کاش میشد با همین هوای امروز تهران، مشهد میبودم و تو مسجد گوهرشاد روبهروی گنبد مینشستم و فقط نگاهش میکردم.
وخیم بودن حالم رو میشه از مقدار فنجون قهوهای که روزانه میخورم فهمید؛ روزایی که خوبم هیچی. دیروز و امروز؟ جمعاً ۱۲ تا.
هزاربار سرم خورد به سنگ اما تهشم به این جمله رسیدم که به وایب اولیه که از برخورد با آدما میگیری، اعتماد کن.
اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راههای وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو.
برام سواله حقیقتا چرا هیچجا به رسم سال های گذشته اطلاع رسانی مراسم دعای عرفه رو نذاشته امسال؟
خیلی بهش فکر میکنم ولی درموردش با کسی حرف نمیزنم. و این شاید غمانگیزترین و درستترین کار باشه.