در واقعیت شخصیتی که دارم می‌سازم خیلی اوکیه.
کمتر به آدما اهمیت میدم،سرکاراشون حرص نمیخورم ، یه سریاشونم کلا انداختم دور...به هرحال از وقتی این روتینو شروع کردم که حرفارو هدایت کردم وضعیت اعصابم خیلی ارومتره.

تو طوری درباره‌ی درد حرف میزنی انگار چیز مهمی نیست، انگار همه چی خوبه. ولی‌‌ میدونم که حس‌ میکنی یه تیکه از وجودت در درونت مرده.

– ماتیلدا، هری استایلز

هیچوقت با دیلی هایی که با نظم و ترتیب پست میزارن و فعالیت میکنن و بیش از حد چالش فور میکنن کنار نیومدم، دیلی باید از اعماق قلب و تموم احساساتی که دارید باشه.
(نظر شخصیمه)

من هر روز مثل بچه ها: برگشتن از مدرسه مثل فشنگ در اوردن لباسام و دست صورت شستن تا مامانم نهار بیاره بشینم کارمن سندیگو ببینم.

دوران تینیجریم داره به افتضاح ترین حالت ممکن پیش میره و من کاری از دستم بر نمیاد و تو مزخرف ترین حالت ممکن میگذرونم درحالی که این دوران حتی قرار نیست دیگه برگرده...

نمیخوام انقد مزخرف بگذره.