چون همه‌ی آدمیان خطاپذیرند؛ هیچ کس حق ندارد عقیده‌ی مخالف را خاموش کند زیرا عقیده‌ی تازه‌ای که مخالف عقیده‌ی مرسوم است یا حقیقت است یا از حقیقت بهره‌ای دارد یا خلاف حقیقت است‌.
اگر عقیده‌ای که آن را خاموش می‌کنیم عین حقیقت باشد نه تنها با خاموش کردن آن نسبت به صاحب عقیده جنایت کرده‌ایم، بلکه نسبت به سایر افراد آدمی و نیز نسبت به نسل‌های آینده جنایت کرده‌ایم زیرا حقیقت، نجات دهنده‌ی آدمی است و با خاموش کردن آن از آدمیان، رهاننده‌ی آن را گرفته‌ایم.

اگر نیمی از حقیقت باشد باز حکم همان است. اما به فرض این‌که عقیده‌ای که آن را خاموش می‌کنیم خلاف حقیقت باشد و به فرض اینکه ما خطاپذیر نباشیم و بدانیم که این عقیده‌ای که آن را خاموش می‌کنیم خلاف حقیقت است باز خاموش کردن آن گناه است زیرا وجود آن لازم است تا حقیقت در برخورد با آن جلوه و تابناک بیشتری پیدا کند و هم بدان علت که اگر در میدان، دشمنی نباشد سربازان به سستی می‌گرایند و نیروی خود را مهمل می‌گذارند تا حدی که قدرت دفاع از خود را از دست می‌دهند.
حقیقت نیز اگر پیوسته با دشمن در مبارزه نباشد تابناکی و اثربخشی خود را در ذهن مردان از دست می‌دهد. با هیچ اصل و میزانی موجه نیست که کسی عقیده‌ی خود را بر دیگری تحمیل کند.

🔸️درباره‌ی آزادی
جان استوارت میل

❤️🍀 @filsofak

تا جایی که مربوط به تربیت بچه‌ها می‌شود، فکر می‌کنم که به آنها نباید فضلیتهای ناچیز، بلکه باید فضلیتهای بزرگ را آموخت. نه صرفه‌جویی را؛ که سخاوت را و بی‌تفاوتی نسبت به پول را. نه احتیاط را؛ که شهامت و حقیر شمردن خطر را. نه زیرکی را؛ که صراحت و عشق به واقعیت را. نه سیاست بازی را؛ که عشق به همنوع و فداکاری را. نه آرزوی توفیق را؛ که آرزوی بودن و دانستن را. اما معمولا برعکس عمل می‌کنیم، در آموختن احترام به فضیلت‌های ناچیز شتاب می‌کنیم و بر آنها، تمام قواعد تربیتی‌مان را بنا می‌کنیم. بنابراین راحت‌ترین راه را انتخاب می‌کنیم، چونکه فضیلتهای ناچیز هیچ خطر مادی دربرندارد. بلکه برعکس منافع را حفظ می‌کند. از آموزش فضیلتهای بزرگ سرباز می‌زنیم و با این وجود به آنها عشق می‌ورزیم و دلمان می‌خواهد که فرزندانمان آنها را داشته باشند. اما امیدوار می‌مانیم که در آینده به طور خودانگیخته در روح آنان پدید آید و به طور غریزی کسب‌شان کنند. در حالی که آنهای دیگر، ناچیزها، به نظرمان محصول تعمق و حساب و کتاب‌اند و بنابراین فکر می‌کنیم که قطعا باید آموزش داده شوند.

📕برگرفته از کتاب فضیلتهای ناچیز. نشر هرمس

❤️🍀 @filsofak

Save Ralph-2021
Spencer susser

گوشه‌ای از زندگی تراژیک و تکان‌دهنده‌ی حیواناتی که صرفا برای لذت بیشتر انسان به فجیع‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین شکل قربانی می‌شوند

❤️🍀 @filsofak

✔ ویژگی‌های افراد مغرور

1. بروز خشم: فرد مغرور به دلیل محق و برتر دانستن خود، به خودش حق می‌دهد که برای کسب موقعیت و مقامی که شایسته خودش می‌داند، با دیگران با خشم برخورد کند. این خشم گاهی نشانه تهدید است.

2. سرسختی: افراد مغرور به سختی با دیگران به توافق می‌رسند.

3. سلطه‌گری: فرد مغرور تلاش می‌کند که با این ویژگی، خودش را همواره برتر از دیگران قرار بدهد.

4. حمله: فرد مغرور در معاشرت با دیگران، حتی در مواردی که بحث جدی نیست، با حمله به طرف مقابلش، تلاش می‌کند او را به عقب‌نشینی وادار کند تا خودش همواره بر مسند قدرت باشد.

5. جلب توجه: فرد مغرور دوست دارد در مرکز توجه باشد. او این کار را با صحبت کردن در مورد خودش، دستاوردهایش و موضوعاتی که دوست دارد انجام می‌دهد. فرد مغرور ممکن است حتی به قیمت پریدن وسط حرف دیگران نیز بخواهد توجه جمع را به سمت خودش جلب کند.

6. جذابیت اولیه: دو عامل برون‌گرایی و قدرت نفوذ، سبب می‌شود که فرد مغرور، در ملاقات اولیه کاملاً جذاب و فریبنده به نظر برسد. اما خودخواهی، خشم، نبود همدلی و تحقیرکنندگیِ او سبب می‌شود که این جذابیت به تدریج از میان برود.

7. بی‌تحملی: فرد مغرور به محض این‌که احساس کند استانداردهای مد نظرش رعایت نشده است، شروع به انتقاد می‌کند. او در برابر ضعف‌ها یا اشتباهاتی که از دیگران می‌بیند، بسیار بی‌رحمانه و به سرعت انتقاد می‌کند.

8. نقدناپذیری: فرد مغرور، به دلیل این‌که عملکرد خودش را عالی می‌داند، نقدپذیر نیست. او به محض شنیدن هر انتقادی، دفاعی عمل می‌کند و توجیهی برای اشتباه و کوتاهی خودش دست و پا خواهد کرد.
#مصطفی_سلیمانی
#غرور
 
+ به دوستان خود بفرستید

🍀❤️ @The_meaningoflife

✔ ریشه غرور

غرور و خودبرتربینی می‌تواند علاوه بر منشأ بیولوژیکی، منشأ اکتسابی نیز داشته باشد. غرورِ اکتسابی، در واقع یک مکانیسم جبرانی است و وقتی به کار می‌افتد که فرد، احساسِ عدم ایمنی و نبود اعتماد به نفس می‌کند.

1. برخی از افراد، به این دلیل مغرور می‌شوند که غرور را یک راه حل دفاعی می‌بینند. آن‌ها از ترس این‌که مبادا در روابط طرد شوند، از پیش، با غروری که به خرج می‌دهند، دیگران را طرد می‌کنند؛ و به این روش تلاش می‌کنند از آسیب در امان بمانند. این شیوه برخورد با دیگران، در کوتاه مدت می‌تواند به فرد کمک کند که احساس بهتری باشد، اما در بلند مدت راهبرد مؤثری برای او نخواهد بود؛ زیرا مردم عموماً روابطشان را با فرد مغرور طولانی نخواهند کرد. در نتیجه، بی‌بهره بودن از روابط صمیمانه می‌تواند احساسات بسیار بدتری را نسبت به طرد شدگی در فرد ایجاد کند و او را به راحتی به افسردگی بکشاند. فرد مغرور، در تنهایی، باز هم به دام همان احساسِ عدمِ امنیتی می‌افتد که از آن فراری بود.

2. زمانی که فاصله میان خودِ واقعی و خودِ ایده‌آلِ یک فرد زیاد می‌شود، فرد به این دلیل که احساس می‌کند در رسیدن به خودِ ایده‌آلش ناتوان است (به دلیل مشکلات شخصیتی و روانی)، و از آن‌جایی که نمی‌تواند خود واقعی‌اش را هم بپذیرد، تلاش می‌کند با غرور، به نوعی خود واقعی‌اش را به خودِ ایده‌آلش نسبت دهد. در این حالت، غرور کاذب در او شکل می‌گیرد.

3. فرد مغرور، با این گمان که از همه بیشتر می‌داند و آگاه است، یک دیدِ تک‌بعدی‌ به دنیا پیدا می‌کند. به دانسته‌های محدود خودش می‌چسبد و به این ترتیب، دریچه ورود اطلاعات جدید را به مغز خودش می‌بندد (در غرور مثبت و حقیقی، فرد به داشته‌ها و نداشته‌های خود واقف است و آن‌ها را تنها به خودش نسبت نمی‌دهد. او خودش را در همه زمینه‌ها دانا نمی‌داند و از این رو همیشه آماده دریافت و پذیرش اطلاعات از دیگران است. چنین فردی دستاوردهای خودش را نیز برآمده از تجربه، فرهنگ، اجتماع و ... می‌داند).

4. گاه یک فرد، خودش را انسان ناکارآمد و ضعیف می‌داند؛ در نتیجه، برای آن‌که بتواند ویژگی‌های لازم را برای مقبول شدن در اجتماع به دست بیاورد، سعی می‌کند پشتِ ماسکِ غرور پنهان شود. کسی که احساس حقارت می‌کند، با بزرگنماییِ شخصیت خودش (تعریف و تمجید از خود و توانایی‌هایش)، تلاش می‌کند کمبودهای خودش را جبران کند.

5. در برخی افراد، غرور به این دلیل شکل می‌گیرد که فرد، با این‌که جاهل و نادان است اما نسبت به دانایی و کمال خود متوهم می‌شود. این افراد به برخی امور بی‌ارزش و ناپایدار چنگ می‌اندازند تا به این روش، بر نادانیِ خودشان ماله بکشند. توسل به زیباییِ ظاهری، پول و یا مقام اجتماعی، آن‌ها را به این باور می‌رساند که از دیگران برتر و بهترند و به این خاطر، به راحتی در دام غرور و خودبرتربینی اسیرشان می‌کند.

6. در برخی افراد، شخص به محض برخورداری از یک موقعیت کوچک، شروع به مقایسه خودش با دیگران می‌کند. او خودش را به واسطه برنامه‌ریزی و مدیریتی که صورت داده و موفقیتی که کسب نموده است، چنان ارزشمند و بالا می‌بیند که گویا هیچ‌کس نمی‌تواند به او برسد و به این خاطر، به خودش اجازه می‌دهد که بقیه را بی‌ارزش بداند.

7. برخی افراد نیز، ممکن است به علت نیازی که به تأیید شدن احساس می‌کنند به دام غرور بیفتند. این افراد مدام به تفکر دیگران در مورد خودشان فکر می‌کنند، و اگر در گذشته، با غرور، توجه بقیه را نسبت به خودشان جلب کرده باشند، تلاش می‌کنند رفتار پیشینشان را تکرار کنند تا به آن‌چه نیاز دارند برسند.
#مصطفی_سلیمانی
#غرور
 
+ به دوستان خود بفرستید

🍀❤️ @The_meaningoflife
 

سندروم اردک چیست؟

اصطلاح سندروم اردک توسط پژوهشگران دانشگاه استنفورد بعد از بررسی پست‌های مجازی چند دانشجو که خودکشی کرده بودند ابداع شد.

اگر به شنا کردن اردک در آب توجه کنیم ما تنها قسمتی از بدن او را می‌بینیم که به آرامی بر روی آب در حال حرکت است، در حالی‌ که متوجه تقلای این اردک که با تلاش پاهای خود را تکان می‌دهد تا حرکت کند، نمی‌شویم.
دانشجویانی هم که خودکشی کرده بودند تصاویری شاد یا نقل‌ قول‌هایی امیدبخش از خود منتشر کرده بودند که به ظاهر نشان می‌داد آنان بسیار شاد و خوشبخت هستند، در صورتی که خارج از شبکه‌های مجازی و در دنیای واقعی با مشکلات روحی زیاد دست‌ و پنجه نرم می‌کردند.

در واقع مبتلایان به «سندرم اردک» کسانی هستند که تلاش می‌کنند همواره تصویری شاد و خوشبخت از خود در فضای مجازی نشان دهند در صورتی که در دنیای واقعی با مشکلات زیادی مواجه هستند.

اگر کمی به فضای مجازی دقت کنید متوجه می‌شوید که متاسفانه افراد زیادی در آن مبتلا به سندروم اردک هستند که به صورت افراطی سعی در شاد نشان دادن خودشان و عکس یا فیلم گذاشتن از خوشگذرانی‌هایشان هستند و این تصویری دور از واقعیت را به افراد نشان می‌دهد که تبعات روانی و اجتماعی منفی برای جامعه به همراه دارد.

+ به دوستان بفرستید.

❤️🍀 @filsofak

در مسیر اخلاق(۳)

🔸️مجله خانه‌های‌روشن ‌۱۴۶
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۴۸

🔸️موضوع پرونده:
(دروغ)
#دروغ #دروغگو
#همسر_دروغگو

+ به دوستان خود بفرستید

🍀❤️ @The_meaningoflife

✔ تحلیل و بررسی روان‌شناختی فیلم Fight Club (باشگاه مبارزه)

 🔸️ مصطفی سلیمانی، نویسنده، روان‌شناس شخصیت، دانش‌آموخته فلسفه اخلاق و مدرس دانشگاه، در یادداشتی، به تحلیل و بررسی روان‌شناختیِ شاهکار سینمایی دیوید فینچر به نام «Fight Club»، پرداخته، که با اقتباس از رمانی با همین نام، نوشته چاک پالانیک ساخته شده است.

+ به دوستان خود بفرستید

🍀❤️ @The_meaningoflife

ما سعی می‌کنیم با قابل قبول بودن در نظر دیگران از دلهره و اضطراب دوری کنیم. به همین دلیل همیشه سعی می‌کنیم به خودمان ثابت کنیم که در زندگی اجتماعی موفق هستیم.

اما عامل مهم‌تر در دلهر‌ه‌ی مردم از گذشتِ زمان، وحشتی است که از تهی بودن و زندگی در خلاء روحی و روانی دارند. در زندگی روزانه، بی‌حوصلگی و حوصله سررفتگی نشانه‌ی این دلهره و اضطراب است.

#رولو_می

❤️🍀 @filsofak

از بین تمام احساسات،
حسادت احمقانه‌ترین‌شان است.
حسادت خالصانه‌ترین نوع خودستایی است.

✍🏽 #رولف_دوبلی
📕 هنر شفاف اندیشیدن

❤️🍀 @filsofak

کمترین علامت عشق، آزار ندادن معشوق و محبوب است.
میمیرد عشق؛ اگر عاشق زندانبان و معشوق زندانی باشد. عشق سالم، تعهد و اخلاق می‌آورد، و نیاز به کنترل و تحمیل ندارد.
یادمان باشد که:
"سلامت عشق مهم است نه شدت آن"

#دکتر_ابراهیم_میثاق

❤️🍀 @filsofak

🍃 فساد از خواص شروع می‌شود

معمولاً فساد از خواص شروع می‌شود و به عوام سرایت می‌کند و اصلاح برعکس از عوام و تنبه و بیداری آنها آغاز می‌شود و اجباراً خواص را به اصلاح می‌آورد، یعنی عادتاً فساد از بالا به پایین می‌ریزد، و اصلاح از پایین به بالا سرایت می‌کند.

#داستان_راستان
#مرتضی_مطهری
انتشارات #صدرا
جلد ۱، صفحه ۱۹.

❤️🍀 @filsofak

از علی چه بیاموزیم؟
🔸️عبد الکریم سروش

❤️🍀 @filsofak

رفتار متناسب با خجالت و کم رویی

❤️🍀 @filsofak

🖌درست در زمانی که مردم چین گوشت بستگان خود را برای سد جوع می‌خوردند، باور رفیق مائو به زیادی و وفور محصولات، مانع از چاره گشایی بود.
به دستور رئیس مائو، مردم باید سخت ‌کوشی و کنار آمدن با مشکلات را یاد می‌گرفتند، اما خود رفیق مائو و سایر رفقای حزبی و فرزندان شان ترجیح می‌دادند عمده وقت خود را برای نوشیدن و صحبت در مورد دوستان صرف کنند!
یک بار منشی رفیق "وانگ ونژونگ" به او گفته بود: اگر مردم بدانند که در حالی به قناعت و سخت کوشی دعوت می ‌شوند که رفقای حزبی اینطور در فراوانی و رفاه و خوشی زندگی می کنند، چه می‌شود؟

و او (وانگ ونژونگ) پاسخ داده بود: مردم اگر می توانستند تا بدین حد عمیق فکر کنند ما اینجا نبودیم. ما اینطور زندگی می کنیم چون زحمت هدایت آنها را می کشیم، آنهایی که حل مشکلات عمیق و ناتمامشان بر گردن ماست. رفیق، دانایی نیاز به رفاه دارد، نادانی نه!

📚زندگی خصوصی مائو تسه‌تونگ
✍لی جی سویی

❤️🍀 @filsofak

انسان توسعه‌یافته کیست

۱. انسان توسعه‌يافته، انسانی است كه به حقوق و تكاليف مدنی خود آگاه است. وظايف خود را عمل می‌كند و حقوق خود را مطالبه می‌كند.

۲. انسان توسعه‌يافته، اعتماد به‌نفس منطقی دارد. به توانايی‌های انسانی‌اش باور دارد، خودش را محيط بر مسائل زندگی‌اش می‌داند و می‌فهمد كه انسان موجودی خلاق و مبتكر و توانمند است. می‌داند كه در درون انسان، نيرویی وجود دارد كه اگر اراده كند می‌‌تواند همه مشكلات را با تعقل و تدبير، حل و فصل كند.

۳. انسان توسعه‌يافته، مهربان و آرام است. خوب گوش می‌كند. خوب فكر می‌كند. با عجله سخن نمی‌گويد، وقتی با او برخورد می‌‌كنی، امواج آرام‌بخش و مهربانی، سراسر وجودتان را پر می‌‌كند.

۴. انسان توسعه‌يافته، از نياز به نمايش و تظاهر، عبور كرده است، در سخن گفتن اظهار فضل نمی‌‌كند و از چاپلوسی ديگران مشمئز می‌‌شود.

۵. انسان توسعه‌يافته، روحيه مشاركت‌پذيري، هم‌فكری و هم‌كاری با ديگران دارد. به تفكر جمعی و مشورت اعتقاد دارد، تقسيم كار را می‌‌فهمد، اصول مقدماتی مديريت را بلد است و كاملا باور دارد كه عقل كل نيست.

۶. انسان توسعه‌يافته، جوپذير نيست، در مقابل تبليغات زيان‌بار و يا كذب، روحيه پايداری و نگاه كارشناسی دارد. در گرداب تبليغات سوء قرار نمی‌گيرد و هر نگرشی را در قالب عقل و تجربه و مشورت به تجزيه و تحليل می‌گيرد و بعد تصميم می‌‌گيرد.

۷. انسان توسعه‌يافته، روحيه هم‌زيستی مسالمت‌آميز با جامعه دارد، با خودش سازگار و با محيط زندگی‌‌اش هماهنگ است، محيط زندگی‌‌اش را تغيير می‌‌دهد، اما با شرايط نمی‌‌جنگد.

۸. انسان توسعه‌يافته، به تندرستی جسمی و سلامتی روحی و روانی خود اهميت می‌‌دهد. ورزش می‌‌كند، تفريح می‌كند و به واقع زندگی می‌‌كند. نوع لباس پوشيدنش، روش گفتاری‌‌اش، منش كرداری‌‌اش و حتی نوع نگاه و چهره‌اش به‌گونه‌ای است كه مورد پذيرش اجتماع است و در همه امورات متعادل است.

۹. انسان توسعه‌يافته، اجازه می‌‌دهد ديگران حرف خود را تمام كنند. ياد گرفته است بيشتر سكوت كند تا حرف بزند. بيشتر بشنود تا بگويد.

۱۰. انسان توسعه‌يافته، به مطالعه و تحقيق اعتقاد دارد و كتاب می‌‌خواند.

۱۱. انسان توسعه‌يافته، برای كل جامعه و آينده آن تلاش می‌‌كند و نه صرفا برای گروه و اطرافيان يا قوم خود.

۱۲. انسان توسعه‌يافته، مرعوب مقامات اداری و حكومتی نيست. می‌‌داند كه اين مقامات تنها در سازمان مطبوع خود صاحب مقام هستند و در عرصه اجتماع همگی خدمت‌گزار شهروندان هستند.

۱۳. انسان توسعه‌يافته، بخش مهمی از زندگی خود را برای به‌جای‌گذاشتن ميراثی ارزشمند برای جامعه، طراحی می‌‌كند، مسئوليت كاری را كه در آن تخصص ندارد نمی‌‌پذيرد و مسئوليت كاری را به كسی كه در آن كار تخصصی ندارد نمی‌‌سپارد و اگر خواست ثروتمند شود، نهاد‌های دولتی و حكومتی را ترك می‌‌كند.

🔸️سید مصطفی گنجی

❤️🍀 @filsofak