امروز ۲۸ اُم بهمن ماه ۱۴۰۴ از ۱۸ ٱم دی ماه ۱۴۰۴ چهل روز می‌گُذرد.
روزی که خون هایی ریخته شد که هیچوقت ... هیچوقت از حافظهٔ ایرانیان میهن پرست پاک نمی‌شود .
شبی که ما از خیلی از عزیزان خود بی خبر بودیم
شبی که با استرس و دل‌نگرانی به خواب رفتیم
ما هنوز از فاجعه بزرگ و نسل کُشی ضحاک مار دوش و درباریانش با خبر نبودیم !
و اما ... اما لعنت به آن روز که پاهایمان شکست بر روی زمین افتادیم و متوجهٔ چکیدن خون هایی شدیم که نباید ریخته میشدن؛
آه افسوس که ما فرزندان ایران زمین ، مادر خود را می‌پرستیم ... آنقدر می‌پرستیم که جانمان و قلبِ تپنده‌مان را تقدیم خاک مرطوب و حاصلخیز ایران کهن می‌کنیم .
اما آه و افسوس که سیمرغ افسانه‌ها فرزندانی را بر زیر بال و پرش پرورش داد که
معنای وطن و میهن را یاد نگرفتند…
معنای زندگی را درک نکردند ، آنها فقط بر زیر پر و بال گرم سیمرغ بزرگ شدند و بزرگ شدند اما زره ای در وجودشان وصل به این خاک نبوده‌اند … اما .. میدانم میدانم که یک روز متوجه بند های نامرئی میشوند که تمام این مدت آنها را به ایران زمین وصل کرده است ، آن ایران زمینی که فرزندان خود را با محبت پرورید و بزرگ کرد نه ایرانی دروغین … "
آه و افسوس که آن روز گر برسد دیر شود .. زیرا گر دیر شود بند ها پاره می‌شوند
مانند خیلی از فرزندان این خاک ... که بندهایش دگر بریده است.
سوگند به رخسار روشن و زیبای جاوید نام هایی که بند هایشان آنقدر محکم بود و ریشه هایشان قوی که به درون خاک کشیده شدن و دوباره به آغوش مادر ، ایران زمین برگشتند؛

آه و افسوس که ای ایران زمین ، مادر ما
نه شما لایق این همه سختی و سیاهی بودی نه جوانان ما لایق به زیر خاک رفتن بودند…
آه و افسوس که مارا از تصرف بیگانه بر خاکمان می‌ترساندند اما خود آنها بیگانگان استعمار گر بودند !
اگر ذره ای ریشه هایشان به این خاک وصل بود شاید ، شاید همچین سیاهی ننگ آوری به بار نمی‌آمد ، اما آنها را نبایستی ایرانی نامید !!
ایرانی نامیدنشان یک توهینِ بسیار بزرگ به این بر و بوم است به این خاک پر از تمدن است
ایران ، ایران پاک ، ایران زیبا ، ایران مهد شیران و دلیران
اما حالا!؟ ایران ویران ، ایران خاکستر ، ایران در سوگ نشسته است

که ای ایران ... مادر ما ... پناه ما... که ریشه های ما در خاک توست... روزی می‌رسد که آزاد شوی روزی می‌رسد که شادی کنیم .. کشوری شاد باشیم ... مردمی شاد باشیم ...

واقعا از صمیم قلبم ناراحتم ، خیلی ناراحتم ، روزی که حتی از این موضوعات دور میشم(به طور ناخودآگاه) دوباره یه چیزی هست که درد من رو تازه تر کنه …
لطفاً مراقب خودتون باشید 🕊

می‌دونم سخته که روحیه ی خودتون رو همیشه حفظ کنید … اما لطفا از خودتون غافل نشید نزارید که غم و ناراحتی کاملا شمارو در بر بگیره و واقعا به خودتون و روحیه خودتون فکر کنید ⁦(⁠⊃⁠｡•‿•｡⁠)⁠⊃⁩
نمی‌خوام که ناراحتی تون در حدی بشه که فکر های بد بدی بکنید و به خودتون آسیب بزنید !

اینکه ما سعی می‌کنیم تو چنلمون اسامی بازداشتی‌ها و کسایی که در خطر اعدام هستن رو بگیم لزوما باعث نمی‌شه دو ساعت بعد آزاد بشن، اما این حداقل کاریه که می‌تونیم برای هم وطنمون انجام بدیم چون ما به جز همدیگه کسی رو نداریم. حالا من از شما یک خواهش دارم، این چنل‌هایی که مخاطب داشتن و حتی یک فروارد کوچیک رو دریغ کردن رو فراموش نکنید، اینا از هر بی‌طرفی بیشرف ترن.

بمیرم برات

#رها‌بهلولی‌پور
این بچه ها برای چی رفتن ؟ برای آزادی رفتن ..
حالا آزادی رو توی ذهنتون معنا کنید
آزادی یعنی چی ..

من یاد جاویدنامان را گرامی داشتم. https://javidnamaan.com/

واقعاً تا کِی قراره اوضاع همینطوری بمونه

امروز مت گالاست ولی ایرانی جماعت بدبخت حتی نمیتونه دسترسی داشته باشه 💔