Forwarded from معنای زندگی
☘به مناسبت چهلم مرحوم دکتر داود فیرحی
🔸️پروژهای به نام عقلانیت مدرن
(نگاهی به اندیشههای پژوهشگرِ صلحدوست؛ مرحوم دکتر داود فیرحی)
🖋 مصطفی سلیمانی
دانشآموخته فلسفه اخلاق
🔸️منبع:
سایت #شفقنا
🔸️لینک مطلب:
https://fa.shafaqna.com/news/1066245/
❤️🍀 @filsofak
🔸️پروژهای به نام عقلانیت مدرن
(نگاهی به اندیشههای پژوهشگرِ صلحدوست؛ مرحوم دکتر داود فیرحی)
🖋 مصطفی سلیمانی
دانشآموخته فلسفه اخلاق
🔸️منبع:
سایت #شفقنا
🔸️لینک مطلب:
https://fa.shafaqna.com/news/1066245/
❤️🍀 @filsofak
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
عشقتونو اینجوری سورپرایز کنید😊
بدون اطلاع پرستارا همسراشونو گریم کردن و تو بیمارستان بستریشون کردن...
واکنشهاشون دیدنیه 😍👌
+دیدنی
❤️🍀 @filsofak
بدون اطلاع پرستارا همسراشونو گریم کردن و تو بیمارستان بستریشون کردن...
واکنشهاشون دیدنیه 😍👌
+دیدنی
❤️🍀 @filsofak
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
هر سال به کریسمس که نزدیک میشیم ویدئوهای زیادی ساخته میشن که وقایع سال رو به شکل خلاصه نشون میدن و جنبهٔ خبری دارن اما این ویدئو که امروز دیدم یه شاهکار از نظر تدوین صدا و تصویره. انتخاب تصاویرش هم خیلی هوشمندانه است. از ایران هم چند تا تصویر مهم توش هست.
بهشدت توصیه میکنم ببینیدش، البته به صورت افقی و با هندزفری.
We are not going to forget this year any time soon.
Stay strong. Stay positive !
❤️🍀 @filsofak
بهشدت توصیه میکنم ببینیدش، البته به صورت افقی و با هندزفری.
We are not going to forget this year any time soon.
Stay strong. Stay positive !
❤️🍀 @filsofak
فرشتهسازی نکنیم
چرا نباید افرادی مثل مادر، پرستارها و پزشکها (خصوصا در این ایام کرونایی) را که خیلی دوستشان داریم و برایمان مهم هستند، متصف کنیم به نام فرشته؟
این ابراز محبت صادقانه در فرشتهنامیدن آنها میتواند هم ذهن خودمان و هم ذهن کودکانی که این نامگذاری را میشنوند و میبینند، دچار خطا کند. همانگونه که میدانیم "فرشته" در این مقام، یک مفهوم انتزاعی است و گویا آفریده شده است برای خوببودن، خوبی بینهایتی، بدون هیچ توقف و انتظاری.
وقتی ما مدام به کسی که شغلش را انتخاب کرده است؛ مثل یک پرستار، میگوییم فرشتهی سپیدپوش جامعه، آنوقت پرستاری که برای خودش نامی دارد، مستقلا هویتی دارد و پرستاریکردن فقط شغل انتخابشدهی او است، مجبور بشود بهخاطر خدشهدارنشدن نگاه جامعه به شغلش؛ که همسانی با فرشتهها دارد، بیشتر وقتها از ابعاد انسانیاش بزند. خستگیاش، رنجش و دردش را پنهان کند.
این رفتار باعث میشود به مرور تبدیل شود به موجودی که در ناخودآگاه، خودش را قربانی شغلش بداند و خشمی عمیق در او شکل بگیرد و هرچه بیشتر و از روی محبت به او بگویند تو فرشتهخصال هستی، تو فرشتهی سپیدپوش هستی، این خشم در او بیشتر و بیشتر شود.
خیلی مراقب باشیم وقتی در مورد خوبی و مهربانی کسی صحبت میکنیم به او برچسبهایی از صفات نیک انتزاعی نزنیم. بلکه هویت انسانیاش را، دردها و رنجهایی که با این هویت انسانی کنار او هست نیز ببینیم. این بهترین، انسانیترین و کاربردیترین نوع قدردانی و ستایش است.
🔸️|دکتر سحر سلطانی|
❤️🍀 @filsofak
چرا نباید افرادی مثل مادر، پرستارها و پزشکها (خصوصا در این ایام کرونایی) را که خیلی دوستشان داریم و برایمان مهم هستند، متصف کنیم به نام فرشته؟
این ابراز محبت صادقانه در فرشتهنامیدن آنها میتواند هم ذهن خودمان و هم ذهن کودکانی که این نامگذاری را میشنوند و میبینند، دچار خطا کند. همانگونه که میدانیم "فرشته" در این مقام، یک مفهوم انتزاعی است و گویا آفریده شده است برای خوببودن، خوبی بینهایتی، بدون هیچ توقف و انتظاری.
وقتی ما مدام به کسی که شغلش را انتخاب کرده است؛ مثل یک پرستار، میگوییم فرشتهی سپیدپوش جامعه، آنوقت پرستاری که برای خودش نامی دارد، مستقلا هویتی دارد و پرستاریکردن فقط شغل انتخابشدهی او است، مجبور بشود بهخاطر خدشهدارنشدن نگاه جامعه به شغلش؛ که همسانی با فرشتهها دارد، بیشتر وقتها از ابعاد انسانیاش بزند. خستگیاش، رنجش و دردش را پنهان کند.
این رفتار باعث میشود به مرور تبدیل شود به موجودی که در ناخودآگاه، خودش را قربانی شغلش بداند و خشمی عمیق در او شکل بگیرد و هرچه بیشتر و از روی محبت به او بگویند تو فرشتهخصال هستی، تو فرشتهی سپیدپوش هستی، این خشم در او بیشتر و بیشتر شود.
خیلی مراقب باشیم وقتی در مورد خوبی و مهربانی کسی صحبت میکنیم به او برچسبهایی از صفات نیک انتزاعی نزنیم. بلکه هویت انسانیاش را، دردها و رنجهایی که با این هویت انسانی کنار او هست نیز ببینیم. این بهترین، انسانیترین و کاربردیترین نوع قدردانی و ستایش است.
🔸️|دکتر سحر سلطانی|
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
پرونده_خانواده_تله_بیاعتمادی_و_بدرفتاری_432.pdf
411.8 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۶)
مجله خانههایروشن ۱۳۱
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۲
موضوع پرونده:
(تله بیاعتمادی و بدرفتاری)
#تله_بی_اعتمادی
#طرحواره_بی_اعتمادی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
تلههای زندگی(۶)
مجله خانههایروشن ۱۳۱
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۲
موضوع پرونده:
(تله بیاعتمادی و بدرفتاری)
#تله_بی_اعتمادی
#طرحواره_بی_اعتمادی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
Forwarded from معنای زندگی
اخلاق همدلی 432.pdf
204.2 KB
مقالهای به مناسبت روز پرستار
انگیزه اخلاقی در نگاه همدلانه
(همدلی و دگرخواهی؛ از الزامات اخلاقی در جامعه نیک)
#مصطفی_سلیمانی |دانشآموخته فلسفه اخلاق
** مقدمه
اگر بپذیریم که انسان یک موجود اجتماعی است، به صورت پیشفرض، تعامل اجتماعی او را نیز پذیرفتهایم. در تعامل اجتماعیِ انسانها با یکدیگر، خواه ناخواه سخن از «همدلی» به میان خواهد آمد.
همدلی به معنای درک و فهم حالات درونی دیگران و سهیم شدن در آن است (علوم اعصاب اجتماعی درباره همدلی، دکتی و جکسون، ص 56-54). در واقع، همدلی، زمانی امکانپذیر خواهد بود که فرد بتواند حالات ذهنی دیگران را بشناسد و به آنها پاسخ بدهد (بهبود خود و همدلی در اوایل نوزادی، هانانیا، ص 13-1). پذیرش تفاوتهای فردی در تمامیِ اشکالِ آن، اعم از تفاوتهای ذهنی، انگیزشی و عاطفی، سنگ بنای اولیه برای برقراری روابط همدلانه است. جلوههای این توانمندی، در دوره کودکی آشکار میشود و در صورت تقویت شدن، میتواند به عنوان یک خصلت بارز در فرد باقی بماند و اساس زندگی اجتماعی او را تشکیل بدهد...
🍀❤️ @The_meaningoflife
انگیزه اخلاقی در نگاه همدلانه
(همدلی و دگرخواهی؛ از الزامات اخلاقی در جامعه نیک)
#مصطفی_سلیمانی |دانشآموخته فلسفه اخلاق
** مقدمه
اگر بپذیریم که انسان یک موجود اجتماعی است، به صورت پیشفرض، تعامل اجتماعی او را نیز پذیرفتهایم. در تعامل اجتماعیِ انسانها با یکدیگر، خواه ناخواه سخن از «همدلی» به میان خواهد آمد.
همدلی به معنای درک و فهم حالات درونی دیگران و سهیم شدن در آن است (علوم اعصاب اجتماعی درباره همدلی، دکتی و جکسون، ص 56-54). در واقع، همدلی، زمانی امکانپذیر خواهد بود که فرد بتواند حالات ذهنی دیگران را بشناسد و به آنها پاسخ بدهد (بهبود خود و همدلی در اوایل نوزادی، هانانیا، ص 13-1). پذیرش تفاوتهای فردی در تمامیِ اشکالِ آن، اعم از تفاوتهای ذهنی، انگیزشی و عاطفی، سنگ بنای اولیه برای برقراری روابط همدلانه است. جلوههای این توانمندی، در دوره کودکی آشکار میشود و در صورت تقویت شدن، میتواند به عنوان یک خصلت بارز در فرد باقی بماند و اساس زندگی اجتماعی او را تشکیل بدهد...
🍀❤️ @The_meaningoflife
خودت رو پای کسی گذاشتی، بینتیجه؟
.
🔸️بيسکوئيت را گذاشتم توی بشقاب و گفتم بفرمایید. در باز شد و یک پسر قد بلند و هیکلی، از توی طاق در آمد تو. سلام کوتاهی کرد و گفت «بابا بیا تو». باباش آمد تو و سلام کرد یا نکرد، جلوتر از پسر راه افتاد سمت کاناپه. بعد از اینکه نشست و خودش را حسابی روی کاناپه جفت و جور کرد، گفت «پسرم، شما هم بیا این سمت بنشین» و بالأخره هر دو نشستند. خوش و بشی کردم و گفتم «در خدمتم» و صورتم را چرخاندم سمت پسر و گفتم «شرح حال کوتاهی از خودت بده. چند سالهای، چکار میکنی و اینها»؛ و خودکارم را برداشتم که یادداشت کنم، که دیدم پدرش شروع کرد به حرف زدن. «راستش جناب مشاور، پسرم یکخورده استرس و دلشوره دارد، خواستم شما کمکش کنید». گفتم «چشم» و دوباره صورتم را چرخاندم سمت پسر و گفتم «آقا پسر، ما اینجاییم که حرفهای هم را بشنویم. از خودت بگو. خودت را معرفی کن که شروع کنیم» و منتظر ماندم که حرف بزند. چشمش به دهان پدرش بود. یکی دو ثانیهای گذشت و پدرش گفت «اسمش مهدی است. بیستوپنج سالش هم هست». با تکان سر، خیلی کوتاه تأیید کردم و پرسیدم «به چه مشغولی؟ دانشگاه؟ درس؟ شغل»؟ و دوباره منتظر ماندم که جواب بشنوم. داشت ناخن انگشت اشارهاش را میجوید و به نظر اصلن قصد نداشت خودش جواب بدهد. خيره شده بود به پدرش و انگار که روتینِ همیشگیاش باشد که دیگران معرفیاش کنند، منتظر بود باباش لب به سخن باز کند.
همینطور هم شد. پدرش دوباره شروع کرد به حرف زدن. «راستش آقای مشاور، چند سال پیش، دانشگاهِ شهر دیگری قبول شده بود، دو ترم هم درس خواند، اما چون دور بود و خوابگاه و سختیِ غربت بود و اینجور چیزها، همگی به این نتیجه رسیدیم که درس را ول کند بیاید پیش خودمان زندگی کند. قصد داریم یواش یواش دستش را به یک کاری بند کنیم. همه که قرار نیست درس بخوانند. بعضی وقتها به سختیاش نمیارزد، ها»؟
جوابی ندادم و باز چند تا سؤال دیگر پرسیدم. همهشان را بلا استثنا پدرش جواب میداد. رو کردم به پدرش و گفتم «حالا که قرار است به مشکل پسرتان بپردازیم، کاش اجازه بدهید خودشان جواب بدهند. شما هم بروید توی سالن منتظر بمانید». و منتظر ماندم که بلند شود و از اتاق برود بیرون. همینطور که داشت میرفت گفت «پس شما هم پنج دقیقه آخر را به من وقت بدهید که برگردم همینجا، برایم توضیح بدهید که بینتان چه گذشته است» و برای پسرش چشمک نرم و لطیفی زد که یعنی هوایت را دارم، نترس؛ و از اتاق رفت بیرون.
#مصطفی_سلیمانی
.
#خاطرات_فرضی_من_و_مراجعین
#تله_گرفتار #تله_خویشتن_تحول_نیافته
#طرحواره_گرفتار
#طرحواره
❤️🍀 @filsofak
.
🔸️بيسکوئيت را گذاشتم توی بشقاب و گفتم بفرمایید. در باز شد و یک پسر قد بلند و هیکلی، از توی طاق در آمد تو. سلام کوتاهی کرد و گفت «بابا بیا تو». باباش آمد تو و سلام کرد یا نکرد، جلوتر از پسر راه افتاد سمت کاناپه. بعد از اینکه نشست و خودش را حسابی روی کاناپه جفت و جور کرد، گفت «پسرم، شما هم بیا این سمت بنشین» و بالأخره هر دو نشستند. خوش و بشی کردم و گفتم «در خدمتم» و صورتم را چرخاندم سمت پسر و گفتم «شرح حال کوتاهی از خودت بده. چند سالهای، چکار میکنی و اینها»؛ و خودکارم را برداشتم که یادداشت کنم، که دیدم پدرش شروع کرد به حرف زدن. «راستش جناب مشاور، پسرم یکخورده استرس و دلشوره دارد، خواستم شما کمکش کنید». گفتم «چشم» و دوباره صورتم را چرخاندم سمت پسر و گفتم «آقا پسر، ما اینجاییم که حرفهای هم را بشنویم. از خودت بگو. خودت را معرفی کن که شروع کنیم» و منتظر ماندم که حرف بزند. چشمش به دهان پدرش بود. یکی دو ثانیهای گذشت و پدرش گفت «اسمش مهدی است. بیستوپنج سالش هم هست». با تکان سر، خیلی کوتاه تأیید کردم و پرسیدم «به چه مشغولی؟ دانشگاه؟ درس؟ شغل»؟ و دوباره منتظر ماندم که جواب بشنوم. داشت ناخن انگشت اشارهاش را میجوید و به نظر اصلن قصد نداشت خودش جواب بدهد. خيره شده بود به پدرش و انگار که روتینِ همیشگیاش باشد که دیگران معرفیاش کنند، منتظر بود باباش لب به سخن باز کند.
همینطور هم شد. پدرش دوباره شروع کرد به حرف زدن. «راستش آقای مشاور، چند سال پیش، دانشگاهِ شهر دیگری قبول شده بود، دو ترم هم درس خواند، اما چون دور بود و خوابگاه و سختیِ غربت بود و اینجور چیزها، همگی به این نتیجه رسیدیم که درس را ول کند بیاید پیش خودمان زندگی کند. قصد داریم یواش یواش دستش را به یک کاری بند کنیم. همه که قرار نیست درس بخوانند. بعضی وقتها به سختیاش نمیارزد، ها»؟
جوابی ندادم و باز چند تا سؤال دیگر پرسیدم. همهشان را بلا استثنا پدرش جواب میداد. رو کردم به پدرش و گفتم «حالا که قرار است به مشکل پسرتان بپردازیم، کاش اجازه بدهید خودشان جواب بدهند. شما هم بروید توی سالن منتظر بمانید». و منتظر ماندم که بلند شود و از اتاق برود بیرون. همینطور که داشت میرفت گفت «پس شما هم پنج دقیقه آخر را به من وقت بدهید که برگردم همینجا، برایم توضیح بدهید که بینتان چه گذشته است» و برای پسرش چشمک نرم و لطیفی زد که یعنی هوایت را دارم، نترس؛ و از اتاق رفت بیرون.
#مصطفی_سلیمانی
.
#خاطرات_فرضی_من_و_مراجعین
#تله_گرفتار #تله_خویشتن_تحول_نیافته
#طرحواره_گرفتار
#طرحواره
❤️🍀 @filsofak
«این انصاف نیست که دنیا آنقدر کوچک باشد که آدمهای تکراری را روزی هزار بار ببینی... و در عین حال آنقدر بزرگ باشد که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار هم ببینی.»
❤️🍀 @filsofak
❤️🍀 @filsofak
فرهاد قنبری
تربیت مجازی
دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از داستانها و قهرمانان و اساطیر شاهنامه نمیگیرند. دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از بزرگان شعر و ادبیات و تاریخ این سرزمین نمیگیرند ( و چه بسا اصلا نامشان را هم نمیدانند.) دانش آموزان، نوجوانان و جوانان الگوی خود را از قهرمانانی مانند پوریای ولی و تختی نمیگیرند. دانش آموزان و نوجوانان الگوی تربیتی خود را از معلمان و پدر و مادر هم نمیگیرند.
کافیست سری به اینستاگرام بزنیم تا به منادیان تربیت امروز نوجوانان جامعه پی ببریم:
۱- بدننماها و عیاشها:
خانمها و آقایانی که تنها هنر زندگیشان نمایان کردن برجستگیهای بدن و انجام جراحی صورت و سینه و... یا تتوهای عجیب و غریب یا وول خوردن در بدنامترین مکانها و شهرهای دنیاست. این افراد اغلب فالوئر میلیونی دارند و به اسم چالش و مسابقه یک روز از مخاطبان خود میخواهند که عکس سکسی از خود بفرستند و روز دیگر میخواهند که در حال مسخره کردن پدر و مادر یا فرستادن پیامکهای جنسی و خیانت و امثال اینها، از خانواده و دوست و همسر خود فیلم گرفته و برای آنها ارسال نمایند.
۲- استندآپ کمدینها:
این شکل وراجی، متاع روز است. عده ای میکروفون به دست گرفته و در حال تعریف و مسخره کردن همه کس و همه چیز است از اتاق خواب پدر و مادر گرفته تا خاطراتش با بازیگران پورن و نحوه رفع حاجت در توالت، تا به هر طریقی شده خندهای بر صورت مخاطب خود بیاورد و بدین طریق به شهرت و ثروت و ارگاسم درونی دست یابد.
این افراد از صداوسیما گرفته تا اینستاگرام و فرهنگسراها و تالار وحدت و... حضور پررنگی دارند و بخشی از مسئولیت تربیتی جامعه را عهدهدار شدهاند.
۳- الوات:
از صفحات پربازدید و پرمخاطب شبکههای اجتماعی، صفحات الوات و گولاخها و به اصطلاح "خوبای" شهرهای مختلف است که هر کدام سعی میکند با درست کردن هیکل و ظاهر عجیب و غریب یا کُری خوانی و فحاشی مخاطبان بیشتری را جذب نماید. کافی است سری به مدارس بزنیم تا متوجه شویم که اغلب دانشآموزان به خوبی "کسگم" و "وحید مرادی" و "هانی کُرده" و... را میشناسند و در مکتب آنها رشد و تربیت مییابند.
۴- خوانندههای پاپ، بازیگران سینما و فوتبالیستهای معروف:
از دیگر افراد تأثیرگذار در رسانهها و شبکههای اجتماعی، چهرههای معروف ورزشی و موسیقی و سینمایی هستند که حرف و سخن و نحوهٔ زندگی آنها تأثیر تربیتی مهمی بر جامعه دارد و گفتار و رفتار و پوشش آنها به عنوان الگو مورد تقلید قرار میگیرد.
۵- مداحان، سیاسیون و سخنرانانِ لایکدوست:
بخش دیگری از جامعه هم که به اصطلاح علاقهٔ چندانی به کتاب خواندن و اندیشیدن و تفکر ندارد، به شدت به سخنرانیهای احساسی که اغلب فاقد مبنای تحلیلی و عقلانی هستند، و همراه با تئوریهای توطئه و فریادها و نعرههایی از سر احساسات بیان میشوند، علاقه داشته و جهانبینی تربیتی خود را در آنها جستجو میکند.
❤️🍀 @filsofak
تربیت مجازی
دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از داستانها و قهرمانان و اساطیر شاهنامه نمیگیرند. دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از بزرگان شعر و ادبیات و تاریخ این سرزمین نمیگیرند ( و چه بسا اصلا نامشان را هم نمیدانند.) دانش آموزان، نوجوانان و جوانان الگوی خود را از قهرمانانی مانند پوریای ولی و تختی نمیگیرند. دانش آموزان و نوجوانان الگوی تربیتی خود را از معلمان و پدر و مادر هم نمیگیرند.
کافیست سری به اینستاگرام بزنیم تا به منادیان تربیت امروز نوجوانان جامعه پی ببریم:
۱- بدننماها و عیاشها:
خانمها و آقایانی که تنها هنر زندگیشان نمایان کردن برجستگیهای بدن و انجام جراحی صورت و سینه و... یا تتوهای عجیب و غریب یا وول خوردن در بدنامترین مکانها و شهرهای دنیاست. این افراد اغلب فالوئر میلیونی دارند و به اسم چالش و مسابقه یک روز از مخاطبان خود میخواهند که عکس سکسی از خود بفرستند و روز دیگر میخواهند که در حال مسخره کردن پدر و مادر یا فرستادن پیامکهای جنسی و خیانت و امثال اینها، از خانواده و دوست و همسر خود فیلم گرفته و برای آنها ارسال نمایند.
۲- استندآپ کمدینها:
این شکل وراجی، متاع روز است. عده ای میکروفون به دست گرفته و در حال تعریف و مسخره کردن همه کس و همه چیز است از اتاق خواب پدر و مادر گرفته تا خاطراتش با بازیگران پورن و نحوه رفع حاجت در توالت، تا به هر طریقی شده خندهای بر صورت مخاطب خود بیاورد و بدین طریق به شهرت و ثروت و ارگاسم درونی دست یابد.
این افراد از صداوسیما گرفته تا اینستاگرام و فرهنگسراها و تالار وحدت و... حضور پررنگی دارند و بخشی از مسئولیت تربیتی جامعه را عهدهدار شدهاند.
۳- الوات:
از صفحات پربازدید و پرمخاطب شبکههای اجتماعی، صفحات الوات و گولاخها و به اصطلاح "خوبای" شهرهای مختلف است که هر کدام سعی میکند با درست کردن هیکل و ظاهر عجیب و غریب یا کُری خوانی و فحاشی مخاطبان بیشتری را جذب نماید. کافی است سری به مدارس بزنیم تا متوجه شویم که اغلب دانشآموزان به خوبی "کسگم" و "وحید مرادی" و "هانی کُرده" و... را میشناسند و در مکتب آنها رشد و تربیت مییابند.
۴- خوانندههای پاپ، بازیگران سینما و فوتبالیستهای معروف:
از دیگر افراد تأثیرگذار در رسانهها و شبکههای اجتماعی، چهرههای معروف ورزشی و موسیقی و سینمایی هستند که حرف و سخن و نحوهٔ زندگی آنها تأثیر تربیتی مهمی بر جامعه دارد و گفتار و رفتار و پوشش آنها به عنوان الگو مورد تقلید قرار میگیرد.
۵- مداحان، سیاسیون و سخنرانانِ لایکدوست:
بخش دیگری از جامعه هم که به اصطلاح علاقهٔ چندانی به کتاب خواندن و اندیشیدن و تفکر ندارد، به شدت به سخنرانیهای احساسی که اغلب فاقد مبنای تحلیلی و عقلانی هستند، و همراه با تئوریهای توطئه و فریادها و نعرههایی از سر احساسات بیان میشوند، علاقه داشته و جهانبینی تربیتی خود را در آنها جستجو میکند.
❤️🍀 @filsofak