#عیدانه
🔸 بایدها و نبایدهای دید و بازدید نوروزی!
▪️از ارسال پیام تبریک کیلویی خودداری کنیم. Send to all پیام قطعا" فقط باعث خوشحالی مخابرات میشود. اگر کسی برایمان عزیز است جداگانه به او پیام بدهیم.
▪️بوسیدن در دید و بازدید نشانهی صمیمیت نیست. ممکن است ما دوست داشته باشیم کسی را ببوسیم اما آیا او هم دوست دارد؟ به زور همدیگر را نبوسیم! بخصوص شما بزرگواری که به بهانهی "تو هم انگار دخترمی" نصف دختران دمبخت فامیل را بیرحمانه میبوسی!
▪️ادکلن ممکن است لباس ما را خوشبو کند اما حمام کنیم و البته یادمان نرود ادکلن کار خمیر دندان را نمیکند.
▪️در گپ و گفتها نگوییم: بیمعرفت یک سال گذشته کجا بودی؟ چرا خبری نگرفتی؟...
خودت کجا بودی بامعرفت؟
اینقدر از هم گله نکنیم.
▪️مرگ من، جان تو!
_ تو رو خدا آجیل بخور!
_ تو رو قرآن چای بخور!
_ تو رو به جان مادرت میوه بخور!!
اینقدر به مهمان اصرار نکنیم. تعارف نکنیم. تعارف زیاد نشانهی ادب نیست. یعنی کسی بعدش نمیگوید: دیدی ماشالا هزارماشالا چقد تعارفمون کردن!
▪️پستهها را جدا نکنیم! قبول دارم خوشمزهترن ولی بقیه آجیلها هم گناه دارن، چشم امیدشون به دندان شماست!
▪️دست خالی نرویم عیددیدنی. قرار نیست کمپوت ببریم. یک شاخه گل، یک کتاب برای بچهی میزبان...
▪️فوری رمز وایفای میزبان را نخواهیم. مثل این میماند که چیزی توی دندانمان گیر کرده باشد و به میزبان بگوییم: قربون دستت یه دقیقه مسواکت رو میدی من بزنم؟
▪️در وقت کوتاه دید و بازدید از تعریف کردن بیماریهایمان، مرگ و میر و تصادفاتی که توی جاده دیدهایم یا رد و بدل کردن اخبار تلخ فامیل پرهیز کنیم. حتی شما دوست عزیز!
▪️سلام علیکم. من ماشین خریدم!
در دید و بازدیدها موفقیتهای مالیمان را به رخ نکشیم. اگر حرفش پیش آمد یا میزبان پرسید جواب بدهیم. این فخرفروشیها خز شده!
▪️از بچههایمان نخواهیم جلوی مهمانان کلهمعلق بزنند، انار صد دانه یاقوت یا سوره و عددهای انگلیسی را از حفظ بخوانند. بچهها اسباببازی ما نیستند.
▪️در جمع آرام حرف بزنیم.
برای جلب توجه دیگران به سخنان گهربارمان لازم نیست صدایمان را بلند کنیم.
چرا هنوز بیکاری؟ چرا ازدواج نکردی؟ چرا طلاق گرفتی؟ چرا درآمدت کمه؟ چرا دماغت رو عمل کردی؟ چرا موهات رو این شکلی کوتاه کردی و...
پاسخ هیچکدام از این سوالات سر سوزنی به ما ربط ندارد. نپرسیم. بخصوص از جوانترها.
▪️از هم قدردانی کنیم. اگر در سال گذشته کسی برایمان کاری کرده، جایی مراقبمان بوده، به درد دلمان گوش داده، به او بگوییم که سپاسگزارش هستیم و یادمان مانده است.
▪️تا فرصت زندگی هست همدیگر را دوست داشته باشیم، شاید این آخرین دیدار و گفتار و نوشتار باشد.
برایتان در سال پیشِ رو آرامش، امنیت و لبخند آرزو میکنم. ♥️
👤 احسان محمدی
❤️🍀 @filsofak
🔸 بایدها و نبایدهای دید و بازدید نوروزی!
▪️از ارسال پیام تبریک کیلویی خودداری کنیم. Send to all پیام قطعا" فقط باعث خوشحالی مخابرات میشود. اگر کسی برایمان عزیز است جداگانه به او پیام بدهیم.
▪️بوسیدن در دید و بازدید نشانهی صمیمیت نیست. ممکن است ما دوست داشته باشیم کسی را ببوسیم اما آیا او هم دوست دارد؟ به زور همدیگر را نبوسیم! بخصوص شما بزرگواری که به بهانهی "تو هم انگار دخترمی" نصف دختران دمبخت فامیل را بیرحمانه میبوسی!
▪️ادکلن ممکن است لباس ما را خوشبو کند اما حمام کنیم و البته یادمان نرود ادکلن کار خمیر دندان را نمیکند.
▪️در گپ و گفتها نگوییم: بیمعرفت یک سال گذشته کجا بودی؟ چرا خبری نگرفتی؟...
خودت کجا بودی بامعرفت؟
اینقدر از هم گله نکنیم.
▪️مرگ من، جان تو!
_ تو رو خدا آجیل بخور!
_ تو رو قرآن چای بخور!
_ تو رو به جان مادرت میوه بخور!!
اینقدر به مهمان اصرار نکنیم. تعارف نکنیم. تعارف زیاد نشانهی ادب نیست. یعنی کسی بعدش نمیگوید: دیدی ماشالا هزارماشالا چقد تعارفمون کردن!
▪️پستهها را جدا نکنیم! قبول دارم خوشمزهترن ولی بقیه آجیلها هم گناه دارن، چشم امیدشون به دندان شماست!
▪️دست خالی نرویم عیددیدنی. قرار نیست کمپوت ببریم. یک شاخه گل، یک کتاب برای بچهی میزبان...
▪️فوری رمز وایفای میزبان را نخواهیم. مثل این میماند که چیزی توی دندانمان گیر کرده باشد و به میزبان بگوییم: قربون دستت یه دقیقه مسواکت رو میدی من بزنم؟
▪️در وقت کوتاه دید و بازدید از تعریف کردن بیماریهایمان، مرگ و میر و تصادفاتی که توی جاده دیدهایم یا رد و بدل کردن اخبار تلخ فامیل پرهیز کنیم. حتی شما دوست عزیز!
▪️سلام علیکم. من ماشین خریدم!
در دید و بازدیدها موفقیتهای مالیمان را به رخ نکشیم. اگر حرفش پیش آمد یا میزبان پرسید جواب بدهیم. این فخرفروشیها خز شده!
▪️از بچههایمان نخواهیم جلوی مهمانان کلهمعلق بزنند، انار صد دانه یاقوت یا سوره و عددهای انگلیسی را از حفظ بخوانند. بچهها اسباببازی ما نیستند.
▪️در جمع آرام حرف بزنیم.
برای جلب توجه دیگران به سخنان گهربارمان لازم نیست صدایمان را بلند کنیم.
چرا هنوز بیکاری؟ چرا ازدواج نکردی؟ چرا طلاق گرفتی؟ چرا درآمدت کمه؟ چرا دماغت رو عمل کردی؟ چرا موهات رو این شکلی کوتاه کردی و...
پاسخ هیچکدام از این سوالات سر سوزنی به ما ربط ندارد. نپرسیم. بخصوص از جوانترها.
▪️از هم قدردانی کنیم. اگر در سال گذشته کسی برایمان کاری کرده، جایی مراقبمان بوده، به درد دلمان گوش داده، به او بگوییم که سپاسگزارش هستیم و یادمان مانده است.
▪️تا فرصت زندگی هست همدیگر را دوست داشته باشیم، شاید این آخرین دیدار و گفتار و نوشتار باشد.
برایتان در سال پیشِ رو آرامش، امنیت و لبخند آرزو میکنم. ♥️
👤 احسان محمدی
❤️🍀 @filsofak
🔻يکى از تکان دهنده ترين جملات فرهنگ بشرى!
حضرت علی (ع) در یک دعایی که مربوط به احوال آدمی است و اینکه روح آدمی میتواند چه استعلاهایی پیدا کند، دعایی دارند که من آن را همیشه در قنوت میخوانم: اللهم اجعل نفسی اول کریمه تنتزعها من کرائمی(خطبه۲۱۵): خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد، که از من میگیری؛ نکند قبل از این که جانم را میگیری، انصافم گرفته شده باشد، شرفم، عدالتم، راستگویی و ادب و دیگر مکرمت های اخلاقی ام گرفته شده باشد و تفالهای شده باشم که تو جانم را میگیری. خدایا از میان چیزهای شریف، اولین چیزی را که میگیری، جانم باشد و وقتی میمیریم شرفم، صداقتم، عدالتم، شفقت و عشق ورزی به انسانها در من سر جایش باشد. تواضعم، انسان دوستیام سر جایش باشد. نه اینکه تا جانم به لبم برسد و بمیرم ؛عدالتم، انصافم و مروت و جوانمردی و صداقت و تواضعم را از دست داده باشم.
این یکی از تکان دهندهترین جملاتی است که در فرهنگ بشری گفته شده است. یعنی کریمههای وجود من زیاد است اما جان من اولین کریمهای باشد که از من میگیری. این جمله، شبیه به جمله حضرت عیسی است که میفرمایند نمی ارزد جهان را بگیری و در مقابلش روح خودت را بفروشی، ولو جهان را در مقابل روحت به تو بدهند.
استاد مصطفی ملکیان، تحلیل فلسفی،ص۱۴۶
❤️🍀 @filsofak
حضرت علی (ع) در یک دعایی که مربوط به احوال آدمی است و اینکه روح آدمی میتواند چه استعلاهایی پیدا کند، دعایی دارند که من آن را همیشه در قنوت میخوانم: اللهم اجعل نفسی اول کریمه تنتزعها من کرائمی(خطبه۲۱۵): خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد، که از من میگیری؛ نکند قبل از این که جانم را میگیری، انصافم گرفته شده باشد، شرفم، عدالتم، راستگویی و ادب و دیگر مکرمت های اخلاقی ام گرفته شده باشد و تفالهای شده باشم که تو جانم را میگیری. خدایا از میان چیزهای شریف، اولین چیزی را که میگیری، جانم باشد و وقتی میمیریم شرفم، صداقتم، عدالتم، شفقت و عشق ورزی به انسانها در من سر جایش باشد. تواضعم، انسان دوستیام سر جایش باشد. نه اینکه تا جانم به لبم برسد و بمیرم ؛عدالتم، انصافم و مروت و جوانمردی و صداقت و تواضعم را از دست داده باشم.
این یکی از تکان دهندهترین جملاتی است که در فرهنگ بشری گفته شده است. یعنی کریمههای وجود من زیاد است اما جان من اولین کریمهای باشد که از من میگیری. این جمله، شبیه به جمله حضرت عیسی است که میفرمایند نمی ارزد جهان را بگیری و در مقابلش روح خودت را بفروشی، ولو جهان را در مقابل روحت به تو بدهند.
استاد مصطفی ملکیان، تحلیل فلسفی،ص۱۴۶
❤️🍀 @filsofak
ملالت، روي ديگر "چشم داشت" است. ملالت و دلمردگی يعني من معتقد هستم که به يك شي یا فردِ بيروني نياز دارم كه مرا خوشحال كند.
يا مستقيم قدم ميذاري درون داستان زندگيت و حقيقت خودت رو زيست ميكني، يا خارج از حقيقتِ خودت براي تاييد ارزشمندي ات دست و پا ميزني و روز به روز ناامید تر خواهی شد...
باید شادمانه در مسیرِ زیستنِ حقیقتِ خود قدم بگذاری و داستان خود را رقم بزنی. به خاطر داشته باش ، شادماني در این راه مقصد سفر نيست بلكه اخلاق سفر است.
#دكتر_برنه_بروان
❤️🍀 @filsofak
يا مستقيم قدم ميذاري درون داستان زندگيت و حقيقت خودت رو زيست ميكني، يا خارج از حقيقتِ خودت براي تاييد ارزشمندي ات دست و پا ميزني و روز به روز ناامید تر خواهی شد...
باید شادمانه در مسیرِ زیستنِ حقیقتِ خود قدم بگذاری و داستان خود را رقم بزنی. به خاطر داشته باش ، شادماني در این راه مقصد سفر نيست بلكه اخلاق سفر است.
#دكتر_برنه_بروان
❤️🍀 @filsofak
📝 منبرک: (پازلِ وجودی)
.
.
تا چشم روی هم گذاشتیم، فاتحه امسال هم خوانده شد و 97 به تهدیگش رسید. سالی پر از ناباوری و نامردی... نشد که آنطور باید و شاید خستگیها در برود.
امسال دیگر باید عینک روسیاهی را از چشم برداشت. باید فرار کرد از خیالبافی و فانتزیهایِ رؤیاگونه! باید تکههایِ پازل وجودیمان را که جاهای مختلف جا گذاشتهایم، کنار هم قرارشان دهیم. انسان با این تکههای ساخته شده از خاطرات، تجربهها، دیدهها و فکرهاست که بزرگ میشود، روح و تنش جان میگیرد و پیر و پخته میشود. امسال دیگر نباید گذاشت که قطعات پازل، از جایش کَنده شود و جایی که نباید بیافتد. نباید این تکهها را با رضایت یا با نارضایتی از دست داد.
البته انسان است و همین گُم و پیدا شدنهایِ همین قطعات. اما یکجا و یکبار برای همیشه باید نقطه گذاشت.
به خودتان قول دهید در سال نود و هشت، به ناکامیها و دردهایتان به عنوان تجربه نگاه کنید، گرچه گاهی قیمتش بالا باشد! قول دهید واردِ بازیِ خودسانسوریها نشوید تا به خود واقعیتان نزدیک شوید. قول دهید به لذتها و حسهای کمرنگ شده، رنگی دوباره بپاشید.
نگذارید حرفهای هرگز گفته نشدهتان در دلتان غم بکارد. نگذارید آدمهای سمّی، بلاتکلیف و معلق، زندگیتان را تاراج کنند.
سعی کنید تصاویر افسرده کنندهی مهآلودتان را بسوزایند. دَواندَوان منفیجاتِ ذهنتان را قِل بدهید ته قبرِ سرد و گود. بیل بردارید و خاک بپاشید رویش. انرژی منفی را چال کنید و بدانید که در این وانفسایِ هر کی به هر کی، نجات دهندهای نیست. یاران دیروز حالا دارند تو را زیر خاک دفن میکنند. تویی و تاریکیِ ابدی جهان. تویی و خودت. تویی و تنهایی...
من هم مثل شما، دست بلند کرده و از صمیم قلب آرزو میکنم، ثبات به زندگی و روزگارمان برگردد.
آرزو میکنم ترس و واهمه از زندگیمان برچیده شود.
آرزو میکنم کودکی نلرزد، مردی شرمنده نشود و زنی آزرده خاطر نگردد.
دوستان عزیز و مهربانانِ همیشگی و قدیمی! امیدوارم در سال جدید، رؤیاهای مردهتان دوباره جوانه بزنند و جان بگیرند. شاد باشید و بترکانید.
#مصطفی_سلیمانی
سال نو مبارک💚
❤️🍀 @filsofak
.
.
تا چشم روی هم گذاشتیم، فاتحه امسال هم خوانده شد و 97 به تهدیگش رسید. سالی پر از ناباوری و نامردی... نشد که آنطور باید و شاید خستگیها در برود.
امسال دیگر باید عینک روسیاهی را از چشم برداشت. باید فرار کرد از خیالبافی و فانتزیهایِ رؤیاگونه! باید تکههایِ پازل وجودیمان را که جاهای مختلف جا گذاشتهایم، کنار هم قرارشان دهیم. انسان با این تکههای ساخته شده از خاطرات، تجربهها، دیدهها و فکرهاست که بزرگ میشود، روح و تنش جان میگیرد و پیر و پخته میشود. امسال دیگر نباید گذاشت که قطعات پازل، از جایش کَنده شود و جایی که نباید بیافتد. نباید این تکهها را با رضایت یا با نارضایتی از دست داد.
البته انسان است و همین گُم و پیدا شدنهایِ همین قطعات. اما یکجا و یکبار برای همیشه باید نقطه گذاشت.
به خودتان قول دهید در سال نود و هشت، به ناکامیها و دردهایتان به عنوان تجربه نگاه کنید، گرچه گاهی قیمتش بالا باشد! قول دهید واردِ بازیِ خودسانسوریها نشوید تا به خود واقعیتان نزدیک شوید. قول دهید به لذتها و حسهای کمرنگ شده، رنگی دوباره بپاشید.
نگذارید حرفهای هرگز گفته نشدهتان در دلتان غم بکارد. نگذارید آدمهای سمّی، بلاتکلیف و معلق، زندگیتان را تاراج کنند.
سعی کنید تصاویر افسرده کنندهی مهآلودتان را بسوزایند. دَواندَوان منفیجاتِ ذهنتان را قِل بدهید ته قبرِ سرد و گود. بیل بردارید و خاک بپاشید رویش. انرژی منفی را چال کنید و بدانید که در این وانفسایِ هر کی به هر کی، نجات دهندهای نیست. یاران دیروز حالا دارند تو را زیر خاک دفن میکنند. تویی و تاریکیِ ابدی جهان. تویی و خودت. تویی و تنهایی...
من هم مثل شما، دست بلند کرده و از صمیم قلب آرزو میکنم، ثبات به زندگی و روزگارمان برگردد.
آرزو میکنم ترس و واهمه از زندگیمان برچیده شود.
آرزو میکنم کودکی نلرزد، مردی شرمنده نشود و زنی آزرده خاطر نگردد.
دوستان عزیز و مهربانانِ همیشگی و قدیمی! امیدوارم در سال جدید، رؤیاهای مردهتان دوباره جوانه بزنند و جان بگیرند. شاد باشید و بترکانید.
#مصطفی_سلیمانی
سال نو مبارک💚
❤️🍀 @filsofak
لیست عادت های خوبی که اگر به زندگی اضافه کنیم حالمون رو بهتر میکنه:
۱- هر هفته یک کتاب بخونیم
۲- هر روز نیم ساعت ورزش کنیم
۳- هر شب لیست کارهای فردامون رو بنویسیم
۴- هر شب چند دقیقه روزانه نویسی کنیم
۵- هر روز بیست دقیقه برای یاد گیری یک زبان غیر زبان اصلی مون زمان بذاریم
۶- هر روز ده دقیقه نیایش یا مدیتیشن کنیم
۷- هر روز غذای خونگی و سالم بخوریم
۸- هر روز صبح زودتر بیدار شیم
۹- هر روز حداقل به یک نفر کمک کنیم یا حالش رو خوبتر کنیم
۱۰- تیکه کلام های نامناسبمون رو از صحبت هامون حذف کنیم...
❤️🍀 @filsofak
۱- هر هفته یک کتاب بخونیم
۲- هر روز نیم ساعت ورزش کنیم
۳- هر شب لیست کارهای فردامون رو بنویسیم
۴- هر شب چند دقیقه روزانه نویسی کنیم
۵- هر روز بیست دقیقه برای یاد گیری یک زبان غیر زبان اصلی مون زمان بذاریم
۶- هر روز ده دقیقه نیایش یا مدیتیشن کنیم
۷- هر روز غذای خونگی و سالم بخوریم
۸- هر روز صبح زودتر بیدار شیم
۹- هر روز حداقل به یک نفر کمک کنیم یا حالش رو خوبتر کنیم
۱۰- تیکه کلام های نامناسبمون رو از صحبت هامون حذف کنیم...
❤️🍀 @filsofak
«خستگی تصمیم» چیست؟ و چگونه از آن در امان باشیم؟
همانگونه که «عضلات» ما بعد از کار کردن زیاد خسته میشوند، «مغز» نیز بعد از تصمیمگیریهای متعدد در طول روز، چار خستگی میشود که به آن، #خستگی_تصمیم (Decision fatigue) میگویند.
ما مدام در حال تصمیمگیری هستیم و با هر تصمیمی، یکقدم به «خستگی تصمیم» نزدیک میشویم. هر چند همهی تصمیمها بزرگ و حیاتی نیستند ولی هر کدامشان، به سهم خود بخشی از انرژی مغزمان را میگیرند: از انتخاب بین دو نوع خمیردندان برای مسواک صبحگاهی و تصمیمگیری دربارهی اینکه امروز چه بپوشم و انتخاب درجهی حرارت بخاری یا کولر ماشین و انتخاب موسیقی برای شنیدن و برداشتن یک نوع پینر از قفسهی پنیرهای سوپرمارکت تا تصمیمگیری دربارهی نحوهی برخورد با خطای فرزند و انتخاب بین چند گزینه برای سرمایهگذاری و مهاجرت و... همه و همه تصمیمگیری هستند.
نکتهی جالب توجه اینکه ما بعضی تصمیمگیریها را عرفاً تصمیمگیری نمیدانیم. مثلاً برای بالا رفتن از یک برج که دارای ۳ آسانسور است، وقتی دکمهی یکی از آنها را میفشاریم، در واقع، تصمیم گرفتهایم، هر چند که آن را در زمرهی تصمیمات روزانه نیاوریم.
افرادی که کار و زندگیشان به گونهای است که باید مدام تصمیم بگیرند، بیش از بقیه در معرض «خستگی تصمیم» قرار دارند. در یک تحقیق در آمریکا، تعدادی قاضی که باید دربارهی عفو زندانیان تصمیمگیری میکردند، مورد بررسی قرار گرفتند. مشخص شد که آنها در ابتدای روز، پروندهها را بهتر بررسی میکنند و افراد بیشتری را مشمول عفو میدانند، ولی هر چه به پایان روز نزدیک میشوند، افراد کمتری را عفو میکنند. پروندهها کما بیش یکسان بودند و قضات نیز ثابت. آنچه در ساعات پایانی روز تغییر کرده بود، پدیدار شدن حالت «خستگی تصمیم» بود که هنگام صبح وجود نداشت.
#رولف_دوبلی در کتاب «هنر خوب زندگی کردن» میگوید: وقتی مغز بهخاطر تصمیمگیریهای متعدد خسته میشود، معمولاً سر راستترین تصمیمات را میگیرد که عمدتاً هم «بدترین» است.
چه کنیم؟
۱- وقتی از #مارک_زاکربرگ بنیانگذار و مدیر #فیسبوک پرسیدند چرا همیشه یکنوع تیشرت میپوشی پاسخ داد: نمیخواهم هر روز صبح درگیر تصمیمگیری دربارهی اینکه کدام لباس را بپوشم.
او با اینکار در واقع، یکی از تصمیمات صبحگاهیاش را حذف و انرژی آن را برای تصمیمگیریهای مهمتر کاری، ذخیره میکند.
خانم #آنگلا_مرکل صدر اعظم آلمان هم از این روش استفاده میکند و اکثراً یکنوع لباس میپوشد. #استیو_جابز نیز همینگونه بود.
برای اینکه «خستگی تصمیم» دیرتر رخ بدهد، تا حد امکان خود را در معرض تصمیمگیریهای کماهمیت قرار ندهیم. راهش این است که دربارهی برخی چیزها، یک تصمیم ثابت بگیریم. بهعنوان مثال، بهجای اینکه هر روز تصمیم بگیریم امروز چه غذایی درست کنیم، یک برنامهی هفتگی یا ماهانه تدوین کنیم و از قید تصمیمات روزمره خلاص شویم و انرژی مغزمان را ذخیره کنیم.
یا یک مدیر میتواند جلسات خود را فقط در روزهای چهارشنبه برگزار کند و هر که از او وقت بخواهد، بهجای اینکه فکر کند و دربارهی زمان جلسه با او تصمیم بگیرد، روز چهارشنبه را با او وعده کند. یا یک پدر روز خاصی را در هفته، برای بیرون بردن بچهها در نظر بگیرد و... . (هر کسی میتواند به فراخور زندگیاش، چند مورد را مشمول یک تصمیم واحد کند و از تصمیمگیریهای متعدد راحت شود)
۲- تصمیمات مهم را «صبح» بگیریم. یادمان باشد که هر چه از روز میگذرد، به «خستگی تصمیم» بیشتر نزدیک میشویم.
۳- وقتی گزینههای قابل انتخاب برای تصمیمگیری زیادتر باشد، «خستگی تصمیم» نیز بیشتر میشود.
اگر برای خرید کاغذ دیواری به خیابانی که بورس کاغذ دیواری است برویم، در دهها فروشگاه، صدها طرح میبینیم و تعدد گزینهها ما را سردرگم میکند. در واقع ما بعد از دیدن دهها طرح اولیه، دچار «خستگی تصمیم» میشویم و بعد از مدتی یکی از طرحها را نه از سر شوق و علاقه که به خاطر «خستگی تصمیم» و گریز از ادامهی این روند انتخاب میکنیم.
یکی از راههای مواجههی منطقی با تعدد گزینهها، این است که بهجای آنکه مثلاً ۱۲ گزینه را یکجا بررسی کنیم و به یکی برسیم، آنها را به چند گروه کوچکتر تقسیم کنیم و سه تا سه تا بررسی کنیم تا به انتخاب نهایی برسیم.
۴- وقتی دچار «خستگی تصمیم» هستیم، تصمیم نگیریم؛ فرصتی به مغز دهیم تا خود را بازسازی کند. کمی استراحت و خوردن اندکی غذا که گلوکز مغز را تأمین کند، میتواند «خستگی تصمیم» را کاهش دهد. نیمساعت خواب در وسط روز، میتواند در جلوگیری از خستگی تصمیم مؤثر باشد.
۵- انسانهای کمالگرا که میخواهند بهترین خروجی را داشته باشند، بیش از بقیه دچار خستگی تصمیم میشوند.
❤️🍀 @filsofak
همانگونه که «عضلات» ما بعد از کار کردن زیاد خسته میشوند، «مغز» نیز بعد از تصمیمگیریهای متعدد در طول روز، چار خستگی میشود که به آن، #خستگی_تصمیم (Decision fatigue) میگویند.
ما مدام در حال تصمیمگیری هستیم و با هر تصمیمی، یکقدم به «خستگی تصمیم» نزدیک میشویم. هر چند همهی تصمیمها بزرگ و حیاتی نیستند ولی هر کدامشان، به سهم خود بخشی از انرژی مغزمان را میگیرند: از انتخاب بین دو نوع خمیردندان برای مسواک صبحگاهی و تصمیمگیری دربارهی اینکه امروز چه بپوشم و انتخاب درجهی حرارت بخاری یا کولر ماشین و انتخاب موسیقی برای شنیدن و برداشتن یک نوع پینر از قفسهی پنیرهای سوپرمارکت تا تصمیمگیری دربارهی نحوهی برخورد با خطای فرزند و انتخاب بین چند گزینه برای سرمایهگذاری و مهاجرت و... همه و همه تصمیمگیری هستند.
نکتهی جالب توجه اینکه ما بعضی تصمیمگیریها را عرفاً تصمیمگیری نمیدانیم. مثلاً برای بالا رفتن از یک برج که دارای ۳ آسانسور است، وقتی دکمهی یکی از آنها را میفشاریم، در واقع، تصمیم گرفتهایم، هر چند که آن را در زمرهی تصمیمات روزانه نیاوریم.
افرادی که کار و زندگیشان به گونهای است که باید مدام تصمیم بگیرند، بیش از بقیه در معرض «خستگی تصمیم» قرار دارند. در یک تحقیق در آمریکا، تعدادی قاضی که باید دربارهی عفو زندانیان تصمیمگیری میکردند، مورد بررسی قرار گرفتند. مشخص شد که آنها در ابتدای روز، پروندهها را بهتر بررسی میکنند و افراد بیشتری را مشمول عفو میدانند، ولی هر چه به پایان روز نزدیک میشوند، افراد کمتری را عفو میکنند. پروندهها کما بیش یکسان بودند و قضات نیز ثابت. آنچه در ساعات پایانی روز تغییر کرده بود، پدیدار شدن حالت «خستگی تصمیم» بود که هنگام صبح وجود نداشت.
#رولف_دوبلی در کتاب «هنر خوب زندگی کردن» میگوید: وقتی مغز بهخاطر تصمیمگیریهای متعدد خسته میشود، معمولاً سر راستترین تصمیمات را میگیرد که عمدتاً هم «بدترین» است.
چه کنیم؟
۱- وقتی از #مارک_زاکربرگ بنیانگذار و مدیر #فیسبوک پرسیدند چرا همیشه یکنوع تیشرت میپوشی پاسخ داد: نمیخواهم هر روز صبح درگیر تصمیمگیری دربارهی اینکه کدام لباس را بپوشم.
او با اینکار در واقع، یکی از تصمیمات صبحگاهیاش را حذف و انرژی آن را برای تصمیمگیریهای مهمتر کاری، ذخیره میکند.
خانم #آنگلا_مرکل صدر اعظم آلمان هم از این روش استفاده میکند و اکثراً یکنوع لباس میپوشد. #استیو_جابز نیز همینگونه بود.
برای اینکه «خستگی تصمیم» دیرتر رخ بدهد، تا حد امکان خود را در معرض تصمیمگیریهای کماهمیت قرار ندهیم. راهش این است که دربارهی برخی چیزها، یک تصمیم ثابت بگیریم. بهعنوان مثال، بهجای اینکه هر روز تصمیم بگیریم امروز چه غذایی درست کنیم، یک برنامهی هفتگی یا ماهانه تدوین کنیم و از قید تصمیمات روزمره خلاص شویم و انرژی مغزمان را ذخیره کنیم.
یا یک مدیر میتواند جلسات خود را فقط در روزهای چهارشنبه برگزار کند و هر که از او وقت بخواهد، بهجای اینکه فکر کند و دربارهی زمان جلسه با او تصمیم بگیرد، روز چهارشنبه را با او وعده کند. یا یک پدر روز خاصی را در هفته، برای بیرون بردن بچهها در نظر بگیرد و... . (هر کسی میتواند به فراخور زندگیاش، چند مورد را مشمول یک تصمیم واحد کند و از تصمیمگیریهای متعدد راحت شود)
۲- تصمیمات مهم را «صبح» بگیریم. یادمان باشد که هر چه از روز میگذرد، به «خستگی تصمیم» بیشتر نزدیک میشویم.
۳- وقتی گزینههای قابل انتخاب برای تصمیمگیری زیادتر باشد، «خستگی تصمیم» نیز بیشتر میشود.
اگر برای خرید کاغذ دیواری به خیابانی که بورس کاغذ دیواری است برویم، در دهها فروشگاه، صدها طرح میبینیم و تعدد گزینهها ما را سردرگم میکند. در واقع ما بعد از دیدن دهها طرح اولیه، دچار «خستگی تصمیم» میشویم و بعد از مدتی یکی از طرحها را نه از سر شوق و علاقه که به خاطر «خستگی تصمیم» و گریز از ادامهی این روند انتخاب میکنیم.
یکی از راههای مواجههی منطقی با تعدد گزینهها، این است که بهجای آنکه مثلاً ۱۲ گزینه را یکجا بررسی کنیم و به یکی برسیم، آنها را به چند گروه کوچکتر تقسیم کنیم و سه تا سه تا بررسی کنیم تا به انتخاب نهایی برسیم.
۴- وقتی دچار «خستگی تصمیم» هستیم، تصمیم نگیریم؛ فرصتی به مغز دهیم تا خود را بازسازی کند. کمی استراحت و خوردن اندکی غذا که گلوکز مغز را تأمین کند، میتواند «خستگی تصمیم» را کاهش دهد. نیمساعت خواب در وسط روز، میتواند در جلوگیری از خستگی تصمیم مؤثر باشد.
۵- انسانهای کمالگرا که میخواهند بهترین خروجی را داشته باشند، بیش از بقیه دچار خستگی تصمیم میشوند.
❤️🍀 @filsofak
کسانیکه حقیقت را درک کرده اند با افرادی که حقیقت را دوست دارند برابر نیستند.
#Rene_Chateaubriand
❤️🍀 @filsofak
#Rene_Chateaubriand
❤️🍀 @filsofak
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مشکلات
مانند لباسشویی هستند!
پیچ و تاب می دهند و ما را به اطراف میکوبند!
اما در نهایت تمیزتر و درخشان تر و بهتر از قبل خارج می شویم.
❤️🍀 @filsofak
مانند لباسشویی هستند!
پیچ و تاب می دهند و ما را به اطراف میکوبند!
اما در نهایت تمیزتر و درخشان تر و بهتر از قبل خارج می شویم.
❤️🍀 @filsofak
انسان از ناشناختهها نمیترسد، بلکه میترسد از شناختههایش دست بکشد.
❤️🍀 @filsofak
❤️🍀 @filsofak
یادداشتی از انشتین درباره خوشبختی 1/56 میلیون دلار فروخته شد! او در این یادداشت نوشته است:
"یک زندگی آرام و ساده، شادمانه تر از موفقیتی است که با تلاطم های زیاد به دست می آید..."
❤️🍀 @filsofak
"یک زندگی آرام و ساده، شادمانه تر از موفقیتی است که با تلاطم های زیاد به دست می آید..."
❤️🍀 @filsofak
روانشناسان اراده انسان را معطوف به چه میدانند؟
۱- فروید؛ اراده معطوف به لذت
۲- یونگ؛ اراده معطوف به خودآگاهی و خودواقعی
۳- آدلر؛ اراده معطوف به قدرت
۴- ویکتور فرانکل؛ اراده معطوف به معنایابی
۵- پرز؛ اراده معطوف به تجربه کردن و زندگی در حال
۶- راجرز؛ اراده معطوف به پذیرش بدون قیدوشرط خود
۷- اسکینر؛ اراده معطوف به کسب پاداش
۸- آلبرت الیس؛ اراده معطوف به تفکر عقلانی
۹- گلاسر؛ اراده معطوف به انتخاب و کنترل درونی
۱۰- اریک برن؛ اراده معطوف به من بالغانه
۱۱- کارن هورنای؛ اراده معطوف به کسب امنیت
۱۲- مزلو؛ اراده معطوف به خودشکوفایی
❤️🍀 @filsofak
۱- فروید؛ اراده معطوف به لذت
۲- یونگ؛ اراده معطوف به خودآگاهی و خودواقعی
۳- آدلر؛ اراده معطوف به قدرت
۴- ویکتور فرانکل؛ اراده معطوف به معنایابی
۵- پرز؛ اراده معطوف به تجربه کردن و زندگی در حال
۶- راجرز؛ اراده معطوف به پذیرش بدون قیدوشرط خود
۷- اسکینر؛ اراده معطوف به کسب پاداش
۸- آلبرت الیس؛ اراده معطوف به تفکر عقلانی
۹- گلاسر؛ اراده معطوف به انتخاب و کنترل درونی
۱۰- اریک برن؛ اراده معطوف به من بالغانه
۱۱- کارن هورنای؛ اراده معطوف به کسب امنیت
۱۲- مزلو؛ اراده معطوف به خودشکوفایی
❤️🍀 @filsofak
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
داستان بیعرضه - آنتوان چخوف
آدم نباید اینقدر بیدست و پا باشد. چرا اعتراض نمیکنید؟ چرا سکوت میکنید؟ چطور ممکن است آدم نتواند حق خودش را بگیرد؟ چطور ممکن است آدم اینقدر بیعرضه باشد؟ در دنیای ما، قوی بودن و زور گفتن، چه سهل و ساده است.
❤️🍀 @filsofak
آدم نباید اینقدر بیدست و پا باشد. چرا اعتراض نمیکنید؟ چرا سکوت میکنید؟ چطور ممکن است آدم نتواند حق خودش را بگیرد؟ چطور ممکن است آدم اینقدر بیعرضه باشد؟ در دنیای ما، قوی بودن و زور گفتن، چه سهل و ساده است.
❤️🍀 @filsofak
شما بیشتر اوقات در اشتباه هستید، من هم در اشتباهم و برخی از چیزهایی که در همین گفتار مینویسم نیز اشتباه است. حتی اگر نابغه، موفق، شاد و محبوب باشید، بیشتر از آنچه که فکرش را بکنید در اشتباه و جهل به سر میبرید. این تقصیر شما نیست، هیچکدام از نظریههای ما دربارهی دنیا کاملاً صحیح نیست.
📚 چطور یک آزاداندیش باشیم؟
✍ اسکات برکن
❤️🍀 @filsofak
📚 چطور یک آزاداندیش باشیم؟
✍ اسکات برکن
❤️🍀 @filsofak
تنها وظیفهات این است که همان شوی که هستی. قوی باش در غیر اینصورت تا ابد برای بزرگ جلوه کردن از دیگران استفاده خواهی کرد.
✍ اروین دیوید یالوم
❤️🍀 @filsofak
✍ اروین دیوید یالوم
❤️🍀 @filsofak
توصیههای آلبرت انیشتن برای افزایش هوش و خلاقیت کودکان:
«دانشآموزان و دانشجویان بُشکههای خالی نیستند که بخواهید پُرشان کنید بلکه مشعلی هستند که باید روشنشان کنید.»
اینشتین در کودکی هم از حفظ کردن درسها و انجام دادن تکالیف مدرسه متنفر بود و بیشتر به مطالعهی آزاد علاقه داشت. هنگامی که در پرسشنامهی سنجش هوش و استعداد منسوب به ادیسون، به این سؤال برخورد که «سرعت صوت چقدر است؟»، فریاد زد: «چه میدانم؟! این چیزها را به آسانی میتوان در هر کتاب درسی پیدا کرد. چه لزومی دارد آنها را به حافظه تحمیل کنم!»
هدف اصلی آموزش باید تحریک کنجکاوی کودکان و ایجاد علاقه و اشتیاق برای یادگیری باشد. اما بیشتر سیستمهای آموزشی صرفاً به انتقال اطلاعات به ذهن دانشآموز میپردازند. در زمانهای گذشته که ابزارهای ذخیرهی اطلاعات امروزی در دسترس نبود، بهخاطر سپردن اطلاعات ارزشمند بود، اما امروزه ما در عصر اطلاعات بهسر میبریم و صِرفاً داشتن اطلاعات مزیت به حساب نمیآید.
در عصر جدید انواع اطلاعات به سهولت در اختیار همگان قرار دارد. آنچه امروزه ارزشمند است، توانایی استفادهی خلاقانه از اطلاعات و دانش موجود برای حل مسئله و چالشهای مختلف است. به همین دلیل باید دانشآموزان را به کنجکاوی و تفکر تشویق کنیم و اشتیاق دانستن و فهمیدن را در آنها افزایش بدهیم.
❤️🍀 @filsofak
«دانشآموزان و دانشجویان بُشکههای خالی نیستند که بخواهید پُرشان کنید بلکه مشعلی هستند که باید روشنشان کنید.»
اینشتین در کودکی هم از حفظ کردن درسها و انجام دادن تکالیف مدرسه متنفر بود و بیشتر به مطالعهی آزاد علاقه داشت. هنگامی که در پرسشنامهی سنجش هوش و استعداد منسوب به ادیسون، به این سؤال برخورد که «سرعت صوت چقدر است؟»، فریاد زد: «چه میدانم؟! این چیزها را به آسانی میتوان در هر کتاب درسی پیدا کرد. چه لزومی دارد آنها را به حافظه تحمیل کنم!»
هدف اصلی آموزش باید تحریک کنجکاوی کودکان و ایجاد علاقه و اشتیاق برای یادگیری باشد. اما بیشتر سیستمهای آموزشی صرفاً به انتقال اطلاعات به ذهن دانشآموز میپردازند. در زمانهای گذشته که ابزارهای ذخیرهی اطلاعات امروزی در دسترس نبود، بهخاطر سپردن اطلاعات ارزشمند بود، اما امروزه ما در عصر اطلاعات بهسر میبریم و صِرفاً داشتن اطلاعات مزیت به حساب نمیآید.
در عصر جدید انواع اطلاعات به سهولت در اختیار همگان قرار دارد. آنچه امروزه ارزشمند است، توانایی استفادهی خلاقانه از اطلاعات و دانش موجود برای حل مسئله و چالشهای مختلف است. به همین دلیل باید دانشآموزان را به کنجکاوی و تفکر تشویق کنیم و اشتیاق دانستن و فهمیدن را در آنها افزایش بدهیم.
❤️🍀 @filsofak
زندگی ات را بر مبنای ترس بنا نکن؛ بی هیچ واهمه ای زندگی کن. تنها در این صورت است که به معنای واقعی کلمه، زندگی کرده ای.
ترس، تو را بسته نگه می دارد و مانعِ باز شدن و شکوفایی ات می شود.
ترس موجب می شود که پیش از اقدام به هرکاری، هزار و یک نگرانی و دغدغه راهِ تو را سد کنند.
دغدغه ها و وسواس ها، تو را سردرگم تر می کنند.
این ها سیاه چاله های کهکشانِ روح تواند.
انسان جایزالخطاست.
خطا کردن، لازمه ی انسان بودن و نیز انسان شدن است.
فقط یک چیز را در خاطر داشته باش: سعی کن خطاهای خود را تکرار نکنی. تکرارِ خطاها نشانه ی حماقت است.
#فهم_عاشقانه_ی_هستی
#مسیحا_برزگر
❤️🍀 @filsofak
ترس، تو را بسته نگه می دارد و مانعِ باز شدن و شکوفایی ات می شود.
ترس موجب می شود که پیش از اقدام به هرکاری، هزار و یک نگرانی و دغدغه راهِ تو را سد کنند.
دغدغه ها و وسواس ها، تو را سردرگم تر می کنند.
این ها سیاه چاله های کهکشانِ روح تواند.
انسان جایزالخطاست.
خطا کردن، لازمه ی انسان بودن و نیز انسان شدن است.
فقط یک چیز را در خاطر داشته باش: سعی کن خطاهای خود را تکرار نکنی. تکرارِ خطاها نشانه ی حماقت است.
#فهم_عاشقانه_ی_هستی
#مسیحا_برزگر
❤️🍀 @filsofak
رانندهی فرانسوی این خودروی آئودی به خاطر این صحنه ۳۲ روز ماشینشو تکون نداده!
معلوم شد غربیها غیر از هالووین و کریسمس چیزهای دیگری هم برای تقلید دارند!
❤️🍀 @filsofak
معلوم شد غربیها غیر از هالووین و کریسمس چیزهای دیگری هم برای تقلید دارند!
❤️🍀 @filsofak
تاثیر مهمانی و دورهمی زنانه برای زنان
یکی از بهترین کارهایی که یک مرد می تواند برای سلامتی اش انجام دهد، ازدواج کردن با یک زن است،ازدواج درست و سالم
در حالی که یکی از بهترین کارهایی که یک زن می تواند در این راه انجام دهد، تقویت روابطش با دوستان هم جنس اش است.
زنان به طرز متفاوتی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و یک سیستم حمایتی فراهم می آورند که استرس و دشواری های زندگی را با یکدیگر تقسیم کرده و از شدت آن می کاهند.
این کیفیت که به «وقت گذرانی با دوستان مؤنث» تعبیر می شود، در بدن به تولید سروتونین بیشتر کمک می کند
نوعی انتقال دهنده عصبی که با افسردگی مقابله می کند و در بدن احساس سرزندگی و نشاط به وجود می آورد.
زنان احساسات شان را با یکدیگر در میان می گذارند، در حالی که مردان اغلب، روابطشان را بر مبنای کار و فعالیتشان شکل می دهند. آنها به ندرت با رفقایشان در مورد اینکه راجع به یک مسئله مشخص چه احساسی دارند و یا زندگی خصوصی شان چطور پیش می رود، حرف می زنند.
بله، آنها اغلب در مورد کار، ماشین، ماهیگیری، شکار، گلف (و فوتبال!) حرف می زنند، ولی در مورد احساساتشان؟ بعید است.
با زنان اما همیشه چنین کاری میسر است. ما از اعماق روحمان با خواهرانمان و مادرانمان، سهیم می شویم و ظاهرا این کار برای سلامتی ما خیلی مفید است. وقت گذراندن با یک دوست، درست به اندازه پیاده روی و بدنسازی برای سلامت عمومی بدن اهمیت دارد.
یک تفکر رایج این است که وقتی ورزش می کنیم داریم فعالیت مفیدی برای سلامتی جسممان انجام می دهیم، اما زمانی را که با دوستانمان صرف می کنیم، وقت تلف کردن به حساب می آوریم و فکر میکنیم که باید آن را به کار مفیدتری اختصاص دهیم؛ این درست نیست. در واقع، نداشتن یا از دست دادن روابط صمیمانه با انسان های دیگر، به اندازه سیگارکشیدن و دخانیات، برای سلامتی بدن خطرناک است!
بنابراین هر زمان که شما با یک دوست مؤنث، در مورد چیزهای بی اهمیت و روزمره زندگی حرف می زنید، بر پشت خود دست نوازشی بکشید و به خودتان تبریک بگویید که کار مفیدی در راستای سلامت جسم و روحتان انجام می دهید!
#روانشناسی
❤️🍀 @filsofak
یکی از بهترین کارهایی که یک مرد می تواند برای سلامتی اش انجام دهد، ازدواج کردن با یک زن است،ازدواج درست و سالم
در حالی که یکی از بهترین کارهایی که یک زن می تواند در این راه انجام دهد، تقویت روابطش با دوستان هم جنس اش است.
زنان به طرز متفاوتی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و یک سیستم حمایتی فراهم می آورند که استرس و دشواری های زندگی را با یکدیگر تقسیم کرده و از شدت آن می کاهند.
این کیفیت که به «وقت گذرانی با دوستان مؤنث» تعبیر می شود، در بدن به تولید سروتونین بیشتر کمک می کند
نوعی انتقال دهنده عصبی که با افسردگی مقابله می کند و در بدن احساس سرزندگی و نشاط به وجود می آورد.
زنان احساسات شان را با یکدیگر در میان می گذارند، در حالی که مردان اغلب، روابطشان را بر مبنای کار و فعالیتشان شکل می دهند. آنها به ندرت با رفقایشان در مورد اینکه راجع به یک مسئله مشخص چه احساسی دارند و یا زندگی خصوصی شان چطور پیش می رود، حرف می زنند.
بله، آنها اغلب در مورد کار، ماشین، ماهیگیری، شکار، گلف (و فوتبال!) حرف می زنند، ولی در مورد احساساتشان؟ بعید است.
با زنان اما همیشه چنین کاری میسر است. ما از اعماق روحمان با خواهرانمان و مادرانمان، سهیم می شویم و ظاهرا این کار برای سلامتی ما خیلی مفید است. وقت گذراندن با یک دوست، درست به اندازه پیاده روی و بدنسازی برای سلامت عمومی بدن اهمیت دارد.
یک تفکر رایج این است که وقتی ورزش می کنیم داریم فعالیت مفیدی برای سلامتی جسممان انجام می دهیم، اما زمانی را که با دوستانمان صرف می کنیم، وقت تلف کردن به حساب می آوریم و فکر میکنیم که باید آن را به کار مفیدتری اختصاص دهیم؛ این درست نیست. در واقع، نداشتن یا از دست دادن روابط صمیمانه با انسان های دیگر، به اندازه سیگارکشیدن و دخانیات، برای سلامتی بدن خطرناک است!
بنابراین هر زمان که شما با یک دوست مؤنث، در مورد چیزهای بی اهمیت و روزمره زندگی حرف می زنید، بر پشت خود دست نوازشی بکشید و به خودتان تبریک بگویید که کار مفیدی در راستای سلامت جسم و روحتان انجام می دهید!
#روانشناسی
❤️🍀 @filsofak