سوگند به آن حس غریبانهٔ چشمت
بی یاد تو هرگز سخن آغاز نکردم

رفتی و دلم بست به سوی همه دَر را
جز روی تو دَر را به کسی باز نکردم

گفتم که بگویم غزلی لایق عشقت
حس غزلم را به تو ابراز نکردم

شب‌ها که به خاطر گذرد یاد عزیزت
در خواب به جز نام تو آواز نکردم

زنجیر به پای دل من بست نگاهت
بی حال و هوای تو که پرواز نکردم

#ارس_آرامی

مے شود گاهے بہ اشعارم غزال من شوی؟
مے شود وقت غمم همراہ حال من شوی؟؟

من قرارم با تو در شعر است مے دانم ولی..!
میشود یادت رود یڪ لحظہ مال من شوی؟!

میم آخر را بہ نامت مے شود گاهے نهم؟!
مالڪیت حس زیبایے است فال من شوی؟!؟

ماہ شب را جاے تو ، گاهے خطابش میڪنم..!
میشود ماهم شوے هر شب روال من شوی؟؟

مے تپد وقتے دلم با حس ناب شعرهات..!
مے شود قدرے مصمم در قبال من شوی؟!

من بہ عهدم با تو مے مانم ڪنارت با غزل..
مے شود یار من و جان خیال من شوی؟!

مهربانے با دلم ڪن، روزهاے پیش رو...!!
مے توانے بعد از این منع زوال من شوی..!

#برقی_احمد

در تمنای غزل در پی تفسیر توام

مست با خاطر تـو بسته به زنجیرتوام

در شب عشق، که عشاق به هم آمیزند

من کنار غم تـو خیره به تصویر توام...!

#مولانا

واژه واژه این غزل را غرق مهرت میکنم
دین و دنیای منی قصد سجودت میکنم


هستی و جانم تویی ، ای مظهر آرامشم
گاه گاهی بی جهت فکر نبودت میکنم


حرفی از رفتن مزن،جانم فدایت ای صنم
زندگی بی برم را  نذر چشمت میکنم


عمر من،ای تو دلیل زندگی و هست من
بیت بیت شعر را مشحون بودت میکنم


شاعرم،اهل دلم،از عشق تو بنوشته ام
این غزل را سنگ فرش زیر پایت میکنم

#فاضل نظری

باز ڪن آغوش گرمت را نمیدانے مگر


ڪنج آغوشت پناهِ خستگے هاے من است

#مهنازنجفی

شب است و خانه پر است از سکوتِ دلتنگی‌
قطار می زند از دور سوتِ دلتنگی‌
‌
گرفته ام،نفسم تنگ میشود گاهی‌
شبیه ساز غریب فلوتِ دلتنگی‌

به احتساب غمی که به سینه ام مانده‌
هزار ساله شدم،چون بلوطِ دلتنگی‌

چقدر خسته ام از شعرهای بی مقصد‌
چقدر خسته ام از این خطوطِ دلتنگی‌
‌
تو نیستی که ببینی تنیده در قلبم‌
چه تارهای غمی عنکبوتِ دلتنگی...‌
‌
‌
#سیداحمد_موسوی_علوی

الا اے حضرت معشوق منوّر ڪن جهانم را
ڪدامین چشم میفهمد بہ جز چشمت زبانم را

بہ بوے گلبن وصلت بہ سَر مستانہ مے آیم
ڪہ درد اشتیاق تو بُریدہ تابِ جانم را....

#راحم_تبریزی

گرفته بوی تو را خلوتِ خزانی من
کجایی ای گل شب‌بوی بی‌نشانی من؟

غزل برای تو سر می‌بُرم، عزیزترین!
اگر شبانه بیایی به میهمانی من

چنین که بوی تنت در رِواق‌ها جاری‌ست
چگونه گل نکند بغضِ جمکرانی من؟

عجب حکایت تلخی‌ست ناامیدشدن
شما کجا و من و چادرِ شبانی من؟

در این تغزّل کوچک، سرودمت ای خوب
خدا کند که بخندی به ناتوانی من

به پای‌بوس تو آیینه دستچین کردم
کجایی ای گل شب‌بوی بی‌نشانی من...؟

#سعید بیابانکی

چه حسی برتر از اینست بدانی دوستت دارد

بگوید غم مخور هستم، مگر جزتو که را دارم؟

#پروانه_حسینی

خسته، شعرم از سکوت سینه ی اقرارها
از صدای سایه ها و تلخی ِ تکرارها

پر شد از پاییز و حرفش دامن سبز دلم 
زخم خورده خاطرم از تیزی گفتارها

در دلم عشق تورا با مثنوی حک کرده ام
تا شوم افسانه از پیچ و خم  هنجارها

تا که پیدایم کنی از لابه لای خاطرات
گم شوم در قاب عکس کهنه ی دیوارها

بارها از وسعت تنهایی ام کوچیده ای
بر زمین افتاده دل با بال خونین بارها

آه از بیداد غم وقتی که مهمانم شب است
کی شود درمان دلم با بوسه ی دیدارها

#زیبا_حسینی_جیرندهی

دیدار تو آرامش جانم شده است
سرچشمه‌ی شورِ بی‌کرانم شده است

هر بار که لبخند تو پیدا گردد
یک لحظه‌ی ناب در جهانم شده است

#سید هدایت الله سادات

در خیـال خود تو را دریـــا تصور می‌کنم
خویش را یک ساحــل تنها تصور می‌کنم

تکدرختی خشک در خواب کلاغ خسته‌ام
در مسیــر بـــاد بی پـــروا تصور می‌کنم

هرکجا پا می‌گذاری پا به پایت می‌دوم من
در هوایت خویش را لیلا تصور میکنم

نیستـــی هرچنـــــد در کار دلم اما تو را
در میان خواب و در رؤیا تصور می‌کنم

روزهای خسته‌ای دارم، دلم دردآشناست
سینه‌ام را عاشــق شیدا ؛تصور می کنم

#شیدا_التيام