دلنوشته ای ساده ؛

به‌ ظاهر فقط یک سال گذشته، اما چیزهایی که در این یک سال از زندگی مردم حذف شده، بیشتر از چند قلم کالا و چند عدد روی کاغذ است.

اگر کسی فقط به آمار نگاه کند، می‌گوید تورم بالا رفت، قدرت خرید پایین آمد و تمام. اما در زندگی واقعی، تورم با پاک‌ کن سراغ عددها نمیرود، سراغ چیزهایی می‌رود که روزگاری بی فکر میخریدیم و حالا برای انتخاب‌شان باید چند بار در ذهن‌مان حساب و کتاب کنیم.

سال قبل، شاید هنوز می‌شد وسط خرید، یک بستنی هم برای دل بچه خرید، امسال همان بستنی هم حساب‌ و کتاب دارد، تنقلات آرام آرام از سبد بیرون رفتند؛ چیپس، پفک، بیسکویت، آبمیوه پاکتی، بعد نوبت خوشی های خوردنی رسید؛ پیتزای آخر ماه، یه شب کباب بیرون، قهوه بعد از کار. خیلی ها حالا فقط از خاطره بیرون غذا خوردن حرف می زنند نه از برنامه اش.

سفره هم آرام آرام شکل دیگری گرفت.

برنج ایرانی جایش را به برنج مخلوط و هندی داد، گوشت قرمز شد مهمان گاه به گاه، مرغ شد ستون اصلی سفره و تخم مرغ از صبحانه رسید به ناهار و شام. میوه از «همیشه روی میز» رسید به «گاهی در هفته» و لبنیات پرچرب جایش را به
گزینه های ارزان تر داد.

اما ماجرا فقط به خوراکی ها ختم نشد.

سفر از برنامه سالانه خیلی از خانواده ها حذف شد و به رؤیایی برای شاید بعداً تبدیل شد. تعویض ماشین از یک تصمیم معمولی رسید به آرزویی دور، و برای خیلی ها، حتی نگه داشتن همان خودروی قدیمی هم سخت تر شد.

اجاره خانه دیگر فقط یک هزینه ماهانه نیست؛ به یکی از اصلی ترین میدان عقب نشینی خانواده ها تبدیل شده: خانه های کوچک تر، محله های دور تر و ودیعه هایی که هرسال سنگین تر از قبل روی دوش خانواده می‌افتد.

در بعضی خانه ها، حتی کلاس زبان، شنا یا موسیقی بچه ها هم قربانی چند کیسه بیشتر مواد غذایی شد. یعنی حذف فقط از سبد خرید شروع نشد؛ از سبد فرصتها تفریح، آموزش و آسودگی هم ادامه پیدا کرد.

از فروردین پارسال تا امسال، فقط چند قلم از سبد خانوار حذف نشد؛ بخشی از حس عادی بودن زندگی حذف شد.

مارو حمایت و بازنشر کنید
@Hearts_Shadow

✅کاملا متصل و پرسرعت با طرح های مختلف و تضمینی خودمون هم با همینا وصلیم پشتیبانی تا لحضه

سرور های ویتوری

👀 1 گیگ ← 500 (380)
👑 2 گیگ ← 1000 (700)
✨ 3 گیگ ← 1400 (1100)

سرور های وایگارد هم موجود است.🫧