« ای موذن، بعد اتمام "اذانت"جان من
اندکی هم با همان سوز و نوا، از "آن"بگو »

در اندوه خویش آرام بنظر میرسید
در حالی که قلبش از جنگ‌های بی‌پایان خسته بود:)❤️‍🩹

این را همیشه یادت باشه
بیـــخیــــالی،
تنها راه تحمل رفتار عجیب آدمهاست..

در اندوه خویش رام به نظر میرسید
در حالی که هنوز جنگی میان قلب مغزش ادامه داشت

برای کسی که به آفتاب حساسیت دارد، پایان تابستان نه یک تغییر فصل، بلکه نعمتی آرام‌بخش است... انگار نسیم پاییز برایش نوید آسودگی می‌آورد.

#دوشیزه_سادات

سلام بر تو که قبل از تنم ؛ غمم‌ را به آغوش کشیدی...

خب، تصمیم گرفتم خودم ره نیست کنم از تلگرام...
کانالمم که بی‌سرپرست می‌مانه، گفتم او ره هم نیست کنم، تا هردو باهم بریم به تبعید! 👩‍🦯
اصلاً یک کوچ دسته‌جمعی به دنیای بی‌اعصابی‌ها...
کسی خواست دنبالم بگرده، باید بیایه دنیای واقعی، اونم با قهوه! ☕
في أمان الله 👩‍🦯

راز آرامش دل


آرامش را در میان مردم، مال و مقام جستجو مکن، زیرا آن‌ها همه ناپایدار و گذرا هستند.
آرامش حقیقی تنها در یاد خداست، همان‌گونه که پروردگار فرمود:
﴿أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ﴾ [الرعد: ۲۸]

بسیاری از مردم در پی آرامش، به سراغ دنیا می‌روند، اما هرچه بیشتر جمع کنند، تشنگی‌شان بیشتر می‌شود. زیرا دنیا مانند آب شور دریاست؛ هرکه بیشتر بنوشد، تشنه‌تر می‌شود.

پس ای برادر و خواهر مؤمن! اگر دل تو پریشان است و اندوه بر قلبت سایه افکنده، به نماز پناه ببر، به دعا رو کن، و ذکر خدا را تکرار کن.
این همان کلیدی است که غم را می‌زداید و نور امید را در دل روشن می‌کند.

✍ نویسنده: د. عائض القرني
📖 مترجم: منار

@manar_2_2

#تربیت_اسلامی

"بيداری اسلامی باید این را بداند که این دو وظيفه (يعنى دعوت و تربیت)، وظایف ساده‌ای نیستند و نیز بايد بداند که در راه تحقق آنها نمی‌بایست عجله کرد
اما
باید دانست که در زمينه‌ی تربیت، موانعی وجود دارد از جمله اینکه در جهان اسلام ما، افراد الگو بسیار کم هستند! و حركت اسلامی قبل از اينكه به تعداد کافی، مربیانی را برای تربیت مردم آماده کند با سرعت زیاد متوجه کار تربیت شده است.
امروزه ما با پدیده‌ی کمبود مربیان از یک سو و استقبال زیاد قشر جوان از دین از سوى دیگر، مواجه هستیم.

با وجود کمبود مربی، خود مفهوم تربیت نیز در ذهن بسیاری، آن گونه که باید فهمیده شود فهمیده نشده است".

منبع: کتاب لااله الاالله روح زندگی از محمد قطب رحمه الله

واقع معاصر ما