و چقدر محتاجم به در آغوش گرفتن و همراهی کردن با اشک هایت؛

کنار پنجره سیگار میکشید
خسته بود اونقد خسته که یادش رفت بعد از آخرین پُک سیگارشو پرت کنه پایین نه خودشو...

‏از اینکه همیشه یجای زندگی میلنگه خستم؛

ارغوان، تو برافراشته باش؛ تو بخوان نغمه‌ی ناخوانده‌ی من.

-

دوست داشتن یک مجموعه رفتاره، یه جمله نیست.

The floor seemed wonderfully solid. It was comforting to know I had fallen, and could fall no further.

عجب سالی بود این ۱۲ روز.

‏والا نمیدونم تابستونه، افسردگیه یا کلا زندگیمه

افسردگیه قبل از زاییدن کنکوره