Маленькая гісторыя пра Пушкіна і Адама Міцкевіча з кнігі "Філаматы і філарэты" Кастуся Цвіркі
Аднаго разу пры сустрэчы Пушкін, саступаючы Міцкевічу дарогу, сказаў смехам: "З дарогі, двойка -- туз ідзе!" На гэта Міцкевіч быццам бы адказаў так: "Казырная двойка і туз б'е!"
Аднаго разу пры сустрэчы Пушкін, саступаючы Міцкевічу дарогу, сказаў смехам: "З дарогі, двойка -- туз ідзе!" На гэта Міцкевіч быццам бы адказаў так: "Казырная двойка і туз б'е!"
🙏15👍8🔥2
Як я б хацела прачытаць усе лісты філаматаў! Вось было б цудоўна, калі б такая кніжка была.
А пакуль пакіну некалькі мілых выразак з лістоў Адама Міцкевіча да сваіх сяброў.
💗"Кавальская не рабіла на мяне аніякага ўражання да таго часу, пакуль я не заглядзеўся на яе, калі яна дзьмухала на жар пад кававым чайнікам! Адкуль жа гэта? Румянец, а хутчэй нагрэты жарам твар, які іншаму воку не здаўся б нечым сентыментальным, прывабным, мяне ж прымусіў убачыць у яе асобе анёла і г.д. і г.д., словам, я вырашыў не быць у Кавальскіх цэлыя два месяцы" - да Яна Чачота
💗"Тваё дзіўнае сумнае пісьмо я атрымаў у Рыме. Там было некалькі слоў ад Марыі. Убачыўшы яе почырк, я так расчуліўся, што плакаў, як дзіця. Гэта былі першыя слёзы пасля развітання з Чачотам і Занам. Ніколі ўжо нам болей не ўбачыцца" - да Ігната Дамейкі
🍺"Стафан Зан займаўся арганічнай хіміяй і гнаў піва з буракоў разам з нейкім майстрам-немцам, але, здаецца, спекуляцыя гэта ўсё не ідзе на лад" - да Ігната Дамейкі
А пакуль пакіну некалькі мілых выразак з лістоў Адама Міцкевіча да сваіх сяброў.
💗"Кавальская не рабіла на мяне аніякага ўражання да таго часу, пакуль я не заглядзеўся на яе, калі яна дзьмухала на жар пад кававым чайнікам! Адкуль жа гэта? Румянец, а хутчэй нагрэты жарам твар, які іншаму воку не здаўся б нечым сентыментальным, прывабным, мяне ж прымусіў убачыць у яе асобе анёла і г.д. і г.д., словам, я вырашыў не быць у Кавальскіх цэлыя два месяцы" - да Яна Чачота
💗"Тваё дзіўнае сумнае пісьмо я атрымаў у Рыме. Там было некалькі слоў ад Марыі. Убачыўшы яе почырк, я так расчуліўся, што плакаў, як дзіця. Гэта былі першыя слёзы пасля развітання з Чачотам і Занам. Ніколі ўжо нам болей не ўбачыцца" - да Ігната Дамейкі
🍺"Стафан Зан займаўся арганічнай хіміяй і гнаў піва з буракоў разам з нейкім майстрам-немцам, але, здаецца, спекуляцыя гэта ўсё не ідзе на лад" - да Ігната Дамейкі
❤13👍3🔥1
💗Вы можаце падтрымаць мяне і мой канал!💗
BLIK +48577430238
Revolut 4165987034787524 03/27 ці @liliyap3hy
BLIK +48577430238
Revolut 4165987034787524 03/27 ці @liliyap3hy
❤10
Hey, Moon! pinned «💗Вы можаце падтрымаць мяне і мой канал!💗 BLIK +48577430238 Revolut 4165987034787524 03/27 ці @liliyap3hy»
Ян Чачот назваў верш "Толькі Айчына і Зося" (Зося - дзяўчына, ў якую ён быў закаханы).
Ну а як жа!
Ну а як жа!
🔥10👍2🥰2😁1
А вось з ліста Яна Чачота да Адама Міцкевіча (ну якія ж яны коцікі❤️):
💗"Успомніўшы цябе, мы ўсе разам засумавалі. Але ўсякія турботы тонуць у добрым пітве. Выпілі за тваё здароўе. Каб ты быў здаровы і заўсёды шчаслівы!
Віно падбадзёрыла нас, і мы заспявалі тваю одку"
💗"Успомніўшы цябе, мы ўсе разам засумавалі. Але ўсякія турботы тонуць у добрым пітве. Выпілі за тваё здароўе. Каб ты быў здаровы і заўсёды шчаслівы!
Віно падбадзёрыла нас, і мы заспявалі тваю одку"
❤18😁5🍾2
А між іншым малодшы брат Адама Міцкевіча Аляксандр быў першым прафесарам юрыдычнага факультэта ў Кіеўскім універсітэце. Быў прафесарам і дэканам юрыдычнага факультэта Харкаўскага ўніверсітэта.
Хоба!
Хоба!
❤21🔥4👍1😱1
Hey, Moon!
Вось я і дачытала "Смажаныя зялёныя памідоры ў кавярні Палустанак" Фэнні Флэгг Першая думка, якая мне прыйшла пасля прачытання: "Эх, добрая гісторыя". І так, сапраўды, гэта проста добрая гісторыя з занадта "салодкім" канцом. Я ўжо чытала гэты твор у годзе…
Сёння вось што пабачыла.
А Кізі чытала ў СІЗА г. Баранавічы.
А Кізі чытала ў СІЗА г. Баранавічы.
🔥8🗿3😱2
Госпадзе божа.
Я дачытала нарэшце "Загадкавае начное забойства сабакі" Марка Хэдана.
Наогул я вельмі люблю такі стыль апавядання, калі ад імя дзіцёнка або падлетка. Але. Мне было складана чытаць кнігу таму, што потым становіцца зразумелым, што Крыстафер хварэе на аўтызм.
Там драма. І забойства сабакі толькі пачатак.
Так, недзе на сярэдзіне прыкладна, адказ на пытанне "хто забіў сабаку суседкі міс Шырз" даецца. Але сачыць за гісторыяй ад гэтага становіцца не меней цікава.
Я чытала твор з пачуццём нейкай трывогі і безнадзейнасці. Вось так было ў мяне.
Крышачку пры Крыстафера.
Яму 15 гадоў.
Два гады таму яго маці памерла.
Ён не есць жоўтую і карычневую ежу.
Любіць матэматыку.
Ніколі не хлусіць.
Баіцца натоўпу.
Ну я б не чытала другі раз. Такое вось у мяне.
Я дачытала нарэшце "Загадкавае начное забойства сабакі" Марка Хэдана.
Наогул я вельмі люблю такі стыль апавядання, калі ад імя дзіцёнка або падлетка. Але. Мне было складана чытаць кнігу таму, што потым становіцца зразумелым, што Крыстафер хварэе на аўтызм.
Там драма. І забойства сабакі толькі пачатак.
Так, недзе на сярэдзіне прыкладна, адказ на пытанне "хто забіў сабаку суседкі міс Шырз" даецца. Але сачыць за гісторыяй ад гэтага становіцца не меней цікава.
Я чытала твор з пачуццём нейкай трывогі і безнадзейнасці. Вось так было ў мяне.
Крышачку пры Крыстафера.
Яму 15 гадоў.
Два гады таму яго маці памерла.
Ён не есць жоўтую і карычневую ежу.
Любіць матэматыку.
Ніколі не хлусіць.
Баіцца натоўпу.
Ну я б не чытала другі раз. Такое вось у мяне.
👍17🤔3😱1
Калі чытаць кнігі?
Я чытаю ў транспарце па дарозе на працу. У адзін бок выходзіць 40 хвілін.
Не заўсёды мне і хочацца. Часам я проста гляджу ў вакно ці слухаю музыку.
Я чытаю перад сном. Хвілін 15 недзе.
І ўсё.
Зараз у мяне даволі шчыльны графік.
Я нарэшце пайшла на англійскую мову і ў спортзалу 💪
Дзяліціся і Вы, як знаходзіце час на кнігі? Ці ёсць у Вас сілы іх чытаць? Як шмат Вы чытаеце?
Пішыце ўсё-ўсё!
Я чытаю ў транспарце па дарозе на працу. У адзін бок выходзіць 40 хвілін.
Не заўсёды мне і хочацца. Часам я проста гляджу ў вакно ці слухаю музыку.
Я чытаю перад сном. Хвілін 15 недзе.
І ўсё.
Зараз у мяне даволі шчыльны графік.
Я нарэшце пайшла на англійскую мову і ў спортзалу 💪
Дзяліціся і Вы, як знаходзіце час на кнігі? Ці ёсць у Вас сілы іх чытаць? Як шмат Вы чытаеце?
Пішыце ўсё-ўсё!
🔥22👍4❤1
Хто з Вас хоць раз піў піва - ставім 👍. Бо гаворка пойдзе пра
"Таварыства аматараў выпіць і закусіць" (або як яго яшчэ называюць "ТАВіЗ") - было свторана прыкладна ў 1920-ых гадах.
У гэтае таварыства ўваходзілі такія пісьменнікі, як Міхась Багун (які і прыдумаў назву), Алесь Дудараў, Максім Лужанін, Юлі Таўбін, Уладзімір Хадыка ды іншыя.
Удзельнікі ТАВіЗ збіраліся не ў афіцыёзных залах і кабінетах, а зібраліся ў шынках і піўных, дзе за келіхам спіртнога чыталі свае вершы і абмяркоўвалі іх.
Канешне, выпіўка была не галоўным атрыбутам такіх пасяджэнняў. Акцэнт рабіўся на незалежнасці згуртавання, на непакорнасць партыйным ідэолагам і цэнзарам. Разняволенасць, вальнадумства, свабода творчасці. Яе ўдзельнікі сапраўды вялі багемны (ці блізкі да яго) лад жыцця.
«На паседжаньнях багемы без старшыні і сакратара за кухлем ці кілішкам чыталіся творы, якія пісалі для сябе, а не для друку. Тут кожны адчуваў сябе самім сабой, тут скідваліся тыя «маскі», пра якія прыгадваў Язэп Пушча», — пісаў Юрка Віцьбіч.
ў 1937 годзе многія ўдзельнікі таварыства былі арыштаваныя, расстраляныя альбо адпраўленыя ў лагер. Толькі Эдуард Самуйлёнак памёр у 1939 годзе не ў турме – ад сухотаў. Дзеячаў, з якіх мог складацца ТАВІЗ, ужо не было.
"Таварыства аматараў выпіць і закусіць" (або як яго яшчэ называюць "ТАВіЗ") - было свторана прыкладна ў 1920-ых гадах.
У гэтае таварыства ўваходзілі такія пісьменнікі, як Міхась Багун (які і прыдумаў назву), Алесь Дудараў, Максім Лужанін, Юлі Таўбін, Уладзімір Хадыка ды іншыя.
Удзельнікі ТАВіЗ збіраліся не ў афіцыёзных залах і кабінетах, а зібраліся ў шынках і піўных, дзе за келіхам спіртнога чыталі свае вершы і абмяркоўвалі іх.
Канешне, выпіўка была не галоўным атрыбутам такіх пасяджэнняў. Акцэнт рабіўся на незалежнасці згуртавання, на непакорнасць партыйным ідэолагам і цэнзарам. Разняволенасць, вальнадумства, свабода творчасці. Яе ўдзельнікі сапраўды вялі багемны (ці блізкі да яго) лад жыцця.
«На паседжаньнях багемы без старшыні і сакратара за кухлем ці кілішкам чыталіся творы, якія пісалі для сябе, а не для друку. Тут кожны адчуваў сябе самім сабой, тут скідваліся тыя «маскі», пра якія прыгадваў Язэп Пушча», — пісаў Юрка Віцьбіч.
ў 1937 годзе многія ўдзельнікі таварыства былі арыштаваныя, расстраляныя альбо адпраўленыя ў лагер. Толькі Эдуард Самуйлёнак памёр у 1939 годзе не ў турме – ад сухотаў. Дзеячаў, з якіх мог складацца ТАВІЗ, ужо не было.
👍44❤6💋1
Алесь Бяляцкі
Упарта не разумеў, чаму так несправядліва мала ў нашым жыцці месцы для яе (беларускай мовы). Некалькі разоў задаваў гэтае пытанне "класусе", як мы называлі Антаніну Міхайлаўну. Яна штораз адказвала, што кожны можа размаўляць на той мове, на якой хоча: ці па-руску, ці па-беларуску.
Але мяне не задавальняў такі адказ. Талерантнасць гэтая была ўяўная і няшчырыя. Яна не давала ніякіх шанцаў для беларускай мовы. І гэта выклікала ў мяне нязгоду і абурэнне. Я часам знарок ужываў беларускія словы, выразы, сказы, выказваўся і ў класе, і сярод сваіх сяброў за беларускую мову.
Упарта не разумеў, чаму так несправядліва мала ў нашым жыцці месцы для яе (беларускай мовы). Некалькі разоў задаваў гэтае пытанне "класусе", як мы называлі Антаніну Міхайлаўну. Яна штораз адказвала, што кожны можа размаўляць на той мове, на якой хоча: ці па-руску, ці па-беларуску.
Але мяне не задавальняў такі адказ. Талерантнасць гэтая была ўяўная і няшчырыя. Яна не давала ніякіх шанцаў для беларускай мовы. І гэта выклікала ў мяне нязгоду і абурэнне. Я часам знарок ужываў беларускія словы, выразы, сказы, выказваўся і ў класе, і сярод сваіх сяброў за беларускую мову.
❤24🥰8✍4💋1
Хачу падзяліцца відэа пра ТАВІЗ, якое я зняла для Нашай Нівы❤️
https://vm.tiktok.com/ZMj1t11Fw/
https://vm.tiktok.com/ZMj1t11Fw/
❤7👍3🔥2💋1
Ужо некалькі дзён думаю, як расказаць вам пра кнігу "Негвалтоўныя зносіны" Маршалла Разэнберга, якую чытаю паміж мастацкай літаратурай (зараз я яшчэ чытаю Агату Крысці і Алеся Бяляцкага). Пра яе даведалася на трэнінгу па wendo (гэта трэнніг па самаабароне і выбудоўванні сваіх асабістых межаў для жанчын, калі кароценька).
У мяне заўсёды былі праблемы з прагаворваннем сваіх пачуццяў і жаданняў. Мне заўсёды здавалася, што гэта элементарна, мае думкі і пачуцці відавочны (калі і ў вас было такое, то ставім 👍).
Ну але так не працуе.
У кнізе "Негвалтоўныя зносіны" аўтар прапаноўвае нам звяртацца да пачуццяў і матываў суразмоўцы. Ніколі не асуджаць і станавіцца ў пазіцыю псіхолага, слухаць і адгадываць.
Хех. У мяне праблемы з разуменнем сваіх пауццяў, а тут я павінна яшчэ зразумець чужыя. Цяжка.
Як, на погляд аўтара, павінна выглядаць гутарка.
1. Назірнні
2. Пачуцці
3. Патрэбы
4. Просьбы
Мая самая любімая глава пра гнеў. Як правільна дзейнічаць, калі ты хочаш разадраць чалавека на часткі.
Карацей кажучы, калі вы злуецеся на чалавека, вы злуецеся не на яго, а на вобразы і інтэрпрэтацыі ў вашай галаве. І аўтар прапануе нам задаць сабе пытанне "я злуюся, таму што мне патрэбна..."
У моманце гневу ў нас ёсць выбар:
1. Абвінаваціць сябе
2. Абвінаваціць іншых
3. Адчуць свае пачуцці і патрэбы
4. Адчуць пачуцці і патрэбы іншага
Так бывае, што там не да выбару. Хочацца забіць чалавека прама тут і зараз. Так вось па меркаванні Разэнберга, нам трэба ўмець правільна выражаць свой гнеў. І ён зноў дае нам на гэта алгарытм:
1. Зрабіць паўзу. Дыхаць (у мяне часта з'яўляецца жаданне паставіць час на паўзу і харашэнька ўсё абдумаць, я заміраю. Можна так і сказаць суразмоўцу, маўляў, дай-ка мне абдумаць пару секунд)
2. Вызначыць думкі, што асуджаюць
3. Наладзіць кантакт са сваімі пачуццямі
4. Выказаць свае пачуцці і незадаволеныя патрэбы
У мяне скончваецца дазволенная колькасць сімвалаў у тг. Далучаю некалькі картак па негвалтоўным зносінам.
Ну а цяпер з гэтымі ведамі я адпускаю вас у жыццё!
У мяне заўсёды былі праблемы з прагаворваннем сваіх пачуццяў і жаданняў. Мне заўсёды здавалася, што гэта элементарна, мае думкі і пачуцці відавочны (калі і ў вас было такое, то ставім 👍).
Ну але так не працуе.
У кнізе "Негвалтоўныя зносіны" аўтар прапаноўвае нам звяртацца да пачуццяў і матываў суразмоўцы. Ніколі не асуджаць і станавіцца ў пазіцыю псіхолага, слухаць і адгадываць.
Хех. У мяне праблемы з разуменнем сваіх пауццяў, а тут я павінна яшчэ зразумець чужыя. Цяжка.
Як, на погляд аўтара, павінна выглядаць гутарка.
1. Назірнні
2. Пачуцці
3. Патрэбы
4. Просьбы
Мая самая любімая глава пра гнеў. Як правільна дзейнічаць, калі ты хочаш разадраць чалавека на часткі.
Карацей кажучы, калі вы злуецеся на чалавека, вы злуецеся не на яго, а на вобразы і інтэрпрэтацыі ў вашай галаве. І аўтар прапануе нам задаць сабе пытанне "я злуюся, таму што мне патрэбна..."
У моманце гневу ў нас ёсць выбар:
2. Абвінаваціць іншых
4. Адчуць пачуцці і патрэбы іншага
Так бывае, што там не да выбару. Хочацца забіць чалавека прама тут і зараз. Так вось па меркаванні Разэнберга, нам трэба ўмець правільна выражаць свой гнеў. І ён зноў дае нам на гэта алгарытм:
1. Зрабіць паўзу. Дыхаць (у мяне часта з'яўляецца жаданне паставіць час на паўзу і харашэнька ўсё абдумаць, я заміраю. Можна так і сказаць суразмоўцу, маўляў, дай-ка мне абдумаць пару секунд)
2. Вызначыць думкі, што асуджаюць
3. Наладзіць кантакт са сваімі пачуццямі
4. Выказаць свае пачуцці і незадаволеныя патрэбы
У мяне скончваецца дазволенная колькасць сімвалаў у тг. Далучаю некалькі картак па негвалтоўным зносінам.
Ну а цяпер з гэтымі ведамі я адпускаю вас у жыццё!
👍14💋1
Партыя аматараў піва
Такая палітычная партыя існавала ў Беларусі з 1993 па 1997 год. Стварыў яе і ўзначальваў студэнт хімфака Андрэй Рамашэўскі.
У 1995 годе сяброў партыі налічвалася каля 2500, сярод якіх быў Міхаіл Анемпадыстаў (стваральнік сімволікі партыі), Лявон Вольскі і іншыя.
Сімвалам партыі з'яўляўся вожык з куфлям піва і бела-чырвона-белым сцяжком.
Мела партыя і ўстаў, па якім галоўнай мэтай з'яўлялася барацьба за чысціню і якасць айчыннага піва, дзяржаўная незалежнасць і нейтралітэт Беларусі. Выдавалася і пасведчанне.
Удзельнікам(цай) партыі мог стаць любы беларус ці беларуска, якім споўнілася 18 гадоў.
На з'ездах партыі цанілася цвярозая галава. Той, хто браў боьш за 4 куфля піва, не мог прымаць удзел у галасаваннях.
Партыя аматараў піва не абышлася і без адметных акцый. Так, у 1994 годзе 15 лютага ўдзельнікі ПАП нахаляву (хто любіць піва нахаляву - ставім ❤️) раздавалі на плошчы Незалежнасці піва і сасіскі.Па дарозе з акцыі актывістаў партыі арыштавалі і трымалі ў пастарунку двое сутак. У выніку быў складзены пратакол аб парушэнні правілаў продажу 100 кілаграмаў сасісак. Быў затрыманы нават дырэктар крамы, які прадаў тыя сасіскі.
Партыя не змагла трапіць у парламент з-за выбарчай сістэмы, і ў 1996 фактычна спыніла сваё існаванне
Такая палітычная партыя існавала ў Беларусі з 1993 па 1997 год. Стварыў яе і ўзначальваў студэнт хімфака Андрэй Рамашэўскі.
У 1995 годе сяброў партыі налічвалася каля 2500, сярод якіх быў Міхаіл Анемпадыстаў (стваральнік сімволікі партыі), Лявон Вольскі і іншыя.
Сімвалам партыі з'яўляўся вожык з куфлям піва і бела-чырвона-белым сцяжком.
Мела партыя і ўстаў, па якім галоўнай мэтай з'яўлялася барацьба за чысціню і якасць айчыннага піва, дзяржаўная незалежнасць і нейтралітэт Беларусі. Выдавалася і пасведчанне.
Удзельнікам(цай) партыі мог стаць любы беларус ці беларуска, якім споўнілася 18 гадоў.
На з'ездах партыі цанілася цвярозая галава. Той, хто браў боьш за 4 куфля піва, не мог прымаць удзел у галасаваннях.
Партыя аматараў піва не абышлася і без адметных акцый. Так, у 1994 годзе 15 лютага ўдзельнікі ПАП нахаляву (хто любіць піва нахаляву - ставім ❤️) раздавалі на плошчы Незалежнасці піва і сасіскі.Па дарозе з акцыі актывістаў партыі арыштавалі і трымалі ў пастарунку двое сутак. У выніку быў складзены пратакол аб парушэнні правілаў продажу 100 кілаграмаў сасісак. Быў затрыманы нават дырэктар крамы, які прадаў тыя сасіскі.
Партыя не змагла трапіць у парламент з-за выбарчай сістэмы, і ў 1996 фактычна спыніла сваё існаванне
❤20🔥8👍4🌭1
Села я чытаць модную кнігу пра псіхалогію
Але апошнім часам я чытаю для сябе камфортную літаратуру (а вы ў каментах таксама дзяліцеся сваёй камфортнай літаратурай). У жыцці нейкія крызісы за крызісам. А Агата Крысці для мяне як ратавальнае кола.
Таму я падзялюся сваімі ўражаннямі ад некалькіх дэтыктыўных раманаў.
1. "Таямніцы блакітнага цягніка" - цю. Забойства цікавае (багатую маладую жанчыну забіваюць у цягніку. Эх, любіць Агата Крысці забіваць у цягніках), але канцоўка такая ж расчаравальная для мяне, як і камп'ютарная гульня "Нэнсі Дрю і прывід баншы". Да, канцоўка занадта "чалавечная", а я люблю такое-гэтакае.
2. "Загадка Эндхауза" - харош. Праўда, гэта быў адзіны раз у жыцці, калі я крышачку здагадалася, хто ж забойца. А сюжэт такі: маладую дзяўчыну некалькі разоў хацелі адправіць на той свет, але кожны раз міма. Хто ж жадае смерці прыгажуньцы? А вось!
3. "Чорная кава" - таксама неблагі. Эркюль Пуаро бярэцца за расследаванне забойства вучонага, які распрацаваў зброю, здатную забіць шмат чалавек. Як заўсёды перад намі чалавек 5, некалькі лакацый і вынікі працы шэрых клетачак Эркюля Пуаро
А я чакаю вашую камфортную літаратуру ў каментарах
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤18