تقابل ذهنیت باز و متعالی
با یک ذهنیت محدود و بسته.
❤️🍀 @filsofak

كلمات بسيار قدرتمندند...
می‌توانند تو را خرد كنند يا الهام‌بخشت شوند
روحی را شرمسار كنند يا سرشار
رابطه‌ای را برقرار كنند يا بی‌قرار
ديواری را بنا كنند يا ديوارها را فرو ريزند
از كلمات، «عاقلانه» استفاده كنيم.

#جف_براون
❤️🍀 @filsofak

⚫️ من هیچ‌گاه فلسفه را برای فلسفه و دین را برای دین و قانون را برای قانون و تاریخ را برای تاریخ و حقیقت را برای حقیقت نخواسته‌ام. به من چه که دین چیست و فلسفه چه می‌گوید و عرفان چه می‌خواهد و حقیقت کجاست و تاریخ در سینه چه دارد؟ "اینها اگر رنجی از انسان کاستند مقدس‌اند و الا مرخص‌اند".

|رضا بابایی|
❤️🍀 @filsofak

از من به تو نصیحت، اگر نمی‌خواهی عاشق یا معشوق دوزاری باشی، خودت را دوست داشته باش. بی‌قید و شرط.
زیبا شو. شک نکن که تو باید آدم بهتری شوی تا بتوانی خودت را بی‌ اما و اگر و بی چک و چانه دوست بداری.
اگر تلاش کردی و زیبا شدی، بدان که این امکان وجود دارد که آن آدم که منتظرش هستی هم، دیر یا زود سر و کله‌اش توی زندگی‌ات پیدا بشود.
به هر حال، تو دست‌دست نکن. قدم اول را بردار. رویات را بدست بیاور!
#مصطفی_سلیمانی
#عزت_نفس

🔹️آدرس اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/B-rFOSKFt8Z/?igshid=6e3ao3t3iaue

❤️🍀 @The_meaningoflife

🔹️استرس؛ طبیعت آدمی

اصلن آدمی سراغ دارید که اضطراب نداشته باشد؟ که در آرامشِ محض باشد؟ این‌طور که مثلن دنیا ویران هم بشود، آب از آب توی دلش تکان نخورد و ریلکس باشد؟ اصلن این‌که می‌گویند بعضی‌ها دریای آرامش‌اند و هیچ‌وقت موج ورنمی‌دارند راست است؟
به نظر من که فقط یک حرفِ مفتِ دهن‌پُر کن و آدم‌ خر ‌کُن است. وگرنه توی دنیایی که هر روزَش، یک بامبول جدید برای عَرضه دارد، آدمِ سالم چطوری می‌تواند مدام لبخندزنان و شَلَنگ‌اندازان، برای خودش سرخوش بچرخد و توی دریای آرامش ویراژ بدهد؟
اصلن به نظر من، آدمی که در مورد آرامش مطلق نظریه می‌دهد، یا ماهیت دنیا را درست نشناخته، یا شناخته و دارد سرِ خودش را گول می‌مالد. یعنی یک‌جورهایی، از ترس، دلش نمی‌خواهد حقیقتی را که برایش مسلّم شده باور بکند و به این خاطر، هی می‌رود توی فاز انکار.
#مصطفی_سلیمانی
#استرس #اضطراب
#معرفی_کتاب

🔹️آدرس اینستاگرام:
https://instagram.com/_u/soleymani63

❤️🍀 @The_meaningoflife

💠آداب سوگواری در زمانه کرونا!

💬مصطفی سلیمانی، روانشناس و مدرس دانشگاه در گفتگو با #فرارو:

▪️سوگ ابراز نشده، به صورت انواع بیماری‌ها و اختلالات روانی در افراد بروز می‌کند.

▪️افرادی که به هر دلیلی نتوانسته‌اند سوگ سالمی را در غم از دست دادن عزیزشان تجربه کنند، غالباٌ در تمام طول روز به فرد متوفی فکر می‌کنند و برای پیوستن به فرد از دست رفته یا برای رهایی از این اندوه جانکاه، مدام برای خودشان آرزوی مرگ می‌کنند

▪️فردی که در سوگِ ناتمام مانده است، حتی اگر از روی اجبار و ناچاری تصمیم به ادامه زندگی بگیرد، باز هم به دلیل عدم پذیرشی که نسبت به زندگی دارد، دوست ندارد که هیچگونه مسئولیت جدیدی را در زندگی بپذیرد و به عبارت بهتر، نمی‌خواهد هیچ دغدغه تازه‌ای را تجربه کند.

▪️مختل شدن ارتباط فرد با هویت خودش، منجر به تجربه احساس سردرگمی به مدت طولانی در این افراد می‌شود.

▪️احساس بی‌اعتمادی به دیگران، احساس تنهایی و جدا بودن از دیگران هم از دیگر تبعات سوگ‌های ابراز نشده و یا به عبارتی، سوگ‌های تمام نشده است.

▪️بهتر است که حتی با وجود برگزار نشدن مراسم ختم، اعلامیه ترحیم متوفی چاپ شود و صرفاً برای اطلاع‌رسانی در محل‌های مربوط نصب شود.

▪️به منظور تکریم فرد متوفی و برای تسلای بازماندگان، پس از رفع قرنطینه و عادی شدن شرایط، مراسم ختم و یادبود برگزار شود.

▪️پیگیری احوال بازماندگان به صورت تلفنی و مجازی نیز می‌تواند تا درصد بسیاری در کاهش بار هیجانی بازماندگان مؤثر باشد تا بازماندگان بتوانند بار‌ها و بار‌ها راجع به تجربه اندوهباری که از سر گذرانده‌اند با آن‌ها صحبت کنند.

💢متن کامل گفتگو👇🏻

fararu.com/fa/news/435670
fararu.com

قرنطینه تموم شه دوست دارم از نزدیک ببینمتون انقدر نزدیک.
❤️🍀 @filsofak

#برشی_از_یک_کتاب
#زندگی_نزیسته‌ات_را_زندگی_کن
#رابرت_الکس_جانسون

کارل گوستاو یونگ، روانشناس سوئیسی، نوشت: «بزرگ‌ترین باری که کودک باید به دوش بکشد زندگی نزیسته والدین است.» منظور او این بود که هر جا و هر گونه که والدین در زمینه رشد خود در زندگی گیر کرده بودند به عاملی درونی برای ما تبدیل می‌شود و ما نیز همان جا گیر می‌کنیم. ما اغلب خود را در حال دست‌وپنجه نرم کردن با مسائل حل نشده والدین خود می‌بینیم. گاهی ممکن است الگو‌های نیاکان خود را تکرار کنیم یا شاید شورش کنیم و سعی کنیم کاری خلاف آنها انجام دهیم. ضدیت ‌با تأثیر والدین همان‌قدر محدود‌کننده است که سازش با آن. در هر حال، پیشنه‌ها ما را محدود می‌کنند.

شاید نصیحت کهن انجیل هم بر پایه همین واقعیت استوار است، آنجا که می‌گوید گناهان فرد را «فرزندان فرزندانش، تا نسل سوم و چهارم به دوش می‌کشند.»

همه ما با پدیده مادر جاه‌طلبی که رؤیای بازیگر شدن خود را این طور برآورده می‌کند که دختربچه قشنگش را در سن پنج سالگی به زور به مسابقات زیبایی می‌کشاند، آشنا هستیم یا پدر فوتبال‌دوستی که رؤیای خود را حتی اگر به ضرر رشد فرزندش باشد باز هم از طریق او دنبال می‌کند. اینها مثال‌های ساده زندگی نزیسته‌ای هستند که به طور ناخودآگاه به نسل بعد منتقل شده‌اند ‌ مادام که ما به جاه‌طلبی‌ها، برنامه‌ها یا محدودیت‌های والدین خود خدمت می‌کنیم، اسیر گذشته هستیم.
❤️🍀 @filsofak

کلمات، انعکاس صدای عمیق‌ترین احساسات ما هستند.
به شما می‌گویم که کلمات،
جنگ‌ها را آغاز کرده و به آنها پایان داده‌اند.
کلمات، ثروت ساخته و ثروت بر باد داده‌اند.
کلمات، جانِ کسانی را گرفته و به دیگرانی جان بخشیده‌اند.

#کمرون_رایت
❤️🍀 @filsofak

با کی دوست داری الان چای بخوری؟🍵😊
.
🔸️زندگی یعنی دلِ خوش!
.
وقتی روحم درد می‌کند، سرم را رویِ پاهای چه کسی می‌گذارم جز تو؟ تو که برایم حرف می‌زنی یا شاید هم «أمّن یُجیب» می‌خوانی، تمام زخم‌های دلم خوب می‌شوند.
وقتی گل‌هایِ قالیِ زیرِ پایم را می‌بینم، یادم می‌افتد که چه حوصله‌ای داشتی. تند تند با دفه روی گره‌های رنگارنگ قالی می‌‌کوبیدی و ما می‌دیدیم که چطور دست‌هایت و نقشه و دار، با هم رج‌هایِ قالی را بالا می‌بردند.
وقتی آرام و ساکت، روی صندلیِ چوبیِ قدیمیِ جهیزیه‌ات، رو‌به‌روی پنجرۀ خانه، با پدر چای می‌نوشی، یاد می‌گیرم: «زندگی یعنی دلِ خوش!»
وقتی عمقِ نگاهت را به پدر می‌بینم، می‌دانم که باید بقیۀ عشق‌ها جلویِ شما لُنگ بیندازند، بس که مجازی‌اند. بس که محبت هم نیستند. اختلال‌اند و بالا و پایین شدن هورمون!
وقتی عطرِ قرمه سبزی‌هایِ ظهرِ جمعه‌ات تویِ خانه می‌پیچد، سیر هم که باشم، گرسنه‌ام می‌شود. دلم می‌خواهد هوار بزنم و گوش فلک را کر کنم که: «مادر! دستپختت عاقبت دیوانه‌ام می‌کند!»
#مصطفی_سلیمانی
#چای


🔹️آدرس اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/B-u8StaFqPf/?igshid=14ybi1c8wvofx

❤️🍀 @The_meaningoflife

سلام آقا
تولدتان مبارک

در کودکی شنیده بودم که نیامدنت آن قدر طول می‌کشد که منتظرانت را مسخره می‌کنند. منتظرانت یک جور نیستند. یک طیف عجیب و رنگانگ هستند.
برخی از آن‌ها اصلاً منتظر نیستند، مدعی و کاسب انتظارند.
من هم به معنی واقعی کلمه منتظرت نیستم؛ اما جسارت انکارت را ندارم.
مطمئنم که هستی چون روزی نیست که برای سلامتی‌ات دعا نکنم.
آمار دقیقی ندارم که روز به روز، آمار منکرانت بیشتر می‌شود یا تعداد منتظرانت.
استدلال‌های منکرانت آزارم نمی‌دهد، چون روی تو تعصب دارم. هویت من و صدها میلیون انسان به تو گره خورده است. به آمدنت، به قدرت اصلاح‌گری‌‌ات. به اخلاق ایمان آفرینت.
برخی از منکرانت، تعصب من بر روی تو را مسخره می کنند. عیبی ندارد، چون من از این تعصب خیر دیده‌ام. این تعصب مرا به اخلاقی زیستن تشویق می‌کند، چون من تو را مظهر همه خوبی‌ها و پاکی‌ها و اصالت‌ها و نجابت‌ها می‌دانم. من با نام تو روی همه این مرام‌ها، و با اسم تو روی این همه رسم‌ها تعصب دارم.
دلیل دیگرم برای کشیدن بار تعصبت، امید است. نام تو در جان من معادل واژه امید است. اگر امید، بالاترین دارایی انسان باشد، پس من با تو بالاترین دارایی‌ها را دارم.
آقای من! اگر هستی، اگر مظهر همه خوبی‌ها هستی دعا کن منتظرت شوم. اگر دستی به سرم بکشی تا منتظرت شوم، کار تمام است.

محمد ترکاشوند
❤️🍀 @filsofak

کودکی به وسیله‌ی سن و سال تعریف نمی‌شود؛ با داشتن افکار سطحی و کوته‌بینانه، وابستگی‌ها و اتکاهای مفرط و نیز ترس‌های واهی و غیرمنطقی سنجیده می‌شود. کودک، فرد متزلزلی است که بدون توصیه و تأیید و کسب اطمینان اطرافیانش، قدم از قدم برنمی‌دارد.

✍🏽 #مسعود_لعلی
📕 چوپان دروغگوی زندگی خویشتنیم
❤️🍀 @filsofak

لیست مهم‌ترین کتب تخصصی ترجمه شده روانشناسی
❤️🍀 @filsofak

📝 در محضر خود
.
تا حالا از خودتان آمده‌اید بیرون؟ تا حالا خودتان را از روبه‌رو دیده‌اید؟ سر تا پا؟ چه شکلی هستید؟ مثلن آن‌قدری خوشگل هستید که اگر از حالا تا آخر دنیا را به‌تان مهلت بدهند، بتوانید یک‌بند زل بزنید به خودتان؟
به نظر من که آدم باید حداقل، هر شب قبل از خواب، خودش را احضار بکند روبه‌روی خودش. کار سختی نیست. چند دقیقه سُکون می‌خواهد و یک گوشه دنج و تاریک و یک جفت چشم بسته.
روی پس‌زمینه سیاه، همه‌چیز قشنگ‌تر معلوم است. واضح‌تر.

می‌دانید؟ من آدم‌های زیادی را نشانده‌ام توی یک گوشه دنج و تاریک و بعد چشم‌هاشان را بسته‌ام و به‌شان گفته‌ام که حالا خودشان را احضار کنند روبه‌روی خودشان.
شاید عجیب باشد، ولی بعضی‌هاشان اصلن نمی‌فهمیدند که چه می‌خواهم ازشان. تا این حد پَرت! و می‌افتادند به حرّافی کردن. مدام تکرار می‌کردند، خودم را؟ آخر خودم را چطوری احضار کنم روبه‌روی خودم؟ عجب حرف‌هايی می‌زنید شما روان‌شناس‌ها!

بعضی‌ها هم می‌نشستند توی آن تاریکی. چهارزانو. با چشم بسته. اما بلد نبودند خودشان را پیدا بکنند. آن‌قدر گم‌ بودند توی خیال خودشان، که آخرش مجبور می‌شدند یک نیشگون بگیرند از خودشان.

خیلی‌ها اما تا چشم‌هاشان را می‌بستند، خودشان را حیّ و حاضر می‌کردند و مشغول می‌شدند به آن‌چه که می‌خواستم توی خیال‌شان تصویر کنند برام. ولی درست آن‌جایی که تصویرها دیوانه‌کننده یا اغواکننده می‌شدند یکهو خودشان را از یاد می‌بردند.
می‌دانید من دیوانه کدام آدم شده‌ام؟ آن‌کس که تا گفتم لطفن چشم‌هاتان را ببندید و خودتان را حاضر کنید جلوی خودتان، گفت من همین حالا هم در محضر خودم نشسته‌ام پسر جان. نیازی نیست چشم‌هام را ببندم.
#مصطفی_سلیمانی | مشاور خانواده
#خاطرات_من_و_مراجعین

🔹️آدرس اینستاگرام:
https://instagram.com/_u/soleymani63

❤️🍀 @The_meaningoflife

من فکر می‌کنم هرکسی دو تولد داره:
روزی که بطور طبیعی متولد می‌شه،
روزی که زندگی آگاهانه‌اش آغاز می‌شه.


📽Letter from an unknown woman(1948)

❤️🍀 @filsofak