وقتی از معنا ساختن دست میکشی ،در واقع به بودن باز میگردی
نه به “تحلیل” کردن.
نه به “تحلیل” کردن.
زمانی که بلخی به عشق و حسرت عشاق اشاره میکند، بیان دارد که اگر جهان مانند زهر باشد، درهای عشق، دلچسب و تسلی دهنده است. او تلویحاً به کسانی که از عشق فرار میکنند هشدار میدهد که در نهایت تنها آتش عشق و فنا ماندگار و ارزشمند است. هرچند عشق سختیهایی به همراه دارد، اما در عمق آن زیبایی و خوشیهای زیادی نهفته است که در فهم نهی آن نمیگنجد. او همچنین به فراغ و تنهایی اشاره دارد که وقتی دل از غم تنگ میشود، تنها عشق است که میتواند آرامشبخش باشد. در نهایت، این توصیه تسلیخاطری عمیق است که؛ به دریای عمق وجود خود نگاه کنیم، زیرا حتی اگر ظاهراً تلخ باشد، در آن گوهرهای ارزشمندی وجود دارد.
مولانا، کلیات شمس [دیوان کبیر]
مولانا، کلیات شمس [دیوان کبیر]
هستی همواره ما را به سمتی هدایت میکند که تمامیت وجودمان را بپذیریم. ما هرکس و هرچیزی را که جنبههای فراموششدۀ وجودمان را انعکاس میدهد، به خود جلب میکنیم آنچه بر زبان میآورید و انجام میدهید، تصادفی نیست. زندگیتان را خود شما میآفرینید و در آن هیچ تصادفی وجود ندارد.
دبی فورد
دبی فورد
ما نیامده ایم تا چیزی را به خودمان اضافه کنیم
یا در رقابت با جهان کامل تر شویم.
ما آمده ایم تا فرو بریزیم
تا هرآن چه را که روی ذات مان انباشته شده،کناربزنیم.
نه نوری در دوردست،نه کمالی در اینده…
نور، در ابتدا در ما بوده ..
خاموش نشده،فقط زیر غبار رفته است
وقتی رها میکنی
وقتی نمیجنگی تا “کسی” شوی
آنچه هستی، خود را نشان می دهد :
سکوتی روشن
حظوری خالص
زیباییِ بی دلیل
و نوری که ازلی ستی
نه بدست می آید
نه از دست می رود
«فقط باید به یاد آورده شود»
یا در رقابت با جهان کامل تر شویم.
ما آمده ایم تا فرو بریزیم
تا هرآن چه را که روی ذات مان انباشته شده،کناربزنیم.
نه نوری در دوردست،نه کمالی در اینده…
نور، در ابتدا در ما بوده ..
خاموش نشده،فقط زیر غبار رفته است
وقتی رها میکنی
وقتی نمیجنگی تا “کسی” شوی
آنچه هستی، خود را نشان می دهد :
سکوتی روشن
حظوری خالص
زیباییِ بی دلیل
و نوری که ازلی ستی
نه بدست می آید
نه از دست می رود
«فقط باید به یاد آورده شود»
نیلوفر،گل سکوت و بی نیازیست
در مرداب میروید، بی آنکه گلایه کند
بی آنکه از تیرگی اطرافش بترسد.
نه برای آنکه پاک است
بلکه چون با تمام وجود به بودن وفادار است
و تو..
چقدر شبیه به اویی
در دل شرایطی قد کشیدی که آسان نبود
جایی که نور کم بود
آغوشی نبود
و گاهی حتی صدایی برای گفتگو نبود..
اما بازهم ریشه دادی و روییدی
بی صدا،بی ادعا
و این یعنی عظمت.
خودت را دوست بدار
نه چون کامل شده ای
بلکه چون در دل همان ناتمامی ها
آرام آرام به سمت روشنایی بالا آمدی…
و این یعنی بیداری .
در مرداب میروید، بی آنکه گلایه کند
بی آنکه از تیرگی اطرافش بترسد.
نه برای آنکه پاک است
بلکه چون با تمام وجود به بودن وفادار است
و تو..
چقدر شبیه به اویی
در دل شرایطی قد کشیدی که آسان نبود
جایی که نور کم بود
آغوشی نبود
و گاهی حتی صدایی برای گفتگو نبود..
اما بازهم ریشه دادی و روییدی
بی صدا،بی ادعا
و این یعنی عظمت.
خودت را دوست بدار
نه چون کامل شده ای
بلکه چون در دل همان ناتمامی ها
آرام آرام به سمت روشنایی بالا آمدی…
و این یعنی بیداری .
او توضیح داد که برای رسیدن به سکوت فرد باید خودش را رها کند و چیزهای دیگری را نگهدارد بعنوان مثال، نورخورشید یا تنفس یا با تلاش از طریق فریاد اقتدار.
کتاب یادداشت های منتشر نشده تایشا آبلار
کتاب یادداشت های منتشر نشده تایشا آبلار
Trioon I
Alva Noto & Ryuichi Sakamoto
the silence after hearing the truth you weren’t ready for
اصلاح کردن خود، اصلاح کردن تمامی جهان است.
خورشید بسادگی می درخشد، آن هیچ کسی را اصلاح نمیکند، چونکه آن می درخشد تمامی جهان لبريز از نور است.
خورشید بسادگی می درخشد، آن هیچ کسی را اصلاح نمیکند، چونکه آن می درخشد تمامی جهان لبريز از نور است.
هربار که انسانی به حقیقتی کیهانی بیدار شود، همه ی بشریت درجه ای ارتقا می یابد ..
رها کن موج های گذرا را
تو فقط بمان در مرکز خویش
بی گریز و بی طلب؛
که جهان برای حظور ناب تو دست از طوفان میکشد.
تو فقط بمان در مرکز خویش
بی گریز و بی طلب؛
که جهان برای حظور ناب تو دست از طوفان میکشد.
دعای سرخپوستان
نیایش شب هنگام
این نیایش،
دعوتی است به سکوتی عمیقتر از فکر،
و حضوری فراتر از کلمات؛
جایی که تنها چیزی که باقی میماند
“بودن” است.
کتاب سرخپوستان بزرگ می گویند
این نیایش،
دعوتی است به سکوتی عمیقتر از فکر،
و حضوری فراتر از کلمات؛
جایی که تنها چیزی که باقی میماند
“بودن” است.
کتاب سرخپوستان بزرگ می گویند