@Hamonrye
همهی ما در آرزوی چیزی هستیم
که نمیدانیم چه بنامیمش!
ولی همیشه در درونمان حسش میکنیم.
گوستاو فلوبر
همهی ما در آرزوی چیزی هستیم
که نمیدانیم چه بنامیمش!
ولی همیشه در درونمان حسش میکنیم.
گوستاو فلوبر
@hamonrye
من با استعداد بودم، یعنی هستم. بعضی وقتها به دستانم نگاه میکردم و فکر میکردم که من میتوانستم پیانیست بزرگی یا چیزی مثل آن شوم. ولی دستانم چه کرده اند؟ چک نوشته اند، بند کفش بسته اند، سیفون کشیده اند و ... من دستان و ذهنم را به هدر داده ام.
چارلز بوكفسكي
من با استعداد بودم، یعنی هستم. بعضی وقتها به دستانم نگاه میکردم و فکر میکردم که من میتوانستم پیانیست بزرگی یا چیزی مثل آن شوم. ولی دستانم چه کرده اند؟ چک نوشته اند، بند کفش بسته اند، سیفون کشیده اند و ... من دستان و ذهنم را به هدر داده ام.
چارلز بوكفسكي
@Hamonrye
نگاه کردم در آیینه؛ از خودم خوشم میآمد.
ولی نه در آیینه.
من این شکلی نیستم.
هالیوود
چارلز بوکفسکی
نگاه کردم در آیینه؛ از خودم خوشم میآمد.
ولی نه در آیینه.
من این شکلی نیستم.
هالیوود
چارلز بوکفسکی
@hamonrye
همه چیز اسرارآمیز است: بهتر است که از آن لذت ببری تا اینکه سعی کنی آن را درک کنی. در نهایت،
انسانی که اصرار کند که زندگی را بفهمد ثابت میکند که یک احمق است؛ و انسانی که از زندگی لذت
میبرد خردمند میشود و به لذت بردن از زندگی ادامه میدهد، زیرا از رازهایی که ما را فراگرفته است
هشیار و هشیارتر میگردد. بزرکترین ادراک این است که هیچ چیز نمیتواند درک شود و همه چیز
اسرارآمیز و معجزهآسا است. بهنظر من این آغاز دیانت در زندگی انسان است.
اشو
زن
همه چیز اسرارآمیز است: بهتر است که از آن لذت ببری تا اینکه سعی کنی آن را درک کنی. در نهایت،
انسانی که اصرار کند که زندگی را بفهمد ثابت میکند که یک احمق است؛ و انسانی که از زندگی لذت
میبرد خردمند میشود و به لذت بردن از زندگی ادامه میدهد، زیرا از رازهایی که ما را فراگرفته است
هشیار و هشیارتر میگردد. بزرکترین ادراک این است که هیچ چیز نمیتواند درک شود و همه چیز
اسرارآمیز و معجزهآسا است. بهنظر من این آغاز دیانت در زندگی انسان است.
اشو
زن
”من به هیچ وجه چیزی را مسخره نمی کنم. این قدرت را دارم به چیزی که نمی توانم درک کنم احترام بگذارم.“
هانریش بل
عقاید یک دلقک
هانریش بل
عقاید یک دلقک
@hamonrye
- خواب چهل ساله
از خواب چهل ساله خود پا شده ام
گم بوده ام و دوباره پیدا شده ام
ای حس شکوهمند غمگین و شگفت
امروز چقدر با تو زیبا شده ام!
قیصر امین پور
- خواب چهل ساله
از خواب چهل ساله خود پا شده ام
گم بوده ام و دوباره پیدا شده ام
ای حس شکوهمند غمگین و شگفت
امروز چقدر با تو زیبا شده ام!
قیصر امین پور
@hamonrye
تو ميتواني؟
من سال هاي سال مردم
تا اينكه يك دم زندگي كردم
تو ميتواني
يك ذره
يك مثقال
مانند من بميري؟
قیصر امین پور
تو ميتواني؟
من سال هاي سال مردم
تا اينكه يك دم زندگي كردم
تو ميتواني
يك ذره
يك مثقال
مانند من بميري؟
قیصر امین پور
آدم ها، خیلی کم بلدند خودشان باشند
کاش آن دسته هم که نقش بازی می کنند،
توانایی داشتند دستِ کم،
همان نقش را به خوبی درآورند...
جی دی سالینجر
کاش آن دسته هم که نقش بازی می کنند،
توانایی داشتند دستِ کم،
همان نقش را به خوبی درآورند...
جی دی سالینجر
به دنبال زلزله ی غرب کشور و اعلام سازمان اهدای خون مبنی بر نیاز گروه های خونی مختلف از صبح امروز تعداد زیادی از مردم در مراکز انتقال خون حاضر شدند . سخنگوی سازمان انتقال خون از دارندگان گروههای خونی منفی به ویژه o - دعوت کرد تا برای کمک به مردم زلزله زده جهت اهدای خون به مراکز انتقال خون سراسر کشور مراجعه کنند.
@hamonrye
دلتنگی
هیچوقت احساس دلتنگی نکردهام. در یک اتاق تنها بودهام. تمایل به خودکشی داشتهام. افسرده بودهام. حالم بد بوده. بدتر از بد. ولی هرگز احساس نکردم که کسی میتونه از در بیاد تو و من رو از دست دردم خلاص کنه.
راحتتر بگم،دلتنگی هیچوقت آزارم نداده چون همیشه تمایل وحشتناکی به گوشهگیری داشتهام. توی یک مهمانی یا یک ورزشگاه که همه درحال هلهله کردناند، دلتنگی میاد سراغم.به قول ایبسن:
"قویترین آدم ها، تنهاترین آدم ها هستند."
هیچوقت فکر نکردم خب،حالا یه بلوند خوش بر و رو می آد اینجا و یه کاری میده دستم، من حالم خوب میشه. نه. فایده ای نداره.
عوامالناس رو که میشناسی، می گن: الان جمعه شبه، برنامت چیه؟ میخوای فقط اینجا بشینی؟ خب آره.
بیرون چیزی جز حماقت نیست. آدمهای ابله با ابلهای دیگه اختلاط میکنن. بگذار خودشونو خر کنن. من فقط شبها بیرون میرم و توی بارها قایم میشم. چون دوست ندارم قایم شم تو کارخانهها.
برای میلیونها آدم متأسفم.
ولی من تنها نیستم. خودم رو دوست دارم. خودم برای خودم بهترین شکل سرگرمیام. بیا یکم بنوشیم!
[مصاحبهی شان پن با بوکفسکی]
دلتنگی
هیچوقت احساس دلتنگی نکردهام. در یک اتاق تنها بودهام. تمایل به خودکشی داشتهام. افسرده بودهام. حالم بد بوده. بدتر از بد. ولی هرگز احساس نکردم که کسی میتونه از در بیاد تو و من رو از دست دردم خلاص کنه.
راحتتر بگم،دلتنگی هیچوقت آزارم نداده چون همیشه تمایل وحشتناکی به گوشهگیری داشتهام. توی یک مهمانی یا یک ورزشگاه که همه درحال هلهله کردناند، دلتنگی میاد سراغم.به قول ایبسن:
"قویترین آدم ها، تنهاترین آدم ها هستند."
هیچوقت فکر نکردم خب،حالا یه بلوند خوش بر و رو می آد اینجا و یه کاری میده دستم، من حالم خوب میشه. نه. فایده ای نداره.
عوامالناس رو که میشناسی، می گن: الان جمعه شبه، برنامت چیه؟ میخوای فقط اینجا بشینی؟ خب آره.
بیرون چیزی جز حماقت نیست. آدمهای ابله با ابلهای دیگه اختلاط میکنن. بگذار خودشونو خر کنن. من فقط شبها بیرون میرم و توی بارها قایم میشم. چون دوست ندارم قایم شم تو کارخانهها.
برای میلیونها آدم متأسفم.
ولی من تنها نیستم. خودم رو دوست دارم. خودم برای خودم بهترین شکل سرگرمیام. بیا یکم بنوشیم!
[مصاحبهی شان پن با بوکفسکی]
هر بار که زلزله، سیل یا هر بلای دیگری سرمان میآید شتابزده اول به دنبال کاری هستیم که از دستمان بر بیاید و به آسیب دیدگان کمک کنیم و در همان حال تئوریهای مقاومسازیمان هم گُل میکند و به یک باره حامی ایمنی و مقاومسازی و شهرسازی مدرن میشویم. در بین سیاسیون هم که داستان همیشه یکجور بوده است؛ یافتن یک گرو سیاسی و به تله انداختن و از میدان به در کردن رقیب. آنهایی که سرشان همیشه بیکلاه میماند، آسیبدیدگانند که زندگیشان و عزیزانشان را از دست دادهاند. ما هیچچیزمان به هیچچیزی نمیماند. همه رفتارهایمان واکنشیست. هیچ کنشی نداریم. فقط منتظر واکنش نشان دادنیم. تا زمانی که ما ملتی واکنشی باشیم، آش همین است و کاسه همین. نه نظام حکومتیمان درست میشود نه شهرسازی نه اخلاق نه موسیقی نه حتی فوتبال. باید ازین انفعال در بیاییم و عمل کنیم. منتظر یک فاجعه و یک دیکتاتور و یک بلا و درد نباشیم تا زور بهمان بیاید و دنبال راه علاج بیافتیم. تصمیمهای عجولانه و بیفکر و مقطعی و واکنشی. باید از خودمان تغییر را شروع کنیم. دنبال متهم نباشید که حکومت دزد بود و نظام مهندسی دزد بود و فلانی دزد بود... شما در زندگیتان چقدر شبیه همین افراد هستید؟ چقدر کوتاهمدت و مقطعی و واکنشی رفتار میکنید؟ چقدر تصمیماتتان از سر هیجان زودگذر است؟ هر پیشرفتی برنامهریزی و تلاش و صبر میخواهد. طرحهای ضربتی به نتیجه نمیرسند. ما در منطقه زلزلهخیز هستیم. از الان به فکر زلزله بعدی که حتما و حتما رخ میدهد باشیم.
مهیار مظلومی
🙏🏻👌🏼
مهیار مظلومی
🙏🏻👌🏼
@hamonrye
آدمی که نمی خواند، یا کم می خواند، یا فقط پرت و پلا می خواند، بی گمان اختلالی در بیان خواهد داشت.
این آدم بسیار حرف می زند، اما اندک میگوید؛ زیرا واژگانش برای بیان آنچه در دل دارد، بسنده نیست.
اما مسئله تنها محدودیت کلامی نیست؛ محدودیت فکر و تخیّل نیز در میان است.
مسئله، مساله ی فقر تفکّر نیز هست؛ چرا که افکار و مفاهیم که ما به واسطه ی آن ها به رمز و راز وضعیت خود پی می بریم جدا از کلمات وجود ندارند!
ما سخن گفتن درست، پر مغز، سنجیده و زیرکانه را از ادبیات و تنها از ادبیات خوب می آموزیم...
ماریو بارگاس یوسا
چرا ادبیات
آدمی که نمی خواند، یا کم می خواند، یا فقط پرت و پلا می خواند، بی گمان اختلالی در بیان خواهد داشت.
این آدم بسیار حرف می زند، اما اندک میگوید؛ زیرا واژگانش برای بیان آنچه در دل دارد، بسنده نیست.
اما مسئله تنها محدودیت کلامی نیست؛ محدودیت فکر و تخیّل نیز در میان است.
مسئله، مساله ی فقر تفکّر نیز هست؛ چرا که افکار و مفاهیم که ما به واسطه ی آن ها به رمز و راز وضعیت خود پی می بریم جدا از کلمات وجود ندارند!
ما سخن گفتن درست، پر مغز، سنجیده و زیرکانه را از ادبیات و تنها از ادبیات خوب می آموزیم...
ماریو بارگاس یوسا
چرا ادبیات
@hamonrye
هیچ چیز با سرکوب از بین نمی
رود.
برعکس ، فقط قوی تر می شود!
سرکوب کردن هر چیز ،
سبب تشدید جاذبه آن می شود !
آنچه را سرکوب کرده ایم ،
وارد لایه های عمیق آگاهى ما میشود.
الماسهاى آگاهى
اشو
هیچ چیز با سرکوب از بین نمی
رود.
برعکس ، فقط قوی تر می شود!
سرکوب کردن هر چیز ،
سبب تشدید جاذبه آن می شود !
آنچه را سرکوب کرده ایم ،
وارد لایه های عمیق آگاهى ما میشود.
الماسهاى آگاهى
اشو
http://dl.irebooks.com/Downloads/New/Dastan-Roman/ManOuRaDoostDashtam(www.irebooks.com).pdf
لينك دانلود من او را دوست داشتم از آناگاوالدا.
@hamonrye
لينك دانلود من او را دوست داشتم از آناگاوالدا.
@hamonrye
@hamonrye
می خواستم همانجا روی زمین
بخوابم. بخوابم و زمانی که خواب هستم، اتفاقی بیفتد. هر اتفاقی. یک معجزه. شاید خاطره ای چسبناک که رویاها به جا می گذارند، وقتی بیش از اندازه، واقعی به نظر می رسند
اولیويه آدام
می خواستم همانجا روی زمین
بخوابم. بخوابم و زمانی که خواب هستم، اتفاقی بیفتد. هر اتفاقی. یک معجزه. شاید خاطره ای چسبناک که رویاها به جا می گذارند، وقتی بیش از اندازه، واقعی به نظر می رسند
اولیويه آدام