درهوایت بی بهانه جان ودل را می سپارم

لحظه هارا مثل مجنون در سراب و انتظارم

عـاشقی را با تمام پیچ وخم ها می شناسم

زندگی را پای عشـقت با وجودم می گذارم

#مهرنازلامعی

بـرای دیـدنـت پُـر از دلیـلِ عاشقانه ام
اگـر چـه بی اثـرشـده نـگاهِ دلبـرانـه ام

دوبـاره انتـظـارِ تـو دلیـلِ مانـدنم شده
وگرنه مثلِ ارگِ بم شکسته صحنِ خانه ام

بهــارِ آرزوی مـن، دوبـاره کـوچ می کند
قسم بـه آیه ی دلت، خزانِ بی نشانه ام

به هرکجا که میروی به خلوتِ خیالِ خود
پُـر از شـکوهِ بـارش و پُـر از غمِ شبانه ام

بـه انتطـارِ دیـدنت، نشستـم و نیامدی
شبۍکه می سُرودمت به ذوقِ شاعرانه ام

اگر غـزل سروده ام، فقط تـو را نوشته ام
تـویی غـزل،تـو قافیه، ردیفِ جاودانه ام

بیـا به نورِ چشمِ خودخراب کن خرابه ام
کـه می شود نگاهِ تـو ، بنـای آشیـانه ام

#میثم_دانایی
‌‌‎‌‌‎

تڪ تڪ ثانیه هایـے ڪه تو را ڪم دارم

ساعتم درد، دلم درد، جهانم درد است...

#معصومه_صابر

آمدے تا رازقی‌ها را به خنده وا ڪنی
عطر شیدایے به گوش اطلسے نجوا ڪنی

روبروے چشم من آرام بنشینے، سپس
قلب لرزان مرا صاحب شوے، ماوا ڪنی

در میان باغ و از بین هزاران شاخ گل
گلبهار از زلف من بر‌چینے و اغوا ڪنی

ڪلبه‌ے قلبم ڪه مهمانے به خود نادیده بود
یوسف ڪنعان شوے و مصرِ دل برپا ڪنی

تا بیفروزے شبانگاه دل افسرده‌ام
آفتابے ناگهان در مشت‌هایت، جا ڪنی

پشت پرچین دلم مرغ خیال آسوده بود
آمدے با دانه‌اے در برڪه‌اش غوغا ڪنی

در ڪنارت لحظه‌ها خوب است و حالم بهترین
خسروانه آمدے، شیرین شوے، شیدا ڪنی

#سعدی

باز هم اين دل سرگشته تو را ميخواهد
همچو مجنون شده ديوانه تو را ميخواهد

پای عهد تو من از جان و دلم  بگذشتم
دل سر گشته چه رندانه تو را ميخواهد

#عباس_زرين_كفش

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافیست
تو مرا باز رساندی به یقینم کافیست

قانعم بیشتر از این چه بخواهم از تو؟
گاه گاهی که کنارت بنشینم کافیست

گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم
گاهی از دور تو را خوب ببینم کافیست

آسمانی تو ! در آن گستره خورشیدی کن
من همین قدر که گرم است زمینم کافیست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه
برگی از باغچه ی شعر بچینم کافیست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز
که همین شوق ٬ مرا خوب ترینم ! کافیست

#محمد_علی_بهمنی

سوره ی عشقِ تـو را خواندم و شیدا شده ام

در وجـودِ تـو و احساسِ تـو ، پیـدا شده ام

مثل یک معجزه هستۍکه به من جان دادی

بـا تـو یک بـارِ دگـر، زنـده و احیـا شـده ام

#پونه_حاج_علیان

تمـامِ واژه های من بـه‌ نـامِ تـو ترانه شد
وَ نـامِ تـو بـه روی لب سرودِ عاشقانه شد

به انتظارِ ماهِ تو نشسته ام به پُشتِ شب
بیـا امیدِ شب شکن ، دلم پُر از بهانـه شد

بـه زیـرِ هـر قدم کنم نظاره ای به ردِ خود
که اشکِ دیدگانِ من به هرقدم جوانه شد

نگاهِ پـاکِ روشنت، نگاهِ بـا صفـای عشق
نگاهِ من بـه حُرمتت عظیم و بیکرانـه شد

تو ناخدای قلبـمی، و ساحلی بـه موجِ دل
وَ رودِ چشمِ عاشقم، به سمتِ تو روانه شد

نگینِ عشق و شادیت به تاجِ من جلا دهد
سرای قصرِ خالی ام بـه گوهرت خزانه شد

#محمد_امیری

کاش مۍبودی و باچشمِ خودت میدیدی

کـه چگونـه نفسم با غمِ تـو درگیر است!

#سوگل_مشایخی

سـلامِ من به تـو کز دیدنِ تو محرومم
گرفته حال و هـوایم ، نوشته ام خوبم

دلم برای تو تنگ است هوای غم دارم
تـو را بـرای نمـردن ، چقـدر کـم دارم

گـرفتـه پنجـره ها را ،هـوای شیدایی
تو کی بـرای همیشه دوباره  می آیی؟

تمـامِ سهمِ من از تـو، فقط سرابی بود
شبیهِ خاطره ای تلخ، شبیهِ خوابی بود

اگر چه روی کتـابم نـوشتـه ای قهـرم
بـرای دیـدنِ رویـت خرابِ این شهرم

غـزل بـرای تو گفتم، دلم سبک تر شد
صدای سرفـه ی قلبم دوبـاره بهتر شد

سلامِ من بـه تـو کز دیدنِ تو بی تابم!
نگاهِ صورتِ مـاهـت نشسته در قـابم

دلم برای تو تنگ است و خوب میدانم
برای بـوسه ی رویت همیشه می مانم

#علیمحمد_پورحسن

ای در درون جانم و جان از تو بی خبر
وز تو جهان پر است و جهان از تو بی خبر

چون پی برد به تو دل و جانم که جاودان
در جان و در دلی، دل و جان از تو بی خبر

#عطار

در دلت یک غم زیباست، دلم می‌گوید
خسته از شاید و اما ست، دلم می‌گوید

دل تو مثل غزل، مثل خدا، مثل سکوت
مثل یک کوچه تنهاست، دلم می‌گوید

دل سودایی من، ساده و سرشار و بزرگ
یک نفر مثل تو می‌خواست، دلم می‌گوید

من عقیده به غزل‌های تو دارم شاعر
غم اشعار تو زیباست، دلم می‌گوید

در نگاه تو پر از بخشش مروارید است
چشم تو پاسخ دریاست، دلم می‌گوید

ای خلاصه شده در چشم تو تندیس سکوت
پشت چشمان تو غوغاست، دلم می‌گوید

مثل یک سیب که از شاخه فرو می‌افتد
عشق هم حادثه ماست، دلم می‌گوید

کار من نیست غزل گفتن و اینجا ماندن
شاعری کار شماهاست، دلم می‌گوید

#ارس_آرامی

عاشق فصل خزانی؟ من خزانت می‌شوم
با همه بی‌رنگی ام، رنگین‌کمانت می‌شوم

تکیه کن بر شانه‌ام هر قدر می‌خواهی ببار
با همه بی‌جانی ام، آرام جانت می‌شوم

#ارس_آرامی