عصر یک تابستون رشت * از بامِ خونه

“ دنیا گذران و کار دنیا گذران
خوش پیر شوی ای یار جوان
من نغمه سرای دل عاشق پسران
گل می‌گذرد موسم گل می‌گذرد
ما شیفته و کاروان ز پل می‌گذرد
امسال گذرد سال دیگر باز آید
تا سال دیگر عمر جوان می‌گذرد
بیگانه غریب و ملک بیگانه غریب
بیمارم و بی‌کسم نه درمان نه طبیب
کو مادر و دادر که دعایی خواند
بیگانه چه داند که چه شد مرد غریب
دنیا گذران دنیا گذران و کار دنیا گذران
خوش پیر شوی ای یار جوان
من نغمه سرای دل عاشق پسران “

“ Cuido tu recuerdo
Como un último gesto de amor
Del campo marchito
Rescato la flor
De la tormenta guardo el cielo
Y del viento el aire que al fin
Me dio la vida
Que aún respira en mí
Cuido tu recuerdo
Como el último gesto de amor
Porque sé que tus labios no supieron
Pedir ese favor
De la tormenta guardo el cielo
Y del viento el aire que al fin
Me dio la vida
Que aún respira en mí
Cuido tu recuerdo
Como el último gesto de amor
Porque sé que tus labios no supieron
Pedir ese favor
Aunque tus labios no supieron
pedir ese favor. “

بعضی شب‌ها فقط «او و دوستانش» جوابه.

چه تجربه زیستی ناموفقی بود.

آقای کوبین
کرم‌ها همچنان سیب رو ول نمیکنن.