درست همونجایی که با اومدن ‌ عید⁩ ذوق میکردیم ، با لباس نو  روزعیدو میگذروندیم، ‏برای زنده موندن ماهی عیدمون دعا میکردیم و بزرگترین دغدغه مون پیک نوروزی مدرسه بود،
‏درست همونجا؛
‏زندگی باید متوقف میشد

چنان زلال شود
آن کسی که تو را یک بار
فقط یک بار نگاه کند
که هیچ‌گاه کسی جز تو را نبیند از پسِ آن
حتی اگر هزار بار هزاران هزار چهره را نگاه کند.

یتیمِ زیبایی خواهد بود این جهان اگر آدم‌هایش
بدون رؤیتِ تو
چشم گشوده باشند .

چگونه جهان به غربتِ ابدی
دوباره عادت خواهد کرد
اگر تو را نبیند!

- رضا براهنی

ای دل، زِ عبیرِ عشق کَم گوی؛
خود بو بَرَد آنکه یار باشد.

- مولانا

آنچه قسمتِ توست،
از تو عبور نمى كند؛
بلكه دور تو مى چرخد،
بارها وبارها،
تا زمانى كه آماده شوى.


پروکسی | پروکسی جدید

بَر هَر چه هَمی لَرزی؛ هَمان اَرزی...

- مولانا
#matn
@mosicfeels

من گمان می‌کنم که اگر روزی بشر توفیق یافت که استعمالِ سلاح‌های اتمی و هیدروژنی را منع کند و دنیا را از بیمِ انهدام وا‌رهاند، برای آنکه بتواند روی آسایش ببیند باید چاره‌ای برای این دوّمین غول، یعنی «تبلیغات» نیز بیندیشد، که اندک اندک روحِ انسانیّت را در کامِ خود فرو می‌کشد، و چه بسا که سرانجام سمومش از لهيبِ سلاح‌های دهشت‌انگیز، کم‌گزند‌تر نباشد.
خوش‌بینیِ ساده‌لوحانه‌ای خواهد بود اگر پنداشته شود که زور و تبلیغ بتواند برای زمانِ درازی کارساز باشد. نباید فراموش کرد که زمانه حساب گیرنده‌ی بی‌گذشتی است.

#ایران_را_از_یاد_نبریم
#گفتن‌نتوانیم_نگفتن‌نتوانیم

💎کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ نُدوشن
🆔 @sarv_e_sokhangoo

بازسازیِ اخلاقی به همان اندازه ضرورت و فوریّت دارد که بازسازیِ مادّی. این دو به هم بسته‌اند. متأسفانه در دنیای کنونی، هرچه بارِ مشکلات سنگین‌تر می‌گردد، به مردم مجالِ کمتری دست می‌دهد که به اخلاق بپردازند.
ما در دامنِ مشکلاتی که روبروی خود داریم، جای حیرت است اگر شب خواب به چشمِمـان بیاید.

#سخن‌ها_را_بشنویم

💎کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ نُدوشن
🆔 @sarv_e_sokhangoo

در منظر دیگران اگر خاموشیم
در آتش اندرون خود می جوشیم
چون ماهیِ مانده از لبِ آب برون
بی تاب برای تشنگی می کوشیم

م. جعفری دهقی

نبیند هرگز آن‌ کس خواب را روي،
که عشق او را شبي بیدار دارد.

"سنايي"

‏«اندک اندک خیلی شود و قطره قطره سیلی گردد؛ یعنی آنان که دست قُوَت ندارند، سنگ خُرده نگه دارند تا به وقت فرصت، دمار از دماغ ظالم برآرند.»

- سعدی، گلستان.

هولی است که در ترنّمِ مرغِ شب است
می پرسمش از چه روی در تاب و تب است
"من چشم به راهِ روزِ بهتر بودم
در روزِ گذشته، وایِ من زین سبب است"

م. جعفری دهقی

زندگی نزیسته همیشه زیباتر به نظر می رسد..
اگر ازدواج می کردم…
اگر بچه نمی آوردم…
اگر مهاجرت می کردم…
ذهن می‌تواند از هر مسیری که نرفته بهشتی خیالی بسازد. چون آن مسیر،هرگز در معرض اصطکاک واقعیت قرار نگرفته است…
در این حالت دو زندگی را با هم مقایسه نمی‌کنیم؛
یک زندگی واقعی را با یک فانتزی دست‌نخورده مقایسه می‌کنیم.به همین دلیل،بعد از هر انتخاب،ذهن شروع به ساختن روایتی از «من دیگری» می‌کند؛کسی که اگر مسیر دیگری را رفته بود،لابد آرام‌تر،موفق‌تر،عاشق‌تر یا خوشبخت‌تر می‌شد.اما آن «من دیگر» هرگز وجود نداشته است.
او فقط از رنج‌های خودش بی‌خبر مانده است.
واقعیت این است که هر زندگی،نوع مخصوص خودش از اندوه را تولید می‌کند.
ازدواج،اندوه‌هایی دارد که تنهایی ندارد.
تنهایی،زخم‌هایی دارد که ازدواج نمی‌شناسد.
داشتن فرزند،سوگ‌های خودش را دارد.
نداشتنش نیز
آرامش، پاداش بهترین انتخاب نیست.آرامش،زمانی متولد می‌شود که دست از عاشق شدن سایه‌ها برداریم؛سایه‌ی زندگی‌هایی که هرگز فرصت نداشتند واقعی شوند،و برای نخستین‌بار،به زندگی روبه‌رویمان اجازه دهیم از خیال، واقعی‌تر باشد.

دکتر سارا اکبرزاده

@gamaninstitute

حافظ چو رفت روزه و گل نیز می‌رود
ناچار باده نوش که از دستْ رفتْ کار

- حافظ