اما نه عزیزم، پسر بودن فرق می‌کند...
آن‌ها آزادند،
از کوچه و خیابان نترسیده‌اند،
با هرکه بخواهند، حرف می‌زنند، می‌خندند،
کسی نگاه‌شان را به قضاوت نمی‌کشد.

نه نگران لباس‌شان‌اند، نه صدای خنده‌شان...
کسی نمی‌گوید "تو مگر دختر نیستی؟"
و هیچ‌کس از آن‌ها نمی‌پرسد که "چرا این وقت شب هنوز بیرونی؟"

پسر بودن یعنی دنیایت امن‌تر است،
نه اینکه آسان‌تر باشد،
اما کمتر به جرم بودنت محاکمه می‌شوی...

و ما دختران؟
ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که
هر قدم‌مان را باید هزار بار بسنجیم
تا مبادا فقط "دختر بودن‌مان" بهانه‌ای برای قضاوت باشد…

#دوشیزه_سادات

‌
‍
«تو هرگز واقعا یک انسان را
درک نخواهی کرد،
مگر از دیدگاه او نگاه کنی،
در پوست او بخزی
و مدتی با آن زندگی کنی.»
-
‍

‌
تذكر بأن الأبواب التي ستفتحها لهم،
ستتحمل مشقة إغلاقها  وحدك.
«یادت باشه درهایی که برای آنها
باز میکنی خودت تنهایی باید
زحمت بستنش بکشی.»
- ناشناس

عشق من اگر ظلم است،
پس بگذار ستمگرترینِ عالم باشم،
که این دل، جز با گناهِ دوست‌داشتنت آرام نمی‌گیرد…

#بهشت_ماندگار

اما هر روز بیشتر از دیروز به این جمله ایمان پیدا می‌کنم که: «قلب دختری را که پدرش شکسته باشد، هیچ مرد دیگری نمی‌تواند بشکند.»

مشاعره کنیم؟

پنجه بر مو میکشد آتش به قلبم میزند
تار موهایش چه زیبا نغمه سازی میکند

قد و قامت چون صنوبردر میان دلبران
رنگ رخسارش ز گُل ها پیش تازی میکند

هر کجا پا می نهد هنگامه بر پا میشود
چشم بد دور از نگارم یکه تازی میکند

من فدای خالقش کز بهر آراییدَش
واه که در حُسن و صفت چی بی نیازی میکند

در کمنت همین پست مشاعره...

و دست‌هایش را
از عقب بسته بودند
تا نکند
آزادی را
بر دیوارهای بلند خسته‌ی بالاحصار
نقاشی کند
و کابل
دوباره عروس قشنگ شعرها شود
همان شهر آرام
با آدم‌های کاکه‌اش

و تو کابل
تنها مانده‌یی
دفن درد‌های خودت شده‌یی
نه شاعر برای آسمانت سرود
و‌ نه قناریی
بر فراز باغ‌هایت پرید

گویی برایت
سکوت سرنوشت شده است
و زمستان تقدیر نانوشته ات

مگر تو باز
بدز خواهی داد؟
سبز خواهی شد؟
و ترانه‌ی معارف
از دریچه لیسه‌های دخترانه‌ات بلند خواهد شد ؟
نمی‌دانم
ولی تو زجز دیده‌یی
زخم خورده‌یی
و در این ظلمت تاریک
دفن شده‌یی
نمی‌دانم تا کی
ولی فراموش شده‌یی
فراموش
#مصطفی_خیام

مرا به حال خودم زرد زار بگذارید
دلم کرفته از این روزگار بگذارید

ولو نیاید و تا مرگ یاد من
مرا به حال خودم انتظار بگذارید

مرا به منصب و القاب سرخ سبز چه کار
شما تخلص تان را بهار بگذارید

به رسم خاطره پروانه های بی‌جان را
میان دفتر تان یادگار بگذارید

خوشا به حال شما دو‌چرخه رانی تان
مرا به چرخ زدن روی دار بگذارید

زمانه زهر هوا زهر خنده هایم زهر
مرا به حال خودم زهر مار بگذارید ..🔥🕊

#_عفیف‌باختری

‏در جهان سوم، حاکمان
‏از جیک‌جیکِ گنجشکان
‏و از انتشار رایحه‌ی گل‌ها
‏و بَق‌بَقِ کبوتران می‌هراسند؛
‏و دریا را—اگر پُرحرفی کند—
‏به زندان می‌افکنند.

‏برای حاکمانِ جهانِ سوم، دشوار است
‏که با اندیشه آشتی کنند
‏و قلم را تأیید...!

‏آیا گرگ می‌تواند با گوسفندان از درِ آشتی درآید؟

"نزار قبانی"

@SamaH_Ba_MawLana🌱

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در یکی از جنگ‌ها بود که جوانی آمد و گفت:
«ای رسول خدا! اگر در این جنگ کشته شوم، آیا گناهانم بخشیده می‌شود؟»
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
«آری، اگر در حال صبر و امید به پاداش خدا بجنگی، گناهانت پاک می‌شود.»

جوان گفت:
«من تا دیروز گناهکار بودم و کارهای بد می‌کردم، ولی اکنون توبه کرده‌ام و می‌خواهم جانم را در راه خدا بدهم.»

جنگ آغاز شد. این جوان شجاعانه جنگید تا اینکه شهید شد.
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بالای پیکرش آمد و فرمود:
«او راست گفت و خدا به وعده‌اش وفا کرد.»
یعنی همان‌گونه که آرزو داشت، خداوند تمام گناهان او را بخشید.

منبع: صحیح بخاری، کتاب الجهاد، حدیث شماره ۲۸۱۸ و روایات مشابه در صحیح مسلم

شخصیت من خیلی عجیب است...
من از تنهایی لذت میبرم، ولی آدم اجتماعی هستم!
بعضی وقتا ساکت، بعضی وقتا پر حرف!‏
بعضی وقتا مهربانم، بعضی وقتا جدی ام!
‏بعضی وقتا چیزای بزرگی را می‌بخشم، بعضی وقتا از کنار چیزای خیلی کوچکِ رد نمیشم!
یک وقتایی پررو و یک وقتایی خجالتی..
یک چیزی که اصلا درکش برای خود من دشوار است...
دیگران کنار بمانند. :)

#دوشیزه_سادات

بیشتر اوقات هم دمدمی مزاج...

‌
شخصیت تان خشک سرد جدی و در عین حال مهربان 🫶

دختر که باشی دوست داری کسی به کارت کار نداشته باشد فقط مشغول خودت باشی ساکت …
و جایی نرفتن🤝