آرزوی من از رفتن ج ا خیلی فهمیدنش ساده‌ست. اگر این جانی ها نباشن، می‌شه راحت رفت و کنار مزار این "جان فدایان میهن" نشست و یک دل سیر برای نوری که با با یک گلوله تبدیل به تاریکی شد، گریه کرد.

من به شخصه سر مزار زنده‌یاد کیانوش، زنده‌یاد آیدا حیدری و زنده‌یاد کیان حسینی ساعت ها می‌شینم و بخاطر زندگی های نکرده و کرامت انسانی‌ای که ندیدن، زار می‌زنم.

دقیقا همون "و من برای تو طور دیگری گریستم" توی انتخاب های من صادقه. همه برای من عزیزن اما عزیزان جان‌فدا، کیانوش و کیان و آیدا، من برای شما طور دیگری گریستم.
شما ها تداعی ایستادگی در برابر مرگ و ظلم در سه دوره مختلف هستید.