🤍Yashirin imtihon va oddiy kitobxon

Katta bir xalqaro bankda eng nufuzli lavozim uchun uchta nomzod qiz suhbatga chaqirildi. Birinchi qiz – o‘ta zamonaviy, qo‘lida eng qimmat smartfon, har bir so‘zini inglizcha atamalar bilan bezab gapirardi. Ikkinchi qiz – o‘ziga juda ishongan, diplomlari ko‘p, lekin kitob o‘qishni vaqt o‘g‘risi deb hisoblaydigan toifa edi.

Uchinchi qiz, Jasmina esa oddiy kiyingan, sumkasida esa hamma eskirgan deb hisoblaydigan qalin bir tarixiy-falsafiy kitob bor edi. U kutish zalida telefon titish o‘rniga o‘sha kitobni varaqlab o‘tirardi.

Kutilmaganda, kutish zaliga bir kishi kirib keldi va o‘zini yomon his qilayotgandek stulga o‘tirdi. U nomzodlardan yordam so‘radi. Birinchi qiz: Hozir, tez yordamga Google'dan raqam qidiryapman, deb telefondan boshini ko‘tarmadi. Ikkinchisi: Mening vaqtim kam, hozir suhbatga kirishim kerak, deb o‘zini chetga oldi. Jasmina esa darhol kitobini chetga qo‘yib, haligi kishiga yordam berdi, uni tinchlantirdi va sumkasidan doim o‘zi bilan olib yuradigan suvini berdi.

Suhbat boshlanganda ma’lum bo‘ldiki, o‘sha yordam so‘ragan kishi – bankning bosh direktori ekan! U qizlarga qarab shunday dedi:
– Bizga faqat algoritmlarni yodlagan robotlar kerak emas. Bizga insoniylikni saqlab qolgan va mantiqiy fikrlaydigan odam kerak. Jasmina kutayotganida kitob o‘qiyotganini ko‘rdim. Kitob o‘qiydigan odam diqqatini jamlay oladi va boshqalar telefon ichida yo‘qolib qolganida, u hayotni ko‘ra oladi.

📖Jasmina ishga qabul qilindi. Chunki kitob unga nafaqat bilim, balki eng qiyin vaziyatda ham xotirjamlik va atrofdagilarga e’tiborli bo‘lishni o‘rgatgan edi.

@ibratli_hikoyalar_telegramda

👱‍♀️Qizning qadri

Bir maktabda juda chiroyli va odobli muallima ishlardi. U nihoyatda latofatli bo‘lsa-da, hanuz turmush qurmagan edi. Hatto oila qurish niyati ham yo‘qdek tuyulardi.

– Bir kuni hamkasblari undan:
“Shunchalik go‘zal ekansiz, nega hali turmushga chiqmagansiz?” – deb so‘rashdi.
– Muallima biroz sukut saqlab, shunday hikoya qildi:

“Bir ayolning beshta qizi bor edi. Oltinchisiga homilador bo‘lganida eri unga:
‘Agar bu safar ham qiz tug‘ilsa, uni uydan haydab yuboraman’, – deb tahdid qilardi.

Afsuski, oltinchi farzand ham qiz bo‘lib tug‘ildi. Ota g‘azab bilan chaqaloqni olib, Xufton namozidan keyin masjid eshigi oldiga tashlab ketdi. Bomdoddan oldin qaytib kelib qarasa, chaqaloq hali ham o‘sha joyda yotardi. Uni hech kim olib ketmagan edi. Noiloj qizini uyga olib qaytdi.

Ammo kechasi yana o‘sha ishni takrorladi. Har safar Bomdodda qaytib kelganida qizaloq o‘sha joyda bo‘lardi. Bu hol yetti kun davom etdi.

Onasi esa shu yetti kun davomida tinmay Qur’on tilovat qilib, qizi uchun duo qilardi. Nihoyat ota ham bu ishidan charchab, qizni uyda qoldirishga rozi bo‘ldi. Onaning quvonchi cheksiz edi.

Oradan vaqt o‘tib ona yana homilador bo‘ldi va bu safar o‘g‘il tug‘ildi. Lekin katta qiz farzand vafot etdi. Keyin yana o‘g‘il tug‘ildi, ammo ikkinchi qiz olamdan o‘tdi. Shu tariqa har bir o‘g‘il tug‘ilganda, bir qiz bu dunyoni tark etardi.

Natijada ona besh o‘g‘ilni voyaga yetkazdi, ammo besh qizini tuproqqa qo‘ydi. Faqat otasi keraksiz deb bilgan kenja oltinchi qizgina hayotda qoldi.

Ko‘p o‘tmay onasi ham vafot etdi. Hozir esa o‘sha qiz ham, ukalari ham ulg‘aygan. Otasi qarib qolgan. Unga qaraydigan inson ham deyarli yo‘q.

Otamning barcha xizmatlarini men qilaman. Taomini tayyorlayman, parvarishiga qarayman. Turmush qurmaganimning asosiy sababi ham shu. Ukalarim esa gohida bir oyda, gohida ikki oyda bir kelib, otamdan xabar olib ketishadi xolos.

Otam esa menga yoshligimda qilgan ishlari uchun har kuni pushaymon bo‘lib yig‘laydi...

O‘sha otasi istamagan oltinchi qiz kimligini bilasizmi?

– O‘sha qiz menman...” 😔

@ibratli_hikoyalar_telegramda

💼Eski jomadon va yosh menejer

Nufuzli xalqaro kompaniyada bo‘sh qolgan yuqori lavozim uchun suhbat e’lon qilindi. Oxirgi bosqichga ikki nomzod yetib keldi. Birinchisi – eng zamonaviy gadjetlar va diplomlar bilan qurollangan, o‘ziga juda ishongan yigit. Ikkinchisi – yonida faqat eski, bir oz titilgan jomadon ko‘tarib olgan kamtar yosh yigit edi.

Suhbat boshlanishidan oldin kompaniya rahbari kutilmaganda elektr chiroqlarini o‘chirtirib qo‘ydi va xonaga qorong‘ulik cho‘kdi.💡
– Bizda kichik texnik nosozlik, – dedi rahbar. – Keling, shu vaziyatda suhbatlashamiz. Ayting-chi, agar kompaniya barcha raqamli ma’lumotlaridan ayrilsa, ishni qanday tiklaysiz?

Birinchi nomzod shoshib qoldi:
– Bilasizmi, barcha rejalarim planshetimda edi... internet bo‘lmasa, tahlil qilolmayman, – deb duduqlandi.

Ikkinchi yigit esa xotirjamlik bilan eski jomadonini ochdi. Uning ichidan bir nechta fundamental kitoblar va o‘z qo‘li bilan yozilgan qaydlar chiqdi.✍
– Janob, – dedi u bosiqlik bilan. – Men har kuni klassik boshqaruv va mantiq kitoblarini o‘qiyman. Tizim o‘chishi mumkin, lekin kitoblardan olingan fundamental qoidalar miyamga muhrlangan. Mana bu kitobda inqirozdan chiqishning 10 ta asosiy prinsipi bor, men ularni hozirning o‘zida qog‘ozda chizib berishim mumkin.

Rahbar chiroqni yoqdi va jilmaydi:
– Bizga texnologiya xizmatkori emas, bilimning egasi kerak. Siz texnikasiz ham o‘ylay oladigan kam sonli odamlardan ekansiz.🧠

@ibratli_hikoyalar_telegramda

🌱Bir dona urug‘ning sabri

Qashshoq bir yigit bor edi. U doim boy va omadli insonlarga havas qilardi. “Nega meniki yurishmaydi?” deb kun bo‘yi nolirdi. Bir kuni u keksa bog‘bon bilan uchrashib qoldi. Bog‘bon unga kichkina urug‘ berib:
– Shu urug‘ni ek va har kuni parvarish qil, – dedi.

Yigit urug‘ni ekdi. Har kuni suv quydi, tuprog‘ini yumshatdi. Ammo oradan haftalar o‘tsa ham hech narsa unib chiqmasdi. Yigit jahli chiqib:
– Bekor vaqt sarflabman, – dedi.

Shunda bog‘bon kulib: – Yer ostida ildiz mustahkam bo‘lmasa, daraxt birinchi shamolda yiqiladi, – dedi.

🌳Yigit yana sabr bilan davom etdi. Bir necha oy o‘tib, nihoyat kichkina nihol ko‘rindi. Yillar o‘tib esa u katta daraxtga aylandi. Daraxt meva berdi, soyasi ostida odamlar dam oldi.

O‘sha payt yigit bir haqiqatni tushundi: hayotdagi eng katta natijalar birdaniga kelmaydi. Insonning mehnati, sabri va har kuni qilgan kichik harakati oxiri katta muvaffaqiyatga aylanadi.

Shundan keyin u hech qachon o‘zini boshqalar bilan solishtirmadi. Chunki har bir insonning gullash vaqti har xil bo‘lishini anglab yetgandi.

@ibratli_hikoyalar_telegramda

⏰Siniq soatning siri

Bir kambag‘al yigit eski bozorda ishlardi. Kun bo‘yi yuk tashib, kechqurun charchab uyiga qaytardi. Bir kuni u axlat yonidan siniq, eski qo‘l soatini topib oldi. Soat ishlamasdi, oynasi ham darz ketgan edi. Yigit uni uyiga olib borib, tozaladi.

Onasi kulib: – Shu eski temirning nima keragi bor? – dedi.

Ammo yigit uni tashlamadi. Ertasi kuni shahardagi bir ustaga olib bordi. Usta soatni ko‘rib hayron bo‘ldi: – Bu oddiy soat emas. Juda noyob va qimmatbaho soat ekan, – dedi.

Yigit ishonmadi. Usta soatni tuzatib berdi. So‘ng uni kolleksioner juda katta pulga sotib oldi.

Yigit o‘sha kuni muhim haqiqatni tushundi: ba’zi narsalar tashqaridan qadrsiz ko‘rinsa ham, aslida juda qimmatli bo‘ladi. Xuddi inson kabi. Kimdir seni past ko‘rishi mumkin, ustingdan kulishi mumkin, lekin bu sening qadrsiz ekaningni bildirmaydi.

Shundan keyin yigit hech qachon o‘zini yomon ko‘rmadi. Chunki haqiqiy qiymatni hamma ham darrov ko‘ra olmasligini anglagandi.

@ibratli_hikoyalar_telegramda

🗝️Qulf va kalit

Bir yigit hayotidan doim nolirdi. “Omadim yo‘q, hech narsaga erisha olmayman”, derdi. Bir kuni u eski bir ustaning yoniga bordi va: – Nega mening yo‘lim doim yopiq? – deb so‘radi.

Usta indamay unga zang bosgan katta qulf bilan kichkina kalit berdi. – Ochib ko‘r, – dedi.

Yigit bir necha bor urinib ko‘rdi, lekin qulf ochilmadi. Jahli chiqib: – Bu kalit mos emas ekan, – dedi.

Usta kalitni olib, sekin aylantirdi. Qulf darrov ochildi.

– Ko‘rdingmi? – dedi usta. – Sen kuch bilan ochmoqchi bo‘lding. Aslida esa sabr va to‘g‘ri yo‘l kerak edi.

So‘ng u davom etdi: – Hayot ham xuddi shu qulfga o‘xshaydi. Ba’zi eshiklar zo‘rlik bilan emas, vaqt, sabr va harakat bilan ochiladi.

Yigit o‘sha kuni uyiga boshqacha kayfiyatda qaytdi. Endi u muammo ko‘rsa, “Bu yopiq eshik” deb emas, “Hali kalitini topmadim” deb o‘ylaydigan bo‘ldi.

Oradan yillar o‘tib, u muvaffaqiyatli insonlardan biriga aylandi. Chunki u bir haqiqatni tushungandi: har bir qulfning kaliti bor, faqat uni topish uchun taslim bo‘lmaslik kerak.