🔸️آدمیزاد موجودِ مفلوکی است؛ یعنی مثل نفس کشیدن که اقتضای زنده بودن است، فلاکت، ذاتیِ وجودش است. بیآنکه درخواست داده باشد نطفه وجودش بسته میشود و دِ برو که رفتی، میافتد توی یک دورِ طولانی و طاقتفرسا به نام زندگی.
رشدِ زوری. گُنده شدن توی یک وجب جا، زوری. به دنیا آمدن، زوری. زندگی کردن توی دنیا هم زوری.
مفلوک است چون هیچوقت راهِ پس و پیش ندارد؛ ولی باید به پیش برود.
تا میآید جایش توی شکم مادرش گرم شود و عادت بکند به لَمیدن و خوردن و خوابیدن، عرصه بَرَش تنگ میشود. آنقدر تنگ که دادَش میرود به آسمان و آرزوی جای دنجتر و باصفاتر میافتد توی کلهاش.
آدمیزادِ بیچاره، آرزوهاش هم زوری است.
آرزو نکند، باید بماند و فاسد بشود، آرزو هم بکند باید برود و درد بکشد. دردِ دل کندن. ترسِ رفتن.
آدمیزاد مفلوک است. انگاری همیشه لای منگنه است. تا میآید دل ببندد، باید دل بکَنَد و برود. اصلن انگاری افتاده توی راهِ یکطرفهای که کفَش مثل تردمیل، متحرک است. پا به پاش حرکت بکند میبردَش به جلو، وگرنه آنقدر عقب عقب میبردَش که بکوبدش به زمین.
آدمیزاد مفلوک است، لای منگنه است، راه پس و پیش ندارد، همیشه هم باید دل بکَنَد و دوستداشتنیهاش را جا بگذارد و برود؛ اما باید قبول کند که اگر یک دستی نیاید به زور بزند پسِ کلهاش، تا ابد مثل یک بُزدل میچسبد به آنچه که خیال میکند براش کافیست و هیچ وقت جرئت نمیکند دلش را بزند به دریا.
آدمیزادی که من میشناسم اگر جاش تنگ نمیشد، دوست داشت تا ابد بماند توی رحم مادرش. توی همان یک وجب جا. توی همان تاریکی و تنهایی. و دلش خوش بود برای خودش.
اصلن چقدر خوب است که آدمیزاد مفلوک است. چقدر خوب است که لای منگنه است. چقدر خوب است که همیشه یک دستی هست که میزند پسِ کلهاش و میگوید دل بکَن.
وگرنه آدمیزادی که من میشناسم...
#مصطفی_سلیمانی
#دلبستگی
پانویس:
♦️به من بگو چطور بروم وقتی هنوز دلبستهام؟♦️
https://instagram.com/_u/soleymani63
❤️🍀 @The_meaningoflife
رشدِ زوری. گُنده شدن توی یک وجب جا، زوری. به دنیا آمدن، زوری. زندگی کردن توی دنیا هم زوری.
مفلوک است چون هیچوقت راهِ پس و پیش ندارد؛ ولی باید به پیش برود.
تا میآید جایش توی شکم مادرش گرم شود و عادت بکند به لَمیدن و خوردن و خوابیدن، عرصه بَرَش تنگ میشود. آنقدر تنگ که دادَش میرود به آسمان و آرزوی جای دنجتر و باصفاتر میافتد توی کلهاش.
آدمیزادِ بیچاره، آرزوهاش هم زوری است.
آرزو نکند، باید بماند و فاسد بشود، آرزو هم بکند باید برود و درد بکشد. دردِ دل کندن. ترسِ رفتن.
آدمیزاد مفلوک است. انگاری همیشه لای منگنه است. تا میآید دل ببندد، باید دل بکَنَد و برود. اصلن انگاری افتاده توی راهِ یکطرفهای که کفَش مثل تردمیل، متحرک است. پا به پاش حرکت بکند میبردَش به جلو، وگرنه آنقدر عقب عقب میبردَش که بکوبدش به زمین.
آدمیزاد مفلوک است، لای منگنه است، راه پس و پیش ندارد، همیشه هم باید دل بکَنَد و دوستداشتنیهاش را جا بگذارد و برود؛ اما باید قبول کند که اگر یک دستی نیاید به زور بزند پسِ کلهاش، تا ابد مثل یک بُزدل میچسبد به آنچه که خیال میکند براش کافیست و هیچ وقت جرئت نمیکند دلش را بزند به دریا.
آدمیزادی که من میشناسم اگر جاش تنگ نمیشد، دوست داشت تا ابد بماند توی رحم مادرش. توی همان یک وجب جا. توی همان تاریکی و تنهایی. و دلش خوش بود برای خودش.
اصلن چقدر خوب است که آدمیزاد مفلوک است. چقدر خوب است که لای منگنه است. چقدر خوب است که همیشه یک دستی هست که میزند پسِ کلهاش و میگوید دل بکَن.
وگرنه آدمیزادی که من میشناسم...
#مصطفی_سلیمانی
#دلبستگی
پانویس:
♦️به من بگو چطور بروم وقتی هنوز دلبستهام؟♦️
https://instagram.com/_u/soleymani63
❤️🍀 @The_meaningoflife
همه باید بریم چند واحد دلجویى كردن پیش سعدى پاس كنیم، اونجا که میگه:
اى سرو خوشبالاى من، اى دلبر رعناى من
لعل لبت حلواى من، از من چرا رنجیدهاى؟
طَبیبِ دِل
❤️🍀 @filsofak
اى سرو خوشبالاى من، اى دلبر رعناى من
لعل لبت حلواى من، از من چرا رنجیدهاى؟
طَبیبِ دِل
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دوستداشتنت از هزارههای دور با من بوده.
پیش از آفریده شدنت، پیش از آفریده شدنم.
تو ریشه داری در من،
آنچنان که بند است به تو نفسم.
دوستداشتنت امن است، آرام است، تمامی ندارد و من هر چه از تو مینوشم باز تشنهترم.
آزادم کردهای از قید هر چه که هست و بندم کردهای به چشمهات!
که بود که میگفت عشق ویران میکند، اسیر میکند، دیوانه میکند و بر جای میگذارد و میرود؟
آنکه میگفت حتمن تو را ندیده که از همان سمت که ویرانم میکنی، میسازی مرا.
از همان سو که پیرم میکنی جوانم میکنی.
و از همان دست که میکشیام، میرویانیام.
دوستداشتنت از هزارههای دور بوده با من...
#مصطفی_سلیمانی
#عشق
.
فیلم پل چوبی
❤️🍀 @The_meaningoflife
پیش از آفریده شدنت، پیش از آفریده شدنم.
تو ریشه داری در من،
آنچنان که بند است به تو نفسم.
دوستداشتنت امن است، آرام است، تمامی ندارد و من هر چه از تو مینوشم باز تشنهترم.
آزادم کردهای از قید هر چه که هست و بندم کردهای به چشمهات!
که بود که میگفت عشق ویران میکند، اسیر میکند، دیوانه میکند و بر جای میگذارد و میرود؟
آنکه میگفت حتمن تو را ندیده که از همان سمت که ویرانم میکنی، میسازی مرا.
از همان سو که پیرم میکنی جوانم میکنی.
و از همان دست که میکشیام، میرویانیام.
دوستداشتنت از هزارههای دور بوده با من...
#مصطفی_سلیمانی
#عشق
.
فیلم پل چوبی
❤️🍀 @The_meaningoflife
Forwarded from معنای زندگی
آدمِ اشتباهی
🔸️لطفن یکی بیاید محکم بزند توی گوش من. من حواسم هی از خودم پرت میشود و دلِ بیصاحاب ماندهام تند و تند از کفم میسُرد پایین.
لطفن یکی بیاید و به هر زبانی که میداند به من حالی کند که اینقدر این دلِ واماندهام را آویزانِ این و آن نکنم.
من حواسم نیست. خیلی وقت است که خیلی از ضربالمثلها توی کلهام به بنبست خوردهاند...
آخر کی فکرش را میکرد که دل به دل راه ندارد؟ من از همه دنیا و مافیها دلم به همین یک چیز خوش بود.
به اینکه ترکیبِ ضربالمثلِ «تو نیکی میکن و در دجله انداز، که ایزد در بیابانت دهد باز» با «از محبت خارها گل میشود، از محبت سرکهها مُل میشود»، آخرش بادا بادا مبارک بادا است!
وگرنه من این قدرها هم خل و چل نیستم که صبح تا شب، شیلنگِ دوستت دارم را بگیرم پای آن کس که به خیالم افتاده معنیِ دوستت دارمهایم را میفهمد؛ که ماندن بلد است؛ که پای رفتن ندارد.
لطفن یکی بیاید و در کمال احترام و دلسوزی، مثل این فیلمهای هندی، چند تا چَکِ آبدار حواله گوشم بکند و بعد سفت بغلم کند، جوری که دردِ این همه ندیدنِ خودم از یادم برود. و بعد صداش را دمِ گوشم نرم و آرام کند و بگوید آهای عزیز دلم! دورت بگردم، حواست کجاست؟
حواست هست داری با خودت چکار میکنی؟ چرا شیش دانگِ خودت را وقف یکی میکنی که شیش دانگِ خودش را حراجت نکرده؟ چرا هی دوستت دارمهایت را شُرّه میکنی به پر و پاچه کسی که لِنگَش را تا زانو فرو کرده توی حلقِ غرورت؟ خودت را مفتی خرج نکن. یاد بگیر کمی پرتوقع باشی.
بگوید چرا مراقب خودت نیستی؟ چرا آدمها را بدعادت میکنی؟ بگوید ضربالمثل از محبت خارها گل میشود اشتباه است. بگوید شاعرِ این شعر حواسش نبوده که پشتبندِ حرفش بگوید که همه خارها آن خاری نیستند که به تور او خورده بوده. بگوید بعضی خارها خارترند و بعضیهاشان هم به آبِ محبت ما گل نمیدهند.
بگوید دستهات را بده به من، و بعد دستهام را سفت بگیرد توی دستهاش. و بعدترش بگوید این همه دست و پا نزن برای اینکه دلِ آنکس که دلت گیر کرده پیشاش، وصله بخورد به دلات.
و بعد، بغضم که ترکید، انگشتهاش را نرم و آرام بکشد زیر چشمهام و بگوید، من به قربان چشمهات، هیچ وقت برای یک آدم اشتباهی اشک نریز.
دارم زیادی رؤیا میبافم. اصلن نمیخواهم که یکی باشد، که این همه حال داشته باشد، که بماند پای دردهای دل من.
من فقط یکی را میخواهم که وقتی زیادی شل کردهام و دارم فرت و فرت خوبیِ بیحساب و کتاب میکنم، یکی بخواباند زیر گوشم و بگوید هوی! حواست هست داری چه غلطی میکنی؟
#مصطفی_سلیمانی
#آدم_اشتباهی
https://instagram.com/_u/soleymani63
❤️🍀 @The_meaningoflife
🔸️لطفن یکی بیاید محکم بزند توی گوش من. من حواسم هی از خودم پرت میشود و دلِ بیصاحاب ماندهام تند و تند از کفم میسُرد پایین.
لطفن یکی بیاید و به هر زبانی که میداند به من حالی کند که اینقدر این دلِ واماندهام را آویزانِ این و آن نکنم.
من حواسم نیست. خیلی وقت است که خیلی از ضربالمثلها توی کلهام به بنبست خوردهاند...
آخر کی فکرش را میکرد که دل به دل راه ندارد؟ من از همه دنیا و مافیها دلم به همین یک چیز خوش بود.
به اینکه ترکیبِ ضربالمثلِ «تو نیکی میکن و در دجله انداز، که ایزد در بیابانت دهد باز» با «از محبت خارها گل میشود، از محبت سرکهها مُل میشود»، آخرش بادا بادا مبارک بادا است!
وگرنه من این قدرها هم خل و چل نیستم که صبح تا شب، شیلنگِ دوستت دارم را بگیرم پای آن کس که به خیالم افتاده معنیِ دوستت دارمهایم را میفهمد؛ که ماندن بلد است؛ که پای رفتن ندارد.
لطفن یکی بیاید و در کمال احترام و دلسوزی، مثل این فیلمهای هندی، چند تا چَکِ آبدار حواله گوشم بکند و بعد سفت بغلم کند، جوری که دردِ این همه ندیدنِ خودم از یادم برود. و بعد صداش را دمِ گوشم نرم و آرام کند و بگوید آهای عزیز دلم! دورت بگردم، حواست کجاست؟
حواست هست داری با خودت چکار میکنی؟ چرا شیش دانگِ خودت را وقف یکی میکنی که شیش دانگِ خودش را حراجت نکرده؟ چرا هی دوستت دارمهایت را شُرّه میکنی به پر و پاچه کسی که لِنگَش را تا زانو فرو کرده توی حلقِ غرورت؟ خودت را مفتی خرج نکن. یاد بگیر کمی پرتوقع باشی.
بگوید چرا مراقب خودت نیستی؟ چرا آدمها را بدعادت میکنی؟ بگوید ضربالمثل از محبت خارها گل میشود اشتباه است. بگوید شاعرِ این شعر حواسش نبوده که پشتبندِ حرفش بگوید که همه خارها آن خاری نیستند که به تور او خورده بوده. بگوید بعضی خارها خارترند و بعضیهاشان هم به آبِ محبت ما گل نمیدهند.
بگوید دستهات را بده به من، و بعد دستهام را سفت بگیرد توی دستهاش. و بعدترش بگوید این همه دست و پا نزن برای اینکه دلِ آنکس که دلت گیر کرده پیشاش، وصله بخورد به دلات.
و بعد، بغضم که ترکید، انگشتهاش را نرم و آرام بکشد زیر چشمهام و بگوید، من به قربان چشمهات، هیچ وقت برای یک آدم اشتباهی اشک نریز.
دارم زیادی رؤیا میبافم. اصلن نمیخواهم که یکی باشد، که این همه حال داشته باشد، که بماند پای دردهای دل من.
من فقط یکی را میخواهم که وقتی زیادی شل کردهام و دارم فرت و فرت خوبیِ بیحساب و کتاب میکنم، یکی بخواباند زیر گوشم و بگوید هوی! حواست هست داری چه غلطی میکنی؟
#مصطفی_سلیمانی
#آدم_اشتباهی
https://instagram.com/_u/soleymani63
❤️🍀 @The_meaningoflife
چوب معلم
فرهنگ فریبکاری که با همدستی مردم و نهادهای فرهنگی به نامگذاری روزها میپردازد، فارغ از وجه تسمیهی هر رویداد، هدفی جز ابتذال مناسکی و پنهانکردن مسائل ندارد. همان بلایی که پیشتر بر سر عید و زن و مادر و پدر و عشق آمد، اکنون بر سر معلم آمده است.
روزی برای معلم در تقویم و مجموعهای از تبریکات و تمجیدهای اغراقشده از معلم در مقام قدیس، آن هم در شرایطی که آنان حتی از حق داشتن تشکل یا سندیکایی مستقل محرومند. اما گذشته از وجه حقوقی ماجرا، در این شرایط اگر بناست از معلم تقدیر شود باید بهجای پُرگوییهای بیمعنا، به نقد خود اُتوریتهی معلمی و جایگاه "ارباب معرفتی" استاد و اسطورهی اینک دیگر کسالتبارِ "کلاس درس" پرداخت که معلم و شاگرد، هر دو، قربانی آناند.
میان شاگرد و معلم رابطهای متقابلا مهرآکین [مهر و کینه] برقرار است که جنبهی مهرورزانهاش بناست یک روز در سال به این شکل رقتانگیز تخلیه شود.
امروز کسی از نقش سرکوبگر معلم سخن نمیگوید، همانگونه که در روز پدر، کسی از خشونت پدرانه سخن نمیگوید. اگر قدرشناسیای هم بناست صورت پذیرد، باید برخاسته از مواجههای انتقادی و نقد اسطورهها باشد؛ اسطورهی معلم قدیس و دانای کل، که میدانیم ضعف و جهلش را پشت "چوب معلم" و اقتدارش پنهان میسازد. معلمی که بهطور خودکار، بیعدالتیای را که در حقش میشود، با تحمیق، منفعلسازی و سرکوب شاگردانش جبران میکند.
|دکتر محمدمهدی اردبیلی|
❤️🍀 @filsofak
فرهنگ فریبکاری که با همدستی مردم و نهادهای فرهنگی به نامگذاری روزها میپردازد، فارغ از وجه تسمیهی هر رویداد، هدفی جز ابتذال مناسکی و پنهانکردن مسائل ندارد. همان بلایی که پیشتر بر سر عید و زن و مادر و پدر و عشق آمد، اکنون بر سر معلم آمده است.
روزی برای معلم در تقویم و مجموعهای از تبریکات و تمجیدهای اغراقشده از معلم در مقام قدیس، آن هم در شرایطی که آنان حتی از حق داشتن تشکل یا سندیکایی مستقل محرومند. اما گذشته از وجه حقوقی ماجرا، در این شرایط اگر بناست از معلم تقدیر شود باید بهجای پُرگوییهای بیمعنا، به نقد خود اُتوریتهی معلمی و جایگاه "ارباب معرفتی" استاد و اسطورهی اینک دیگر کسالتبارِ "کلاس درس" پرداخت که معلم و شاگرد، هر دو، قربانی آناند.
میان شاگرد و معلم رابطهای متقابلا مهرآکین [مهر و کینه] برقرار است که جنبهی مهرورزانهاش بناست یک روز در سال به این شکل رقتانگیز تخلیه شود.
امروز کسی از نقش سرکوبگر معلم سخن نمیگوید، همانگونه که در روز پدر، کسی از خشونت پدرانه سخن نمیگوید. اگر قدرشناسیای هم بناست صورت پذیرد، باید برخاسته از مواجههای انتقادی و نقد اسطورهها باشد؛ اسطورهی معلم قدیس و دانای کل، که میدانیم ضعف و جهلش را پشت "چوب معلم" و اقتدارش پنهان میسازد. معلمی که بهطور خودکار، بیعدالتیای را که در حقش میشود، با تحمیق، منفعلسازی و سرکوب شاگردانش جبران میکند.
|دکتر محمدمهدی اردبیلی|
❤️🍀 @filsofak
درحالیکه روزمان را سپری میکنیم باید به تناوب درنگ کنیم و دربارهی این حقیقت تامل کنیم که ما همیشه زنده نخواهیم بود و از این رو ممکن است امروز آخرین روز از زندگیمان باشد. چنین تاملی به جای آن که ما را به لذتگرایی سوق دهد، برآن میدارد که قدردان فرصت زندگی باشیم و از این که زندهایم و میتوانیم امروزمان را با فعالیت پر کنیم به وجد آییم.
این امر ما را برآن میدارد که از هدر دادن روزهایمان اجتناب کنیم. بهعبارت دیگر وقتی که کسانی اندرزمان میدهند که هر روز را چنان زندگی کنیم که گویی آخرین روز است، هدفشان تغییر فعالیتهای روزانهی ما نیست بلکه تغییر حالت ذهنمان در هنگام انجام دادن آن فعالیتهاست.
خصوصاً به این معنی نیست که میخواهند ما را از تفکر و برنامهریزی برای فردا باز دارند، بلکه از ما میخواهند همچنان که دربارهی فردا فکر میکنیم و برای آن برنامهریزی میکنیم، قدر امروز را نیز بدانیم.
#ویلیام_بی_اروین
❤️🍀 @filsofak
این امر ما را برآن میدارد که از هدر دادن روزهایمان اجتناب کنیم. بهعبارت دیگر وقتی که کسانی اندرزمان میدهند که هر روز را چنان زندگی کنیم که گویی آخرین روز است، هدفشان تغییر فعالیتهای روزانهی ما نیست بلکه تغییر حالت ذهنمان در هنگام انجام دادن آن فعالیتهاست.
خصوصاً به این معنی نیست که میخواهند ما را از تفکر و برنامهریزی برای فردا باز دارند، بلکه از ما میخواهند همچنان که دربارهی فردا فکر میکنیم و برای آن برنامهریزی میکنیم، قدر امروز را نیز بدانیم.
#ویلیام_بی_اروین
❤️🍀 @filsofak
وقتی احساس افسردگی میکنید، بدبینی نافذی بر افکار شما سایه میاندازد. نه تنها خود بلکه کل جهان را در یک فضای تاریک و حزنآلود تصور میکنید. حتی بدتر از آن اینکه تدریجاً به این باور میرسید که همه چیز واقعاً به اندازهای که شما تصور میکنید بد است!
اگر افسردگی شما اساسی باشد، امکان دارد به این اعتقاد برسید که همه چیز همیشه منفی بوده است و تا ابد منفی باقی خواهد ماند. وقتی به گذشته فکر میکنید فقط اتفاقات ناگوار زندگی خود را به یاد میآورید. وقتی سعی میکنید تصوری از آینده در ذهن خود بسازید، چیزی به جز پوچی، مشکلات پایانناپذیر و پریشانی نمیبینید. این تصویر اندوهبار، موجب به وجود آمدن احساس یاس میشود. چنین احساسی کاملاً غیر منطقی است ولی به اندازهای واقعی به نظر میرسد که خود نیز باور کردهاید که ناتوانی و بیکفایتی شما در برابر مشکلات هرگز پایانی ندارد.
تحقیقات نشان دادهاند که افکار منفی منتهی به پریشانحالی، تقریباً همیشه با تحریف عمده افکار همراه هستند. اگرچه شاید این افکار درست به نظر برسند ولی یاد خواهید گرفت که آنها غيرمعقول و کاملاً اشتباه هستند و آشفتگی افکار علت اصلی رنج شما است.
دیوید برنز
❤️🍀 @filsofak
اگر افسردگی شما اساسی باشد، امکان دارد به این اعتقاد برسید که همه چیز همیشه منفی بوده است و تا ابد منفی باقی خواهد ماند. وقتی به گذشته فکر میکنید فقط اتفاقات ناگوار زندگی خود را به یاد میآورید. وقتی سعی میکنید تصوری از آینده در ذهن خود بسازید، چیزی به جز پوچی، مشکلات پایانناپذیر و پریشانی نمیبینید. این تصویر اندوهبار، موجب به وجود آمدن احساس یاس میشود. چنین احساسی کاملاً غیر منطقی است ولی به اندازهای واقعی به نظر میرسد که خود نیز باور کردهاید که ناتوانی و بیکفایتی شما در برابر مشکلات هرگز پایانی ندارد.
تحقیقات نشان دادهاند که افکار منفی منتهی به پریشانحالی، تقریباً همیشه با تحریف عمده افکار همراه هستند. اگرچه شاید این افکار درست به نظر برسند ولی یاد خواهید گرفت که آنها غيرمعقول و کاملاً اشتباه هستند و آشفتگی افکار علت اصلی رنج شما است.
دیوید برنز
❤️🍀 @filsofak
دختر بچهای را تصور کنید که اولین قدمهایش را بر میدارد. خوشحال و سرشار از لذت است و هفتههاست که تلاش میکند بدون گرفتن خودش از لبه میز تعادلش را حفظ کند. بالاخره و بالاخره اولین قدمهای لغزانش را بدون کمک گرفتن از لبه میز بر میدارد و کم کم وسط فرش اتاق نشیمن تلوتلو میخورد تا اینکه به لبه مبل چنگ میاندازد. به آنجا میرسد و با غرور، افتخار و کلی هیجان به شما نگاه میکند. حالا تصور کنید شما با لبخندی بیروح به او بگویید: «آفرین کلونی، خوب بود. اما چرا تا الان موفق به دویدن نشدهای؟»
میتوانید ناامیدیای را که این دختر بچه احساس میکند، تصور کنید؟ کدام والدینی چنین واکنشی را به بچهای که به تازگی کار جدیدی را یاد گرفته نشان میدهد؟ سابقه ندارد مادری چنین واکنش تندی به بچهاش نشان داده باشد و او را بهخاطر آنچه هنوز فرصت انجام با تجربه کردنش را نداشته قضاوت کند. با وجود این، ما مدام این کار را با خودمان میکنیم.
ریچل هالیس
❤️🍀 @filsofak
میتوانید ناامیدیای را که این دختر بچه احساس میکند، تصور کنید؟ کدام والدینی چنین واکنشی را به بچهای که به تازگی کار جدیدی را یاد گرفته نشان میدهد؟ سابقه ندارد مادری چنین واکنش تندی به بچهاش نشان داده باشد و او را بهخاطر آنچه هنوز فرصت انجام با تجربه کردنش را نداشته قضاوت کند. با وجود این، ما مدام این کار را با خودمان میکنیم.
ریچل هالیس
❤️🍀 @filsofak
زنى ديدم پسرش مرد، برخاست چشمش را بست و او را پوشاند و گفت جزع و گريه چه فائده دارد آنچه را پدرت چشيد تو هم چشيدى و مادرت بعد از تو خواهد چشيد، بزرگترين راحتها براى انسان خواب است و خواب برادر مرگ است چه فرق میكند در رختخواب بخوابى يا جاى ديگر، اگر اهل بهشت باشى مرگ بحال تو ضرر ندارد و اگر اهل نارى زندگى بحال تو فايده ندارد، اگر مرگ بهترين چيزها نبود خداوند پيغمبر خود را نمى ميراند و ابليس را زنده نمى گذاشت.
هزار و يك نكته ، نكته 976
علامه حسن زاده آملی
❤️🍀 @filsofak
هزار و يك نكته ، نكته 976
علامه حسن زاده آملی
❤️🍀 @filsofak
آدمها را به میزان درکشان بسنج نه به اندازهی مدرکشان؛
چرا که فاصلهی زیادی از مدرک تا درک وجود دارد.
مدرکی که درک بالاتری به ارمغان نیاورد، کاغذپارهای بیشتر نیست.
مهمترین نشانهی درک بالاتر،
تواضع بیشتر است.
#بزرگ_علوی
#گیله_مرد
❤️🍀 @filsofak
چرا که فاصلهی زیادی از مدرک تا درک وجود دارد.
مدرکی که درک بالاتری به ارمغان نیاورد، کاغذپارهای بیشتر نیست.
مهمترین نشانهی درک بالاتر،
تواضع بیشتر است.
#بزرگ_علوی
#گیله_مرد
❤️🍀 @filsofak
فلسفه اخلاق
📝 کانال فلسفه اخلاق: 📍ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺩﻭﺩﺳﺘﻪ ﺍﻧﺪ: ﯾﺎ ﺍﺯ ﻣﺎ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭﺗﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻣﯿﮕﯿﻢ ﻣﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺭ! ﯾﺎ ﺑﯽ ﭘﻮﻝ ﺗﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻣﯿﮕﯿﻢ ﮔﺪﺍﮔﺸﻨﻪ! ﯾﺎ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻣﯿﮕﯿﻢ ﺧﺮﺣﻤﺎﻝ! ﯾﺎ ﮐﻤﺘﺮﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻣﯿﮕﯿﻢ ﺗﻨﺒﻞ! ﯾﺎ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺳﺮﺳﺨﺖ ﺗﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻣﯿﮕﯿﻢ ﮐﻠﻪ…
سلوک گاهی در رفتن است گاهی در ماندن.
سفر گاهی آفاقی است، گاهی انفسی.
باید مدام مسافر بود اما نه همیشه از شهری به شهری که شاید از دمی به دمی در اقلیم سینه در حوالی دل.
این روزها خانه، خانقاه سالکان است. باید چله ای نشست به اندیشیدن، به بازخوانی خویش، به فهمیدن آنچه نامش زندگی ست.
مجال عارف شدن است، فرصت اعتکاف؛ اگر قدرش دانسته شود.
شاید روزی که از غارهایمان به در آییم، آیه ای نازل شود برای آن قوم پر شکایتِ گریان که از بیم بیماری به خانه هایشان خزیدند اما بیرون که آمدند عارفانی شاکر بودند، روشن ضمیر که زندگی را می فهمیدند و دم را غنیمت می شمردند و شادی می ورزیدند.
به خانه ات برو!
امروز تو هشتمین آن هفت نفری، یاری از یاران غار، مصاحب اصحاب کهف.
بیرون که آمدی اما بیدار باش!
باشد که بیماری برود و بیداری شفایمان بشود.
#عرفان_نظر_آهاری
❤️🍀 @filsofak
سفر گاهی آفاقی است، گاهی انفسی.
باید مدام مسافر بود اما نه همیشه از شهری به شهری که شاید از دمی به دمی در اقلیم سینه در حوالی دل.
این روزها خانه، خانقاه سالکان است. باید چله ای نشست به اندیشیدن، به بازخوانی خویش، به فهمیدن آنچه نامش زندگی ست.
مجال عارف شدن است، فرصت اعتکاف؛ اگر قدرش دانسته شود.
شاید روزی که از غارهایمان به در آییم، آیه ای نازل شود برای آن قوم پر شکایتِ گریان که از بیم بیماری به خانه هایشان خزیدند اما بیرون که آمدند عارفانی شاکر بودند، روشن ضمیر که زندگی را می فهمیدند و دم را غنیمت می شمردند و شادی می ورزیدند.
به خانه ات برو!
امروز تو هشتمین آن هفت نفری، یاری از یاران غار، مصاحب اصحاب کهف.
بیرون که آمدی اما بیدار باش!
باشد که بیماری برود و بیداری شفایمان بشود.
#عرفان_نظر_آهاری
❤️🍀 @filsofak
■ سخت ترین کار در دنیا بحث کردن با کسی
است که به خودش قول داده که نفهمد..!
👤 #مارک_تواین
❤️🍀 @filsofak
است که به خودش قول داده که نفهمد..!
👤 #مارک_تواین
❤️🍀 @filsofak
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آیا انسانهای خوب و صاف و صادق کلاه سرشان میرود؟
ما میخواهیم این باور عمومی غلط رو از بین ببریم و با دلیل و مدرک علمی و به ویژه تئوری بازی ها و معمای زندانی نشان بدهیم که چهطور انسان های خوب، بدون شک برنده هستند.
از کتاب ژن خودخواهی اثر ریچارد داکینز
❤️🍀 @filsofak
ما میخواهیم این باور عمومی غلط رو از بین ببریم و با دلیل و مدرک علمی و به ویژه تئوری بازی ها و معمای زندانی نشان بدهیم که چهطور انسان های خوب، بدون شک برنده هستند.
از کتاب ژن خودخواهی اثر ریچارد داکینز
❤️🍀 @filsofak
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#فیلم_کوتاه
روز احمقها Fool's Day
کارگردان: Cody Blue Snider
محصول: 2013
یک کمدی تلخ باشوخیهای سیاسی و اجتماعی که از سینما میآید!
❤️🍀 @filsofak
روز احمقها Fool's Day
کارگردان: Cody Blue Snider
محصول: 2013
یک کمدی تلخ باشوخیهای سیاسی و اجتماعی که از سینما میآید!
❤️🍀 @filsofak
🔹 معلم موفق ۷ ویژگی دارد:
1️⃣ به شاگردانش زندگی اصیل را بیاموزد، نه زندگیِ عاریتی را؛ یعنی به آنها یاد دهد که براساس فهم و تشخیص خودشان زندگی کنند.
2️⃣ خودشیفته نباشد و شاگردانش را از خودشیفتگی دور کند؛ یعنی به آنها یاد دهد که اینگونه نیست که هر چیزی مال آنها باشد، خوب است و هر چیزی مال آنها نباشد، بد است.
3️⃣ پیشداوری نداشته باشد و به شاگردانش نیز یاد دهد که پیش از مواجهه با امری، دربارۀ آن امر قضاوت نکنند.
4️⃣ جزم و جمود نداشته باشد و به شاگردانش شنیدن و تامل کردن بر صداهای مخالف را بیاموزد.
5️⃣ مدارا داشته باشد و به شاگردانش یاد دهد که با مخالفانشان همزیستیِ مسالمتآمیز و همراه با احسان و عدالت داشته باشند.
6️⃣ تعصب نداشته باشد و برای شاگردانش این جمله را درونی کند که «حرف مرد، لزوماً یکی نیست.»
7️⃣ اهل خرافه نباشد و به شاگردانش بیاموزد که برای حرفهایشان دلیل داشته باشند و هیچ حرفی را بدون دلیل نپذیرند.
مصطفی ملکیان
❤️🍀 @filsofak
1️⃣ به شاگردانش زندگی اصیل را بیاموزد، نه زندگیِ عاریتی را؛ یعنی به آنها یاد دهد که براساس فهم و تشخیص خودشان زندگی کنند.
2️⃣ خودشیفته نباشد و شاگردانش را از خودشیفتگی دور کند؛ یعنی به آنها یاد دهد که اینگونه نیست که هر چیزی مال آنها باشد، خوب است و هر چیزی مال آنها نباشد، بد است.
3️⃣ پیشداوری نداشته باشد و به شاگردانش نیز یاد دهد که پیش از مواجهه با امری، دربارۀ آن امر قضاوت نکنند.
4️⃣ جزم و جمود نداشته باشد و به شاگردانش شنیدن و تامل کردن بر صداهای مخالف را بیاموزد.
5️⃣ مدارا داشته باشد و به شاگردانش یاد دهد که با مخالفانشان همزیستیِ مسالمتآمیز و همراه با احسان و عدالت داشته باشند.
6️⃣ تعصب نداشته باشد و برای شاگردانش این جمله را درونی کند که «حرف مرد، لزوماً یکی نیست.»
7️⃣ اهل خرافه نباشد و به شاگردانش بیاموزد که برای حرفهایشان دلیل داشته باشند و هیچ حرفی را بدون دلیل نپذیرند.
مصطفی ملکیان
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از من به تو نصیحت، اگر نمیخواهی عاشق یا معشوق دوزاری باشی، خودت را دوست داشته باش. بیقید و شرط.
زیبا شو. شک نکن که تو باید آدم بهتری شوی تا بتوانی خودت را بی اما و اگر و بی چک و چانه دوست بداری.
اگر تلاش کردی و زیبا شدی، بدان که این امکان وجود دارد که آن آدم که منتظرش هستی هم، دیر یا زود سر و کلهاش توی زندگیات پیدا بشود.
به هر حال، تو دستدست نکن. قدم اول را بردار. رویات را بدست بیاور!
#مصطفی_سلیمانی
#عزت_نفس
🔹️آدرس اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/B-rFOSKFt8Z/?igshid=6e3ao3t3iaue
❤️🍀 @The_meaningoflife
زیبا شو. شک نکن که تو باید آدم بهتری شوی تا بتوانی خودت را بی اما و اگر و بی چک و چانه دوست بداری.
اگر تلاش کردی و زیبا شدی، بدان که این امکان وجود دارد که آن آدم که منتظرش هستی هم، دیر یا زود سر و کلهاش توی زندگیات پیدا بشود.
به هر حال، تو دستدست نکن. قدم اول را بردار. رویات را بدست بیاور!
#مصطفی_سلیمانی
#عزت_نفس
🔹️آدرس اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/B-rFOSKFt8Z/?igshid=6e3ao3t3iaue
❤️🍀 @The_meaningoflife
👍1