سلام
خیلی خوشحالم یه جمعی داریم که دوستانه هست

والا واقعیتش رو بخواین اونقد خستم از مشکلات
خودمو به زور تلگرام اوردم
که یکم با تک تک اکانت ها اُنس بگیرم تو کانال

بعضیا فک میکنن آنلاین شاپا پول رو مفت درمیارن!
باور کنید اون قدر سخته که

اصلا هم اینطور نیس
مستمر کار کردن خیلی سخته

صاحب کار اگه خودت باشی
شاید خیلی مزیت ها داری
مهم ترین بدیش اینه
نمیتونی مستمر کار کنی

یه روز پرهیجانی
یه روز هیچی به هیچی!

روزایی میاد که واس پست گذاری
باید بشینی چندین ساعت مطالب انگیزشی گوش بدی
درحالیکه تو پیج شخصیت بخوای هر روز پست استوری میزاری بدون فکر کردن!!

تراپیستی داشتم که وسط جلسه، وقتی داشتم اشک می ریختم و یکی از آن فجایع دردناک زندگی ام را شرح می دادم ،خمیازه کشید و گفت: « توی این هوا، آش خیلی میچسبه » . ایستاده بود کنارِ پنجره ی اتاق کوچکش و عجیب بود که هوای ابری آن بیرون برایش جذاب تر از زخم های شخصی من بود .آن لحظه می دانستم که دیگر این اتاق و این تراپیست خوش اشتها را نخواهم دید.
که ناگهان رو به من پرسید:
فرض کن طنابی توی دستت است که سر دیگرش را یک اژدها گرفته و بین تان یک دره است. اژدها مدام طناب را می کشد و تو به لبه ی پرتگاه نزدیک می شوی ،چه کار می‌کنی ؟ مث آدم های احمق جواب دادم تا جایی که زورم می رسد، تلاش می کنم و طناب را می کشم .گفت :ولی او یک اژدهاست و زورش از تو خیلی بیشتر است، چیزی نمانده تا سقوط کنی. مستأصل نگاهش کردم. گفت چرا طناب را رها نمی کنی ؟ آن لحظه ناگهان روزنه ای به رویم باز شد ، لابد دری به آگاهی .قاعده ها عوض شدند و اژدها خوار ‌و خفیف شد.آن موقع طناب های زیادی توی دستم بود، هم زمان داشتم با چند اژدها طناب کشی میکردم .

جنگیدن بیهوده ،مقاومت باطل همین است .پافشاری بر اتفاقی که نمی افتد، اصرار بر امرِ غیر ممکن، وقتی میتوانی طناب را زمین بگذاری .زور تو همیشه کفایت نمی کند، رها کردن ضعف نیست، پذیرش این نکته است که تو جنگجوی هر مبارزه ای نیستی و نجات یافتن گاهی در نجنگیدن است.

یه اتفاقی که تو زندگیمون میفته! دیگه ولشون نمیکنیم
هرجا میشینیم حرف میزنیم
باابااااااا ول کن
خاک کن بره
تمام عمرت میخوای فک کنی؟!
ناله کنی؟