چهار سفارش امام جواد (ع):

قال له ( ای للجواد علیه السلام) رجل اوصنی . قال علیه السلام: و تقبل؟ قال : نعم . قال : توسد الصبر، واعتنق الفقر، وارفض الشهوات، و خالف الهوی. واعلم انک لن تخلوا من عین الله فانظر کیف تکون» (تحف العقول ص ۴۵۵). .
ترحمه: مردی به امام جواد (علیه‌السلام) عرض کرد: به من سفارشی بفرمایید. حضرت فرمودند: آیا می‌پذیری؟ عرض کرد: بله. فرمودند: صبر را بالش خود قرار بده، فقر را در آغوش بگیر، شهوات را رها کن، و با هوای نفس مخالفت کن. و بدان که هرگز از دیدگاه خداوند خارج نیستی، پس بنگر که چگونه‌ای (چگونه رفتار می‌کنی).

شرح کوتاه:
این حدیث یک نصیحت جامع و فشرده اخلاقی است که امام جواد (ع) پس از گرفتن تعهد از آن مرد برای عمل کردن، بیان می‌فرمایند. پنج توصیه کلیدی در آن نهفته است:

۱. توسّد الصبر (بالش خود را صبر قرار بده)
یعنی صبر را همراه همیشگی و تکیه‌گاه خود کن؛ همان‌طور که انسان سرش را روی بالش می‌گذارد و آرام می‌گیرد، باید در سختی‌ها به صبر تکیه کند تا آرامش یابد.

۲. اعتنق الفقر (فقر را در آغوش بگیر)
منظور، بی‌رغبتی و عدم دلبستگی به دنیا و مال است، نه لزوماً نداری مادی. یعنی قناعت پیشه کن و دل به ثروت نبند تا از قید و بند دنیا آزاد باشی.

۳. ارفض الشهوات (شهوات را کنار بگذار)
خواسته‌های نفسانی افراطی و لذت‌طلبی‌های بی‌حد را رها کن، چرا که این‌ها انسان را از مسیر کمال دور می‌کنند.

۴. خالف الهوی (با هوای نفس مخالفت کن)
هر زمان میل نفس با رضای خدا در تضاد بود، جانب حق را بگیر، نه خواسته دل. این اصل، معیاری عملی برای تشخیص مسیر درست است.

۵. واعلم انک لن تخلو من عین الله فانظر کیف تکون (بدان که هرگز از دید خدا خارج نیستی، پس بنگر چگونه‌ای)
این جمله پایانی، اساس و ضامن اجرای همه موارد قبل است: مراقبه و خودآگاهی دائمی نسبت به حضور خداوند. وقتی انسان بداند همیشه در محضر خداست، خودبه‌خود در رفتار، گفتار و حتی نیت خود دقت و مراقبت می‌کند.

جمع‌بندی: این حدیث نقشه راهی برای تهذیب نفس ارائه می‌دهد که از درون (صبر، قناعت) به بیرون (ترک شهوات، مخالفت با هوا) حرکت می‌کند و در نهایت با یادآوری ناظر بودن خداوند، ضمانت اجرایی برای همه این فضایل فراهم می‌کند.

عن عمار قال: كنت عند أبي عبد الله (عليه السلام)، فقال رجل:

اللهم صلِّ على محمد وأهل بيت محمد.

فقال أبو عبد الله (عليه السلام):

«يا هذا، لقد ضيّقت علينا، أما علمت أن أهل البيت خمسة أصحاب الكساء؟»

فقال الرجل: كيف أقول؟

قال:

«قل: اللهم صلِّ على محمد وآل محمد، فنكون نحن وشيعتنا قد دخلنا فيه.»

المصدر: ثواب الأعمال للشيخ الصدوق، ص 143.

زیارت اربعین امام حسین علیه السلام
روز بیستم ماه صفر چهلمین روز شهادت امام حسین علیه السلام و یاران پاک و با وفای او است، و برای چنین روزی در روایات پیشوایان معصوم علیهم السلام زیارت مخصوص امام حسین سفارش و از سوی خداوند متعال برای آن پاداش فراوان در نظر گرفته شده است.
امام حسن عسکری علیه السلام فرمود: «عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ صَلَاةُ الْخَمْسِينَ وَ زِيَارَةُ الْأَرْبَعِينَ‌ وَ التَّخَتُّمُ فِي الْيَمِينِ وَ تَعْفِيرُ الْجَبِينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم‌».(حر عاملی، وسائل الشیعه 14: 478، باب تاکد استحباب زیارة الحسین علیه السلام یوم الاربعین، حدیث 1 و تهذيب الأحكام : ج 6 ص 52 ح 122).
«مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه رکعت، زیارت اربعین، انگشتر گذاشتن در انگشت دست راس، پیشانی بر چهره گذاشتن و جهر به "بسم الله الرحمن الرحیم"».
مقصود از نماز پنجاه رکعت هفده رکعت نماز واجب شبانروزی و بقیه نمازهای مستحب شبانروزی - از جمله یازده رکعت نوافل شب - است.
در روایت دیگر در جمله اول آمده است: «صَلَاةُ الْإِحْدَى وَ الْخَمْسِين‌» بحار الانوار 82: 75، ح 7). یعنی «نماز پنجاه و یک رکعت»که با ضمیمه نماز وُتَیره است که دو رکعت است و پس از نماز عشاء به صورت نشسته خوانده میشود.
و مقصود از زیارت اربعین، زیارت قبر امام حسین علیه السلام در روز چهلم او است و مقصود از جمله آخر - با صدا خواندن بسم الله الرحمن الرحیم - حمد و سوره در نماز است که اهل سنت آن را آهسته میخوانند، ولی علمای شیعه – طبق روایات وارد شده - آن را اگرچه در نماز ظهر و عصر باشد مستحب میدانند که جهرا خوانده شود.
برای زیارت اربعین امام حسین زیارتنامه مخصوص نیز وارد شده است که ارادتمندان او در روز چهلم شهادت او با آن زیارتنامه او را زیارت می کنند.

متن زیارت اربعین

می دونی چرا سانسور خبری خیلی شدیدی در مورد اربعین در رسانه های غربی هست⁉️⁉️⁉️


🔸سبک زندگی مسلمان ها در اربعین، افشا کننده همه دروغ هایی هست که دنیای غرب، سالهاست برای اسلام هراسی به خورد افکار عمومی دنیا داده؛ اونا اسلام رو خشن معرفی کردن نه مهربان و دست و دلباز

🔹در اربعین آدم ها بی حساب می بخشند، به دور از حساب کتابهای این دنیا کار میکنند؛ در اربعین هیچ دستگاه ساعت زنی برای شروع یا پایان کار نیست
برای کار در مراسم اربعین کسی دنبال بیمه نیست، از پرداختی اضافه کار نمی‌پرسه!!
در اربعین همه تلاش میکنن بیشتر کار کنن، بیشتر خرج کنن، بیشتر خسته بشن!! چیزی که با نظم نوین اقتصادی دنیای غرب هیچ سنخیتی نداره؛ نظم اقتصادی دنیای غرب بر اساس حرص و طمع و پول پرستیه

✅اربعین یه تمثیل خیلی کوچک از دنیای زیبای بعد از ظهور منجی است.

سانسور اربعین نه یک تصمیم رسانه‌ای، که یک «ضرورت تمدنی» برای نظام سرمایه‌محور است. این سکوت، اعترافی خاموش به برتری یک الگوی زیستی بی بدیل است که تمام انگاره‌های مدرنیته غربی را به چالش می‌کشد.
🔷 اربعین دنیایی از مهربانی ها ست
اربعین نمادی از دنیای بدون خوف و ترس
و برادری و دوستی و محبت و عشق به
ساحت مقدس حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام است.
آری در راهپیمایی اربعین فقط
زیبایی دیده می شود
همانگونه که حضرت زینب کبری سلام الله علیها در حوادث خونبار کربلا و شام
مشاهده کرد و فرمود :
" ما رأیتُ اِلّا جَمیلا "

ILogos: Shiite Discourse
ILogos: Schiitischer Diskurs
ilogos.org/de

Hamid Kasiri: The Message of History. ILogos, Vienna & Qum, 2023/4.
ISBN 9783991490975
www.ilogos.org/de

Hamid Kasiri: Beginning of the End!
ILogos, Vienna & Qum, 1. Ed., 2023, 99 p..
ISBN 978-3-99149-073-9, (€10,50).
2. Ed., 2024, 101 p., ISBN 978-3-99149-102-6, (€10,50).

Ilogos.org

Hamid Kasiri: The Shia. ILogos, Vienna & Qum, 12023, 79 p., ISBN 978-3-99149-055-5, (€08,50), 2. Ed., 2024, 109 p., ISBN 978-3-99149-085-2, (€11,50).
Ilogos.org

🏴 قال لإامام الرضا عليه السلام:

▪️ "مَنْ تَذَكَّرَ مُصَابَنَا فَبَكَى وَ أَبْكَى، لَمْ تَبْكِ عَيْنُهُ يَوْمَ تَبْكِي اَلْعُيُونُ. وَ مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً يُحْيَا فِيهِ أَمْرُنَا لَمْ يَمُتْ قَلْبُهُ يَوْمَ تَمُوتُ اَلْقَلْبُ".
▪️حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند: "هر كس مصيبت هاى ما را بياد آورد و بگريد يا ديگران را بگرياند چشمش در روزى كه تمام چشم ها گريان است گريان نخواهد. بود، و هر كس در مجلسى بنشيند که در آنجا امر ما را احیاء می شود، قلبش در روزى كه قلب ها می ميرند، نخواهد مرد".

📗عيون اخبار الرضا، ج 1، ص 294.

اَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجیم
بِسمِ اللّهِ الرَّحمَانِ الرَّحیم

"يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا عَلَیکُم اَنفُسَکُم, لَا یَضُرُّکُم مَن ضَلَّ اِذَااهتَدَیتُم, اِلَی اللّهِ مَرجِعُکُم جَمیعاً فَیُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُم تَعمَلُون". (سوره مائده، آیه ۱۰۵).

ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده اید! ایمان خود را محکم نگهدارید که اگر همه عالم هم گمراه شوند و شما به راه هدایت باشید، زیانی از کفر آن ها به شما نخواهد رسید، بازگشت همه خَلق به سوی خداست و همه ی شما را، در قیامت، به نتیجه آنچه کرده اید، آگاه می سازد (یعنی به پاداش اعمالتان می رساند).

خلاصه تفسیر آیه:

ای کسانی که ایمان آورده‌اید ؛ مراقب خود باشید . هنگامی که شما هدایت یافتید ، گمراهیِ گمراهان ، به شما زیانی نمی‌رساند . بازگشت همه شما به سوی خداست ، پس ؛ شما را از آنچه انجام می‌دادید ، آگاه می‌سازد .
این آیه ، به مؤمنان دستور می‌دهد که ؛ پیش از هر چیز ، مسئول اصلاح ، هدایت و مراقبت از خویشتن باشند . اما مقصود آیه ، این نیست که انسان ، در برابر انحراف‌ها ، ظلم‌ها و گناهان اجتماعی ، بی‌تفاوت بماند و امر به معروف و نهی از منکر را کنار بگذارد .
زیرا «اهتداء» و هدایت حقیقی ، تنها به ایمان فردی محدود نیست ، بلکه انجام همه وظایف الهی را در بر می‌گیرد و یکی از مهم‌ترین آن‌ها ، دعوت به خیر و جلوگیری از بدی در حد توان است . بنابراین ؛ اگر انسان وظیفه خود را در نصیحت ، ارشاد و مقابله با فساد انجام دهد ، ولی دیگران نپذیرند و گمراه شوند ، گمراهی آنان ، به او زیان نمی‌رساند .
پیام آیه چنین است :
مسئولیت اصلی هر کس ، ساختن و مراقبت از نفس خویش است .
نباید ، انحراف دیگران ، بهانه‌ای برای رهاکردن راه حق شود .
مؤمن نباید از فراوانی اهل باطل ، دچار یأس یا سستی گردد .
هر کس ، مسئول عمل خویش است و سرانجام ، همه ، در پیشگاه خداوند ، حاضر می‌شوند.
در قیامت ، حقیقت اعمال و میزان مسئولیت‌پذیری هر انسان ، آشکار خواهد شد.
۲-تفسیر عرفانی:
در نگاه عرفانی ، خطابِ «عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ»، دعوتی ژرف به بازگشت به حقیقتِ نفس است ، یعنی؛ انسان ، پیش از آن‌که پیوسته گرفتار عیب‌جویی، داوری و اشتغال به بیرون باشد ، به درون خود رجوع کند .
نفسِ ظاهری ، آمیخته با خواهش‌ها ، خودبینی و تعلقات است ، اما در عمق وجود انسان ، نفخه‌ای الهی و استعداد قرب پروردگار نهفته است. سالک، باید از «خودِ نفسانی» عبور کند تا به «خودِ الهی» و فطرت خداجوی خویش برسد .
«لَا یَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ» ،  یعنی ؛ اگر چراغ هدایت در جان انسان روشن شود و دل او به خدا متوجه گردد ، تاریکیِ راه‌گم‌کردگان ، نمی‌تواند ، نور او را خاموش کند . سالکِ راه حق نباید اسیر تأیید یا انکار مردم ، مدح یا مذمت آنان ، و فراوانی یا کمیِ همراهان باشد.
هدایت در این مرتبه ، تنها دانستن راه نیست ، بلکه؛
دیدن خداوند در مقصد و مسیر.
پاک‌کردن دل از وابستگی‌های غیر الهی.
مراقبت دائمی از نیت.
و حرکت از «من» به سوی «او» است.
«إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعًا»، نیز ، یادآور آن است که همه کثرت‌ها ، اختلاف‌ها و پراکندگی‌های ظاهری ، سرانجام به وحدتِ حضرت حق بازمی‌گردند.
انسان ، در پایان درمی‌یابد که هر قدم ، هر نیت و هر عمل ، در محضر خدا بوده است.
و «فَیُنَبِّئُکُمْ بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»، اشاره دارد که در قیامت، تنها صورتِ عمل دیده نمی‌شود، بلکه باطن آن آشکار می‌گردد؛ این که کار برای خدا بود یا برای نفس، برای خدمت بود یا برای شهرت و از عشق برمی‌خاست یا از خودخواهی.

در گشتن ز کوثر و زمزم
سهل،اما ز جوی تو هرگز
از همه کائنات دل کندن
گر توانم ز خویش تو هرگز

"Book to Go": Shiite Discourse for (Uni)-Students

#ای_کاش_در_سقیفه

ای کاش در آن روز، پیش از آنکه تاریخ ورق بخورد،
دل‌ها به غدیر بازمی‌گشتند و چشم‌ها حقیقت را دوباره می‌دیدند…

ای کاش اصحاب #پیامبر(ص) می‌دانستند که خلافت، ادامه‌ی راه نبوت است؛
و آن‌گونه که پیامبر به خواست و انتخاب مردم برگزیده نشد،
#جانشین او نیز نمی‌تواند تنها با شتابِ یک اجتماع و رأی چند نفر تعیین شود.

ای کاش در #سقیفه، به جای «از ما امیری و از شما امیری»،
صدای «غدیر» شنیده می‌شد؛
صدای پیامبری که #علی(ع) را در برابر چشم هزاران نفر،
به ولایت معرفی کرده بود.

ای کاش سیاست، جای حقیقت نمی‌نشست؛
تهدید و تطمیع، جای استدلال را نمی‌گرفت؛
و بیمِ اختلاف، دستاویزی برای ساختن اختلافی بزرگ‌تر نمی‌شد.

ای کاش علی(ع) را ــ آن مردِ علم و ایمان،
آن هم‌نفس پیامبر، آن پرچمدار بدر و خیبر،
و آن نزدیک‌ترین مرد به حقیقتِ رسول خدا ــ
در آن تصمیم بزرگ فراموش نمی‌کردند.

ای کاش دست‌کم، اگر سخن از انتخاب بود،
همه‌ی اهل نظر و اصحاب واقعی پیامبر گرد هم می‌آمدند؛
نه آنکه سرنوشت امت، در شتابِ یک شب،
به دست جمعی محدود رقم بخورد.

ای کاش ملاک، سبقت در ایمان بود؛
علم بود؛
تقوا بود؛
جهاد بود؛
نزدیکی به پیامبر بود؛
و شایستگیِ حمل بار سنگین خلافت، نه مصلحت‌های زودگذر سیاسی.

ای کاش علی(ع) را در تنگنای بیعت نمی‌گذاشتند؛
و ای کاش پس از رحلت پیامبر،
حرمت خاندان او، حرمتِ خود پیامبر تلقی می‌شد.

ای کاش خانه‌ای که پیامبر بارها بر پاکی اهلش گواهی داده بود،
مأمن اندوه نمی‌شد؛
و فاطمه(س)، دختر پیامبر،
با دلی شکسته از این جهان نمی‌رفت.

ای کاش آن روز،
قدرت از علم جدا نمی‌شد
و سیاست از تقوا فاصله نمی‌گرفت.

ای کاش تعصب‌های #قبیله‌ایِ جاهلیت،
در برابر نور قرآن و سنت پیامبر رنگ می‌باخت
و عقل و انصاف، جای عصبیت را می‌گرفت.

ای کاش آنان که بعدها حقیقت را دریافتند،
#شهامت بازگشت داشتند؛
زیرا گاهی بزرگ‌ترین شجاعت،
نه ایستادن بر تصمیم گذشته،
که بازگشتن از خطاست.

ای کاش تاریخ،
این همه «ای کاش» برای نسل‌های پس از خود به یادگار نمی‌گذاشت…

اما شاید مهم‌تر از همه این باشد که
ما امروز، وارثِ آن «ای کاش»ها نباشیم.

که اگر تاریخ را می‌خوانیم،
برای تکرار کینه‌ها نخوانیم؛
برای شناخت حقیقت بخوانیم.

و اگر از سقیفه سخن می‌گوییم،
پیش از آنکه دیگران را محکوم کنیم،
از خود بپرسیم:

آیا اگر در آن روز بودیم،
حقیقت را انتخاب می‌کردیم یا مصلحت را؟
علی را می‌دیدیم یا قدرت را؟
و غدیر را به یاد می‌آوردیم یا سقیفه را؟

ای کاش پاسخ این پرسش،
برای ما روشن‌تر از همیشه باشد.



______
@drhadiansarii