خاطره #ژیلا_بدیهیان همسر بزرگوار #شهید_همت از آخرین دیدار شان

آن شب بریدن حاجی را دیدم. برخورد سرد او گویای همه چیز بود. به خودم لرزیدم، یک لحظه احساس کردم نکند آخرین شب دیدارمان باشد. حاجی گفته بود که صبح روز بعد ماشین ساعت 6:30 جلوی منزل باشد. کمی زودتر بلند شد و خود را آماده کرد؛ اما ماشین نیامد. ساعت 7 صبح راننده بدون ماشین آمد و گفت: "ماشین دچار نقص فنی شده!" حاجی تا ساعت 9 صبح در خانه ماند. دو ساعت تمام بی آنکه چیزی بگوید به رختخواب گوشه اتاق تکیه داد و نشست. انگشتانش را به هم حلقه زد و زانوانش را به بغل گرفت. حالتی گرفته و غمگین داشت. مهدی در حالیکه یک قوری در دست گرفته بود، "بابا بابا" میگفت و دور اتاق میچرخید. گاه نیز خود را به پدرش نزدیک میکرد؛ اما حاجی عکس العملی از خود نشان نمیداد. از سردی نگاهش طاقتم تمام شد. رو به وی کردم و گفتم: "این دفعه تو خیلی نسبت به ما بی عاطفه شدی. حالا من هیچ، لااقل به خاطر این بچه ها رعایت کن."
حاجی سکوت کرد و تنها صورت خود را به سمتی دیگر چرخاند. نمیتوانستم تمام چهره اش را ببینم. قدری جابجا شدم و او را تماشا کردم. قطرات پیوسته اشکی را که از گونه هایش جاری بود، دیدم. ماشین که از راه رسید حاجی آماده حرکت بود. به یاد دارم در سفرهای قبل بند پوتین های خود را بیرون از خانه، در ماشین می بست. ولی آن روز در نهایت خونسردی، جلوی در نشست و پس از آنکه پوتین های خود را پوشید، آرام آرام بندهای آن را گره زد و مهیای رفتن شد.
وقت خداحافظی سرش را پایین انداخت و گفت: "خدا رو شکر ماشین دیر اومد و تونستم بیشتر پیش شما باشم! ... خب دیگه ما رفتیم. اگر ما رو ندیدی حلالمون کن." معنی حرفهای او را کاملا میدانستم. با اینحال گفتم: :امکان نداره که شهید بشی." پرسید: "چطور مگه؟" گفتم: "باور نمیکنم خداوند در یک لحظه همه چیز بنده اش را از او بگیرد... " حاجی رفت و من و مهدی و مصطفی او را تا جلوی در خانه بدرقه کردیم. وقتی صدای حرکت ماشین به گوشم رسید، احساس از دست دادن او در قلبم قوت گرفت.

#17_اسفند_1362
#جزیره_مجنون
#شهید_محمد_ابراهیم_همت
@hamidraz

دیروز در همين نزديكي هاى ما، پشت نى هاى قدبلند هور، مردى پيشانى خونين خود را بر خاك نهاد كه قشنگتر از همه ستاره ها بود.
#شهید_همت
@hamidraz

قسمت #سوم خاطره دکتر #مسعود_ملکی از همرزمان و اعضای کانال #بی_سیم_چی از عملیات تکمیلی #کربلای_پنج
آهسته و نجوا کنان ، در جهتِ عکسِ حرکتِ ستون میامد و در تاریکی شب از بین آن جمعیت بدنبال امدادگر ...
در صدایش آثاری از ناله و ضعف نبود، نزدیک که شد گفتم من امدادگرم!
گفت؛ مجروح شدم، آنقدر آرام و عادی گفت که ناخواسته یاد دوران آموزشی در پادگان تهران افتادم که مربی می گفت

"""در خط مقدم عده ای که ترسیدند به بهانه مجروح شدن خود را قاطی مجروحین واقعی می کنند ، امدادگر واقعی باید بتواند تشخیص دهد.و وقت خود را برای آنها تلف نکند ، چون از مجروحین واقعی غافل می شود """
با خودم گفتم ، حتما یکی از همانها ست . خیلی خونسرد از او پرسیدم : کجات مجروح شده ، ؟ حالا که هر دو از ستون خارج شده بودیم و او روی خاکریز دراز کشیده بود ، باز هم با آرامش گفت: شکمم . دیگه مطمئن شده بودم نباید خیلی وقت صرفش کنم و از سر بی اعتنایی گفتم : لباست را بزن بالا . تاریکی مطلق بود و نمی شد چراغی را روشن کرد . با دستانم به آرامی و در کمال خونسردی از بالای شکمش شروع کردم به لمس کردن به سمت پایین، دور و بر ناف که رسیدم یکدفعه چهار انگشت دست راستم بصورت کامل داخل حفره ای رفت و گرمای بدنش به دستانم منتقل شد و خیس شدن را حس کردم. انگاری برق مرا گرفته باشد بلند بلند داد زدم ""تو مجروح شدی "" .
ترس تمام بدنم را گرفته بود . فریاد زد آرام بگیر . ساکت شو . معلوم است که مجروح شدم . هول نکن . زود باند و گازت را بردار و ببند . خودم هم کمکت می کنم.
چند ثانیه طول کشید به خودم آمدم ، حالا او داشت مرا دلداری می داد ."" برادر نگران نباش من چیزیم نیست "".
بالاخره ظرف مدت کوتاهی با پد و باند و گاز شکمش را بستم و گفتم می خواهی باهات بیام عقب
گفت نه ، تو باید بمانی و به بقیه برسی . دستش به روی شکم به سمت عقب دور شد. و هیچ وقت نفهمیدم او که بود ! ولی هر که بود از اون سر ستونی ها بود.
حس عجیبی داشتم و
خجالت از خودم ،
تعجب از او و رشادت و شجاعتش ،
اعوذ بالله از شیطان که خط مقدم و پشت جبهه نمی شناسد ، هر جایی دام را بر فکر و ذهن انسان پهن می کند ، و
دوباره یاد گفته فرمانده گروهان شهید صالحی "" شجاعت در اولین عملیات "" افتادم.
#عملیات_تکمیلی_کربلای_پنج
#شلمچه
#12_اسفند_1365
#شهید_حمید_صالحی
@hamidraz

نفر وسط #شهید_حمید_صالحی فرمانده #گروهان_ایثار گردان #مقداد
عملیات تکمیلی #کربلای_پنج #شلمچه
@hamidraz

روایت یکی از فرماندهان از شب شهادت #رضا_اکبری فرمانده گروهان #شهادت
شبى كه عمليات كربلاى ٥اغازشدگردان انصاردراردوگاه لشگرمستقر ودرانتظار اعزام به منطقه عمليات بود .چادر فرماندهى گروهان شهادت( كه غلامرضا اكبرى مسئوليت ان رابعهده داشت)پرشور ونشاط ،بازارخنده وشوخى گرم درحاليكه عده اى مشغول نوشتن وصيتنامه بودند اقارضا بهمراهى بهنام پازوکی تا پاسى ازشب به روحيه بخشى جمعى كه معلوم نبود ٢٤ساعت ديگر درعالم خاكى باشند مى پرداختند بقول شهيد حق دوست شب زنده دارهاى نمارشب نخون اشرار. ومتهجدين ابرار،ورضا تقيد عجيبى داشت جزء هردوگروه باشد بعدازظهر٢١ديماه گردان كنارقرارگاه تاكتيكى لشگر منتظر تاريك شدن هوا وفرمان حركت به جلو بود رضاهميشه فبل ازانكه خبرشهادت يكى ازعزيزان رابدهد حسرت وغبطه خوردن خود رابه گويش نامتعارف "خاك برسرت " نشان مى داد واينبار"..."نوزاد هم شهيد شد كه اشاره به شهادت فرمانده دلاور گردان مقداد شهيداحمدنوزاد داشت ،گروهان شهادت سرستون گردان بعدازعبور ازكانال ماهى ازنقطه رهايى به حركت درامده بود هرچه نیروها جلوتر ميرفتن ازاتش توپخانه وسلاحهاى سنگين كه عمدتا برعقبه وبرعليه نيروهاى پشتيبانى متمركز بود كاسته ميشد،درعوض تيرمستقيم تانك وخمپاره هاى سبك وتيربارهاى متعدد وحتى توپهاى ضدهوايى حركت روبه جلو گردان رادچار افت وخيز مى كرد. رضاخستگى ناپذير دوشادوش ديگر فرماندهان درطول مسير درهدايت نيروهاتلاش مضاعفى داشت، يكساعت واندى پس از نقطه رهايى به ستون يك به خاكريز كوتاهى رسيد. قرارشد ابتدا گروهان شهادت به سمت چپ و گروهان هجرت وجهاد به سمت راست باز شوند ودرادامه باعبور ازخاكريز خط دفاعى دشمن رابشكنند دشمن دركنار حجم اتش فراوانى كه ايجادكرده بود باتاريك شدن هوا بطورمداوم باسلاحهاى مختلف به پرتاب منور مبادرت مى نمود با روشن نمودن نورافكنهاى قوى تانكها با شليك مستقيم كل گردان رازير اتش ونشانه گرفته بود،خاكريز بسمت طرفين ازارتفاعش كاسته مى شد درمنتهى اليه سمت چپ رضا درجايى كه خاكريز تمام شده بود به نيروها فرمان حركت وبازشدن به سمت جنوب جايى كه ظاهرا اشيانه خالى تانک بود رامى داد اتش شديد تيربار دشمن اجازه پيمودن اين فاصله كوتاه رابسلامت به كسى نمى دادهر رزمنده اى كه ازاين شكاف عبور مى كرد مورد اصابت گلوله يا تركش قرار مى گرفت
گرچو فرهادم بتلخى جان برايد باك نيست بس حكايتهاى شيرين بازمى ماندزمن.
رضاكه همواره دراستقبال از ماموريتهاى سخت پيشتازبود بدون لحظه اى درنگ اين مسير راطى كرد وبدنبال كسب رضايت الهى ورهيدن إز تعلقات مادى بسيار زيبا خصال نيك ادمى رادر پيشگاه محبوب به منصه ظهور رساند توكل واعتقادعميق درجان عاشقش تاان لحظه اى كه گلويش مورد اصابت قرارگرفت ودرچشم ما خاكيان اسمانى شدنش پديدارشد درتك تك حركات وسكنات واعمال ورفتار و زبان وبيانش نمايان واشكار بود .
#شهید_رضا_اکبری
#گردان_انصار
#گروهان_شهادت
#عملیات_کربلای_پنج
#21_دی_1365
@hamidraz

#شهید_رضا_اکبری فرمانده #گروهان_شهادت و #بی_سیم_چی
تابستان 1363
#دوکوهه
@hamidraz

پس از سالها فراق امشب دیدار سعید و مادر
مراسم تشییع فردا 9:30 صبح از منزل شهید
طرشت بلوار شهید صالحی کوچه شهید #سعید_امیری_مقدم
@hamidraz

چند روز پیش بچه ها نذر صلوات برای سلامتی تون کردند
همه می دونستیم چقدر تشنه دیدن روی ماه سعید هستید اما نمیخواستیم باور کنیم که این بار قراردیداردارید
بلاخره به ارزوتون رسیدید . 28 سال فراق تمام شد . چشمتون روشن
سلام ما رو به سعید برسونید .
ً مراسم تشييع مادر گرانقدر شهید سعید امیری مقدم فردا جمعه از ساعت ٩:٣٠ از مقابل منزل شهيد واقع در طرشت خ شهيد صالحي به سوي بهشت زهرا س برگزار ميشود
#فرمانده_گروهان_شهادت
#شهید_سعید_امیری_مقدم
@hamidraz

قسمت #سوم خاطره عملیات تکمیلی کربلای پنج از دکتر #مسعود_ملکی از همرزمان و اعضای کانال #بی_سیم_چی
خرد و ریز باقیمانده از لوازم امدادگری را با هر زحمتی بود از لای خاکها و زیر چرخ ماشین سریع جمع کردم و ریختم توی کوله دیگری و از ترس جا نماندن از ستون دوان دوان خودم را رساندم به بقیه. نقطه رهایی شکافی است در دل خاکریز بلند که بعد از رها شدن از آن ، وارد دشتی می شوی پر از میدان مین و البته در تیر رس مستقیم دشمن ، باید خط معبر را بگیری و در ستون دوان دوان و بدون معطلی و بی توجه به اطراف ، بدون توجه به دوستانت که روی زمین افتادن و بدون توجه به آسمان که گلوله می بارد رو به جلو بدوی و بدوی و بدوی تا برسی به خاکریز دشمن و شروع درگیری تن به تن از پشت دو خاکریز ، پرتاب بی امان نارنجک های بیشمار ، تا بالاخره دشمن آنطرف خاکریز را رها کند و به عقب برگردد و بعد فقط مختصری آرامش نسبی و شروع عملیات تثبیت خط و رسیدگی به دوستان مجروح و اطلاع از رفقای رفته. شاید بخاطر همین است که همیشه در نقطه رهایی قرآنی را بالای سرت می گیرند.
اماگاهی همه چیز آنطوری که دوست داری پیش نمی رود.
می دویدیم و از روی گلهای پرپر شده نیز می پریدیم . همانطور که فرماندهان خواسته بودند، میدیمشان که افتاده بودند اما جز اشک دیده نمی توانستیم چیزی بدرقه شان کنیم ، آنها نیز چیزی جز دویدن از ما نمی خواستند. چرا که از هر کس دیگری آنها بهتر می دانستند ماندن در معبر 1 متری یعنی توقف ستون و شهادت بقیه نفرات عقب و بی یاور ماندن جلوی ها و چقدر با شکوه است لحظه شهادت رفیقی که با دیدگانش و آخرین توان در بدنش از تو می خواهد بروی و بدوی و توقف نکنی .
رها شدن از نقطه رهایی و خط شکنی شجاعتی می خواهد کلان ، و برای سر ستون شدن گروهان و دسته باید فقط از جنس خود علی ع باشی و بس . بی دلیل نبود که سر ستونهای این گروهان نیز یکی دیگری بود از گروه دوستان نزدیک و یاران صمیمی ، کسی که بیشتر از هر کس دیگری آماده رها شدن بود، آماده پریدن بود و پر کشیدن . در روزهای قبلش خیلی متوجه او در جمعشان نشدم و کمتر او را در بینشان می دیدم ، ولی صدا می کردندش علی ، علی بلورچی . به گمانم علی پس از رها شدن هیچگاه به خاک ریز مقابل نرسید. در همان معبر نوری شد برای هدایت بقیه ستون .
#شلمچه
#عملیات_تکمیلی_کربلای_پنج
#شهید_علی_بلورچی
#گردان_مقداد
#گروهان_ایثار
#12_اسفند_1365
@hamidraz

#شهید_علی_بلورچی
دانشجوی الکترونیک شریف
گردان #مقداد
#شلمچه
عملیات تکمیلی #کربلای_5
@hamidraz

قسمت #چهارم خاطره عملیات تکمیلی کربلای پنج از دکتر #مسعود_ملکی از همرزمان و اعضای کانال #بی_سیم_چی
چشم ، چشم را نمی دید ، حداکثر اگر تلاش می کردی 1 متری خود را می دیدی ، تاریکی مطلق . با کوچکترین نوری باران خمپاره روی سرت بود. فرماندهان توصیه کرده بودند هیچ نور و چراغی نباید روشن شود. هیجان و دلهره از زدن به خط . منتظر دستور بودیم. حوالی ساعت 8 شب در کنار جاده خاکی اول شیب خاکریز با زارع( اکبر )و قلی پور و چند نفر دیگر نشسته بودیم. و آخرین حلالیت ها را از هم می خواستیم. ناگهان ضربه ای محکم به پشتم احساس کردم و جیغ و فریاد بقیه را شنیدم. تا به خود آمدم ، ماشینی کاملا از گل پوشیده شده بود که در تاریکی شب آمده بود روی بچه ها و درب راننده با کمر من کاملا مماس شده بود. به گونه ای که نه من تکان می توانستم بخورم و نه درب ماشین باز می شد. کوله پشتی پر از باند و گاز من اینبار ضرب ماشین را گرفته بود و بعد رفته بود زیر چرخ جلوی ماشین. به هر سختی بندهای باقیمانده کوله را درآوردم و بدنبال ناله جوانکی که اهل روستاهای اطراف گلپایگان بود گشتم که با همان لهجه می گفت نه نه جان نه نه جان. او که جثه کوچکی داشت با مخالفت فرمانده ها قرار نبود به خط بیاد ، آنقدر اصرار کرده بود تا بالاخره با کوله پر از فشنگ راهی شده بود ، اما حالا کاملا رفته بود زیر ماشین و همه مشغول درآوردن بودند.
با صدای امدادگر امدادگر خود را به جلوی ماشین رساندم . جوانی سفید چهره آرام و صبور از جمع کوچک دوست داشتنی که برایتان گفتم به روی خاکریز نیمه نشسته و دراز کش بود و بقیه دوستان دورش را گرفته بودند و از حالش می پرسیدند.
کمی برانداز کردم و دستی به پاها و کمرش کشیدم آثاری از جراحت شدید ندیدم. به خیر گذشته بود.
معلوم بود ، خداوند برای دستچین کردن این گل تا چند لحظه بعد تقدیر دیگری رقم زده است. محسن فیض سالم بود . ضربه سخت ماشین او را آبدیده تر و مصمم تر کرده بود.و شاید هم درد شدید را برای حفظ روحیه بقیه به درونش می ریخت هیچکس نفهمید . بعد از مدتی به خود آمد و همزمان و به سرعت دستور رسید، ستون حرکت کند. حرکت به سمت نقطه رهایی ، رهایی از خاکریز خودی ، به خاکریز دشمن . رهایی از تن به جان ، رهایی به سوی او. هیچکس نفهمید محسن در آن لحظات چه دردی کشید چون لحظاتی بعد او نیز رها شد.
#شلمچه
#عملیات_تکمیلی_کربلای_پنج
#شهید_محسن_فیض
#گردان_مقداد
#گروهان_ایثار
#12_اسفند_1365
@hamidraz

#شهید_محسن_فیض
دانشجوی عمران امیرکبیر
#شلمچه
#عملیات_تکمیلی_کربلای_پنج
#گردان_مقداد

@hamidraz

یادی از فرمانده لشگرمحمد رسول الله ص #حاج_عباس_کریمی به روایت #بی_سیم_چی در سالروز شهادتش
حاجی ، صدای پر امیدت پشت بی سیم هنوز توی گوشم هست
از ما جلوتر بودی . نزدیک تر به دشمن . از اونجا گردان رو برای پیشروی هدایت میکردی
این که یک فرمانده لشگر از نیروهاش جلوتر باشه در تمام جنگهای دنیا بی سابقه است
کاش می شد یک طوری به جوونای امروز گفت که این جلو بودن یعنی چی

****************
خدایا در صحرای محشر که همه از هم گریزانند صدای بیسیم حاج عباس را برای همه پخش کن تا همگان بشنوند که او بسیجیانش را فرا میخواند .
ابوذر عمار مقداد سلمان مالک کمیل / همت....
همه گردانها بگوشند؟.....
بگوشیم حاجی جان .......
سریعتر برسید به نقطه الحاق......
چشم حاجی جان ، بچه ها تو راهند
لحظاتی دیگر دستشان تو دست شماست
ان شاء الله
#عملیات_بدر
#24_اسفند_1363
#لشگر_محمد_رسول_الله_ص
#شهید_عباس_کریمی
#گردان_ابوذر
@hamidraz

فرمانده لشگر#محمد_رسول_الله_ص
#شهید_عباس_کریمی
عملیات_بدر
24اسفند 1363
@hamidraz

قسمت #پنجم خاطره عملیات تکمیلی کربلای پنج از دکتر #مسعود_ملکی از همرزمان و اعضای کانال #بی_سیم_چی

هیجان و ترس از خمپاره های فراوان که از چپ و راست دور و بر لند کروز بی سقف و در و پیکر به زمین می خورد ، باعث می شد ، هیچ دردی از ضربات آهن ماشین به دست و پاهایمان را حس نکنیم. ماشین با سرعت و بدون ملاحظه هیچ چاله ای باید مسافتی را طی میکرد تا ما را به خط برساند . هنوز درد ضربه ای تموم نشده ضربه بعدی و بعدی وارد می شد.انقدر جاده سوراخ سوراخ شده بود از خمپاره ها که راننده ها هیچ راهی نداشتند الا آنکه مستقیم داخل همه آنها بروند.
بالاخره هوا تاریک شده بود که به خط مقدم رسیدیم، جایی که قرار بود تا ساعتی دیگر به خط دشمن بزنیم. پشت خاکریزی پیادمون کردند تا همه گردان مقداد به همین طریق به خط منتقل شوند. . سنگرهای اصلی با گردان پدافندی پر شده بود و ما ناگزیر کنار جاده در دسته های چند نفری نشستیم.
هنوز چیزی نگذشته بوده، خبر رسید بالاخره خمپاره ای به یکی از ماشین ها در مسیر اصابت کرده و عده‌ای مجروح و شهید شدند.. همه یکدفعه نگران ازحال افرادی که داخل آن ماشین بودند شروع به سوال کردن از هم شدند.
کیا بودند تو ماشین؟! این سوال تکرار شد و تکرار شد .
به ما که نیروی ساده بودیم چیزی نمی گفتند ولی از چهره گروه ارکان گروهان معلوم بود خبری است و وضع عادی نیست.
بالاخره در لابلای همهمه شنیدم مجید مجروح شده. پرسیدم مجید کدومشون بود؟ یکی گفت : همونی که تر و فرز و کوچک اندام بود و عینک میزد . گفتم آهان . ولی هر چی فکر کردم دیدم همشون ترو فرز بودند و کوچک اندام . بچه ها گفتن مجید جلوی ماشین کنار معاون گردان نشسته بود که خمپاره کنار ماشین منفجر شد . یه ترکش به پای مجید خورد و بقیه ترکشها همه نصیب معاون گردان شد. و لحظاتی بعد شهید بکشلو به دوستان شهیدش پیوست. شهید بکشلو علی رغم بیماری چشم فرزندش ، چند روز قبل خودش رو برای عملیات به منطقه رسونده بود ...
#شلمچه
#عملیات_تکمیلی_کربلای_پنج
#شهید_رجبعلی_بکشلو
#گردان_مقداد
#12_اسفند_1365
@hamidraz

#شهید_رجبعلی_بکشلو معاون فرماندهی #گردان_مقداد
#شلمچه
عملیات تکمیلی #کربلای_پنج
12اسفند 1365
@hamidraz

خاطره ای از مهندس #مهدی_باکری فرمانده شهید #لشگر_عاشورا در سالروز شهادتش
وقتی آقا مهدی، شهردار ارومیه بود، یک شب باران شدید بارید. به طوری که سیل جاری شد. ایشان همان شب ترتیب اعزام گروه امداد را به منطقه سیل زده داد و خودش هم با آخرین گروه عازم منطقه شد. پا به پای دیگران در میان گل و لای کوچه که تا زیر زانو می رسید، به کمک مردم سیل زده شتافت. در این بین، آقا مهدی متوجه پیرزنی شد که با شیون و فریاد، از مردم کمک می خواست. تمام اسباب و اثاثیه پیرزن در داخل زیر زمین خانه آب گرفته بود. آقا مهدی، بی درنگ به داخل زیر زمین و مشغول کمک به او شد. کم کم کارها رو به راه شد. پیرزن به آقا مهدی که مرتب در حال فعالیت بود نزدیک شد و گفت: خدا عوضت بدهد مادر! خیر ببینی.
نمی دانم این شهردار فلان فلان شده! کجاست تا شما را ببیند و یک کم از غیرت و شرف شما یاد بگیرید؟»
آقا مهدی خنده ای کرد و گفت : راست می گویی مادر! ای کاش یاد می گرفت
#شهید_مفقودالاثر_مهدی_باکری
#فرمانده_لشگر_عاشورا
#شهردار_ارومیه
#عملیات_بدر
#25_اسفند_1363
@hamidraz

#شهید_مفقودالاثر_مهدی_باکری
فرمانده لشگر #عاشورا
#عملیات_بدر
25 اسفند 1363
@hamidraz

قسمت #اول عملیات تکمیلی #کربلای_پنج به روایت #بی_سیم_چی
چند روزی بود که تهران بودم . جبهه ها هنوز درگیر عملیات گسترده کربلای 5بود. با چندتا از بچه ها اعزام انفرادی جور کردیم برای لشگر حضرت رسول ص . 29 بهمن رفتیم دو کوهه . از اون جا هم فوری رفتیم مقر لشگر در اردوگاه کرخه. آخرین ماه سال 65 شروع شد . قرار بود بچه ها کادر یک گروهان از گردان مقداد را تشکیل بدن. گردان فقط دو تا گروهان داشت که گروهان ما تعداد بیشتری داشت. 140 نفر. حمید صالحی مسئولیت گروهان را به عهده گرفت و سه تا از بچه ها مسئول دسته شدند و یکی هم معاون گروهان. برای معاونت دیگر هر چه حمید میگفت یکی قبول کنه کسی زیر بار نرفت . علی بلورچی که یک روز پیش ما بود و روز بعد گردان مالک. گفت: من قبول میکنم. اما حمید رضایت نمی داد.از بس که علی کارهای عجیب غریب انجام میداد. (در قسمت پایانی ارتباط زیبای حمید و علی را توضیح خواهم داد ). حدود ده روزی کرخه بودیم و همه به حمید کمک میکردیم برای آموزش نیروها.حمید چند شب پیاده روی و رزم وخشم شبانه برای نیروها گذاشت. یکی از بچه های همراه حسن کریمیان بود . 6 ماه پیش با هم رفته بودیم اطلاعات مهندسی. اون جا با موتور تصادف کرد،پاش به شدت آسیب دید. بعد از عمل هنوز با عصا راه می رفت. حسن سال چهارم مکانیک شریف بود. شاگرد اول بود . همه به اواصرارمیکردند که حسن نیا، برگرد، وضعیت پات مناسب نیست . نه صبحگاه می تونی بیای نه رزم شبانه. پس چه طوری می خوای بیای عملیات؟ از طرفی اوضاع خوب درسی حسن مزید بر علت بود که بچه ها او رو تشویق به برگشت کنن . اما او در جواب همه می گفت: همه رو نگه داشتم برای شب عملیات. ...
#ادامه_دارد
#اردوگاه_کرخه
#عملیات_تکمیلی_کربلای_پنج
#گردان_مقداد
#گروهان_ایثار
#اسفند_1365
@hamidraz

سمت راست شهید #حمید_صالحی فرمانده #گروهان_ایثار
سمت چپ شهید #علی_بلورچی