فلسفه اخلاق

نگاهی به دنیای مجازی و تخيلات
🍀❤️ @filsofak

2.2K viewsedited 16:42

📝 کانال فلسفه اخلاق:

🗼
📎 نظرت؟👇👇
.
.
داستانک: «عمامۀ به درد بخور!»
✏️ #مصطفی_سلیمانی
.
.
دفعۀ چندمی بود که زنگ زده بودم. ناصر در حالی که می لرزید با بیل و کلنگ کنارم ایستاده بود. سرمای ۲ نیمه شب به استخوانم رسیده بود. عصبانیتم تشدید شد. هوار زدم: «مگه ما مسخرۀ توییم؟ مردِ حسابی بچه از دست می ره الآن. صداش رو شنیدیم. زنده ست!»
بحثمان بالا گرفت. با صدایِ گرفته اش داد زد: «حالا که اینجور شد اصلاً نمی آم. اینجا هم شما آخوندا زور می گید به ما!» گفتم: «به درک! دیگه هم نیا! مثلاً قرار بود هر وقت گیر افتادیم به تو زنگ بزنیم اون دستگاهِ لامصّبت رو بیاری تا آهن و میلگردهایِ آوار رو بُرش بزنی.» یک ساعت بود سرِ کارمان گذاشته بود که: "تو راهم، یک ربع دیگه، نیم ساعت دیگه!"
قَبام(لباس بلند طلبگی) را در آوردم و انداختم رویِ تپۀ خاک و شالم را بستم دورِ کمرم. صدایِ ناله و ِزار زدن بچه را از حفرۀ لایِ تیرآهن، می شنیدم. با احتیاط، آجرِ بزرگِ خشتی را کنار زدم. ناصر که از سرما گوشه ای کِز کرده بود، جلو آمد و با گفتن یکِ یاعلی ضربه ای به سنگِ کنارِ تیرآهن زد. سنگ شُل شد و به سمتِ پایین غلتید. هوری دلم ریخت: «وای ناصر چیکار کردی؟ خدا کنه به سر بچه نخورده باشه.» ناشی بودیم و اصولی کار را بِلد نبودیم. مشکل فقط آن مردک بود که در این حال و اوضاع به دادمان نرسیده بود. دیروز از زبانش شنیدم که: «این مردمِ بم حقّشونه! دین و ایمون ندارن، خدا گذاشته تو کاسه شون!»
خاکِ دستانم را تکاندم و به ناصر گفتم: «اینطوری فایده نداره. بیا دوتایی این تیرآهن رو بکشیم کنار.» هر چه زور در توان داشتیم تیرآهنی که لابلایِ سنگ و سیمان گیر کرده بود را کناری کشیدیم. دست هام سیاه و زخمی شده بود و لباسم کثیف. عمامه ام را کنار گذاشتم و سرم را بیرونِ گودی و دستم را تا آنجایی که می توانستم پایین تر بردم. به نظرم پایِ بچه را لمس کردم. حالا که می دانستم بچه کدام طرف است، با اشاره دستم به ناصر گفتم: «این طرف رو خالی کن.» مشغول شد و بعد از چند دقیقه به نفس نفس افتاد. از استراحتِ ناصر استفاده کردم و پریدم داخلِ گودی و خاک را با دست هام کنار زدم تا اینکه پهلویِ بچه را دیدم. دختر هفت-هشت ساله ای بود. نا نداشت. به آرامی بغلش کردم. چشمانش را به سختی باز کرد و گفت: «مامانم کو؟» از شکم خاکی اش خون تازه ای بیرون زد. به ناصر گفتم: «زود از عمامه ام یه تیکّه بکَن تا ببندم به شکمش!» با تعجب گفت: «آخه عمامه قداست داره حاجی!» در حالی که قبام را به دور دخترک می پيچيدم گفتم: «ببین ناصر! عمامه ای که به دردِ مردم نخوره، به دردِ لا جرزِ دیوار هم نمی خوره!»
🍀❤️ @filsofak

2.86K viewsedited 22:29