بابا هروقت ازدر خونه میاد بیرون،روبه آسمون میکنه ومیگه خدایا به امید تو،نه به امید خلق وروزگار:)

به بچهافکرمیکنم، به بچهای کلاسم!
به مداد رنگیاشون به ذوقشون برای اومدن پای تخته به موهای بافته شدشون به آب وتاب تعریف کردن خاطره روز تولدشون به بی قراریشون موقع دل درد به دلتنگیشون برای مامان به وقتایی که دعواشون میکنم و باز موقع خدافظی بوسه بارونم میکنن به خندهاشون موقع زنگ ورزش به کم تحملیشون موقع تشنگی به مامان شدنشون برای عروسکا به همه اینا فکرمیکنم به دنیای رنگیشون به سادگیشون به مهربونیشون
صدای مسلسل ورگبار رنگ خون و بوی سوختگی کجای دنیای بچها جاگرفته؟

جنگ به شکل های گوناگونی در وجودهر انسان نهفته است.
هیچ اهمیتی ندارد
ما را به دنیای بهتری دلخوش کنند
هفت میلیارد نفر هر جا که پا بگذارند
همین بساط است
که می بینید!

انسان
یک
نگاه
را
بهتر
از
یک
حرف
به
خاطر
می سپارد

میدونی چی ترسناکه؟اینکه توجامعه ای زندگی میکنیم که کلمه نمیدونم وبلد نیستم اصلا به گوشمون نمیخوره

توی کلاس این جسارتو به بچها دادم که بلند و رسا بگن خانوم ما بلد نیستیم خانوم مانفهمیدیم.
ولی این کلمات همیشه زیر زبون ما ادم بزرگادفن شدند
هیچوقت نگفتیم نمیدونیم بلد نیستیم نمیتونیم
نگفتیم چون همه مارو به انگشت کوچیکشون میگرفتن ومادنبال انگشت اشاره بودیم.

دوستی که درباره دل مشغولیای احمقانت باهاش حرف بزنی وجدی گوش بده>>>> دوستی که باقیافه له ولورده ی یه روز کاری سنگین باز برات صدقل هوالله بخونه>>>>دوستی که همه حرفاش توی پسر وعشق وعاشقی وازدواج خلاصه نشده باشه>>>>>>> دوستی که حواسش به قیمت منوی کافه هست>>>>دوستی که سَریه عکس خوب انداختن ازت،خسته نشه>>>>

_ بیمار غمم، عین دوایی تو مرا

نیازمند یک:
باورم نمیشه، بالاخره شد :)

روبه قبلمو..

دیگه کلمه ها کافی نیستند! کلمه ها ازکار افتادند!فاسد شدند! بایدرفت سراغ چشم ها، سراغ دست ها

اون قسمت اززندگی که به خودت میای ومیبینی آخرین عکسی که ازخودت توی گالری داری یه عکس بدون ارایش وادیته که برات حتی مهم نیست چشات توش چپ افتاده. نهایتم واسه چندماه پیش باشه.به جاش یه مشت شات قبض و واریز توی گالری داره بهت پوزخند میزنه.

این زندگی واگعیه یاکیکه؟

اللَّهُمَّ إِنِّي أَطَعْتُكَ فِي أَحَبِّ الْأَشْيَاءِ إِلَيْكَ وَ هُوَ التَّوْحِيدُ و وَ ارْزُقْنِي مِنْ حَيْثُ أَحْتَسِبُ

خدايا ! تو را در محبوب ترين چيز ها نزدت كه يگانه ‏پرستى است اطاعت نمودم، از جهاتى كه گمان مى ‏برم و يا گمان نمى ‏برم مرا روزى ده‏...

ولی شما نه

آدمیزاد یه انگیزه میخواد! یه دلخوشی میخواد!که هروقت بدبختیا مثل شهاب سنگ سقوط کردن تو زندگیش وهمه جارو پراز چاله چوله کردن، بگه به کیفم! اون که هست اون که وجود داره پس اینا منو زمین نمیزنه پس اینا منو خم نمیکنه

این حرفای انگیزشی و آب دوغ خیاری پادکستا و ریلزای اینستارو وبریز دور که تنهایی خیلی کوووله، خیلی خوش میگذره تنهایی،گور بابای بقیه عشق است تنهایی.
تنهایی فقط شایسته خداست.
تو برای ادامه حیات به یک انگیزه نیاز داری
به یک انگیزه ازنوع آدمیزادیش!

افتابی نیستی وقلبم یخ زده

غمگین‌ترین بیتی که خوندم عقبِ یه وانتی بود:
دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین
خود نعش خود به شانه گرفتم، گریستم