نمی‌دانم چه می‌خواهم بگویم
غمی در استخوانم می‌گدازد...!

نمیخواهم در مقابل زندگی تسلیم شوم و مانند تمام‌ کسانی که در زمان و مکان اشتباهی به دنیا آمده‌اند به دنیای پیرامون خود محدود شوم؛ روح ناسازگار من ترجیح میدهد همه‌چیز را رها کند و در رویای دوردست خویش حل شود.

همه چیز را به همه کس نمیتوان گفت؛
شاید بهتر باشد بعضی دردهای شریف و خصوصی همچنان پنهان بمانند.

نباید بزاری دنیا بفهمه یه چیزی رو خیلی خیلی میخوای

I'm at a point in my life where the little things that used to bother me or were so important are now so insignificant. Much bigger things are valuable and important to me, and I think that's what growing up is all abt.

What makes you happy doesn't have to make sense; be weird.

That night and the nights that followed, I barely slept.
And I realized that sorrow which does not kill a person,
takes other forms
that are worse than death.

تحمل می کنی
بدون اینکه کسی متوجه شود،
که در باران دردها هنوز ایستاده ای..

ما زندگی را به بازی می‌گیریم یا زندگی مارا؟!

بعضی‌ها از دور شبیه یک شاهکار ادبی به نظر می‌رسند، اما وقتی به وسط‌های داستان می‌رسی، می‌فهمی فقط یک مشت کاغذِ کاهیِ متعفن هستند که با رنگ و لعابِ دروغ، وقت و احساست را دزدیده‌اند.

Life has taught me not to make definitive judgments about anything, because everything changes over time—people, their opinions, their personalities, and their behaviors.

من او را طوری نگاه می‌کردم
انگار آخرین گلی بود که در جهان باقی مانده بود.

‏من خیلی وقته قبول کردم انسان‌ها ناامید کننده هستن اما نمی‌دونم از کی قراره بابتش ناراحت نشم.

روحمان پاره‌پاره بود اما وقتی کنار هم بودیم زخم‌هایمان کمی کمتر درد می‌کرد.

سال ها بعد
که مشتی خاک از سرزمینت شدی
باران که می‌زند بویی به مشام خواهد رسید؛
کاش بوی عشق به وطن بلند شود
نه خیانت و ذلت...

شادی را به گور خواهند برد
آنان که رنج را در ما آفریدند

کسی نخواهد دانست که زیر هجوم افکار، چگونه هر تکه ام به گوشه ای از این اتاق افتاد و صبح بی آنکه همراهی داشته باشم؛ خود را جمع کردم و ادامه دادم

با دین یا بدون دین، انسان‌های خوب کارهای خوب می‌کنند و انسان‌های بد، کارهای بد. اما برای اینکه انسان بخواهد با ظاهر خوب کارهای بد کند، قطعا به دین نیاز دارد.

در این روزگار آغشته به خون، چگونه تاب آوردی؟ از دردی به درد دیگر پناه می‌برم؛ درد جدید مُسکِن درد قبلی می‌شود تا زمانی که درد جدید تری از راه برسد..
و این چرخه ادامه دارد تا زمانی که دیگر روحم تاب نیاورد:)