تویی که پاره ی تنی، تو با منی و بی منی
بگو که از کتاب دل مرا تو خط نمیزنی

منی که دل سپرده ام، ز دوریت فسرده ام
دقایق نبودنت، چه ذرّه ذرّه مُرده ام

مرا ز خاطرت نران، بمان کنار من بمان
خطوط ناب عشق را ز چشم عاشقم بخوان

نرو بمان که جان تویی، نگار مهربان تویی
برای قلب نیمه جان، نفس تویی توان تویی

شدی تو نور دیده ام، غمت به جان خریده ام
به شوق دیدن رخت، بدون پر پریده ام

بدان تویی همه کَسَم، به نام نامی ات قسم
منم که بی هوای تو، به قعر غصّه میرسم

#حامد_بیدل

آرامش ِبی نهایت ِجانی و بس
تصنیف ِخوش ِهزار دستانی و بس

هرچند نگفته ام به تو راز دلم
اندوه ِمرا فقط تو می‌دانی و بس

#شهراد_میدری

جرعه  جرعه  آه می ریزد ز چشمان ترم
شعله شعله  گر گرفته  آتش از خاکسترم

رفته ای و سینه ام از شور تب شاعرشده
می چکد  اشعار تر از  سطر سطر  دفترم

می سرایم  بافه بافه  از جدایی ها  غزل
تا  بسوزاند  جهان  را  شور  آتش گسترم

شانه هایت ساحل امواج  گیسوی  وصال
در  فراقت خشم طوفان می زند بر  پیکرم

سرخی انگور  گونه  مست  گیلاس  لبت
خوشه های  اخترت  شد  اعتبار  ساغرم

برکه، خاموش و سرای ماه تو خاموش تر
سایه ی ماتم نشسته  بر شب  ِ  نیلوفرم

شاخه های  ترد   تردید  نگاهم  سوختند
در  بهشت سبز چشمت ریشه دارد  باورم

#زیبا_حسینی_جیرندهی

چشم از پی آن دارم تا روی تو می‌بینم
دل را همه میل جان با سوی تو می‌بینم

تا جان بودم در تن رو از تو نگردانم
زیرا که حیات جان با روی تو می‌بینم

#عطار

بـرای دیـدنـت پُـر از دلیـلِ  عاشقانه ام
اگـر چـه بی اثـرشـده نـگاهِ دلبـرانـه ام

دوبـاره انتـظـارِ تـو دلیـلِ مانـدنم شده
وگرنه مثلِ ارگِ بم شکسته صحنِ خانه ام

بهــارِ آرزوی مـن، دوبـاره کـوچ می کند
قسم بـه آیه ی دلت، خزانِ بی نشانه ام

به هرکجا که میروی به خلوتِ خیالِ خود
پُـر از شـکوهِ بـارش و پُـر از غمِ شبانه ام

بـه انتطـارِ دیـدنت، نشستـم و نیامدی
شبۍکه می سُرودمت به ذوقِ شاعرانه ام

اگر غـزل سروده ام، فقط تـو را نوشته ام
تـویی غـزل،تـو قافیه، ردیفِ جاودانه ام

بیـا به نورِ چشمِ خودخراب کن خرابه ام
کـه می شود نگاهِ تـو ، بنـای آشیـانه ام

#میثم_دانایی

تویی دریامنم ماهی چنان دارم که می‌خواهی
بکن رحمت بکن شاهی که ازتومانده‌ام تنها

عذابست این جهان بی‌تو مبادا یک زمان بی‌تو
به جان توکه جان بی‌توشکنجه‌ ست و بلا بر ما

#مولانا

بنـام آنکه دلم را، بـه نامِ عشقِ تو کرد
کلامِ هرشب من را کـلامِ عشقِ تو کرد

هرآنچه درهمه عمرم بدست آمده بود
زمن ربود و مرا طفلِ خامِ عشقِ تو کرد

رمیده بـودم و وحشی غریب و نا آرام
مـرا اسیـر و گرفتـارِ دامِ عشقِ تـو کرد

تمامِ هستیِ من ،غصه بود و ماتم بود
تمامِ هستۍمن را به کام عشق تو کرد

مرا بـه عقل و تفکر نخوان.. می شنوم
که هرچه میشنوم را پیامِ عشقِ تو کرد

غـلامِ همـتِ آنـم کـه زیـرِ چرخِ  کبود
مرا ز غـم گذراند و غـلامِ عشقِ تـو کرد

به دست بوسۍاو میروم همین امشب
به شکرِ آنکه دلم را به نامِ عشقِ تو کرد

#محسن_نظری

.

بی تو دانی روزِمن در کنجِ غم چون می‌رود

خنده می‌آید به حالم، گریه بیرون می‌رود!

#واعظ_قزوینی

من هستـم و دوبـاره دلی بی قرارِ تو
این کوچه هاۍخستهٔ چشم انتظارِ تو

منظـومه ی بلنـدِ غـزل های نـازِ  من
خورشید هم ستـاره شود در مـدارِ  تو

زیبــاتــریـن  تَغّــزلِ  بـارانـیِ منـی
می بـالد عـاشقـانه غزل در  بهـارِ تـو

عطـری نجیب میوزد از  واژه های من
هرگز نبـوده این  همه شعـرم دچارِ تو

بخشیدم عاشقانه دلم را به  چشمهات
بـاشد کـه بی بهـانـه شود در کنارِ تـو

جایی کـه عشق نیز دچار تـو می شود
از مـن عجیب نیست شوم بی قرارِ تو

#رضا_قریشی_نژاد

چشم زیبای تو را قاب کنم کنج دلم ؟
یا برایش بگویم شعر از عمق دلم ؟

شور چشمان تو را آفرید آن خدا
تا تح شوق رود شور شادی به دلم

 #سهراب_ایمانی

چندیست که دلگیر شده حال و هوایم
درد است که افتاده در آهنگ صدایم

من دور شدم از خودم و از تو و از عشق
در بند هـــــزار دوزخ از سمت خدایم...

هرشب به فراق تو،در اندوه تو، بیدار...
هردم بدود بغض جهان پای به پایم

تو یک نفری...یک نفری...یک نفر اما
این یک نفر اندازه ی دنیاست برایم...

این قدر نگو رفتن تو دست خودت نیست!
اینقدر نخـــــواه گریه ام را بسُرایــــــم

برگرد و به این مُرده ی دیوانه بگو کیست...
این سایه ی محبوس که زنده ست به جایم

گر باز نمی گردی بده آدرست را...
تا حدِّاقل من به سراغ تو بیایم...

#خدیجه_نصیری

بیابنشین قلم امشب که میل گفتگو دارم
شکسته بغض سنگینی که هرشب درگلو دارم

بیا تا پرده بردارم من از اسرار این سینه
هزاران حرف ناگفته هزاران آرزو دارم....!!

#جواد الماسی

تاری از موی سرت کم بشود می میرم
آه! گیسوی تو درهم بشود می میرم

قلب من از تپش قلب تو جان می گیرد
آه! قلب تو پر از غم بشود می میرم

من که از عالم و آدم به نگاه تو خوشم
سهم چشمان تو ماتم بشود می میرم

مثل آن شعله که از بارش باران مرده ست
اشک چشم تو دمادم بشود می میرم

وقت بیماری و بی‌تابی من دست کسی
جای دستان تو مرهم بشود می میرم

جان من بسته به هر تار سر موی تو است
تاری از موی سرت کم بشود می میرم

#میثم_علیزاده