نام کتاب: دیزی دارکر

نام نویسنده : آلیس فینی

سال انتشار: ۱۴۰۱

ژانر کتاب: معمایی، جنایی و تریلر روانشناختی

معرفی کتاب: دیزی دارکر یک رمان معمایی ، تریلر روانشناختی است که خواننده را تا آخرین صفحه درگیر نگه میدارد .نویسنده به خاطر داستان های پرپیچ و خم و پایان های غیرمنتظره اش شناخته میشود ، در این کتاب هم داستان در مورد یک معمای خانوادگی تاریک است . خانواده دارکر برای جشن تولد مادربزرگ خانواده در خانه ای قدیمی و دورافتاده دور هم جمع می‌شوند اما این دورهمی خیلی زود به یک ماجرای تاریک و معمایی تبدیل می‌شود چون اعضای خانواده یکی پس از دیگری به قتل میرسند و رازهای آن ها کم کم آشکار می‌شود .

بدترین نوع ببخشید گفتن ها ببخشید هایی هست که آدما موقع رفتن بهم میگند.
نمیدونم، ببخشید برای من یه مفهوم بیا درستش کنیم میده، یه مفهوم میدونم ناراحت شدی و الان کاری لازم باشه میکنم ناراحتیت رفع شه.
وقتی یه کاری میکنی و صرفا میگی ببخشید برای وجدان خودت خب، چه سودی داره؟
ببخشید بدون جبران و رفع دل شکستگی، فایدش دقیقا چیه؟ به غیر از یه واژه‌ی بی معنی دقیقا چیه؟
چی رو باید بخشید؟

- قربانی نکوهی یعنی چی؟

قربانی نکوهی به این معناست که در مواجهه با افرادی که قربانی مسائلی مثل آزار جنسی، تجاوز، خشونت خانگی، اذیت و آزار و... هستن، به بهانه رفتارهایی که قبل و بعد از تجربه آزار انجام دادن یا ندادن و همچنین پوشش، ظاهر و سبک زندگی، لحن و .... اون‌ها رو تا قسمتی، یا کاملا، مقصر اتفاقی که براشون افتاده بدونیم، بجای اینکه روی مسئولیت مقصر و آزارگر تمرکز کنیم و درباره اتفاقی که واقعا افتاده حرف بزنیم. قربانی نکوهی یک مکانیسم اجتماعی برای حفاظت از قدرت، تقویت پدرسالاری در جامعه و تثبیت سکوت در برابر خشونت هست. قربانی نکوهی فقط به معنای گفتن "تقصیر خودته" نیست، بلکه اشکال ظریف تری از اون هم وجود داره.

وقتی کسی چیزهایی اینچنینی رو میگه:

"اون وقت شب نباید میرفت اونجا"، "باید مقاومت میکرد و جیغ و داد راه مینداخت"، "چی تنش بود؟"، "چرا شکایت نکرد؟"، "چرا بلافاصله با اون قطع ارتباط نکرد؟"، "چرا ازش مدرک جمع نکرد؟"، "تقصیر خودش بود که اعتماد کرد"، "چرا بعد این همه مدت یادش افتاده حرف بزنه؟" و...
درواقع داره بار مسئولیت رو از روی دوش ابیوزر برمیداره و اون رو به بازمانده‌ی خشونت تحمیل میکنه و جریان بحث رو از اینکه "چرا اون ابیوزر انجامش داد" به سمت "چرا قربانی کاری نکرد؟" منحرف میکنه. در روند قربانی نکوهی ساختاری سعی میشه با پرسش های تحقیر آمیز و تمرکز بر روی اشتباهات و رفتار فرد قربانی، یک جریان به نفع ابیوزر ساخته و از فرد مسئول رفع اتهام بشه. این مسئله همچنین باعث ایجاد این توهم میشه که این خشونت قابل پیشگیریه اگر قربانی‌ها "درست" رفتار کنن، یا "درست" لباس بپوشن یا ... بجای اینکه اشتباه فردی که مرتکب خشونت شده به رسمیت شناخته بشه و ابیوزر مسئول دونسته بشه.
متهم کردن قربانیان به بزرگنمایی مسئله یا اغراق و دروغ گویی هم فرم دیگری از قربانی نکوهی محسوب میشه. یا استفاده از ویژگی‌های شخصیتی قربانی برای بی اعتبار کردن روایت. چیز هایی مثل "اون همیشه دردسر درست میکنه"، "خیلی احساساتیه و همه چیز رو جدی میگیره" و... . این موارد در کیس‌های آزار جنسی بسیار به چشم میخوره. این توقع از بازماندگان و قربانیان خشونت میره که یک "قربانی بی نقص" باشن. مثلا رفتارهای فرد بعد از تجاوز ملاک قضاوت شخص قرار میگیره و میگن اگر واقعا بهت تجاوز شده بود چرا خندیدی؟ چرا غذا خوردی و ازش استوری گذاشتی؟ چرا افسرده نشدی و خودکشی نکردی؟
قربانی نکوهی با ایجاد این باور که "چیزهای بد فقط برای آدم‌های بد اتفاق میفته" بسیاری از قربانیان رو به سکوت دعوت میکنه، چون گزارش دادن و متهم کردن ابیوزر فقط باعث میشه اعتبار خودشون از بین بره و تحت حملات تازه‌ای قرار بگیرن.


از کانال ساحره:
https://t.me/utterial

خانواده تیبو – روژه مارتن دوگار

شرح وقایع خانواده ثروتمند و فرهیخته فرانسوی یعنی خانواده تیبو را توصیف می کند. فرزند کوچک این خانواده، ژاک تیبو با روح سرکش و رام نشدنی اش سرنوشت خود را در دنیای پیرامونش می جوید و خانواده را ترک می گوید. او در تعامل با اندیشه های سوسیالیستی اش به تضاد با خوشبختی و زندگی ایدئال در کنار کسی که دوستش دارد می رسد.

کتاب «بازی مرموز ۲۱۲۰»؛ یک کتاب معمولی نیست

هوممممم

اینم باحاله

کتاب در
نویسنده:ماگدا سابو
مترجم:نصراله مرادیانی

مزرعه‌ی کوزه‌گر.