جلسه آشنایی با ادبیات روسیه

مهمان برنامه: دکتر آبتین گلکار

۴ اسفند ۱۴۰۴

#سوم‌شخص‌جمع برگزار می‌‌کند:

از معیشت تا سیاست؛ کالبدشکافی حوادث دی‌ماه

👨‍🏫مهمان: دکتر محمد ملاعباسی
عضو هیئت علمی جامعه‌شناسی دانشگاه علامه‌ طباطبایی
جانشین سردبیر فصل‌نامهٔ ترجمان علوم انسانی

⏰زمان: چهارشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۴
ساعت ۱۳:۱۵، دبیرستان علامه‌حلی۱۰


👈این جلسه فقط ویژه دانش آموزان علوم انسانی است

صوت جلسه آشنایی با ادبیات روسیه
۴ اسفند ۱۴۰۴
استاد آبتین گلکار

اندیشکده خانه دیپلماسی برگزار میکند:

📚 جلسه آنلاین کتابخوانی
🗓 سه شنبه ۱۹ خرداد ماه
🕗 ساعت ۲۰ الی ۲۲
👨🏻‍🏫 با حضور پژوهشگر و استاد دانشگاه، دکتر مهدی خانعلی زاده

📔 جنگ محتوم - اثر گراهام آلیسون

🔗 لینک ثبت نام:

https://B2n.ir/DiploBook-DestinedWar

آی دی ادمین جهت اطلاعات بیشتر:

@DiploHouseAdmin

#خانه_دیپلماسی #دیپلوبوک #کتابخوانی #دکتر_مهدی_خانعلی_زاده #جنگ_محتوم

بازنمایی مرگ و شهادت در دو نظام معنایی:
‌تاملی در تقابل گفتمان مدرن غرب و فرهنگ شیعی

واکنش رسانه‌ها و سیاستمداران غربی به کشته شدن رهبران، فرماندهان و چهره‌های اثرگذار جوامع اسلامی، بیش از آنکه صرفاً یک موضع سیاسی باشد، بازتاب یک تفاوت عمیق فرهنگی و تمدنی در فهم «مرگ»، «شهادت»، «پیروزی» و «شکست» است.
در گفتمان مدرن غربی که بر عقلانیت ابزاری، فردگرایی و اصالت بقا استوار است، مرگ غالباً به منزله پایان کنشگری و نشانه‌ای از شکست تلقی می‌شود. در مقابل، فرهنگ شیعی با اتکا به سنت عاشورا و جهان‌بینی توحیدی، شهادت را نه فقدان حیات، بلکه انتقال به مرتبه‌ای والاتر از زیست و نوعی پیروزی معنوی و تاریخی می‌داند. از این منظر، بسیاری از روایت‌های رسانه‌ای غرب درباره «حذف» یا «نابودی» رهبران مقاومت، بیش از آنکه واقعیت فرهنگی جوامع شیعی را توضیح دهند، ناتوانی این گفتمان در درک نظام معنایی رقیب را آشکار می‌سازند.
در حقیقت، آنچه در یک افق فرهنگی شکست تلقی می‌شود، در افقی دیگر می‌تواند سرچشمه بازتولید هویت، انسجام اجتماعی و تداوم یک آرمان باشد.

« گر دوست بنده را بکشد یا بپرورد
تسلیم از آن بنده و فرمان از آن دوست
بی‌حسرت از جهان نرود هیچ‌کس به در
الا شهید عشق، به تیر از کمان دوست» سعدی

🖊روح الله قاسمی

۸مرداد ماه روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی گرامی باد.

📌شیخ شهاب‌الدین سهروردی کسی است که مکتب فلسفی اشراق را بوجود آورد که بعد از مرگش وسعت یافت. سهروردی نظریه خود را در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم ارائه کرد. سهروردی را رهبر افلاطونیان جهان اسلام لقب داده‌اند. او خود فلسفه‌اش را حکمت اشراق نامیده بود که به معنای درخشندگی و برآمدن آفتاب است و اقوام لاتین آن را aurora consurgens نام نهاده‌اند.