ماجرا از این قرار اس که طبیعت رنگارنگ و زیبای تابستان،خود را به دست قطار زمان می سپارد
ایستگاه بعدی ما پاییز اس
مسافر های عزیز آنجا خورشید آرام می تابد
اميدوارم از فضای رمانتیک برگ های نارنجی و مزه خرمالو ها لذت ببرید
🙂‍↔️🍁🍂

از امام احمد بن حَنبَل (رَحِمَهُ الله) پرسیدند:

چگونه دروغ‌گویان را می‌شناسی؟
گفت: «از روی وعده‌هایی که می‌دهند.»

كَيْفَ تَعْرِفُ الْكَذَّابِينَ؟ قَال: بِمَوَاعِيدِهِمْ.

[الکامل لابن عَدي، ۱/۱۰۲]

الشَّعبي رَحِمَهُ الله می‌فرماید:

هرگاه چیزی شنیدی؛ بنویس‌اش

اگرچه بر روی دیوار.

پ‌ن: کنایه از اهمیت نوت برداری از موارد مهم.

" إِذَا سَمِـعْـتَ شَيْـئـاً ؛ فَاڪْتُـبْـهُ ، وَلَـوْ فِـي الْحَـائِـطِ ".

[العِـلـمـ لِأبـي خَيثَـمَة، صـ | ٣٤]

حالی مه کریش کپور زندگی خوده از کجا پیدا کنم؟💔

از تو مانده‌خاطراتی تلخ و شیرین یاد من... 🥀

ای‌که می‌دانی نَدارم غیر درگاهت‌پناهی💚🌱

تاریکی‌بکام...

بزرگترین آرامش در نشناختن دیگران و شناختن خود انسان است..
َ

لبخند پیامبر صلی الله علیه وسلم و راز انگورهای تلخ 🍇✨

من تنها دلم می‌خواست که آدم‌ها
اگر مرهم نیستند، زخمِ تازه هم نباشند.

#مخفی

می دانست که در برابر جهان به این بزرگی تنهاست.
خوابید.

#کاپی

حکایت حضرت بلال در فراق پیامبر ﷺ


این حکایت را هزار بار هم بخوانی باز هم کم است

حضرت بلال - رضى الله عنه - بعد از رحلت رسول الله - صلى الله عليه وسلم- ديگر نتوانست در مدينه زندگى كند.

كوچه هاى مدينه، بلال را از محبت رسول الله - صلي الله عليه وسلم - و نبودش جا نمى داد.

از حضرت ابوبكر صديق - رضی الله عنه - اجازه خواست
و به سرزمين شام (سوريه) رفت
و در آنجا ازدواج كرد و سكونت گزيد.

روزى از روزها، از خواب بيدار شد، در حالی که گريه مى كرد.

همسرش پرسيد:

چه شده، اى بلال كه گريه مى كنى؟

گفت: رسول الله - صلي الله عليه وسلم - را در خواب ديدم.

برايم گفت:

اى بلال! اين چه جفاست كه به حق ما مى كنى؟
چرا به ديدار من نمى آيى!؟

همسرش توشه سفرش را آماده كرد و گفت:

برو به زیارت پيامبر.

بلال به مدينه رسيد؛

حضرت ابوبكر و حضرت عمر - رضي الله عنهما - او را در آغوش گرفته

و از خوشحالى اشك می ريختند.

حضرت ابوبكر از بلال تقاضا كرد تا أذان بدهد.

بلال عذرخواهی کرده و گفت:

اى جانشین پیامبر!

بعد از رسول الله من ديگر أذان نگفته و نمى توانم.

حضرت عمر - رضي الله عنه - نیز اصرار كرد، اما بلال نپذيرفت.

او به حجره ى حضرت عايشه - رضی الله عنها - رفت

و در کنار مرقد مطهر رسول الله - صلي الله عليه وسلم - نشست و چشمانش پر اشک شد.

سیدنا حسن و سیدنا حسين - رضی الله عنهما - نزدش آمدند.

هر دو را در آغوش گرفته و گفت:

بوى خوش و مبارک جدّتان را مى دهيد.

آنها از وی تقاضا كردند كه أذان بدهد.

بلال نتوانست درخواست آن دو را رد كند.

لذا به همان مکانی كه همیشه در زمان رسول الله اذان میگفت، رفته و شروع كرد:

الله اكبر الله اكبر
يكباره مردم مدينه تكان خوردند كه پيامبر دوباره مبعوث شده،
وقتى بلال گفت:

اشهد ان لا إله الا الله
زن و مرد، پير و جوان، همه از خانه ها سراسيمه به سوى مسجد النبی دويدند،

همين كه بلال به
أشهد ان محمد رسول الله
رسید، گلويش گير كرد و دیگر نتوانست ادامه دهد.
چنان گريه و فغان در مدينه افتاد كه غم آنروز، بعد از رحلت رسول الله - صلی الله علیه و سلم - در تاريخ مدينه سابقه نداشت.

بلی! عشق رسول الله در قلب بلال بود كه جرقه اش همه را تكان داد.

💞┈••✾•اللَّهُمِّ صل وسَـلِّم علَى نَبِينَا םבםבﷺ┈••✾•💞