روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران
👤 آرش نراقی
❤️🍀 @filsofak

توصیه‌هایی برای مدیریت چالش‌های زناشویی در دوران قرنطینه

بسیاری از افراد خود را در خانه قرنطینه کرده‌اند تا از گسترش کروناویروس جلوگیری کنند. کارکردن، ورزش‌کردن، آموزش‌دادن به کودکان و بازی‌کردن با آن‌ها، همه در زیر سقف خانه و زیر فشار استرس اخبار هولناک، در حال انجام است. قرنطینه، باعث قرارگرفتن بسیاری از زوج‌ها در وضعیتی شده است که آمادگی کافی برای آن نداشته اند. زندگی تمام‌وقت در کنار یکدیگر برای مدتی نامعلوم. 

از طرفی، قرارگرفتن تحت تنش و استرس، بسیاری از اوقات باعث مختل‌شدن مهارت‌های مقابله و مدارا با موقعیت‌های دشوار و حتی چالش‌های معمول زندگی می‌شود. تعارضات رابطه زناشویی، تعامل با کودکان و حتی انجام امور روزمره خانه، هنگامی که در کنار استرس ابتلا به بیماری، ناامنی مالی، از دست‌دادن ارتباطات اجتماعی و اضطراب مرگ، قرار می‌گیرند، طاقت‌فرسا و پیچیده تجربه می‌شوند. 

برای برخی زوج‌ها، چنین وضعیتی، باعث نزدیک‌شدن بیشتر به یکدیگر، به‌دلیل قرار گرفتن در مقابل یک تهدید مشترک و تجربه احساسات مشابه، می‌شود. اما برای گروهی دیگر، مواجه‌شدن با آسیب‌پذیری‌های طرف مقابل، یا سبک مقابله بسیار متفاوت او با شرایط خطر، می‌تواند باعث تشدید تعارض و تنش‌های بین فردی شود. به‌طور مثال، پاسخ یکی از طرفین رابطه زوجی به وضعیت ابهام، می‌تواند به صورت چک‌کردن مکرر اخبار و حرف‌زدن دائمی از آن‌ها باشد. در حالی‌که این کار باعث تشدید اضطراب و وحشت در دیگری و به‌دنبال آن برانگیخته‌شدن احساس حمایت نشدن، تنهایی، دوری و اختلاف می‌شود.

برای کسانی‌که با شروع قرنطینه، شغل خود را از دست داده‌اند، این استرس می‌تواند باعث افزایش احتمال خشونت و سوء‌رفتار در محیط خانه شود. سرویس‌های مشاوره تلفنی در چین، امریکا و بسیاری از کشورها، افزایش قابل توجه در تماس‌های مرتبط با خشونت خانگی را از زمان شیوع کرونا گزارش کرده‌اند.‌

احساس درماندگی و ناتوانی، می‌تواند باعث برانگیخته‌شدن شرم و به دنبال آن ایجاد خشم و گرایش به خشونت شود. هیجاناتی که تشدید آن‌ها از زمان شروع قرنطینه، یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش تعارضات زناشویی و خشونت خانگی در این دوران است. بر این اساس توصیه می‌شود که در صورت وجود نشانه‌های احساس سرخوردگی، غمگینی و اضطراب در هریک از طرفین، از فضا‌دادن به یکدیگر، قرار گرفتن در خلوت و حریم شخصی تا کمترشدن شدت هیجانات، گوش‌دادن به موسیقی و ورزش برای کاهش سطح استرس استفاده شود.

بسیاری از افراد تلاش می‌کنند که با وجود قرار‌گرفتن در یک فضای محدود با همسر و فرزندان، به کارکردن ادامه دهند. در میان زوج‌ها، ممکن است یک نفر کاملا امکان فعالیت شغلی خود را از دست داده باشد و دیگری تمام وقت و در منزل، در حال فعالیت‌های کاری خود باشد. موقعیتی که می‌تواند در هریک از آن‌ها، باعث ایجاد ناخشنودی، خشم و آشفتگی شود.  

برای کاهش چنین احساساتی، تلاش برای ایجاد حریم و فاصله، حتی در کوچک‌ترین خانه‌ها، کمک‌کننده است. باید دانست که برخورداری از میزانی از فاصله، در کنار میزانی از اتصال و نزدیکی، از جمله نیازهای اساسی هر رابطه است.

هریک از اعضای خانواده می‌توانند محل مشخصی را به‌عنوان حریم شخصی خود تعیین کنند تا بتوانند زمان‌هایی را در روز، در آن محل به تنهایی بگذرانند. در صورتی‌که دسترسی به چنین فضایی از نظر فیزیکی امکان‌پذیر نیست، اجازه‌دادن به یکدیگر برای اختصاص‌دادن زمان‌هایی به فعالیت‌های فردی، می‌تواند نیاز به خلوت و تنهایی را برای هر دو طرف تأمین کند.

در صورتی‌که هریک از طرفین یا هر دو آن‌ها، نیاز به ادامه فعالیت‌های شغلی خود در خانه دارند، مشخص‌کردن محلی در خانه مانند قسمتی از میز ناهارخوری، گوشه‌ای از اتاق نشیمن یا آشپزخانه، به‌عنوان محل کار، مرزبندی مشخص بین زمان کار، زمان بازی با کودکان و ..، ادامه‌ندادن به فعالیت‌های کاری در اتاق خواب، زمان استراحت و زمان ارتباط با خانواده، کمک‌کننده است. 

هم‌چنین در ارتباط با مراقبت از فرزندان و وقت‌گذرانی با آن‌ها، نیاز به تقسیم مسئولیت‌ها، وجود دارد. همچنین زمان‌هایی به‌ویژه در ساعات پایانی روز، تمام اعضای خانواده با حضور هر دو والد در کنار یکدیگر باشند. 

اگرچه استرس باعث کاهش قابل توجه در میل جنسی می‌شود، اما داشتن ارتباط جنسی، خود یکی از موثرترین عوامل کاهش سطح استرس در بسیاری از افراد است. قطع شدن رابطه جنسی به دلایلی مانند احساس تنش و اضطراب و پس‌زدن آن توسط یک یا هر دو طرف رابطه، می‌تواند باعث تشدید اضطراب و کاهش هرچه بیشتر تمایل جنسی، در یک چرخه معیوب شود. توصیه می‌شود که نزدیکی فیزیکی به یکدیگر، در آغوش‌گرفتن و اختصاص‌دادن زمان‌هایی به رابطه جنسی، برای حفظ این جنبه از ارتباط، افزایش آرامش و صمیمیت حاکم بر رابطه و‌ کاهش تنش‌های مرتبط با دوران بحران، مورد استفاده قرار گیرد.

|مادلاین برند|
❤️🍀 @filsofak

دکتر علی شریعتی انسانها را به چهار دسته تقسیم کرده است:

1. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم نیستند. عمده آدمها. حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.

2. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هم نیستند. مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشته‌اند. بی شخصیت‌اند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آیند. مرده و زنده‌اشان یکی است.

3. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم هستند. آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند. کسانی که هماره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.

4. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هستند. شگفت انگیز ترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم. اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم. باز می‌شناسیم. می فهمیم که آنان چه بودند. چه می گفتند و چه می خواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم . هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند. اختیار از ما سلب می‌شود. سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنان مست می‌شویم و درست در زمانی که می‌روند یادمان می آید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

❤️🍀 @filsofak

هیچ جنگی وجود ندارد که به همه‌ی جنگ‌ها خاتمه بدهد. جنگ در درون جنگ رشد می‌کند.
جنگ، خون با خشونت ریخته را لیس می‌زند و از تن مجروحان تغذیه می‌کند . هستی جنگ کامل و خودکفاست. باید این نکته را بدانی.


#کافکا_در_کرانه
#هاروکی_موراکامی
❤️🍀 @filsofak

یکی از علل اختلاف و بداخلاقی در خانواده این است که برای هیچ یک از افراد آن حق تنها ماندن و با خود خلوت کردن را محترم نمی دانیم.

اگر ما به هر یک از افراد خانواده حق بدهیم که در بیست و چهار ساعت لااقل یک ساعت با خود باشند و تنها هر چه می خواهند بکنند، اصولا این کار خود تمهیدی برای تسویه امور و حل مشکلاتی خواهد بود که غالبا باعث بداخلاقی و کدورت افراد خانواده است.

آیین کامیابی
#دیل_کارنگی
❤️🍀 @filsofak

در اینجا فرصت داریم خود را از بند طرز فکری که می‌گوید برای خوب کنار آمدن با مسائل کنونی، اول باید گذشته خود را خوب بشناسیم، آزاد کنیم. مرور و یادآوری بخش‌هایی از خاطرات خوش گذشته، خوب است اما گذشته تلخ را باید رها کرد.
این استدلال که اگر گذشته خود را نشناسیم، محکوم به تکرار آن هستیم نادرست است. وظیفه ما این است که برای اصلاح و بهبودی روابط کنونی خود، آنچه از دستمان بر می‌آید را انجام دهیم. ما محکوم به تکرار گذشته خود نیستیم مگر آن که تکرارش را انتخاب کنیم. ما به کمک تئوری انتخاب و با انجام رفتارهایی که برای هر دو طرف خشنود کننده است، می‌توانیم روابط ناخشنود کنونی خود را اصلاح کنیم. وقتی باور داریم تا گذشته را خوب درک نکنیم نمی‌توانیم به امورات کنونی خود رسیدگی نماییم، در واقع انتخاب کرده‌ایم زندانی چیزهایی که تمام شده و رفته است باشیم و بعید است با این روش بتوان احساس آزادی بیشتری نمود.

#ویلیام_گلسر
❤️🍀 @filsofak

#صدای_طبیعت
+ باهاش یک عود Rain Forest روشن کن و بذارش رو تکرار
❤️🍀 @filsofak

گفته‌هایی که با «باید» شروع می‌شوند...

#دیوید_برنز
❤️🍀 @filsofak

چرا مردم کارهای خود را نیمه‌کاره رها می‌کنند؟
❤️🍀 @filsofak

فرض کنید که به یک کشور فقیر سفر کرده‌اید و کیف پولتان گم می‌شود. دقایقی بعد که آن را پیدا می‌کنید، همه چیز سر جایش است به‌جز پولتان. آیا به این اتفاق به چشم یک دزدی نگاه می‌کنید یا یک جور کمک مالی به کسی که احتمالا وضعیتش بسیار بدتر از شماست؟
هر چه قدر هم با ذهن‌تان کلنجار بروید نمی‌توانید این واقعیت را تغییر دهید که پولتان به سرقت رفته، اما آنچه می‌توانید تغییر دهید، اهمیت اتفاقات پیش آمده و تعبیرتان از ماجراست.
داشتن یک زندگی خوب، تا حد زیادی به تفسیری سازنده از وقایع بستگی دارد.

- رولف دوبلی
هنر خوب زندگی کردن
❤️🍀 @filsofak

حقیقت این است که بی‌سوادی از میان نرفته، فقط این‌روزها، بی‌سوادها خواندن و نوشتن فرا گرفته‌اند...!

#آلبرتو_موراویا
❤️🍀 @filsofak

اگر شما به تکرار باورهای منفی و نامطلوب درباره‌ی خودتان ادامه دهید، دیگران نیز همان چیزها را در مورد شما باور می‌کنند. چرا که می‌گویند هر آدمی خودش را بهتر از هر کس دیگر می‌شناسد. پس دیگران باور می‌کنند که شما همان چیزی هستید که خودتان می‌گویید.

آدمهای سمی
#لیلیان_گلاس
❤️🍀 @filsofak

پاسورهای قبل از تو همه سوءتفاهم بود. 😍
❤️🍀 @filsofak

راستَش هیچ‌وقت توی خیالاتم هم فکرش را نمی‌کردم که دنیا این شکلی باشد. این‌قدر دل‌سنگ. این‌قدر ناخن‌خشک.
آن‌موقع‌ها که بچه بودم هی خیال می‌کردم باید فکرم را وسعت بدهم، خودم را بشناسم، ببینم چه دوست دارم و بعد مثل مرد بجنگم پای آرزوهام. پای خواستنی‌هام. دوست‌داشتنی‌هام.
این‌طوری کرده بودند توی کله‌ام. به این خاطر، من هم چشم‌هام را تا جایی که می‌توانستم از هم باز کردم به همه‌ی عالم، و عاشق هست و نیستَش شدم. مرضِ علاقه پیدا کردن به همه عالم را گرفته بودم اصلن آن‌موقع‌ها. نمی‌دانستم. خبر نداشتم. هیچ‌کس هيچ‌وقت نگفت ندو، نمی‌رسی.
هیچ‌کس هيچ‌وقت نگفت دل نبند نمی‌رسی. همه چیز توی مایه‌هایی از شک و ابهام بود انگاری. همین شد که من هم خیال کردم اگر می‌خواهم برسم باید هر چه زور دارم بزنم.
آدم وقتی بچه است نمی‌داند دنیا این‌قدر خانه‌خراب است که حتی یک خنده‌ی از ته دل را هم می‌گیرد ازش.
دلم تنگ است و دارد از شدت مچاله شدن‌اش، فرو می‌رود توی هم. انگار جای هزار آرزو که باید سفت بغل‌شان می‌کردم توی سینه، درد می‌کند. کِی فکرش را می‌کردم که دنیا بخواهد این همه خون به جگرم بکند؟
#مصطفی_سلیمانی
#دنیا
❤️🍀 @The_meaningoflife

نامه‌ای به خدا جهت طاها
.
آی خدا... نگاهی به کَت و کولِ من بیانداز. ببین دست‌هایم را تا کجا به درگاهت رها کرده‌ام و دارم دعا می‌کنم! برای خودِ وامانده‌ام که نه. برای پسرم طاها. سوپرمنِ پر انرژی و دوست داشتنی‌ام.
چند کلامی می‌خواهم بی‌شیله‌پیله برایت در این دنیای مجازی وِرّاجی کنم.
حواست به طاها باشد که مبادا لجن‌زارِ دنیا غرقش کند‌ و حالِ خوبش را کُن‌فیکون کند.
حالا که داری دنیا را مثل شربت چهارتخم با ملاقه هم می‌زنی، به فکر پسرک ما هم باش. نگذار لای تخم‌های قدومه، ریحان، بهدانه، و بارهنگ لعاب بگیرد!
آی خدا... بگذار دوران کودکیِ طاها پُرپیمون‌تر و کش‌دار باشد تا طعم زندگی زیر دندانش بماند. نگذار در بزرگ‌سالی غوطه‌ور شود و زبانم لال وارد سیاست و سیستمِ معیوب و کثیف شود. نگذار وسوسه‌ی ورود به این وادی مثلِ کنه بیافتد به جانش و ول‌کنش نباشد. درست مثلِ این‌که وسوسه‌ی پرواز بیافتد به جانِ پنگوئن! جور در نمی‌آید.
خدایا! اگر جایی کم آورد، راهی را نشانش بده تا آتش‌فشانِ درونش را آرام کند. مثل نوشتن و خواندن و دیدن!
آی خدا... به طاها فرصت بده طعم عشق و عاشقی را بچشد. کاری نکن که بعدا حسرتش را بخورد. بگذار سوتی دهد و بلغزد و امتحان کند تا بالاخره در همین دنیا پخته شود...
آی خدا... به طاها بفهمان که نیازی نیست تا آخر عمرش هدف‌مند زندگی کند. بگو که یک‌جاهایی هم آدم باید بایستد و لذتِ هدف‌هایی را که به آن‌ها رسیده را ببرد!
آی خدا... خواسته‌هایم زیاد است، اما به خاطر حوصله‌ی کمِ خوانندگان، بقیه را فاکتور می‌گیرم و خلاصه می‌نویسم:
خدایا به طاها به قدری شرافت و صداقت و مهربانی عطا کن که آدم‌های اطرافش پررو نشده و سوار گردنش نشوند.
راستی! یک رگه‌ی پدرسوختگی هم جهت نشاندن همان افراد بر سر جای‌شان عنایت فرما تا حرفِ هیچ‌کس برایش وحیِ مُنزل نباشد...
همین و لاغیر.
تولدت مبارک پسرکم، طاها جان.
پدر بفدایت.
#مصطفی_سلیمانی
#طاها
❤️🍀 @The_meaningoflife

من یک نا امیدم، مرا ببوسید!
🍀❤️ @filsofak

📝 کانال فلسفه اخلاق:

بعضی از چیز ها
تنها از دور ظاهر آرام و زیبا دارند
و انسان
برای نزدیک شدن به آنها نباید پافشاری کند
مثل عشق
سیاست
و مهاجرت...
من بر آسمان خراش ها
پرنده های مهاجر زیادی دیده ام
که چشم هایشان پر از اشک بود!

#سايبر_هاكا
🍀❤️ @filsofak

_در دنیایِ بی‌سواد و بی‌بهره از ادبیات، عشق و تمنا چیزی متفاوت با آنچه مایه‌ی ارضای حیوانات می‌شود، نخواهد بود و هرگز نمی‌تواند از حد ارضای غرایزِ بدوی فراتر برود.

_ما سخن گفتنِ درست، پر مغز، سنجیده و زیرکانه را از ادبیات و تنها از ادبیاتِ خوب می‌آموزیم.

_مطالعه کتاب‌های خوب آدم‌های بهتری از ما می‌سازد. ما باید فرزندانمان را قانع کنیم که خواندن مسلماً لذتی خارق‌العاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن.

📕 چرا ادبیات
✍🏽 #ماریو_بارگاس_یوسا
❤️🍀 @filsofak

اگر شعرِ خوبی یا رمانِ خوبی بخوانی چیزی از آن در وجود تو می‌ماند، در وجدان تو، در شخصیت تو می‌ماند و از راه‌های مختلف به تو کمک می‌کند.

📕 چرا ادبیات
✍🏽 #ماریو_بارگاس_یوسا
❤️🍀 @filsofak

#لیا_مک_لارن
نویسنده کانادایی می‌گوید:

روزی پسر خوانده ١١ ساله‌ام از من پرسید ترجیج می‌دهی کدامش باشی؛
بسیار فقیر با دوستان فراوان؟
یا
بسیار ثروتمند بدون دوست؟
جوابش برای من ساده بود. گفتم؛
فقیر با دوستان.
در دراز مدت تنهایی بدتر از فقر است.
اما
پسر خوانده‌ام مخالف بود. او گفت؛
ثروتمند بدون دوست را ترجیح می‌دهم.
در عمارتم می‌مانم و فورت نایت بازی می‌کنم، یوتیوب تماشا می‌کنم و با آدم‌های آنلاین معاشرت می‌کنم.
آنجا بود که فهمیدم نسل جدید "بومیان دنیای دیجیتال" هستند و نسل ما "مهاجران دنیای دیجیتال".
ما از این نظر منحصر به فردیم که واپسین نمونه‌های یک گونه‌ی رو به انقراض هستیم!
نسلی که بدون اینترنت بزرگ شد و حالا احساس می‌کند آن معصومیتش از دست رفته.
ما آخرین منابع حیّ و حاضر از یک پهنه‌ی تجربه‌ی بشری هستیم که چیزی نمانده از دست برود...

🍂 لیا مک‌لارن
نویسنده و گزارش‌گر کانادایی
❤️🍀 @filsofak