که حالِ غَرقه در دریا، نداند خُفته بر ساحل...

من زندگی میکنم تا نای باقی مونده میسازم راهو تا بی راهی باقی مونده

صبوری میکنم تا کلمات عاقل شوند؛

از میان تمام چیزهایی که از دست دادم،
بیشتر از همه، دلم برای خودم تنگ شده…

بە خەندەی زۆری من دێوانە ئەگری
بە گریانی کەمم فەرزانە ئەگری.

"بێخود

«ناخم، پیره ژنێکی کوردی سیگاریە.»

مهیار توی یه آهنگش میگه ک:
لفظید،همتون از دم اکتید…🤌🏻

افکند مرا دلم به غوغا و گریخت...

ووقتی تمام تنم می گریست
کسی بر چشمم اشکی ندید

من وا هاتووم
ڕۆحم بە پرچتا هەڵواسم..

- شێرکۆ بێکەس

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدی
چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
تو که آتشکده‌ی عشق و محبت بودی
چه بلا رفت که خاکستر و خاموش شدی
تو به صد نغمه، زبان بودی و دلها همه گوش
چه شنفتی که زبان بستی و خود گوش شدی
خلق را گرچه وفا نیست ولیکن گل من
نه گمان دار که رفتی و فراموش شدی

- شهریار