بازخوانی این مصاحبه مربوط به حدود هشت سال پیش کاتز حاوی نکات جالبی است.

چشم‌انداز‌های تهدید؛
از احتمال جنگ مجدد تا تزریق نفرت به قصد آشوب

🔹ایران در حال سپری کردن روزهای سرنوشت سازی است و در حالی که جنگ رسانه ای علیه جمهوری اسلامی ایران از سوی غرب و اسرائیل آغاز شده است، برای سیاست‌مداران تهران جنگ مجدد همچنان چندان نزدیک به نظر نمی‌آید.

🔹این در حالی است که استراتژی رسانه ای در پیش گرفته شده علیه جمهوری اسلامی ایران از سوی محور غربی-عبری دقیقا همانند ماه‌های منتهی به جنگ ١٢ روزه در حال تثبیت گزاره ضعف ایران و برجسته‌سازی تهدید هسته‌ای و موشکی جمهوری اسلامی برای جهان است.

🔹محورهای عملیات روانی برجسته این رسانه‌ها تاکید بر تلاش ایران برای احیا محور مقاومت و نیز تهدید‌نمایی از تلاش جمهوری اسلامی برای بازسازی توان موشکی و هسته‌ای خود است و این انگاره را تقویت می‌کند که پنجره زمانی مشخصی برای حمله به ایران وجود دارد که باید از آن استفاده شود. این ادبیات رسانه از حدود ۵ ماه پیش از جنگ ١٢ روزه در سطح رسانه‌های بین‌المللی در حال شکل‌گیری بود و در حال حاضر نیز به شکل مستمر پیگیری می‌شود.

🔹از سوی دیگر تحولات میدانی نیز نشان دهنده آغاز روند جدیدی در سطوح نظامی است که با ترور هیثم علی طباطبایی در لبنان وارد فاز عملیاتی شده است. این الگو پیش‌تر نیز در عملیات علیه محور مقاومت به کار گرفته شده بود و آغاز ترورها در لبنان ارتباط معناداری با استمرار جنگ با جمهوری اسلامی در خاک ایران داشت؛ این موضوع البته موجب برجستگی تهدید برای بخشی از نهاد‌های امنیتی شده است اما همچنان رفتار تهران به گونه‌ای نیست که نشان‌دهنده جدی گرفته شدن تهدیدات باشد.

🔹هم‌زمان با اوج گیری مجدد عملیات رسانه‌ای و اقدامات میدانی عليه جمهوری اسلامی ایران، نقل و انتقال پیام‌های دیپلماتیک نیز ادامه دارد و در آخرین مورد شاهد سفر وزیر خارجه ترکیه و معاون وزیر خارجه عربستان به ایران بودیم.
این سفرهای دیپلماتیک البته بیش از آنکه ناشی از عزم جدی ترکیه و عربستان برای حل بحران سیاسی ایران باشند، تلاشی در جهت تثبیت نقش آفرینی‌شان به عنوان پل‌های دیپلماسی با آمریکا برای ایران در بزنگاه بحران و همچنین تثبیت نقش خود به عنوان بازیگران موثر در نظم جدید برای آمریکا است.

🔹شرایط در داخل ایران نیز در لبه یک بحران همه‌جانبه قرار دارد. جهش‌های مستمر ارزی، وضعیت نیمه تعطیل در کشور، اوج‌گیری بحران‌های محیط زیستی در حوزه‌های آب، هوا و انرژی و نیز تلاش‌های همه جانبه عناصر مشکوک تندرو برای بازکردن مجدد پرونده‌های تنش زایی نظیر حجاب و همچنین تحرکات تعجب آوری که در نهایت موجب تزریق خشم به جامعه می‌شوند چشم اندازی از تهدیدهای داخلی را نیز در برابر دیدگان تیزبین ترسیم می‌کنند. این رخدادها دقیقا مشابه فضای ماه‌های پیش از وقایع ١۴٠١ است که در ماه‌های منتهی به التهابات اجتماعی، شاهد انتشار اخبار و ویدئوهایی عصبانی کننده ای از برخورد با زنان در سطح رسانه ها بودیم که در نهایت موجب انفجار خشم عمومی در شهریور ماه شد.

🔹شکل‌گیری هرگونه ناآرامی یا آشوب داخلی در شرایط فعلی بسیار متفاوت از گذشته خواهد بود چرا که با تجربه حاکمیت آمریکا و اسرائیل بر آسمان ایران و هدف قرار گرفتن مراکز حساسی نظیر ستادهای نیروی انتظامی و یگان ویژه و نیز سپاه‌های استانی، در هنگام بحران و آشوب موجب ایجاد فشار بسیار بالا بر رده فرماندهی این نیروها و همچنین نفرات عمل‌ کننده خواهد شد و سایه تهدید و اقدام احتمالی اسرائیل علیه رده‌های فرماندهی این نیروها در هنگام آشوب می‌تواند به عنوان یک اقدام مهم برای خنثی‌سازی تلاش‌های نیروهای انتظامی و امنیتی برای کنترل ناآرامی به حساب آید.

🔹به بیان دیگر دلیل هدف قرار دادن نهادهای امنیتی و انتظامی در جنگ ١٢ روزه از سوی اسرائیل ایجاد سایه‌ای از تهدید بر بر سر این نهادها در لحظه بزنگاه ناآرامی در ایران بود و در چنین شرایطی پشتیبانی از ناآرامی‌ها، ترورهای هدفمند و برتری هوایی در آسمان ایران یک پیشران مهم برای تبديل ناآرامی‌ها به اقدامی جدی در جهت براندازی خواهد بود.

چشم‌انداز‌های تهدید در داخل و خارج ایران هر روز به شکل برجسته‌تری خود را عیان می‌کنند اما تحلیل‌ها در تهران همچنان از سرعت وقایع عقب است و تا این ضعف جبران نشود چیزی جز اقدامات واکنشی را شاهد نخواهیم بود.

یک توصیف کوتاه از رقابت چین با آمریکا و اروپا در توسعه مدل‌های هوش مصنوعی

🔹تبديل چین به ابرقدرت های‌تک جهان هدفی است که باید تا سال 2049 محقق شود و برنامه ریزی‌های دقیقی برای این مساله صورت گرفته است.

🔹چین در حال حاضر فقط در «صنایع های‌تک» مدعی رقابت با آمریکا است و برای هر دو کشور اولویت اول توسعه در های‌تک است و دیگر رقابت اقتصادی مهم‌ترین عرصه رقابت این دو قدرت جهانی نیست.

🔹مهم‌ترین هدف چین دستیابی به طبقات بالاتر در زنجیره ارزش جهانی است و این کشور دیگر قصد ندارد کارخانه جهان باشد؛ بلکه به دنبال توسعه با کیفیت بالا و کسب ثروت بیشتر ازطریق سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و برندینگ است و این موضوع یه شکل واضح در اسناد راهبردی این کشور مورد تاکید قرار گرفته.

🔹در چنین چشم‌اندازی چین از هرگونه اقدام تنش‌زا و سیاست پر ریسک اجتناب خواهد کرد و رقابت خود با آمریکا را در ظرف مسائل توسعه محوری نظیر صنایع های‌تک دنبال می‌کند.

🔹این موضوع به خوبی از سوی کشورهای عربی به ویژه عربستان و امارات و حتی آذربایجان و ترکیه «درک شده اما ایران همچنان دچار عقب ماندگی جدی در شکل دادن به «روابط آینده محور» با چین است.

🔷 ویژه برنامه دیپلماسی اقتصادی: ایستگاه چین

جایگاه چین در سیاست ایران

♨️مهمان:
دکتر فرشاد عادل - دبیر اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین

💢 چرا با وجود تاکیدهای فراوان هنوز نتوانستیم آنطور که باید با چین ارتباط برقرار کنیم؟ آیا تصویر مسئولین ما از چین با واقعیت های این کشور تطابق دارد؟
💢 چرا چینی‌ها هنوز نمی‌دانند در ایران باید با چه کسی مذاکره کنند؟ مشکل از آن‌هاست یا ما؟
💢 آیا زمان تعریف یک نگاه جدید و بازگشت به نقش تاریخی ایران در تعامل با کشورهای منطقه فرا نرسیده است؟


📌این برنامه با همکاری خانه اندیشه‌ورزان تهیه شده است.

🎬 گفتگوی کامل را در اینجا تماشا کنید:

🔹 آپارات
🔸 یوتیوب

اکوهشت - دیده‌بان رشد اقتصادی ایران
@ecohasht

بازخوانی این تحلیل نگاشته شده در حدود شش ماه پیش، حالا که سند امنیت ملی جدید آمریکا منتشر شده خالی از لطف نیست!

نشست پیگیری تفاهم پکن؛
تضمین مصون ماندن عربستان از درگیری احتمالی

سومین نشست پیگیری مفاد تفاهم‌نامه پکن میان ایران، عربستان و چین که در ظاهر ابتکاری برای عادی‌سازی روابط میان ایران و عربستان بود در تهران برگزار شد و طرفین بر اجرای مفاد این تفاهم تاکید کردند.

پیگیری مفاد این تفاهم در شرایط فعلی که ایران تحت شدید ترین فشارهای اقتصادی و امنیتی است و همچنان در وضعیت جنگی و نوعی توقف مخاصمه با اسرائیل به سر می‌برد و روز به روز سایه جنگ و نا آرامی بر سرش پر رنگ تر می‌شود تنها یک مفهوم دارد؛ عربستان با پشتیبانی پکن که بزرگ ترین کشور وارد کننده و مصرف کننده انرژی است، ایران را مجاب کرده است که تحت هیچ شرایطی تهدید تأسیسات انرژی این کشور(مانند واقعه حمله به آرامکو) را به عنوان یک سناریو برای پاسخ احتمالی به حمله آمریکا در نظر نگیرد.

در اين میان چین به عنوان بزرگترین خریدار نفت و منشا ارز خارجی ایران اصلی ترین تضمین کننده دور ماندن عربستان از ترکش‌های تنش‌های احتمالی آتی میان ایران و محور آمریکا و اسرائیل است.

برنده اصلی این تفاهم چین و سعودی اند و دقیقا مشخص نیست که عایدی ایران از این تفاهم جز مهار شدن چیست؟

🔹رسانه‌های اسرائیل از بهمن‌ماه سال گذشته در حال ایجاد این روایت بودند که جمهوری اسلامی ایران در حال ارتباط گیری و سازمان‌دهی عناصر پاکستانی و هندی برای انجام عملیات تروریستی در سراسر جهان است.

🔹امروز نیز بلافاصله پس از حملات تروریستی در استرالیا، اسرائیل انگشت اتهام را به سمت جمهوری اسلامی ایران گرفت که به نظر می‌رسد در هماهنگی کامل با روایتی که از پیش ساخته شده در حال بازنمایی تصویر تهاجمی و تروریستی از جمهوری اسلامی ایران است.

🔹این رخداد را باید جدی گرفت چرا که می‌تواند بخشی از یک زنجیره اقدامات علیه ایران باشد؛ در حال حاضر هر رخداد داخلی و خارجی به طور مستقیم مرتبط با امنیت ملی ایران است و باید به خوبی رصد و به درستی فهم شود!

ثبت نام:
@military_add

تیم پژوهشگران اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین مقام اول رقابت‌های دیپلومتریک مرکز پژوهش‌های مجلس را به دست آورد.

در این رقابت دو روزه که با حضور ٣۰ نفر از نخبگان جوان حوزه روابط ایران و چین برگزار شد، تیم‌های شرکت کننده به شبیه‌سازی مذاکرات ایران و چین در آزمایشگاه شبیه سازی دیپلماسی پارلمانی مرکز پژوهش‌های مجلس پرداختند که تیم اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین با کسب بالاترین امتیاز به مقام نخست دست یافت و در مراسمی با حضور سفیر چین، رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس و مورد تقدیر قرار گرفت.

اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین با همکاری انجمن علمی مطالعات منطقه‌ای دانشگاه خوارزمی، انجمن علمی مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران، مرکز مطالعات اوراسیای مرکزی، انجمن علمی مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران و گروه مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران برگزار می کند :


سلسله نشست های معماری ذهن قدرت

نشست اول با حضور :

دکتر الهه کولایی
استاد گروه مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران

دکتر مجید محمد شریفی
عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی

تاریخ : ۸ دی ماه ۱۴۰۴

زمان : ۱۵ تا ۱۷

نشست دوم با حضور :

دکتر منصور براتی
کارشناس مسائل اسرائیل

آقای فرشاد عادل
کارشناس مسائل چین

تاریخ : ۹ دی ماه ۱۴۰۴

زمان :۱۴:۳۰ تا ۱۶:۳۰

مکان هر دو نشست : دانشگاه تهران ، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، سالن حمید عنایت

حضور برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

به بهانه این روزها؛
بازخوانی یادداشتی که حدود دو ماه پیش نوشتم.

🔹همانطور که از ماه‌ها پیش گفته شد تنها شروط تسلیم روی میز است و خبری از مذاکره نخواهد بود.

🔹هدف نهایی آمریکا، ادغام ایران در پروژه نظم جدید است و پرونده ایران به اسرائیل سپرده شده است و اسرائیل نیز از حداکثر توان خود برای پیاده‌سازی اهدافش استفاده خواهد کرد.


🔹حفظ سایه تهدید نظامی درکنار فشار اقتصادی بیشتر روندی را ایجاد می‌کند که در نهایت منجر به تکمیل فرسایش در ایران و رخ دادن اتفاقات بزرگ باشد.

🔹وقت انتخاب های سخت خیلی زود فرا خواهد رسید.

🔹وقتی که می‌گوییم چین بازیگری جدیدالورود به مناطقی نظیر خاورمیانه و آمریکای جنوبی و.. است به دلیل چنین مواردی است.

🔹البته چینی‌ها خود به این مورد اذعان دارند و همچنان آمریکا را مهم‌ترین بازیگر تعیین کننده در مناطق یاد شده می‌دانند و به همین دلیل به هیچ وجه تقابل با آمریکا را مبنا قرار نداده و تلاش می‌کنند که خود را با واقعیت نفوذ و قدرت آمریکا تطبیق دهند.

🔹یکی از مهم‌ترین دلایلی که چین تاکید دارد همچنان یک کشور در حال توسعه و نه یک ابر قدرت است همین موضوع ست چرا که بر عهده گرفتن وظایف ابرقدرتی در نظم بين‌الملل فعلا از عهده چین خارج است.

🔹مشکل اصلی عمده تحلیل‌گران ایرانی این است که مسائل را به شکل ایستا تحلیل می‌کنند و با مبنا قرار دادن صرف سوابق، تجربیات و الگوهای تاریخی سعی می‌کنند به تحلیل وقایع بپردازند.

🔹این در حالی است که اساسا وقایع برجسته الزاما بر اساس الگوهای گذشته پیش نمی‌روند و با پویایی از الگوی منحصر به فرد خود پیروی می‌کنند و خود تبدیل به الگو می‌شوند.

🔹اساسا وقایع برجسته در حوزه ژئوپلیتیک، سیاست و امنیت نه صرفا از کتاب و دانشگاه، بلکه از ذهن‌های درخشان و عملیات‌های میدانی نشأت می‌گیرند و خود تبدیل به سرفصل کتاب‌ها می‌شوند.

🔹در چنین شرایطی علاوه بر توان ارجاع به فکت‌های تاریخی و دانستن نظریات و مبناها، برخورداری از یک ذهن تحلیل‌گر که شجاعت ایده پردازی مستقل نیز داشته باشد از مهم‌ترین لازمه‌ها است؛ و بدیهی است که چنین ذهنیتی برای مخاطب و جلب توجه نمی‌نویسد و بنابراین نباید ویژگی‌های ذکر شده را در «بلاگرهای سیاسی» جستجو کرد.

چه چیز در انتظار ایران است؟

🔹در طی روزهای اخیر شاهد شدت‌گیری تحولات در داخل و خارج از کشور هستیم و رخدادها به شکلی بسیار پر سرعت در حال ترسیم روندهایی عمیق هستند.

همچنان برای درک صحیح وقایع نیازمند خوانش بین خطوط هستیم تا بتوانیم تصویری کلان و کلی از آنچه در حال شکل‌گیری است ارائه دهیم.

🔹در ماه‌های گذشته جمهوری اسلامی ایران با پیشنهاداتی از سوی آمریکا مواجه بود که پذیرش آن‌ها به معنای از زیر پا گذاشتن بنیان‌های هویتی و تشخص بخش به جمهوری اسلامی قلمداد می‌شد و بدیهی بود که چنین پیشنهادهایی از سوی راس حاکمیت مورد پذیرش قرار نخواهد گرفت.

🔹جمهوری اسلامی که پس از مهار شدن در منطقه و شکست فلسفه مقاومت دیگر در موضع قدرت قرار نداشت، توان تغییر نگاه و شروط آمریکا را نیز پیدا نکرد.
بخش عمده ای از این عدم موفقیت حاصل فهم نادرست شرایط و این تلقی بود که هنوز فرصتی برای مذاکره وجود دارد؛ در حالی که از سوی آمریکا تنها شروط تسلیم روی میز بود و نه موضوعی برای مذاکره.

🔹آن شرایط در نهایت منجر به حمله نظامی به ایران شد و آمریکا و اسرائیل از عزم راسخ خود برای ایجاد تغییرات بنیادین در ایران رونمایی کردند. حمله ای که در امتداد سیاست‌های پیشین و با هدف مهار کردن تهدیدات هسته‌ای و موشکی ایران انجام شد و ایران را از قدرتی تهاجمی و صاحب ابتکار در منطقه، تبدیل به کشوری فرو رفته در لاک خود کرد که عملا در روندهای منطقه توان نقش آفرینی پیشین را نداشت.

🔹اما مهار تهدید جمهوری اسلامی ایران نقطه نهایی در این چشم انداز نیست و به دلایل متعدد آمریکا و اسرائیل نیازمند رفع تهدید ایران از طریق ادغام آن در نظم جدید هستند.

آمریکا به خوبی می‌داند که آرام کردن خاورمیانه و تثبیت آن(به شکلی که در سند امنیتی 2026 ذکر شده) نيازمند توازن است و در این معادله شکل‌گیری محور اسرائیلی-ایرانی در برابر محور ترکی-عربی هم تضمین آینده توازن قدرت در منطقه و هم انجام وظیفه‌ی تثبیت دولت یهود است که از تعهدات ترامپ به شمار می‌رود.

🔹بنابراین آمریکا و اسرائیل و شرکای غربی آنان چشم انداز ثبات در منطقه را منوط به تغییرات بنیادین در ایران می‌دانند و این تغییرات باید چرخش بنیادین سیاست‌های ایران و یا در صورت الزام با تغییرات حاکمیتی به دست آید.

روندهای بین‌المللی، نوع بازیگری قدرت‌ها و انتظارات به وجود آمده در داخل همگی حکایت از انتظار برای «تغییرات بنیادین در ایران» دارد و این انتظار در نهایت موجب شکل گرفتن اراده هایی در داخل و خارج کشور برای تغییر خواهد شد.

🔹بدیهی است که ایده آل ترین حالت، پاسخ به انتظار تغییر، از داخل ایران است و با روی کار آمدن افراد، افکار و ایده‌های جدید برای حکمرانی و تعامل با جهان می‌توان به مدیریت شرایط پرداخت؛ در غیر این صورت با تشدید بحران های مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، امنیتی، محیط زیستی و تشدید فشارها بين‌المللی و ناترازی های انرژی و... دیر یا زود مطالبه‌ی تغییر ممکن است به نحو رادیکال خود را بر اراده حاکمین غالب کند.

🔹در چنین شرایطی حفظ انسجام ملی و فهم واقعیت ایران که «ملی‌گرایی» است باید در دستور کار گروه‌های اثر گذار داخل کشور باشد و در هر سیاست و موضع‌گیری تفکر و منافع ملی مردم ایران در اولویت قرار گیرد.

در حال حاضر Make Iran Great Again دیگر نه یک شعار بلکه یک ایدئولوژی آلترناتیو است.