This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❄️ АССАЛОМУ АЛАЙКУМ! ❄️
☃️Бошлаб олган янги кунингиз муборак бўлсин!
Ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ ёр ва ёрдамчингиз бўлсин!
☃️Тонгимиз - яхшилик билан бошлансин, хонадонларимиздан тинчлик тотувлик, барака аримасин.
☃️Бу кунда Аллоҳ дуоларимизни ижобат, фарзандларимизга салоҳият, ибодатларимизга гўзаллик, ризқимизга барака берсин!
☃️ Душанба тонгингиз муборак бўлсин!
☃️Бошлаб олган янги кунингиз муборак бўлсин!
Ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ ёр ва ёрдамчингиз бўлсин!
☃️Тонгимиз - яхшилик билан бошлансин, хонадонларимиздан тинчлик тотувлик, барака аримасин.
☃️Бу кунда Аллоҳ дуоларимизни ижобат, фарзандларимизга салоҳият, ибодатларимизга гўзаллик, ризқимизга барака берсин!
☃️ Душанба тонгингиз муборак бўлсин!
❤11👏3
#Шунақаси ҳам бўлади...
✒️ Ёшликда берган кўнгил.
Автобусни кутиб бекатда узоқ туриб колдим. Кечки пайт бўлгани сабабли, автобуслар қатнови сийраклашиб қолганди. Бекатда совуқдан жунжикиб турарканман, эллик ёшлар атрофидаги бир аёл келиб, бекатдаги ўриндиқлардан бирига ўтирди. Шу пайт бекатга яна бир аёл келди. Иккаласи таниш экан, сўрашиб кетишди.
— Кечга қолиб, қаердан келаяпсиз?
Биринчи аёлнинг кайфияти жуда яхши эди, кулганча жавоб берди:
— Асти сўраманг, қаердан келаётганимни айтсам, ҳайрон қоласиз. Синфдошларимнинг тўйидан, — деди совуққонлик билан. Иккинчи аёл ростакамига ҳайрон булди.
— Ие, сизнинг ёшингизда ҳам синфдошларнинг тўйи бўладими?
— Ҳа, бўларкан. Икки синфдош ўртоғим оила қуришди. Сизга айтсам, улар ниҳоят ўз севгиларига эришишди. Уларни муҳаббатларининг тарихи жуда узун. Ёшликда берган кўнгил айрилмас бўлади, дейишади-ку. Бу гапнинг ҳақиқатлигига энди ишондим. Роҳила исмли қизимиз Равшан деган синфдошимиз билан дўстлашиб юрарди. Мактабни тугатганимизча уларнинг дустлиги севгига айланди. Ҳамманинг уларга ҳаваси келарди. Сабаби, улар узукка кўз қўйгандек бир-бирларига мос эди-да. Мактабни тугатиб, олийгоҳга ҳам бирга киришди, бир гуруҳда ўқий бошлашди. Талабалик йиллари Роҳилани бошқа бир курсдоши ҳам қаттиқ севиб қолди. Гарчи Роҳила Равшанни севса-да, уни Равшандан кам севмайдиган Санжар исмли курсдош йигитидан ҳам қутила олмай қолди. Беш йиллик ўқишлари давомида унга эришиш учун нимани қилиш керак бўлса, барини қилди йигит. Охири Равшандан уни тортиб олиб уйланди ва ўз юрти – Фарғонага олиб кетди.Аламдан эзилган Равшан ҳам бошқа қизга уйланишга мажбур бўлди. Кейинчалик хотини билан Киевга кўчиб кетди. Хуллас, иккаласининг ҳам бошидан яхши-ёмон кунлар ўтиб, фарзандларини уйлантиришди. Бундан уч йил олдин Роҳиланинг эри вафот этиб, ёлғиз қолди. Бу орада Равшан ҳам хотини билан ажрашиб, ёлғиз ўзи яшаб юрган экан. Равшан ёлғиз қолганидан сўнг уч йил давомида Тошкентдаги дўстларига хат ёзиб, Роҳилани излабди. Лекин тополмабди. Оллоҳ истаса, ҳамма нарсанинг иложини қилади, дейишгани рост экан. Тасодифни каранг, Равшан иш билан Москвага борган экан. Борган куни негадир туни билан Роҳилани ўйлаб чиқибди. Иккинчи куни кўчага айланишга чиққанда хам уни ўйлашни канда қилмабди. Бир пайт қараса, қаршисидан хаёл суриб Роҳила келаётган эмиш. Буни карангки, 25 йилдан кўп вақт давомида кўришмаган бўлишса-да, бир-бировларини узоқдан танишибди. Маълум булишича, Роҳиланинг бир қизи Москвада яшаркан. Роҳила қизиникига меҳмонга келган экан. Равшан билан учрашган кунлари у ҳам туни билан олис муҳаббатини ўйлаб, ухлай олмай чиққан экан. Кундузи юраги сиқилиб, кўчани айланиб келиш учун чиқибди ва Равшанни учратиб қолибди. Улар бир-бирларидан ҳол-аҳвол сўрашиб, куни билан бирга бўлишибди. Ўзларини учраштирган Оллоҳга шукроналар билдиришибди. Сўнг бир дақиқага ҳам ажралмасликка аҳд қилишибди. Маслаҳатни бир жойга қўйиб, Тошкентга қайтишибди. Сабаби, Роҳила эрининг маъракаларини ўтказиб, йилини берганидан сунг Фарғонадаги уй-жойини ўғли ва келинига қолдириб, ўзи қариндошларига яқинроқ бўлиш мақсадида Тошкентга кўчиб келган экан. Хуллас, улар Тошкентга етиб, қариндош-уруғларини уйларига чақириб, ўз ниятларини билдиришибди. Ҳаммалари уларнинг қарорини маъқуллашибди.Бугун уларнинг тўйлари муносабати билан уюштирилган зиёфатга борган эдим. Роҳила билан яқин дугонаман. Йиллар давомида дўстлигимиз бузилмаган. Шунинг учун бу гаплардан биринчи бўлиб, мен хабар топдим ва елиб-югуриб тўйларига бош-қош бўлдим. Ана шунака гаплар, — дея ўз ҳикоясини тугатди биринчи аёл.
— Жуда ажойиб воқеа, — деди ҳайратланиб, иккинчи аёл. Шу пайт улар кутган автобус келдию, ҳар иккаласи автобусга ўтириб кетиб қолишди. Яна ёлғиз колдим. Аслида мен кутган автобус бундан неча дақиқа олдин келиб-кетганди. Мен аёлнинг ҳикоясини охиригача эшитиш мақсадида унга чиқмагандим. Ниҳоят, мен кутган автобус келди. Уйимга кетарканман, совуқни ҳам унутгандим. Қалбимни ажиб бир илиқлик эгаллаганди.
Интернетдан олинди.
✒️ Ёшликда берган кўнгил.
Автобусни кутиб бекатда узоқ туриб колдим. Кечки пайт бўлгани сабабли, автобуслар қатнови сийраклашиб қолганди. Бекатда совуқдан жунжикиб турарканман, эллик ёшлар атрофидаги бир аёл келиб, бекатдаги ўриндиқлардан бирига ўтирди. Шу пайт бекатга яна бир аёл келди. Иккаласи таниш экан, сўрашиб кетишди.
— Кечга қолиб, қаердан келаяпсиз?
Биринчи аёлнинг кайфияти жуда яхши эди, кулганча жавоб берди:
— Асти сўраманг, қаердан келаётганимни айтсам, ҳайрон қоласиз. Синфдошларимнинг тўйидан, — деди совуққонлик билан. Иккинчи аёл ростакамига ҳайрон булди.
— Ие, сизнинг ёшингизда ҳам синфдошларнинг тўйи бўладими?
— Ҳа, бўларкан. Икки синфдош ўртоғим оила қуришди. Сизга айтсам, улар ниҳоят ўз севгиларига эришишди. Уларни муҳаббатларининг тарихи жуда узун. Ёшликда берган кўнгил айрилмас бўлади, дейишади-ку. Бу гапнинг ҳақиқатлигига энди ишондим. Роҳила исмли қизимиз Равшан деган синфдошимиз билан дўстлашиб юрарди. Мактабни тугатганимизча уларнинг дустлиги севгига айланди. Ҳамманинг уларга ҳаваси келарди. Сабаби, улар узукка кўз қўйгандек бир-бирларига мос эди-да. Мактабни тугатиб, олийгоҳга ҳам бирга киришди, бир гуруҳда ўқий бошлашди. Талабалик йиллари Роҳилани бошқа бир курсдоши ҳам қаттиқ севиб қолди. Гарчи Роҳила Равшанни севса-да, уни Равшандан кам севмайдиган Санжар исмли курсдош йигитидан ҳам қутила олмай қолди. Беш йиллик ўқишлари давомида унга эришиш учун нимани қилиш керак бўлса, барини қилди йигит. Охири Равшандан уни тортиб олиб уйланди ва ўз юрти – Фарғонага олиб кетди.Аламдан эзилган Равшан ҳам бошқа қизга уйланишга мажбур бўлди. Кейинчалик хотини билан Киевга кўчиб кетди. Хуллас, иккаласининг ҳам бошидан яхши-ёмон кунлар ўтиб, фарзандларини уйлантиришди. Бундан уч йил олдин Роҳиланинг эри вафот этиб, ёлғиз қолди. Бу орада Равшан ҳам хотини билан ажрашиб, ёлғиз ўзи яшаб юрган экан. Равшан ёлғиз қолганидан сўнг уч йил давомида Тошкентдаги дўстларига хат ёзиб, Роҳилани излабди. Лекин тополмабди. Оллоҳ истаса, ҳамма нарсанинг иложини қилади, дейишгани рост экан. Тасодифни каранг, Равшан иш билан Москвага борган экан. Борган куни негадир туни билан Роҳилани ўйлаб чиқибди. Иккинчи куни кўчага айланишга чиққанда хам уни ўйлашни канда қилмабди. Бир пайт қараса, қаршисидан хаёл суриб Роҳила келаётган эмиш. Буни карангки, 25 йилдан кўп вақт давомида кўришмаган бўлишса-да, бир-бировларини узоқдан танишибди. Маълум булишича, Роҳиланинг бир қизи Москвада яшаркан. Роҳила қизиникига меҳмонга келган экан. Равшан билан учрашган кунлари у ҳам туни билан олис муҳаббатини ўйлаб, ухлай олмай чиққан экан. Кундузи юраги сиқилиб, кўчани айланиб келиш учун чиқибди ва Равшанни учратиб қолибди. Улар бир-бирларидан ҳол-аҳвол сўрашиб, куни билан бирга бўлишибди. Ўзларини учраштирган Оллоҳга шукроналар билдиришибди. Сўнг бир дақиқага ҳам ажралмасликка аҳд қилишибди. Маслаҳатни бир жойга қўйиб, Тошкентга қайтишибди. Сабаби, Роҳила эрининг маъракаларини ўтказиб, йилини берганидан сунг Фарғонадаги уй-жойини ўғли ва келинига қолдириб, ўзи қариндошларига яқинроқ бўлиш мақсадида Тошкентга кўчиб келган экан. Хуллас, улар Тошкентга етиб, қариндош-уруғларини уйларига чақириб, ўз ниятларини билдиришибди. Ҳаммалари уларнинг қарорини маъқуллашибди.Бугун уларнинг тўйлари муносабати билан уюштирилган зиёфатга борган эдим. Роҳила билан яқин дугонаман. Йиллар давомида дўстлигимиз бузилмаган. Шунинг учун бу гаплардан биринчи бўлиб, мен хабар топдим ва елиб-югуриб тўйларига бош-қош бўлдим. Ана шунака гаплар, — дея ўз ҳикоясини тугатди биринчи аёл.
— Жуда ажойиб воқеа, — деди ҳайратланиб, иккинчи аёл. Шу пайт улар кутган автобус келдию, ҳар иккаласи автобусга ўтириб кетиб қолишди. Яна ёлғиз колдим. Аслида мен кутган автобус бундан неча дақиқа олдин келиб-кетганди. Мен аёлнинг ҳикоясини охиригача эшитиш мақсадида унга чиқмагандим. Ниҳоят, мен кутган автобус келди. Уйимга кетарканман, совуқни ҳам унутгандим. Қалбимни ажиб бир илиқлик эгаллаганди.
Интернетдан олинди.
❤136😍20👍3👏1
#Ноодатий ҳикоя
Отаси учун...
-Аҳмоқлик!-дедим мен у кишини бозорнинг ўртасида кўриб.
Бадавлат одам қиммат кийимларда садақа сўраб турса хунук кўринар экан.
Қўша- қўша уй, машина, заводларга эга бўлган Ботир ака бозор ўртасида: "Худо йўлига садақа қилинг, " -деб тургани менга бошқача кўринди.
"Ўлееее, одам бўлмай",- дейман пичирлаб.
Наҳотки, мана шунча бойликка садақа сўраб етган бўлса?! Яғеее, унчалик эмасдир?
Ахир ёшлигидан меҳнатдан бош кўтармаган инсон эдику."
Кўнглимда шубҳалар илдиз отаверади. Бир бу ён босилсам, бир бу фикримни устун биламан.
Йўқ.... шарт бориб юзига тупуриб юборишга ўзимда куч топа олмаяпман.
Менинг қизиқишим ортгандан ортиб бораверди.
Не кўз билан кўрайки, инсонлар узатган пулларни олгани йўқ.
Пулни олиб, уларга нимадир дея пулни қайтиб узатяпти.
Қизиқ!
Қизиқишим янада ортиб бораётганидан илдам қадамлар билан Ботир акага яқинлаб қолганимни сезмабман.
Чўнтагимга қўл суқдим. Бирор сўм олиб узатсамми, дея ўйлаб,фикримдан қайтдим.
Нега у пулларни қайта узатяпти?
Тағин бир савобталаб киши пул билан яқинлашди.
Пулни олди-ю, «илтимос шу пулга нон олиб келиб беринг»,дея қайтиб узатди.
Нега энди айнан нон?
Мен ҳам югуриб бориб бир жуфт нон олиб, Ботир ака томон шошилдим.
Йўқолиб қолибди. Наҳотки, кетиб қолган бўлса?
Мени кўрган бўлса ўрнини алиштирдимикин?
Қўлимдаги нонни қўлтиққа уриб, излана бошладим.
Бозорни икки айланиб топа олмадим.
Уйга қайтаман деб машиналар тўхташ жойига яқинлашганимда Ботир акани машинасида кўриб қолдим.
Машинадан тушиб,мени чақирди. Бирга олиб кетмоқчи экан.
Машина ўриндиғига ўтирдим-у, тилимда турган гапни айта олмаяпман.
Қўлтиғимда иккита нон.
Сизга олгандим деб айтиш, сизни кўргандим деб сўз очиш роса оғир бўларкан.
Бир гап бўлар дея сўз бошладим.
-Бу дейман , бозор-ўчарга келганмидиз?
-Э йўқ. Нимасини айтсам экан.
Отам касал бўлиб қолди. Шифокорлар бизнинг касалимиз эмас деб қайтариб юборди. Аёлларни биласиз фолсиз иши битмайди.
Қайсидир фолчи уч кун садақа сўраб, садака нонни овқат қилиб беринглар дебди.
Бугун иккинчи кун. Отам учун ҳар нарсага тайёрман.Садақа сўраб қайтяпман.
Кўзларига ёш олди Ботир ака.
Тўқсонга яқинлашиб қолган Амир бригадир касал эканини эшитгандим. Лекин тўқсоннинг тагида бўлса ҳам отасининг саломатлигини истаб не бўлса тайёр ўғилнинг борлиги ҳам кўнгилни бўшатиб юборар экан.
Мен ҳам қўшилиб йиғладим.
Қўлтиғимдан нонни олиб узатдим.
-Мана шуни ният қилиб олгандим.Амир бувани кўргани бир алоҳида ўтаман.
Уй олдида тушиб қолдим.
Орадан кўп вақт ўтмасдан Амир бува кўча -куйда пайдо бўлди.
Анча бақувват бўлиб қолибди.
Ўзимча фолчининг айтганлари-ку бир гапдир, аммо фарзандлар меҳри шу инсонни оёққа турғизган дея фикр қилдим.
Бир куни Ботир ака қўлимга даста пул тутқазди.
-Ука, мана шуни ол. Отам ўша куни сен берган нонларни саралаб, шуни синдириб бер-чи, деб айтдилар.
Ҳаммаси бир хил нон бўлса-да шунинг мазаси бошқача экан.Эгасини рози қилиш керак деб қолдилар.
Истасанг ўзингга ол, истасанг нонвойни топиб рози қил.
Мен эса бозор кезиб менга нон сотган нонвойни топа олмадим. Нонвойлар растасида бирор одам ўша одамни эслай олмаслигини айтди.
Бозор ўртасида қотиб қолдим.
Наҳотки, мен бу дунёга тегишли бўлмаган инсондан нон сотиб олдим, наҳот ўша кун мен нон учун пул беришни унутибман...
Нуриддин Зиё
Отаси учун...
-Аҳмоқлик!-дедим мен у кишини бозорнинг ўртасида кўриб.
Бадавлат одам қиммат кийимларда садақа сўраб турса хунук кўринар экан.
Қўша- қўша уй, машина, заводларга эга бўлган Ботир ака бозор ўртасида: "Худо йўлига садақа қилинг, " -деб тургани менга бошқача кўринди.
"Ўлееее, одам бўлмай",- дейман пичирлаб.
Наҳотки, мана шунча бойликка садақа сўраб етган бўлса?! Яғеее, унчалик эмасдир?
Ахир ёшлигидан меҳнатдан бош кўтармаган инсон эдику."
Кўнглимда шубҳалар илдиз отаверади. Бир бу ён босилсам, бир бу фикримни устун биламан.
Йўқ.... шарт бориб юзига тупуриб юборишга ўзимда куч топа олмаяпман.
Менинг қизиқишим ортгандан ортиб бораверди.
Не кўз билан кўрайки, инсонлар узатган пулларни олгани йўқ.
Пулни олиб, уларга нимадир дея пулни қайтиб узатяпти.
Қизиқ!
Қизиқишим янада ортиб бораётганидан илдам қадамлар билан Ботир акага яқинлаб қолганимни сезмабман.
Чўнтагимга қўл суқдим. Бирор сўм олиб узатсамми, дея ўйлаб,фикримдан қайтдим.
Нега у пулларни қайта узатяпти?
Тағин бир савобталаб киши пул билан яқинлашди.
Пулни олди-ю, «илтимос шу пулга нон олиб келиб беринг»,дея қайтиб узатди.
Нега энди айнан нон?
Мен ҳам югуриб бориб бир жуфт нон олиб, Ботир ака томон шошилдим.
Йўқолиб қолибди. Наҳотки, кетиб қолган бўлса?
Мени кўрган бўлса ўрнини алиштирдимикин?
Қўлимдаги нонни қўлтиққа уриб, излана бошладим.
Бозорни икки айланиб топа олмадим.
Уйга қайтаман деб машиналар тўхташ жойига яқинлашганимда Ботир акани машинасида кўриб қолдим.
Машинадан тушиб,мени чақирди. Бирга олиб кетмоқчи экан.
Машина ўриндиғига ўтирдим-у, тилимда турган гапни айта олмаяпман.
Қўлтиғимда иккита нон.
Сизга олгандим деб айтиш, сизни кўргандим деб сўз очиш роса оғир бўларкан.
Бир гап бўлар дея сўз бошладим.
-Бу дейман , бозор-ўчарга келганмидиз?
-Э йўқ. Нимасини айтсам экан.
Отам касал бўлиб қолди. Шифокорлар бизнинг касалимиз эмас деб қайтариб юборди. Аёлларни биласиз фолсиз иши битмайди.
Қайсидир фолчи уч кун садақа сўраб, садака нонни овқат қилиб беринглар дебди.
Бугун иккинчи кун. Отам учун ҳар нарсага тайёрман.Садақа сўраб қайтяпман.
Кўзларига ёш олди Ботир ака.
Тўқсонга яқинлашиб қолган Амир бригадир касал эканини эшитгандим. Лекин тўқсоннинг тагида бўлса ҳам отасининг саломатлигини истаб не бўлса тайёр ўғилнинг борлиги ҳам кўнгилни бўшатиб юборар экан.
Мен ҳам қўшилиб йиғладим.
Қўлтиғимдан нонни олиб узатдим.
-Мана шуни ният қилиб олгандим.Амир бувани кўргани бир алоҳида ўтаман.
Уй олдида тушиб қолдим.
Орадан кўп вақт ўтмасдан Амир бува кўча -куйда пайдо бўлди.
Анча бақувват бўлиб қолибди.
Ўзимча фолчининг айтганлари-ку бир гапдир, аммо фарзандлар меҳри шу инсонни оёққа турғизган дея фикр қилдим.
Бир куни Ботир ака қўлимга даста пул тутқазди.
-Ука, мана шуни ол. Отам ўша куни сен берган нонларни саралаб, шуни синдириб бер-чи, деб айтдилар.
Ҳаммаси бир хил нон бўлса-да шунинг мазаси бошқача экан.Эгасини рози қилиш керак деб қолдилар.
Истасанг ўзингга ол, истасанг нонвойни топиб рози қил.
Мен эса бозор кезиб менга нон сотган нонвойни топа олмадим. Нонвойлар растасида бирор одам ўша одамни эслай олмаслигини айтди.
Бозор ўртасида қотиб қолдим.
Наҳотки, мен бу дунёга тегишли бўлмаган инсондан нон сотиб олдим, наҳот ўша кун мен нон учун пул беришни унутибман...
Нуриддин Зиё
❤79🔥17👍12👏5
#Ҳаётий ҳикоя
Менинг аям ҳаммадан яхши!
Аям раҳматлик билан бўлган қуйидаги воқеани минг азоб билан эслайман! Ёшлигимда, 5 ёшимда тақдирнинг тақозоси билан онам ортидан ўзга хонадонга эргашиб бордим....
Кунларнинг бирида янги отамнинг барча қариндошлари болалари билан Ўш шаҳрига, Сулаймон тоғига зиёратга бордик. Кунимиз завқли ўтди, болалар билан роса қувлашиб, тоғларга чиқиб мириқиб ўйнадик. Ҳамма болаларига ширинликлар, овунчоқлар, музқаймоқлар олиб бериб сийлар эди. Мен эса, қимтинибгина ўтирган, хали тўлиқ янги қариндошларига кўникиб улгурмаган, қамсуқум аяжонимнинг пинжига кириб, катталар учун ёзилган дастурхондаги нон ва чой билан сийландим холос, чунки уйда аямнинг чўнтагида умуман пули йўқлиги ҳақида огоҳлантирилгандим, буни устига ўгайлигимни жудаям яхши ҳис қилардим, янги отамнинг эса ҳали меҳрини қозонолмадим ёки хаёлидан кўтарилдим чоғи, лекин барибир хурсанд эдим...
Уйга қайтдик, яратганнинг қудратиданми ярим кечаси уйғониб кетсам, аямнинг яратганга нолиб, раббим боламни мартабасини улуғ, ризқини баланд қил, сабрли-садоқатли қил деб, йиғлаётганини гувоҳи бўлдим...
Ўрнимдан шошиб туриб, вазиятга тушунар-тушинмас, Аяжоним, меҳрибоним, нега йиғлаяпсиз? - деб, юз-кўзидан ўпиб, аяжонимга суйкаландим, раҳматлигим, аяжоним мени бағрига маҳкам босар экан, болам сен хафа бўлмагин хўп, мен тақдиримдан, қисматимдан йиғлаяпман, Сулаймон тоғида мўлтираб турган кўзларингни кўриб сенга атиги бир донагина ширинлик ёки ўйинчоқ олиб беролмаганим учун йиғлаяпман болам, дедилар!
Хўрлигим келиб, аламларим ёдимга тушиб, тўлиб-тўлиб йиғладим. Шу туни она-бола ухламадик, осмон бизга қўшилиб йиғлагандек шу кеча, эрталабгача бир биримизни бағримизга босиб, биримиз биримизни юпатиб чиқдик...
Бир-биримизни суйгувчи ҳам, эркалагувчи ҳам фақат иккимиз эдик! Койисак ҳам, фақатгина бир биримизники ўтмас эди, холос! Меҳримиз фақат меҳримиздан сув ичарди! Ҳуркак кийикдек ўтган бўлса ҳам, аям билан биргаликда ўтган ўша кунларимни жуда соғинаман!
Шу куни ўзимга ўзим, келажакда ўқиб олим бўламан, қўлимдан келган эзгуликни инсонларга улашаман, зийрак ва андишали бўламан, ҳар бир мўминни кўнглини олиш бахти ва қудратига сазовор бўламан, фарзандларимга ҳар қандай шароитда ўзим оталик қиламан, курашаман ва мақсадларимга албатта эришаман, онажонимни бахтли қиламан деб ваъда бердим! Ўша тун болалигимни, эркалигимни раҳматлигимни пойига кўмганман... Бу кунни раҳматли аям, Очилдин ҳожи қизи Ҳимоятхон ўтган кундан кейинги, энг мудҳиш кун сифатида, шунингдек, ҳаётда эришган барча муваффақиятларимга пойдевор қўйилган кун сифатида хотирлайман, қадрлайман!
Ўша пайтларда колхоз идораларини олдида кечки маҳал қишлоқ меҳнаткашлари учун маданий дам олиш концертлари бўларди. 7 ёшли боламан. Мен кўпроқ раққоса қизларга ҳавас билан қарардим. Чунки хаёлан раҳматлик аям билан ўша назокатли ва гўзал раққоса аёлларни солиштирардим.
Ҳар қанча уринмай Аямнинг қадоқ қўллари, юзларидаги ажинлари, оҳори тўкилган чит кўйлаги, қатиқ ёки зардоб ҳиди анқиб турадиган силлиқ сочлари, айвондаги катта ва кичик кетмонлари ва ранги билинар-билинмас йиртилиб кетай деб турган этиги кўз олдимдан кетмас эди.
Биласизми, ўша ёшда, ўша кун туни билан нималарни орзу хаёли билан ётардим? Катта бўлсам, албатта, аямга раққосаники каби ялтироқ кўйлак, ироқи дўппи, узун тошли исирға, ковушдеккина оёқ кийим олиб бераман, дея ўзимга ўзим ваъда берардим. Аямни хаёлларимда ўша раққосалардек ясанган ҳолатда тасаввур қилиб, жудаям бахтиёр, ўзимдан мамнун бўлиб, ширин хўрсиниб қўярдим.
Вақти келиб болалик хаёлларим рўёбга ҳам чиқди, лекин у кўриниш мени мазлум аямга асло ярашмади ва бахтиёр кунларим узоққа чўзилмай, раҳматлигим, онкологик касаллик билан бу дунёни тарк этди...
У пайтларда декабрда ҳам пахта териларди. Раҳматлик аямни қишли қировли кунларда қўли ёрилиб, қор остида қолган ғўзапояларни ўроқда ўриб келиб, тандирда пиширган нонларини емасдан йиғлаганман. 6- синф боласиман, ёрдам берай мен ҳам деб далага орқасидан борганимда, уришиб ҳайдаганлари, касал бўлиб қолсанг, нима қиламан деб йиғлаганлари ҳали-ҳали эсимдан чиқмайди. Мени деб, ўзини қурбон қилган онам!
Менинг аям ҳаммадан яхши!
Аям раҳматлик билан бўлган қуйидаги воқеани минг азоб билан эслайман! Ёшлигимда, 5 ёшимда тақдирнинг тақозоси билан онам ортидан ўзга хонадонга эргашиб бордим....
Кунларнинг бирида янги отамнинг барча қариндошлари болалари билан Ўш шаҳрига, Сулаймон тоғига зиёратга бордик. Кунимиз завқли ўтди, болалар билан роса қувлашиб, тоғларга чиқиб мириқиб ўйнадик. Ҳамма болаларига ширинликлар, овунчоқлар, музқаймоқлар олиб бериб сийлар эди. Мен эса, қимтинибгина ўтирган, хали тўлиқ янги қариндошларига кўникиб улгурмаган, қамсуқум аяжонимнинг пинжига кириб, катталар учун ёзилган дастурхондаги нон ва чой билан сийландим холос, чунки уйда аямнинг чўнтагида умуман пули йўқлиги ҳақида огоҳлантирилгандим, буни устига ўгайлигимни жудаям яхши ҳис қилардим, янги отамнинг эса ҳали меҳрини қозонолмадим ёки хаёлидан кўтарилдим чоғи, лекин барибир хурсанд эдим...
Уйга қайтдик, яратганнинг қудратиданми ярим кечаси уйғониб кетсам, аямнинг яратганга нолиб, раббим боламни мартабасини улуғ, ризқини баланд қил, сабрли-садоқатли қил деб, йиғлаётганини гувоҳи бўлдим...
Ўрнимдан шошиб туриб, вазиятга тушунар-тушинмас, Аяжоним, меҳрибоним, нега йиғлаяпсиз? - деб, юз-кўзидан ўпиб, аяжонимга суйкаландим, раҳматлигим, аяжоним мени бағрига маҳкам босар экан, болам сен хафа бўлмагин хўп, мен тақдиримдан, қисматимдан йиғлаяпман, Сулаймон тоғида мўлтираб турган кўзларингни кўриб сенга атиги бир донагина ширинлик ёки ўйинчоқ олиб беролмаганим учун йиғлаяпман болам, дедилар!
Хўрлигим келиб, аламларим ёдимга тушиб, тўлиб-тўлиб йиғладим. Шу туни она-бола ухламадик, осмон бизга қўшилиб йиғлагандек шу кеча, эрталабгача бир биримизни бағримизга босиб, биримиз биримизни юпатиб чиқдик...
Бир-биримизни суйгувчи ҳам, эркалагувчи ҳам фақат иккимиз эдик! Койисак ҳам, фақатгина бир биримизники ўтмас эди, холос! Меҳримиз фақат меҳримиздан сув ичарди! Ҳуркак кийикдек ўтган бўлса ҳам, аям билан биргаликда ўтган ўша кунларимни жуда соғинаман!
Шу куни ўзимга ўзим, келажакда ўқиб олим бўламан, қўлимдан келган эзгуликни инсонларга улашаман, зийрак ва андишали бўламан, ҳар бир мўминни кўнглини олиш бахти ва қудратига сазовор бўламан, фарзандларимга ҳар қандай шароитда ўзим оталик қиламан, курашаман ва мақсадларимга албатта эришаман, онажонимни бахтли қиламан деб ваъда бердим! Ўша тун болалигимни, эркалигимни раҳматлигимни пойига кўмганман... Бу кунни раҳматли аям, Очилдин ҳожи қизи Ҳимоятхон ўтган кундан кейинги, энг мудҳиш кун сифатида, шунингдек, ҳаётда эришган барча муваффақиятларимга пойдевор қўйилган кун сифатида хотирлайман, қадрлайман!
Ўша пайтларда колхоз идораларини олдида кечки маҳал қишлоқ меҳнаткашлари учун маданий дам олиш концертлари бўларди. 7 ёшли боламан. Мен кўпроқ раққоса қизларга ҳавас билан қарардим. Чунки хаёлан раҳматлик аям билан ўша назокатли ва гўзал раққоса аёлларни солиштирардим.
Ҳар қанча уринмай Аямнинг қадоқ қўллари, юзларидаги ажинлари, оҳори тўкилган чит кўйлаги, қатиқ ёки зардоб ҳиди анқиб турадиган силлиқ сочлари, айвондаги катта ва кичик кетмонлари ва ранги билинар-билинмас йиртилиб кетай деб турган этиги кўз олдимдан кетмас эди.
Биласизми, ўша ёшда, ўша кун туни билан нималарни орзу хаёли билан ётардим? Катта бўлсам, албатта, аямга раққосаники каби ялтироқ кўйлак, ироқи дўппи, узун тошли исирға, ковушдеккина оёқ кийим олиб бераман, дея ўзимга ўзим ваъда берардим. Аямни хаёлларимда ўша раққосалардек ясанган ҳолатда тасаввур қилиб, жудаям бахтиёр, ўзимдан мамнун бўлиб, ширин хўрсиниб қўярдим.
Вақти келиб болалик хаёлларим рўёбга ҳам чиқди, лекин у кўриниш мени мазлум аямга асло ярашмади ва бахтиёр кунларим узоққа чўзилмай, раҳматлигим, онкологик касаллик билан бу дунёни тарк этди...
У пайтларда декабрда ҳам пахта териларди. Раҳматлик аямни қишли қировли кунларда қўли ёрилиб, қор остида қолган ғўзапояларни ўроқда ўриб келиб, тандирда пиширган нонларини емасдан йиғлаганман. 6- синф боласиман, ёрдам берай мен ҳам деб далага орқасидан борганимда, уришиб ҳайдаганлари, касал бўлиб қолсанг, нима қиламан деб йиғлаганлари ҳали-ҳали эсимдан чиқмайди. Мени деб, ўзини қурбон қилган онам!
❤62😢32🌚1🙈1
Шунинг учун, мен қишни ёмон кўраман!
Мана, менинг ҳаётим!.. Мен бундан ҳеч қачон уялмайман! Ўзимда йўқ нарсани бор қилиб ҳам кўрсатмайман. Майли устимдан кулишсин, лекин бирор кишига бўлса ҳам нафим тегса, мени изтиробли ҳаётимдан бир киши бўлса ҳам хулоса чиқариб, нимагадир эришса, мингларни устимдан кулганлари, масхара бўлганим мен учун умуман аҳамиятсиз!
Ҳар байрамда оналар ҳақида гапириб, тўлқинланар эканман, Бўзнинг Маъруфобод қишлоғини, одми, содда аёлларини, аям раҳматликнинг этагига яшириниб катта бўлган кунларимни эслайман. Мунис хола, Раҳима хола, Зайнаб хола, Тўхтахон эна...
Қишлоқнинг содда аёллари, бўйи ўсмай қолмасин деб оғир юкларни болаларини елкасига қўймаган, ипак қурти боқиб бир қулоч қилиб боғланган тутнинг новдаларини ўзларининг нозик елкасида ташиган оналарга таъзим.
Мирзоҳид БОТИРОВ
Мана, менинг ҳаётим!.. Мен бундан ҳеч қачон уялмайман! Ўзимда йўқ нарсани бор қилиб ҳам кўрсатмайман. Майли устимдан кулишсин, лекин бирор кишига бўлса ҳам нафим тегса, мени изтиробли ҳаётимдан бир киши бўлса ҳам хулоса чиқариб, нимагадир эришса, мингларни устимдан кулганлари, масхара бўлганим мен учун умуман аҳамиятсиз!
Ҳар байрамда оналар ҳақида гапириб, тўлқинланар эканман, Бўзнинг Маъруфобод қишлоғини, одми, содда аёлларини, аям раҳматликнинг этагига яшириниб катта бўлган кунларимни эслайман. Мунис хола, Раҳима хола, Зайнаб хола, Тўхтахон эна...
Қишлоқнинг содда аёллари, бўйи ўсмай қолмасин деб оғир юкларни болаларини елкасига қўймаган, ипак қурти боқиб бир қулоч қилиб боғланган тутнинг новдаларини ўзларининг нозик елкасида ташиган оналарга таъзим.
Мирзоҳид БОТИРОВ
😢60❤34👍2
ЯХШИЛИК ✍
Соат тунги 11 га яқинлашяпди . Кўп қаватли уйлар пастидаги ўриндиққа ўтирган аёлнинг ўксиб йиғлаётганини биров сезди ёки сезмади .
Аламли кўз ёшлар тинмай оқар . Дили хун аёл ҳеч ўзини тўхтата олмасди .
Бир оз ўтиб йиғи билан анча енгиллашиб олган аёл юз кўзларини рўмолчасига қаттиқ артиб , ўриндиқда қўйган сумкасини олиб , оғир қадамлар билан подъезд эшигига қараб юрди .
Зиналардан битта , битта кўтарилар экан елкалари борган сари чўкиб бораётганга ўхшарди .
Боягина тўхтаган кўз ёшлар яна қароқларини тўлдира бошлаган эди .
Оғир касаллик билан курашаётган опасининг олдидан , касалхонадан келаяпди .
Уйда ярим кеча бўлсада ухламай кутиб ўтирган онасига нима дейди ?
Оғир юк юрагини эзар , қон босими бор онасини аяб нима дейишни ўйлаб тополмасди .
Иложсиз охиста эшикни қоқди .
Қизлари эшик очди . Ҳеч ким ухламаган . Болалари ҳам , онасининг қаровига ёрдам беришга келган катта опаси ҳам .
Аёл маюс хўрсиниб уйга кирди .
Онаси ўтирган уйга бир кўз ташлаб , олдига чопиб чиққан опасига қаради . Унсиз кўз ёшлари юзини ювди .
Опаси оғзига қўлини ёпганча йиғлаб ошхонага бурилди .
Жигарчилик бор бўлсина , ҳаммаси соғ омон юрса қанийдия .
Ювиниш хонасига кириб юз қўлини ювиб ўзини босиб олган аёл , ўзини фавқулодда тетик тутиб онасининг олдига кирди .
-- Ассалому алайкум Онажон . Яхши ўтирибсизми . Опам яхши қараяптиларми ?
Ичи йиғласада онасига ҳазиллашишга уринди .
-- Яхшиман болам , манга ҳеч нима қилмайди . Опанг қандоқ , яхшими .
-- Яхши она , яхшилар опам . Бугун бир пиёла овқатни эзиб ичирдим .
-- Бир пиёла ? - вазиятдан бехабар она ҳайрон савол берди .
-- Ҳа она опам овқат ея олмаётган эдилар .
Акаси ,, онамга секин секин вазиятни билдириб бораверайлик , бошқа иложимиз йўқ ,, дегани учун онасига озроқ хабар берди .
Онаизор кўўўп нарсани тушунди .
--Вой ўлай , дедию тасбехини гижимлади .
Сезди она ...
Боласининг ахволи оғирлигини ҳам .
Унсиз кўз ешлари юзини ювганича пичирлаб дуо қилишга тушди .
Болалар хонасига ўтган аёл опасини кўриб яна йиглаб юборди .
-- Бугун бошқа касалхонадаги яхшироқ аппаратда томография қилишга жўнатган эди . - гап бошлади у опасини саволомуз қараб туришидан сўзларини уқиб .
-- Акамлар опамни олиб кетишди . Ман орқадан такси билан бордим .
Таксичи ташвишли ҳолимга қараб вазиятни тушунди . Бу аппаратнинг жавоби эртага чиқади , чунки бемор кўп . Аммо мани танишим бор хохласангиз тезда чиқартириб бераман . Ҳолат қалтислигини ҳисобга олсак бу мумкин деди .
Хурсанд бўлиб кетдим . Қанийди шундай қилиб берсангиз , хизмат ҳаққини бераман дедим .
Бораверайликчи деди ҳайдовчи .
Етиб бориб опамни апаратга тушириб касалхонага қайтардик . Ман қолдим .
Ҳайдовчи хулосаларни компютердан кўчириб бераётган ҳамширанинг тушлик пайтидан фойдаланиб опамнинг жавоблар варақасини олиб бердилар .
Кўз ешларим кўл бўлиб раҳмат айтиб чўнтак ковлар эканман ҳайдовчи қаътий овозда қўяверинг опа , сиздан ҳеч нарса керакмас , деб мани гапиртирмади .
Қўлимга қоғозлар солинган папкани бериб шошиб ўгирилиб кетди . Йўл ҳаққини ҳам олмади .
-- Укажон тўхтанг , йўл ҳаққини олинг , деганимча қолавердим опа деб бугунги бўлган ишларни опасига айтиб берди аёл .
Кейин ҳамширага қарадим ,
ҳамшира эса ,
--- қўяверинг у киши таксичи эмас деди жилмайиб . Шунчаки сиз яхши одамга рўпара бўлибсиз дедию , ичкарига кириб кетди .
Опамни апарат хулосаси бугуннинг ўзига чиққани учун оператсия тезгина қилинадиган бўлди ,- деди аёл хўрсиниб .
Опа сингил дунёда яхшилар, саховатпешалар борлигига хурсанд бўлган ҳолда ўз хаёллари билан хомуш ўтириб қолишди .
Аёл хўрсиниб қўяаркан
-- Яна бир гап опа , хулосалар солинган пакет ичидан ман такси пулига келишган суммадаги пул чиқди . У мендан йўл ҳаққи олишни ўрнига бериб кетган эди . Тўғри у арзимаган пулдир , лекин ҳимматининг чеки йўқ эди бу нотаниш ҳайдовчининг .
Опаси кўнгли тўлиб кўзда ёш билан дуо қилар экан аёл ҳам дуога қўшилди .
Дунёда шундай яхши , саховатли , ҳимматли , беминнат ёрдам қўлини чўзадиган инсонлар кўпайсин илоҳим .
Фарзандларимиз яхшилик занжирини улагувчи инсонлар бўлиб етишсин .
Синовда турганларга офият ва сабр тилаймиз .
ШАХЗОДА САТТОРОВА . ✍
Соат тунги 11 га яқинлашяпди . Кўп қаватли уйлар пастидаги ўриндиққа ўтирган аёлнинг ўксиб йиғлаётганини биров сезди ёки сезмади .
Аламли кўз ёшлар тинмай оқар . Дили хун аёл ҳеч ўзини тўхтата олмасди .
Бир оз ўтиб йиғи билан анча енгиллашиб олган аёл юз кўзларини рўмолчасига қаттиқ артиб , ўриндиқда қўйган сумкасини олиб , оғир қадамлар билан подъезд эшигига қараб юрди .
Зиналардан битта , битта кўтарилар экан елкалари борган сари чўкиб бораётганга ўхшарди .
Боягина тўхтаган кўз ёшлар яна қароқларини тўлдира бошлаган эди .
Оғир касаллик билан курашаётган опасининг олдидан , касалхонадан келаяпди .
Уйда ярим кеча бўлсада ухламай кутиб ўтирган онасига нима дейди ?
Оғир юк юрагини эзар , қон босими бор онасини аяб нима дейишни ўйлаб тополмасди .
Иложсиз охиста эшикни қоқди .
Қизлари эшик очди . Ҳеч ким ухламаган . Болалари ҳам , онасининг қаровига ёрдам беришга келган катта опаси ҳам .
Аёл маюс хўрсиниб уйга кирди .
Онаси ўтирган уйга бир кўз ташлаб , олдига чопиб чиққан опасига қаради . Унсиз кўз ёшлари юзини ювди .
Опаси оғзига қўлини ёпганча йиғлаб ошхонага бурилди .
Жигарчилик бор бўлсина , ҳаммаси соғ омон юрса қанийдия .
Ювиниш хонасига кириб юз қўлини ювиб ўзини босиб олган аёл , ўзини фавқулодда тетик тутиб онасининг олдига кирди .
-- Ассалому алайкум Онажон . Яхши ўтирибсизми . Опам яхши қараяптиларми ?
Ичи йиғласада онасига ҳазиллашишга уринди .
-- Яхшиман болам , манга ҳеч нима қилмайди . Опанг қандоқ , яхшими .
-- Яхши она , яхшилар опам . Бугун бир пиёла овқатни эзиб ичирдим .
-- Бир пиёла ? - вазиятдан бехабар она ҳайрон савол берди .
-- Ҳа она опам овқат ея олмаётган эдилар .
Акаси ,, онамга секин секин вазиятни билдириб бораверайлик , бошқа иложимиз йўқ ,, дегани учун онасига озроқ хабар берди .
Онаизор кўўўп нарсани тушунди .
--Вой ўлай , дедию тасбехини гижимлади .
Сезди она ...
Боласининг ахволи оғирлигини ҳам .
Унсиз кўз ешлари юзини ювганича пичирлаб дуо қилишга тушди .
Болалар хонасига ўтган аёл опасини кўриб яна йиглаб юборди .
-- Бугун бошқа касалхонадаги яхшироқ аппаратда томография қилишга жўнатган эди . - гап бошлади у опасини саволомуз қараб туришидан сўзларини уқиб .
-- Акамлар опамни олиб кетишди . Ман орқадан такси билан бордим .
Таксичи ташвишли ҳолимга қараб вазиятни тушунди . Бу аппаратнинг жавоби эртага чиқади , чунки бемор кўп . Аммо мани танишим бор хохласангиз тезда чиқартириб бераман . Ҳолат қалтислигини ҳисобга олсак бу мумкин деди .
Хурсанд бўлиб кетдим . Қанийди шундай қилиб берсангиз , хизмат ҳаққини бераман дедим .
Бораверайликчи деди ҳайдовчи .
Етиб бориб опамни апаратга тушириб касалхонага қайтардик . Ман қолдим .
Ҳайдовчи хулосаларни компютердан кўчириб бераётган ҳамширанинг тушлик пайтидан фойдаланиб опамнинг жавоблар варақасини олиб бердилар .
Кўз ешларим кўл бўлиб раҳмат айтиб чўнтак ковлар эканман ҳайдовчи қаътий овозда қўяверинг опа , сиздан ҳеч нарса керакмас , деб мани гапиртирмади .
Қўлимга қоғозлар солинган папкани бериб шошиб ўгирилиб кетди . Йўл ҳаққини ҳам олмади .
-- Укажон тўхтанг , йўл ҳаққини олинг , деганимча қолавердим опа деб бугунги бўлган ишларни опасига айтиб берди аёл .
Кейин ҳамширага қарадим ,
ҳамшира эса ,
--- қўяверинг у киши таксичи эмас деди жилмайиб . Шунчаки сиз яхши одамга рўпара бўлибсиз дедию , ичкарига кириб кетди .
Опамни апарат хулосаси бугуннинг ўзига чиққани учун оператсия тезгина қилинадиган бўлди ,- деди аёл хўрсиниб .
Опа сингил дунёда яхшилар, саховатпешалар борлигига хурсанд бўлган ҳолда ўз хаёллари билан хомуш ўтириб қолишди .
Аёл хўрсиниб қўяаркан
-- Яна бир гап опа , хулосалар солинган пакет ичидан ман такси пулига келишган суммадаги пул чиқди . У мендан йўл ҳаққи олишни ўрнига бериб кетган эди . Тўғри у арзимаган пулдир , лекин ҳимматининг чеки йўқ эди бу нотаниш ҳайдовчининг .
Опаси кўнгли тўлиб кўзда ёш билан дуо қилар экан аёл ҳам дуога қўшилди .
Дунёда шундай яхши , саховатли , ҳимматли , беминнат ёрдам қўлини чўзадиган инсонлар кўпайсин илоҳим .
Фарзандларимиз яхшилик занжирини улагувчи инсонлар бўлиб етишсин .
Синовда турганларга офият ва сабр тилаймиз .
ШАХЗОДА САТТОРОВА . ✍
❤75😢34🔥8👍3😇2
HAYOT hikoyasi oz qoldi. 1 soatdan soʻng kunlik belgilangan qismlarni joylab beraman. Sizlar uchun yana bir hikoya topgandim. Lekin 18+ joyi oʻta koʻp ekan. Oʻylanib qoldim. Ertaga boshimga malomat toshlari yogʻilib ketmasmikan. Bilasizlar men muallif emasman yozuvchilar ruhsatı bilan hikoya joylayman. Boshim qotdi xullas
👍80⚡36✍18🙈17❤14👏5😍3😇3🕊1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА #Hayot 2-фасл 117- қисм. Ҳаёт куни бўйи хонасидан чиқмай қамалиб ўтирди. Юраги жуда безовта кўнгли бир ёмонликни сезгандек эди. Аксига олиб Самия ҳам келмаяпти негадир. Балки Жамшидни ёнидадир. Ҳаёт юраги сиқиб Ҳасан дадасининг…
HAYOT DAVOMİ 👇 👇 👇
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏69❤12✍10👍5
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-фасл
118- қисм.
-Сен...бу ерда нима қиляпсан!
Мардон бамайлихотир эшикни қулфлаб ичкарига кирди. Ҳаёт саросимага туша бошлади
-Нега эшикни.. ёпдинг...
Мардон кулиб ўриндиққа ўтирди
-Бир эркак ва бир аёл хонада ёлғиз қолса...сенингча нега эшикни қулфлайди?
Ҳаёт бутун бадани титраётган бўлса ҳам ўзини тутиб эшик томон юрди. Аммо у титроқ қадамлар билан келгунча Мардон эшик калитини олиб деразадан отиб юборди. Ҳаёт саросимага тушиб эшикни ура бошлади. Ақлан бу ерлардан узоқлашиб ўша Фохишахонага қайтиб қолгандек жонсарак бўлиб ўзини эшикка беҳуда урар кўзлари ҳеч нарсани кўрмай қолганди
-Эшикни оч....эшикни...оч...
Ҳаёт ҳаво етмай қолган одамдек ҳансираб бир гапни такрорларди. Уни бепарво кузатиб турган Мардон бир силтаб ўзига тортди
-Мен сенга нима дегандим? Меники бўлмасанг бошқа ҳеч кимники бўлмайсан дегандим?!!
Ҳаёт ақлини йиғиб олиб Мардонга тарсаки туширди
-Ўлсам ҳам....
Мардон Ҳаётнинг юзига қулочкашлаб шапалоқ урди. Рўмоли аралаш сочларидан чангаллаб ётоқ томон судради. Ҳаёт бор овозда бақириб беҳуда чиқишга уринарди
-Фохиша хонадан, кимларнинг тагидан келганинг Шохрухга муҳим бўлмаса...унда мени тагимдан чиққанингдан сўнг олади!!
-Қўйиб юбор ифлос...
Ҳаёт айни дамда фақат унинг қўлидан чиқиш учун ҳаракат қиларди. Ҳаёт бор кучини тўплаб Мардонинг билагидан қаттиқ тишлади. Ҳайвоний хирс уйғонган Мардон баттар қутуриб кетди
-Қанжиқ....ҳозир кўрсатаман тишлашни.
Мардон Ҳаётнинг юзига аёвсиз мушт тушурди. Ҳаёт оғриқдан чинқириб юборди. Мардон гўё ақлдан озган, қилаётган ишидан завқланарди. Ҳётнинг бошидан рўмолини бир тортиб юлиб олди.
-Сочларинг қора жодудек жоним...- деди Мардон хирс билан. Мардон Ҳаётнинг сочларига қўл чўзди. Ҳаёт эса айни шу лаҳзада ўз ақлини буткул йўқотиб Мардонга ташланди. Унда аниқ бир режа йўқ фақат ҳозир бу ердан чиқиш эди. Мардонга ташланиб юз кўзини юлиш баробарида атрофга олазарак боқиб ҳимояланиш учун нажот қидирарди. Қидириб топди ҳам, очиқ турган дераза! Ҳаёт учун ягона нажот йўли эди. Ҳаёт уни икки қўллаб ушлаб олишга уринаётган Мардонни бор кучи билан итариб ўзини дераза томон отди. Деразадан сакрашга бир баҳя қолганда Мардон уни тутиб қолиб ётоққа отиб устига ўзини ташлади...
#Hayot 2-фасл
118- қисм.
-Сен...бу ерда нима қиляпсан!
Мардон бамайлихотир эшикни қулфлаб ичкарига кирди. Ҳаёт саросимага туша бошлади
-Нега эшикни.. ёпдинг...
Мардон кулиб ўриндиққа ўтирди
-Бир эркак ва бир аёл хонада ёлғиз қолса...сенингча нега эшикни қулфлайди?
Ҳаёт бутун бадани титраётган бўлса ҳам ўзини тутиб эшик томон юрди. Аммо у титроқ қадамлар билан келгунча Мардон эшик калитини олиб деразадан отиб юборди. Ҳаёт саросимага тушиб эшикни ура бошлади. Ақлан бу ерлардан узоқлашиб ўша Фохишахонага қайтиб қолгандек жонсарак бўлиб ўзини эшикка беҳуда урар кўзлари ҳеч нарсани кўрмай қолганди
-Эшикни оч....эшикни...оч...
Ҳаёт ҳаво етмай қолган одамдек ҳансираб бир гапни такрорларди. Уни бепарво кузатиб турган Мардон бир силтаб ўзига тортди
-Мен сенга нима дегандим? Меники бўлмасанг бошқа ҳеч кимники бўлмайсан дегандим?!!
Ҳаёт ақлини йиғиб олиб Мардонга тарсаки туширди
-Ўлсам ҳам....
Мардон Ҳаётнинг юзига қулочкашлаб шапалоқ урди. Рўмоли аралаш сочларидан чангаллаб ётоқ томон судради. Ҳаёт бор овозда бақириб беҳуда чиқишга уринарди
-Фохиша хонадан, кимларнинг тагидан келганинг Шохрухга муҳим бўлмаса...унда мени тагимдан чиққанингдан сўнг олади!!
-Қўйиб юбор ифлос...
Ҳаёт айни дамда фақат унинг қўлидан чиқиш учун ҳаракат қиларди. Ҳаёт бор кучини тўплаб Мардонинг билагидан қаттиқ тишлади. Ҳайвоний хирс уйғонган Мардон баттар қутуриб кетди
-Қанжиқ....ҳозир кўрсатаман тишлашни.
Мардон Ҳаётнинг юзига аёвсиз мушт тушурди. Ҳаёт оғриқдан чинқириб юборди. Мардон гўё ақлдан озган, қилаётган ишидан завқланарди. Ҳётнинг бошидан рўмолини бир тортиб юлиб олди.
-Сочларинг қора жодудек жоним...- деди Мардон хирс билан. Мардон Ҳаётнинг сочларига қўл чўзди. Ҳаёт эса айни шу лаҳзада ўз ақлини буткул йўқотиб Мардонга ташланди. Унда аниқ бир режа йўқ фақат ҳозир бу ердан чиқиш эди. Мардонга ташланиб юз кўзини юлиш баробарида атрофга олазарак боқиб ҳимояланиш учун нажот қидирарди. Қидириб топди ҳам, очиқ турган дераза! Ҳаёт учун ягона нажот йўли эди. Ҳаёт уни икки қўллаб ушлаб олишга уринаётган Мардонни бор кучи билан итариб ўзини дераза томон отди. Деразадан сакрашга бир баҳя қолганда Мардон уни тутиб қолиб ётоққа отиб устига ўзини ташлади...
❤163😢134😨52🔥13✍11👍10🙈4🕊2
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-фасл
119- қисм.
Пастда Жамшиднинг иши кўпайиб кетгани учун Самияни ўзи олиб келган Шохрух ва у билан Ҳаёт ҳақида бир нималарни гаплашаётган Самия деразадан Ҳаёт бир кўриниб яна орқага тортилиб кетганини кўриб жон ҳолатда ичкарига югуришди.
Самия хаёлига келган фикрдан янада даҳшатга тушар гўё лифт ҳам имиллаётгандек эди. Шохрух бетоқат лифт ойнасини муштлар, қўйиб берса учиб борадигандек эди. Ва нихоят Ҳаётнинг хонасига етиб келишди. Самия ўз калити билан эшикни очиши билан Шохрух ичкарига отилиб кирди ва шу дамда ичкаридан Ҳаётнинг бақиргани эшитилди
-Тегма менга....
Ва нимадир гурсиллаб кетди.
Шохрух эшикни очишга бир икки уринди. Аммо бўлмагач елкаси билан зарб билан урди. Уч тўрт зарбадан эшик шарақлаб очилиб кетди. Ичкарига кирган Шохрух қотиб қолди полда Ҳаёт хушсиз ётар Мардон эса ҳансираб унинг кийимларини ечишга ҳаракат қилаётганди.
-Ўлдираман сени ифлос!!
Шохрух Мардонга ташланди. Юз кўзига аёвсиз мушт юшура бошлади. Мардон ўзини ўнглаб олиб жавоб зарбалар бера бошлади. Шохрух ғазаб кўзларини кўр қилганча бир ҳаракат билан Мардонни елкасига ортиб ҳозиргина Ҳаёт сакрамоачи бўлган деразадан отиб юборди
-Аааа...аҳҳ...ааа..
Мардонинг аянчли ўкириғи бутун оламни тутгандек бўлди
-Ҳаёт...кўзингни оч ..
Ичкарига Шохрух билан бирга кўрган Самия Ҳаётни юзига шапатилар ҳаёт эса кўзини очмай тириклик аломати сезилмай ётарди.
#Hayot 2-фасл
119- қисм.
Пастда Жамшиднинг иши кўпайиб кетгани учун Самияни ўзи олиб келган Шохрух ва у билан Ҳаёт ҳақида бир нималарни гаплашаётган Самия деразадан Ҳаёт бир кўриниб яна орқага тортилиб кетганини кўриб жон ҳолатда ичкарига югуришди.
Самия хаёлига келган фикрдан янада даҳшатга тушар гўё лифт ҳам имиллаётгандек эди. Шохрух бетоқат лифт ойнасини муштлар, қўйиб берса учиб борадигандек эди. Ва нихоят Ҳаётнинг хонасига етиб келишди. Самия ўз калити билан эшикни очиши билан Шохрух ичкарига отилиб кирди ва шу дамда ичкаридан Ҳаётнинг бақиргани эшитилди
-Тегма менга....
Ва нимадир гурсиллаб кетди.
Шохрух эшикни очишга бир икки уринди. Аммо бўлмагач елкаси билан зарб билан урди. Уч тўрт зарбадан эшик шарақлаб очилиб кетди. Ичкарига кирган Шохрух қотиб қолди полда Ҳаёт хушсиз ётар Мардон эса ҳансираб унинг кийимларини ечишга ҳаракат қилаётганди.
-Ўлдираман сени ифлос!!
Шохрух Мардонга ташланди. Юз кўзига аёвсиз мушт юшура бошлади. Мардон ўзини ўнглаб олиб жавоб зарбалар бера бошлади. Шохрух ғазаб кўзларини кўр қилганча бир ҳаракат билан Мардонни елкасига ортиб ҳозиргина Ҳаёт сакрамоачи бўлган деразадан отиб юборди
-Аааа...аҳҳ...ааа..
Мардонинг аянчли ўкириғи бутун оламни тутгандек бўлди
-Ҳаёт...кўзингни оч ..
Ичкарига Шохрух билан бирга кўрган Самия Ҳаётни юзига шапатилар ҳаёт эса кўзини очмай тириклик аломати сезилмай ётарди.
😢273❤88🤨40🔥24✍19👍7⚡5👏4🕊2😇1😨1
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-фасл
120- қисм.
Юсуф Самия қўнғироқ қилгач қаёққа чопишини билмай қолди. Бир томонда укаси иккинчи томонда Ҳаёт бор эди. Юсуф узоқ ўйлаб биринчи бўлиб шифохонага келди. Минг қилса ҳам биттагина жигари эди.
Шифокор ва полиция ҳодимлари ҳам шу ерда эди. Мардон учунчи қават деразасидан эхтиёцизлик сабаб тушиб кетган деб пратакол тузишибди. Юсуф асли нима бўлганини Самиядан эшитган бўлса ҳам ортиқча ҳеч нарса демади. Мардон ерга қаттиқ урилган ва натижада умуртқаси ва кос суяги синган эди. Юсуф шифокордан рухсат олиб уни кўришга кирди. Мардон бел ва оёқлари қаттиқ гипс қилиб қўйилган укасига ачиниб қаради.
-Аҳволинг қандай?
Мардон шу холида ҳам заҳарханда кулди
-Мени ёнимга келганингиздан ҳайратдаман. Ҳаётнинг ёнига югурган бўлсангиз керак деб ўйлагандим....
Юсуф укасининг кўзларига қаради
-Сен менинг ёлғиз жигаримсан ахир. Ҳар қанча бегоналардан кўра кўпроқ яқинимсан.
Мардон акасига эзгин қаради
-Қандай бу холга тушдинг демайсизми?....
-Ҳаммасидан ҳабарим бор!
-Хўш...бирор нарса демайсизми? Ҳамма сингари ёққамдан олиб, мени айбламайсизми?
-Йўқ! -Юсуф чуқур нафас олди-Аммо бир нарса дейман. Бу севги ҳикоясида сенга жой йўқ Мардон! Уларни на сен на сендан бошқалар айиролмайди.
-Шунчалар ҳам аҳмоқ бўлиши мумкинми Ҳаёт, ака? Қалбини вайрон қилган, бошига минг балолар ёғдирган ўша одамни шунчалар севиши мумкинми?
-Мумкин! Ҳамма нарса бўлиши мумкин. Ҳаёт Шохрухдан ранжиши мумкин, аразлаб гаплашмай қўйиши мумкин. Хатто унга қайтмай узоқларга кетиши мумкин. Лекин ...Ҳаёт Шохрухдан воз кечолмайди. Уни ўла ўлгунча қалбида олиб юради ва...ва ундан бошқага ўзини раво кўролмайди!
Мардон кўзларини юмди
-Мен уни Шохрухдан кўра кўпроқ бахтли қилардим!
Юсуф бош чайқади
-Мардон...илтимос, Ҳаётдан воз кеч. Сен Шохрухни яхши билмайсан. У йўқ қилиб юборган одамларни ҳали Интерпол ҳам тополмаган. Ўз отасини, Жамшидни отасини ўлдиргани учун қаматиб юборган. Хуллас, ҳароб бўлмасингдан аввал бу ҳикоядан чиқиб кет. Севгида учинчи шахсга ўрин йўқ!
Юсуф яна бироз ўтириб чиқиб кетди. У айни пайтда бир қарорга келган ва шу қарорини амалга ошириш учун Ҳаётнинг ёнига кетаётганди...
#Hayot 2-фасл
120- қисм.
Юсуф Самия қўнғироқ қилгач қаёққа чопишини билмай қолди. Бир томонда укаси иккинчи томонда Ҳаёт бор эди. Юсуф узоқ ўйлаб биринчи бўлиб шифохонага келди. Минг қилса ҳам биттагина жигари эди.
Шифокор ва полиция ҳодимлари ҳам шу ерда эди. Мардон учунчи қават деразасидан эхтиёцизлик сабаб тушиб кетган деб пратакол тузишибди. Юсуф асли нима бўлганини Самиядан эшитган бўлса ҳам ортиқча ҳеч нарса демади. Мардон ерга қаттиқ урилган ва натижада умуртқаси ва кос суяги синган эди. Юсуф шифокордан рухсат олиб уни кўришга кирди. Мардон бел ва оёқлари қаттиқ гипс қилиб қўйилган укасига ачиниб қаради.
-Аҳволинг қандай?
Мардон шу холида ҳам заҳарханда кулди
-Мени ёнимга келганингиздан ҳайратдаман. Ҳаётнинг ёнига югурган бўлсангиз керак деб ўйлагандим....
Юсуф укасининг кўзларига қаради
-Сен менинг ёлғиз жигаримсан ахир. Ҳар қанча бегоналардан кўра кўпроқ яқинимсан.
Мардон акасига эзгин қаради
-Қандай бу холга тушдинг демайсизми?....
-Ҳаммасидан ҳабарим бор!
-Хўш...бирор нарса демайсизми? Ҳамма сингари ёққамдан олиб, мени айбламайсизми?
-Йўқ! -Юсуф чуқур нафас олди-Аммо бир нарса дейман. Бу севги ҳикоясида сенга жой йўқ Мардон! Уларни на сен на сендан бошқалар айиролмайди.
-Шунчалар ҳам аҳмоқ бўлиши мумкинми Ҳаёт, ака? Қалбини вайрон қилган, бошига минг балолар ёғдирган ўша одамни шунчалар севиши мумкинми?
-Мумкин! Ҳамма нарса бўлиши мумкин. Ҳаёт Шохрухдан ранжиши мумкин, аразлаб гаплашмай қўйиши мумкин. Хатто унга қайтмай узоқларга кетиши мумкин. Лекин ...Ҳаёт Шохрухдан воз кечолмайди. Уни ўла ўлгунча қалбида олиб юради ва...ва ундан бошқага ўзини раво кўролмайди!
Мардон кўзларини юмди
-Мен уни Шохрухдан кўра кўпроқ бахтли қилардим!
Юсуф бош чайқади
-Мардон...илтимос, Ҳаётдан воз кеч. Сен Шохрухни яхши билмайсан. У йўқ қилиб юборган одамларни ҳали Интерпол ҳам тополмаган. Ўз отасини, Жамшидни отасини ўлдиргани учун қаматиб юборган. Хуллас, ҳароб бўлмасингдан аввал бу ҳикоядан чиқиб кет. Севгида учинчи шахсга ўрин йўқ!
Юсуф яна бироз ўтириб чиқиб кетди. У айни пайтда бир қарорга келган ва шу қарорини амалга ошириш учун Ҳаётнинг ёнига кетаётганди...
❤194👍73😢57🔥25✍12👏5
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-фасл
120- қисм.
Юсуф Самия қўнғироқ қилгач қаёққа чопишини билмай қолди. Бир томонда укаси иккинчи томонда Ҳаёт бор эди. Юсуф узоқ ўйлаб биринчи бўлиб шифохонага келди. Минг қилса ҳам биттагина жигари эди.
Шифокор ва полиция ҳодимлари ҳам шу ерда эди. Мардон учунчи қават деразасидан эхтиёцизлик сабаб тушиб кетган деб пратакол тузишибди. Юсуф асли нима бўлганини Самиядан эшитган бўлса ҳам ортиқча ҳеч нарса демади. Мардон ерга қаттиқ урилган ва натижада умуртқаси ва кос суяги синган эди. Юсуф шифокордан рухсат олиб уни кўришга кирди. Мардон бел ва оёқлари қаттиқ гипс қилиб қўйилган укасига ачиниб қаради.
-Аҳволинг қандай?
Мардон шу холида ҳам заҳарханда кулди
-Мени ёнимга келганингиздан ҳайратдаман. Ҳаётнинг ёнига югурган бўлсангиз керак деб ўйлагандим....
Юсуф укасининг кўзларига қаради
-Сен менинг ёлғиз жигаримсан ахир. Ҳар қанча бегоналардан кўра кўпроқ яқинимсан.
Мардон акасига эзгин қаради
-Қандай бу холга тушдинг демайсизми?....
-Ҳаммасидан ҳабарим бор!
-Хўш...бирор нарса демайсизми? Ҳамма сингари ёққамдан олиб, мени айбламайсизми?
-Йўқ! -Юсуф чуқур нафас олди-Аммо бир нарса дейман. Бу севги ҳикоясида сенга жой йўқ Мардон! Уларни на сен на сендан бошқалар айиролмайди.
-Шунчалар ҳам аҳмоқ бўлиши мумкинми Ҳаёт, ака? Қалбини вайрон қилган, бошига минг балолар ёғдирган ўша одамни шунчалар севиши мумкинми?
-Мумкин! Ҳамма нарса бўлиши мумкин. Ҳаёт Шохрухдан ранжиши мумкин, аразлаб гаплашмай қўйиши мумкин. Хатто унга қайтмай узоқларга кетиши мумкин. Лекин ...Ҳаёт Шохрухдан воз кечолмайди. Уни ўла ўлгунча қалбида олиб юради ва...ва ундан бошқага ўзини раво кўролмайди!
Мардон кўзларини юмди
-Мен уни Шохрухдан кўра кўпроқ бахтли қилардим!
Юсуф бош чайқади
-Мардон...илтимос, Ҳаётдан воз кеч. Сен Шохрухни яхши билмайсан. У йўқ қилиб юборган одамларни ҳали Интерпол ҳам тополмаган. Ўз отасини, Жамшидни отасини ўлдиргани учун қаматиб юборган. Хуллас, ҳароб бўлмасингдан аввал бу ҳикоядан чиқиб кет. Севгида учинчи шахсга ўрин йўқ!
Юсуф яна бироз ўтириб чиқиб кетди. У айни пайтда бир қарорга келган ва шу қарорини амалга ошириш учун Ҳаётнинг ёнига кетаётганди...
#Hayot 2-фасл
120- қисм.
Юсуф Самия қўнғироқ қилгач қаёққа чопишини билмай қолди. Бир томонда укаси иккинчи томонда Ҳаёт бор эди. Юсуф узоқ ўйлаб биринчи бўлиб шифохонага келди. Минг қилса ҳам биттагина жигари эди.
Шифокор ва полиция ҳодимлари ҳам шу ерда эди. Мардон учунчи қават деразасидан эхтиёцизлик сабаб тушиб кетган деб пратакол тузишибди. Юсуф асли нима бўлганини Самиядан эшитган бўлса ҳам ортиқча ҳеч нарса демади. Мардон ерга қаттиқ урилган ва натижада умуртқаси ва кос суяги синган эди. Юсуф шифокордан рухсат олиб уни кўришга кирди. Мардон бел ва оёқлари қаттиқ гипс қилиб қўйилган укасига ачиниб қаради.
-Аҳволинг қандай?
Мардон шу холида ҳам заҳарханда кулди
-Мени ёнимга келганингиздан ҳайратдаман. Ҳаётнинг ёнига югурган бўлсангиз керак деб ўйлагандим....
Юсуф укасининг кўзларига қаради
-Сен менинг ёлғиз жигаримсан ахир. Ҳар қанча бегоналардан кўра кўпроқ яқинимсан.
Мардон акасига эзгин қаради
-Қандай бу холга тушдинг демайсизми?....
-Ҳаммасидан ҳабарим бор!
-Хўш...бирор нарса демайсизми? Ҳамма сингари ёққамдан олиб, мени айбламайсизми?
-Йўқ! -Юсуф чуқур нафас олди-Аммо бир нарса дейман. Бу севги ҳикоясида сенга жой йўқ Мардон! Уларни на сен на сендан бошқалар айиролмайди.
-Шунчалар ҳам аҳмоқ бўлиши мумкинми Ҳаёт, ака? Қалбини вайрон қилган, бошига минг балолар ёғдирган ўша одамни шунчалар севиши мумкинми?
-Мумкин! Ҳамма нарса бўлиши мумкин. Ҳаёт Шохрухдан ранжиши мумкин, аразлаб гаплашмай қўйиши мумкин. Хатто унга қайтмай узоқларга кетиши мумкин. Лекин ...Ҳаёт Шохрухдан воз кечолмайди. Уни ўла ўлгунча қалбида олиб юради ва...ва ундан бошқага ўзини раво кўролмайди!
Мардон кўзларини юмди
-Мен уни Шохрухдан кўра кўпроқ бахтли қилардим!
Юсуф бош чайқади
-Мардон...илтимос, Ҳаётдан воз кеч. Сен Шохрухни яхши билмайсан. У йўқ қилиб юборган одамларни ҳали Интерпол ҳам тополмаган. Ўз отасини, Жамшидни отасини ўлдиргани учун қаматиб юборган. Хуллас, ҳароб бўлмасингдан аввал бу ҳикоядан чиқиб кет. Севгида учинчи шахсга ўрин йўқ!
Юсуф яна бироз ўтириб чиқиб кетди. У айни пайтда бир қарорга келган ва шу қарорини амалга ошириш учун Ҳаётнинг ёнига кетаётганди...
❤121🤨49✍21🔥15🍓6😢4👏3😇1
#Ҳаётий ҳикоя
Оғриқ.
Дилнозанинг ажрашиб кетганига саккиз йил бўлди икки боласи билан кўчага ҳайдалган аёл бир йиқилди-ю аммо ётиб қолмади. Кўксига юрак ўрнига бир тош солди-ю, қишлоқни ташлаб шаҳарга кетди қўлидан келган ҳар бир ишни қилди. Ошхоналарда пол артди, кимнингдир, ювуқсиз товоғини ювди кам бўлмади. Пул топди ўғилни ўқитди. Йиллар унинг сочларига оқ рангли чечаклар қадади. Ўғиллари катта бўлиб бир ўнг бир чап қўлига айланди. Энди унга етадиган инсон йўқ, алпдек ўғиллари ҳам ишонч, ҳам қувонч бўлди.Ва ниҳоят унинг ғамлари ортга чекинди-ю, бахт омад шодлик унинг қошига чопиб келди. Мўйлови сабза урган ўғлининг ёнига чақирди.
–Ўғлим ёшинг ҳам катта бўлиб қолди, яхши қиз топсак уйлантириб қўяр эдик. Оила қуриш вақтинг ҳам келди.
–Қўйсангиз-чи она, ҳали бери уйланиш ниятим йўқ.
—Нега.
—Шунчаки ҳали ҳаётга тайёр эмасман, бирор ишни бошини тутай, эртага аёлим болаларим қийналмай яшаши учун ҳаракат қилай кегин.
—Мени ота —онам ҳам қариб қолди тўйларингни кўрсам дейди, болам!
—Ҳали бор она!
—Қолаверса дадангни онаси ҳам саксон ёшдан ўтди тўйингни кўрсам дейди. Дилнозанинг ёдига икки боласи билан кўчага ҳайдаган қайнонаси, турмуш ўртоғи ёдига тушди.
—Нима бувим, ўша бувимни тўйга ҳам яқин йўлатмайман. —Аёлнинг лаблари титради, сенга нима бўлди ўғлим!
—Ҳеч нима.
—Ўша бувинг сени болалигингда елкасида опичиб катта қилган.
—Ҳа ўша пайтда кўчага отиб юборса бўлар эди—ку, ўғил нафрат билан сўзлади.
Аёлнинг қалбига кимдир бир парча туз сепгандек бўлди.
—Қўйсан-чи ўғлим, кечиримли бўл бувинг саксон ёшдан ўтди-я.
Йигитнинг жаҳли чиқиб юзлари қизара бошлади.
—Ўша болалигимда кўчага отишганда мен ҳозир ўзимни тиклаб оёққа турган бўлардим, бувим бўлса нима учун бизларни кўчага чиқариб қўйишди. Дадам —ку майли ичувчи инсон, хўш беш маҳал намоз ўқиган бувим нима учун етимни ҳақидан қўрқмади. Дилнозанинг дили оғриди бу исённи қандай босишни билмас, қайнонасини қанча яхши деса ҳам ўғли қарши чиқарди.
—Уйланаман тамом.Вой ўзим ўргилай уйланишга розимисан ахир, унинг юзига қувон югурди.
—Ҳа фақат бир шартим бор. Шунга рози бўлсангиз уйланаман.
—Хўш қандай шарт айт болам айтақолгин.
—Ўша бувим вафот этган куни катта тўй қилиб уйланаман.
—Нима?
Дилнозанинг тарвузи қўлтиғидан тушгандек, секин ерга ўтириб қолди. Юм —юм йиғлади. Ўғлини тўйга рози бўлмагани учун эмас, Эндигина ўғли ўн олти ёшга кирганида оиласи бир аёл деб бузилгани, йиллар кўча куйда ижарама —ижара яшаб ўқиб олий маълумотли бўлган ўғлининг кўксида нафрат, ўч, алам уруғи ўсиб улғайиб бора —бора қасд дарахтига айланиб илдиз отаётганлигини кўриб қалби оғриди.
Наргиза Ҳайдарова.
Санкт Петербург
Оғриқ.
Дилнозанинг ажрашиб кетганига саккиз йил бўлди икки боласи билан кўчага ҳайдалган аёл бир йиқилди-ю аммо ётиб қолмади. Кўксига юрак ўрнига бир тош солди-ю, қишлоқни ташлаб шаҳарга кетди қўлидан келган ҳар бир ишни қилди. Ошхоналарда пол артди, кимнингдир, ювуқсиз товоғини ювди кам бўлмади. Пул топди ўғилни ўқитди. Йиллар унинг сочларига оқ рангли чечаклар қадади. Ўғиллари катта бўлиб бир ўнг бир чап қўлига айланди. Энди унга етадиган инсон йўқ, алпдек ўғиллари ҳам ишонч, ҳам қувонч бўлди.Ва ниҳоят унинг ғамлари ортга чекинди-ю, бахт омад шодлик унинг қошига чопиб келди. Мўйлови сабза урган ўғлининг ёнига чақирди.
–Ўғлим ёшинг ҳам катта бўлиб қолди, яхши қиз топсак уйлантириб қўяр эдик. Оила қуриш вақтинг ҳам келди.
–Қўйсангиз-чи она, ҳали бери уйланиш ниятим йўқ.
—Нега.
—Шунчаки ҳали ҳаётга тайёр эмасман, бирор ишни бошини тутай, эртага аёлим болаларим қийналмай яшаши учун ҳаракат қилай кегин.
—Мени ота —онам ҳам қариб қолди тўйларингни кўрсам дейди, болам!
—Ҳали бор она!
—Қолаверса дадангни онаси ҳам саксон ёшдан ўтди тўйингни кўрсам дейди. Дилнозанинг ёдига икки боласи билан кўчага ҳайдаган қайнонаси, турмуш ўртоғи ёдига тушди.
—Нима бувим, ўша бувимни тўйга ҳам яқин йўлатмайман. —Аёлнинг лаблари титради, сенга нима бўлди ўғлим!
—Ҳеч нима.
—Ўша бувинг сени болалигингда елкасида опичиб катта қилган.
—Ҳа ўша пайтда кўчага отиб юборса бўлар эди—ку, ўғил нафрат билан сўзлади.
Аёлнинг қалбига кимдир бир парча туз сепгандек бўлди.
—Қўйсан-чи ўғлим, кечиримли бўл бувинг саксон ёшдан ўтди-я.
Йигитнинг жаҳли чиқиб юзлари қизара бошлади.
—Ўша болалигимда кўчага отишганда мен ҳозир ўзимни тиклаб оёққа турган бўлардим, бувим бўлса нима учун бизларни кўчага чиқариб қўйишди. Дадам —ку майли ичувчи инсон, хўш беш маҳал намоз ўқиган бувим нима учун етимни ҳақидан қўрқмади. Дилнозанинг дили оғриди бу исённи қандай босишни билмас, қайнонасини қанча яхши деса ҳам ўғли қарши чиқарди.
—Уйланаман тамом.Вой ўзим ўргилай уйланишга розимисан ахир, унинг юзига қувон югурди.
—Ҳа фақат бир шартим бор. Шунга рози бўлсангиз уйланаман.
—Хўш қандай шарт айт болам айтақолгин.
—Ўша бувим вафот этган куни катта тўй қилиб уйланаман.
—Нима?
Дилнозанинг тарвузи қўлтиғидан тушгандек, секин ерга ўтириб қолди. Юм —юм йиғлади. Ўғлини тўйга рози бўлмагани учун эмас, Эндигина ўғли ўн олти ёшга кирганида оиласи бир аёл деб бузилгани, йиллар кўча куйда ижарама —ижара яшаб ўқиб олий маълумотли бўлган ўғлининг кўксида нафрат, ўч, алам уруғи ўсиб улғайиб бора —бора қасд дарахтига айланиб илдиз отаётганлигини кўриб қалби оғриди.
Наргиза Ҳайдарова.
Санкт Петербург
❤81😢73⚡1👍1💘1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Реакция белгилаб куямиз 😊
❤🔥17❤7🕊5💯4🔥3😍1😇1
БЕШАФҚАТ ҲАЁТ!
( Шахсийга
келган
мактублар).
- Опажон менга ёрдам беринг.
- Албатта. Қўлимдан келса бемалол.
- Гапни нимадан бошлашни ҳам билмаяпман.
- Гапираверинг. Тортинманг. Фақат тушунарли қилиб гапиринг.
- Ёшим йигирмада. Уч ойлик янги келинман. Хомиладорман. Лекин, яшагим келмаяпти.
- Қизимдан ҳам кичкина экансиз. Ёш турмуш қурибсиз. Бошқа оилага ўрганиш қийин бўлади. Вақт ҳамма нарсанинг давоси. Сабр қилинг, қизим.
- Сабрим тугади.
- Йиғламанг. Сизга зулм қилаётган қайнонангизми ёки эрингизми?
- Йўқ, йўқ. Улар олтинга тенг одамлар. Менга бу ҳаётни раво кўрганлар, онам ва ўгай отам.
- Ҳилола, ёнингизга сув қўйинг. Чуқур нафас олинг. Ҳаммасини бир бошдан гапириб беринг.
- Ўз отамни элас элас ҳотирлайман. У вафот этганида беш ёшда эдим.
Биз онам билан яхши кун кечирардик. Токи, у одам ҳаётимизга кириб келгунга қадар.
Онам савдогар эди. Шаҳар марказидаги бозорда шахсий дўкони бор эди. Хиндистон, Хитой, Туркиядан кийим кечак олиб келиб сотарди.
Кунлардан бирида ўзидан анча ёш йигит билан кириб келди. Овқатланиб ўтириб ичишди.Онамнинг кайфи ошиб қолганди. Ўша куни у одам онамнинг хонасида қолди.
Эрталаб уларнинг ёнига, нонуштага чиқмадим. Одам кетгандан кейин онам ёнимга кирди. Уни қарамадим. Ахир, ўн тўрт ёшда эдим. Оқ қорани тушуна бошлаган эдим. Онам эса уялмади. Хеч нарса бўлмагандек, кийиниб дўконига кетди.
У одам тез тез бизникида қоладиган бўлди. У онамдан етти ёш кичкина эди. Маҳаллада гап сўз оралади.
Холам бизникига келди. Бунақа юришинг яхши эмас. Никоҳ ўқитиб яша. Қизинг бўйига етиб қолди деди.
Хуллас, улар оила қуришди. У онамнинг пулларига ошиқ эди. Буни ҳатто, мен билардим. Фақат, онам тан олмас, уни жони дилидан яхши кўрарди. Бир икки марта аразлаб кетиб қолганда ялиниб уйга олиб келди. Янги машина олиб берди.
Онам чет элга кетганда мен холамникида қолар эдим.
Аниқ эслайман. Сешанба куни эди. Онам ўша куни оқшом Пекиндан қайтиши керак эди. Мактабдан тўғри уйга келдим. Атрофни йиғиштириб тозаладим. Кечга яқин дарвоза ёнида машина тўҳтади. Югуриб чиқдим. Негадир онам йўқ эди. У ёлғиз келганди.
- Ойим қанилар?
- Аэропортга кутишга чиқмоқчи эдим. Об ҳаво шароити туфайли самалёт кеч учаркан. Эрталаб кутиб оламан. Сен кириб ухлайвер.
Дарсимни қилиб бўлган эдим. Телефоним чалди. Онам экан.
- Қизим, самалёт кеч учаркан.
- Эшитдим.
- Холангникига кетавермабсанда. Айтай, сени ташлаб келсин.
- Хўп, ойи.
Меҳмонхонага чиқдим. Хонани ароқ хиди, сигарет тутуни босиб кетганди. Қизариб кетган Кўзларини менга тикди.
- Хозир кетишинг шартми?
- Ойим шунақа дедилар.
- Бўпти, тайёрлан.
Хонамга кириб устимни алмаштираётган эдим. У бирданига бостириб кирди. Кийишга улгурмаган кўйлагим билан танамни ёпишга уриндим.
- Чиқиб кетинг. Бўлмаса бақираман.
- Бақириб кўрчи.
Ёнимга яқинлашиб кўйлагимни тортиб олди.
- Нима қиляпсиз? Уялмайсизми?
У куч билан мени кароватга отиб юборди. Кейин айиқдек устимга ўзини ташлади. Қўли билан оғзимни беркитди.
Хар қанча уринсам ҳам унинг панжасидан чиқа олмадим.
У қандай кирган бўлса шундай тезлик билан чиқиб кетди. Холдан тойиб қолгандим. Сигарет ва ароқ ҳиди бутун вужудимга ўрнашиб қолгандек кўнглимни айнитарди. Қанча вақт бу алфозда ётганимни билмайман. Йиғлаб тонг оттирдим.
Эрталаб у машинада чиқиб кетди. Ўрнимдан туриб юз қўлимни ювдим.Ярим соатлардан кейин онамни олиб келди.
Югуриб чиқиб онамнинг қучоғига ўзимни отдим.
- Сен кетмадингми? Нима бўлди? Нега йиғлаяпсан?
Фақат йиғлардим. Онамнинг кўзлари олайиб кетди. Чунки, менинг холатим, у бадбахтнинг бўйнидаги, юзидаги тирноқ изларим нима бўлганини айтиб турарди. Аввал, онам унга ташланди.
- Мен етмадимми, сенга? Қизимдан нима хохладинг, ифлос? У хали гўдакку.
Онам қўлига илинган ҳамма нарсани унга отар, юз кўзи демай тарсаки туширарди. У эса бир амаллаб онамнинг қўлидан чиқдида, телефонини олиб эшик тарафга югурди. Бирпас тўҳтаб онамга қаради.
( Шахсийга
келган
мактублар).
- Опажон менга ёрдам беринг.
- Албатта. Қўлимдан келса бемалол.
- Гапни нимадан бошлашни ҳам билмаяпман.
- Гапираверинг. Тортинманг. Фақат тушунарли қилиб гапиринг.
- Ёшим йигирмада. Уч ойлик янги келинман. Хомиладорман. Лекин, яшагим келмаяпти.
- Қизимдан ҳам кичкина экансиз. Ёш турмуш қурибсиз. Бошқа оилага ўрганиш қийин бўлади. Вақт ҳамма нарсанинг давоси. Сабр қилинг, қизим.
- Сабрим тугади.
- Йиғламанг. Сизга зулм қилаётган қайнонангизми ёки эрингизми?
- Йўқ, йўқ. Улар олтинга тенг одамлар. Менга бу ҳаётни раво кўрганлар, онам ва ўгай отам.
- Ҳилола, ёнингизга сув қўйинг. Чуқур нафас олинг. Ҳаммасини бир бошдан гапириб беринг.
- Ўз отамни элас элас ҳотирлайман. У вафот этганида беш ёшда эдим.
Биз онам билан яхши кун кечирардик. Токи, у одам ҳаётимизга кириб келгунга қадар.
Онам савдогар эди. Шаҳар марказидаги бозорда шахсий дўкони бор эди. Хиндистон, Хитой, Туркиядан кийим кечак олиб келиб сотарди.
Кунлардан бирида ўзидан анча ёш йигит билан кириб келди. Овқатланиб ўтириб ичишди.Онамнинг кайфи ошиб қолганди. Ўша куни у одам онамнинг хонасида қолди.
Эрталаб уларнинг ёнига, нонуштага чиқмадим. Одам кетгандан кейин онам ёнимга кирди. Уни қарамадим. Ахир, ўн тўрт ёшда эдим. Оқ қорани тушуна бошлаган эдим. Онам эса уялмади. Хеч нарса бўлмагандек, кийиниб дўконига кетди.
У одам тез тез бизникида қоладиган бўлди. У онамдан етти ёш кичкина эди. Маҳаллада гап сўз оралади.
Холам бизникига келди. Бунақа юришинг яхши эмас. Никоҳ ўқитиб яша. Қизинг бўйига етиб қолди деди.
Хуллас, улар оила қуришди. У онамнинг пулларига ошиқ эди. Буни ҳатто, мен билардим. Фақат, онам тан олмас, уни жони дилидан яхши кўрарди. Бир икки марта аразлаб кетиб қолганда ялиниб уйга олиб келди. Янги машина олиб берди.
Онам чет элга кетганда мен холамникида қолар эдим.
Аниқ эслайман. Сешанба куни эди. Онам ўша куни оқшом Пекиндан қайтиши керак эди. Мактабдан тўғри уйга келдим. Атрофни йиғиштириб тозаладим. Кечга яқин дарвоза ёнида машина тўҳтади. Югуриб чиқдим. Негадир онам йўқ эди. У ёлғиз келганди.
- Ойим қанилар?
- Аэропортга кутишга чиқмоқчи эдим. Об ҳаво шароити туфайли самалёт кеч учаркан. Эрталаб кутиб оламан. Сен кириб ухлайвер.
Дарсимни қилиб бўлган эдим. Телефоним чалди. Онам экан.
- Қизим, самалёт кеч учаркан.
- Эшитдим.
- Холангникига кетавермабсанда. Айтай, сени ташлаб келсин.
- Хўп, ойи.
Меҳмонхонага чиқдим. Хонани ароқ хиди, сигарет тутуни босиб кетганди. Қизариб кетган Кўзларини менга тикди.
- Хозир кетишинг шартми?
- Ойим шунақа дедилар.
- Бўпти, тайёрлан.
Хонамга кириб устимни алмаштираётган эдим. У бирданига бостириб кирди. Кийишга улгурмаган кўйлагим билан танамни ёпишга уриндим.
- Чиқиб кетинг. Бўлмаса бақираман.
- Бақириб кўрчи.
Ёнимга яқинлашиб кўйлагимни тортиб олди.
- Нима қиляпсиз? Уялмайсизми?
У куч билан мени кароватга отиб юборди. Кейин айиқдек устимга ўзини ташлади. Қўли билан оғзимни беркитди.
Хар қанча уринсам ҳам унинг панжасидан чиқа олмадим.
У қандай кирган бўлса шундай тезлик билан чиқиб кетди. Холдан тойиб қолгандим. Сигарет ва ароқ ҳиди бутун вужудимга ўрнашиб қолгандек кўнглимни айнитарди. Қанча вақт бу алфозда ётганимни билмайман. Йиғлаб тонг оттирдим.
Эрталаб у машинада чиқиб кетди. Ўрнимдан туриб юз қўлимни ювдим.Ярим соатлардан кейин онамни олиб келди.
Югуриб чиқиб онамнинг қучоғига ўзимни отдим.
- Сен кетмадингми? Нима бўлди? Нега йиғлаяпсан?
Фақат йиғлардим. Онамнинг кўзлари олайиб кетди. Чунки, менинг холатим, у бадбахтнинг бўйнидаги, юзидаги тирноқ изларим нима бўлганини айтиб турарди. Аввал, онам унга ташланди.
- Мен етмадимми, сенга? Қизимдан нима хохладинг, ифлос? У хали гўдакку.
Онам қўлига илинган ҳамма нарсани унга отар, юз кўзи демай тарсаки туширарди. У эса бир амаллаб онамнинг қўлидан чиқдида, телефонини олиб эшик тарафга югурди. Бирпас тўҳтаб онамга қаради.
😢82❤73👍21🙈6
- Унинг ўзи айбдор. Кайфим бор эди. Ярим яланғоч бўлиб атрофимда айланди.
Бақириб юбордим.
- Ёлғон. Ойи, ишонманг. Ёлғон гапиряпти.
У чиқиб кетди. Энди онам менга ташланди. Хуморидан чиққунча дўпослади.
Орадан анча вақт ўтиб холамга қўнғироқ қилди. Тез етиб кел деди.
Холам воқеани эшитиб шокка тушди.
- Милиция чақирасанми?
- Одамлар нима дейди, опа?
- Ҳа. Бу тарафи ҳам бор. Бошида қулоқ солмадинг. Тенг тенги билан дегандим сенга. Энди нима қиламиз?
- Ҳилолани олиб кетинг. Мен яхшилаб ўйлаб олай.
Ўша куни холам билан кетдим. Бир ҳафта касал бўлиб ётиб қолдим.
Онам мени кўришга келди. Ҳамма нарсамни йиғиштириб олиб келибди. Холам билан пичирлашиб гаплашишди.
- Кечирим сўраса қабул қилавердингми? Бир сўмсиз кўчага хайдаб юбормайсанми.
- Опа, Хилола сизлар билан яшасин. Пулдан муаммо йўқ. Етказиб бераман.
- Бўлар иш бўлди. Ҳилолага тайинла. Ўғлимдан, эримдан узоқ юрсин. Билиб бўлмайди. Нима бўлгандаям у сенинг қизинг.
Онам бу ҳақоратли гаплардан кейин ҳам мени ташлаб кетди. Уни танлади.
Шу билан тўрт йил холамнинг уйида яшадим. Холам онамнинг ёрдами билан қизини чиқарди, ўғлини уйлантирди. Мен эса унинг уйида қул бўлдим. Мактабни имтиёзли битиришимга қарамай ўқишга киришимга руҳсат беришмади. Совчиларим кўп эди.
Бу йил онам битта оилага розилик берди. Холам мени судрагандан баттар қилиб учрашувга олиб чиқди. Мен эркаклардан ҳам қўрқар, ҳам нафратланардим.
Тўй куни белгиланди. Онам билан холам бозорма бозор югуришарди. Мени ичимдаги қўрқув эса кундан кунга кучайиб борарди.
Хар сафар онамга мўлтираб қарардим. Ёлғиз қолганимизда холам онамдан сўради.
- Доктор топдингми? Шарманда бўлмайлик. Яхшисидан гаплаш.
- Докторлик иш йўқ опа. Хозир битта таблетка билан иш хал бўлаётган экан. Ўзимда синаб кўрдим. Ишончли. Хавотир олманг.
Тўй ўтди. Онамнинг харакати билан юзим ёруғ бўлди. Хеч ким, хеч нарса сезмади. Менга алам қилгани эса у отам ўрнида менга оқ фотиҳа берди.
Илк кунлари эримдан ҳам қайнонамдан ҳам жуда қўрқардим. Ҳамма қайноналар холамдек шартаки, онамдек бемеҳр, ҳамма эркаклар анови ифлосдек жоҳил деб ўйлар эдим.
Мен келин бўлган оиламда бошқача ҳаёт хукмрон эди. Эрим мени авайлаб асрайди. Қайнонам яхши гапирса ҳам, болам деган сўзи ҳам менга киноядек туюлар эди.
Бир куни эрталаб ухлаб қолибман. Акмал ака мен мени уйғотмай ишга кетиб қолибди. Шошилиб хонамдан чиқаман десам қайнонам қўшни аёл билан гаплашиб ўтирибди.
- Ҳилолахон кўринмайдими? Кўчага сув сепилмаганига хайрон бўлдим.
- Вой, қўшни. Қарасам эрталаб соат бешда туриб кўчага сув сепмоқчи. Уришиб уйига киргизиб юбордим. Совуқ тушиб қолди. Шамоллаб қолса аввало бизга зиён. Унақа пайтлар ўтиб кетди. Битта туғиб ногирондек бўлиб қолган келинлар бизлар эдик. Қўйинг, қўшни. Ёшлар ўзи билгандек яшашсин. Ҳилола ҳам мени болам. Акмалим ҳам, у ҳам ёлғиз. Ўзларидан кўпайишсин.
Қўшни хотин чиқиб кетиши билан қайнонамнинг қучоғига отилиб йиғлаб юбордим.
- Ойижон, мени кечиринг.
- Бу нима деганингиз, болам. Йиғласангиз ҳафта бўламана. Акмалжон билан гаплашдик. Уйда зерикиб қоляпсиз. Мактабда яхши ўқиган экансиз. Эртадан тайёрлов курсларига боринг. Ўқинг, қизим. Олий маълумотли бўлиш қандай яхши. Бунақа имкон менда бўлмади. Мен сизга шароит яратиб бераман.
Хозир ўқишга тайёргарлик кўряпман. Уч кун аввал хомиладор эканлигим маълум бўлди.Эрталаб қайнонам яна мени ҳайратга солди.
- Сизга ошхонага киришни тақиқлайман. Кўнглингиз нима тусаса пишириб бераман. Сиз ўқишишингиздан қолманг, болам. Бола билан қандай ўқийман деб ўйламанг. Набирамга сиздан ҳам яхши қарайман.
Мен дунёнинг энг бахтли келиниман. Мен дунёнинг энг бахтсиз инсониман. Виждоним қийналяпти. Яшагим келмаяпти. Аллоҳдан менга тузалмас дард бергин деб сўраяпман. Маъсум инсонларни алдаб яшашга чидай олмаяпман.
Опа, менга маслаҳат беринг. Ҳаммасини яшириб бир умр виждон азоби билан яшайми? Бир кўнглим ҳаммасини очиб ташла, анови ифлосни қамат, онанг бошини кўтара олмасин, кейин бошингни олиб узоқ узоқларга кет дейди. Сиз нима дейсиз?..... Нега йиғлаяпсиз?
Бақириб юбордим.
- Ёлғон. Ойи, ишонманг. Ёлғон гапиряпти.
У чиқиб кетди. Энди онам менга ташланди. Хуморидан чиққунча дўпослади.
Орадан анча вақт ўтиб холамга қўнғироқ қилди. Тез етиб кел деди.
Холам воқеани эшитиб шокка тушди.
- Милиция чақирасанми?
- Одамлар нима дейди, опа?
- Ҳа. Бу тарафи ҳам бор. Бошида қулоқ солмадинг. Тенг тенги билан дегандим сенга. Энди нима қиламиз?
- Ҳилолани олиб кетинг. Мен яхшилаб ўйлаб олай.
Ўша куни холам билан кетдим. Бир ҳафта касал бўлиб ётиб қолдим.
Онам мени кўришга келди. Ҳамма нарсамни йиғиштириб олиб келибди. Холам билан пичирлашиб гаплашишди.
- Кечирим сўраса қабул қилавердингми? Бир сўмсиз кўчага хайдаб юбормайсанми.
- Опа, Хилола сизлар билан яшасин. Пулдан муаммо йўқ. Етказиб бераман.
- Бўлар иш бўлди. Ҳилолага тайинла. Ўғлимдан, эримдан узоқ юрсин. Билиб бўлмайди. Нима бўлгандаям у сенинг қизинг.
Онам бу ҳақоратли гаплардан кейин ҳам мени ташлаб кетди. Уни танлади.
Шу билан тўрт йил холамнинг уйида яшадим. Холам онамнинг ёрдами билан қизини чиқарди, ўғлини уйлантирди. Мен эса унинг уйида қул бўлдим. Мактабни имтиёзли битиришимга қарамай ўқишга киришимга руҳсат беришмади. Совчиларим кўп эди.
Бу йил онам битта оилага розилик берди. Холам мени судрагандан баттар қилиб учрашувга олиб чиқди. Мен эркаклардан ҳам қўрқар, ҳам нафратланардим.
Тўй куни белгиланди. Онам билан холам бозорма бозор югуришарди. Мени ичимдаги қўрқув эса кундан кунга кучайиб борарди.
Хар сафар онамга мўлтираб қарардим. Ёлғиз қолганимизда холам онамдан сўради.
- Доктор топдингми? Шарманда бўлмайлик. Яхшисидан гаплаш.
- Докторлик иш йўқ опа. Хозир битта таблетка билан иш хал бўлаётган экан. Ўзимда синаб кўрдим. Ишончли. Хавотир олманг.
Тўй ўтди. Онамнинг харакати билан юзим ёруғ бўлди. Хеч ким, хеч нарса сезмади. Менга алам қилгани эса у отам ўрнида менга оқ фотиҳа берди.
Илк кунлари эримдан ҳам қайнонамдан ҳам жуда қўрқардим. Ҳамма қайноналар холамдек шартаки, онамдек бемеҳр, ҳамма эркаклар анови ифлосдек жоҳил деб ўйлар эдим.
Мен келин бўлган оиламда бошқача ҳаёт хукмрон эди. Эрим мени авайлаб асрайди. Қайнонам яхши гапирса ҳам, болам деган сўзи ҳам менга киноядек туюлар эди.
Бир куни эрталаб ухлаб қолибман. Акмал ака мен мени уйғотмай ишга кетиб қолибди. Шошилиб хонамдан чиқаман десам қайнонам қўшни аёл билан гаплашиб ўтирибди.
- Ҳилолахон кўринмайдими? Кўчага сув сепилмаганига хайрон бўлдим.
- Вой, қўшни. Қарасам эрталаб соат бешда туриб кўчага сув сепмоқчи. Уришиб уйига киргизиб юбордим. Совуқ тушиб қолди. Шамоллаб қолса аввало бизга зиён. Унақа пайтлар ўтиб кетди. Битта туғиб ногирондек бўлиб қолган келинлар бизлар эдик. Қўйинг, қўшни. Ёшлар ўзи билгандек яшашсин. Ҳилола ҳам мени болам. Акмалим ҳам, у ҳам ёлғиз. Ўзларидан кўпайишсин.
Қўшни хотин чиқиб кетиши билан қайнонамнинг қучоғига отилиб йиғлаб юбордим.
- Ойижон, мени кечиринг.
- Бу нима деганингиз, болам. Йиғласангиз ҳафта бўламана. Акмалжон билан гаплашдик. Уйда зерикиб қоляпсиз. Мактабда яхши ўқиган экансиз. Эртадан тайёрлов курсларига боринг. Ўқинг, қизим. Олий маълумотли бўлиш қандай яхши. Бунақа имкон менда бўлмади. Мен сизга шароит яратиб бераман.
Хозир ўқишга тайёргарлик кўряпман. Уч кун аввал хомиладор эканлигим маълум бўлди.Эрталаб қайнонам яна мени ҳайратга солди.
- Сизга ошхонага киришни тақиқлайман. Кўнглингиз нима тусаса пишириб бераман. Сиз ўқишишингиздан қолманг, болам. Бола билан қандай ўқийман деб ўйламанг. Набирамга сиздан ҳам яхши қарайман.
Мен дунёнинг энг бахтли келиниман. Мен дунёнинг энг бахтсиз инсониман. Виждоним қийналяпти. Яшагим келмаяпти. Аллоҳдан менга тузалмас дард бергин деб сўраяпман. Маъсум инсонларни алдаб яшашга чидай олмаяпман.
Опа, менга маслаҳат беринг. Ҳаммасини яшириб бир умр виждон азоби билан яшайми? Бир кўнглим ҳаммасини очиб ташла, анови ифлосни қамат, онанг бошини кўтара олмасин, кейин бошингни олиб узоқ узоқларга кет дейди. Сиз нима дейсиз?..... Нега йиғлаяпсиз?
❤115😢63🔥18👍16🤨4🙈2😍1
- Йиғладим. Бир гулғунчани паймол бўлишига кўз юмган, эркак қулига айланган онани лаънатлаб йиғладим. Одамлар нима деркин шиоридан қутила олмаётган миллатим учун йиғладим. Аёлга пул учун уйланиб, жиноятидан ор қилмай, бошини кўтариб юрган қўштирноқ ичидаги эркак, менинг ўзбегим эканлигидан уялиб йиғладим. Акмалдек қанчадан қанча гуноҳсиз йигитларимиз алданиб яшаётганини хис қилиб йиғладим.
Ҳилола, сизга маслаҳат беришга ожизман. Яхшиси, сизни ҳаётингизни ёзай. Кўпни кўрган ўқувчиларим ичида маслаҳат берадиганлар топилиб қолса, неажаб.
Ҳаёт жуда қисқа. Қалбларни парчалаш бизга ярашмайди. Сизларни яхши кўраман.
Муаллиф:🔥 Сабо Маруфжонова.🔥
Ҳилола, сизга маслаҳат беришга ожизман. Яхшиси, сизни ҳаётингизни ёзай. Кўпни кўрган ўқувчиларим ичида маслаҳат берадиганлар топилиб қолса, неажаб.
Ҳаёт жуда қисқа. Қалбларни парчалаш бизга ярашмайди. Сизларни яхши кўраман.
Муаллиф:
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤96😢92👏9🤨4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Реакция белгилаб куямиз 😊
❤11😢10😍9👏3💔2⚡1😨1🤗1
—Xotira bu sizni eng xursand chogʻingizda ham mahzun qila oladigan ajoyib tuygʻu..
https://t.me/ibratli_nomalar😎
https://t.me/ibratli_nomalar
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💯31😍16😢10❤🔥6❤4👏3💘2🕊1🐳1🙈1🤗1
Sensizlik (Yeni Remix 2024)
Ferid Sumqayit
Ba’zan orzularga to’libmiz faqat,
Nechun yugurib yelibmiz faqat.
Dunyoda bir nishona tarix qolmasa bizdan,
Demak o’lmoq uchun kelibmiz faqat.
Jaloliddin Rumiy
❤️ 💔 ❤️ ❤️
https://t.me/ibratli_nomalar📱
Nechun yugurib yelibmiz faqat.
Dunyoda bir nishona tarix qolmasa bizdan,
Demak o’lmoq uchun kelibmiz faqat.
Jaloliddin Rumiy
https://t.me/ibratli_nomalar
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤20😢9❤🔥2👏1🕊1💔1