تا مثل هر شب باز هم باران ببارد
خود را به ابر شانه هایم می سپارد
 
 امشب دوباره  می رسد تا خاطراتی 
بر سطر سطر دفتر شعرم بکارد
 
می دانم آری، خوب مي دانم در اين شهر
سنگ صبوري جز من شاعر ندارد
 
«سارای» هر شب تا سحر در آسمانم
طوفاني از جنس زمستان مي گذارد
 
شب پرسه هامان رو به پايان است و او باز
يك دستمال نازك پر  گريه دارد
 
حالا دوباره وقت رفتن دست من را
محكم ميان دستهايش مي فشارد
 
او مي رود، او مي رود مثل شب پيش
اما خودش را پيش من جا مي گذارد

#جواد_ضمیری

ای ابرهای تیره ببارید جای من
شاید کمی سبک بشود بغضهای من

آیا کسی به پنجره زل می‌زند هنوز؟؟
اصلا به انتظار نشسته برای من ؟؟؟

من گم شدم میان دوراهی و در مسیر
یک همسفر نشد بدود پا به پای من

آرام باش قلب شکسته،  سکوت کن
قسمت نشد کسی بشود هم صدای من

در خواب دیده ام که سرانجام می‌رسد
روزی غریبه ای که شود آشنای من

امشب چقدر ساز دلم شور می‌زند
امشب چقدر دلنگرانم ، خدای من

#مریم_صفری

ضربِ دلم را ضربانش تویی
جان که مگو،گر همه جانش تویی

چشمِ تو گر تیر و مرا در نشان
خوش به تنم تا که کمانش تویی

#مسلم_خزایی_ژاکاو

ز دریای نگاهت من دُر نایاب می گیرم
حریر نور گویی از رخ مهتاب می گیرم

چنان در سینه بی تاب است دل از آتش عشقت
که از چشمان خود هر شب گلاب ناب می گیرم

عجب سودای شیرینیست این رویای روح افزا
به آغوشم تو را شبها اگر در خواب می گیرم

گوارای نگاهت باد ای جبریل شعر من
غزلهای روانی را که از محراب می گیرم

من آن آواره ی راهم که از خوش باوری اینجا
سراغ خانه ی آباد از سیلاب می گیرم

نظر بر وسعت دریاست واسع را و می دانم
ز سستی های خود جا در دل مرداب می گیرم

#سید_علی_کهنگی 

در خیالم با خیالت ، بی خیالِ سرنوشت
گر تو باشی در خیالم دوزخم باشد بهشت

با خیالت طی کنم عمر و ندانم سر گذشت
از وجودِ پاکِ تو، یزدان گِل و خاکم سرشت

#خوشنودی

بی‌خیالِ غصّه‌ها ای دوست ، چایت را بنوش
هرچه پیش آمد بدان نیکوست، چایت را بنوش

همچو برگی سبز ، غلتان باش در جریان رود
زندگی سرتاسرش جادوست ، چایت را بنوش

تکیه بر هرشانه‌ای دادی سرت را برندار
تا عسل بر شانه‌ی کندوست، چایت را بنوش

در نگاه آسمان ، عمر زمین یک لحظه است!
این زمین و آسمانِ اوست، چایت را بنوش

او که تا اینجا تورا آورده با خود می‌برد
قایقت را همچنان پاروست، چایت را بنوش

در محاق ماه چشم از آسمانت برندار
ماه چشم و آسمان ابروست، چایت را بنوش

عاشقی کن مثل قو بر برکه‌ی این زندگی
قو برای عاشقی الگوست ، چایت را بنوش

مهرورزی را اگر آیینه‌ی راهت کنی...
بر دلت آرامش آهوست ، چایت را بنوش

#پرویز_شالی

منم و دفتر شعری که پر از اسرار است
شرح دلتنگی و دیوانگی ام بسیار است

شهر را ناله ی دلتنگی من پر کرده
ناله هایم همه از حسرت یک دیدار است

بند بند بدنم چشم شده ، اما حیف
بین چشمان من و دیده ی او دیوار است

عشق از دست دلم خون جگر خواهد خورد
دیده چون دیده ی نادیده من خونبار است

خبر از حال دل تنگ نداری شاید
روز هر عاشق دلتنگ چو شامی تار است

قصه از غصه ی بسیار نوشتم امروز
درک کن حال دلی را که چنین غمدار است

#اسماعیل حاج علیان

در این اقلیم بارانی تو آفتابِ جهانم باش
کمی با چتر کیسویت نگهبان و پناهم باش...

ڪنون ڪز فرط دلتنڪَـی سال‌ها نخوابیدم
بیا در آغوش سوزانت میزبان خوابم باش..!!

#سپهر

تو نبودی و به پاهای خدا افتادم
دست بی رحم ترین ثانیه ها افتادم

تو نبودی و تب فاصله ها پیرم کرد
عاشق شعر شدم، شعر زمینگیرم کرد

مثنوی كردمت و شكر به جا آوردم
توی هر بیت فقط اسم تو را آوردم

آرزو کردمت و بغض نوشتم حالا
پای تو آب شده خشت به خشتم، حالا

قد یک خاطره گهگاه کنارم بنشین
نه عزیزم! خبری نیست، از آن دور ببین

گریه ی مرد غریب ست، ولی حادثه نیست
غرق رویای خودش بود، غریبانه گریست ،،،

#کاظم بهمنی

اگر غـزل سروده ام، فقط تـو را نوشته ام

تـویی غـزل،تـو قافیه، ردیفِ جاودانه ام

بیـا به نورِ چشمِ خودخراب کن خرابه ام

کـه می شود نگاهِ تـو ، بنـای آشیـانه ام

#میثم_دانایی

در خیالم من تو را دریایی از رویا کشیدم
بازتاب قطره‌ای در قاب یک دریا کشیدم

عاقبت یک جرعه آب خوش به جام زندگانی
حاصل این عاشقی را در بخارِ ها کشیدم

تا سحر با انعکاس درد خود در مرگ رویا
این چنین در قاب قلبم من تو را تنها کشیدم

همدلی کن همدم تنهای بی یار و غریبم
در خیالم چهره‌ات را مست و بی همتا کشیدم

می‌نویسم هر شبانگه خاطرات بودنت را
لابلای دفتر شعرم تو را آنجا کشیدم

بی تو بودن چون دلیلی غیر ویرانی ندارد
بوم دنیای دلم را چون شب یلدا کشیدم

عطر آغوش تو را نه، طعم خوب بوسه ها را
همچو باران در کویر تشنه ی لبها کشیدم

#بیژن_عظیمی

تو عاشقانه ترین فصلی از کتاب منی
غنای ساده و معصوم شعر ناب منی

رفیق غربت خاموش روز خلوت من
حریف خواب و خیال شب شراب منی

#حسین منزوی