۲۵۵ روز گذشت ولی هنوزم هر وقت موتور میبینم یاد دیانا میوفتم وقتی ۲۰۷ مشگی میبینم یاد علی نوری میوفتم ۲۵۵ روز گذشت ولی هر لحظه به یادتون بودم هر لحظه از خودم متنفرم بودم که چرا شماها باید برید زیر خاک و من زنده بمونم.
چرا دیگه دیانا نمیتونه بره موتور سواری چرا بابای سپهر دیگه نمیتونه دومادی بچشو ببینه چرا چرا چرا...
به چشماشون نگا میکنم و تنها چیزی که میبینم امیده ،امیدی که دیگه وجود نداره.
این جنایت هیچوقت یادم نمیره این خونایی که ریخته شده تا آخرین لحظه زندگیم یادم میمونه.

ما یادمون نمیره*!