که عطرت بیادُ بِپیچه تو باغچه . . .

ینی میشه اون روزی که باید بیاد و من آهنگي که میخوام رو این‌تو بفرستم؟🚶🏻‍♀️🤌🏼

تا ببینم چه‌شود . . .

میون بی‌کسی‌هام تورو صدا نکنم چه کنم؟🪽🫆

تو نباشی غمِ این درد مرا خواهد کُشت ...

🫆🫀🪡

اصلاً دنیا مال تو...

استاد علی صفایی حائری

@ir_tavabin

‏بی‌حَرم نیست کسی‌ که
حَرمش سینه‌ی ماست
یا فاطمه 💔

@ir_tavabin

در راه است...🥹🫧

https://t.me/ir_tavabin/15504
چه بر ما گذشت؟
البته قسمت ۲اُم

اُمیدِ غَریبانِ تَنها کُجایی؟؟؟

-❕🫆-'''''

کاش می‌شد سَرو باشم. تا هستم سایه باشم. وقتی افتادم هم باعثِ ذوقِ مردانگیِ تبرزن‌ باشم. نگاه کند به صاحب‌کار و بگوید «موهندس‌ دیدی چطو زِدمش زِمین؟ گردنش رو تبر نمیزدها!» و من روی زمین، گردن‌زده‌شده، لبخند بزنم که مردانگی کسی را لااقل به رخ بقیه کشیده‌ام و لقمه‌ی چربی شده‌ام برای سر سفره‌ی زن و بچه‌اش. بعد مرا هرکسی برای کاری ببرد. سوتکی بشوم توی دست بچه‌ای. صندلی‌ای برای پیرمرد و پیرزن‌های نیِ‌قلیانیِ خوش‌عُمرکرده و نوه‌های تپل‌مپلشان. تنه‌یِ قلیانِ دوسیب‌آلبالوی‌ِ لاتِ خداشناسی. میزغذاخوریِ شاهدِ عشق‌بازی‌های زوجِ جوانی. صفحه‌ی شطرنجِ ورزشکارِ مدعی‌ِ قهرمانی. نردبانی برای بالا رفتن. کتابخانه‌ی طلبه‌ی اهل علم و تقوایی. رَحلِ قرآنِ قاریِ خوش‌صدایی. سینیِ چایِ آبرودارِ دختری شب خواستگاری‌اش.
اما از بین همه‌ی این‌ها اگر چیزی قرار است عاقبتم را بخیر کند، قنداقِ کلاشینکفِ سربازی لب مرز شدن است..

سید مصطفی موسوی

@ir_tavabin