داری می‌شنوی؟
صدای گریه‌ی منو؟ :)

سریال Moon lovers برای همیشه تو قلب من میمونه…
الهی بگردم برا همه شخصیتاش که سراسر غم بودن و به یه نحوی زجرکش شدن :(

الهی بمیرم چقدر شبیه سان و دوک‌ایم بودن :)

“ من اینجا ایستادم ، هنوز اینجا ایستادم

گوش ‌میدی؟ به صدام، به این اعترافم؟

داری گوش میدی؟ میتونی صدای قلبمو بشنوی؟

بهت نیاز دارم دلم برات تنگ شده

فراموشم نکن
هیچ وقت “

این تیکه‌ها از ostیش قشنگ حرفای وانگ‌سو به هه‌سو بود و سان به دوک ایم :)

گریه میکنم

جوجوتسو ندیدم ولی دارم برای گوجو و گتو گریه می‌کنم :(

نشستم Duty after school دیدم …

الان داغم گریه نمی‌کنم
قطعا پام برسه به رشت یا حتی بشینم تو اتوبوس خودمو با گریه خفه میکنم

وای این چه سرنوشتی بود این بچه‌ها داشتن :)

جوخه‌ی دوم عزیزم :(
فرمانده لی عزیزم، سو‌چول عزیرم، جانگ سو عزیزم :(((

قبلا هر وقت از اصفهان بر می‌گشتیم تو راه از دلتنگی خاله و دخترخالم عر میزدم، حالا دلتنگی سگشونم اضافه شد؛ عالیه 👍🏼

این بچه یک وقتایی میشینه کز میکنه یه گوشه و یک آه هِی مانندی از خودش سر میده دلم میخواد بشینم گریه کنم برااااش :(
چته مادر چرا افسرده‌ای آخه :(((