#Юлдуз
56-қисм
Ваҳший жониворлардан бўлган тимсоҳ, ўлжасини еб бўлгач тишларида этнинг парчалари қолади. Тиши чуришга маҳкум. Фақат ҳар сафар оғзини катта очиб турганида, бир кичик қуш келиб унинг тишлари орасидаги қолдиқларини еб кун кўрар эмиш. Тимсоҳ бир ҳамлада қушни ҳам еб юбориши мумкин. Лекин шуни биладики, у қуш келиб тишларини тозаламаса, тишлари чуриб, бу сафар ўзи бир умрга ов қилолмай оч қолиб ўлади.
Мавзу тимсоҳнинг бунга қандай ақли етишида эмас. Аксинча Худо тақдир қилдими, бир тимсоҳнинг тишлари орасидан сизни ризиқлантириб қорнингизни тўйдирар экан. Бир мартада кестириб, қабул қилган қароримдан сўнг пушаймон бўлмадим. Ўн йил умримиз кичик бир хоначада, инсонларнинг уйида икки кун тута олмай улоқтирган ахлатлари орасида ўтди. Сабримиз шунчасига етди.
Ойимга қолса, ҳали чиқмайдиганимиз у чуқурдан кўнгил хотиржамлиги билан бошқа бировга калитини топширдим. Дадамнинг хабари бўлди албатта. Келиб жанжал қилган экан. Янги эгалари уситдан ёзибди. Ўн беш суткага қамаб қўйишди.
Ўзим нарсаларнинг кўпини қишлоққа жўнатдим. Қолган кераклиги билан мен ҳам вақтинча Қундузнинг уйига бордим. Куёвимиз бир ойлик Дубайга иш саҳоятига кетгани бу таклифга рози бўлишимга сабаб бўлди. Бўлмаса, уй топсам топардим. Ёки мен ҳам қишлоққа кетаман деган фикрга тушдим.
Четга чиқиш мен ўйлаганчалик осон иш эмас экан. Аввал қизил паспорт ясатиб кейин аниқ қаерга кетишни танлашим лозим эди. Икки йўл бор эди олдимда. Бири Россияга кетиш бўлса, иккинчиси Туркияга кетиш. Қайси бирида таниш топсам, шунга кетардим. Ҳозир эса Қундузнинг уйидан қатнаб, дўконларнинг тозалигини қилиб кетяпман.
Ёқубнинг таклифидан сўнг уни қайтиб кўрмадим. Тўғриси нима деб ҳам кўрар эдим. Бир неча бор қўғироқ қилди, жавоб бермадим. Менинг кўнгил ишларига вақтим йўқ эди. Хаёл билан кетган йўлимда биров машинада олдимда тўхтади. Олд эшиги очилган кичик юк машинасидан Ёқуб тушди.
“Салом!”
“Салом!”,-дедим машинасига қараб.
“Дўкондан беришди. Энди икки ишим ҳам дўконлар билан”,-деб менга иши ҳақида гапирди.
“Яхши бўлипти”,-дедим оддий қилиб.
У менга уйланиш таклифи билан келмаганида қанчалик осон эди мулоқоқт қилиш. Лекин ҳозир нима дейишга ҳайрон одам.
“Иш ерингни топшириб бўлибсан”
“Ҳа, топширдим”,-деб чуқур нафас олдим.
56-қисм
Ю л д у з
Ваҳший жониворлардан бўлган тимсоҳ, ўлжасини еб бўлгач тишларида этнинг парчалари қолади. Тиши чуришга маҳкум. Фақат ҳар сафар оғзини катта очиб турганида, бир кичик қуш келиб унинг тишлари орасидаги қолдиқларини еб кун кўрар эмиш. Тимсоҳ бир ҳамлада қушни ҳам еб юбориши мумкин. Лекин шуни биладики, у қуш келиб тишларини тозаламаса, тишлари чуриб, бу сафар ўзи бир умрга ов қилолмай оч қолиб ўлади.
Мавзу тимсоҳнинг бунга қандай ақли етишида эмас. Аксинча Худо тақдир қилдими, бир тимсоҳнинг тишлари орасидан сизни ризиқлантириб қорнингизни тўйдирар экан. Бир мартада кестириб, қабул қилган қароримдан сўнг пушаймон бўлмадим. Ўн йил умримиз кичик бир хоначада, инсонларнинг уйида икки кун тута олмай улоқтирган ахлатлари орасида ўтди. Сабримиз шунчасига етди.
Ойимга қолса, ҳали чиқмайдиганимиз у чуқурдан кўнгил хотиржамлиги билан бошқа бировга калитини топширдим. Дадамнинг хабари бўлди албатта. Келиб жанжал қилган экан. Янги эгалари уситдан ёзибди. Ўн беш суткага қамаб қўйишди.
Ўзим нарсаларнинг кўпини қишлоққа жўнатдим. Қолган кераклиги билан мен ҳам вақтинча Қундузнинг уйига бордим. Куёвимиз бир ойлик Дубайга иш саҳоятига кетгани бу таклифга рози бўлишимга сабаб бўлди. Бўлмаса, уй топсам топардим. Ёки мен ҳам қишлоққа кетаман деган фикрга тушдим.
Четга чиқиш мен ўйлаганчалик осон иш эмас экан. Аввал қизил паспорт ясатиб кейин аниқ қаерга кетишни танлашим лозим эди. Икки йўл бор эди олдимда. Бири Россияга кетиш бўлса, иккинчиси Туркияга кетиш. Қайси бирида таниш топсам, шунга кетардим. Ҳозир эса Қундузнинг уйидан қатнаб, дўконларнинг тозалигини қилиб кетяпман.
Ёқубнинг таклифидан сўнг уни қайтиб кўрмадим. Тўғриси нима деб ҳам кўрар эдим. Бир неча бор қўғироқ қилди, жавоб бермадим. Менинг кўнгил ишларига вақтим йўқ эди. Хаёл билан кетган йўлимда биров машинада олдимда тўхтади. Олд эшиги очилган кичик юк машинасидан Ёқуб тушди.
“Салом!”
“Салом!”,-дедим машинасига қараб.
“Дўкондан беришди. Энди икки ишим ҳам дўконлар билан”,-деб менга иши ҳақида гапирди.
“Яхши бўлипти”,-дедим оддий қилиб.
У менга уйланиш таклифи билан келмаганида қанчалик осон эди мулоқоқт қилиш. Лекин ҳозир нима дейишга ҳайрон одам.
“Иш ерингни топшириб бўлибсан”
“Ҳа, топширдим”,-деб чуқур нафас олдим.
❤81🔥23👍14🕊1
#Юлдуз
57-қисм
“Қаерда яшаяпсизлар?”,-деб бу сафар турара еримизга қизиқди.
“Синглимникида”,-деб қисқа жавоб қайтардим.
“Юлдуз!”,-деб энди гап бошлаганди.
Унинг гапини бўлдим.
“Кетишим керак, узр”,-деганимда бошқа таклиф билан келди.
“Мен обориб қўяман уйга кетсанг”,-деди
“Йўқ бошқа ишим бор”,-деб қадам ташлагандим, у ҳам ортимдан юрди.
“Юлдуз! Илтимос икки дақиқа гапим бор”,-деганда мажбур тўхтаб унга бурилдим.
“Мен сенга жиддий таклиф билан келгандим. Ва воз кечиш ниятим йўқ”,-деди.
“Менга қаранг!”,-деб гап бошлайман десам
“Қарадим”,-деди истамадан кулиб юбордим.
Аммо тезда ўзимни қўлга олдим.
“Сиз ўша куни, мени у ночор аҳволда кўриб,ачиндингиз ва у таклифни қилдингиз деб, қабул қилдим.Шунинг учун...”
“Сен менга ачингандекми?”,-деди бирдан.
“Сизнинг ҳолатингиз бошқа. Мен Аллоҳ учун ёрдам қўлини чўздим. Нима қилдим-ки, бор йўғи, бир дўкон эгаси билан гаплашдим”
Бошини чайқаб жилмайди.
“Айнан шуни Аллоҳ учун қилмаган экансан”,-деганида қошларим чимирилди.
“Нега эмиш?”
“Чунки ундан аввал шунчалар кўп яхшилик қилдинг-ки, ростдан Аллоҳ учун қилганинган ёдинга тушмади”,-деди.
“Мен сизга ўхшаб гапга бой эмасман”,-дедим унга гап топиб беролмай.
“Сен тун ярмида, мени ёрилган бошим билан ўз ҳолимга қолдирмадинг. Кунлаб совуқда гитара чалдим. Мен уч кунда ўн минг ишлаган куним, сен бир деганда олдимга ўн минг ташладинг. Бировларнинг кийими орасига, янги пайпоқ қўйиб ҳеч нима демадинг. Ҳар кун ширин овқатлар қилиб, ойинг орқали менга едирдинг”,-деганида ойимнинг иши менинг бўйнимга қолганди.
“Мен..”
“Энди айт, Юлдуз! Ким-кимга кўпроқ ачинипти?
“Ким бўлса-да, бу ишни қиларди”,-дедим нима дейшни билмай.
“Қилмасди.Қилмади Юлдуз! Сендек қалби меҳрга тўла инсонни топдим. Энди қўйиб юбормайман”,-деди кўзларимга қараб.
“Мен турмуш қуриб ажрашганман. Яна бир бор буни яшашни истамайман. Бу сафар уйим ҳатто йўқ, қайтадиган”,-деб ичимдаги асл қўрқувни тилга келтирдим.
“Сен менга ачиндинг, мени сенга ачинишда айбладинг. Кел, бор ночорлигимиз, кам-у, камчилигимиз билан бир оила бўлайлик. Зора Аллоҳ бизга ачиниб бахтли ҳаёт насиб қилса?”,-деди.
Бу одамга нима дейишга ҳам ҳайрон қолади киши. Мен ёш қизилигимда биров менга дил изҳори қилмаган. Гарчи бунинг гаплари ҳам дил изҳорига кирмайди-ю, лекин барибир ғалати эшитилар экан.
57-қисм
“Қаерда яшаяпсизлар?”,-деб бу сафар турара еримизга қизиқди.
“Синглимникида”,-деб қисқа жавоб қайтардим.
“Юлдуз!”,-деб энди гап бошлаганди.
Унинг гапини бўлдим.
“Кетишим керак, узр”,-деганимда бошқа таклиф билан келди.
“Мен обориб қўяман уйга кетсанг”,-деди
“Йўқ бошқа ишим бор”,-деб қадам ташлагандим, у ҳам ортимдан юрди.
“Юлдуз! Илтимос икки дақиқа гапим бор”,-деганда мажбур тўхтаб унга бурилдим.
“Мен сенга жиддий таклиф билан келгандим. Ва воз кечиш ниятим йўқ”,-деди.
“Менга қаранг!”,-деб гап бошлайман десам
“Қарадим”,-деди истамадан кулиб юбордим.
Аммо тезда ўзимни қўлга олдим.
“Сиз ўша куни, мени у ночор аҳволда кўриб,ачиндингиз ва у таклифни қилдингиз деб, қабул қилдим.Шунинг учун...”
“Сен менга ачингандекми?”,-деди бирдан.
“Сизнинг ҳолатингиз бошқа. Мен Аллоҳ учун ёрдам қўлини чўздим. Нима қилдим-ки, бор йўғи, бир дўкон эгаси билан гаплашдим”
Бошини чайқаб жилмайди.
“Айнан шуни Аллоҳ учун қилмаган экансан”,-деганида қошларим чимирилди.
“Нега эмиш?”
“Чунки ундан аввал шунчалар кўп яхшилик қилдинг-ки, ростдан Аллоҳ учун қилганинган ёдинга тушмади”,-деди.
“Мен сизга ўхшаб гапга бой эмасман”,-дедим унга гап топиб беролмай.
“Сен тун ярмида, мени ёрилган бошим билан ўз ҳолимга қолдирмадинг. Кунлаб совуқда гитара чалдим. Мен уч кунда ўн минг ишлаган куним, сен бир деганда олдимга ўн минг ташладинг. Бировларнинг кийими орасига, янги пайпоқ қўйиб ҳеч нима демадинг. Ҳар кун ширин овқатлар қилиб, ойинг орқали менга едирдинг”,-деганида ойимнинг иши менинг бўйнимга қолганди.
“Мен..”
“Энди айт, Юлдуз! Ким-кимга кўпроқ ачинипти?
“Ким бўлса-да, бу ишни қиларди”,-дедим нима дейшни билмай.
“Қилмасди.Қилмади Юлдуз! Сендек қалби меҳрга тўла инсонни топдим. Энди қўйиб юбормайман”,-деди кўзларимга қараб.
“Мен турмуш қуриб ажрашганман. Яна бир бор буни яшашни истамайман. Бу сафар уйим ҳатто йўқ, қайтадиган”,-деб ичимдаги асл қўрқувни тилга келтирдим.
“Сен менга ачиндинг, мени сенга ачинишда айбладинг. Кел, бор ночорлигимиз, кам-у, камчилигимиз билан бир оила бўлайлик. Зора Аллоҳ бизга ачиниб бахтли ҳаёт насиб қилса?”,-деди.
Бу одамга нима дейишга ҳам ҳайрон қолади киши. Мен ёш қизилигимда биров менга дил изҳори қилмаган. Гарчи бунинг гаплари ҳам дил изҳорига кирмайди-ю, лекин барибир ғалати эшитилар экан.
❤83🔥25👍13⚡6🕊5🙈1
#Юлдуз
58-қисм
Ички ёшим, анча улғайган бўлса-да, энди йигирма учимни тўлдирар эдим. Кўринишим каттароқ кўрсатиши ҳам ёлғон эмас. Бироқ бу одамга ҳозир нима дейишни билмай қолдим.
“Ойи, айтдим-ку, кел оила қурайлик деди”
“Сен нима дединг?”
“Йўқ дедим, нима дердим?”
“Мен тушунмадим. Сен эрга тегаман деганмидинг бировга? Нега келиб, ўз-ўзидан сенга таклиф қилади?”,-деб Қундуз гапга кирди.
“Қизим бу ҳам оила қуриш керак ахир?”,-деб аслида ойим менинг оила қуришимга ҳайриҳоҳ эканлигини билдириб қўйди.
“Қурсин, ойи! Фақат танимаган билмаган биров билан эмас. Яна тайини йўқ биттаси билан”,-деб овозини баланд қилиб гапирди.
Мен жим эшитиб турдим. Чунки ақлим бошқа нарса дерди. Кўнглим эса секин ақлимдан мустақиллигини эълон қилиб, озодлик юришларига чиқа бошлади.
“Сўраб биламизда қизим”
“Ойи, инсонар ўрганиб қолган нарсаларига қараб танлов қиладилар.Танлаган нарсалари ҳам шу кўникиб қолган ашёси туридан бўлади. Юлдуз шунча йил у чиқиндихонасига ўрганиб қолганди. Атрофига ҳам шунақа кишилар йиғилиши аниқ”
“Товба де қизим. Сен нега одамларга бир ашёдек муносабат билдирасан?”,-деб ойим қарши чиқди.
Мен эса жияним билан ўйнагандек бўлиб уларни эшитардим.
“Булар аччиқ лекин ҳақиқат ойи. Юлдузни биров кел дўст бўлайлик деб чақирмайди. Уйимни тозалаб бер ёки ишохомни йиғнаб бер деб чақиради. Йиллаб сизга тушунтира олмаган нарсам шу бўлди. Мана бир деганда ташлар экансизлар-ку, ўша ахлатхонангизни”,-деганида ойимнинг кўзидан бир томчи ёш оқди.
“Мен ўша сен ёқтирмаган ерда ишлаб сени ўқитдим қизим”
“Ойи, мен ўзим ўқишга кирдим. Рахмат денг одамларни боласидек шартномага ўқишга кирмадим”,-деб жеркиб берди.
Мавзу менга уйланмоқчи бўлган”қасанғи” масаласидан чиқиб ойимни камситишга бораётганди.
“Кошки шартномага ўқишга кириб биз билан сен ҳам ўша ерда ишласайдинг”,-дедим унга қараб.
“Сен гапирма ўзи...”
“Бўлди қилинглар! Қизим сиз ўқибсиз- лекин уқимабсизда болам? Сен ўзинг ўқидинг тўғри. Лекин ўқисга бориб келишинг учун чўнтагинга пулни ким қўйди. Бир нарса ўрганишинг учун китобларингни ким олиб берди? Бировни кийимини киймайман деганингда, ўзини ҳаққидан воз кечиб, сенга берган ким эди?”,-деб ойим айтган ҳодислар Қундузнинг талабалик йилларида у ўқийди деб мен ўз кийимларимни ҳам унга берганимни эслатарди.
58-қисм
Ички ёшим, анча улғайган бўлса-да, энди йигирма учимни тўлдирар эдим. Кўринишим каттароқ кўрсатиши ҳам ёлғон эмас. Бироқ бу одамга ҳозир нима дейишни билмай қолдим.
“Ойи, айтдим-ку, кел оила қурайлик деди”
“Сен нима дединг?”
“Йўқ дедим, нима дердим?”
“Мен тушунмадим. Сен эрга тегаман деганмидинг бировга? Нега келиб, ўз-ўзидан сенга таклиф қилади?”,-деб Қундуз гапга кирди.
“Қизим бу ҳам оила қуриш керак ахир?”,-деб аслида ойим менинг оила қуришимга ҳайриҳоҳ эканлигини билдириб қўйди.
“Қурсин, ойи! Фақат танимаган билмаган биров билан эмас. Яна тайини йўқ биттаси билан”,-деб овозини баланд қилиб гапирди.
Мен жим эшитиб турдим. Чунки ақлим бошқа нарса дерди. Кўнглим эса секин ақлимдан мустақиллигини эълон қилиб, озодлик юришларига чиқа бошлади.
“Сўраб биламизда қизим”
“Ойи, инсонар ўрганиб қолган нарсаларига қараб танлов қиладилар.Танлаган нарсалари ҳам шу кўникиб қолган ашёси туридан бўлади. Юлдуз шунча йил у чиқиндихонасига ўрганиб қолганди. Атрофига ҳам шунақа кишилар йиғилиши аниқ”
“Товба де қизим. Сен нега одамларга бир ашёдек муносабат билдирасан?”,-деб ойим қарши чиқди.
Мен эса жияним билан ўйнагандек бўлиб уларни эшитардим.
“Булар аччиқ лекин ҳақиқат ойи. Юлдузни биров кел дўст бўлайлик деб чақирмайди. Уйимни тозалаб бер ёки ишохомни йиғнаб бер деб чақиради. Йиллаб сизга тушунтира олмаган нарсам шу бўлди. Мана бир деганда ташлар экансизлар-ку, ўша ахлатхонангизни”,-деганида ойимнинг кўзидан бир томчи ёш оқди.
“Мен ўша сен ёқтирмаган ерда ишлаб сени ўқитдим қизим”
“Ойи, мен ўзим ўқишга кирдим. Рахмат денг одамларни боласидек шартномага ўқишга кирмадим”,-деб жеркиб берди.
Мавзу менга уйланмоқчи бўлган”қасанғи” масаласидан чиқиб ойимни камситишга бораётганди.
“Кошки шартномага ўқишга кириб биз билан сен ҳам ўша ерда ишласайдинг”,-дедим унга қараб.
“Сен гапирма ўзи...”
“Бўлди қилинглар! Қизим сиз ўқибсиз- лекин уқимабсизда болам? Сен ўзинг ўқидинг тўғри. Лекин ўқисга бориб келишинг учун чўнтагинга пулни ким қўйди. Бир нарса ўрганишинг учун китобларингни ким олиб берди? Бировни кийимини киймайман деганингда, ўзини ҳаққидан воз кечиб, сенга берган ким эди?”,-деб ойим айтган ҳодислар Қундузнинг талабалик йилларида у ўқийди деб мен ўз кийимларимни ҳам унга берганимни эслатарди.
❤92😢58👍23🔥10✍7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Реакция белгилаб куямиз 😊
🔥35👍23💯5❤3⚡2👏2🕊1🍓1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Дала даштда тинди иш...
Меҳмон бўлиб келди қиш....
Қиш эмас бу қор, бобо!
Совғалари бор бобо! 😉
Урррррра!
Сирли, синоатли, гўзал, совғаларга бой, қорларни ёғдириб кўнгилларни ёруғ ўйларга тўлдирадиган қишнинг келгани зўрда!👍👌🙏🤗
Энди бир қорлар ёғиб берса, бахтимиз тўкис бўлади. 😇☺️А, нима дединглар?!😉
Хайрли тонг, қорни соғинганлар!😉
Бормисизлар,омонмисизлар?🥰
Меҳмон бўлиб келди қиш....
Қиш эмас бу қор, бобо!
Совғалари бор бобо! 😉
Урррррра!
Сирли, синоатли, гўзал, совғаларга бой, қорларни ёғдириб кўнгилларни ёруғ ўйларга тўлдирадиган қишнинг келгани зўрда!👍👌🙏🤗
Энди бир қорлар ёғиб берса, бахтимиз тўкис бўлади. 😇☺️А, нима дединглар?!😉
Хайрли тонг, қорни соғинганлар!😉
Бормисизлар,омонмисизлар?🥰
❤37👍5🤗4🕊2
#Ибрат бекати
ЁЗДА ЁҚҚАН ҚОР
Нимжонгина Аброр ёшлигиданоқ футбол шайдоси эди. Ҳар куни мактабдан қайтгач, маҳалла болаларига қўшилиб тўп тепиш илинжида майдончага йўл оларди. Аммо болалар уни ҳеч ўз сафларига олишни исташмас эди. Кўнгли чўккан бола бир куни юрак ютиб жамоа мураббийига деди:
— Мен ҳам ҳеч бўлмаса бир маротаба ўйнай?
Мураббий унга бир муддат беписандлик билан қараб туриб:
— Майли, ўйнайсан. Фақат имконинг бўлганда.
— Қандай имконият?
— Қор ёғсин. Ўшанда балки бир-икки ўйинда иштирок этарсан.
Аброр мураббийининг гапидан боши кўкка етиб, бу сафар уларнинг ўйинини ўзгача завқ билан томоша қилди. Ўйин ниҳоясига етгач, уйига бамисоли елиб келди.
— Ойи! Ойижон!
— Ҳа, болам? Тинчликми? Намунча оғзинг қулоғингда?
— Ойижон, қор…
— Нима қор?
— Қор қачон ёғади?
— Қишда ёғадида, ўғлим, қишда.
— Ҳалиги… эртага ҳам ёғиши мумкинми?
— Жон болам, ҳозир — ёз чилласида қор нима қилади?
— Шунақами? — болакай ўйланиб қолди. — Ойи, қорни ким ёғдиради ўзи?
— Албатта Аллоҳ.
— Ундай бўлса Аллоҳнинг ўзидан сўрасамчи?
— Сен қорни нима қиласан?
— Жамоа мураббийи айтдики, агар эртага қор ёғса, мениям ўйинга қўшишаркан.
Буни эшитиб онанинг кўзи намланди:
— Шундай де? Оҳ, бечорагинам!
Онасининг аҳволидан бехабар Аброр унинг айтганларига ишониб хонасига кириб кетди. Бироздан кейин дилбандидан хабар олгани кирган она уни жойнамоз устида кўрди. Бола астойдил, чин дилдан дуо қиларди, эшик очилганини сезмадиям!
Эртасига, ёз чилласида… қор ёғди. Ҳамма ҳайратдан лол. Фақат мураббийгина гап нимадалигини англаб етди.
Кейинги мавсум болалар олий лигасига чиққан жамоанинг барча ўйинларида Аброр тўлиқ қатнашди.
«Ирфон» тақвими”дан олинди
ЁЗДА ЁҚҚАН ҚОР
Нимжонгина Аброр ёшлигиданоқ футбол шайдоси эди. Ҳар куни мактабдан қайтгач, маҳалла болаларига қўшилиб тўп тепиш илинжида майдончага йўл оларди. Аммо болалар уни ҳеч ўз сафларига олишни исташмас эди. Кўнгли чўккан бола бир куни юрак ютиб жамоа мураббийига деди:
— Мен ҳам ҳеч бўлмаса бир маротаба ўйнай?
Мураббий унга бир муддат беписандлик билан қараб туриб:
— Майли, ўйнайсан. Фақат имконинг бўлганда.
— Қандай имконият?
— Қор ёғсин. Ўшанда балки бир-икки ўйинда иштирок этарсан.
Аброр мураббийининг гапидан боши кўкка етиб, бу сафар уларнинг ўйинини ўзгача завқ билан томоша қилди. Ўйин ниҳоясига етгач, уйига бамисоли елиб келди.
— Ойи! Ойижон!
— Ҳа, болам? Тинчликми? Намунча оғзинг қулоғингда?
— Ойижон, қор…
— Нима қор?
— Қор қачон ёғади?
— Қишда ёғадида, ўғлим, қишда.
— Ҳалиги… эртага ҳам ёғиши мумкинми?
— Жон болам, ҳозир — ёз чилласида қор нима қилади?
— Шунақами? — болакай ўйланиб қолди. — Ойи, қорни ким ёғдиради ўзи?
— Албатта Аллоҳ.
— Ундай бўлса Аллоҳнинг ўзидан сўрасамчи?
— Сен қорни нима қиласан?
— Жамоа мураббийи айтдики, агар эртага қор ёғса, мениям ўйинга қўшишаркан.
Буни эшитиб онанинг кўзи намланди:
— Шундай де? Оҳ, бечорагинам!
Онасининг аҳволидан бехабар Аброр унинг айтганларига ишониб хонасига кириб кетди. Бироздан кейин дилбандидан хабар олгани кирган она уни жойнамоз устида кўрди. Бола астойдил, чин дилдан дуо қиларди, эшик очилганини сезмадиям!
Эртасига, ёз чилласида… қор ёғди. Ҳамма ҳайратдан лол. Фақат мураббийгина гап нимадалигини англаб етди.
Кейинги мавсум болалар олий лигасига чиққан жамоанинг барча ўйинларида Аброр тўлиқ қатнашди.
«Ирфон» тақвими”дан олинди
❤111😢30👏27👍7🔥4
#Ҳикоялар
ҲАЁТДАГИ ЭНГ ЯХШИ УСТОЗ
Ўқув йили бошида олтинчи синф раҳбари Маъсуда опа уч-тўрт ой аввал бешинчи синфни битирган ўқувчилари олдида турарди. У меҳрли нигоҳи билан уларга боқар экан ҳаммаларини бирдек яхши кўришини ва улар билан яна дийдорлашганидан мамнунлигини айтди. Бу – катта ёлғон эди, негаки олд қатордаги парталарнинг бирида букчайиб ўтирган Алишерни ўқитувчи ёмон кўрарди.
Маъсуда опа бу бола билан бошқа ўқувчилари қаторида ўтган йили танишган эди. Ўшанда аёл Алишернинг бошқа синфдошлари билан ўйнамаслигини, доимо кир кийимда юришини ва ундан гўёки ҳеч қачон ювинмагандек ҳид келиб туришини пайқаган эди. Вақт ўтган сайин муаллиманинг бу болага нисбатан муносабати тобора ёмонлашиб борди. Ва шунгача бориб тақалдики – устоз Алишернинг ёзган вазифаларини қизил ручка билан бўяб ташлаб, тагига бир баҳо қўйгиси келиб кетарди.
Кунлардан бир кун ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари барча ўқувчиларнинг мактабда ўқишни бошлаган пайтдан бери тўпланган тавсифномаларини (характеристика) таҳлил қилиб чиқишни сўради. Муаллима ёмон кўрган ўқувчисининг шахсий папкасини энг охирига суриб қўйди. Бошқа ўқувчилар ҳужжатларини ўрганиб чиққач сўнгида Алишернинг қоғозларини ҳоҳламайгина ўргана бошлади. Ва... у ердаги маълумотлардан карахт бўлиб қолди.
Болакайни биринчи синфда ўқитган бошқа муаллима у ҳақида шундай деб ёзган эди:
“Бу тилла бола. Юзидан, табассумидан нур ёғилиб туради. Уйга берилган вазифаларни тоза ва бехато бажаради. Унинг ёнида бўлиш инсонни фақат хурсанд қилади”.
Иккинчи синфда ўқитган устози эса бола ҳақида шундай фикр билдирган эди:
“Алишер – бошқалардан яхши жиҳатлари билан ажралиб турадиган ва дўстлари орасида ҳурмати баланд бўлган ўқувчи. Фақатгина оиласида бир муаммо бор: онаси тузалмас дард билан касалланган ва бола ўз уйида ўлим билан курашаётган одам изтиробларини кузатиб яшайди”.
Учинчи синф ўқитувчисининг ёзганлари янада ачинарли эди:
“Онасининг ўлими бола руҳиятига жуда қаттиқ зарба бўлди. У бор кучи билан ўқишга ҳаракат қиляпти, бироқ отасини Алишернинг ҳаётига нисбатан қизиқиши сўнган. Агар чоралар кўрилмаса, булар боланинг ўқишига ёмон таъсир кўрсатиши мумкин”.
Тўртинчи синф ўқитувчиси эса қуйидагиларни ёзган эди:
“Бола жуда ланж, ўқишга умуман қизиқиши йўқ. Кўпинча дарсларда ухлаб қолади”.
Барча тавсифномаларни ўқиб чиққан Маъсуда опа ўзининг Алишерга бўлган муносабатидан уялиб қолди. Виждони қийнай бошлади.
Бир воқеа эса уни юрагини баттар эзиб юборди. Янги йил арафасида барча ўқувчилар унга зарқоғозларга ўралган турли совғаларни ҳадя қилишарди. Устоз ёқтирмаган боланинг совғаси эса дағал жигарранг қоғозга ўралган эди.
Муаллима Алишер берган ўрамдан бир нечта тошлари тушиб қолган оддий билакузукни ва бор-йўғи чорак қисмигача тўла бўлган атир шишасини чиқарганда бошқа ўқувчилар синфдошининг устидан кула бошладилар.
Бироқ Маъсуда опа ўзини йўқотиб қўймади ва “Жуда чиройли билакузук экан” деди ва қўлидаги атирни очиб билагига сепиб олди. Бу билан у синфда кўтарилган кулгуни сўндирган эди.
Шу куни Алишер дарслардан кейин ушланиб қолиб устозининг ёнига келди ва:
- Бугун сиздан онамнинг ҳиди келяпти, раҳмат,- деб чиқиб кетди.
Ўқувчиси кетгандан кейин Маъсуда опа узоқ йиғлади.
Шу кундан бошлаб муаллима болаларга адабиёт ва ёзувдан ташқари меҳр-оқибатни, инсонийликни ҳам ўргата бошлади. Бундай таълимот бошланган сўнг озмунча вақт ўтгач Алишернинг ҳаётга қизиқиши қайта бошлади. Ўқув йили якунига бориб у энг яхши ўқувчилар қаторидан жой олди. Маъсуда опа ҳамма ўқувчисини бирдек яхши кўришини такрорлаганда аслида энг севимлиси ва қадрлиси Алишер эди.
Орадан бир йил ўтгач Маъсуда опа бошқа энди бошқа болаларга тарбия берар эди. Бир куни у синф хонаси эшиги тагида хат топиб олди. Мактуб Алишернинг қўли билан ёзилган эди: “Сиз мени ўқитган ўқитувчилар ичида энг яхшисисиз”.
Беш йил ўтгач у собиқ ўқувчисидан яна бир мактуб олди ва унда Алишер коллежни яхши баҳоларга битириб, талабалар орасида учинчи ўринни олгани ҳақида ёзилган эди. Ва Маъсуда опа унинг ҳаётдаги энг яхши устози эканлиги таъкидланганди.
ҲАЁТДАГИ ЭНГ ЯХШИ УСТОЗ
Ўқув йили бошида олтинчи синф раҳбари Маъсуда опа уч-тўрт ой аввал бешинчи синфни битирган ўқувчилари олдида турарди. У меҳрли нигоҳи билан уларга боқар экан ҳаммаларини бирдек яхши кўришини ва улар билан яна дийдорлашганидан мамнунлигини айтди. Бу – катта ёлғон эди, негаки олд қатордаги парталарнинг бирида букчайиб ўтирган Алишерни ўқитувчи ёмон кўрарди.
Маъсуда опа бу бола билан бошқа ўқувчилари қаторида ўтган йили танишган эди. Ўшанда аёл Алишернинг бошқа синфдошлари билан ўйнамаслигини, доимо кир кийимда юришини ва ундан гўёки ҳеч қачон ювинмагандек ҳид келиб туришини пайқаган эди. Вақт ўтган сайин муаллиманинг бу болага нисбатан муносабати тобора ёмонлашиб борди. Ва шунгача бориб тақалдики – устоз Алишернинг ёзган вазифаларини қизил ручка билан бўяб ташлаб, тагига бир баҳо қўйгиси келиб кетарди.
Кунлардан бир кун ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари барча ўқувчиларнинг мактабда ўқишни бошлаган пайтдан бери тўпланган тавсифномаларини (характеристика) таҳлил қилиб чиқишни сўради. Муаллима ёмон кўрган ўқувчисининг шахсий папкасини энг охирига суриб қўйди. Бошқа ўқувчилар ҳужжатларини ўрганиб чиққач сўнгида Алишернинг қоғозларини ҳоҳламайгина ўргана бошлади. Ва... у ердаги маълумотлардан карахт бўлиб қолди.
Болакайни биринчи синфда ўқитган бошқа муаллима у ҳақида шундай деб ёзган эди:
“Бу тилла бола. Юзидан, табассумидан нур ёғилиб туради. Уйга берилган вазифаларни тоза ва бехато бажаради. Унинг ёнида бўлиш инсонни фақат хурсанд қилади”.
Иккинчи синфда ўқитган устози эса бола ҳақида шундай фикр билдирган эди:
“Алишер – бошқалардан яхши жиҳатлари билан ажралиб турадиган ва дўстлари орасида ҳурмати баланд бўлган ўқувчи. Фақатгина оиласида бир муаммо бор: онаси тузалмас дард билан касалланган ва бола ўз уйида ўлим билан курашаётган одам изтиробларини кузатиб яшайди”.
Учинчи синф ўқитувчисининг ёзганлари янада ачинарли эди:
“Онасининг ўлими бола руҳиятига жуда қаттиқ зарба бўлди. У бор кучи билан ўқишга ҳаракат қиляпти, бироқ отасини Алишернинг ҳаётига нисбатан қизиқиши сўнган. Агар чоралар кўрилмаса, булар боланинг ўқишига ёмон таъсир кўрсатиши мумкин”.
Тўртинчи синф ўқитувчиси эса қуйидагиларни ёзган эди:
“Бола жуда ланж, ўқишга умуман қизиқиши йўқ. Кўпинча дарсларда ухлаб қолади”.
Барча тавсифномаларни ўқиб чиққан Маъсуда опа ўзининг Алишерга бўлган муносабатидан уялиб қолди. Виждони қийнай бошлади.
Бир воқеа эса уни юрагини баттар эзиб юборди. Янги йил арафасида барча ўқувчилар унга зарқоғозларга ўралган турли совғаларни ҳадя қилишарди. Устоз ёқтирмаган боланинг совғаси эса дағал жигарранг қоғозга ўралган эди.
Муаллима Алишер берган ўрамдан бир нечта тошлари тушиб қолган оддий билакузукни ва бор-йўғи чорак қисмигача тўла бўлган атир шишасини чиқарганда бошқа ўқувчилар синфдошининг устидан кула бошладилар.
Бироқ Маъсуда опа ўзини йўқотиб қўймади ва “Жуда чиройли билакузук экан” деди ва қўлидаги атирни очиб билагига сепиб олди. Бу билан у синфда кўтарилган кулгуни сўндирган эди.
Шу куни Алишер дарслардан кейин ушланиб қолиб устозининг ёнига келди ва:
- Бугун сиздан онамнинг ҳиди келяпти, раҳмат,- деб чиқиб кетди.
Ўқувчиси кетгандан кейин Маъсуда опа узоқ йиғлади.
Шу кундан бошлаб муаллима болаларга адабиёт ва ёзувдан ташқари меҳр-оқибатни, инсонийликни ҳам ўргата бошлади. Бундай таълимот бошланган сўнг озмунча вақт ўтгач Алишернинг ҳаётга қизиқиши қайта бошлади. Ўқув йили якунига бориб у энг яхши ўқувчилар қаторидан жой олди. Маъсуда опа ҳамма ўқувчисини бирдек яхши кўришини такрорлаганда аслида энг севимлиси ва қадрлиси Алишер эди.
Орадан бир йил ўтгач Маъсуда опа бошқа энди бошқа болаларга тарбия берар эди. Бир куни у синф хонаси эшиги тагида хат топиб олди. Мактуб Алишернинг қўли билан ёзилган эди: “Сиз мени ўқитган ўқитувчилар ичида энг яхшисисиз”.
Беш йил ўтгач у собиқ ўқувчисидан яна бир мактуб олди ва унда Алишер коллежни яхши баҳоларга битириб, талабалар орасида учинчи ўринни олгани ҳақида ёзилган эди. Ва Маъсуда опа унинг ҳаётдаги энг яхши устози эканлиги таъкидланганди.
❤77🔥22😢14👍6⚡2👏1🌚1
Орадан тўрт йил ўтиб муаллима севимли ўқувчисидан яна бир мактуб олди. Алишер барча қийинликларга қарамасдан университетни аъло баҳоларга битираётгани ҳақида ва устози болага ҳаётида дарс берган бошқа устозлар ичида ҳали ҳам унга энг яхшиси эканлиги ҳақида ёзган эди.
Яна тўрт йилдан сўнг эса навбатдаги мактуб келди. Унда Алишер университетни якунлагач билими доирасини янада оширишга бел боғлагани ва жуда яхши натижаларга эришгани ҳақида ёзилганди. Унинг исми-шарифини эса “Доктор” сўзи безаб турарди. Бу хатида ҳам содиқ ўқувчи устозини умрида унга таълим берган энг яхши ўқитувчи эканлиги ҳақида сатрлар битган эди.
Вақт ўтиб борарди. Хатларининг бирида Алишер бир қиз билан танишганлиги ва унга уйланиш ниятида эканлиги ҳақида маълум қилган эди.
Йигит отаси икки йил аввал оламдан ўтгани ҳақида билдириб, Маъсуда опасидан тўйда куёвнинг онаси ўрнида бўлишини илтимос қилди. Муаллима албатта бунга розилик берди.
Алишернинг тўйи куни Маъсуда опа ўша бир неча йил аввал ҳадя сифатида олган тошлари етмайдиган билакузукни тақиб, ҳудди унга совға қилинган атирдан сотиб олди.
Улар қучоқ очиб кўришдилар ва Алишер ўзига қадрли ифорни ҳис этди.
- Менга бўлган ишончингиз учун раҳмат устоз. Менга одамларга кераклилигим ва кимгадир аҳамиятли эканлигимни сезишимга имкон берганингиз учун, ўз кучларимга ишонишни, яхшини ёмондан ажратишни ўргатганингиз учун раҳмат.
Муаллима кўзларида ёш билан севимли ўқувчисига жавоб берди:
- Адашяпсан, мен сенга эмас, аксинча сен менга ҳамма нарсани ўргатдинг. Мен сен билан танишгунимга қадар одамларга қандай таълим бериш кераклигини билмаган эдим...
(Баҳром Муҳаммад таржимаси)
Яна тўрт йилдан сўнг эса навбатдаги мактуб келди. Унда Алишер университетни якунлагач билими доирасини янада оширишга бел боғлагани ва жуда яхши натижаларга эришгани ҳақида ёзилганди. Унинг исми-шарифини эса “Доктор” сўзи безаб турарди. Бу хатида ҳам содиқ ўқувчи устозини умрида унга таълим берган энг яхши ўқитувчи эканлиги ҳақида сатрлар битган эди.
Вақт ўтиб борарди. Хатларининг бирида Алишер бир қиз билан танишганлиги ва унга уйланиш ниятида эканлиги ҳақида маълум қилган эди.
Йигит отаси икки йил аввал оламдан ўтгани ҳақида билдириб, Маъсуда опасидан тўйда куёвнинг онаси ўрнида бўлишини илтимос қилди. Муаллима албатта бунга розилик берди.
Алишернинг тўйи куни Маъсуда опа ўша бир неча йил аввал ҳадя сифатида олган тошлари етмайдиган билакузукни тақиб, ҳудди унга совға қилинган атирдан сотиб олди.
Улар қучоқ очиб кўришдилар ва Алишер ўзига қадрли ифорни ҳис этди.
- Менга бўлган ишончингиз учун раҳмат устоз. Менга одамларга кераклилигим ва кимгадир аҳамиятли эканлигимни сезишимга имкон берганингиз учун, ўз кучларимга ишонишни, яхшини ёмондан ажратишни ўргатганингиз учун раҳмат.
Муаллима кўзларида ёш билан севимли ўқувчисига жавоб берди:
- Адашяпсан, мен сенга эмас, аксинча сен менга ҳамма нарсани ўргатдинг. Мен сен билан танишгунимга қадар одамларга қандай таълим бериш кераклигини билмаган эдим...
(Баҳром Муҳаммад таржимаси)
😢55❤46🔥24👏8👍5😍1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА #Hayot 2-фасл 97- қисм. Матбуотхонасига кириб келган Жамшид кўрган манзарасидан ажабланиб қолди. Чунки бугун ҳеч қандай матбуот учрашуви йўқ эди. Аммо хонада ўн чоғли мухбирлар ва суръаткашлар бор эди. Улар Шайдодан интервю…
HAYOT hikoyasini kutyotganlar uchun davomi👇👇👇
😍59👏20❤5🔥4
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-фасл
98- қисм.
Шайдо матбуот учрашувини тугатиб чиқиб кетаётганда хушини йиғиб олган Жамшид ортидан чиқди
-Шайдо!
Шайдо гўё ҳеч нарса бўлмагандек ҳотиржм ортига қаради
-Лаббай?!
Жамшид Шайдони қўлидан тортиб ўз хонасига олиб кирди
-Ҳозир нима қилганингни биласанми?!- деди Жамшид ғазаб билан. Тўғри у ҳам унаштирувни бекор қилмоқчи эди. Аммо бу тақлид эмас. Шайдо Жамшиднинг кўзларига тик қаради
-Ҳеч нарса! Шунчаки ғуруримни оёқ ости қилиб сиз унаштирувни бекор қилишингиздан олдин....мен бекор қилдим. Мен Шайдоман, Жамшид Арслон. Мен рад этилмайман, фақат рад этаман!. Бугундан йўлингиз очиқ. Истанг Самиянинг олдига югуринг, истанг бошқани. Аммо ортиқ мени безовта қилманг!
Шайдо кўзларида пайдо бўлган ёшни кўрсатмаслик учун шахд билан бурилиб чиқиб кетди. Ортидан нимадир деб қолган Жамшидни ҳам эшитмади. Шайдо кўз ёшини ҳеч ким кўрмаслиги учун аёллар хонасига кирди. У ерда ўтириб тўйиб йиғлади. Бироз бўлса ҳам юраги бўшагач ўрнидан туриб юзини ювди. Елкасига осиб олган кичик сумкачасидан бази пардоз воситаларини олиб йиғидан қизарган кўзларини пардоз қилиб беркитди.
Шайдо аёллар хонасидан чиқиб Самияга дуч келди. Афтидан у ҳам ҳозиргина берилган интервюни кўрганди. Индамай ўтиб кетмоқчи бўлган Шайдони йўлини Самия тўсди
-Нега бундай қилдингиз?
Шайдо кулди
-Нега бундай қилганимни сизга тушунтирадиган даражада яқин эмасмиз!- деди Шайдо Самиянинг гапини ўзига қайтариб. Самия бош силкиди
-Тўғри яқин эмасмиз. Аммо мен сабаб унаштирувингизни бекор қилишингизни истамайман. Мен ва Жамшид...
-Ўзингиз ҳам шуни ҳоҳламаётганмидингиз? Мана йўлингиз очиқ. Бундан ортиқ яна нима керак.
-Шайдо...бизни бу унаштирув тўхтатиб тургани йўқ. Орамизда ўтиб бўлмас бир тўсиқ бор.
-Унда ўша тўсиқни енгиб ўтинг. Мен сиз учун ёки Жамшид учун эмас иккингиз ҳам умид узолмай турган севги учун йўл бердим. Аммо билиб қўйинг. Яна бир бор Жамшидни аро йўлда қолдирсангиз, мен қайтиб келаман ва ана ўшанда ростдан ҳам бошқа чорангиз қолмайди.
Шайдо Самияни четлаб ўтиб кетди. Самия эса ортидан пичирлади
-Иложсизман....мен унга қайтолмайман! У эса мени қабул қилмаса керак....
❤️ ❤️ ❤️
Эрталаб дадаси билан айрапортга келган Шайдо унга егудек чақчайиб қараб турган Комилни кўрди. Дадасига танишим деб қисқа изоҳ бериб у томон юрди
-Тинчликми Комилбой? Нигохинг одамни тешиб юборай дейди!
Комил тишлари орасидан Шайдога вишиллади
-Нима қилдинг сен а?
Шайдо энса қотирди
-Кеча куни бўйи ва бугун эрталабдан шу саволга изох бериш билан бандман. Тўғриси безиб ҳам кетдим.
Комил ўқрайди
-Шайдо!! Мен сенга нима дегандим? Самияни менга олиб келиш ўрнига Жамшид ва Самияга йўл бўшатдингми?
Шайдо кулди
-Комил, биз уларни бир биридан ажратолмаймиз. Қўлимиздан келмайди. Сени билмадиму мен...бу севгининг уволидан қўрқаман! Мен кеча шуни тушуниб етдим, улар бир биридан асло воз кечмайди. Қарши турганларни янчиб ўтади. Мен...оёқ ости бўлмаслик учун четга чиқдим ва сенга ҳам шуни маслаҳат бераман.
-Маслахатинг ўзинга сийлов!- ўшқирди Комил- мен барибир мақсадимга етаман!
-Ўзинг биласан.
Шайдо Комилга хайр ҳам демай ўз рейси томон юрди. Севгисидан айрилганини ҳисобга олмаса юраги жуда енгил эди. Ички хотиржамлик бор эди унда. Демак Жамшид у учун аталмаган. Ахир насибанг бўлса қирқ йилда ҳам сенга келади дейишади. Бу гап рост фақат Шайдога аталмаган. Бу гап Самияга тегишли. Чунки орадан икки йил ўтиб ҳам Жамшид ундан воз кечолмади. Уни шунча азобларда қолдириб кетганига қарамасдан яна унга талпинаверди. Балки шудир ҳақиқий, Шайдо бор умр орзу қилган севги....
Ҳалил Сафоев ҳаёлга чўмиб қолган қизини қўлларидан тутди
-Аллоҳ сен кутмаган бир пайтда сенга кутганингдан ҳам аълосини беради.
#Hayot 2-фасл
98- қисм.
Шайдо матбуот учрашувини тугатиб чиқиб кетаётганда хушини йиғиб олган Жамшид ортидан чиқди
-Шайдо!
Шайдо гўё ҳеч нарса бўлмагандек ҳотиржм ортига қаради
-Лаббай?!
Жамшид Шайдони қўлидан тортиб ўз хонасига олиб кирди
-Ҳозир нима қилганингни биласанми?!- деди Жамшид ғазаб билан. Тўғри у ҳам унаштирувни бекор қилмоқчи эди. Аммо бу тақлид эмас. Шайдо Жамшиднинг кўзларига тик қаради
-Ҳеч нарса! Шунчаки ғуруримни оёқ ости қилиб сиз унаштирувни бекор қилишингиздан олдин....мен бекор қилдим. Мен Шайдоман, Жамшид Арслон. Мен рад этилмайман, фақат рад этаман!. Бугундан йўлингиз очиқ. Истанг Самиянинг олдига югуринг, истанг бошқани. Аммо ортиқ мени безовта қилманг!
Шайдо кўзларида пайдо бўлган ёшни кўрсатмаслик учун шахд билан бурилиб чиқиб кетди. Ортидан нимадир деб қолган Жамшидни ҳам эшитмади. Шайдо кўз ёшини ҳеч ким кўрмаслиги учун аёллар хонасига кирди. У ерда ўтириб тўйиб йиғлади. Бироз бўлса ҳам юраги бўшагач ўрнидан туриб юзини ювди. Елкасига осиб олган кичик сумкачасидан бази пардоз воситаларини олиб йиғидан қизарган кўзларини пардоз қилиб беркитди.
Шайдо аёллар хонасидан чиқиб Самияга дуч келди. Афтидан у ҳам ҳозиргина берилган интервюни кўрганди. Индамай ўтиб кетмоқчи бўлган Шайдони йўлини Самия тўсди
-Нега бундай қилдингиз?
Шайдо кулди
-Нега бундай қилганимни сизга тушунтирадиган даражада яқин эмасмиз!- деди Шайдо Самиянинг гапини ўзига қайтариб. Самия бош силкиди
-Тўғри яқин эмасмиз. Аммо мен сабаб унаштирувингизни бекор қилишингизни истамайман. Мен ва Жамшид...
-Ўзингиз ҳам шуни ҳоҳламаётганмидингиз? Мана йўлингиз очиқ. Бундан ортиқ яна нима керак.
-Шайдо...бизни бу унаштирув тўхтатиб тургани йўқ. Орамизда ўтиб бўлмас бир тўсиқ бор.
-Унда ўша тўсиқни енгиб ўтинг. Мен сиз учун ёки Жамшид учун эмас иккингиз ҳам умид узолмай турган севги учун йўл бердим. Аммо билиб қўйинг. Яна бир бор Жамшидни аро йўлда қолдирсангиз, мен қайтиб келаман ва ана ўшанда ростдан ҳам бошқа чорангиз қолмайди.
Шайдо Самияни четлаб ўтиб кетди. Самия эса ортидан пичирлади
-Иложсизман....мен унга қайтолмайман! У эса мени қабул қилмаса керак....
❤️ ❤️ ❤️
Эрталаб дадаси билан айрапортга келган Шайдо унга егудек чақчайиб қараб турган Комилни кўрди. Дадасига танишим деб қисқа изоҳ бериб у томон юрди
-Тинчликми Комилбой? Нигохинг одамни тешиб юборай дейди!
Комил тишлари орасидан Шайдога вишиллади
-Нима қилдинг сен а?
Шайдо энса қотирди
-Кеча куни бўйи ва бугун эрталабдан шу саволга изох бериш билан бандман. Тўғриси безиб ҳам кетдим.
Комил ўқрайди
-Шайдо!! Мен сенга нима дегандим? Самияни менга олиб келиш ўрнига Жамшид ва Самияга йўл бўшатдингми?
Шайдо кулди
-Комил, биз уларни бир биридан ажратолмаймиз. Қўлимиздан келмайди. Сени билмадиму мен...бу севгининг уволидан қўрқаман! Мен кеча шуни тушуниб етдим, улар бир биридан асло воз кечмайди. Қарши турганларни янчиб ўтади. Мен...оёқ ости бўлмаслик учун четга чиқдим ва сенга ҳам шуни маслаҳат бераман.
-Маслахатинг ўзинга сийлов!- ўшқирди Комил- мен барибир мақсадимга етаман!
-Ўзинг биласан.
Шайдо Комилга хайр ҳам демай ўз рейси томон юрди. Севгисидан айрилганини ҳисобга олмаса юраги жуда енгил эди. Ички хотиржамлик бор эди унда. Демак Жамшид у учун аталмаган. Ахир насибанг бўлса қирқ йилда ҳам сенга келади дейишади. Бу гап рост фақат Шайдога аталмаган. Бу гап Самияга тегишли. Чунки орадан икки йил ўтиб ҳам Жамшид ундан воз кечолмади. Уни шунча азобларда қолдириб кетганига қарамасдан яна унга талпинаверди. Балки шудир ҳақиқий, Шайдо бор умр орзу қилган севги....
Ҳалил Сафоев ҳаёлга чўмиб қолган қизини қўлларидан тутди
-Аллоҳ сен кутмаган бир пайтда сенга кутганингдан ҳам аълосини беради.
❤292👍96🔥68
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-фасл
99- қисм.
Самия Шайдо кетгач ҳам Жамшид билан гаплашмади. Одатий иш куни тугаб Ҳаёт билан яшаётган Меҳмонхонага қайтди. Уни кечагина шифохонадан чиққан Ҳаёт шодон кутиб олди.
-Кел, кел ичкарига кир!- деди Ҳаёт эшикни очиши билан Самияни ичкарига тортиб. Самия ортиқ мени сизлама дегани учун Ҳаёт сенсираб.
Самия кулди
-Нима бўлди тинчликми...-Самия жим бўлиб қолди. Хонани тўлдириб турли гулдасталар жойлаштирилганди. Хатто ўртада қандайдир қути ҳам бор эди.
Самия Ҳаётга қаради. Ҳаёт жилмайди
-Уларни барини Жамшидни ўзи олиб келди!- деди қувонч билан. Самия гулларга қараб шунчаки жилмайиб индамай кийим алмаштириш учун ўз хонасига кириб кетди. Ҳаёт ортидан тушунарсиз қараб қолди
-Нима хурсанд бўлмадингми?
Самия жавоб бермади.эскикка суянганча кўзларидан ёш қуйилди
-Нега бундайсиз Жамшид. Одам шу қадар ҳам севиши мумкинми?
-Мумкин!- Самия чўчиб кетди.Шошилиб хонасининг чироғини ёқиб рўпарасида қип-қизил лолалар билан турган Жамшидни кўриб капалаги учиб кетди.
-Сиз....
-Ҳа, мен...
Самия бироз нафас ростлаб сўнг юзлари жахлдан қизарди
-Уялмайсизми қиз болани шахсий хонасига рухсациз киргани!!
Жамшид охиста Самияга яқинлашди
-Ўзинг уялмайсанми мени бу қадар ишқингда телба қилгани?!
Самия эшикни очиб чиқиб кетмоқчи бўлди. Жамшид эса чаққонлик билан Самияни тутиб қолиб эшикни қулфлади
-Чиқиб кетинг хонамдан!- бақирди Самия- Ҳаёт бу ердан чиқишим билан таъзирингни бераман!
Эшик ортидан Ҳаётнинг кулган овози эшитилди
-Севишганларга ёрдам берсам ҳам айбдорманми энди?!- Ҳаёт яна кулиб эшик томон юрди
-Майли, севишганлар сизлар бемалол гаплашинг. Мен эса бироз айланиб келаман!
Эшик ёпилганини эшитган Самия жон холатда эшикни уриб тепа бошлади
-Ҳаёт бундай қилма!! Бу ердан чиқишим билан сени шифохонага қайта жойлаштириб қўяман!!
Самиянинг гапидан Жамшид хандон отиб кулди
-Кел, ундан олдин мени жазола...
Жамшид Самияни ўзига тортди Самия типирчилаб ўзидан нари итариб ташлади
-Яқинлашманг менга!
Жамшид уф тортди
-Мана унаштирув ҳам бекор бўлди. Сени кечириб яна ёнинга келдим. Аммо барибир...мени демайсанми?
Самия ерга қаради
-Мен...сизни ўйлаяпман. Илтимос кетинг...
Жамшид Самияни куч билан тортиб бағрига босди
-Нега менга бунча озор бериб кетаверасан?! Айт...мени ҳеч севмадингми?
Самия йиғлаб юборди
-Ундай эмас... Шунчаки...мени борлигим сизга зарар бермасин...дедим...
Жамшид Самиянинг сочларини силади
-Мен ҳаммасини биламан!
Самия Жамшидга қаради
-Нимани?
-Мени севишингни!
Жамшид бироз эгилиб Самиянинг лабларидан ўпмоқчи бўлди аммо Самия ўзини олиб қочди
-Ҳаа! Дуч келган қиз билан ўпишавериб ўрганиб қолгансизда а?!
Жамшид кулди
-Бу қиз романтикани ҳам бузади!
Жамшид Самияни яна қучмоқчи бўлди. Самия эса кўнмади
-Менга нимани айтмоқчисиз..
-Жим! -Жамшид бармоқларини Самиянинг лабларига босди -Соғинчимни босиб олай...қолгани кейин!
Бир ҳаракат билан Самия Жамшиднинг қучоғида пайдо бўлди
-Соғиндим!....
#Hayot 2-фасл
99- қисм.
Самия Шайдо кетгач ҳам Жамшид билан гаплашмади. Одатий иш куни тугаб Ҳаёт билан яшаётган Меҳмонхонага қайтди. Уни кечагина шифохонадан чиққан Ҳаёт шодон кутиб олди.
-Кел, кел ичкарига кир!- деди Ҳаёт эшикни очиши билан Самияни ичкарига тортиб. Самия ортиқ мени сизлама дегани учун Ҳаёт сенсираб.
Самия кулди
-Нима бўлди тинчликми...-Самия жим бўлиб қолди. Хонани тўлдириб турли гулдасталар жойлаштирилганди. Хатто ўртада қандайдир қути ҳам бор эди.
Самия Ҳаётга қаради. Ҳаёт жилмайди
-Уларни барини Жамшидни ўзи олиб келди!- деди қувонч билан. Самия гулларга қараб шунчаки жилмайиб индамай кийим алмаштириш учун ўз хонасига кириб кетди. Ҳаёт ортидан тушунарсиз қараб қолди
-Нима хурсанд бўлмадингми?
Самия жавоб бермади.эскикка суянганча кўзларидан ёш қуйилди
-Нега бундайсиз Жамшид. Одам шу қадар ҳам севиши мумкинми?
-Мумкин!- Самия чўчиб кетди.Шошилиб хонасининг чироғини ёқиб рўпарасида қип-қизил лолалар билан турган Жамшидни кўриб капалаги учиб кетди.
-Сиз....
-Ҳа, мен...
Самия бироз нафас ростлаб сўнг юзлари жахлдан қизарди
-Уялмайсизми қиз болани шахсий хонасига рухсациз киргани!!
Жамшид охиста Самияга яқинлашди
-Ўзинг уялмайсанми мени бу қадар ишқингда телба қилгани?!
Самия эшикни очиб чиқиб кетмоқчи бўлди. Жамшид эса чаққонлик билан Самияни тутиб қолиб эшикни қулфлади
-Чиқиб кетинг хонамдан!- бақирди Самия- Ҳаёт бу ердан чиқишим билан таъзирингни бераман!
Эшик ортидан Ҳаётнинг кулган овози эшитилди
-Севишганларга ёрдам берсам ҳам айбдорманми энди?!- Ҳаёт яна кулиб эшик томон юрди
-Майли, севишганлар сизлар бемалол гаплашинг. Мен эса бироз айланиб келаман!
Эшик ёпилганини эшитган Самия жон холатда эшикни уриб тепа бошлади
-Ҳаёт бундай қилма!! Бу ердан чиқишим билан сени шифохонага қайта жойлаштириб қўяман!!
Самиянинг гапидан Жамшид хандон отиб кулди
-Кел, ундан олдин мени жазола...
Жамшид Самияни ўзига тортди Самия типирчилаб ўзидан нари итариб ташлади
-Яқинлашманг менга!
Жамшид уф тортди
-Мана унаштирув ҳам бекор бўлди. Сени кечириб яна ёнинга келдим. Аммо барибир...мени демайсанми?
Самия ерга қаради
-Мен...сизни ўйлаяпман. Илтимос кетинг...
Жамшид Самияни куч билан тортиб бағрига босди
-Нега менга бунча озор бериб кетаверасан?! Айт...мени ҳеч севмадингми?
Самия йиғлаб юборди
-Ундай эмас... Шунчаки...мени борлигим сизга зарар бермасин...дедим...
Жамшид Самиянинг сочларини силади
-Мен ҳаммасини биламан!
Самия Жамшидга қаради
-Нимани?
-Мени севишингни!
Жамшид бироз эгилиб Самиянинг лабларидан ўпмоқчи бўлди аммо Самия ўзини олиб қочди
-Ҳаа! Дуч келган қиз билан ўпишавериб ўрганиб қолгансизда а?!
Жамшид кулди
-Бу қиз романтикани ҳам бузади!
Жамшид Самияни яна қучмоқчи бўлди. Самия эса кўнмади
-Менга нимани айтмоқчисиз..
-Жим! -Жамшид бармоқларини Самиянинг лабларига босди -Соғинчимни босиб олай...қолгани кейин!
Бир ҳаракат билан Самия Жамшиднинг қучоғида пайдо бўлди
-Соғиндим!....
❤306👍101🔥57😍22✍7🕊6🤨1
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-Фасл.
100-қисм.
Нафиса анча тузалиб қолган хато сочлари ҳам бир мунча ўсиб қолганди. Ислом уни ҳар кун Юсуф билан кўриш жонини оғритса ҳам кетмай хамон Нафисанинг ёнида эди. Албатта бу Юсуфга ёқмасди. Юсуф бугун ҳам у келгунча Нафисани овқатлантириб қўйгани учун Исломга ёв қараш қилди. Ислом эса бепарво эди. Юзида таббасум билан бугун эшитган хабарини айтди
-Хоним, сизга янгилик айтишимни истайсизми?
Нафиса жилмайди
-Ишқилиб яхши хабарми?
Ислом кулиб бош силкиди
-Жудаям зўр хабар! Жамшид акам Самия билан ярашиб олибди. Шайдо ўзи унаштирувни бекор қилиб чет элга кетибди. Жамшид акам ўзида йўқ хурсанд. Нафиса келиши билан тўй қиламиз деяпти!
Нафисанинг киртайиб қолган кўзларида қувонч порлади
-Жудаям яхши бўлибди. Ҳаёт ва Шохрух ҳам ярашиб олишсайди...
-Хавотир олма севгилим!- Юсуф эгилиб Нафисанинг пешонасидан ўпди- Улар ҳам ярашиб олишади... худди биздек!- Юсуф Исломга қаради- ҳеч қачон айрилишмайди!
Ислом ўрнидан турди
-Мен бироз тоза ҳавога чиқай.
Юсуф ҳам Нафисага ,,ҳозиръъ деб Исломнинг ортидан чиқди
-Ислом гаплашиб олсак бўладими?!
-Нима ҳақида?- деди Ислом таажубланиб.
Юсуф Исломни четроққа бошлади
-Мана кўриб турибсан, Нафиса анча яхши. Қолаверса энди ёнида мен борман. Менимча энди кетсанг ҳам бўлади!
Исломнинг қошлари чимирилди
-Мени кетиш қолишимни сен ҳал қилмайсан Юсуф. Мен, Нафиса хонимнинг соғлиғи ва хавфсизлигига жавобгарман.
-Энди жавобгар бўлишинг шарт эмас! Чунки ёнида мен борман.
Ислом чуқур нафас олди
-Мен Нафиса хонимни ўзим бу ерга олиб келдимми, ўзим олиб кетаман!
Юсуф Исломнинг ёқасидан олди
-Ислом!
Ислом Юсуфни силтаб ташлади
-Юзингни яхшилаб бежаб қўйишимга фақат Нафиса хонимнинг холати тўсқинлик қиляпти. Аммо ўз ўрнингни бил! Кейинги гал ҳеч ким тўхтатолмайди.
Ислом шахд билан юриб шифохонадан чиқиб кетди. Ислом одатда ичмасди. Аммо бугун истисно қилишни истади. Катта тезликда бошқариб кетаётган машинасини майхона ёнида тўхтатди. Ислом Япониянинг энг машҳур майи сакедан буюртма қилди. Бир неча шиша ичгач у қадар ўткир эмас деган хулосага келиб ШОУЧУ ичимлигини буюртма қилди. Бу ичимлик асосан шакар қамиш ва яна турли ўсимликларнинг бирикмасидан тайёрланар ва бир шишаси ҳам одамни маст қилар даражада эди.
#Hayot 2-Фасл.
100-қисм.
Нафиса анча тузалиб қолган хато сочлари ҳам бир мунча ўсиб қолганди. Ислом уни ҳар кун Юсуф билан кўриш жонини оғритса ҳам кетмай хамон Нафисанинг ёнида эди. Албатта бу Юсуфга ёқмасди. Юсуф бугун ҳам у келгунча Нафисани овқатлантириб қўйгани учун Исломга ёв қараш қилди. Ислом эса бепарво эди. Юзида таббасум билан бугун эшитган хабарини айтди
-Хоним, сизга янгилик айтишимни истайсизми?
Нафиса жилмайди
-Ишқилиб яхши хабарми?
Ислом кулиб бош силкиди
-Жудаям зўр хабар! Жамшид акам Самия билан ярашиб олибди. Шайдо ўзи унаштирувни бекор қилиб чет элга кетибди. Жамшид акам ўзида йўқ хурсанд. Нафиса келиши билан тўй қиламиз деяпти!
Нафисанинг киртайиб қолган кўзларида қувонч порлади
-Жудаям яхши бўлибди. Ҳаёт ва Шохрух ҳам ярашиб олишсайди...
-Хавотир олма севгилим!- Юсуф эгилиб Нафисанинг пешонасидан ўпди- Улар ҳам ярашиб олишади... худди биздек!- Юсуф Исломга қаради- ҳеч қачон айрилишмайди!
Ислом ўрнидан турди
-Мен бироз тоза ҳавога чиқай.
Юсуф ҳам Нафисага ,,ҳозиръъ деб Исломнинг ортидан чиқди
-Ислом гаплашиб олсак бўладими?!
-Нима ҳақида?- деди Ислом таажубланиб.
Юсуф Исломни четроққа бошлади
-Мана кўриб турибсан, Нафиса анча яхши. Қолаверса энди ёнида мен борман. Менимча энди кетсанг ҳам бўлади!
Исломнинг қошлари чимирилди
-Мени кетиш қолишимни сен ҳал қилмайсан Юсуф. Мен, Нафиса хонимнинг соғлиғи ва хавфсизлигига жавобгарман.
-Энди жавобгар бўлишинг шарт эмас! Чунки ёнида мен борман.
Ислом чуқур нафас олди
-Мен Нафиса хонимни ўзим бу ерга олиб келдимми, ўзим олиб кетаман!
Юсуф Исломнинг ёқасидан олди
-Ислом!
Ислом Юсуфни силтаб ташлади
-Юзингни яхшилаб бежаб қўйишимга фақат Нафиса хонимнинг холати тўсқинлик қиляпти. Аммо ўз ўрнингни бил! Кейинги гал ҳеч ким тўхтатолмайди.
Ислом шахд билан юриб шифохонадан чиқиб кетди. Ислом одатда ичмасди. Аммо бугун истисно қилишни истади. Катта тезликда бошқариб кетаётган машинасини майхона ёнида тўхтатди. Ислом Япониянинг энг машҳур майи сакедан буюртма қилди. Бир неча шиша ичгач у қадар ўткир эмас деган хулосага келиб ШОУЧУ ичимлигини буюртма қилди. Бу ичимлик асосан шакар қамиш ва яна турли ўсимликларнинг бирикмасидан тайёрланар ва бир шишаси ҳам одамни маст қилар даражада эди.
❤204😨68🔥54👍28😢19❤🔥5👏4🐳4🤨4😍3😇3
Муаллиф: НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
#Hayot 2-фасл
101- қисм.
,,Муҳаббат йўқ дея
Жар солдим тинмай,
Аммо бўлган экан у мендан йироқ,
Юргандим қайдадир борлигинг билмай
Нега учрамадинг бироз аввалроқ....
Шунча гўзалмиди
Ишқнинг гулшани
Мен нодон,,севгида йўқ дердим маъниъъ
Келиб, бахт нелигин
Хис қилдиргани
Нега учрамадинг, бироз аввалроқ...
Ўткинчи ҳисларга
Алданмасди дил,
Синиб парча парча
Бўлмасди кўнгил,
Энди хатто унга
Сиғмаяпти қил,
Нега учрамадинг, бироз аввалроқ....
Тақдир аямади
Бизларни нега,
Қандай алвидолар айтаман сенга
Ақалли салгина ачиниб менга,
Нега учрамадинг, бироз аввалроқ....
Ислом машинасини майхонада қолдириб кўчаларда узоқ тентираб юриб зўрға меҳмонхонани топиб келди. Ўз хонасига етиб келиб эшик қоқди. Ислом ўзини тетик тутишга уринар аммо мастлик сабаб ҳар томонга чайқалиб кетарди. Эшикни очган онаси ўғлининг холатини кўриб кўзлари ёшланди
-Ичдингми....
Ислом онасини қучиб олди
-Ахир чидолмаяпман...ойи!! У бошқасиники эканини тан ололмайман. Уни севишдан ўзимни тиёлмаяпман....
-Оҳҳ болама...
Ойиси ёрдамида ичкарига кирган Ислом узоқ вақт ойисининг тиззасига бош қўйиб ётди. Ҳар замонда Нафисани нақадар севишини айтар Юсуф Нафисага нолойиқ дерди. Марҳабо опа эса индамай кўзларида ёш билан ўғлини эшитиб ўтирарди
-Ойи...нега мен уни эртароқ учратмадим?! Юсуфдан қайрим кам ойи...нега мени севиб қолмад?!!!
Марҳабо опа жим эди. Ним десин, кимни айбласин бу ҳолат учун? Ҳеч ким, ҳеч ким айбдор эмас. Ҳаммаси Аллоҳнинг изнида. Дунёда ҳамма ўз жуфти билан яратилган. Балки кун келиб Ислом ҳам ўз тенгини топар. Аммо унгача сабр қилмоқ керак.
#Hayot 2-фасл
101- қисм.
,,Муҳаббат йўқ дея
Жар солдим тинмай,
Аммо бўлган экан у мендан йироқ,
Юргандим қайдадир борлигинг билмай
Нега учрамадинг бироз аввалроқ....
Шунча гўзалмиди
Ишқнинг гулшани
Мен нодон,,севгида йўқ дердим маъниъъ
Келиб, бахт нелигин
Хис қилдиргани
Нега учрамадинг, бироз аввалроқ...
Ўткинчи ҳисларга
Алданмасди дил,
Синиб парча парча
Бўлмасди кўнгил,
Энди хатто унга
Сиғмаяпти қил,
Нега учрамадинг, бироз аввалроқ....
Тақдир аямади
Бизларни нега,
Қандай алвидолар айтаман сенга
Ақалли салгина ачиниб менга,
Нега учрамадинг, бироз аввалроқ....
Ислом машинасини майхонада қолдириб кўчаларда узоқ тентираб юриб зўрға меҳмонхонани топиб келди. Ўз хонасига етиб келиб эшик қоқди. Ислом ўзини тетик тутишга уринар аммо мастлик сабаб ҳар томонга чайқалиб кетарди. Эшикни очган онаси ўғлининг холатини кўриб кўзлари ёшланди
-Ичдингми....
Ислом онасини қучиб олди
-Ахир чидолмаяпман...ойи!! У бошқасиники эканини тан ололмайман. Уни севишдан ўзимни тиёлмаяпман....
-Оҳҳ болама...
Ойиси ёрдамида ичкарига кирган Ислом узоқ вақт ойисининг тиззасига бош қўйиб ётди. Ҳар замонда Нафисани нақадар севишини айтар Юсуф Нафисага нолойиқ дерди. Марҳабо опа эса индамай кўзларида ёш билан ўғлини эшитиб ўтирарди
-Ойи...нега мен уни эртароқ учратмадим?! Юсуфдан қайрим кам ойи...нега мени севиб қолмад?!!!
Марҳабо опа жим эди. Ним десин, кимни айбласин бу ҳолат учун? Ҳеч ким, ҳеч ким айбдор эмас. Ҳаммаси Аллоҳнинг изнида. Дунёда ҳамма ўз жуфти билан яратилган. Балки кун келиб Ислом ҳам ўз тенгини топар. Аммо унгача сабр қилмоқ керак.
❤192😢96🔥36👍34💔8👏4🕊4
Sizlar uchun maxsus chegirma!!! Hikoya narxi endi 5000 soʻm!! Koʻpchilik lichkamga biroz kamaytiring narxini deb yozibdi. Muallifga aytsam sodiq obunachilar uchun mayli dedi. Muallif NURFARİZ QURBONOVAdan chegirma sizlarga!!! Hikoya 163 qism. Tugallangan. Sotuv boʻyicha
@A_lixan 👈ga murojaat qilasiz!!!
@A_lixan 👈ga murojaat qilasiz!!!
❤26😇14
#Кун ҳикмати
Телефон ҳаётингизнинг энг гўзал лаҳзаларини барбод қилишига йўл қўйманг! Унутманг, телефон сизнинг роҳатингиз, хизматингизни бажариб, узоғингизни яқин қилиши учун ишлаб чиқарилган.
Телефон ҳаётингизнинг энг гўзал лаҳзаларини барбод қилишига йўл қўйманг! Унутманг, телефон сизнинг роҳатингиз, хизматингизни бажариб, узоғингизни яқин қилиши учун ишлаб чиқарилган.
👍30👏11💯10❤8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Реакция белгилаб куямиз 😊
😁70🤨13😢9🙈7❤5😍4🌚2😨2⚡1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Яшаш бу имконият!
Имкониятни қўлдан бой берманг! Дунёни тўлдириб яшанг! Кулинг, йиғланг, рақс тушинг, ўқинг, изланинг!
Бор бўлинг!😍🥰
Дунёда борлигингиз кимнингдир юзида табассум уйғотишга ишонинг!🥰
Шу учун ҳам ҳаёт яшашга арзийди ахир!
Нима дедингиз?
Хайрли тонг, азизим!🥰😍😉😇
Имкониятни қўлдан бой берманг! Дунёни тўлдириб яшанг! Кулинг, йиғланг, рақс тушинг, ўқинг, изланинг!
Бор бўлинг!😍🥰
Дунёда борлигингиз кимнингдир юзида табассум уйғотишга ишонинг!🥰
Шу учун ҳам ҳаёт яшашга арзийди ахир!
Нима дедингиз?
Хайрли тонг, азизим!🥰😍😉😇
❤13👏7
Bugun, 4 dekabr
☁️ +11°...-2°, Bulutli
Hozir: 🌫 -2°, ⬇️ 0 m/s
Tong: ☁️ +2°
Kun: ☁️ +10°
Oqshom: ☁️ +9°
Namlik: 15%
Shamol: Sharqiy, 2.3 m/s
Bosim: 768 mm sim. ust.
Oy: Yosh oy
Quyosh chiqishi: 07:18
Quyosh botishi: 16:43
☁️ +11°...-2°, Bulutli
Hozir: 🌫 -2°, ⬇️ 0 m/s
Tong: ☁️ +2°
Kun: ☁️ +10°
Oqshom: ☁️ +9°
Namlik: 15%
Shamol: Sharqiy, 2.3 m/s
Bosim: 768 mm sim. ust.
Oy: Yosh oy
Quyosh chiqishi: 07:18
Quyosh botishi: 16:43
❤9