🖊 " تحلیل شخصیتِ آیتالله مصباح"
✍️ مصطفی ملکیان
سال ۱۳۵۸ که وارد حوزه علمیه قم شدم با آقای مصباح تماس داشتم. آقای مصباح و پدرم در دوران تحصیل در حوزه با هم آشنایی و دوستی داشتند.
یکی از نکاتی که کاملا درباره آن دوران من تحریف شده این است که "من شاگردی آقای مصباح را کردهام" من فقط و فقط در جلسات درس عیبالنفس اسفار ایشان شرکت کردهام. مراد از شاگردی آقای مصباح اگر چیزی است که در حوزههای علمیه متعارف است، من تکذیب میکنم.
من دو کار دیگر در ارتباط با آقای مصباح داشتم:
یکی اینکه مدت مدیدی آثار آقای مصباح را نگارش و تنظیم میکردم. معمولا آقای مصباح درسی را طی چند جلسه میگفتند، صورت شفاهی به صورت نوشتاری تبدیل میشد و به عنوان ماده خام در اختیار من قرار میگرفت. من از مجموع این مواد خام با افزودههایی که معمولا کم هم نبود، کتابی تدوین می کردم؛ مثلا کتاب فراسوی مارکسیسم، کتاب جامعه و تاریخ در قرآن، فلسفه اخلاق، حقوق در قرآن، سیاست در قرآن و... . در این کار گاهی حجم نوشته من ۴ تا ۵ برابر ماده خام اولیه بود. مثلا وقتی جامعه و تاریخ از دیدگاه قرآن تدریس شد؛ فقط آقای مصباح توجهشان به کتاب جامعه و تاریخ در سلسله جهانبینی اسلامی آقای مطهری بود اما در کتاب به کتابهای زیادی از غربیان ارجاع شده که اینها کار شخص بنده بود.
کار دیگری که انجام می دادم این بود که چه در موسسه در راه حق و چه در موسسه فرهنگی باقرالعلوم و چه بعداً در موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی موادی را برای دانشجویان تدریس میکردم.
من به جهت سه ویژگی به شخص آقای مصباح علاقه داشتم اما هیچگاه مرید نبودم:
جهت اول اینکه آقای مصباح تا جایی که من اطلاع داشتم، یگانه روحانیای بود که در دهه ۵۰، به ضرورت یادگیری علوم و معارف غربی توجه داشت و تاکید داشت طلاب باید علوم و معارف غربی را یاد بگیرند. این برای من که همیشه مجذوب فرهنگ و نه تمدن غربی بودم، علاقهبرانگیز بود. البته شکی نیست که کسی مثل آقای مصباح غربشناسی می کرد فقط برای غربستیزی. آقای بهشتی در همان زمانها چه در تهران، چه در قم کسی بودند که ترغیب میکردند طلاب را برای یادگیری علوم و معارف جدید غربی ولی ایشان شخصیت مستقری در حوزه علمیه نبودند. در مدرسه منتظریه یا حقانیه قم آقایان بهشتی و مصباح دو چهرهای بودند که وزانت علمیشان بیش از بقیه بود و اتفاقا در تقابل حادی هم با هم بودند.
نکته دوم عامل علاقمندی من به ایشان این بود که آقای مصباح در آن زمان خیلی از جلال و جبروت و جاه و مقامی که حول روحانیون بود، کناره میگرفت. آقای مصباح کسی نبود که شان روحانی برای خودش بتراشد؛ خیلی سادهتر رفت و آمد می کرد، سادهتر با طلاب تماس داشت.
نکته سوم این بود که آقای مصباح معمولا اهل تامل بود. معمولا بر سخنان خودش نظارت داشت. من به ندرت دیدم سخنی از دهان ایشان بپرد، بلکه معمولا سخنانش را مزمزه میکرد و با تامل و تانی پاسخ میداد. اهل سنجیدهگویی بود و سخنان بیرویه کمتر از ایشان صادر میشد.
دلایلی داشت که من مرید ایشان نشدم و از جرگه مصباحیّون دور شدم: اول این که آقای مصباح خیلی دستخوش تعصب و بیمدارایی نسبت به هرگونه دگراندیشی بود و من این روحیه را نمیپسندیدم.
نکته دوم اینکه آقای مصباح تحمل مخالفت با خودش را نداشت. نمیشد ایشان را به جد نقد کرد.
جهت دیگری که من از مریدان ایشان نبودم، مربوط میشد به مسائل انقلاب. در زمانی که من با ایشان بودم، خودم خیلی موافق انقلاب اسلامی ایران و جمهوری اسلامی بودم و خیلی علاقه شخصی به آقای خمینی داشتم ولی در نشست و برخاست هایی که من با آقای مصباح داشتم، همیشه یک نوع بیاعتنایی به این امور می دیدم. در آن زمان بسیاری از آرا و انظاری که بزرگان آن زمان جمهوری اسلامی داشتند، را دارای صبغه مارکسیستی میدیدند. با بسیاری از مواضع آقای بهشتی مخالفت داشتند. اینها چه مواضع حقی بود و چه ناحق، از نظر من رماننده و گریزاننده بود؛ شاید الان من بعضی از مواضع آقای مصباح را بپسندم.
📌مصاحبه با ماهنامه برای فردا
❤️🍀 @filsofak
✍️ مصطفی ملکیان
سال ۱۳۵۸ که وارد حوزه علمیه قم شدم با آقای مصباح تماس داشتم. آقای مصباح و پدرم در دوران تحصیل در حوزه با هم آشنایی و دوستی داشتند.
یکی از نکاتی که کاملا درباره آن دوران من تحریف شده این است که "من شاگردی آقای مصباح را کردهام" من فقط و فقط در جلسات درس عیبالنفس اسفار ایشان شرکت کردهام. مراد از شاگردی آقای مصباح اگر چیزی است که در حوزههای علمیه متعارف است، من تکذیب میکنم.
من دو کار دیگر در ارتباط با آقای مصباح داشتم:
یکی اینکه مدت مدیدی آثار آقای مصباح را نگارش و تنظیم میکردم. معمولا آقای مصباح درسی را طی چند جلسه میگفتند، صورت شفاهی به صورت نوشتاری تبدیل میشد و به عنوان ماده خام در اختیار من قرار میگرفت. من از مجموع این مواد خام با افزودههایی که معمولا کم هم نبود، کتابی تدوین می کردم؛ مثلا کتاب فراسوی مارکسیسم، کتاب جامعه و تاریخ در قرآن، فلسفه اخلاق، حقوق در قرآن، سیاست در قرآن و... . در این کار گاهی حجم نوشته من ۴ تا ۵ برابر ماده خام اولیه بود. مثلا وقتی جامعه و تاریخ از دیدگاه قرآن تدریس شد؛ فقط آقای مصباح توجهشان به کتاب جامعه و تاریخ در سلسله جهانبینی اسلامی آقای مطهری بود اما در کتاب به کتابهای زیادی از غربیان ارجاع شده که اینها کار شخص بنده بود.
کار دیگری که انجام می دادم این بود که چه در موسسه در راه حق و چه در موسسه فرهنگی باقرالعلوم و چه بعداً در موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی موادی را برای دانشجویان تدریس میکردم.
من به جهت سه ویژگی به شخص آقای مصباح علاقه داشتم اما هیچگاه مرید نبودم:
جهت اول اینکه آقای مصباح تا جایی که من اطلاع داشتم، یگانه روحانیای بود که در دهه ۵۰، به ضرورت یادگیری علوم و معارف غربی توجه داشت و تاکید داشت طلاب باید علوم و معارف غربی را یاد بگیرند. این برای من که همیشه مجذوب فرهنگ و نه تمدن غربی بودم، علاقهبرانگیز بود. البته شکی نیست که کسی مثل آقای مصباح غربشناسی می کرد فقط برای غربستیزی. آقای بهشتی در همان زمانها چه در تهران، چه در قم کسی بودند که ترغیب میکردند طلاب را برای یادگیری علوم و معارف جدید غربی ولی ایشان شخصیت مستقری در حوزه علمیه نبودند. در مدرسه منتظریه یا حقانیه قم آقایان بهشتی و مصباح دو چهرهای بودند که وزانت علمیشان بیش از بقیه بود و اتفاقا در تقابل حادی هم با هم بودند.
نکته دوم عامل علاقمندی من به ایشان این بود که آقای مصباح در آن زمان خیلی از جلال و جبروت و جاه و مقامی که حول روحانیون بود، کناره میگرفت. آقای مصباح کسی نبود که شان روحانی برای خودش بتراشد؛ خیلی سادهتر رفت و آمد می کرد، سادهتر با طلاب تماس داشت.
نکته سوم این بود که آقای مصباح معمولا اهل تامل بود. معمولا بر سخنان خودش نظارت داشت. من به ندرت دیدم سخنی از دهان ایشان بپرد، بلکه معمولا سخنانش را مزمزه میکرد و با تامل و تانی پاسخ میداد. اهل سنجیدهگویی بود و سخنان بیرویه کمتر از ایشان صادر میشد.
دلایلی داشت که من مرید ایشان نشدم و از جرگه مصباحیّون دور شدم: اول این که آقای مصباح خیلی دستخوش تعصب و بیمدارایی نسبت به هرگونه دگراندیشی بود و من این روحیه را نمیپسندیدم.
نکته دوم اینکه آقای مصباح تحمل مخالفت با خودش را نداشت. نمیشد ایشان را به جد نقد کرد.
جهت دیگری که من از مریدان ایشان نبودم، مربوط میشد به مسائل انقلاب. در زمانی که من با ایشان بودم، خودم خیلی موافق انقلاب اسلامی ایران و جمهوری اسلامی بودم و خیلی علاقه شخصی به آقای خمینی داشتم ولی در نشست و برخاست هایی که من با آقای مصباح داشتم، همیشه یک نوع بیاعتنایی به این امور می دیدم. در آن زمان بسیاری از آرا و انظاری که بزرگان آن زمان جمهوری اسلامی داشتند، را دارای صبغه مارکسیستی میدیدند. با بسیاری از مواضع آقای بهشتی مخالفت داشتند. اینها چه مواضع حقی بود و چه ناحق، از نظر من رماننده و گریزاننده بود؛ شاید الان من بعضی از مواضع آقای مصباح را بپسندم.
📌مصاحبه با ماهنامه برای فردا
❤️🍀 @filsofak
به رغم وجود باورهایی که جامعه، خانواده یا ذهنتان شما را بهسمت آنها سوق دادهاند، شما شکست خورده نیستید. شما ذاتا هیچ مشکلی ندارید. خطاکار، متقلب، یا متظاهر نیستید. ضعیف و ناتوان نیستید.
هیچ کدام از ما هنگام تولد، دفترچه راهنما دریافت نکردیم. سیستم آموزشی ما را برای کنترل قدرت افکار، باورها، احساسات و معرفت جسمانی آموزش نمیدهد.
به ما یاد نمیدهد چطور ذهنیت، چشمانداز و عادتهای کاربردی پیروزمندانه را ایجاد کنیم تا نه تنها بر مشکلات زندگی غلبه کنیم، بلکه بتوانیم تجربه لذت واقعی و رضایتمندی را داشته باشیم.
سیستم آموزشی در نشان دادن قدرت درونیمان ناموفق بوده است. متاسفانه، در رابطه با چگونگی استفاده از استعدادهایمان برای ایجاد تغییرات، آموزش کاربردی کمی میبینیم.
اینجا و حالا وظیفهی ماست که آن را درست کنیم. همان طور که مایا آنجلوی بزرگ میگوید: «تمام تلاشتان را بکنید تا به آگاهی بیشتر دست پیدا کنید. وقتی آگاهتر شدید، بهتر از قبل عمل میکنید.»
🔸️ماری فورلئو
از کتاب غیرممکن غیرممکنه کار نشد ندارد!
ترجمه سحر شریفی
❤️🍀 @filsofak
هیچ کدام از ما هنگام تولد، دفترچه راهنما دریافت نکردیم. سیستم آموزشی ما را برای کنترل قدرت افکار، باورها، احساسات و معرفت جسمانی آموزش نمیدهد.
به ما یاد نمیدهد چطور ذهنیت، چشمانداز و عادتهای کاربردی پیروزمندانه را ایجاد کنیم تا نه تنها بر مشکلات زندگی غلبه کنیم، بلکه بتوانیم تجربه لذت واقعی و رضایتمندی را داشته باشیم.
سیستم آموزشی در نشان دادن قدرت درونیمان ناموفق بوده است. متاسفانه، در رابطه با چگونگی استفاده از استعدادهایمان برای ایجاد تغییرات، آموزش کاربردی کمی میبینیم.
اینجا و حالا وظیفهی ماست که آن را درست کنیم. همان طور که مایا آنجلوی بزرگ میگوید: «تمام تلاشتان را بکنید تا به آگاهی بیشتر دست پیدا کنید. وقتی آگاهتر شدید، بهتر از قبل عمل میکنید.»
🔸️ماری فورلئو
از کتاب غیرممکن غیرممکنه کار نشد ندارد!
ترجمه سحر شریفی
❤️🍀 @filsofak
جهان بازتابی از خود شماست...
اگر خود را از درون دوست بدارید و به خود مهر بورزید و ارج و ارزش نهید در زندگی بیرونی نیز همین حالات آشکار خواهدشد. اگر طالب عشق بیشتری هستید به خود عشق بورزید. اگر خواهان پذیرفته شدن هستید خود را بپذیرید.
و اگر از اعماق وجودتان خود را محترم شمارید همان سطح احترام را از هستی فراخواهید خواند.
🔸️دبی فورد
از کتاب نیمه تاریک وجود
❤️🍀 @filsofak
اگر خود را از درون دوست بدارید و به خود مهر بورزید و ارج و ارزش نهید در زندگی بیرونی نیز همین حالات آشکار خواهدشد. اگر طالب عشق بیشتری هستید به خود عشق بورزید. اگر خواهان پذیرفته شدن هستید خود را بپذیرید.
و اگر از اعماق وجودتان خود را محترم شمارید همان سطح احترام را از هستی فراخواهید خواند.
🔸️دبی فورد
از کتاب نیمه تاریک وجود
❤️🍀 @filsofak
کسانی که مدعیاند همه چیز را میدانند و همه چیز را میتوانند درست کنند، سرانجام به این نتیجه میرسند که؛ همه را باید کُشت!
#آلبر_کامو
❤️🍀 @filsofak
#آلبر_کامو
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
پرونده_خانواده_تله_بزرگمنشی_یا_استحقاق.pdf
388.6 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۸)
مجله خانههایروشن ۱۳۳
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۴
موضوع پرونده:
(خودشیفتگی)
#تله_بزرگ_منشی
#طرحواره_بزرگ_منشی
#تله_استحقاق
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
تلههای زندگی(۸)
مجله خانههایروشن ۱۳۳
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۴
موضوع پرونده:
(خودشیفتگی)
#تله_بزرگ_منشی
#طرحواره_بزرگ_منشی
#تله_استحقاق
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
کسی که آزادی را از دیگران میگیرد خود زندانی تنفر خویش و پشت میلههای تعصب و تنگنظری گرفتار شده است. اگر من آزادی کس دیگری را از او بگیرم، واقعا آزاد نیستم، دقیقا همان طور که وقتی آزادی از من گرفته شده باشد. ظالم و مظلوم هر دو انسانیت خود را از دست دادهاند.. برای آزاد بودن تنها نباید زنجیرها را گشود، بلکه باید به شکلی زندگی کرد که آزادی دیگران افزایش یافته و به آزادی دیگران احترام گذاشته شود.
🔸️نلسون ماندلا
❤️🍀 @filsofak
🔸️نلسون ماندلا
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
تا حالا مواجه شدی با دخالت دیگران در تربیت فرزند؟
#مصطفی_سلیمانی
#تربیت_فرزند
+بفرستید به والدین
🍀❤️ @The_meaningoflife
#مصطفی_سلیمانی
#تربیت_فرزند
+بفرستید به والدین
🍀❤️ @The_meaningoflife
✍🏻 نصیحت مدیر دانشگاه هلسینکی فنلاند به والدین
"برحذر باشید از اینکه برای فرزندانتان واحد مسکونی بسازید یا منزلی خریداری کنید یا اینکه زمینی جهت سرمایهگذاری برایشان بخرید یا برایشان در بانک سرمایه گذاری کنید.
اگر داراییتان زیاد است فرزندانتان را بارور(تقویت) کنید، نه اینکه جایی و مکانی را برایشان تهیه کنید.
تمام پولهای زیادیتان را برای پیشرفت خودشان صرف کنید. آنها را به بهترین مدرسهها و دانشگاهها بفرستید. بهترین علوم را به آنها آموزش دهید و برنامهریزی کنید تا دستکم دو زبان را یاد بگیرند و اگر امکان داشت سه زبان و یا چهار زبان را.
به آنها بفهمانید که موفقیت در زندگی تنها به موفقیت در مدرسه و دانشگاه نیست. چرا که پروردگارمان به هر بندهاش نعمتی داده که با دیگری متفاوت است.
خوشبخت کسی است که آن نعمت را کشف کند و باهوش کسی است که با استعدادش کار کند و موفق کسی است که استعدادش را بکار بگیرد.
پس نعمتها و استعدادهای فرزندانتان را کشف کنید و شکوفایشان کنید و رشدشان دهید.
از آنان بخواهید تا از استعداد هایشان استفاده کنند و با کمک آنها بزرگ شوند.
پول و ثروت هیچکاری برای فرزندانتان انجام نخواهد داد. زیرا زمانی که بزرگ شوند و خودشان را پیدا کنند جز پول چیز دیگری همراه آنان نخواهد بود.
خانهای که تمام عمرتان را صرف ساختنش کردهاید و دارایتان را در آن سرمایهگذاری کردهاید خودشان خواهند توانست با کمترین هزینه و وقت بهتر از آن را بسازند. اگر شما پولها و تلاشتان را در ساختن خودشان و شخصیتشان صرف کنید.
فرزندت را بساز، نه اینکه برایش خانه بسازی.
فرزندت را شکوفا و مثمر ثمر گردان، نه اینکه برای فرزندان باغهای میوه به ارث بگذاری.
مال و منزل و زمین میراث حقیقی برای فرزندانتان نخواهند بود؛ بلکه خود فرزندان تعلیم دیده میراث حقیقی شما خواهند بود.
❤️🍀 @filsofak
"برحذر باشید از اینکه برای فرزندانتان واحد مسکونی بسازید یا منزلی خریداری کنید یا اینکه زمینی جهت سرمایهگذاری برایشان بخرید یا برایشان در بانک سرمایه گذاری کنید.
اگر داراییتان زیاد است فرزندانتان را بارور(تقویت) کنید، نه اینکه جایی و مکانی را برایشان تهیه کنید.
تمام پولهای زیادیتان را برای پیشرفت خودشان صرف کنید. آنها را به بهترین مدرسهها و دانشگاهها بفرستید. بهترین علوم را به آنها آموزش دهید و برنامهریزی کنید تا دستکم دو زبان را یاد بگیرند و اگر امکان داشت سه زبان و یا چهار زبان را.
به آنها بفهمانید که موفقیت در زندگی تنها به موفقیت در مدرسه و دانشگاه نیست. چرا که پروردگارمان به هر بندهاش نعمتی داده که با دیگری متفاوت است.
خوشبخت کسی است که آن نعمت را کشف کند و باهوش کسی است که با استعدادش کار کند و موفق کسی است که استعدادش را بکار بگیرد.
پس نعمتها و استعدادهای فرزندانتان را کشف کنید و شکوفایشان کنید و رشدشان دهید.
از آنان بخواهید تا از استعداد هایشان استفاده کنند و با کمک آنها بزرگ شوند.
پول و ثروت هیچکاری برای فرزندانتان انجام نخواهد داد. زیرا زمانی که بزرگ شوند و خودشان را پیدا کنند جز پول چیز دیگری همراه آنان نخواهد بود.
خانهای که تمام عمرتان را صرف ساختنش کردهاید و دارایتان را در آن سرمایهگذاری کردهاید خودشان خواهند توانست با کمترین هزینه و وقت بهتر از آن را بسازند. اگر شما پولها و تلاشتان را در ساختن خودشان و شخصیتشان صرف کنید.
فرزندت را بساز، نه اینکه برایش خانه بسازی.
فرزندت را شکوفا و مثمر ثمر گردان، نه اینکه برای فرزندان باغهای میوه به ارث بگذاری.
مال و منزل و زمین میراث حقیقی برای فرزندانتان نخواهند بود؛ بلکه خود فرزندان تعلیم دیده میراث حقیقی شما خواهند بود.
❤️🍀 @filsofak
من با بسیاری صحبت کردهام و از عقایدشان شنیدهام و اکثرا میگفتند «این قطعی و حتمی است». اما باز عقیده خود را عوض میکردند و در مورد عقیده نو باز میگفتند «این قطعی و حتمی است». آنوقت پیش خود گفتم میان همه چیزهای قطعی، قطعیترینشان «ترديد» است.
🔸️برتولت برشت
از کتاب آدم آدم است
❤️🍀 @filsofak
🔸️برتولت برشت
از کتاب آدم آدم است
❤️🍀 @filsofak
آیا شما یک «منتظر» همیشگی هستید؟ چه مدت از زندگی خود را به انتظار کشیدن میگذرانید؟
انتظار برای تعطیلات بعدی، شغل بهتر، بزرگ شدن بچهها، یک رابطه پرمعنا، موفقیت، پولدار شدن، مهم شدن یا روشنبین شدن.
چندان نامتعارف نیست که اشخاص همه عمر را به انتظار شروع زندگی سپری کنند. انتظار، یک حالت ذهنیست و در اصل به این معناست که شما آینده را میخواهید و اکنون را نمیخواهید. آنچه را دارید نمیخواهید و آنچه را ندارید میخواهید.
با هر نوع انتظار، ناآگاهانه تضادی درونی بین اکنون و اینجا، یعنی جایی که نمیخواهید باشید با آینده فرافکنی شده خود، یعنی جایی که میخواهید باشید، ایجاد میکنید.
این نگرش موجب میشود «حال» حاضر را از دست بدهید و کیفیت زندگی شما به شدت کاهش یابد.
🔸️اکهارت تُله
از کتاب تمرین نیروی حال
ترجمه فرناز فرود
❤️🍀 @filsofak
انتظار برای تعطیلات بعدی، شغل بهتر، بزرگ شدن بچهها، یک رابطه پرمعنا، موفقیت، پولدار شدن، مهم شدن یا روشنبین شدن.
چندان نامتعارف نیست که اشخاص همه عمر را به انتظار شروع زندگی سپری کنند. انتظار، یک حالت ذهنیست و در اصل به این معناست که شما آینده را میخواهید و اکنون را نمیخواهید. آنچه را دارید نمیخواهید و آنچه را ندارید میخواهید.
با هر نوع انتظار، ناآگاهانه تضادی درونی بین اکنون و اینجا، یعنی جایی که نمیخواهید باشید با آینده فرافکنی شده خود، یعنی جایی که میخواهید باشید، ایجاد میکنید.
این نگرش موجب میشود «حال» حاضر را از دست بدهید و کیفیت زندگی شما به شدت کاهش یابد.
🔸️اکهارت تُله
از کتاب تمرین نیروی حال
ترجمه فرناز فرود
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
هدیه اعتماد به نفس پایدار در کودکان
چگونه آنها را قادر سازیم به آرزوهای خود برسند
والدین همواره در پی این هستند که از فرزندان خود محافظت کنند. آنها هر کاری انجام میدهند تا مطمئن شوند کودکان در فضایی ایمن رشد میکنند (حداقل قصد آنها این است) با این حال، بسیاری چنان نگران رفاه و راحتی فرزند خود هستند که ممکن است با روشهای آسیبرسان آنها راغرق کنند.
"محافظت بیش از حد" مانع از رشد کودکان است. کودکان همزمان با رشد نیاز به کشف محیط پیرامون و امتحان چیزهای جدید دارند تا وقتی بزرگتر میشوند احساس امنیت کنند و شهامت پیدا کنند آنچه را که در زندگی میخواهند بررسی و جستجو کنند. هنگامیکه از کودکان بیش از حد محافظت میشود ممکن است احساس کنند همیشه در معرض خطرند در نتیجه برای دوری از خطر ایمنترین راه را انتخاب میکنند، نه مسیری را که واقعا میخواهند کشف کنند. این تمایز بین "کنجکاوی طبیعی کودک" و "تمایل به آنچه در زندگی باعث خوشبختی او میشود" موجب میگردد کودک اولین راه ایمن را که به او پیشنهاد میشود طی کند تا احساس خطر نکند.
"قضاوت" کودکان نیز تاثیر بازدارندهای دارد. یک تجربه بد باعث توقف انجام کار و از بین رفتن احساس آزادی میشود. وقتی یک معلم بگوید نقاشی آنها خیلی خوب نیست یا برای انجام کاری مسخره شود این قضاوت میتواند روحیه کودک را خرد کند بنابراین دیگر به آن فعالیت مشغول نمیشوند. یک یا دو تجربه با چنین قضاوتی اغلب موجب میشود کودک داشتن مشکل را در خود درونی کند.
این فاجعه "انتقاد و قضاوت" است. چه بسیارند کودکانی که هرگز بزرگ نشدند تا به آرزوهای خود برسند، زیرا در کودکی به آنها گفتهاند به اندازه کافی خوب نیستند یا اینکه باید رفتارهای احمقانه خود را متوقف کنند! کودکان یاد میگیرند از ترس اینکه شکست بخورند هرگز خطر نکنند.
برای تربیت فرزندانی شاد، آنها باید باور داشته باشند که پذیرفته میشوند. باید احساس کنند که تلاشهایشان ارزش دارد و رویاهایشان مهم است. با این روش کودکان یاد میگیرند شهامت پیگیری اهداف خود را داشته باشند و برای رسیدن به آنها تلاش کنند.
کودکان طی رشد مانند اسفنج هستند یعنی نحوه برخورد مردم را جذب میکنند و از آن متأثر میشوند. همه ما میخواهیم فرزندانمان به بزرگسالانی مسئولیتپذیر تبدیل شوند. کودکان در کنار مسئولیتپذیری باید اعتماد بهنفس کافی داشته باشند. اعتماد بهنفس همان چیزیست که به مردم کمک میکند شجاعت داشته باشند و تنها به آنچه آسان است رضایت ندهند، در عوض بهدنبال آنچه برایشان مهم است بروند. پذیرش بهموقع کودکان میتواند کمک زیادی در حفظ انرژی و اعتماد بهنفس جوانی کند، ضمن اینکه به بزرگسالانی مسئول تبدیل میشوند.
🔸️|زهره عابدینی، کارشناس ارشد روان شناسی|
❤️🍀 @filsofak
چگونه آنها را قادر سازیم به آرزوهای خود برسند
والدین همواره در پی این هستند که از فرزندان خود محافظت کنند. آنها هر کاری انجام میدهند تا مطمئن شوند کودکان در فضایی ایمن رشد میکنند (حداقل قصد آنها این است) با این حال، بسیاری چنان نگران رفاه و راحتی فرزند خود هستند که ممکن است با روشهای آسیبرسان آنها راغرق کنند.
"محافظت بیش از حد" مانع از رشد کودکان است. کودکان همزمان با رشد نیاز به کشف محیط پیرامون و امتحان چیزهای جدید دارند تا وقتی بزرگتر میشوند احساس امنیت کنند و شهامت پیدا کنند آنچه را که در زندگی میخواهند بررسی و جستجو کنند. هنگامیکه از کودکان بیش از حد محافظت میشود ممکن است احساس کنند همیشه در معرض خطرند در نتیجه برای دوری از خطر ایمنترین راه را انتخاب میکنند، نه مسیری را که واقعا میخواهند کشف کنند. این تمایز بین "کنجکاوی طبیعی کودک" و "تمایل به آنچه در زندگی باعث خوشبختی او میشود" موجب میگردد کودک اولین راه ایمن را که به او پیشنهاد میشود طی کند تا احساس خطر نکند.
"قضاوت" کودکان نیز تاثیر بازدارندهای دارد. یک تجربه بد باعث توقف انجام کار و از بین رفتن احساس آزادی میشود. وقتی یک معلم بگوید نقاشی آنها خیلی خوب نیست یا برای انجام کاری مسخره شود این قضاوت میتواند روحیه کودک را خرد کند بنابراین دیگر به آن فعالیت مشغول نمیشوند. یک یا دو تجربه با چنین قضاوتی اغلب موجب میشود کودک داشتن مشکل را در خود درونی کند.
این فاجعه "انتقاد و قضاوت" است. چه بسیارند کودکانی که هرگز بزرگ نشدند تا به آرزوهای خود برسند، زیرا در کودکی به آنها گفتهاند به اندازه کافی خوب نیستند یا اینکه باید رفتارهای احمقانه خود را متوقف کنند! کودکان یاد میگیرند از ترس اینکه شکست بخورند هرگز خطر نکنند.
برای تربیت فرزندانی شاد، آنها باید باور داشته باشند که پذیرفته میشوند. باید احساس کنند که تلاشهایشان ارزش دارد و رویاهایشان مهم است. با این روش کودکان یاد میگیرند شهامت پیگیری اهداف خود را داشته باشند و برای رسیدن به آنها تلاش کنند.
کودکان طی رشد مانند اسفنج هستند یعنی نحوه برخورد مردم را جذب میکنند و از آن متأثر میشوند. همه ما میخواهیم فرزندانمان به بزرگسالانی مسئولیتپذیر تبدیل شوند. کودکان در کنار مسئولیتپذیری باید اعتماد بهنفس کافی داشته باشند. اعتماد بهنفس همان چیزیست که به مردم کمک میکند شجاعت داشته باشند و تنها به آنچه آسان است رضایت ندهند، در عوض بهدنبال آنچه برایشان مهم است بروند. پذیرش بهموقع کودکان میتواند کمک زیادی در حفظ انرژی و اعتماد بهنفس جوانی کند، ضمن اینکه به بزرگسالانی مسئول تبدیل میشوند.
🔸️|زهره عابدینی، کارشناس ارشد روان شناسی|
❤️🍀 @filsofak