امروز از اون روزای فِس شدنمه که فقط میخوام کنارم باشی و کنارت باشم و همهچی کنار بره.
زندگی تو ایران اینطوریه که انقدر دغدغهها و بدبختیهات زیاده که به خودت اجازه نمیدی در مورد مسائل عاطفی ناله کنی.
Feel Something
Clairo
وای من عاشق این آهنگه شدم. حالا خیلیام معمولی و خنک و این حرفاستا
T.me/HellodearDarkness .. 🦋
T.me/HellodearDarkness .. 🦋
گاهی وقتها دلم میخواد به آدمهای اطرافم بگم لطفا منو رها نکنید، لطفا فکر نکنید که در تنهایی و در خلوت خودم حالم بهتره، لطفا منو به خودم واگذار نکنید که این اندوه و پوچی و نشخوارفکری ذره ذره منو میبلعه.
این موضوع که آدمها بی هیچ دلیل و بعد یه مدت خودشون رو از زندگیم محو میکنن، ناراحتم میکنه. احساس ناکافی بودنی که از این موضوع بهم دست میده به قدری دردناکه که ترجیح میدم تا ابد و به انتخاب خودم تنها باشم اما هیچوقت این رهاشدگی و طردشدگی رو تجربه نکنم.
ترجیحم اینه که یک نفر بیاد و تو روم وایسه و بگه: ببین واقعااااا باهات حال نمیکنم. اما اینکه یکی خیلی ریزززز سعی کنه ازم فاصله بگیره و باهام سرد شه تا رابطهمون به فراموشی سپرده شه خیلی کلهام رو آلتی میکنه. نکنید واقعا
تنها چیزی که توش استعداد دارم رها کردن گذشتهست.
رها کردن آدمها و رویدادهایی که دیگه در وضعیت فعلیم نقشی ندارن.
رها کردن آدمها و رویدادهایی که دیگه در وضعیت فعلیم نقشی ندارن.
یکی جوین داده که تو بیوش نوشته:
-مثل اولین صبح بعد از جنگ زیبایی، اما غمگین.
-مثل اولین صبح بعد از جنگ زیبایی، اما غمگین.
لیوان کاپوچینو رو گذاشتم رو به روم و حدودا ده دقیقهست بهش زل زدم.
خالی، خاموش و مات.
توی مغزم یه تیتر روزنامهوار آلارام میده که ای کاش فقط بخوابی و بخوابی. کتاب بهداشت سلامت روان جلوم بازه و صد البته که بحث سلامت روان من خیلی وقته بسته شده. از طرفی مادرم بهم میگه که چرا انقدر همهچی رو سخت میگیری اما درک نمیکنه که شاید واقعا همهچیز سخته. یه نفر پیام میده که مرسی که انقدر بیاهمیت بودی نسبت به صحبتهام در صورتی که هنوز صحبتهاش کامل نشده بود و اعصابم رو بیشتر به هم میریزه. دیشب هم که بیشتر از سه ساعت نخوابیدم و از خوابیدن میترسم. با کابوسها از خواب میپرم، خوابی که مغزم هیچ استراحتی نمیکنه. احساس تنهایی دستش رو دور حلقم حلقه میکنه و من از درون میمیرم. اما مجبورم باز هم بیدار شم، راه برم، نفس بکشم، ادامه بدم.
خالی، خاموش و مات.
توی مغزم یه تیتر روزنامهوار آلارام میده که ای کاش فقط بخوابی و بخوابی. کتاب بهداشت سلامت روان جلوم بازه و صد البته که بحث سلامت روان من خیلی وقته بسته شده. از طرفی مادرم بهم میگه که چرا انقدر همهچی رو سخت میگیری اما درک نمیکنه که شاید واقعا همهچیز سخته. یه نفر پیام میده که مرسی که انقدر بیاهمیت بودی نسبت به صحبتهام در صورتی که هنوز صحبتهاش کامل نشده بود و اعصابم رو بیشتر به هم میریزه. دیشب هم که بیشتر از سه ساعت نخوابیدم و از خوابیدن میترسم. با کابوسها از خواب میپرم، خوابی که مغزم هیچ استراحتی نمیکنه. احساس تنهایی دستش رو دور حلقم حلقه میکنه و من از درون میمیرم. اما مجبورم باز هم بیدار شم، راه برم، نفس بکشم، ادامه بدم.
زدی زیرش و نمیدونی چی گوش بدی؟😉
آهنگ فاخرات تموم شده؟😉
دنبال پلی لیست کصشر برای روزمره ت میگردی؟😉
امیر از قبل بهت فکر کرده! بپر توش.
@MusterPl
آهنگ فاخرات تموم شده؟😉
دنبال پلی لیست کصشر برای روزمره ت میگردی؟😉
امیر از قبل بهت فکر کرده! بپر توش.
@MusterPl
Forwarded from -SameOldShit-
I'm sorry that someone you loved made you think it's hard to love you.
همیشه گفتم و بازم میگم.
تو یک قدم بیا جلو، من ده قدم واست بر میدارم،. اما تو یک قدم، فقط یک قدم برو عقب، کلا دیگه منو نمیبینی.
تو یک قدم بیا جلو، من ده قدم واست بر میدارم،. اما تو یک قدم، فقط یک قدم برو عقب، کلا دیگه منو نمیبینی.