олдирди. Енгил
тортган Файзулла уй қадам бир неча қадам юрган чоғида тўсатдан таққа тўхтади. Уни
эллик қадамча наридаги электр трансформатори ёнида тўпланиб турган йигитларнинг
ўзларини тутишлари шубҳалантирганди. Файзулла диққат билан разм солди ва ён-
атрофда ароқ, вино шишалари сочилиб ётганини, йигитларга куёвжўра Наби
нималарнидир ўргатаётганини кўрди. Файзулла олдинги юришини ҳам, юрмаслигини
ҳам билмай иккиланиб қолди. Бу орада автобус йўлга тушди. Шу пайт дарвозадан Азим чиқиб келди.
– Ада, меҳмонлар кетишдими? – деб сўради у.
– Ҳа, ўғлим, кетишяпти.
– Адажон, – дея Азим тўйхона ишора қилди, – жой тўрт юз кишилик экан. Нима, амаким
шунақа боймилар? Бундай тўй ўказишга шунча пулни қаердан оладилар?
Фатҳулла кулимсираб қўйди:
– Қарз, ўғлим, қарз… Бунақа тўйдан кейин қозон тўрт-беш йил сувга ташлаб қўйилади
– Роса чарчадингиз-а, ада.
– Энг муҳими тўй тинч ўтяпти…
Худди шу маҳал, Файзулла шу сўзларини айтаётган чоғда баҳайбат “Лаз” автобуси
чайқалиб трансформатор ёнига етди. Бирдан чироқ ўчди. Зулмат сукунатини
нималарнингдир тунука, ойнага қарсиллаб урилиши бузди. Кимдир, афтидан аёл киши
жон аччиғида чинқириб юборди. Файзулла жон ҳалпида автобус томонга отилди.
Чироқ ёнди ва йигирма яқин йигитча меҳмонлар ўтирган автобусни тош, темир
парчалари билан тошбўрон қилаётгани кўринди! Аёлларнинг, болаларнинг чинқириғи
оламни тутди.
Файзулла шу томонга чопиб бораётиб аниқ кўрди: ойнага қапишиб қолган қирқ
ёшлардаги, рўмол ўраган жувон жон-жаҳди билан уч-тўрт ёшлар чамасидаги боласини
бағрига босиб, эгилиб олганча уни нимадандир ҳимоя қилишга уринаяпти. Айнан шу
аёл қаршисидаги ойнани синдириб ичкарига ўтган тош тўғри аёлнинг бошига тегди.
Синган ойна бўлаклари эса аёлнинг елкасига, қўлларига санчилди.
Файзулла қичқириб юборди:
– Бас қилинглар! Тўхтанглар!
Аммо ичкилик таъсирида қутуриб кетган йигитлар автобусни тошбўрон қилишда давом
этаверишди. Ёрилган бошидан қон оқаётган ҳайдовчи гурсиллаб рулга йиқилди.
Автобус ортга қараб юрди ва йўл четида турган Файзулланинг “Дамас”ини ғижирлатиб
босибгина тўхтади. Файзулла автобусга етиб келди, гавдаси билан ойналарни тўсди.
Шу маҳал улкан темир бўлаги Файзулланинг ортидаги ойнага келиб тегди. Синган
❤61😨13👏3👍1
катта ойна бўлаги қўпорилиб пастга туша бошлади. Аммо Файзулла тескари ўгирилиб,
тошбўрон қилаётганлардан автобусда ўтирган меҳмонларни ҳимоя қилаётгани учун
буни кўрмади. Учлари ўткир, қиррали ойна бўлаги тўғри Файзулланинг бошига
тушмоқда эди. Худди шу сонияда Азимнинг “Адажо-он!” деган ҳайқириғи эшитилди.
Азим учиб келиб дадасини нарига итариб юборди. Файзулла йиқилиб тушди.
Қўпорилиб тушаётган ойна ўткир учи билан “ғарч” этиб Азимнинг бўйнига санчилди.
Йигитчанинг бўйнидан қон фаввора бўлиб отилди.
Буни кўрган Файзулла жон аччиғида ўрнидан тураркан, ўкириб юборди:
– Бола-ам, Азимжон!..
Азим “шилқ” этиб автобус ёнига, сертупроқ ерга қулади… Атрофга чанг кўтарилди…
Саҳар палла.
Бир кечада сочи оппоқ оқариб кетган Файзулла вилоят марказий шифохонасининг
реанимация бўлими биноси эшиги ёнида чўк тушганча, бошини чангаллаб ўтирибди.
Унинг ёнига басавлат, қизил бўйинбоғ таққан Сафар ака аста яқинлашди ва йўталиб
қўйди. Файзулла бошини кўтарди. Йиғлайверганидан унинг кўзлари қуриб қолган. Бу кўзларда мислсиз алам ва оғриқ акс этарди.
– Укажон, бемалол ўтиб ўтираверинг, – шундай дея Сафар ака ўртадаги хонтахтасига
турли ноз-неъматлар қўйилган чопояга ишора қилди, – сўрини заказ қилиб қўйдим.
Ошпазларга тайинладим. Ўзим ҳам хизматингизда бўламан. Эшитдим, келин ҳам
келаётган эмиш. Ҳар қалай, шароит бўлса яхши-да.
Файзулла шунча уринса ҳам, гап нима ҳақида кетаётганлигини тушунмади:
– Сўри? Қанақа сўри? Нега?
– Энди, укажон, бир жиян бор, – Сафар ака ёлғондан хи-хилаб кулди. – Ўта шўх. Ерга
урсанг кўкка сапчийди. Мактабни битирганига энди бир йилдан ошди. Тузукроқ бир иш
топиб берамиз деб турибмиз. Бир-икки марта шўхлик қилган экан, ишқилиб, бир
жойига гард юқтирмай қутқариб олдик. Буни қаранг, кечаги тўполончилар орасида
шуям бор экан. Милиса олиб кетибди. Онаси зор йиғлаб ўтирибди. Ҳар қалай, бир
юртнинг одамимиз. Акангизга кўп хизматларимиз сингган. Шу жиянчани дейман-да…
ёшлик қилиб қўйибди… Лекин ўзи хўб пушаймон… Бунинг устига у фақат номига бир-
иккита кесак отган экан… Шуни дейман-да, милиса билан гаплашиб қўйдим,
прокурорминан гаплашдим, энди ўзлари бир оғизгина “Шу болага даъвойим йўқ” деб
қўйсангиз… ўла-ўлгунча хизматингизда бўлардик… Сайдулла ҳам бир янги трактор
сўрагандай бўлаётганди… Амаллаймиз… Сизга ўхшаш ака-укалар бор… Хи-хи…
Ниҳоят гап нимадалигини англаган Файзулла аста ўрнидан турди. Унинг рангида ранг
қолмаганди.
– Қотил! – Файзулла тўсатдан Сафар аканинг ёқасига чанг солди. – Қотил! Сен
қотилсан! Жиянинг ҳам қотил!
Бўғилиб қолган Сафар ака жон алпозда бақириб юборди:
– Ёрдам беринглар! Ким бор!
Ичкаридан чопиб чиққан оқ халатли шифокорлар бир амаллаб Файзулланинг чангак
бўлиб қотиб қолган қўлларини Сафар аканинг ёқасидан бўшатиб олишди ва энди бутун
вужуди қалт-қалт титраётган, оғзидан кўпик сачраётган, ора-сира “Қотил! Қотил!” деб
қичқираётган Файзуллани ичкарига кўтариб олиб кириб кетишди.
– Мен буни одам деб сўри заказ қилиб ўтирибман-а! – Ёқасини, қизил галстугини
тўғрилаётган Сафар ака Файзулланинг орқасидан бақирди. – Қип-қизил жинни экан-ку!
Жиннининг жойи эса жиннихонада бўлиши керак! Буни ташкиллаштирамиз!
Шундай дея Сафар ака шоша-пиша хонтахтаси безатилган сўри томон юрди.
* * *
Сафар ака “ташкиллаштирди”.
Асаблари чатнаб турган Файзуллани асаб касалликлари бўлимига ётқизишди.
Эртаси куни пешинга яқин шаҳардан Дилноза билан Ҳабиба ҳам бир амаллаб етиб
келишди.
Каттагина палатадаги каравотда бемор халати кийдирилган, букчайиб қолган
Файзулла ўтирибди. Дилноза каравот қаршисидаги одми табуреткада. Дераза ёнидаги
ногиронлар аравачасида Ҳабиба. Хонада ўлик сукунат.
Ногаҳон палата эшиги ғийқиллаб очилди ва оқ халатли шифокор кириб келди. Ғамгин
шифокор нимагадир Файзуллага эмас, Дилнозага мурожаат қилди:
– Кеннойи, умид бор… Лекин… бир умр…
Ў, бу сўзларнинг мудҳиш маъносини эр-хотин тушунишмаса экан!
– Нима?.. – Дилноза додлаб юборди, ўзини каравотга отиб сочларини юла бошлади. –
Болам! Болажоним! Бола-ам!
Букчайиб ўтирган ҳолида елкалари титрай бошлаган Файзулла тўсатдан оппоқ
сочларини маҳкам чангаллаганча шифтга боқди ва ўкириб юборди:
❤79😢28⚡3👍1😇1
– Азимжоним!.. Шоиргина болажоним!
Ота-онасига анграйиб қараётган Ҳабиба ниҳоят гап нимадалигини тушуниб етдию,
изиллаб йиғлаб юборди:
– Акажон! Акажонгинам!..
Бу уч шўрлик банданинг дардли оҳ-ноласи бутун олами тутгандек… Йўқ, ана,
қайдандир бу шикаста фарёдларга қандайдир мусиқа оҳанглари қўшилаётгандек. Ҳа,
бу карнай-сурнайнинг олис-олислардан келаётган садосига ўхшайди. Сўнг эса “Тўйлар
муборак!” қўшиғи янграётгандек. Аммо бу уч шўрлик банда дарду алам, бахтсизлик ва
ғурбат, армон ва ғуссанинг тубсиз уммонига ғарқ бўлганларича аччиқ кўз ёшларини
тўкмоқдалар, сочларини юлмоқдалар, ёқаларини йиртмоқдалар… Зотан, уларга кўз
ёшидан ўзга нима қолди? Уларда армондан ўзга яна не ҳис қолди? Уларга изтиробдан
бўлак яна не туйғу қолди? Уларнинг бундан кейинги ҳаётлари ҳаётми?.. Йиғла, эй дил, йиғла…
🌺Тамом. 🌺
Абдуқаюм ЙЎЛДОШЕВ
Якинларизга хам улашинг 👇👇
😢114❤28🙈11💘2🌚1
Адашган аёл кисмати.
1-кисм.
Рашида жуда хам бой оилада тугилди. Унинг акалари хам бор эди. Умрилар киска экан факат Рашидагина яшаб кетди. Якка узини тарбия килишди. Ота-она кизларини еру кукка ишонмай, нимани хохласа мухайё килиб эркалаб катта килишди.
Катта б.б университетда укишини давом этдирди.
Учинчи курс укиб юрган кезларида унинг калбига севги кириб келди. Энди эрка киз севгини кули булаёзди.
Алишер кишлокда катта булган йигит эди. Ота-онаси оддий дехконлар эди. Алишер яхши укиб уз кучи б.н талаба булганлардан. Келишган, кенг елкали киларни орзусидаги йигит эди. У факат укишни уйларди.
Рашида Алишерни кандай ёктириб колганини билмай колди. Уч йилдан бери бирга укиймизу, худди энди кургандай эди гуё.
Охийри Рашида чидолмади дугонаси оркали Алишерга нома ёзди.(у пайт телефон йук эди.) Алишер факат укиш деб юриб хаётда бошка хислар хам борлигини унутиб куйганди. Хар гал номани укиб у хам Рашида хакида уйлайдиган булди.
Охийри у севгига таслим булди. Рашида укишнинг олди кизларидан эди.
Укишни тамомлашгач Алишер Рашидага совчи юборди кишлокдан шахарга.
Алишерни совчилари Рашидаларни уйини куриб огзилари очилиб колишди. Икки каватли уй. Киммат мебелларни факат телевизорда куришганди.
Совчилар кетишгач Рашидани ота-онаси киёмат килишди. Рашида узини гапини утказадиганлардан килиб тарбиялашган эди узлари, охири рози булишди. Факат бир шарт б.н Алишер ичкуёв булиши шарти б.н.
Алишерникилар хам роса уйланишди, охийри улар хам такдирга тан беришиб туйни бошлаб юборишди.
Туйдан кейин улар шахарда Рашидаларни уйига яшашар, Алишер ишга хам жойлашганди. Иш б.н булиб анча вактини уйдан ташкарида утказарди. Кайнона-кайнотасидан бошида уялиб юрди.
Орадан бир йил утиб кизли булишди, исмини Рухсора куйишди. Рухсора роса хам чиройли кизча булди. Иккига кирганда Рухсора укачалик булди. Исмини Руслан куйишди.
Рашида шу вакт оралигида анча узгарди. Эрини унча менсимай куйди. Унга бемалол курслик килар, уни хатто камситарди хам. Алишерга бошида итоат килувчи Рашида энди уни оёгида курсатадиган булди.
Алишер болалари у.н хаммасига чидаб келрди.
Бир кун Рашидага кел бошка уй олиб чикиб кетамиз. Балки бошкача булар турмушимиз. Узимизни уйимиз булса яхшида деди.
Мен деди, Рашида уз уйимдаман, хохласангиз бемалол кетаверинг мен хеч каерга кетмайман. Бу мани уйим.
Алишер бу сафар хам болалар у.н хеч нарса демади.
Энди Рашида Алишерга кесатиб кетолмаскансиз нега осмондан келасиз. Мазза килиб яшайвермайсизми. Ё корниз туйиб колдими, кетайликка тушиб колдиз деб Алишернинг калбини чил чил синдирди. Алишер ортик чидай олмади, нарсаларини йигиштира бошлади.
Ха кетяпсизми кишлогизга. Борганиз б.н уша кулбангизга сигармикансиз?
Алишер болаларини багрига босиб, юзларидан упиб уйдан чикиб кетди.
Рашиданинг кунглида кемтик пайдо була бощлади. Кайтиб келади деб уйлаганди. Лекин Алишер кайтмади.
Биринчи кисм шу ерда тугади. Инсон узида бор нарсани уша нарсадан айрилгачгина билади. Рашида хам шундайлардан эди. Афсус кеч эди.
Давоми бор.
Камолиддин. ижодидан.
1-кисм.
Рашида жуда хам бой оилада тугилди. Унинг акалари хам бор эди. Умрилар киска экан факат Рашидагина яшаб кетди. Якка узини тарбия килишди. Ота-она кизларини еру кукка ишонмай, нимани хохласа мухайё килиб эркалаб катта килишди.
Катта б.б университетда укишини давом этдирди.
Учинчи курс укиб юрган кезларида унинг калбига севги кириб келди. Энди эрка киз севгини кули булаёзди.
Алишер кишлокда катта булган йигит эди. Ота-онаси оддий дехконлар эди. Алишер яхши укиб уз кучи б.н талаба булганлардан. Келишган, кенг елкали киларни орзусидаги йигит эди. У факат укишни уйларди.
Рашида Алишерни кандай ёктириб колганини билмай колди. Уч йилдан бери бирга укиймизу, худди энди кургандай эди гуё.
Охийри Рашида чидолмади дугонаси оркали Алишерга нома ёзди.(у пайт телефон йук эди.) Алишер факат укиш деб юриб хаётда бошка хислар хам борлигини унутиб куйганди. Хар гал номани укиб у хам Рашида хакида уйлайдиган булди.
Охийри у севгига таслим булди. Рашида укишнинг олди кизларидан эди.
Укишни тамомлашгач Алишер Рашидага совчи юборди кишлокдан шахарга.
Алишерни совчилари Рашидаларни уйини куриб огзилари очилиб колишди. Икки каватли уй. Киммат мебелларни факат телевизорда куришганди.
Совчилар кетишгач Рашидани ота-онаси киёмат килишди. Рашида узини гапини утказадиганлардан килиб тарбиялашган эди узлари, охири рози булишди. Факат бир шарт б.н Алишер ичкуёв булиши шарти б.н.
Алишерникилар хам роса уйланишди, охийри улар хам такдирга тан беришиб туйни бошлаб юборишди.
Туйдан кейин улар шахарда Рашидаларни уйига яшашар, Алишер ишга хам жойлашганди. Иш б.н булиб анча вактини уйдан ташкарида утказарди. Кайнона-кайнотасидан бошида уялиб юрди.
Орадан бир йил утиб кизли булишди, исмини Рухсора куйишди. Рухсора роса хам чиройли кизча булди. Иккига кирганда Рухсора укачалик булди. Исмини Руслан куйишди.
Рашида шу вакт оралигида анча узгарди. Эрини унча менсимай куйди. Унга бемалол курслик килар, уни хатто камситарди хам. Алишерга бошида итоат килувчи Рашида энди уни оёгида курсатадиган булди.
Алишер болалари у.н хаммасига чидаб келрди.
Бир кун Рашидага кел бошка уй олиб чикиб кетамиз. Балки бошкача булар турмушимиз. Узимизни уйимиз булса яхшида деди.
Мен деди, Рашида уз уйимдаман, хохласангиз бемалол кетаверинг мен хеч каерга кетмайман. Бу мани уйим.
Алишер бу сафар хам болалар у.н хеч нарса демади.
Энди Рашида Алишерга кесатиб кетолмаскансиз нега осмондан келасиз. Мазза килиб яшайвермайсизми. Ё корниз туйиб колдими, кетайликка тушиб колдиз деб Алишернинг калбини чил чил синдирди. Алишер ортик чидай олмади, нарсаларини йигиштира бошлади.
Ха кетяпсизми кишлогизга. Борганиз б.н уша кулбангизга сигармикансиз?
Алишер болаларини багрига босиб, юзларидан упиб уйдан чикиб кетди.
Рашиданинг кунглида кемтик пайдо була бощлади. Кайтиб келади деб уйлаганди. Лекин Алишер кайтмади.
Биринчи кисм шу ерда тугади. Инсон узида бор нарсани уша нарсадан айрилгачгина билади. Рашида хам шундайлардан эди. Афсус кеч эди.
Давоми бор.
Камолиддин. ижодидан.
❤168💔39🙈13👍11👏10🤨3😇1
Адашган аёл кисмати.
2-кисм.
Алишер шу кетганча кайтиб келмади. Рашида уни келиб колар деб кутди, аммо у кайтмади.
Алишер кишлогига кайтиб узи у.н ажратилган курук ерга уй солишни бошлади. Шахардаги ишидан бушаб, кишлокдаги коллежга ишга кирди. Укалари ёрдами б.н уч хонали уй солди. Фарзандларини согинсада уша зиндонга якинлашмади.
Бу орада онаси Алишер у.н ёши озрок утиб колган, истарали, одобли бир киз топди. Киз хам укиш б.н б.б ёшини утказиб куйганди.
Орадан олти ой утиб Рашидага ажрашишга суддан чакирув когози келди. Рашида бошида роса йиглади. Ота-онаси уни койишди. Узингни кулга ол, болаларинг у.н хам кучли бул дейишди. Ота она Рухшонага анча далда булишди. Рашида энди Алишерга нафрати оша бошлади. Болаларни юзини куришини хам такиклатаман деб ахд килди. Ва бу максадини амалга оширишда отасининг саий харакатлари катта ёрдам берди. Алишерни оталик хукукидан махрум этишди.
Алишер бошида узини куярга жой тополмай юрди. Ота она тезрок уйлаш тараддудига тушиб колишди. Бахорда шинамгина туй хам б.б утди. Аёли Рашида акси, жуда мехрибон, очик кунгил, самимий киз эди. Аёлини хам узи ишлайдиган коллежга ишга жойлаб куйди.
Рашида хам уйда зерикиб мутахасислиги буйича ишга жойлашди. Иш б.н анча узини овутарди. Хаётига бир инсон кириб кела бошлади.
Косим уч нафар фарзанднинг отаси. Аёлларга суяги йукрок. Рашида хакида анча маьлумотга эга.
Секин Рашидага кармок ташлади аёлларни кунглини топа олиш кобилияти панд бермади. Рашида тезда кармокка илинди. Улар узок сухбат куришар, гохо кечгажа сайр килишарди.
Кизи Рухсора мактабга борган йил, отаси юрак хуружи оркали дунёни тарк этди. Отаси банкрот б.б колганди. Бу кургулик Она болани анча чуктириб куйди. Шу хайхотдай уйидан бошка нарсалари колмаган эди.
Рашида ишлаб келиб оиласини бокарди. Бундай шароитга куникмаган Рашида кандай килиб булсин куп пул топиш йулини изларди. Косим хам унга пулдан ёрдам бериб турарди, лекин Рашидага булар камлик киларди.
Кореяга бориш режаси Рашидага анча тасалли булди. Бемалол карейс тилида гаплаша оладиган Рашида онасига янгиликни етказди.
Болаларчи уларга бир узим кийналаман карашга деди ойиси. Рашида уз айтадиганидан кайтадиган эмасди. Онаси, болаларини зор йиглатиб уч йилга шартнома тузиб Кореяга сафарга кетди.
Болаларни иккови хам мактабда укишарди.
Рашида у ерда хам узига хамдард топиб олди. Хушнуд узидан кичик булсада, бакувват келишган йигит эди. Рашида хам уз гузаллигини йукотмаган лобар аёл эди.
Орадан уч йил хам утди. Уйига катта совга саломлар б.н кайтган Рашидани болалари багрини тулдирди. Рухсора олтинчи синф, Руслан туртинчи синф укувчилари эди. Рашида болаларига совга тарикасида телефон хам олиб келганди. Бу пайтларда хали унча мунча одам телефон ишлатмасди. Рашида бу совгаси оркали бошига тушадиган савдоларни хаёлига хам келтирмаганди.
Давоми бор.
Камолиддин ижодидан.
https://t.me/ibratli_nomalar
2-кисм.
Алишер шу кетганча кайтиб келмади. Рашида уни келиб колар деб кутди, аммо у кайтмади.
Алишер кишлогига кайтиб узи у.н ажратилган курук ерга уй солишни бошлади. Шахардаги ишидан бушаб, кишлокдаги коллежга ишга кирди. Укалари ёрдами б.н уч хонали уй солди. Фарзандларини согинсада уша зиндонга якинлашмади.
Бу орада онаси Алишер у.н ёши озрок утиб колган, истарали, одобли бир киз топди. Киз хам укиш б.н б.б ёшини утказиб куйганди.
Орадан олти ой утиб Рашидага ажрашишга суддан чакирув когози келди. Рашида бошида роса йиглади. Ота-онаси уни койишди. Узингни кулга ол, болаларинг у.н хам кучли бул дейишди. Ота она Рухшонага анча далда булишди. Рашида энди Алишерга нафрати оша бошлади. Болаларни юзини куришини хам такиклатаман деб ахд килди. Ва бу максадини амалга оширишда отасининг саий харакатлари катта ёрдам берди. Алишерни оталик хукукидан махрум этишди.
Алишер бошида узини куярга жой тополмай юрди. Ота она тезрок уйлаш тараддудига тушиб колишди. Бахорда шинамгина туй хам б.б утди. Аёли Рашида акси, жуда мехрибон, очик кунгил, самимий киз эди. Аёлини хам узи ишлайдиган коллежга ишга жойлаб куйди.
Рашида хам уйда зерикиб мутахасислиги буйича ишга жойлашди. Иш б.н анча узини овутарди. Хаётига бир инсон кириб кела бошлади.
Косим уч нафар фарзанднинг отаси. Аёлларга суяги йукрок. Рашида хакида анча маьлумотга эга.
Секин Рашидага кармок ташлади аёлларни кунглини топа олиш кобилияти панд бермади. Рашида тезда кармокка илинди. Улар узок сухбат куришар, гохо кечгажа сайр килишарди.
Кизи Рухсора мактабга борган йил, отаси юрак хуружи оркали дунёни тарк этди. Отаси банкрот б.б колганди. Бу кургулик Она болани анча чуктириб куйди. Шу хайхотдай уйидан бошка нарсалари колмаган эди.
Рашида ишлаб келиб оиласини бокарди. Бундай шароитга куникмаган Рашида кандай килиб булсин куп пул топиш йулини изларди. Косим хам унга пулдан ёрдам бериб турарди, лекин Рашидага булар камлик киларди.
Кореяга бориш режаси Рашидага анча тасалли булди. Бемалол карейс тилида гаплаша оладиган Рашида онасига янгиликни етказди.
Болаларчи уларга бир узим кийналаман карашга деди ойиси. Рашида уз айтадиганидан кайтадиган эмасди. Онаси, болаларини зор йиглатиб уч йилга шартнома тузиб Кореяга сафарга кетди.
Болаларни иккови хам мактабда укишарди.
Рашида у ерда хам узига хамдард топиб олди. Хушнуд узидан кичик булсада, бакувват келишган йигит эди. Рашида хам уз гузаллигини йукотмаган лобар аёл эди.
Орадан уч йил хам утди. Уйига катта совга саломлар б.н кайтган Рашидани болалари багрини тулдирди. Рухсора олтинчи синф, Руслан туртинчи синф укувчилари эди. Рашида болаларига совга тарикасида телефон хам олиб келганди. Бу пайтларда хали унча мунча одам телефон ишлатмасди. Рашида бу совгаси оркали бошига тушадиган савдоларни хаёлига хам келтирмаганди.
Давоми бор.
Камолиддин ижодидан.
https://t.me/ibratli_nomalar
❤141👍35🤨30🙈6
Адашган аёл кисмати.
3-кисм.
Рашида болалари ёш булишига каримай кулларига телефон тутказиб куйди. У пайтлари камдан кам одам телефон ишлатар, болаларнинг телефонлари эса янги русумдагисидан эди. Рашида мактабга бориб директор б.н гаплашиб келди. Аникроги болалари эркин юришлари у.н пора, кукидан накд мингини бериб келди. У кореядан анчагина ишлаб келгандида. Бувилари хам унча тергамас, болалар уз билганларидан колишмасди. Орадан бир йил утиб Рашида яна кореяга кетадиган булди. Олдинрок кетардию, Хушнуд уйланиб аёли хомиладор булгунича кутишдида. Хушнуд уйланмаган буй йигит эди. Улар бу ерда хам учрашиб юришарди. Охийри улар кетишди хам.
Рухсора еттинчи синфда укир, жуда узгариб кетганди. Телефонда интернетга киришни билар, аднода соатлаб утирар эди. Мактабда хам узини осмонда курарди. Укитувчилар унга ва укасига хатто каттик гапиришолмасди хам. Директор хаммага уларни тегмаслигини тайинлаганди. Рашида кетиш олдидан яна беш юз кукидан бериб кетганди.
Руслан энди бешинчи синф у хали унча узгармаган, бувисининг айтганларини килар, Рухсора эса акси, бувисининг гаплари кулгисини кистарди. У энди бувисининг тергашларига жавобан гап кайтарар, кузларига тик караб бувисини ер б.н битта килиб жавраб берарди.
Бувиси Рашидани ёшлигини эсларди, ушанда бирдона кизим деб роса эрка килишганди. Бувисига гап кайтарса, бувисидан нолиб келса чикиб кайнонаси б.н уришиб берарди. Набираси эса унданда баттаррок.
Рухсорани интернет бузаётганди. Аднода аксарият дустлари йигитлар эди. Йигитлар б.н соатлаб гаплашарди.
Бу орада Алишер болаларини излаб келди уйга. Болалар мактабда эдилар. Собик кайнона куёвини ичкарига таклиф килди унча хушламай. Алишер ичкарига кирмай болаларини суради, уларни согинганини айтиб кузидан ёш хам юмалади.
Кайнона хам, шунча пайтдан бери нега хабар олмаганларини айтиб роса Алишерни камситди. Алишер катта хато килганини билар, бир огиз суз демай кайнонанинг аччик гапларини тинглади. Кетиш олдидан болаларига хат ташлаб кетди.
Хатни олиб ичкарига кириб Рашидани онаси очиб укиди, йиртиб ташламокчи хам булди. Кейин уйлаб болаларни тарбияси бузиляпти, качондир аскотиб колар дея хатни сондигига беркитиб куйди.
Рухсора саккизинчи синфда умуман узгариб кетди. Очик, калта кийимлар кияр гаплари одамни музлатарди. Руслан хам энди интернетга кириб хохлаган малумотларни, хар хил филмларни курарди. У хам узгара бошлади. Рашида узи б.н узи овора, Кореяда болаларим у.н ишлаяпман деб уз нафсини кулига айланганди. Хушнуд фарзандли булди. Уч йилга шартномаси туфайли уйга кетолмади. Рашида йул куймасиди хам.
Бувилари болаларини куриб хавотирга тушарди. Чунки улар бувиларини айтганига кирмай куйишди. Руслан хам энди узгарганди. Рашидани онаси хар хар замонда кон босими кутарилиб турадиган б.б колди. Бундай булишини хаёлига хам келтирмасди. Болалари бундай б.б кетгани хакида Рашидага айтмасди, хавотири ошмасин дерди. Лекин болалар анча издан чикиб кетишган эди.
Давоми бор.
Камолиддин ижодидан.
3-кисм.
Рашида болалари ёш булишига каримай кулларига телефон тутказиб куйди. У пайтлари камдан кам одам телефон ишлатар, болаларнинг телефонлари эса янги русумдагисидан эди. Рашида мактабга бориб директор б.н гаплашиб келди. Аникроги болалари эркин юришлари у.н пора, кукидан накд мингини бериб келди. У кореядан анчагина ишлаб келгандида. Бувилари хам унча тергамас, болалар уз билганларидан колишмасди. Орадан бир йил утиб Рашида яна кореяга кетадиган булди. Олдинрок кетардию, Хушнуд уйланиб аёли хомиладор булгунича кутишдида. Хушнуд уйланмаган буй йигит эди. Улар бу ерда хам учрашиб юришарди. Охийри улар кетишди хам.
Рухсора еттинчи синфда укир, жуда узгариб кетганди. Телефонда интернетга киришни билар, аднода соатлаб утирар эди. Мактабда хам узини осмонда курарди. Укитувчилар унга ва укасига хатто каттик гапиришолмасди хам. Директор хаммага уларни тегмаслигини тайинлаганди. Рашида кетиш олдидан яна беш юз кукидан бериб кетганди.
Руслан энди бешинчи синф у хали унча узгармаган, бувисининг айтганларини килар, Рухсора эса акси, бувисининг гаплари кулгисини кистарди. У энди бувисининг тергашларига жавобан гап кайтарар, кузларига тик караб бувисини ер б.н битта килиб жавраб берарди.
Бувиси Рашидани ёшлигини эсларди, ушанда бирдона кизим деб роса эрка килишганди. Бувисига гап кайтарса, бувисидан нолиб келса чикиб кайнонаси б.н уришиб берарди. Набираси эса унданда баттаррок.
Рухсорани интернет бузаётганди. Аднода аксарият дустлари йигитлар эди. Йигитлар б.н соатлаб гаплашарди.
Бу орада Алишер болаларини излаб келди уйга. Болалар мактабда эдилар. Собик кайнона куёвини ичкарига таклиф килди унча хушламай. Алишер ичкарига кирмай болаларини суради, уларни согинганини айтиб кузидан ёш хам юмалади.
Кайнона хам, шунча пайтдан бери нега хабар олмаганларини айтиб роса Алишерни камситди. Алишер катта хато килганини билар, бир огиз суз демай кайнонанинг аччик гапларини тинглади. Кетиш олдидан болаларига хат ташлаб кетди.
Хатни олиб ичкарига кириб Рашидани онаси очиб укиди, йиртиб ташламокчи хам булди. Кейин уйлаб болаларни тарбияси бузиляпти, качондир аскотиб колар дея хатни сондигига беркитиб куйди.
Рухсора саккизинчи синфда умуман узгариб кетди. Очик, калта кийимлар кияр гаплари одамни музлатарди. Руслан хам энди интернетга кириб хохлаган малумотларни, хар хил филмларни курарди. У хам узгара бошлади. Рашида узи б.н узи овора, Кореяда болаларим у.н ишлаяпман деб уз нафсини кулига айланганди. Хушнуд фарзандли булди. Уч йилга шартномаси туфайли уйга кетолмади. Рашида йул куймасиди хам.
Бувилари болаларини куриб хавотирга тушарди. Чунки улар бувиларини айтганига кирмай куйишди. Руслан хам энди узгарганди. Рашидани онаси хар хар замонда кон босими кутарилиб турадиган б.б колди. Бундай булишини хаёлига хам келтирмасди. Болалари бундай б.б кетгани хакида Рашидага айтмасди, хавотири ошмасин дерди. Лекин болалар анча издан чикиб кетишган эди.
Давоми бор.
Камолиддин ижодидан.
❤160😢37👏15👍11😇9😨7⚡3🔥1
Мен келин бўлиб тушган хонадонда деярли кўпчилик яшамасдик. Мен қайнонам ва эрим. Эримни укаси бор экани билардим лекин уни бирор маротаба кўрмаган эдим. Сабаби чет давлатлардан бирида ўқиши эди.
Кунларни бирида эшик қўнғироги чалинди. Мен эрим ишдан келгандурлар деб югуриб бордимда эшикни очдим. Қаршимда эса эрим эмас бундан бир йил аввал мени бадном қилиб қочиб кетган ярамас турарди. Уларни кўрдими тош қотдим.
---Сиз -деганимни биламан.
—Вой ўғлим, келдингми? -дея ичқаридан қайнонам қувонганча чиқдилар.
Наҳот у эримни...😱 😱
ДАВОМИ ДАХШАТ
Кунларни бирида эшик қўнғироги чалинди. Мен эрим ишдан келгандурлар деб югуриб бордимда эшикни очдим. Қаршимда эса эрим эмас бундан бир йил аввал мени бадном қилиб қочиб кетган ярамас турарди. Уларни кўрдими тош қотдим.
---Сиз -деганимни биламан.
—Вой ўғлим, келдингми? -дея ичқаридан қайнонам қувонганча чиқдилар.
Наҳот у эримни...😱 😱
ДАВОМИ ДАХШАТ
❤10🕊3
Адашган аёл кисмати.
4-кисм.
Орадан бир йил утиб Рашидани онаси тушакка михланиб колди. Болалар хам ача катта б.б колишган, лекин киликларига чидаб булмас даражада узгаришарди. Охийир бувилари икковини олдига чакириб отаси хакида гапиришга карор килди. Оталари ёмон одам эди. Каердалигини билмаймиз деб уктириб келишар эди.
Уларни чакириб бор хакикатни айтиб берди. Факат оналарини кечиришини илтимос килди. Хатни Рухсорага тутказди.
Рухсора хатни олиб хонасига кириб кетди. Хатда отаси булган вокеаларни ёзганди. Уларни яхши куришини, хохлаган пайт келиб кетиши м.нлигини, ука сингиллари хакида ёзганди. Охири санани курди. Ахир икки йил олдинги хат эканку ракамлари узгармадимикан, деб хавотир б.н отасининг ракамига терди. Гудок товушини эшитиб анча хавотири босилди, хаяжони ошди. Ахир отаси б.н энди гаплашиши эдида. У ёкдан дадасининг овози эшитилди. Кузидан ёш окар, отасининг саволлари жавобсиз коларди. Охири Алишер тушунди. Рухсора сенмисан кизим. Кизининг пик-пик йиги овози ичидан ха деган овозини эшитиб Алишернинг хам кузларидан куюлиб ёш келарди. Улар анча шундай туришди. Аёли кириб колмаганда канча шундай туришарди узлари хам билишмасди. Аёлининг, дадаси тинчликми деган майин овозидан, Алишер узига келди.
Болаларимни топдим онаси деди бугик овозда.
Кейин узини кулга олиб кизидан хол ахвол суради. Рухсора хам узини анча босиб олган эди.
Нега бизни узингиз б.н олиб кетмадингиз. Онам бизни мехрга зор килиб катта килди. Бизга бойлик эмас бизга мехр кераклигини улар билмайдилар. Уларга аччик килиб ёмон йулни танладик. Бизга хеч ким яхиш йул курсатмади. Онам Кореяда юради бобом вафот этганларидан бери. Укам хам мен хам узимиз билганча яшаяпмиз. Бувим хам огир. Отажон бизни олиб кетинг деб Рухсора иззилаб яна йиглаб юборди.
Алишер хозирок йулга тушаман деб гушакни куйди. Машинасини юргазиб йулга отланди.
Опасини кузлари кизарганини куриб Руслан опасидан сабабини суради.
Рухсора отаси б.н гаплашганини уларни олиб кетиш у.н келаётганини айтди. Энди деди Рухсора эски ёмон одатларингни ташлайсан, мен хам узгараман. Онамизга аччик килиб издан чикдик. Энди отам б.н яшаймиз. Улар мехрибон экан. Аёлларини хам сузларини эшитдим, жуда мулойим гапирар экан. Отамни кадрига етар экан, деди.
Бувимчи уларни ёлгиз ташлаб кетамизми шу ахволда. Ахир улар бизни катта килдиларку. Отамиз олиб кетсалар уларни ахволи нима булади опа. Тугри мен хам атай бемехр булардим. Онамни чакириб берармиканлар деган ниятда шу йулдан бордим. Лекин доим кунглим хижил юрарди. Уларни ташлаб кетолмаймиз. Барибир уларни яхши кураман опа деди Руслан кузлари ёшга тулиб.
Рухсора шу ёгини уйламган экан. Отам кесинлар бир йули топилар. Асосийси улар топилдилар. Шуни узи хам бир бахт. Мен кейинчалик хам отам б.н яшайман. Онам килган хатоларини такрорлашни хохламайман.
Бу гапларни эшитиб ётган бувилари хам кузларида ёш окар эди. Уларни тошбагир б.б усишида узининг хам айби борлигини англаб етганди. Собик куёви энди нима киларкин. Ишкилиб олдингидай кизига хамма нарсани бой берик куймаса эди. Болалар отаси б.н усгани яхши. Кизининг нима ишлар килиб юрганини она шурлик билар эди.
Давоми бор.
Камолиддин ижодидан.
4-кисм.
Орадан бир йил утиб Рашидани онаси тушакка михланиб колди. Болалар хам ача катта б.б колишган, лекин киликларига чидаб булмас даражада узгаришарди. Охийир бувилари икковини олдига чакириб отаси хакида гапиришга карор килди. Оталари ёмон одам эди. Каердалигини билмаймиз деб уктириб келишар эди.
Уларни чакириб бор хакикатни айтиб берди. Факат оналарини кечиришини илтимос килди. Хатни Рухсорага тутказди.
Рухсора хатни олиб хонасига кириб кетди. Хатда отаси булган вокеаларни ёзганди. Уларни яхши куришини, хохлаган пайт келиб кетиши м.нлигини, ука сингиллари хакида ёзганди. Охири санани курди. Ахир икки йил олдинги хат эканку ракамлари узгармадимикан, деб хавотир б.н отасининг ракамига терди. Гудок товушини эшитиб анча хавотири босилди, хаяжони ошди. Ахир отаси б.н энди гаплашиши эдида. У ёкдан дадасининг овози эшитилди. Кузидан ёш окар, отасининг саволлари жавобсиз коларди. Охири Алишер тушунди. Рухсора сенмисан кизим. Кизининг пик-пик йиги овози ичидан ха деган овозини эшитиб Алишернинг хам кузларидан куюлиб ёш келарди. Улар анча шундай туришди. Аёли кириб колмаганда канча шундай туришарди узлари хам билишмасди. Аёлининг, дадаси тинчликми деган майин овозидан, Алишер узига келди.
Болаларимни топдим онаси деди бугик овозда.
Кейин узини кулга олиб кизидан хол ахвол суради. Рухсора хам узини анча босиб олган эди.
Нега бизни узингиз б.н олиб кетмадингиз. Онам бизни мехрга зор килиб катта килди. Бизга бойлик эмас бизга мехр кераклигини улар билмайдилар. Уларга аччик килиб ёмон йулни танладик. Бизга хеч ким яхиш йул курсатмади. Онам Кореяда юради бобом вафот этганларидан бери. Укам хам мен хам узимиз билганча яшаяпмиз. Бувим хам огир. Отажон бизни олиб кетинг деб Рухсора иззилаб яна йиглаб юборди.
Алишер хозирок йулга тушаман деб гушакни куйди. Машинасини юргазиб йулга отланди.
Опасини кузлари кизарганини куриб Руслан опасидан сабабини суради.
Рухсора отаси б.н гаплашганини уларни олиб кетиш у.н келаётганини айтди. Энди деди Рухсора эски ёмон одатларингни ташлайсан, мен хам узгараман. Онамизга аччик килиб издан чикдик. Энди отам б.н яшаймиз. Улар мехрибон экан. Аёлларини хам сузларини эшитдим, жуда мулойим гапирар экан. Отамни кадрига етар экан, деди.
Бувимчи уларни ёлгиз ташлаб кетамизми шу ахволда. Ахир улар бизни катта килдиларку. Отамиз олиб кетсалар уларни ахволи нима булади опа. Тугри мен хам атай бемехр булардим. Онамни чакириб берармиканлар деган ниятда шу йулдан бордим. Лекин доим кунглим хижил юрарди. Уларни ташлаб кетолмаймиз. Барибир уларни яхши кураман опа деди Руслан кузлари ёшга тулиб.
Рухсора шу ёгини уйламган экан. Отам кесинлар бир йули топилар. Асосийси улар топилдилар. Шуни узи хам бир бахт. Мен кейинчалик хам отам б.н яшайман. Онам килган хатоларини такрорлашни хохламайман.
Бу гапларни эшитиб ётган бувилари хам кузларида ёш окар эди. Уларни тошбагир б.б усишида узининг хам айби борлигини англаб етганди. Собик куёви энди нима киларкин. Ишкилиб олдингидай кизига хамма нарсани бой берик куймаса эди. Болалар отаси б.н усгани яхши. Кизининг нима ишлар килиб юрганини она шурлик билар эди.
Давоми бор.
Камолиддин ижодидан.
❤165👍43🙈26🔥3
САНЪАТКОР ҚИЗ ҲАЁТИ
Қиз ҳали 18га ҳам кирмаганди. У кучли қўллар эгнидаги кўйлагини ечаётганини аниқ ҳис қилди. Кўзларини очмоқчи бўлди, қўлларни итариб ташламоқчи бўлди. Лекин қовоқлари тош босиб тургандек оғир, очилмас, қўллари ҳам боғлаб қўйилгандек қимирламасди. У бор овози билан бақирмоқчи, уни вужудини сийпалаб, уни ижирғантираётган кимсани тепиб юборишни истади. Афсус, оёқлари ҳам ерга тортиб боғлангандек эди.
“Эй Худойим, нега бу қадар ёқимсиз туш кўряпман, уйғонмаяпман. Уйғонишни истайман!” – деди у ўзига ўзи.
- Асалим мени, жоним мени... – қулоғи остида шивирлаган овоз жуда таниш туюлди. Уни бу кўйга солаётган ким? Устозими, севгилисими, ё...
ДАВОМИ ДАҲШАТ👇
Қиз ҳали 18га ҳам кирмаганди. У кучли қўллар эгнидаги кўйлагини ечаётганини аниқ ҳис қилди. Кўзларини очмоқчи бўлди, қўлларни итариб ташламоқчи бўлди. Лекин қовоқлари тош босиб тургандек оғир, очилмас, қўллари ҳам боғлаб қўйилгандек қимирламасди. У бор овози билан бақирмоқчи, уни вужудини сийпалаб, уни ижирғантираётган кимсани тепиб юборишни истади. Афсус, оёқлари ҳам ерга тортиб боғлангандек эди.
“Эй Худойим, нега бу қадар ёқимсиз туш кўряпман, уйғонмаяпман. Уйғонишни истайман!” – деди у ўзига ўзи.
- Асалим мени, жоним мени... – қулоғи остида шивирлаган овоз жуда таниш туюлди. Уни бу кўйга солаётган ким? Устозими, севгилисими, ё...
ДАВОМИ ДАҲШАТ👇
❤10😢3
👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆
Yangi hikoya!!! Nurfariz Qurbonovadan!!!!
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va tarqatish taqiqlanadi 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏70🔥14❤11✍2
#QISMATIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
78-қисм
-Менман Ором! Хўш менда бирор ишинг борми?
Қари мижознинг бундай муомиладан кўзи олайди
-Ҳа ишим бор, фохишада одамларнинг қандай иши бўлишини яхши билсанг керак? - қари мижоз бопладим дегандек иршайди. Оромхон мижозга яқин келиб тиржайди
- Бу терда фoхиша фақат мен эмас, сен ҳам фохишасан! Чунки харомга фақат ҳаром муносиб, халол одам эса ҳаромга келмайди!!
Авазнинг қўрқувдан ранги ўзгариб кетди. Жахл билан Оромхонни бикагидан тортиб қулоғига шивирлади
-Ҳeй қиз эсингни йиғ!
Оромхон Авазни ҳам силтаб ташлади
-Ҳозир овозингни сен ўчирмасанг мен чиқиб кетаман! Ва бутунлай ҳаридорсиз қоласан.
Аваз кўзини олайтириб қўйдию индамади. Мижоз бир томоқ қириб олиб қўл силтади
- Бу мегажин билан мени ёлғиз қолдиринг!
Оромхон қари чолга қараб ғижиниб қўйди. Шу ёшида қилиб юрган ишини қара, ундан кўра тавба қилиб номоз ўқиса бўлмасмикан деб ўйлади ўзича.
-Қани келақол қ... жиқ! Сенга эркак билан қандай гаплашишни ўргатиб қўяман!
Шундай дея қари мижоз камарини ечиб бор зарби билан Оромхонинг юзига урди.
- Бу-деди ҳарсиллаб - салом бермай кирганинг учун.
Оромхон жим қараб тураверди гўё ўзини шу йўл билан жазоламоқчидек эди. Қари чол эса Оромхонинг юз кўзи аралаш аёвсиз камар билан урар ва ҳоҳолаб куларди.
- Хўш, қандай муомала қилишни ўргандингми? - деди Оромхонинг сочларидан чангаллаб ётоқ томон судрар экан. Оромхон кулди
-Ҳалиям... Сени эркак эканинга шубхам бор!
Мижоз ғазабдан қутириб Оромхонга охирги зарбани берди. Боши аралаш урулган қаттиқ мушт ва бироз олдинги калтаклар тасирида Оромхон хушдан кетди
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
78-қисм
-Менман Ором! Хўш менда бирор ишинг борми?
Қари мижознинг бундай муомиладан кўзи олайди
-Ҳа ишим бор, фохишада одамларнинг қандай иши бўлишини яхши билсанг керак? - қари мижоз бопладим дегандек иршайди. Оромхон мижозга яқин келиб тиржайди
- Бу терда фoхиша фақат мен эмас, сен ҳам фохишасан! Чунки харомга фақат ҳаром муносиб, халол одам эса ҳаромга келмайди!!
Авазнинг қўрқувдан ранги ўзгариб кетди. Жахл билан Оромхонни бикагидан тортиб қулоғига шивирлади
-Ҳeй қиз эсингни йиғ!
Оромхон Авазни ҳам силтаб ташлади
-Ҳозир овозингни сен ўчирмасанг мен чиқиб кетаман! Ва бутунлай ҳаридорсиз қоласан.
Аваз кўзини олайтириб қўйдию индамади. Мижоз бир томоқ қириб олиб қўл силтади
- Бу мегажин билан мени ёлғиз қолдиринг!
Оромхон қари чолга қараб ғижиниб қўйди. Шу ёшида қилиб юрган ишини қара, ундан кўра тавба қилиб номоз ўқиса бўлмасмикан деб ўйлади ўзича.
-Қани келақол қ... жиқ! Сенга эркак билан қандай гаплашишни ўргатиб қўяман!
Шундай дея қари мижоз камарини ечиб бор зарби билан Оромхонинг юзига урди.
- Бу-деди ҳарсиллаб - салом бермай кирганинг учун.
Оромхон жим қараб тураверди гўё ўзини шу йўл билан жазоламоқчидек эди. Қари чол эса Оромхонинг юз кўзи аралаш аёвсиз камар билан урар ва ҳоҳолаб куларди.
- Хўш, қандай муомала қилишни ўргандингми? - деди Оромхонинг сочларидан чангаллаб ётоқ томон судрар экан. Оромхон кулди
-Ҳалиям... Сени эркак эканинга шубхам бор!
Мижоз ғазабдан қутириб Оромхонга охирги зарбани берди. Боши аралаш урулган қаттиқ мушт ва бироз олдинги калтаклар тасирида Оромхон хушдан кетди
❤225😢116😨68👍34🔥12❤🔥3✍2😇2🕊1🤨1
#QISMATIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
79-қисм Мана бир хафтадирки Дилноза шифохонада. Ҳалиям хушига келгани йўқ. Парининг унашув маросими тугар тугамас қайтган Ойгул опа қизини ҳовлида кўринмаганидан ҳавотир бўлиб хонасига кирди. Кирдию дод солди. Дилноза хушсиз ётар, чойшаб буткул қонга беланган эди. Ойгул опа шу топда ақлини йўқотди гўё, нима бўлди, кимни ёрдамга чақириб қандай Дилнозани шифохонасига олиб борди, ҳеч бирини билмади. Билгани тилаб тилаб топган ёлғизгина қизи ўлим ёқасида эди. Ойгул опа шифокорларнинг,, беморни аҳволи оғир" деган гапини эшитиб бир хушини йўқотди. Аммо бу ҳали ҳолваси эди. Ўзига келиб келмасидан эшитган гапи эса уни тириклай ўлдирди. Эрини боши эгилгани, бир кунда йигирма ёшга қариганини кўриб бироз аввал ўлиб қолмасин деб тинмай дуо қилган қизини қани энди ўлиб кетсайди ўшанда деб қарғади!
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
79-қисм Мана бир хафтадирки Дилноза шифохонада. Ҳалиям хушига келгани йўқ. Парининг унашув маросими тугар тугамас қайтган Ойгул опа қизини ҳовлида кўринмаганидан ҳавотир бўлиб хонасига кирди. Кирдию дод солди. Дилноза хушсиз ётар, чойшаб буткул қонга беланган эди. Ойгул опа шу топда ақлини йўқотди гўё, нима бўлди, кимни ёрдамга чақириб қандай Дилнозани шифохонасига олиб борди, ҳеч бирини билмади. Билгани тилаб тилаб топган ёлғизгина қизи ўлим ёқасида эди. Ойгул опа шифокорларнинг,, беморни аҳволи оғир" деган гапини эшитиб бир хушини йўқотди. Аммо бу ҳали ҳолваси эди. Ўзига келиб келмасидан эшитган гапи эса уни тириклай ўлдирди. Эрини боши эгилгани, бир кунда йигирма ёшга қариганини кўриб бироз аввал ўлиб қолмасин деб тинмай дуо қилган қизини қани энди ўлиб кетсайди ўшанда деб қарғади!
❤185😢102😨44👏20🔥14👍6🌚2
#QISMATIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
80-қисм
Бироз муддат аввал.
Оғир аҳволда шифихонага олиб келинган Дилноза бир ҳафта деганда ҳам ўзига келмади. Асосий сабаби эса жуда кўп қон йўқотган ва ички стресда жуда узоқ вақт юргани эди. Дилноза ҳа деганда ўзига келавермагач бош шифокор ҳамма ёқни бошига кўтарди. Каридорга чиқиб биринчи Райим аканинг ёқасига ёпишди
- Қандай отасиз сиз? Қандай одамсиз ўн йитти ёш қизни эрга берадиган қандай разил кимсасиз?!! Қиз ўлим ёқасида, ўлиб кетса айби мени бўйнимда қолади. Шифокор ёрдам беролмаган, масуляциз бўлган дейишади. Лекин сизга ўхшаб қизини ўн бешга кирар кирмас эрга берадиган қолоқ одамларни ҳеч ким тергамайди!!
Райим ака ўзи бир аҳволда ўтиргани учун шифокорга ҳеч нарса деб жавоб беролмади ҳам. Аксинча унинг гапларидан кўзларида зўрға ушлаб ўтирган ёшлари маржондек тўкилди.
Шифокор Дилнозанинг аҳволидан келиб чиққан ҳолда эрини ўзидан ёши жуда катта бир киши деб ўйлагани учун онасининг қистови билан ноилож келиб бир четда шумшайиб ўтирган Шахдамбекка этибор бермади. Кўзидан тинмай ёш оқаётган Райим фермерга ўқрайиб қараб дағал оҳангда сўради
- Қани?! Қани ёшгина қизни шу аҳволга солган ҳайвон?!!
Ҳамма докторга анқайиб қаради. Бундан унинг баттар ғазаби тошди
- Қани бу қизни эри?!!
Шахдамбек онаси туртгани учун хушламайгина ўрнидан турди
- Мен...
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
80-қисм
Бироз муддат аввал.
Оғир аҳволда шифихонага олиб келинган Дилноза бир ҳафта деганда ҳам ўзига келмади. Асосий сабаби эса жуда кўп қон йўқотган ва ички стресда жуда узоқ вақт юргани эди. Дилноза ҳа деганда ўзига келавермагач бош шифокор ҳамма ёқни бошига кўтарди. Каридорга чиқиб биринчи Райим аканинг ёқасига ёпишди
- Қандай отасиз сиз? Қандай одамсиз ўн йитти ёш қизни эрга берадиган қандай разил кимсасиз?!! Қиз ўлим ёқасида, ўлиб кетса айби мени бўйнимда қолади. Шифокор ёрдам беролмаган, масуляциз бўлган дейишади. Лекин сизга ўхшаб қизини ўн бешга кирар кирмас эрга берадиган қолоқ одамларни ҳеч ким тергамайди!!
Райим ака ўзи бир аҳволда ўтиргани учун шифокорга ҳеч нарса деб жавоб беролмади ҳам. Аксинча унинг гапларидан кўзларида зўрға ушлаб ўтирган ёшлари маржондек тўкилди.
Шифокор Дилнозанинг аҳволидан келиб чиққан ҳолда эрини ўзидан ёши жуда катта бир киши деб ўйлагани учун онасининг қистови билан ноилож келиб бир четда шумшайиб ўтирган Шахдамбекка этибор бермади. Кўзидан тинмай ёш оқаётган Райим фермерга ўқрайиб қараб дағал оҳангда сўради
- Қани?! Қани ёшгина қизни шу аҳволга солган ҳайвон?!!
Ҳамма докторга анқайиб қаради. Бундан унинг баттар ғазаби тошди
- Қани бу қизни эри?!!
Шахдамбек онаси туртгани учун хушламайгина ўрнидан турди
- Мен...
❤205😢123👍32🔥21👏13😍3🙈3
#QISMATIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
81-қисм
Шифокор аёл Шахдамбекка қараб кўзлари асабий пириллади.
-Сенмисан шу қизни эри?
-Ҳа.. _деди Шахдамбек унғайсизланиб.
- Шунчаликка ҳам борасанми ифлос! Сен нафсингни деб ўз болангни қотилига айланганингни биласанми?!! - бирдан шанғиллаб кетди шифокор. Шахдамбекнинг ранги ўчди.
- Нималар деяпсиз? - гапга шу чоққача жим турган Феруза опа аралашди- оғзингизга қараб гапиринг!!
Шифокор Феруза опанинг гапини этиборсиз қолдириб Шахдамбекка чақчайди
-Сени зуриётингни қорнида кўтариб юрган аёлга шундай муносабатда бўлгани уялмадингми? Хеч бўлмаса Аллоҳдан қўрқсанг бўларди.
- Вой нима деяпсиз ўзи, тушунтириб гапирсангизчи? - хуноб бўлди Феруза опа. Унга ўғли қудалари олдида бехурмат бўлиши ёқмаётганди.
- Хомиладор хотинга анал алоқа қилган! Бу ҳам камдек қон кетиб хушдан кетгунча зўрлашда давом этган! Ўзи ёш она қорнида ривожланаётган бола шундоғам хафда бўлган. Бу ҳайвон, нафс қулининг ишидан кейин эса нобуд бўлган. Энди бечора қизни ҳам ҳаёти хавф остида!
Ҳамма бир бирига ғалати қаради. Ҳамманинг миясида турли савол туғилган аммо ҳеч ким бу саволни беришга журъат қиломай жим эди. Уларнинг жим бўлиб қолганини кўрган шифокор ҳақман деб ўйлаб қош чимириб турарди. Аммо....
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
81-қисм
Шифокор аёл Шахдамбекка қараб кўзлари асабий пириллади.
-Сенмисан шу қизни эри?
-Ҳа.. _деди Шахдамбек унғайсизланиб.
- Шунчаликка ҳам борасанми ифлос! Сен нафсингни деб ўз болангни қотилига айланганингни биласанми?!! - бирдан шанғиллаб кетди шифокор. Шахдамбекнинг ранги ўчди.
- Нималар деяпсиз? - гапга шу чоққача жим турган Феруза опа аралашди- оғзингизга қараб гапиринг!!
Шифокор Феруза опанинг гапини этиборсиз қолдириб Шахдамбекка чақчайди
-Сени зуриётингни қорнида кўтариб юрган аёлга шундай муносабатда бўлгани уялмадингми? Хеч бўлмаса Аллоҳдан қўрқсанг бўларди.
- Вой нима деяпсиз ўзи, тушунтириб гапирсангизчи? - хуноб бўлди Феруза опа. Унга ўғли қудалари олдида бехурмат бўлиши ёқмаётганди.
- Хомиладор хотинга анал алоқа қилган! Бу ҳам камдек қон кетиб хушдан кетгунча зўрлашда давом этган! Ўзи ёш она қорнида ривожланаётган бола шундоғам хафда бўлган. Бу ҳайвон, нафс қулининг ишидан кейин эса нобуд бўлган. Энди бечора қизни ҳам ҳаёти хавф остида!
Ҳамма бир бирига ғалати қаради. Ҳамманинг миясида турли савол туғилган аммо ҳеч ким бу саволни беришга журъат қиломай жим эди. Уларнинг жим бўлиб қолганини кўрган шифокор ҳақман деб ўйлаб қош чимириб турарди. Аммо....
🔥255😢177❤100😨80✍25👍22👏8🌚6❤🔥4😍3🙈2